orfee2 act2<\/title> \n<\/head> \n<body text=\"#993366\" bgcolor=\"#FFFFFF\" link=\"#CC33CC\" vlink=\"#CC66CC\" alink=\"#CC33CC\" background=\"\/asia\/books\/orfee\/Orphee4.jpg\"><\/p>\n<div align=\"right\"><a name=\"Akt II\"><\/a> \n [<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfee3.htm\/#Scena 1 (pot\u0119pieni)\">scena I<\/a>][<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfee3.htm\/#scena 2 (zbawieni)\">scena \nII<\/a>][<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfee3.htm\/#Scena 3 (odnalezieni)\">scena III<\/a>][<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfee3.htm\/#koniec\">koniec \naktu 2<\/a>] \n [<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfee2.htm\/#Pocz\u0105tek\">akt 1<\/a>][<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfee4.htm\/#Akt III\">akt \n3<\/a>] \n [<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfeo.htm\/\">powr\u00f3t<\/a>][<a href=\"\/en\/asia\/books\/orfee\/orfeo.htm\/\">back<\/a>]<\/div>\n \n<center><\/p>\nAkt II<\/font><\/b> \n \n <\/p>\npot\u0119pieni * zbawieni * \nodnalezieni<\/font><\/font><\/b> \n \n <\/p>\n<hr width=\"100%\">\n<a name=\"Scena 1 (pot\u0119pieni)\"><\/a> \n scena I<\/font><\/b><\/p>\np o t \u0119 p i e ni<\/font><\/font><\/b><\/center><\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n „A dreadful cave, an infernal extrance in the bottom \nand on one side of it a dismal gate which opens with a horrid creaking \nnoise.”<\/font><\/i><\/p>\n” Choral: Unfortunate youth what wouldn’t thou have? \nWhat do’st thou propose to do here where tears and groans encrease the \nnative horrors of these fatal realms?<\/font><\/i> \n Orfeo:Ye mournaful shades a thausand racking pangs \ndo I endure like you. I feel within myself that torment ever torturing \nmy soul.<\/font><\/i> \n Choral: Ah, what means this unknown, mournful , sweet \naffection which seems almost to harmonize our wonted fury.<\/font><\/i> \n Orfeo: Alas! you would be less cruel to my mournful \ncries and lamentations if you felt but for an instant the pangs of one \nlingering with love. „<\/font><\/i> \n [W.Gluck, \u0093Orfeo ed Euridice\u0094]<\/font><\/i> \n<\/p>\n<hr width=\"100%\">\n \u0093Przera\u017caj\u0105ca pieczara, \npiekielne zej\u015bcie na dno i po jednej jego stronie ciemna brama otwieraj\u0105ca \nsi\u0119 z okropnym zgrzytliwym ha\u0142asem.\u0094<\/font><\/font><\/i> \n \u0093Ch\u00f3r: Nieszcz\u0119sny m\u0142odzie\u0144cu, \nco robisz? Co tu zamierzasz czyni\u0107 gdzie \u0142zy i j\u0119ki powi\u0119kszaj\u0105 naturalne \nw tym nieszcz\u0119snym kr\u00f3lestwie przera\u017cenie i strach?<\/font><\/font><\/i> \n Orfeo: Smutne cienie, \ntysi\u0105c niezno\u015bnych cierpie\u0144 doznaj\u0119 tak jak wy. Czuj\u0119 w sobie ten b\u00f3l torturuj\u0105cy \nmoj\u0105 dusz\u0119.<\/font><\/font><\/i> \n Ch\u00f3r: ach, co oznacza \nto nieznane, smutne, s\u0142odkie uczucie, kt\u00f3re zdaje si\u0119 niemal uspokaja\u0107 \nnasz zwyk\u0142y gniew.