<\/center>– …. Uwa\u017ca\u0142a, \u017ce byli dla siebie stworzeni. I zerwa\u0142a z Andre, odesz\u0142a aby by\u0107 z Pierrem. Ale to wszystko odbywa\u0142o si\u0119 w\u0142a\u015bciwie bardzo niezdecydowanie. Zdaje si\u0119, \u017ce oszukiwa\u0142a go przez d\u0142u\u017cszy czas.. Przed\u0142u\u017ca\u0142a pobyt w polsce.. odsuwa\u0142a termin wyjazdu do Francji.. Powiedzia\u0142a w ko\u0144cu o kochanku nowym.. p\u00f3\u0142s\u0142\u00f3wkami.. bo nigdy Andre nie pozna\u0142 ca\u0142ej prawdy, tylko jej cz\u0119\u015b\u0107 wyzna\u0142a mu w ko\u0144cu, ale i to, jako\u015b tak nie w por\u0119.. w chwili, gdy zaanga\u017cowana ju\u017c by\u0142a powa\u017cnie w zwi\u0105zek z Pierrem.. Wtedy, gdy juz by\u0142o to sine qua non, musia\u0142a zerwa\u0107… nie mog\u0142a twa\u0107 taka sytuacja na dwa fronty.. Andre wyczuwa\u0142 zreszt\u0105 jej dziwne zachowanie, jej wzrastaj\u0105cy dystans, niech\u0119\u0107.. nadchodz\u0105ce dla niego, niesczz\u0119\u015bcie.. – Marek by\u0142 wyra\u017anie zdegustowany. Niech\u0119tnie opowiada\u0142 o tym.. Sytuaja by\u0142a dziwna.. Lucas stara\u0142 si\u0119 wm\u00f3wi\u0107 m\u0142odemu m\u0119\u017cczy\u017anie swe dziennikarskie zamierzenia i prawa.. Nie da\u0142 temu Marek wiary. Odwr\u00f3ic\u0142a si\u0119 sytuacja. Lucas, widz\u0105c ju\u017c na pocz\u0105tku rozmowy, \u017ce nie wyci\u0105gnie z niego ani \u015b\u0142owa, sam wyzna\u0142 jaki jest sens i pow\u00f3d tych poszukiwa\u0144 i pyta\u0144.. Dopiero gdy tamten us\u0142ysza\u0142 ca\u0142\u0105 histori\u0119 dziwaczn\u0105 znajomo\u015bci Magdy i Lucasa da\u0142 si\u0119 nam\u00f3wi\u0107 na kr\u00f3tkie zwierzenia.. Kr\u00f3tkie, bo nie lubi\u0142 i nie chcia\u0142 najwyra\u017aniej o tych zdarzeniach m\u00f3wi\u0107..
\n– Ona jak zwykle pos\u0142ucha\u0142a podszeptu impulsu, pochopna jak zawsze w swoim wyborze…, po\u015b\u0142ucha\u0142a instynktu.. Nie potrafi\u0142a ocenia\u0107 sytuacji, nie potrafi\u0142a na ch\u0142odno wybiera\u0107. Uczucia pozostawa\u0142y uczuciami, nawet gdy w gr\u0119 wchodzi\u0142o podj\u0119cie decyzji o ma\u0142\u017ce\u0144stwie.. Porzuci\u0142a Andr\u00e9, wybra\u0142a Pierre’a. Nie wiem.. my\u015ble, \u017ce pociaga\u0142 j\u0105 swoj\u0105 szalon\u0105 osobowo\u015bci\u0105, nag\u0142ymi smia\u0142ymi decyzjami, kaprysn\u0105 wol\u0105.. Mia\u0142 wszystkie cechy, kt\u00f3re posiada\u0142a i ona, a jednak osobowo\u015b\u0107 jego by\u0142a o wiele silniejsza.. Nawet dla kaprysu zdolny by\u0142 pobudzac si\u0119 do intensywnego dzia\u0142ania i mobilizowa\u0107 ca\u0142\u0105 s\u0142\u0119 woli. Bez wahania… W niej za\u015b wci\u0105\u017c istnia\u0142a filozofia wahania.., filozofia niepewno\u015bci, nie\u015bmia\u0142o\u015bci i mo\u017ce nawet.. tch\u00f3rzliwo\u015bci zaj\u0119czej…
\n-Nie lubi\u0142 pan, Pierre’a, czy nie mam racji? – Marek spojrza\u0142 tylko wymownie w twarz Lucasa. Milcza\u0142. Nie potrzebne by\u0142y s\u0142owa, zdawali si\u0119 wzajemnie nie\u017ale rozumie\u0107..
