orfee4<\/title> \n<\/head> \n<body text=\"#993366\" bgcolor=\"#FFFFFF\" link=\"#CC33CC\" vlink=\"#CC66CC\" alink=\"#CC33CC\" background=\"\/asia\/books\/orfee\/Orphee4.jpg\"><\/p>\n<div align=\"right\"><a name=\"Akt III\"><\/a> \n [<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfee2.htm\/#akt I\">akt 1<\/a>][<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfee3.htm\/#Akt II\">akt \n2<\/a>] \n [<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfee4.htm\/#Scena 1 (w\u0119drowanie)\">akt 3 scena I<\/a>][<a href=\"#Scena 2 (niespe\u0142nienie)\">akt \n3 scena II<\/a>][<a href=\"#Scena 3 (wyzwolenie)\">akt 3 scena III<\/a>] \n [<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfeo.htm\/\">do strony g\u0142\u00f3wnej<\/a>] \n [ <a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfeo.htm\/\">back<\/a> ][ <a href=\"http:\/\/www.joanna.com.pk\/index.html\">retour<\/a> \n]<\/div>\n<center><\/p>\nAkt III<\/font><\/b><\/p>\nw\u0119drowanie*niespe\u0142nienie* \nwyzwolenie<\/font><\/font><\/b><\/p>\n<hr width=\"100%\">\n <a name=\"Scena 1 (w\u0119drowanie)\"><\/a> \n scena I<\/font><\/b> \n <\/p>\nw \u0119 d r o w a n i e<\/font><\/font><\/b><\/center><\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n \u0093Eurydice: Will you not embrace me? – You deign me \nnot an answer. Then look at me at least – Say, am I not as beautiful as \non my wedded day? Behold! perhaps the roses fade – Turn round! it may be \nthat this charms decay, which you with rapture prais’d; or brightness fullies \nwhich with joy you view’d.<\/font><\/i> \n Orfeo: (The more i hear the less i can resist. Chear \nup, Orpheus). Let’s away , beloved Euridice. these marks of tenderness \nare unreasonable. Every delay must prove fatal to us.<\/font><\/i> \n Eurydice: But one single look.<\/font><\/i> \n Orfeo: Now to glance upon thy beauty would be ruin.<\/font><\/i> \n [W.Gluck, „Orfeo ed Euridice”]<\/font><\/i> \n<\/p>\n<hr width=\"100%\">\n Erudyka: Nie poca\u0142ujesz \nmnie? – Nie raczysz mi odpowiedzie\u0107. Wi\u0119c chocia\u017c sp\u00f3jrz na mnie – Powiedz, \nczy nie jestem tak pi\u0119kna jak w dniu mego \u015blubu? Poczekaj! by\u0107 mo\u017ce r\u00f3\u017ce \nzwi\u0119d\u0142y – Obr\u00f3\u0107 si\u0119! mo\u017ce opadnie ten czar, o kt\u00f3ry gorliwie prosi\u0142e\u015b, \nlub jasno\u015b\u0107 ……. kt\u00f3r\u0105 z rado\u015bci\u0105 ujrza\u0142e\u015b.<\/font><\/font><\/i> \n Orfeusz: (Im d\u0142u\u017cej s\u0142ucham \njej, tym trudniej jest mi si\u0119 oprze\u0107. Wytrwaj, Orfeo). Odejd\u017amy st\u0105d, ukochana \nEurydyko. te oznaki czu\u0142o\u015bci s\u0105 teraz nierozs\u0105dne. Ka\u017cda zw\u0142oka musi by\u0107 \ndla nas fatalna.<\/font><\/font><\/i> \n Eurydyka: Lecz jedno spojrzenie..<\/font><\/i> \n Orfeo: Teraz spojrze\u0107 \nna pi\u0119kno\u015b\u0107 twoj\u0105 by\u0142o by dla nas niszcz\u0105ce.<\/font><\/font><\/i> \n [t\u0142.J.C.]<\/font><\/font><\/i><\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n <\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n Przekroczyli w \u0142odzi Cherona wolno tocz\u0105ce \nsi\u0119 nurty Lety. Przed nimi droga powrotna. Labirynt korytarzy. Wn\u0119ki pieczar, \nsadzawki, strumyki, bagna. Orfeo pod\u0105\u017ca\u0142 pierwszy, za nim post\u0119powa\u0142a Eurydyka. \nW milczeniu wkroczyli na teren zaludniony przez dusze pot\u0119pione. Zimny \ndreszcz przeszy\u0142 cia\u0142o m\u0119\u017cczyzny na widok tych poznanych ju\u017c w drodze ku \nwn\u0119t<\/font>rzu labiryntu pokracznych, odra\u017caj\u0105cych \nduch\u00f3w. A jednak fascynowa\u0142a go w jaki\u015b niewypowiedziany spos\u00f3b ta podziemna \nrzeczywisto\u015b\u0107. Z inna r\u00f3wnie\u017c \u015bwiadomo\u015bci\u0105 pod\u0105\u017ca\u0142 droga powrotna ku \u015bwiat\u0142u \ndnia, czuj\u0105c za plecami boja\u017aliw\u0105 lecz realn\u0105 obecno\u015b\u0107 Eurydy<\/font>ki. \nWiedzia\u0142 jak niegro\u017any jest ju\u017c dla nich ten \u015bwiat \u015bmierci, kt\u00f3ry uda\u0142o \nmu si\u0119 pokona\u0107 dzi\u0119ki sile mi\u0142o\u015bci. Us\u0142ysza\u0142 bezg\u0142o\u015bny niemal szept kobiety \n\u0096 Boj\u0119 si\u0119, Orfeo. \u0096 Prosi\u0142a o chwilk\u0119 spojrzenia i poca\u0142unek. Pos\u0142uszny \nnakazowi Boga i Amora, nie odwr<\/font>\u00f3ci\u0142 \nsi\u0119 jednak. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 jedynie d\u0142o\u0144 szukaj\u0105c jej malutkiej d\u0142oni. Zacisn\u0119\u0142y \nsi\u0119 kurczowo jej palce. Poczu\u0142 ich ch\u0142odny dotyk i dr\u017cenie. Wiedzia\u0142 jak \nbardzo si\u0119 bala, wci\u0105\u017c niepewna czy opuszczenie podziemia jest aby realno\u015bci\u0105. \nPowt\u00f3rnie us\u0142ysza\u0142 jej p<\/font>e\u0142n\u0105 wyrzutu \npro\u015bb\u0119 o spojrzenie<\/font>. <\/b>Odm\u00f3wi\u0142. \nNie rozumia\u0142a. Jak\u017ce by\u0142 dla niej okrutny i dlaczego\u0085 Zasklepi\u0142 si\u0119 w ciszy \nmilczenia, pragn\u0105\u0142 jakim\u015b cudem zamkn\u0105\u0107 uszy na jej glos. Przecie\u017c nie \nm\u00f3g\u0142 wyzna\u0107 jej powodu swego milczenia, powodu pozornej nieczu\u0142o\u015bci. Nie \nm\u00f3g\u0142! Mia\u0142 ja tak \u0142atwo utraci\u0107? Czym by\u0142o jednak to jedno spojrzenie\u0085 \njej twarz, kt\u00f3rej nie m\u00f3g\u0142 w\u00f3wczas ujrze\u0107 stawa\u0142a si\u0119 marzeniem. Ona by\u0142a \ntak blisko, a jednak nie w pe\u0142ni \u0093jego\u0094, wci\u0105\u017c w posiadaniu \u015bmierci. \u0096 \nNie ofiarujesz mi nawet jednego s<\/font>pojrzenia? \nNie pragniesz na mnie spojrze\u0107? \u0096 zaj\u0119cza\u0142 g\u0142os kobiety.<\/font><\/p>\n-Nie masz ochoty dowiedzie\u0107 si\u0119 nawet jak \nwygl\u0105dam? Opis, kt\u00f3ry ci przes\u0142a\u0142am jest niczym w por\u00f3wnaniu do iluzji \nobrazu na zdj\u0119ciu.<\/font> \n – <\/b>Ale ta iluzja b\u0119dzie niczym w \npor\u00f3wnaniu do obrazu ciebie w rzeczywisto\u015bci \u0096 odmailowa\u0142 jej po chwili \nPiotr w \u017cartobliwym tonie, o czym \u015bwiadczy\u0142a za\u0142\u0105czona na ko\u0144cu wypowiedzi \nu\u015bmiechni\u0119ta bu\u017aka, czyli dwukropek w kompozycji z my\u015blnikiem i nawiasem.<\/font> \n – Masz racj\u0119, w istocie. Czy to oznacza, ze gardzisz moim \nzdj\u0119ciem? \u0096 wys\u0142a\u0142a zapytanie nieco ura\u017cona.<\/font> \n – Ale\u017c nie, prze\u015blij, chce zobaczy\u0107. To \nb\u0119dzie jak\u0105\u015b kolejna cz\u0105stka ciebie, kt\u00f3r\u0105 poznam wkr\u00f3tce w \u0093ca\u0142o\u015bci\u0094 \u0096 \nodmailowa\u0142 szybko.<\/font> \n – C\u00f3\u017c, pomy\u015bl\u0119 o tym dzi\u015b wieczorem i \nby\u0107 mo\u017ce dostaniesz je mailem jutro rano \u0096 zamkn\u0119\u0142a temat. Piotr u\u015bmiechn\u0105\u0142 \nsi\u0119 ironicznie po drugiej stronie linii intranetowej. -Jak sobie \u017cyczysz, \nmoja droga. Mo\u017ce ostatecznie nigdy si\u0119 nie spotkamy \u0096 pomy\u015bla\u0142 filozoficznie.<\/font><\/p>\nZnali si\u0119 od d\u0142u\u017cszego czasu. Oboje pracowali \nw tej samej firmie, a jednak ich kontakty by\u0142y jedynie formalne do tej \npory i za po\u015brednictwem telefonu lub Intranetu. On w Krakowie, ona pracowa\u0142a \nw Warszawie. Kt\u00f3rego\u015b dnia oficjalny mail zaprawiony \u017cartem przerodzi\u0142 \nsi\u0119 w prywatn\u0105 korespondencj\u0119. \u017barty przybra\u0142y kszta\u0142t po<\/font>wa\u017cnej \njego propozycji spotkania w Krakowie. Kusi\u0142 j\u0105 mile sp\u0119dzonym wieczorem, \nkolacj\u0105, koncertem w filharmonii, spacerem nad Wis\u0142\u0105 w romantycznej scenerii \nstarego miasta i podkrakowskiego, przekszta\u0142conego w hotel, zameczku. Bardzo \nlubi\u0142a Krak\u00f3w. Rzeczyw<\/font>i\u015bcie mia\u0142a ochot\u0119 \nspotka\u0107 go\u0085, mia\u0142a tez ochot\u0119 zn\u00f3w zobaczy\u0107 to miasto, nieodwiedzane od \nkilku miesi\u0119cy. Nap\u0142yn\u0119\u0142y wspomnienia. Odpr\u0119\u017cyla si\u0119 w fotelu, pok\u00f3j biura \nby\u0142 pusty przez chwile, kto\u015b tam wyszed\u0142, kto\u015b uda\u0142 si\u0119 na kaw\u0119\u0085 odwr\u00f3ci\u0142a \ng\u0142ow\u0119 od ekran<\/font>u komputera spogl\u0105daj\u0105c \nw zaokienny zapadaj\u0105cy ju\u017c zmrok godziny siedemnastej. Jak\u017ce mia\u0142a ochot\u0119 \nzn\u00f3w pojawi\u0107 si\u0119 w Krakowie. W\u0119drowa\u0107 jego ulicami. W\u0119drowa\u0107 mo\u017ce w mi\u0142ym \ntowarzystwie Piotra, tak jak ostatnio w\u0119drowa\u0142a kt\u00f3rej\u015b niedzieli u boku \njej przyjac<\/font>iela z Turcji, kt\u00f3ry przyjecha\u0142 \ntam na ca\u0142y miesi\u0105c, wys\u0142any przez jego rodzim\u0105 firm\u0119. S\u0142o\u0144ce zala\u0142o tego \ndnia miasto, mro\u017ane powietrze z ulg\u0105 przyjmowa\u0142o ciep\u0142e promienie.