<\/font><\/font><\/i> \n Orfeo: Och, byliby\u015bcie \nmniej okrutni dla moich smutnych \u0142ez i rozpaczy, gdyby\u015bcie cho\u0107 na chwil\u0119 \nodczuli cierpienia tego, kt\u00f3ry waha si\u0119 z mi\u0142o\u015bci.\u0094<\/font><\/font><\/i> \n [t\u0142.J.<\/font>C.]<\/font><\/i><\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n <\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n Orfeo b\u0142\u0105ka\u0142 si\u0119 d\u0142ugo w poszukiwaniu \nukochanej Eurydyki, nie mog\u0105c us\u0142ysze\u0107 jej g\u0142osu, jej wo\u0142ania. Sta\u0142 si\u0119 \nw ciemno\u015bciach loch\u00f3w piek\u0142a niczym \u015blepiec. Zau\u0142ki, zakamarki, \u015blepe uliczki, \nw\u0105skie korytarze wiod\u0142y go na manowce. Ile\u017c razy kluczy\u0142, wraca\u0142 si\u0119, niepewny, \nkt\u00f3ry wybra\u0107 korytarz spo\u015br\u00f3d wielu u ich splotu i w ich rozwidleniu. Odnajdywa\u0142 \nciemne i o\u015bwietlone pieczary, ka\u017cda z nich nosi\u0142a swoist\u0105 sobie nazw\u0119. \nWiele z nich przygarn\u0119\u0142o dziwacznych odra\u017caj\u0105cych cz\u0119sto skulonych w i<\/font>ch \n\u0142onie cichych mieszka\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rzy cieniami bywali tylko tak trudne do zidentyfikowania \nby\u0142y zarysy ich cia\u0142. Dziwaczne te postaci przycupni\u0119te twarzami ku sobie \nszemra\u0142y co\u015b do siebie bezg\u0142o\u015bnie. Ich chropawe g\u0142osy wsi\u0105ka\u0142y bezszelestnie \ni niezauwa\u017calni<\/font>e w mokrawe zaple\u015bnia\u0142e \nociekaj\u0105ce wod\u0105 \u015bciany jaski\u0144. Orfeo zdawa\u0142 si\u0119 nieustannie s\u0142ysze\u0107 ich \nposzeptywania. Tworzy\u0142y one w jego g\u0142owie szum nieustanny, dobywaj\u0105cy si\u0119 \nz ka\u017cdej mijanej pieczary, kt\u00f3r\u0105 niechc\u0105cy odkrywszy, szybko opuszcza\u0142…Szszsz…. \nPo<\/font>szum i szemrz\u0105cy rytm skapuj\u0105cej \nze \u015bcian wody…<\/font><\/p>\n– Jak\u017ce mam odnale\u017a\u0107 moj\u0105 Eurydyk\u0119 gdy \njej g\u0142os tak delikatny wobec nieustaj\u0105cego wszechobecnego tu poszeptywania, \nkt\u00f3re do granic wytrzyma\u0142o\u015bci szarpie moje wra\u017cliwe nerwy!<\/font><\/p>\nMam nadzieje, \u017ce poda mi dok\u0142adnie \u015blady, \npo kt\u00f3rych dojd\u0119 do jej „salonu”.. – my\u015bla\u0142 Jean-Michel, pod\u0105\u017caj\u0105c szybkim \nkrokiem zasnutymi ci\u0119\u017ckimi chmurami ulicami Nimes. Miasto osadzone na po\u0142udniu \nFrancji od kilku dni niczym sklepiona nisko pieczara straszy\u0142o nieprzyjemnym \nwidok<\/font>iem chmur kot\u0142uj\u0105cych si\u0119 pod \nniebem, a z kt\u00f3rych spad\u0142y krople…jedna…dwie…kilka…, lecz niech\u0119tnie \ni z oci\u0105ganiem. Przegania\u0142 je mistral i osusza\u0142 \u0142zy nieba jeszcze zanim \nzd\u0105\u017cy\u0142o z \u017calu zala\u0107 ich potokami mieszka\u0144c\u00f3w starorzymskiej siedziby. \nM\u0119\u017cczy<\/font>zna szybkim krokiem zmierza\u0142 \nku dworcowi kolejowemu. Ciemne w\u0142osy ma\u0142a br\u00f3dka i okulary nadawa\u0142y mu \nwygl\u0105d oryginalny, wygl\u0105d nonszalanckiego intelektualisty, lecz i postarza\u0142y \ngo o lat kilka. Niew\u0105tpliwie wkroczy\u0142 ju\u017c w sw\u0105 trzeci\u0105 