\n– Jak d\u0142ugo byli ze sob\u0105?
\n-Kilka miesi\u0119cy, lecz to by\u0142 bardzo intensywny zwi\u0105zek, wydarzeia zmienia\u0142y si\u0119 jak w kalejdoskopie, nie nad\u0105\u017ca\u0142em za nimi. Nie by\u0142em nigdy na czasie… Zreszt\u0105, nie spotykali\u015bmy si\u0119 w\u00f3wczas cz\u0119sto z Magd\u0105.. Jako\u015b tak… Pami\u0119tam tylko \u015bwietnie t\u0119 pierwsz\u0105 nasz\u0105 rozmow\u0119, ju\u017c po..po rozstaniu.
\n..Kara…M\u00f3wi\u0142a o karze..Nigdy nie pomy\u015bla\u0142bym o tym wydarzeniu w perspektywie kary, to by\u0142a jej obsesja i jej my\u015bl. – Zarejestrowana nawet w pamietnikach.. – przypomnia\u0142 sobie Lucas.
\n-Gdy odszed\u0142 Pierre, porzuci\u0142 j\u0105 bezradn\u0105 i poddan\u0105 losowi, odczu\u0142a to jak kar\u0119.. Kar\u0119 za co? – pyta\u0142em – Nie potrafi\u0142a mi tego jasno sprecyzowac. Domy\u015bla\u0142em si\u0119 jednak, \u017ce odczuwa\u0142a kar\u0119 jak to mityczne fatum, przeznaczenie slepe, kt\u00f3rym sk\u0105din\u0105d by\u0142a od dawna zafascynowana.. M\u00f3wi\u0142a mi kiedy\u015b… „sp\u00f3jrz na Boga….” K\u0142\u00f3cili\u015bmy si\u0119 wtedy… w gruncie rzeczy zgadza\u0142a si\u0119 ze mn\u0105, lecz gdzie\u015b tam tkwi\u0142a te\u017c przekora i m\u00f3wi\u0142a : „sp\u00f3jrz na Boga; pogardzony, porzucony w swych zasadach i tradycjach i czysto\u015bci i bezgrzeszno\u015bci i naiwno\u015bci, odsun\u0105\u0142 ode mnie i inne , wszelkie inne namiastki zdecydowania i trwa\u0142o\u015bci i niewinno\u015bci i wiary, autorytetu… I mi\u0142o\u015b\u0107 mi odebra\u0142.. ten B\u00f3g…”
\n-By\u0142 pan w niej zakochany? Kochali\u015bcie si\u0119?
\nOuhmm, ale pytanie! Nie s\u0105dzi\u0142em ,z\u0119 interesuje pana moja relacja do Magdy, nie da\u0142bym si\u0119 wyci\u0105gn\u0105c na t\u0119 rozmow\u0119.
\n-Ale ju\u017c si\u0119 sta\u0142o.. A wi\u0119c? Naprawd\u0119 b\u0119d\u0119 wdzi\u0119czny za szczer\u0105 odpowiedx..
\n-Odpowiem szczerze, albo wcale….- Marek zdawa\u0142 si\u0119 by\u0107 ura\u017cony. Lucas jednak milcza\u0142, wi\u0119c ten powoli zacz\u0105\u0142 odpowiada\u0107 na pytanie…. – Czy by\u0142em? Tak, z pewno\u015bci\u0105.. Dawno.. Bylismy w sobie zakochani, my\u015bl\u0119, ale bardzo naiwnie i niewinnie, \u017ce tak powiem… nie , to z\u0142e s\u0142owo, ale nie mam innego… To sta\u0142o si\u0119 w trakcie jej pobytu w Polsce, tu\u017c przed wyjazdem do Francji.
\n-Mia\u0142a wkr\u00f3tce wyjecha\u0107 do Andre? By\u0142a z nim wtedy?