<\/font><\/p>\nSpotkali si\u0119 na drugim brzegu Wis\u0142y. Krak\u00f3w \nwygl\u0105da\u0142 uroczo z tej perspektywy. Ponad miastem g\u00f3rowa\u0142y zabudowania Wawelu. \nPromienie s\u0142o\u0144ca \u015blizga\u0142y si\u0119 po spadzistym dachu zamku kr\u00f3lewskiego, jego \nziele\u0144 sp\u0142ywa\u0142a z brzeg\u00f3w, wtapia\u0142a w zielona zgnilizn\u0119 trawy wype\u0142zaj\u0105cej \nspod szaroburobialych plam \u015bniegu. Tegoroczna zima zaborczo p<\/font>ozbawia\u0142a \nnago\u015b\u0107 wylenia\u0142ej i zapad\u0142ej w zimowy p\u00f3\u0142sen przyrody okrycia. Mro\u017ane powietrze \nwyra\u017anie jednak dawa\u0142o zna\u0107, \u017ce nie wiosna to jeszcze by\u0142a, lecz pocz\u0105tki \nzimy. Na brzeg rzeki wyleg\u0142y sylwetki w\u0119dkarzy, zatrzymane w bezruchu, \nze stoickim spokojem <\/font>mimo mrozu i wiatru, \npe\u0142ni\u0105ce sw\u0105 wart\u0119, ka\u017cdy przy ko\u0144cu swego kija, kt\u00f3rego \u017cy\u0142ka marz\u0142a w \nlodowatym nurcie wody. Po\u015bwi\u0119cili oboje kilkana\u015bcie minut uwagi tym poszukiwaczom \nzaginionej ju\u017c w mie\u015bcie ciszy. Byli pod urokiem ich spokoju i cierpliwo\u015bci \nmy\u015bliw<\/font>ych czatuj\u0105cych na zwierz\u0119c\u0105 \nzdobycz.<\/font><\/p>\nAutobus podjecha\u0142 punktualnie, dziesi\u0119\u0107 \nminut oczekiwania da\u0142o si\u0119 we znaki ich skostnia\u0142ym ko\u0144czynom. Odetchn\u0119li \nciep\u0142em wn\u0119trza autobusu. Wysiedli w okolicach dworca g\u0142\u00f3wnego. Ruszyli \nw kierunku starego miasta, bez celu i planu, spontanicznie w\u0119drowali urokliwymi \nuliczkami Krakowa. Zajrzeli do Ko\u015bcio\u0142a Mariackiego, wygna\u0142 ich stamt\u0105d \njednak t\u0142um niedzielnej mszy. Postanowili powr\u00f3ci\u0107 tam p\u00f3\u017aniej, zab\u0142\u0105dzi\u0107 \nw wysokich nawach pod ostro\u0142ukami , pod filtrowanym \u015bwiat\u0142em<\/font> witra\u017cy. \nSkierowali si\u0119 ku wawelskiemu wzg\u00f3rzu, godzina by\u0142a ju\u017c p\u00f3\u017anawa. Przypuszcza\u0142a, \nze nie uda im si\u0119 ju\u017c wej\u015b\u0107 do pokoi zamkowych. Szybkim krokiem ruszyli \nulic\u0105, kt\u00f3rej nazwy nigdy nie potrafi\u0142a przywsoi\u0107, mijaj\u0105c po drodze cale \nmn\u00f3stwo male\u0144kich sympatycznych witryn sklepowych, z kt\u00f3rych w<\/font>iele \nzachowywa\u0142o sw\u00f3j od dawien dawna kszta\u0142t. Warszawa posiada\u0142a tego typu \nurocze ma\u0142e sklepiki jedynie na Starym Mie\u015bcie i w jego okolicach. – Nie \nma ju\u017c starej przedwojennej Warszawy \u0096 westchn\u0119\u0142a , zawsze pragn\u0119\u0142a m\u00f3c \nwyobrazi\u0107 sobie w pe\u0142ni tamten \u015bwia<\/font>t, \ndawne ulice stolicy niezeszpecone szaro\u015bci\u0105 i brzydot\u0105 socrealistycznej \narchitektury, urok zamieszania i odmienno\u015bci okolic Placu Grzybowskiego \ni dzielnicy \u017cydowskiej, fascynuj\u0105c\u0105 barwno\u015b\u0107 mimo brzydoty i n\u0119dzy starej \nPragi, Powi\u015bla, Mariensztatu\u0085Krak\u00f3w mia\u0142 szcz\u0119\u015bcie zachowa\u0107 sw\u00f3j przedwojenny \nurok, zewsz\u0105d wyziera\u0142a historia dawnych dziej\u00f3w miasta.<\/font><\/p>\nDotarli na wzg\u00f3rze. Spojrzenie z wysoko\u015bci \nna spienione fale rzeki. Podwy\u017cszony powa\u017cnie poziom wody, zalane nabrze\u017ce\u0085Wis\u0142a \nwygl\u0105da\u0142a gro\u017anie, zagniewana nieobliczalna si\u0142a przyrody. Uda\u0142o im si\u0119 \nwej\u015b\u0107 do krypt kr\u00f3lewskich, wspi\u0105\u0107 po schodach ku wisz\u0105cemu pod kopu\u0142\u0105 \nwie\u017cy dzwonowi Zygmunta, odwiedzili ko\u015bci\u00f3\u0142 i prochy polskiej romantycznej \ntr\u00f3jcy poetyckiej. Nie dostali niestety bilet\u00f3w do sal zamkowych, wyk<\/font>upionych \nprzez mnogie wycieczki szkolne. Roze\u015bmia\u0142a si\u0119. Od pami\u0119tnej wyprawy szkolnej \njeszcze w jej latach podstaw\u00f3wkowych nigdy nie udawa\u0142o jej si\u0119 odwiedzi\u0107 \nponownie wn\u0119trza zamku. Niefart! R\u00f3\u017cnorakie powody i przeszkody za ka\u017cdym \njej pobytem w Krakowie<\/font> ale skutek zawsze \nten sam. C\u00f3\u017c, szkoda \u0096 westchn\u0119\u0142a. Innym razem przy okazji twojego powt\u00f3rnego \nprzyjazdu do Polski \u0096 pu\u015bci\u0142a do niego oko. \u0093Pow\u0142\u00f3czystym\u0094 krokiem zeszli \nz drugiej strony wawelskiego wzg\u00f3rza, us\u0142ysza\u0142 przy okazji legend\u0119 o smoku \n\u0096 postrach<\/font>u Krakowa, o odwa\u017cnym Kubie\u0085Przyb\u0142\u0105ka\u0142 \nsi\u0119 tez gdzie\u015b przy okazji Bazyliszek i zakl\u0119ta kaczka, a i wpl\u0105ta\u0142a si\u0119 \nwpo\u015brodku tych historii polskich opowie\u015b\u0107 o smutnym-niesmutnym losie Orfeo \ni Eurydyki w\u0119drowc\u00f3w podziemia \u015bmierci. Mia\u0142a w g\u0142owie w\u0142a\u015bnie obraz powrotnej \nich w\u0119dr\u00f3wki ku \u015bwiat\u0142u i ku \u017cyj\u0105cemu \u015bwiatu, moment przed katastrof\u0105, \nmoment jeszcze szcz\u0119\u015bliwy w jego nie\u015bwiadomo\u015bci przysz\u0142ych przypadk\u00f3w. \nTa opowie\u015b\u0107 zwyczajem \u0093spad\u0142ych z ksi\u0119\u017cyca\u0094, jej w\u0142a\u015bciwych, aluzji do \ntematu by\u0142a jedynie wyrazem n\u0119kaj\u0105cej ja obsesji ostatnich dni, obsesji \ndrugorz\u0119dnego pisarczyka romanside\u0142 trawi\u0105cego bezustannie w umy\u015ble przedmiot \npowstaj\u0105cej w\u0142a\u015bnie natenczas ksi\u0105\u017cki.<\/font><\/p>\n– Ale kto tymczasem zabi\u0142 tego przekl\u0119tego \nBazyliszka?! \u0096 pomy\u015bla\u0142a nieoczekiwanie, z\u017cymaj\u0105c si\u0119 na w\u0142asny brak pami\u0119ci \ni nie mog\u0105c sko\u0144czy\u0107 Hakanowi tej historii. Kto zabi\u0142 ..i jak to by\u0142o z \ntym podziemnym w\u0119drowaniem\u0085- Jej paplanina, jej ci\u0105g opowie\u015bci dla Hakana \ntoczy\u0142y si\u0119 przerywane wybuchami \u015bmiechu i gestami , kt\u00f3re musia\u0142y niejednokrotnie \nzast\u0119powa\u0107 brakuj\u0105ce s\u0142ownictwo angielskie. Tryskali oboje humorem, mimo \ndaj\u0105cego si\u0119 we znaki mrozu. Postanowili schroni\u0107 si\u0119 w jednej z restauracji \ndla skonsumowania p\u00f3\u017anego lunchu.<\/font><\/p>\n– Piotr \u0096 pomy\u015bla\u0142a. Z nim by\u0142oby zupe\u0142nie \ninaczej. Krakowiak, niejedno m\u00f3g\u0142by jej pokaza\u0107 i opowiedzie\u0107. Wiedziala, \nze dobrze zna\u0142 miasto. Zapragn\u0119\u0142a tego wyjazdu. Rozmarzy\u0142a si\u0119. Wyrwa\u0142 \nja z zamy\u015blenia d\u017awi\u0119k telefonu. Odebra\u0142a. Kr\u00f3tka formalna rozmowa. Spojrza\u0142a \nna zegar na komputerze, p\u00f3\u017ani\u0142 si\u0119, plus dziesi\u0119\u0107 minut\u0085by\u0142a ju\u017c <\/font>prawie \nosiemnasta. Pracuj\u0105ce z ni\u0105 w pokoju osoby mia\u0142y niebawem powr\u00f3ci\u0107\u0085Nowa \nwiadomo\u015b\u0107. Kto? Piotr. Nie Piotr z Krakowa, inny jej przyjaciel. Jak zabawna \nwyda\u0142a jej si\u0119 w\u00f3wczas ta zbie\u017cno\u015b\u0107 imion, na kt\u00f3r\u0105 wcze\u015bniej nie zwr\u00f3ci\u0142a \nuwagi. Wszak to nie tylko<\/font> w przypadku \ndwu Piotr\u00f3w. Wspomnia\u0142a imi\u0119 Yana i \u0085 przyjaciela Jana, dwu wa\u017cnych w jej \n\u017cyciu Francuzow o tym samym imieniu Jean-Michel. Dziwaczna historia\u0085<\/font><\/p>\nWiadomos\u0107 by\u0142a jednak od Piotra z Berlina. Kilka mi\u0142ych s\u0142\u00f3w. Kilka \ninformacji i jego skr\u00f3cona historia fascynacji \u0093Carmen\u0094 Bizeta w wykonaniu \nartystow hiszpa\u0144skich. By\u0142 zachwycony mo\u017cliwoscia obejrzenia przedstawienia \npokazywanego na scenie teatru Baden Baden. R\u00f3wnie\u017c skr\u00f3cony opis miasta \npozwoli\u0142 jej wyobrazi\u0107 sobie jego urok. Na ko\u0144cu j\u0119zyka mia\u0142a zapytanie. \nNigdy nie by\u0142a w Niemczech, mo\u017ce to by\u0142a ta nadarzaj\u0105ca sie okazja? Zako\u0144czenie \nlistu przynios\u0142o jej odpowied\u017a – Mo\u017ce masz ochot\u0119 przyjecha\u0107 na przedstawienie \nw sobot\u0119? \u0096 usmiechn\u0119\u0142a si\u0119. \u0096 Czemu nie? \n <\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n<div align=\"right\"><a name=\"Scena 2 (niespe\u0142nienie)\"><\/a><a href=\"#Pocz\u0105tek\">Pocz\u0105tek<\/a><\/div>\n<center>scena II<\/font><\/b> \n <\/p>\nn i e s p e \u0142 n i e n \ni e<\/font><\/font><\/b><\/center><\/p>\n<\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n \u0093What shall I do without my Eurydice? Where shall \nI wander now deprived of her? Eurydice! alas she cannot answer me. I am \never faithful to thee, Eurydice. Ah me! nor hope or succour now are left \nto me from mortals or from Gods.What shall I do without Eurydice? Where \nshall I wander now deprived of her?