dekad\u0119 \u017cycia. Niezwykl<\/font>e \nszczup\u0142a sylwetka, stopy najwyra\u017aniej nawyk\u0142e do marszu, \u015bredni wzrost\u0085nie \nby\u0142 typem Francuza, niskiego czarniawego cz\u0142owieczka. W istocie, jego rodzina \nprzyw\u0119drowa\u0142a do Francji z po\u0142udnia W\u0142och. Ale i typowym W\u0142ochem nie by\u0142. \nUczuciowy, raczej nie\u015bmia\u0142y<\/font> co starannie \npokrywa\u0142 wyuczona pewno\u015bci\u0105 siebie i humorem, niecz\u0119sto przyci\u0105ga\u0142 wzrok \nkobiet, w towarzystwie potrafi\u0142 z \u0142atwo\u015bci\u0105 zjednywa\u0107 sobie jednak sympatie.<\/font><\/p>\nDwunasta. Przed p\u00f3l godzin\u0105 opu\u015bci\u0142 swe \nmieszkanie w niedaleko od centrum miasta po\u0142o\u017conej dzielnicy, przeszed\u0142 \nuliczkami smutno ocienionymi wisz\u0105cym nad miastem ci\u0119\u017carem chmur, wzd\u0142u\u017c \nkamienic i dom\u00f3w budowanych na prowansalska modle, o grubych murach, spadzistych \ndachach krytych kremowo-czerwon\u0105 dach\u00f3wk\u0105 i o w\u0105skich oknach kt\u00f3rych b\u0142\u0119kitne \ndre<\/font>wniane okiennice przymkni\u0119te od \nrana do p\u00f3\u017anych godzin popo\u0142udniowych chroni\u0142y przed atakami pal\u0105cego s\u0142o\u0144ca. \nW\u0105ski chodnik ulicy de Villard zaprowadzi\u0142 go wprost ku drodze r\u00f3wnoleg\u0142ej \ndo zawieszonych na wysoko\u015bci wiaduktu tor\u00f3w kolejowych. Prosto, wzd\u0142u\u017c \n<\/font>wysokich \nozdobnych dziewi\u0119tnastowiecznych kamienic, o szarych murach poros\u0142ych pn\u0105czami \ni osypanych ich r\u00f3\u017cowym kwiatem, chronionych wysokimi metalowymi o oryginalnych \nsplotach i zwie\u0144czeniach ogrodzeniami, i dalej przecinaj\u0105c aleje platan\u00f3w, \nmijaj\u0105c rz\u0105d<\/font> kafejek, jaki\u015b male\u0144ki \nbar i tabac przycupni\u0119ty na rogu, i oto ju\u017c jest skrzy\u017cowanie i szerokie \npod kolumnami wej\u015bcie na dworzec. Poci\u0105g przyje\u017cd\u017ca\u0142 dwunasta dziesi\u0119\u0107. \nGrupa dzieci z Lille nie mog\u0142a pozosta\u0107 osamotniona na dworcu w obcym im \nmie\u015bcie.<\/font><\/p>\nJest poci\u0105g, s\u0105 i dzieci i autobus, kt\u00f3ry \nzawie\u017a\u0107 mia\u0142 wszystkich na przedmie\u015bcia Nimes, gdzie mie\u015bci\u0142 si\u0119 o\u015brodek \nkolonijno-edukacyjny w kt\u00f3rym pracowa\u0142 Jean-Michel. Dwunasta trzydzie\u015bci. \nDzieci w szybkim tempie zosta\u0142y zagonione do sto\u0142\u00f3wki, gdzie podano lun<\/font>ch. \nJean-Michel znikn\u0105\u0142 z oczu na kwadrans dla spokojnego wypicia kawy, i spotkania \nonline ze swa narzeczona, kt\u00f3ra pozostawa\u0142a w\u00f3wczas jeszcze w dalekiej \nWarszawie. Zaciszna antresola sali informatycznej, wszystkie komputery \ndo dyspozycji\u0085po\u0142\u0105czenie z jed<\/font>na z \nfrancuskich stron internetowych, opcja – dialog online\u0085 zaraz \u0085jak nazywa\u0142 \nsi\u0119 tez ten salon, w kt\u00f3rym mieli si\u0119 spotka\u0107?