\n-W\u0142a\u015bnie.. Dlatego.. nic si\u0119 nie sta\u0142o.. By\u0142a dla mnie nietykalna. By\u0142a moj\u0105 ksi\u0119\u017cniczk\u0105.. Ha ha, tak j\u0105 nazywa\u0142em. To takie tam… szczni\u0119ce zn\u00f3w lata… Ale trudno, wie pan, jednak trudno by\u0142o mi o niej zapomnie\u0107, gdy wyjecha\u0142a na d\u0142ugie kilka letnich miesi\u0119cy do Francji, do niego…. Ona te\u017c z pewno\u015bci\u0105 stara\u0142a si\u0119 zapomnie\u0107. \u017badne z nas nie pomy\u015bla\u0142o nawet przez chwil\u0119 zapewne \u017ce nasz zwi\u0105zek m\u00f3g\u0142by by\u0107 realny.. Gdybym wiedzia\u0142, \u017ce zerwie z Andre dla Pierre’a! Dla tego …. oo, przepraszam, nie b\u0119d\u0119 kl\u0105c.. A pana to wszystko nagrywa, no \u0142adnie..
\nNie by\u0142o wi\u0119c w\u00f3wczas mi\u0119dzy nami nic.. Czysta niewinno\u015b\u0107, i tylko to magiczne przyci\u0105ganie. Jakie\u015b w sp\u00f3lne spacery, rozmowy, libacje.. ha ha, no tak.. bylismy dla siebie par\u0105 przyjaci\u00f3\u0142, cho\u0107 dobrze wiedzieli\u015bmy, \u017ce to by\u0142o co\u015b wi\u0119cej ni\u017c przyja\u017a\u0144..
\n-A potem? Gdy rozsta\u0142a si\u0119 z pierrem.? Nie pr\u00f3bowa\u0142 pan…
\n-? C\u00f3\u017c, w\u0142a\u015bciwie \u017cadne z nas nie d\u0105\u017cy\u0142o do tego, ale .. tak, przyznaj\u0119 i nawet ze wstydem, \u017ce pewnej nocy zdarzy\u0142o nam sie … p\u00f3j\u015b\u0107 razem do \u0142\u00f3\u017cka… Zn\u00f3w po jakiej\u015b nocnej d\u0142ugiej imprezie.. W sumie wstyd.. \u017ce tak to wysz\u0142o, nie\u015bwiadomie.. g\u0142upio, g\u0142upio si\u0119 czu\u0142em .. A ona zn\u00f3w co\u015b tam wspomina\u0142a o przeznaczeniu.. Mo\u017ce i tak, mo\u017ce by\u0142o nam to pisane.. Stali\u015bmy si\u0119 w ko\u0144cu par\u0105 nieformalnych, przypadkowych kochank\u00f3w.. Ot, taki wolny zwi\u0105zek, ale przyja\u017a\u0144.. szczeg\u00f3lna i w jaki\u015b spos\u00f3b intymna, wcze\u015bniejszego okresu naszej znajomo\u015bci ulecia\u0142a gdzie\u015b sobie. Zmienili\u015bmy si\u0119 oboje, to te\u017c prawda…
\n-Wiedzia\u0142 pan, \u017ce spotyka\u0142a si\u0119 te\u017c z innymi?
\n-Co pan ma na my\u015bli? Oh, by\u0142a wolna, jest wolna….\u00a0 Nie byli\u015bmy w stosunku do siebie zazdro\u015bni, mnie odpowiada\u0142 taki zwi\u0105zek, jej te\u017c…
\n-Mo\u017ce liczy\u0142a na co\u015b wi\u0119cej..
\n-Nie umiem odpowiedzie\u0107 na to pytanie, przykro mi.. – Marek patrzy\u0142 w okno, uparcie kryj\u0105c wzrok przed spojrzeniem natarczywym Lucasa…- Biedna Magdalena, zawsze nie w pore, zawsze nie ten…. Ona ci\u0119 kocha\u0142a, idioto… – Lucas zamy\u015b\u0142i\u0142 si\u0119, i trwali ju\u017c obaj w milczeniu….