\u0094<\/font><\/i> \n [W.Gluck, \u0093Orfeo ed Euridice\u0094]<\/font><\/i> \n<\/p>\n<hr width=\"100%\">\n \u0093Co poczn\u0119 bez mojej \nEurydyki? Gdzie mam w\u0119drowa\u0107 teraz jej pozbawiony? Eurydyko! Nie mo\u017ce mi \nodpowiedzie\u0107. Jestem jej zawsze wierny ci, Eurydyko. Ah, ani nadziei ani \nratunku juz nie ma dla mnie od \u015bmiertelnych czy Bog\u00f3w. Co uczyni\u0119 bez Eurydyki? \nGdzie pow\u0119druj\u0119 teraz jej pozbawiony?\u0094<\/font><\/font><\/i> \n [t\u0142.J.C.]<\/font><\/font><\/i><\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n \n <\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n Dzwonek budzika. Za oknem jeszcze ciemnos\u0107. Po omacku pr\u00f3buje zapali\u0107 \nlampk\u0119. Radio, cicha muzyka nie pozwoli jej ponownie zasn\u0105\u0107. Znowu ten \ndziwny sen. Nie pami\u0119ta dok\u0142adnie. Nigdy nie potrafila zachowa\u0107 w pami\u0119ci \nwra\u017cen sennych. Pozostawa\u0142y jedynie: jakis nastr\u00f3j, jakies przeczucie. \nTego ranka pozosta\u0142 w pami\u0119ci r\u00f3wnie\u017c bardzo mglisty obraz ciemnego, sklepionego, \npelnego rozchodzacych si\u0119 w r\u00f3\u017cnych kierunkach korytarzy podziemia, md\u0142ego \nswiat\u0142a niewyra\u017anych poszept\u00f3w i niezidentyfikowanych, drobnych dzwi\u0119k\u00f3w \nw dr\u017c\u0105cej z ch\u0142odu i wilgoci ciszy i dr\u017c\u0105cego r\u00f3wnie\u017c, lecz przecudnie \nczystego g\u0142osu spiewaj\u0105cego m\u0119\u017cczyzny\u0085C\u00f3\u017c, ten g\u0142os\u0085spojrzala na magnetofon, \ngdzie tkwi\u0142a w\u0142o\u017cona poprzedniego wieczoru kaseta z nagraniem opery Glucka. \nKoniec drugiej strony\u0085hmm, Orfeo szuka drogi powrotnej ku wyjsciu z podziemia \n\u0096 usmiechn\u0119\u0142a sie. Sni\u0142 jej si\u0119 zakochany Orfeo. Jednym ruchem w\u0142\u0105czy\u0142a \nkaset\u0119, wiedzia\u0142a, \u017ce powinna by\u0142a raczej pos\u0142ucha\u0107 wiadomosci zamiast \nwprowadza\u0107 si\u0119 w bluesowy nastr\u00f3j kompozycj\u0105 barokow\u0105\u0085Pokusa jednak byla \nzbyt silna. Odezwa\u0142 sie g\u0142os Orfeo. Katastrofa jest bliska. Eurydyka b\u0142aga \ngo o spojrzenie\u0085Kt\u00f3ry m\u0119\u017cczyzna nie uleg\u0142by pokusie na dzwi\u0119k tak s\u0142odkiego \ng\u0142osu!<\/p>\nSzybki prysznic. Suszenie w\u0142os\u00f3w. Na sniadanie ju\u017c oczywiscie nie ma \nczasu. Towarzysz\u0105 jej wci\u0105\u017c dzwi\u0119ki rozpaczy w g\u0142osie Orfea. \u0141yk kawy, \nspakowana torba, szybki makija\u017c, kanapki\u0085juz w paltku, gotowa do wyjscia \nsi\u0119ga po kaset\u0119 z nagraniem i wk\u0142ada j\u0105 do walkmana. Przerwa\u0107 s\u0142uchanie \nw momencie katastrofy? Niemo\u017cliwe! \u0096 usmiechn\u0119\u0142a si\u0119 na mysl o swoim muzycznym \nuzale\u017cnieniu. Trzasn\u0119\u0142y drzwi. Ju\u017c jej nie by\u0142o. P\u00f3\u017ano. P\u00f3\u0142biegiem pod\u0105\u017ca\u0142a \nw kierunku stacji kolejowej. Dziwnie nieprzystawalne do rzeczywistosci \nzdawaly si\u0119 s\u0142owa Orfea. Podziemie? Labirynt\u0085 labirynt jest rzeczywistosci\u0105..w\u0119dr\u00f3wka \nku swiat\u0142u i \u017cyciu \u0085to uciekanie od smierci i samotnosci\u0085 Gdyby tak ka\u017cdy \nmia\u0142 mo\u017cliwos\u0107 odwr\u00f3cenia biegu jego losu, ucieczki przed tchnieniem smierci \n, popl\u0105tania jej plan\u00f3w, odwr\u00f3cenia biegu zdarze\u0144, powt\u00f3rki z \u017cycia\u0085Pokusa \nspojrzenia? Pokusa? Spojrzenie? Nie znalaz\u0142a odniesienia do bliskiej jej \nrzeczywistosci.<\/p>\nW poci\u0105gu, znudzona nieco zawodzeniem Orfeo i j\u0119kami Eurydyki otworzy\u0142a \nSomerseta Maughama w wersji angielskiej, ktory wci\u0105ga\u0142 j\u0105 romansowym biegiem \nzdarze\u0144. Czytanie angielskich \u0093ciekawszych\u0094 romans\u00f3w by\u0142o jej osobist\u0105 \nrecept\u0105 na przyswojenie mnogosci s\u0142ownictwa i oswojenie si\u0119 z obcym j\u0119zykiem.<\/p>\n\u0085pokusa spojrzenia\u0085Hej, Kitty, glupio wpad\u0142as moja droga\u0085Dziwna jest \nta posta\u0107. Wychodzi za m\u0105\u017c z rozs\u0105dku, w panice i strachu przed staropanie\u0144stwem. \nNie kocha go, on kocha ja do szale\u0144stwa, ca\u0142kowicie zdaj\u0105c sobie spraw\u0119 \nz osobowosci \u0093s\u0142odkiej odrobin\u0119 wulgarnej odrobin\u0119 niewinnej idiotki\u0094 jak\u0105 \nposiada jego wybranka. Ona go zdradza, zakochuje si\u0119 \u0085g\u0142upio. On to odkrywa. \nOna chce odejs\u0107, kochanek j\u0105 odrzuca. Groteska\u0085nie, zwykla intryga romansowa. \nZaczyna sie najciekawsza czes\u0107 ksi\u0105\u017cki \u0096 przekr\u0119ci\u0142a stron\u0119. – I co z t\u0105 \npokus\u0105 spojrzenia? \u0096 zn\u00f3w powr\u00f3ci\u0142a w jej g\u0142owie natr\u0119tna obsesyjna mysl. \nDzis cos si\u0119 zdarzy, cos niemi\u0142ego \u0096 poczu\u0142a intuicyjnie.<\/p>\nDotar\u0142a do pracy \u00f3sma pi\u0119\u0107. Najcz\u0119sciej pojawia\u0142a si\u0119 pierwsza w biurze. \nWszyscy niemal zaczynali prac\u0119 oko\u0142o dziewi\u0105tej. Lubi\u0142a te pierwsze chwile \nspokoju, ciszy. Przeglada\u0142a poczt\u0119, porz\u0105dkowala zaleg\u0142e z poprzedniego \ndnia sprawy, czasem zadzwoni\u0142 telefon\u0085rzadko. Jest kilka listow. Przejrzala \nszybko profesjonaln\u0105 korespondencj\u0119, powr\u00f3ci\u0142a do prywatnych maili\u0085list \nod Piotra..i drugi od Piotra.. \u0093Mysla\u0142em o naszym spotkaniu pi\u0105tkowym. \nMusimy to odwo\u0142a\u0107. Spotkanie nie ma sensu. Stworzylibysmy pseudozwiazek \nobcych sobie ludzi. Prosz\u0119 przyjmij moja decyzj\u0119\u0085\u0094<\/p>\nZamyslila sie smutno nad wiadomosci\u0105. Otworzy\u0142a drugi list. Kontynuacja \nmysli : \u0093Czuj\u0119, \u017ce nasze oczekiwania sa odmienne. M\u00f3wi\u0105c bez ogr\u00f3dek, mia\u0142em \njedynie ochot\u0119 na pijatyk\u0119 i seks\u0085ty oczekiwa\u0142as zapewne uczucia, romantyzmu, \nintelektualnych rozm\u00f3w. Myl\u0119 si\u0119?\u0094 \u0096 Pokusa spojrzenia \u0096 westchn\u0119\u0142a. Nie, \nnie mylisz si\u0119 Piotrze. By\u0107 mo\u017ce rzeczywiscie ca\u0142a historia zakonczy\u0142aby \nsi\u0119 w \u0142\u00f3\u017cku. Bo\u017ce, gdzie jest ta przekl\u0119ta granica? \u0096 zada\u0142a sobie odwieczne \nswoje pytanie. P\u00f3ki poruszamy sie w rzeczystosci wirtualnej ka\u017cde posuni\u0119cie \njest bezpieczne, nie ma granic, nie ma zobowi\u0105za\u0144\u0085rzeczywistos\u0107 stwarza \nzagro\u017cenie, stwarza konsekwencje. \n Ona jednak naprawd\u0119 liczy\u0142a, ze spotkanie w rzeczywistosci mo\u017ce sta\u0107 \nsi\u0119 wyjsciem z labiryntu w kt\u00f3rym zdaje si\u0119 b\u0142\u0105ka\u0107 od jakiegos czasu. Tyle \nkorytarzy, tyle mo\u017cliwosci, tylu ludzi spotyka, ale nigdy \u017caden z nich \nnie sprawi\u0142, \u017ce znik\u0142oby w niej poczucie samotnosci i zagubienia. W istocie \nchcia\u0142a, by spe\u0142ni\u0142a si\u0119 ta pokusa spojrzenia. Chcia\u0142a spotka\u0107 si\u0119 z Piotrem \nw Krakowie. B\u0142\u0105dzi\u0107 by\u0107 mo\u017ce w labiryncie jego uliczek, ale nie sama lecz \nz przewodnikiem i \u0085mie\u0107 nadziej\u0119 na wyjscie z przekl\u0119tego labiryntu, przecie\u017c \non, \u0142udzi\u0142a si\u0119, kroczy\u0142by przed ni\u0105 pewnie, ku swiat\u0142u, ku swiatu, ku \njakiejs tam szcz\u0119sliwszej nowej rzeczywistosci. Pokusa spojrzenia na opak. \nNie spojrza\u0142 na ni\u0105. Nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 spojrze\u0107 wi\u0119c zosta\u0142a sama w labiryncie. \nEurydyka r\u00f3wnie\u017c t\u0119 rzeczywistosc utraci\u0142a, bo Orfeo\u0085 spojrzal. Pokusa \nspojrzenia na opak. Konsekwencja ta sama.<\/p>\nNowa wiadomos\u0107. Od kogo? Od Piotra\u0085z Niemiec. I co z tym Baden Baden?<\/p>\nZainteresowa\u0142a si\u0119. Oczywiscie nieszcz\u0119scia chodz\u0105 parami. \u0093Przemysla\u0142em \nto. Przedstawienie jest w sobot\u0119. Podr\u00f3\u017c trwa caly dzie\u0144. Nie zd\u0105\u017cysz nawet \ndojecha\u0107 na czas. Mysl\u0119, \u017ce nasze spotkanie prze\u0142o\u017cymy na maj, kiedy pojawi\u0119 \nsi\u0119 w Polsce, mo\u017ce nawet w Warszawie\u0085\u0094 – C\u00f3\u017c, musz\u0119 nauczy\u0107 si\u0119 docenia\u0107 \nm\u0119sk\u0105 umiej\u0119tnos\u0107 unikania pokus, no\u0085nie oducz\u0119 si\u0119 jednak instynktownego \nuczucia rozczarowania, to pewne \u0096 pomysla\u0142a w duchu.