<\/font> \n <\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n<div align=\"right\"><a name=\"scena 2 (zbawieni)\"><\/a><a href=\"#Pocz\u0105tek\">Pocz\u0105tek<\/a><\/div>\n<center>scena II<\/font><\/b><\/p>\nz b a w i e n i<\/font><\/b><\/center><\/p>\n<\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n „Orfeo: How bright the Heavens! How clear the sun! \nBut what can mean this extreme serenity of light? How sweet is this composure! \nWhat alluring concert doth the bird’s soft song, the riv’let’s buble, and \nthe zephyr’s murmur, althogether form! Sure this is the abode of happy \nheroes! Here all but me content and ease enjoy! „<\/font><\/i><\/p>\n„Ye fortunate souls, oh quitly bear with my impatience \nif ever ye were lovers, you surely must remember how impetuous is desire, \nhow tormenting disappointment. Even in this pleasant abode of peace I can’t \nbe happy till I find the dear object of my adoration.”<\/font><\/i> \n [W.Gluck, \u0093Orfeo ed Euridice\u0094]<\/font><\/i> \n<\/p>\n<hr width=\"100%\">\n \u0093Orfeusz: Jak \u015bwietlane \njest Niebo! jak jasne s\u0142o\u0144ce! Lecz co oznacza ten wyj\u0105tkowy spok\u00f3j \u015bwiat\u0142a? \nJak s\u0142odka jest ta kompozycja! Jaki wspania\u0142y koncert ptak\u00f3w \u0142agodna pie\u015b\u0144,…… \n……. i zefiru mruczenie, razem tworz\u0105! Oczywi\u015bcie jest to mieszkanie \nszcz\u0119\u015bliwych bohater\u00f3w! Tutaj wszyscy pr\u00f3cz mnie szcz\u0119\u015bciem i spokojem \nsi\u0119 ciesz\u0105!\u0094<\/font><\/font><\/i><\/p>\n\u0093Szcz\u0119\u015bliwe dusze, och \nspokojnie zno\u015bcie moj\u0105 niecierpliwo\u015b\u0107. Je\u015bli kiedykolwiek by\u0142y\u015bcie kochankami, \nmusicie pami\u0119ta\u0107 jak gwa\u0142towne jest po\u017c\u0105danie, jak bolesne rozczarowanie.<\/font><\/font><\/i> \n Nawet w tej przyjemnej \nprzystani pokoju nie mog\u0119 by\u0107 szcz\u0119\u015bliwy dop\u00f3ki nie odnajd\u0119 drogiego<\/font> \nobiektu mojego uwielbienia.”<\/font><\/i> \n [t\u0142.J.C.]<\/font><\/font><\/i><\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n <\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n – <\/font><\/b>Czy pami\u0119tasz \nPary\u017c? Jest tam ulica, s\u0142awna szeroka aleja nazywana les Champs Elys\u00e9es, \nPola Elizejskie, przestrze\u0144 dusz b\u0142ogos\u0142awionych. Sk\u0105d ta nazwa? Przyznam, \nze nie wiem\u0085Czasem bywa si\u0119 ignorantka \u0096 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 \u0096 Jean-Michel \nwiedzia\u0142by by\u0107 mo\u017ce. On du\u017co wiedzia\u0142, no i Francuz\u0085noblesse oblige, lub \nraczej \u0096 nationalit\u00e9 oblige. \u0096 M\u0142oda kobieta siedzia\u0142a w ciemnym pokoju, \nkt\u00f3ry roz\u015bwietla\u0142o jedynie skupione \u015bwiat\u0142o ma\u0142ej lampki. Zwr\u00f3cona ku du\u017cemu \nlustru w ozdobnej drewnianej ramie, prowadzi\u0142a pogaw\u0119dk\u0119 ze swoim odbiciem. \nOkr\u0105g\u0142a buzia o mi\u0142ych delikatnych \u0142agodnych konturach wsparta by\u0142a na \nd\u0142oni, okala\u0142y ja kosmyki prostych kr\u00f3tkich nijakiego blond koloru w\u0142os\u00f3w. \nFryzurka \u0093paziowata\u0094 najwyrazniej skrywa\u0107 <\/font>mia\u0142a \nokr\u0105g\u0142o\u015b\u0107 nadmierna