\n
<\/center>„M\u00f3j ma\u0142\u017conek od tej chwili zawsze twierdzi\u0142 ju\u017c, \u017ce ja nic tylko komplikuj\u0119 \u017cycie sobie.. i jemu.. ” Jakbym s\u0142ysza\u0142a Marka… Zawsze to powtarza\u0142, czasem ze \u015bmiechem, czasem ironicznie.. I to bola\u0142o, ale oczywi\u015bcie udawa\u0142am, \u017ce ic sobie z tych uwag nie robi\u0119. Doskonale by\u0142am \u015bwiadoma zreszt\u0105 tych sk\u0142onno\u015bci mojej dzikiej natury. Jestem rybk\u0105, spod znaku ryb. Jedna z nich zawsze p\u0142ynie w stron\u0119 przeciwn\u0105 do drugiej. Nigdy zgodnie. Jedna zawsze przeczy drugiej, jedna niszczy to, co zaplanowa\u0142a druga.. Jedna komplikuje proste spojrzenie na swiat, bo spojrzenie z odwrotnej strony zawsze jest przecie\u017c komplikacj\u0105. \u017be niby taki niechciany obiektywizm? Ta podw\u00f3jno\u015b\u0107 spojrzenia? Nie, bo jedno przeczy\u0142o drugiemu a nie dope\u0142nia\u0142o obrazu rzeczywisto\u015bci. I tak, nie wiem jak, egzystowa\u0142y we mnie te dwie Magdaleny, sk\u0142\u00f3cone ze sob\u0105, idealistka i realistka, katoliczka i zmys\u0142owa liberalistka… i inne jeszcze magdalenie odmianki.. A mo\u017ce by\u0142a to po prostu Maria Magdalena.. grzesznica i \u015bwi\u0119ta, czyli zmys\u0142owa i czysta…
\nAle ty zapewne nic nie wiesz o Marku.. I .,, nie b\u0119d\u0119 ci opowiada\u0107. Tylko tyle, \u017ce dobrze \u017ce by\u0142, gdy ciebie nie by\u0142o… gdy zagin\u0105\u0142e\u015b bez wie\u015bci w tej swojej Portugalii.. Bez znaku \u017cycia. A on, cho\u0107 cz\u0119sto oboj\u0119tny, po prostu przyjaciel i kochanek , bardziej przyjaciel ni\u017c kochanek, by\u0142..<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W Warszawie, nie, pomy\u0142ka, to by\u0142o w Bydgoszczy zdaje si\u0119 czy Szczecinie… , oko w oko z m\u0119\u017cczyzn\u0105 z pozoru […]<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"class_list":["post-4870","page","type-page","status-publish","hentry"],"spectra_custom_meta":{"_edit_lock":["1598288192:2"],"_edit_last":["2"],"_wp_page_template":["default"],"_uag_page_assets":["a:9:{s:3:\"css\";s:0:\"\";s:2:\"js\";s:0:\"\";s:18:\"current_block_list\";a:0:{}s:8:\"uag_flag\";b:0;s:11:\"uag_version\";s:10:\"1777350280\";s:6:\"gfonts\";a:0:{}s:10:\"gfonts_url\";s:0:\"\";s:12:\"gfonts_files\";a:0:{}s:14:\"uag_faq_layout\";b:0;}"]},"uagb_featured_image_src":{"full":false,"thumbnail":false,"medium":false,"medium_large":false,"large":false,"1536x1536":false,"2048x2048":false,"trp-custom-language-flag":false,"illdy-blog-list":false,"illdy-widget-recent-posts":false,"illdy-blog-post-related-articles":false,"illdy-front-page-latest-news":false,"illdy-front-page-testimonials":false,"illdy-front-page-projects":false,"illdy-front-page-person":false},"uagb_author_info":{"display_name":"Joanna Choluj","author_link":"https:\/\/joannacholuj.pl\/en\/blog\/author\/joannacholuj\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"W Warszawie, nie, pomy\u0142ka, to by\u0142o w Bydgoszczy zdaje si\u0119 czy Szczecinie… , oko w oko z m\u0119\u017cczyzn\u0105 z pozoru […]","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4870"}],"collection":[{"href":"https:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4870"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4870\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4871,"href":"https:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4870\/revisions\/4871"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4870"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}