<\/p>\nNagle rozesmia\u0142a si\u0119 g\u0142osno. Mysl by\u0142a groteskowo zabawna. Taki sobie \nczarny humor.. – Kim jest, do diaska, kobieta w oczach m\u0119\u017cczyzn, \u017ce tak \nbardzo boj\u0105 si\u0119 konsekwencji spojrzenia na ni\u0105? B\u00f3g\u0085, Bog Jahwe\u0085- aj, blu\u017anisz \nmoja droga, tfu tfu, wypluj te s\u0142owa \u0096 ironizowa\u0142a wobec samej siebie. \n\u0096 Meduza, Bazyliszek\u0085- kontunuowa\u0142a – w ka\u017cdym razie kobiece \u0093podaj mi \nlusterko, kochanie\u0094 okazuje si\u0119 by\u0107 prosb\u0105, kt\u00f3rej nie nale\u017ca\u0142oby lekcewa\u017cy\u0107\u0085Czy\u017cby \nbrak mo\u017cliwosci przypudrowania nosa kosztowal me\u017cczyzn \u017cycie? \u0096 przedni \n\u017cart\u0085 \n <\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n<div align=\"right\"><a name=\"Scena 3 (wyzwolenie)\"><\/a><a href=\"#Pocz\u0105tek\">Pocz\u0105tek<\/a><\/div>\n<center>scena III<\/font><\/b><\/p>\nw y z w o l e n i e<\/font><\/b><\/center><\/p>\n<\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n \u0093Orfeo: Ah, is it thou? it is; I see thee now. The \ntorture of my pain had amost conquer\u0092d reason. What are thou come for? \nWhat would thou have of me?<\/font><\/i> \n Love: I\u0092d make thee happy. Orpheus, thou indeed hast \nmuch endure\u0092d for my glory; and therefore I restore to thee thy dear belov\u0092d \nEurydice. I want no farther proofs of thy fidelity. Behold her rise to \nbe reunited to thee.<\/font><\/i> \n Orfeo: What do I behold! O Gods! my spouse!\u0094<\/font><\/i><\/p>\n\u0093Love: Enough-Ye fortunate lovers, come away \u0096 Let \nus quit these immortal habitations \u0096 Return to your kingdoms and enjoy \nthe world again.\u0094<\/font><\/i> \n [W.Gluck, \u0093Orfeo ed Euridice\u0094]<\/font><\/i> \n<\/p>\n<hr width=\"100%\">\n \u0093Orfeusz: Ah, czy to \nty? takl Widz\u0119 ci\u0119 teraz. Cierpienie mego b\u00f3lu zaw\u0142adn\u0119lo niemal moj\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105. \nPo co przychodzisz? Czego chcesz ode mnie?<\/font><\/font><\/i> \n Amor: Chcia\u0142bym uczyni\u0107 \nci\u0119 szcz\u0119sliwym. Orfeuszu, naprawd\u0119 wiele wycierpia\u0142e\u015b dla mojej chwa\u0142y; \ni dlatego przywr\u00f3ce dla ciebie do \u017cycia ukochan\u0105 Eurydyk\u0119. Nie chc\u0119 juz \nwi\u0119cej dowod\u00f3w twojej wierno\u015bci. Sp\u00f3jrz oto wstaje, by si\u0119 z tob\u0105 po\u0142\u0105czy\u0107.<\/font><\/font><\/i> \n Orfeusz: C\u00f3\u017c ja widz\u0119! \nO Bogowie! moja ma\u0142\u017conka!\u0094<\/font><\/font><\/i><\/p>\n\u0093Amor: Dosy\u0107 ju\u017c \u0096 Tak, \nszcz\u0119\u015bliwi kochankowie , odejd\u017acie \u0096 Pozw\u00f3lcie nam opu\u015bci\u0107 to nie\u015bmiertelne \nmiejsce \u0096 Powr\u00f3\u0107cie do waszego kr\u00f3lestwa i radujcie si\u0119 zn\u00f3w \u015bwiatem<\/font>.\u0094<\/font><\/i> \n [t\u0142.J.C.]<\/font><\/font><\/i> \n <\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n \n <\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n Jedno spojrzenie. Spojrzenie, kt\u00f3re sprawi\u0142o, \u017ce wszystko sta\u0142o sie \niluzj\u0105. Gdzie ona jest? Czy jej obecnos\u0107 by\u0142a jedynie z\u0142udzeniem? Mo\u017ce \nnigdy jej tu nie bylo\u0085Ciemny korytarz zdawa\u0142 si\u0119 zasklepia\u0107 i sciesnia\u0107. \nDuszno. Dr\u017c\u0105ce w oddali swiat\u0142o z ukrytego \u017ar\u00f3d\u0142a przygas\u0142o, samotnos\u0107\u0085Gdzie \njestes Eurydyko? \u0106mi\u0142 si\u0119 swiat przed oczami. Oslepi\u0142 go nagle blask s\u0142o\u0144ca. \nZnik\u0142a rzeczywistos\u0107 podziemia. Orfeo znalaz\u0142 si\u0119 samotnie na powierzchni \nswiata. Eurydyka pozosta\u0142a w podziemiu.<\/p>\nTo zabawne, ona wola\u0142aby negatywne, tragiczne zako\u0144czenie. Katastrofa \npowinna, jej zdaniem, ko\u0144czy\u0107 histori\u0119 mi\u0142osci Orfeo i Eurydyki. A jednak \nGluck wprowadzi\u0142 ju\u017c w pierwszym akcie posta\u0107 Amora, kt\u00f3ry pojawia si\u0119 \ni w zako\u0144czeniu i wprowadza happy end. Po pr\u00f3bie, pomyslnej, wiernosci \ni uczucia, kochankowie zn\u00f3w po\u0142\u0105czeni! Dwukrotnie umar\u0142a-zaginiona Eurydyka \no\u017cywa cudownie. Zwyci\u0119stwo mi\u0142osci, wyjscie z podziemia, wyjscie z labiryntu\u0085<\/p>\nDlaczego jej \u017cycie pl\u0105cze sie do tego stopnia, \u017ce trudno znale\u017a\u0107 wyjscie?<\/p>\nM\u0142oda kobieta siedzia\u0142a zamyslona twarz\u0105 zwr\u00f3cona ku oknu. Jej wzrok \nbl\u0105dzi\u0142 wysoko w koronach sosen, ponad dachem domu wyrastaj\u0105cego nieoczekiwanie \nna wprost okna jej pokoju. Zas\u0142ania\u0142 on ca\u0142y niemal widok, przestrze\u0144 ulicy \ni polany w oddali. Jedynie przestw\u00f3r nieba i ga\u0142\u0119zie wysokich drzew przyciaga\u0142y \nuwag\u0119\u0085S\u0142o\u0144ce niesmia\u0142o pr\u00f3bowa\u0142o uwolni\u0107 sie z obj\u0119\u0107 chmur. Temperatura, \nwysoka jak na zimow\u0105 por\u0119, dawa\u0142a z\u0142udzenie przedwiosnia. Jak\u017ce czeka\u0142a \nna t\u0119 wiosn\u0119. Wiosna przynies\u0107 mog\u0142a nadziej\u0119 pocz\u0105tku i przemiany. Tak \n\u017cyc dalej nie spos\u00f3b \u0096 szepta\u0142a do siebie \u0096 W takim zamieszaniu, potarganiu \nuczu\u0107 i pragnie\u0144. Czego ja chc\u0119? Czego ja pragn\u0119? Czego szukam? – Mota \nsi\u0119 w t\u0119 i tamt\u0105 stron\u0119, gubi w plataninie korytarzy i gubi orientacj\u0119. \nLabirynt istnieje zapewne nie wok\u00f3\u0142 niej, lecz w niej samej. Nie maj\u0105 sensu \nposzukiwania m\u0119\u017cczyzny. Odejd\u017a Orfeo. Nie ma sensu jakakolwiek w\u0119dr\u00f3wka \ni zejscie do podziemi. Pozostanie raczej u brzegow Lety, u brzegow rzeki \nzapomnienia. Przeszlos\u0107 niech zostanie na drugim brzegu jej nurtow. Wraz \nz ni\u0105 wszelka pami\u0119\u0107 i wszelki \u017cal, wszelkie wspomnienie b\u0142\u0119d\u00f3w, pomy\u0142ek, \nrozczarowa\u0144, rozterek, zagubie\u0144, grzech\u00f3w i rozpaczy\u0085 Jednej tylko ju\u017c \nma ochot\u0119 ulec pokusie\u0085pokusie spojrzenia \u0085 w przysz\u0142os\u0107. \n <\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n <a href=\"#Akt III\">do pocz\u0105tku<\/a> \n<\/body> \n<\/html><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"orfee4 [akt 1][akt 2] [akt 3 scena I][akt 3 scena II][akt 3 scena III] [do strony g\u0142\u00f3wnej] [ back ][ […]<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"class_list":["post-4885","page","type-page","status-publish","hentry"],"spectra_custom_meta":{"_edit_lock":["1729392459:2"],"_edit_last":["2"],"_wp_page_template":["default"],"_uag_page_assets":["a:9:{s:3:\"css\";s:0:\"\";s:2:\"js\";s:0:\"\";s:18:\"current_block_list\";a:0:{}s:8:\"uag_flag\";b:0;s:11:\"uag_version\";s:10:\"1776190721\";s:6:\"gfonts\";a:0:{}s:10:\"gfonts_url\";s:0:\"\";s:12:\"gfonts_files\";a:0:{}s:14:\"uag_faq_layout\";b:0;}"]},"uagb_featured_image_src":{"full":false,"thumbnail":false,"medium":false,"medium_large":false,"large":false,"1536x1536":false,"2048x2048":false,"trp-custom-language-flag":false,"illdy-blog-list":false,"illdy-widget-recent-posts":false,"illdy-blog-post-related-articles":false,"illdy-front-page-latest-news":false,"illdy-front-page-testimonials":false,"illdy-front-page-projects":false,"illdy-front-page-person":false},"uagb_author_info":{"display_name":"Joanna Choluj","author_link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/blog\/author\/joannacholuj\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"orfee4 [akt 1][akt 2] [akt 3 scena I][akt 3 scena II][akt 3 scena III] [do strony g\u0142\u00f3wnej] [ back ][ […]","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4885"}],"collection":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4885"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4885\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4886,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4885\/revisions\/4886"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4885"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}

{"id":4885,"date":"2020-08-24T19:16:45","date_gmt":"2020-08-24T17:16:45","guid":{"rendered":"http:\/\/joannacholuj.pl\/?page_id=4885"},"modified":"2020-08-24T19:16:45","modified_gmt":"2020-08-24T17:16:45","slug":"orfeo-3","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/orfeo-3\/","title":{"rendered":"Orfeo 3"},"content":{"rendered":"