rys\u00f3w, odkrywa\u0142a czo\u0142o i delikatnie zarysowane jasne \nbrwi. Oczy spogl\u0105da\u0142y ironicznie, zielono-szaro, z\u0142o\u015bliwie i melancholijnie. \nWr\u00f3ci\u0142a my\u015bl\u0105 do rozmowy po\u0142udniowej online w jednym z \u0093salon\u00f3w\u0094 gdzie \nmo\u017cna by\u0142o prowadzi\u0107 prywatne<\/font> dialogi \nwirtualne. Jean-Michel\u0085 Budapeszt\u0085 Wyrwa\u0142o ja z zamy\u015blenia \u0093pykniecie\u0094 \nkasety, wyskoczy\u0142 przycisk, zmieni\u0142a stron\u0119. Jest w Budapeszcie znany teatr \n\u0096 tak m\u00f3wi\u0142. Ona mia\u0142a wielka ochot\u0119 pojawi\u0107 si\u0119 pewnego dnia na operze \nGlucka. Przejrza\u0142a internetowe<\/font> wiadomo\u015bci \nkulturalne\u0085W Pradze i owszem graj\u0105 \u0093Orfeusza i Eurydyk\u0119\u0094, lecz nie w Budapeszcie! \nSzkoda. Lubi\u0142a Budapeszt. Przywo\u0142a\u0142a z pami\u0119ci obraz odwiedzanego ju\u017c kilkakrotnie \nmiasta i wysoka sylwetk\u0119 Jean-Michela w\u015br\u00f3d raczej niskich W\u0119gr\u00f3w\u0085<\/font><\/p>\nTrzask metaliczny zamykanych drzwi kamienicy. \nKilkana\u015bcie krok\u00f3w i by\u0142 na obszernym placu, kt\u00f3rego \u015brodek zajmowa\u0142 amorficznego \nkszta\u0142tu drewniany budynek, przeznaczenia kt\u00f3rego nigdy nie stara\u0142 si\u0119 \ndocieka\u0107. S\u0142u\u017cy\u0142 za schronienie wszelkiej ma\u015bci bezdomnym, wagaruj\u0105<\/font>cej \nm\u0142odzie\u017cy i oczekuj\u0105cym na tramwaj czy autobus. Kilka sklepik\u00f3w przytulonych \ndo siebie i do dziwacznej budowli. Grupa zmarzni\u0119tych postaci. Zimowy pejza\u017c \nbez \u015bniegu. Wysoki dobrze zbudowany m\u0119\u017cczyzna stal chwile w oczekiwaniu \nna tramwaj, zniecierpliwio<\/font>ny ruszy\u0142 \nwkr\u00f3tce szybkim krokiem ulic\u0105 Nieznan\u0105, <\/i>kt\u00f3ra wkr\u00f3tce zaprowadzi\u0142a \ngo w pobli\u017ce jednego z most\u00f3w na Dunaju. Mia\u0142 czas. Lekkim krokiem wszed\u0142 \nna most, zawaha\u0142 si\u0119 na chwile po jego drugiej stronie, ruszy\u0142 w ko\u0144cu \nwzd\u0142u\u017c nabrze\u017ca ku szerokiej ulicy \u0085\u0085 Zatrzyma\u0142 si\u0119 zn\u00f3w na przystanku. \nJego ruda rzedziej\u0105ca ju\u017c czupryna kr\u00f3ciutko przystrzy\u017cona wyrasta\u0142a ponad \ng\u0142owy kilkunastu otaczaj\u0105cych go os\u00f3b. Jego autobus. Wsiad\u0142. Sp\u00f3\u017ani si\u0119. \nChcia\u0142 sprawdzi\u0107 rano swoja skrzynk\u0119 poczty elektronicznej\u0085Nie, mo\u017ce z<\/font>robi \nto w przerwie na lunch\u0085Spojrza\u0142 za okno. Wyjrza\u0142o s\u0142o\u0144ce. Mimo niskiej \ntemperatury klimat tutejszy by\u0142 zupe\u0142nie mi\u0142y. Zima oszcz\u0119dza\u0142a przycupni\u0119te \nw dolinie i chronione od zimnych podmuch\u00f3w miasto. W Pary\u017cu zapewne mr\u00f3z. \nChamps Elys\u00e9es przypr\u00f3szone \u015b<\/font>niegiem. \n– Snobistyczna dzielnica \u0096 \u017cachn\u0105\u0142 si\u0119 \u0096 i sk\u0105d\u017ce ta dziwaczna nazwa? Pola \nElizejskie czyli kraina dusz b\u0142ogos\u0142awionych\u0085cieplej by\u0142oby duszyczkom \npod b\u0142ogos\u0142awionym w\u0119gierskim s\u0142o\u0144cem na <\/font>Nieznanej<\/i> \nutca i gole stopy nie marz\u0142yby w \u015bniegu \u0096 zakpi\u0142 w my\u015bli.