\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n orfee4<\/title> \n<\/head> \n<body text=\"#993366\" bgcolor=\"#FFFFFF\" link=\"#CC33CC\" vlink=\"#CC66CC\" alink=\"#CC33CC\" background=\"\/asia\/books\/orfee\/Orphee4.jpg\"><\/p>\n<div align=\"right\"><a name=\"Akt III\"><\/a> \n [<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfee2.htm\/#akt I\">akt 1<\/a>][<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfee3.htm\/#Akt II\">akt \n2<\/a>] \n [<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfee4.htm\/#Scena 1 (w\u0119drowanie)\">akt 3 scena I<\/a>][<a href=\"#Scena 2 (niespe\u0142nienie)\">akt \n3 scena II<\/a>][<a href=\"#Scena 3 (wyzwolenie)\">akt 3 scena III<\/a>] \n [<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfeo.htm\/\">do strony g\u0142\u00f3wnej<\/a>] \n [ <a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfeo.htm\/\">back<\/a> ][ <a href=\"http:\/\/www.joanna.com.pk\/index.html\">retour<\/a> \n]<\/div>\n<center><\/p>\nAkt III<\/font><\/b><\/p>\nw\u0119drowanie*niespe\u0142nienie* \nwyzwolenie<\/font><\/font><\/b><\/p>\n<hr width=\"100%\">\n <a name=\"Scena 1 (w\u0119drowanie)\"><\/a> \n scena I<\/font><\/b> \n <\/p>\nw \u0119 d r o w a n i e<\/font><\/font><\/b><\/center><\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n \u0093Eurydice: Will you not embrace me? – You deign me \nnot an answer. Then look at me at least – Say, am I not as beautiful as \non my wedded day? Behold! perhaps the roses fade – Turn round! it may be \nthat this charms decay, which you with rapture prais’d; or brightness fullies \nwhich with joy you view’d.<\/font><\/i> \n Orfeo: (The more i hear the less i can resist. Chear \nup, Orpheus). Let’s away , beloved Euridice. these marks of tenderness \nare unreasonable. Every delay must prove fatal to us.<\/font><\/i> \n Eurydice: But one single look.<\/font><\/i> \n Orfeo: Now to glance upon thy beauty would be ruin.<\/font><\/i> \n [W.Gluck, „Orfeo ed Euridice”]<\/font><\/i> \n<\/p>\n<hr width=\"100%\">\n Erudyka: Nie poca\u0142ujesz \nmnie? – Nie raczysz mi odpowiedzie\u0107. Wi\u0119c chocia\u017c sp\u00f3jrz na mnie – Powiedz, \nczy nie jestem tak pi\u0119kna jak w dniu mego \u015blubu? Poczekaj! by\u0107 mo\u017ce r\u00f3\u017ce \nzwi\u0119d\u0142y – Obr\u00f3\u0107 si\u0119! mo\u017ce opadnie ten czar, o kt\u00f3ry gorliwie prosi\u0142e\u015b, \nlub jasno\u015b\u0107 ……. kt\u00f3r\u0105 z rado\u015bci\u0105 ujrza\u0142e\u015b.<\/font><\/font><\/i> \n Orfeusz: (Im d\u0142u\u017cej s\u0142ucham \njej, tym trudniej jest mi si\u0119 oprze\u0107. Wytrwaj, Orfeo). Odejd\u017amy st\u0105d, ukochana \nEurydyko. te oznaki czu\u0142o\u015bci s\u0105 teraz nierozs\u0105dne. Ka\u017cda zw\u0142oka musi by\u0107 \ndla nas fatalna.<\/font><\/font><\/i> \n Eurydyka: Lecz jedno spojrzenie..<\/font><\/i> \n Orfeo: Teraz spojrze\u0107 \nna pi\u0119kno\u015b\u0107 twoj\u0105 by\u0142o by dla nas niszcz\u0105ce.<\/font><\/font><\/i> \n [t\u0142.J.C.]<\/font><\/font><\/i><\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n <\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n Przekroczyli w \u0142odzi Cherona wolno tocz\u0105ce \nsi\u0119 nurty Lety. Przed nimi droga powrotna. Labirynt korytarzy. Wn\u0119ki pieczar, \nsadzawki, strumyki, bagna. Orfeo pod\u0105\u017ca\u0142 pierwszy, za nim post\u0119powa\u0142a Eurydyka. \nW milczeniu wkroczyli na teren zaludniony przez dusze pot\u0119pione. Zimny \ndreszcz przeszy\u0142 cia\u0142o m\u0119\u017cczyzny na widok tych poznanych ju\u017c w drodze ku \nwn\u0119t<\/font>rzu labiryntu pokracznych, odra\u017caj\u0105cych \nduch\u00f3w. A jednak fascynowa\u0142a go w jaki\u015b niewypowiedziany spos\u00f3b ta podziemna \nrzeczywisto\u015b\u0107. Z inna r\u00f3wnie\u017c \u015bwiadomo\u015bci\u0105 pod\u0105\u017ca\u0142 droga powrotna ku \u015bwiat\u0142u \ndnia, czuj\u0105c za plecami boja\u017aliw\u0105 lecz realn\u0105 obecno\u015b\u0107 Eurydy<\/font>ki. \nWiedzia\u0142 jak niegro\u017any jest ju\u017c dla nich ten \u015bwiat \u015bmierci, kt\u00f3ry uda\u0142o \nmu si\u0119 pokona\u0107 dzi\u0119ki sile mi\u0142o\u015bci. Us\u0142ysza\u0142 bezg\u0142o\u015bny niemal szept kobiety \n\u0096 Boj\u0119 si\u0119, Orfeo. \u0096 Prosi\u0142a o chwilk\u0119 spojrzenia i poca\u0142unek. Pos\u0142uszny \nnakazowi Boga i Amora, nie odwr<\/font>\u00f3ci\u0142 \nsi\u0119 jednak. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 jedynie d\u0142o\u0144 szukaj\u0105c jej malutkiej d\u0142oni. Zacisn\u0119\u0142y \nsi\u0119 kurczowo jej palce. Poczu\u0142 ich ch\u0142odny dotyk i dr\u017cenie. Wiedzia\u0142 jak \nbardzo si\u0119 bala, wci\u0105\u017c niepewna czy opuszczenie podziemia jest aby realno\u015bci\u0105. \nPowt\u00f3rnie us\u0142ysza\u0142 jej p<\/font>e\u0142n\u0105 wyrzutu \npro\u015bb\u0119 o spojrzenie<\/font>. <\/b>Odm\u00f3wi\u0142. \nNie rozumia\u0142a. Jak\u017ce by\u0142 dla niej okrutny i dlaczego\u0085 Zasklepi\u0142 si\u0119 w ciszy \nmilczenia, pragn\u0105\u0142 jakim\u015b cudem zamkn\u0105\u0107 uszy na jej glos. Przecie\u017c nie \nm\u00f3g\u0142 wyzna\u0107 jej powodu swego milczenia, powodu pozornej nieczu\u0142o\u015bci. Nie \nm\u00f3g\u0142! Mia\u0142 ja tak \u0142atwo utraci\u0107? Czym by\u0142o jednak to jedno spojrzenie\u0085 \njej twarz, kt\u00f3rej nie m\u00f3g\u0142 w\u00f3wczas ujrze\u0107 stawa\u0142a si\u0119 marzeniem. Ona by\u0142a \ntak blisko, a jednak nie w pe\u0142ni \u0093jego\u0094, wci\u0105\u017c w posiadaniu \u015bmierci. \u0096 \nNie ofiarujesz mi nawet jednego s<\/font>pojrzenia? \nNie pragniesz na mnie spojrze\u0107? \u0096 zaj\u0119cza\u0142 g\u0142os kobiety.<\/font><\/p>\n-Nie masz ochoty dowiedzie\u0107 si\u0119 nawet jak \nwygl\u0105dam? Opis, kt\u00f3ry ci przes\u0142a\u0142am jest niczym w por\u00f3wnaniu do iluzji \nobrazu na zdj\u0119ciu.<\/font> \n – <\/b>Ale ta iluzja b\u0119dzie niczym w \npor\u00f3wnaniu do obrazu ciebie w rzeczywisto\u015bci \u0096 odmailowa\u0142 jej po chwili \nPiotr w \u017cartobliwym tonie, o czym \u015bwiadczy\u0142a za\u0142\u0105czona na ko\u0144cu wypowiedzi \nu\u015bmiechni\u0119ta bu\u017aka, czyli dwukropek w kompozycji z my\u015blnikiem i nawiasem.<\/font> \n – Masz racj\u0119, w istocie. Czy to oznacza, ze gardzisz moim \nzdj\u0119ciem? \u0096 wys\u0142a\u0142a zapytanie nieco ura\u017cona.<\/font> \n – Ale\u017c nie, prze\u015blij, chce zobaczy\u0107. To \nb\u0119dzie jak\u0105\u015b kolejna cz\u0105stka ciebie, kt\u00f3r\u0105 poznam wkr\u00f3tce w \u0093ca\u0142o\u015bci\u0094 \u0096 \nodmailowa\u0142 szybko.<\/font> \n – C\u00f3\u017c, pomy\u015bl\u0119 o tym dzi\u015b wieczorem i \nby\u0107 mo\u017ce dostaniesz je mailem jutro rano \u0096 zamkn\u0119\u0142a temat. Piotr u\u015bmiechn\u0105\u0142 \nsi\u0119 ironicznie po drugiej stronie linii intranetowej. -Jak sobie \u017cyczysz, \nmoja droga. Mo\u017ce ostatecznie nigdy si\u0119 nie spotkamy \u0096 pomy\u015bla\u0142 filozoficznie.<\/font><\/p>\nZnali si\u0119 od d\u0142u\u017cszego czasu. Oboje pracowali \nw tej samej firmie, a jednak ich kontakty by\u0142y jedynie formalne do tej \npory i za po\u015brednictwem telefonu lub Intranetu. On w Krakowie, ona pracowa\u0142a \nw Warszawie. Kt\u00f3rego\u015b dnia oficjalny mail zaprawiony \u017cartem przerodzi\u0142 \nsi\u0119 w prywatn\u0105 korespondencj\u0119. \u017barty przybra\u0142y kszta\u0142t po<\/font>wa\u017cnej \njego propozycji spotkania w Krakowie. Kusi\u0142 j\u0105 mile sp\u0119dzonym wieczorem, \nkolacj\u0105, koncertem w filharmonii, spacerem nad Wis\u0142\u0105 w romantycznej scenerii \nstarego miasta i podkrakowskiego, przekszta\u0142conego w hotel, zameczku. Bardzo \nlubi\u0142a Krak\u00f3w. Rzeczyw<\/font>i\u015bcie mia\u0142a ochot\u0119 \nspotka\u0107 go\u0085, mia\u0142a tez ochot\u0119 zn\u00f3w zobaczy\u0107 to miasto, nieodwiedzane od \nkilku miesi\u0119cy. Nap\u0142yn\u0119\u0142y wspomnienia. Odpr\u0119\u017cyla si\u0119 w fotelu, pok\u00f3j biura \nby\u0142 pusty przez chwile, kto\u015b tam wyszed\u0142, kto\u015b uda\u0142 si\u0119 na kaw\u0119\u0085 odwr\u00f3ci\u0142a \ng\u0142ow\u0119 od ekran<\/font>u komputera spogl\u0105daj\u0105c \nw zaokienny zapadaj\u0105cy ju\u017c zmrok godziny siedemnastej. Jak\u017ce mia\u0142a ochot\u0119 \nzn\u00f3w pojawi\u0107 si\u0119 w Krakowie. W\u0119drowa\u0107 jego ulicami. W\u0119drowa\u0107 mo\u017ce w mi\u0142ym \ntowarzystwie Piotra, tak jak ostatnio w\u0119drowa\u0142a kt\u00f3rej\u015b niedzieli u boku \njej przyjac<\/font>iela z Turcji, kt\u00f3ry przyjecha\u0142 \ntam na ca\u0142y miesi\u0105c, wys\u0142any przez jego rodzim\u0105 firm\u0119. S\u0142o\u0144ce zala\u0142o tego \ndnia miasto, mro\u017ane powietrze z ulg\u0105 przyjmowa\u0142o ciep\u0142e promienie.<\/font><\/p>\nSpotkali si\u0119 na drugim brzegu Wis\u0142y. Krak\u00f3w \nwygl\u0105da\u0142 uroczo z tej perspektywy. Ponad miastem g\u00f3rowa\u0142y zabudowania Wawelu. \nPromienie s\u0142o\u0144ca \u015blizga\u0142y si\u0119 po spadzistym dachu zamku kr\u00f3lewskiego, jego \nziele\u0144 sp\u0142ywa\u0142a z brzeg\u00f3w, wtapia\u0142a w zielona zgnilizn\u0119 trawy wype\u0142zaj\u0105cej \nspod szaroburobialych plam \u015bniegu. Tegoroczna zima zaborczo p<\/font>ozbawia\u0142a \nnago\u015b\u0107 wylenia\u0142ej i zapad\u0142ej w zimowy p\u00f3\u0142sen przyrody okrycia. Mro\u017ane powietrze \nwyra\u017anie jednak dawa\u0142o zna\u0107, \u017ce nie wiosna to jeszcze by\u0142a, lecz pocz\u0105tki \nzimy. Na brzeg rzeki wyleg\u0142y sylwetki w\u0119dkarzy, zatrzymane w bezruchu, \nze stoickim spokojem <\/font>mimo mrozu i wiatru, \npe\u0142ni\u0105ce sw\u0105 wart\u0119, ka\u017cdy przy ko\u0144cu swego kija, kt\u00f3rego \u017cy\u0142ka marz\u0142a w \nlodowatym nurcie wody. Po\u015bwi\u0119cili oboje kilkana\u015bcie minut uwagi tym poszukiwaczom \nzaginionej ju\u017c w mie\u015bcie ciszy. Byli pod urokiem ich spokoju i cierpliwo\u015bci \nmy\u015bliw<\/font>ych czatuj\u0105cych na zwierz\u0119c\u0105 \nzdobycz.<\/font><\/p>\nAutobus podjecha\u0142 punktualnie, dziesi\u0119\u0107 \nminut oczekiwania da\u0142o si\u0119 we znaki ich skostnia\u0142ym ko\u0144czynom. Odetchn\u0119li \nciep\u0142em wn\u0119trza autobusu. Wysiedli w okolicach dworca g\u0142\u00f3wnego. Ruszyli \nw kierunku starego miasta, bez celu i planu, spontanicznie w\u0119drowali urokliwymi \nuliczkami Krakowa. Zajrzeli do Ko\u015bcio\u0142a Mariackiego, wygna\u0142 ich stamt\u0105d \njednak t\u0142um niedzielnej mszy. Postanowili powr\u00f3ci\u0107 tam p\u00f3\u017aniej, zab\u0142\u0105dzi\u0107 \nw wysokich nawach pod ostro\u0142ukami , pod filtrowanym \u015bwiat\u0142em<\/font> witra\u017cy. \nSkierowali si\u0119 ku wawelskiemu wzg\u00f3rzu, godzina by\u0142a ju\u017c p\u00f3\u017anawa. Przypuszcza\u0142a, \nze nie uda im si\u0119 ju\u017c wej\u015b\u0107 do pokoi zamkowych. Szybkim krokiem ruszyli \nulic\u0105, kt\u00f3rej nazwy nigdy nie potrafi\u0142a przywsoi\u0107, mijaj\u0105c po drodze cale \nmn\u00f3stwo male\u0144kich sympatycznych witryn sklepowych, z kt\u00f3rych w<\/font>iele \nzachowywa\u0142o sw\u00f3j od dawien dawna kszta\u0142t. Warszawa posiada\u0142a tego typu \nurocze ma\u0142e sklepiki jedynie na Starym Mie\u015bcie i w jego okolicach. – Nie \nma ju\u017c starej przedwojennej Warszawy \u0096 westchn\u0119\u0142a , zawsze pragn\u0119\u0142a m\u00f3c \nwyobrazi\u0107 sobie w pe\u0142ni tamten \u015bwia<\/font>t, \ndawne ulice stolicy niezeszpecone szaro\u015bci\u0105 i brzydot\u0105 socrealistycznej \narchitektury, urok zamieszania i odmienno\u015bci okolic Placu Grzybowskiego \ni dzielnicy \u017cydowskiej, fascynuj\u0105c\u0105 barwno\u015b\u0107 mimo brzydoty i n\u0119dzy starej \nPragi, Powi\u015bla, Mariensztatu\u0085Krak\u00f3w mia\u0142 szcz\u0119\u015bcie zachowa\u0107 sw\u00f3j przedwojenny \nurok, zewsz\u0105d wyziera\u0142a historia dawnych dziej\u00f3w miasta.<\/font><\/p>\nDotarli na wzg\u00f3rze. Spojrzenie z wysoko\u015bci \nna spienione fale rzeki. Podwy\u017cszony powa\u017cnie poziom wody, zalane nabrze\u017ce\u0085Wis\u0142a \nwygl\u0105da\u0142a gro\u017anie, zagniewana nieobliczalna si\u0142a przyrody. Uda\u0142o im si\u0119 \nwej\u015b\u0107 do krypt kr\u00f3lewskich, wspi\u0105\u0107 po schodach ku wisz\u0105cemu pod kopu\u0142\u0105 \nwie\u017cy dzwonowi Zygmunta, odwiedzili ko\u015bci\u00f3\u0142 i prochy polskiej romantycznej \ntr\u00f3jcy poetyckiej. Nie dostali niestety bilet\u00f3w do sal zamkowych, wyk<\/font>upionych \nprzez mnogie wycieczki szkolne. Roze\u015bmia\u0142a si\u0119. Od pami\u0119tnej wyprawy szkolnej \njeszcze w jej latach podstaw\u00f3wkowych nigdy nie udawa\u0142o jej si\u0119 odwiedzi\u0107 \nponownie wn\u0119trza zamku. Niefart! R\u00f3\u017cnorakie powody i przeszkody za ka\u017cdym \njej pobytem w Krakowie<\/font> ale skutek zawsze \nten sam. C\u00f3\u017c, szkoda \u0096 westchn\u0119\u0142a. Innym razem przy okazji twojego powt\u00f3rnego \nprzyjazdu do Polski \u0096 pu\u015bci\u0142a do niego oko. \u0093Pow\u0142\u00f3czystym\u0094 krokiem zeszli \nz drugiej strony wawelskiego wzg\u00f3rza, us\u0142ysza\u0142 przy okazji legend\u0119 o smoku \n\u0096 postrach<\/font>u Krakowa, o odwa\u017cnym Kubie\u0085Przyb\u0142\u0105ka\u0142 \nsi\u0119 tez gdzie\u015b przy okazji Bazyliszek i zakl\u0119ta kaczka, a i wpl\u0105ta\u0142a si\u0119 \nwpo\u015brodku tych historii polskich opowie\u015b\u0107 o smutnym-niesmutnym losie Orfeo \ni Eurydyki w\u0119drowc\u00f3w podziemia \u015bmierci. Mia\u0142a w g\u0142owie w\u0142a\u015bnie obraz powrotnej \nich w\u0119dr\u00f3wki ku \u015bwiat\u0142u i ku \u017cyj\u0105cemu \u015bwiatu, moment przed katastrof\u0105, \nmoment jeszcze szcz\u0119\u015bliwy w jego nie\u015bwiadomo\u015bci przysz\u0142ych przypadk\u00f3w. \nTa opowie\u015b\u0107 zwyczajem \u0093spad\u0142ych z ksi\u0119\u017cyca\u0094, jej w\u0142a\u015bciwych, aluzji do \ntematu by\u0142a jedynie wyrazem n\u0119kaj\u0105cej ja obsesji ostatnich dni, obsesji \ndrugorz\u0119dnego pisarczyka romanside\u0142 trawi\u0105cego bezustannie w umy\u015ble przedmiot \npowstaj\u0105cej w\u0142a\u015bnie natenczas ksi\u0105\u017cki.<\/font><\/p>\n– Ale kto tymczasem zabi\u0142 tego przekl\u0119tego \nBazyliszka?! \u0096 pomy\u015bla\u0142a nieoczekiwanie, z\u017cymaj\u0105c si\u0119 na w\u0142asny brak pami\u0119ci \ni nie mog\u0105c sko\u0144czy\u0107 Hakanowi tej historii. Kto zabi\u0142 ..i jak to by\u0142o z \ntym podziemnym w\u0119drowaniem\u0085- Jej paplanina, jej ci\u0105g opowie\u015bci dla Hakana \ntoczy\u0142y si\u0119 przerywane wybuchami \u015bmiechu i gestami , kt\u00f3re musia\u0142y niejednokrotnie \nzast\u0119powa\u0107 brakuj\u0105ce s\u0142ownictwo angielskie. Tryskali oboje humorem, mimo \ndaj\u0105cego si\u0119 we znaki mrozu. Postanowili schroni\u0107 si\u0119 w jednej z restauracji \ndla skonsumowania p\u00f3\u017anego lunchu.<\/font><\/p>\n– Piotr \u0096 pomy\u015bla\u0142a. Z nim by\u0142oby zupe\u0142nie \ninaczej. Krakowiak, niejedno m\u00f3g\u0142by jej pokaza\u0107 i opowiedzie\u0107. Wiedziala, \nze dobrze zna\u0142 miasto. Zapragn\u0119\u0142a tego wyjazdu. Rozmarzy\u0142a si\u0119. Wyrwa\u0142 \nja z zamy\u015blenia d\u017awi\u0119k telefonu. Odebra\u0142a. Kr\u00f3tka formalna rozmowa. Spojrza\u0142a \nna zegar na komputerze, p\u00f3\u017ani\u0142 si\u0119, plus dziesi\u0119\u0107 minut\u0085by\u0142a ju\u017c <\/font>prawie \nosiemnasta. Pracuj\u0105ce z ni\u0105 w pokoju osoby mia\u0142y niebawem powr\u00f3ci\u0107\u0085Nowa \nwiadomo\u015b\u0107. Kto? Piotr. Nie Piotr z Krakowa, inny jej przyjaciel. Jak zabawna \nwyda\u0142a jej si\u0119 w\u00f3wczas ta zbie\u017cno\u015b\u0107 imion, na kt\u00f3r\u0105 wcze\u015bniej nie zwr\u00f3ci\u0142a \nuwagi. Wszak to nie tylko<\/font> w przypadku \ndwu Piotr\u00f3w. Wspomnia\u0142a imi\u0119 Yana i \u0085 przyjaciela Jana, dwu wa\u017cnych w jej \n\u017cyciu Francuzow o tym samym imieniu Jean-Michel. Dziwaczna historia\u0085<\/font><\/p>\nWiadomos\u0107 by\u0142a jednak od Piotra z Berlina. Kilka mi\u0142ych s\u0142\u00f3w. Kilka \ninformacji i jego skr\u00f3cona historia fascynacji \u0093Carmen\u0094 Bizeta w wykonaniu \nartystow hiszpa\u0144skich. By\u0142 zachwycony mo\u017cliwoscia obejrzenia przedstawienia \npokazywanego na scenie teatru Baden Baden. R\u00f3wnie\u017c skr\u00f3cony opis miasta \npozwoli\u0142 jej wyobrazi\u0107 sobie jego urok. Na ko\u0144cu j\u0119zyka mia\u0142a zapytanie. \nNigdy nie by\u0142a w Niemczech, mo\u017ce to by\u0142a ta nadarzaj\u0105ca sie okazja? Zako\u0144czenie \nlistu przynios\u0142o jej odpowied\u017a – Mo\u017ce masz ochot\u0119 przyjecha\u0107 na przedstawienie \nw sobot\u0119? \u0096 usmiechn\u0119\u0142a si\u0119. \u0096 Czemu nie? \n <\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n<div align=\"right\"><a name=\"Scena 2 (niespe\u0142nienie)\"><\/a><a href=\"#Pocz\u0105tek\">Pocz\u0105tek<\/a><\/div>\n<center>scena II<\/font><\/b> \n <\/p>\nn i e s p e \u0142 n i e n \ni e<\/font><\/font><\/b><\/center><\/p>\n<\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n \u0093What shall I do without my Eurydice? Where shall \nI wander now deprived of her? Eurydice! alas she cannot answer me. I am \never faithful to thee, Eurydice. Ah me! nor hope or succour now are left \nto me from mortals or from Gods.What shall I do without Eurydice? Where \nshall I wander now deprived of her?