<\/font> \n <\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n<div align=\"right\"><a name=\"Scena 3 (odnalezieni)\"><\/a><a href=\"#Pocz\u0105tek\">Pocz\u0105tek<\/a><\/div>\n<center>scena III<\/font><\/b> \n <\/p>\no d n a l e z i e n i<\/font><\/b><\/center><\/p>\n<\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n „Eurydice: Is it thou? Am i awake or deceived by a \nflattering dream?<\/font><\/i> \n Orfeo: Beloved spouse, I am thy Orpheus who still \nenjoys this life, I e’en come down in the Elysian abodes in search of thee \ncre’tis long shalt thou enjoy the world again under our sphere and our \nPhaebus.<\/font><\/i> \n Eurydice: Are thou indeed alive? And am I also living \nstill? How can this be? To what amazing art, to what mysterious means, \nare we indebted for this blessing?<\/font><\/i> \n Orfeo: Thou soon shall hear it all from me: but question \nnow no more. Away along with me: and drive away from thy joul vain fear; \nthou no longer are a phantom , nor am I a shade.<\/font><\/i> \n Eurydice: What do I hear! And is this really true? \nYe proptious powers! What sweet sensations do I feel! Then folded in my \nidol\u0092s arms , where Hymen bound me with Love\u0092s sweetest ties, I yet shall \nlive again?<\/font><\/i> \n Orfeo: Yes, my only hope, but let us haste our steps \nfrom these abodes.\u0094<\/font><\/i> \n [W.Gluck, \u0093Orfeo ed Euridice\u0094]<\/font><\/i> \n<\/p>\n<hr width=\"100%\">\n \u0093Eurydyka: Czy to ty? \nCzy ja widz\u0119 na jawie czy mami mnie kusz\u0105cy sen?<\/font><\/font><\/i> \n Orfeusz: Ukochana \u017cono, \nto ja jestem, Orfeo, kt\u00f3ry wci\u0105\u017c cieszy si\u0119 \u017cyciem , zszed\u0142em nawet na \nElizejskie pola szukaj\u0105c ciebie (…), aby\u015b zn\u00f3w mog\u0142a cieszy\u0107 si\u0119 \u015bwiatem \npod naszym niebem <\/font>i (…)<\/font><\/i> \n Eurydyka: A wi\u0119c ty rzeczywi\u015bcie \n\u017cyjesz? I ja tak\u017ce wci\u0105\u017c \u017cyj\u0119? Jak to jest mo\u017cliwe? Jakiej przedziwnej \nsztuce, jakim tajemniczym si\u0142om zawdzi\u0119czamy to b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo?<\/font><\/font><\/i> \n Orfeusz: Wkr\u00f3tce to ju\u017c \node mnie us\u0142yszysz: ale ju\u017c do\u015b\u0107 pyta\u0144. Chod\u017a ze mn\u0105 i uciekajmy z dala \nod tego (…) bezsensownego strachu; ju\u017c nie jeste\u015b duchem, ani ja cieniem.<\/font><\/font><\/i> \n Eurydyka: Co ja s\u0142ysz\u0119! \nCzy jest to prawda? Tak, (…) moce. Jakiego s\u0142odkiego uczucia doznaj\u0119. \nWi\u0119c zatopiona w mojego ukochanego ramionach, gdzie Hymen sp\u0119ta\u0142 mnie Amora \nnajs\u0142odszymi wi\u0119zami. B\u0119d\u0119 zn\u00f3w \u017cy\u0107?