\u0094<\/font><\/i> \n [W.Gluck, \u0093Orfeo ed Euridice\u0094]<\/font><\/i> \n<\/p>\n<hr width=\"100%\">\n \u0093Co poczn\u0119 bez mojej \nEurydyki? Gdzie mam w\u0119drowa\u0107 teraz jej pozbawiony? Eurydyko! Nie mo\u017ce mi \nodpowiedzie\u0107. Jestem jej zawsze wierny ci, Eurydyko. Ah, ani nadziei ani \nratunku juz nie ma dla mnie od \u015bmiertelnych czy Bog\u00f3w. Co uczyni\u0119 bez Eurydyki? \nGdzie pow\u0119druj\u0119 teraz jej pozbawiony?\u0094<\/font><\/font><\/i> \n [t\u0142.J.C.]<\/font><\/font><\/i><\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n \n <\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n Dzwonek budzika. Za oknem jeszcze ciemnos\u0107. Po omacku pr\u00f3buje zapali\u0107 \nlampk\u0119. Radio, cicha muzyka nie pozwoli jej ponownie zasn\u0105\u0107. Znowu ten \ndziwny sen. Nie pami\u0119ta dok\u0142adnie. Nigdy nie potrafila zachowa\u0107 w pami\u0119ci \nwra\u017cen sennych. Pozostawa\u0142y jedynie: jakis nastr\u00f3j, jakies przeczucie. \nTego ranka pozosta\u0142 w pami\u0119ci r\u00f3wnie\u017c bardzo mglisty obraz ciemnego, sklepionego, \npelnego rozchodzacych si\u0119 w r\u00f3\u017cnych kierunkach korytarzy podziemia, md\u0142ego \nswiat\u0142a niewyra\u017anych poszept\u00f3w i niezidentyfikowanych, drobnych dzwi\u0119k\u00f3w \nw dr\u017c\u0105cej z ch\u0142odu i wilgoci ciszy i dr\u017c\u0105cego r\u00f3wnie\u017c, lecz przecudnie \nczystego g\u0142osu spiewaj\u0105cego m\u0119\u017cczyzny\u0085C\u00f3\u017c, ten g\u0142os\u0085spojrzala na magnetofon, \ngdzie tkwi\u0142a w\u0142o\u017cona poprzedniego wieczoru kaseta z nagraniem opery Glucka. \nKoniec drugiej strony\u0085hmm, Orfeo szuka drogi powrotnej ku wyjsciu z podziemia \n\u0096 usmiechn\u0119\u0142a sie. Sni\u0142 jej si\u0119 zakochany Orfeo. Jednym ruchem w\u0142\u0105czy\u0142a \nkaset\u0119, wiedzia\u0142a, \u017ce powinna by\u0142a raczej pos\u0142ucha\u0107 wiadomosci zamiast \nwprowadza\u0107 si\u0119 w bluesowy nastr\u00f3j kompozycj\u0105 barokow\u0105\u0085Pokusa jednak byla \nzbyt silna. Odezwa\u0142 sie g\u0142os Orfeo. Katastrofa jest bliska. Eurydyka b\u0142aga \ngo o spojrzenie\u0085Kt\u00f3ry m\u0119\u017cczyzna nie uleg\u0142by pokusie na dzwi\u0119k tak s\u0142odkiego \ng\u0142osu!<\/p>\nSzybki prysznic. Suszenie w\u0142os\u00f3w. Na sniadanie ju\u017c oczywiscie nie ma \nczasu. Towarzysz\u0105 jej wci\u0105\u017c dzwi\u0119ki rozpaczy w g\u0142osie Orfea. \u0141yk kawy, \nspakowana torba, szybki makija\u017c, kanapki\u0085juz w paltku, gotowa do wyjscia \nsi\u0119ga po kaset\u0119 z nagraniem i wk\u0142ada j\u0105 do walkmana. Przerwa\u0107 s\u0142uchanie \nw momencie katastrofy? Niemo\u017cliwe! \u0096 usmiechn\u0119\u0142a si\u0119 na mysl o swoim muzycznym \nuzale\u017cnieniu. Trzasn\u0119\u0142y drzwi. Ju\u017c jej nie by\u0142o. P\u00f3\u017ano. P\u00f3\u0142biegiem pod\u0105\u017ca\u0142a \nw kierunku stacji kolejowej. Dziwnie nieprzystawalne do rzeczywistosci \nzdawaly si\u0119 s\u0142owa Orfea. Podziemie? Labirynt\u0085 labirynt jest rzeczywistosci\u0105..w\u0119dr\u00f3wka \nku swiat\u0142u i \u017cyciu \u0085to uciekanie od smierci i samotnosci\u0085 Gdyby tak ka\u017cdy \nmia\u0142 mo\u017cliwos\u0107 odwr\u00f3cenia biegu jego losu, ucieczki przed tchnieniem smierci \n, popl\u0105tania jej plan\u00f3w, odwr\u00f3cenia biegu zdarze\u0144, powt\u00f3rki z \u017cycia\u0085Pokusa \nspojrzenia? Pokusa? Spojrzenie? Nie znalaz\u0142a odniesienia do bliskiej jej \nrzeczywistosci.<\/p>\nW poci\u0105gu, znudzona nieco zawodzeniem Orfeo i j\u0119kami Eurydyki otworzy\u0142a \nSomerseta Maughama w wersji angielskiej, ktory wci\u0105ga\u0142 j\u0105 romansowym biegiem \nzdarze\u0144. Czytanie angielskich \u0093ciekawszych\u0094 romans\u00f3w by\u0142o jej osobist\u0105 \nrecept\u0105 na przyswojenie mnogosci s\u0142ownictwa i oswojenie si\u0119 z obcym j\u0119zykiem.<\/p>\n\u0085pokusa spojrzenia\u0085Hej, Kitty, glupio wpad\u0142as moja droga\u0085Dziwna jest \nta posta\u0107. Wychodzi za m\u0105\u017c z rozs\u0105dku, w panice i strachu przed staropanie\u0144stwem. \nNie kocha go, on kocha ja do szale\u0144stwa, ca\u0142kowicie zdaj\u0105c sobie spraw\u0119 \nz osobowosci \u0093s\u0142odkiej odrobin\u0119 wulgarnej odrobin\u0119 niewinnej idiotki\u0094 jak\u0105 \nposiada jego wybranka. Ona go zdradza, zakochuje si\u0119 \u0085g\u0142upio. On to odkrywa. \nOna chce odejs\u0107, kochanek j\u0105 odrzuca. Groteska\u0085nie, zwykla intryga romansowa. \nZaczyna sie najciekawsza czes\u0107 ksi\u0105\u017cki \u0096 przekr\u0119ci\u0142a stron\u0119. – I co z t\u0105 \npokus\u0105 spojrzenia? \u0096 zn\u00f3w powr\u00f3ci\u0142a w jej g\u0142owie natr\u0119tna obsesyjna mysl. \nDzis cos si\u0119 zdarzy, cos niemi\u0142ego \u0096 poczu\u0142a intuicyjnie.<\/p>\nDotar\u0142a do pracy \u00f3sma pi\u0119\u0107. Najcz\u0119sciej pojawia\u0142a si\u0119 pierwsza w biurze. \nWszyscy niemal zaczynali prac\u0119 oko\u0142o dziewi\u0105tej. Lubi\u0142a te pierwsze chwile \nspokoju, ciszy. Przeglada\u0142a poczt\u0119, porz\u0105dkowala zaleg\u0142e z poprzedniego \ndnia sprawy, czasem zadzwoni\u0142 telefon\u0085rzadko. Jest kilka listow. Przejrzala \nszybko profesjonaln\u0105 korespondencj\u0119, powr\u00f3ci\u0142a do prywatnych maili\u0085list \nod Piotra..i drugi od Piotra.. \u0093Mysla\u0142em o naszym spotkaniu pi\u0105tkowym. \nMusimy to odwo\u0142a\u0107. Spotkanie nie ma sensu. Stworzylibysmy pseudozwiazek \nobcych sobie ludzi. Prosz\u0119 przyjmij moja decyzj\u0119\u0085\u0094<\/p>\nZamyslila sie smutno nad wiadomosci\u0105. Otworzy\u0142a drugi list. Kontynuacja \nmysli : \u0093Czuj\u0119, \u017ce nasze oczekiwania sa odmienne. M\u00f3wi\u0105c bez ogr\u00f3dek, mia\u0142em \njedynie ochot\u0119 na pijatyk\u0119 i seks\u0085ty oczekiwa\u0142as zapewne uczucia, romantyzmu, \nintelektualnych rozm\u00f3w. Myl\u0119 si\u0119?\u0094 \u0096 Pokusa spojrzenia \u0096 westchn\u0119\u0142a. Nie, \nnie mylisz si\u0119 Piotrze. By\u0107 mo\u017ce rzeczywiscie ca\u0142a historia zakonczy\u0142aby \nsi\u0119 w \u0142\u00f3\u017cku. Bo\u017ce, gdzie jest ta przekl\u0119ta granica? \u0096 zada\u0142a sobie odwieczne \nswoje pytanie. P\u00f3ki poruszamy sie w rzeczystosci wirtualnej ka\u017cde posuni\u0119cie \njest bezpieczne, nie ma granic, nie ma zobowi\u0105za\u0144\u0085rzeczywistos\u0107 stwarza \nzagro\u017cenie, stwarza konsekwencje. \n Ona jednak naprawd\u0119 liczy\u0142a, ze spotkanie w rzeczywistosci mo\u017ce sta\u0107 \nsi\u0119 wyjsciem z labiryntu w kt\u00f3rym zdaje si\u0119 b\u0142\u0105ka\u0107 od jakiegos czasu. Tyle \nkorytarzy, tyle mo\u017cliwosci, tylu ludzi spotyka, ale nigdy \u017caden z nich \nnie sprawi\u0142, \u017ce znik\u0142oby w niej poczucie samotnosci i zagubienia. W istocie \nchcia\u0142a, by spe\u0142ni\u0142a si\u0119 ta pokusa spojrzenia. Chcia\u0142a spotka\u0107 si\u0119 z Piotrem \nw Krakowie. B\u0142\u0105dzi\u0107 by\u0107 mo\u017ce w labiryncie jego uliczek, ale nie sama lecz \nz przewodnikiem i \u0085mie\u0107 nadziej\u0119 na wyjscie z przekl\u0119tego labiryntu, przecie\u017c \non, \u0142udzi\u0142a si\u0119, kroczy\u0142by przed ni\u0105 pewnie, ku swiat\u0142u, ku swiatu, ku \njakiejs tam szcz\u0119sliwszej nowej rzeczywistosci. Pokusa spojrzenia na opak. \nNie spojrza\u0142 na ni\u0105. Nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 spojrze\u0107 wi\u0119c zosta\u0142a sama w labiryncie. \nEurydyka r\u00f3wnie\u017c t\u0119 rzeczywistosc utraci\u0142a, bo Orfeo\u0085 spojrzal. Pokusa \nspojrzenia na opak. Konsekwencja ta sama.<\/p>\nNowa wiadomos\u0107. Od kogo? Od Piotra\u0085z Niemiec. I co z tym Baden Baden?<\/p>\nZainteresowa\u0142a si\u0119. Oczywiscie nieszcz\u0119scia chodz\u0105 parami. \u0093Przemysla\u0142em \nto. Przedstawienie jest w sobot\u0119. Podr\u00f3\u017c trwa caly dzie\u0144. Nie zd\u0105\u017cysz nawet \ndojecha\u0107 na czas. Mysl\u0119, \u017ce nasze spotkanie prze\u0142o\u017cymy na maj, kiedy pojawi\u0119 \nsi\u0119 w Polsce, mo\u017ce nawet w Warszawie\u0085\u0094 – C\u00f3\u017c, musz\u0119 nauczy\u0107 si\u0119 docenia\u0107 \nm\u0119sk\u0105 umiej\u0119tnos\u0107 unikania pokus, no\u0085nie oducz\u0119 si\u0119 jednak instynktownego \nuczucia rozczarowania, to pewne \u0096 pomysla\u0142a w duchu.<\/p>\nNagle rozesmia\u0142a si\u0119 g\u0142osno. Mysl by\u0142a groteskowo zabawna. Taki sobie \nczarny humor.. – Kim jest, do diaska, kobieta w oczach m\u0119\u017cczyzn, \u017ce tak \nbardzo boj\u0105 si\u0119 konsekwencji spojrzenia na ni\u0105? B\u00f3g\u0085, Bog Jahwe\u0085- aj, blu\u017anisz \nmoja droga, tfu tfu, wypluj te s\u0142owa \u0096 ironizowa\u0142a wobec samej siebie. \n\u0096 Meduza, Bazyliszek\u0085- kontunuowa\u0142a – w ka\u017cdym razie kobiece \u0093podaj mi \nlusterko, kochanie\u0094 okazuje si\u0119 by\u0107 prosb\u0105, kt\u00f3rej nie nale\u017ca\u0142oby lekcewa\u017cy\u0107\u0085Czy\u017cby \nbrak mo\u017cliwosci przypudrowania nosa kosztowal me\u017cczyzn \u017cycie? \u0096 przedni \n\u017cart\u0085 \n <\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n<div align=\"right\"><a name=\"Scena 3 (wyzwolenie)\"><\/a><a href=\"#Pocz\u0105tek\">Pocz\u0105tek<\/a><\/div>\n<center>scena III<\/font><\/b><\/p>\nw y z w o l e n i e<\/font><\/b><\/center><\/p>\n<\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n \u0093Orfeo: Ah, is it thou? it is; I see thee now. The \ntorture of my pain had amost conquer\u0092d reason. What are thou come for? \nWhat would thou have of me?<\/font><\/i> \n Love: I\u0092d make thee happy. Orpheus, thou indeed hast \nmuch endure\u0092d for my glory; and therefore I restore to thee thy dear belov\u0092d \nEurydice. I want no farther proofs of thy fidelity. Behold her rise to \nbe reunited to thee.<\/font><\/i> \n Orfeo: What do I behold! O Gods! my spouse!\u0094<\/font><\/i><\/p>\n\u0093Love: Enough-Ye fortunate lovers, come away \u0096 Let \nus quit these immortal habitations \u0096 Return to your kingdoms and enjoy \nthe world again.\u0094<\/font><\/i> \n [W.Gluck, \u0093Orfeo ed Euridice\u0094]<\/font><\/i> \n<\/p>\n<hr width=\"100%\">\n \u0093Orfeusz: Ah, czy to \nty? takl Widz\u0119 ci\u0119 teraz. Cierpienie mego b\u00f3lu zaw\u0142adn\u0119lo niemal moj\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105. \nPo co przychodzisz? Czego chcesz ode mnie?<\/font><\/font><\/i> \n Amor: Chcia\u0142bym uczyni\u0107 \nci\u0119 szcz\u0119sliwym. Orfeuszu, naprawd\u0119 wiele wycierpia\u0142e\u015b dla mojej chwa\u0142y; \ni dlatego przywr\u00f3ce dla ciebie do \u017cycia ukochan\u0105 Eurydyk\u0119. Nie chc\u0119 juz \nwi\u0119cej dowod\u00f3w twojej wierno\u015bci. Sp\u00f3jrz oto wstaje, by si\u0119 z tob\u0105 po\u0142\u0105czy\u0107.<\/font><\/font><\/i> \n Orfeusz: C\u00f3\u017c ja widz\u0119! \nO Bogowie! moja ma\u0142\u017conka!\u0094<\/font><\/font><\/i><\/p>\n\u0093Amor: Dosy\u0107 ju\u017c \u0096 Tak, \nszcz\u0119\u015bliwi kochankowie , odejd\u017acie \u0096 Pozw\u00f3lcie nam opu\u015bci\u0107 to nie\u015bmiertelne \nmiejsce \u0096 Powr\u00f3\u0107cie do waszego kr\u00f3lestwa i radujcie si\u0119 zn\u00f3w \u015bwiatem<\/font>.\u0094<\/font><\/i> \n [t\u0142.J.C.]<\/font><\/font><\/i> \n <\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n \n <\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n Jedno spojrzenie. Spojrzenie, kt\u00f3re sprawi\u0142o, \u017ce wszystko sta\u0142o sie \niluzj\u0105. Gdzie ona jest? Czy jej obecnos\u0107 by\u0142a jedynie z\u0142udzeniem? Mo\u017ce \nnigdy jej tu nie bylo\u0085Ciemny korytarz zdawa\u0142 si\u0119 zasklepia\u0107 i sciesnia\u0107. \nDuszno. Dr\u017c\u0105ce w oddali swiat\u0142o z ukrytego \u017ar\u00f3d\u0142a przygas\u0142o, samotnos\u0107\u0085Gdzie \njestes Eurydyko? \u0106mi\u0142 si\u0119 swiat przed oczami. Oslepi\u0142 go nagle blask s\u0142o\u0144ca. \nZnik\u0142a rzeczywistos\u0107 podziemia. Orfeo znalaz\u0142 si\u0119 samotnie na powierzchni \nswiata. Eurydyka pozosta\u0142a w podziemiu.<\/p>\nTo zabawne, ona wola\u0142aby negatywne, tragiczne zako\u0144czenie. Katastrofa \npowinna, jej zdaniem, ko\u0144czy\u0107 histori\u0119 mi\u0142osci Orfeo i Eurydyki. A jednak \nGluck wprowadzi\u0142 ju\u017c w pierwszym akcie posta\u0107 Amora, kt\u00f3ry pojawia si\u0119 \ni w zako\u0144czeniu i wprowadza happy end. Po pr\u00f3bie, pomyslnej, wiernosci \ni uczucia, kochankowie zn\u00f3w po\u0142\u0105czeni! Dwukrotnie umar\u0142a-zaginiona Eurydyka \no\u017cywa cudownie. Zwyci\u0119stwo mi\u0142osci, wyjscie z podziemia, wyjscie z labiryntu\u0085<\/p>\nDlaczego jej \u017cycie pl\u0105cze sie do tego stopnia, \u017ce trudno znale\u017a\u0107 wyjscie?<\/p>\nM\u0142oda kobieta siedzia\u0142a zamyslona twarz\u0105 zwr\u00f3cona ku oknu. Jej wzrok \nbl\u0105dzi\u0142 wysoko w koronach sosen, ponad dachem domu wyrastaj\u0105cego nieoczekiwanie \nna wprost okna jej pokoju. Zas\u0142ania\u0142 on ca\u0142y niemal widok, przestrze\u0144 ulicy \ni polany w oddali. Jedynie przestw\u00f3r nieba i ga\u0142\u0119zie wysokich drzew przyciaga\u0142y \nuwag\u0119\u0085S\u0142o\u0144ce niesmia\u0142o pr\u00f3bowa\u0142o uwolni\u0107 sie z obj\u0119\u0107 chmur. Temperatura, \nwysoka jak na zimow\u0105 por\u0119, dawa\u0142a z\u0142udzenie przedwiosnia. Jak\u017ce czeka\u0142a \nna t\u0119 wiosn\u0119. Wiosna przynies\u0107 mog\u0142a nadziej\u0119 pocz\u0105tku i przemiany. Tak \n\u017cyc dalej nie spos\u00f3b \u0096 szepta\u0142a do siebie \u0096 W takim zamieszaniu, potarganiu \nuczu\u0107 i pragnie\u0144. Czego ja chc\u0119? Czego ja pragn\u0119? Czego szukam? – Mota \nsi\u0119 w t\u0119 i tamt\u0105 stron\u0119, gubi w plataninie korytarzy i gubi orientacj\u0119. \nLabirynt istnieje zapewne nie wok\u00f3\u0142 niej, lecz w niej samej. Nie maj\u0105 sensu \nposzukiwania m\u0119\u017cczyzny. Odejd\u017a Orfeo. Nie ma sensu jakakolwiek w\u0119dr\u00f3wka \ni zejscie do podziemi. Pozostanie raczej u brzegow Lety, u brzegow rzeki \nzapomnienia. Przeszlos\u0107 niech zostanie na drugim brzegu jej nurtow. Wraz \nz ni\u0105 wszelka pami\u0119\u0107 i wszelki \u017cal, wszelkie wspomnienie b\u0142\u0119d\u00f3w, pomy\u0142ek, \nrozczarowa\u0144, rozterek, zagubie\u0144, grzech\u00f3w i rozpaczy\u0085 Jednej tylko ju\u017c \nma ochot\u0119 ulec pokusie\u0085pokusie spojrzenia \u0085 w przysz\u0142os\u0107. \n <\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n <a href=\"#Akt III\">do pocz\u0105tku<\/a> \n<\/body> \n<\/html><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"orfee4 [akt 1][akt 2] [akt 3 scena I][akt 3 scena II][akt 3 scena III] [do strony g\u0142\u00f3wnej] [ back ][ […]<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"class_list":["post-4885","page","type-page","status-publish","hentry"],"spectra_custom_meta":{"_edit_lock":["1729392459:2"],"_edit_last":["2"],"_wp_page_template":["default"],"_uag_page_assets":["a:9:{s:3:\"css\";s:0:\"\";s:2:\"js\";s:0:\"\";s:18:\"current_block_list\";a:0:{}s:8:\"uag_flag\";b:0;s:11:\"uag_version\";s:10:\"1776190721\";s:6:\"gfonts\";a:0:{}s:10:\"gfonts_url\";s:0:\"\";s:12:\"gfonts_files\";a:0:{}s:14:\"uag_faq_layout\";b:0;}"]},"uagb_featured_image_src":{"full":false,"thumbnail":false,"medium":false,"medium_large":false,"large":false,"1536x1536":false,"2048x2048":false,"trp-custom-language-flag":false,"illdy-blog-list":false,"illdy-widget-recent-posts":false,"illdy-blog-post-related-articles":false,"illdy-front-page-latest-news":false,"illdy-front-page-testimonials":false,"illdy-front-page-projects":false,"illdy-front-page-person":false},"uagb_author_info":{"display_name":"Joanna Choluj","author_link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/blog\/author\/joannacholuj\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"orfee4 [akt 1][akt 2] [akt 3 scena I][akt 3 scena II][akt 3 scena III] [do strony g\u0142\u00f3wnej] [ back ][ […]","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4885"}],"collection":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4885"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4885\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4886,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4885\/revisions\/4886"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4885"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}