<\/font><\/font><\/i> \n Orfeusz: Tak, jedyna \nmoja nadziejo, ale pozw\u00f3l skierowa\u0107 nasze kroki z dala od tych miejsc\u0094<\/font><\/font><\/i> \n [t\u0142.J.C]<\/font><\/font><\/i><\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n <\/p>\n<table border cols=\"1\" width=\"100%\" bgcolor=\"#FFFFFF\" >\n<tr>\n<td>\n Wolno toczy\u0142y si\u0119 nurty Lety. Orfeo z \nulga opu\u015bci\u0142 kr\u0119gi wiruj\u0105ce zbawionych. Rozwar\u0142y si\u0119 d\u0142onie, popchni\u0119to \ngo delikatnie w kierunku rzeki widocznej ze wzg\u00f3rza. Spojrza\u0142. Kobieca \notulona w biel posta\u0107 schyla\u0142a si\u0119 nad brzegiem. Rzuci\u0142a kr\u00f3tkie spojrzenie \nku zbli\u017caj\u0105cemu si\u0119 do niej m\u0119\u017cczy\u017anie. U\u015bmiechn\u0119\u0142a odruchowo i b<\/font>oja\u017aliwie. \nJej oczy pyta\u0142y \u0096 kim jeste\u015b\u0085Kim jeste\u015b, bo nie mo\u017cesz by\u0107 moim Orfeo, \nkt\u00f3rego utraci\u0142am, utraciwszy \u017cycie.<\/font><\/p>\n– Podaj mi d\u0142o\u0144 Eurydyko! Dotknij\u0085 To ja \n\u0085<\/font><\/p>\n– To ty, Jean-Michel? Dziesi\u0119\u0107 minut sp\u00f3\u017anienia! \n\u0096 za\u017cartowa\u0142a m\u0142oda kobieta siedz\u0105ca przed ekranem komputera w niewielkim \n\u017ale wyposa\u017conym i ponurym do\u015b\u0107 biurze, kt\u00f3re mie\u015bci\u0142o si\u0119 w jednym ze starych \nbudynk\u00f3w Uniwersytetu Warszawskiego przy Krakowskim Przedmie\u015bciu.<\/font><\/p>\n– Oj, trudno by\u0142o ci\u0119 znale\u017a\u0107. Zapomnia\u0142em \nnazwy stworzonego przez ciebie salonu wirtualnego \u0096 t\u0142umaczy\u0142 si\u0119 m\u0119\u017cczyzna \nwystukuj\u0105c wy\u015bwietlaj\u0105ce si\u0119 stopniowo i powoli litery w oknie dialogowym \nfrancuskiej skrzynki internetowej.<\/font><\/p>\n– Aha, czyli dopiero moja wiadomo\u015b\u0107 doprowadzi\u0142a \nci\u0119 na \u015blad\u0085Jean-Mi, przecie\u017c nie zmienia\u0142am tej nazwy od k<\/font>ilku \ndni, \u0093cherche jean-michel\u0094- \u0093szukam jean-michela\u0094 to proste!<\/p>\n– Wpisa\u0142em du\u017cymi literami \u0085<\/font><\/p>\n– I stworzy\u0142e\u015b zupe\u0142nie inny salon!<\/font><\/p>\n– Nie by\u0142o tam ciebie\u0085<\/font><\/p>\n– Normalne.<\/p>\n– Ha! \u0096 zauwa\u017cy\u0142a \u0096 mamy go\u015bcia.<\/font><\/p>\n– Raczej intruza \u0096 skwitowa\u0142. Oboje zauwa\u017cyli \nobecno\u015b\u0107 trzeciej osoby. Jej imi\u0119 pojawi\u0142o si\u0119 na li\u015bcie obok ich imion.<\/font><\/p>\n– Kim jeste\u015b? \u0096 zainteresowa\u0142a si\u0119. Jean-Michel \njednak z niech\u0119ci\u0105 zaznaczy\u0142, ze chodzi o prywatn\u0105 rozmow\u0119. Nie \u017cyczy\u0142 \nsobie \u017cadnych w\u015bcibskich go\u015bci. Nieznany m\u0119\u017cczyzna najwyra\u017aniej nie dawa\u0142 \nsi\u0119 \u0142atwo zby\u0107. Rzuci\u0142 trafna uwag\u0119, kt\u00f3ra rozz\u0142o\u015bci\u0142a dwoje tw\u00f3rc\u00f3w salonu, \njakoby salon publiczny by\u0142 miejscem spotka\u0144 publicznych. Prawda. Ona wiedzia\u0142a \no tym doskonale, jakkolwiek nie \u015bmia\u0142a wyzna\u0107, \u017ce po prostu nie potrafi\u0142a \njeszcze stworzy\u0107 salon<\/font>u prywatnego. \nW\u015br\u00f3d surfujacych i ircujacych internautow by\u0142a niew\u0105tpliwie debiutantka. \nNieznajomy zaprawiaj\u0105c swa wypowiedz licznymi roze\u015bmianymi \u0093bu\u017akami\u0094 domy\u015blaj\u0105c \nsi\u0119 przyczyny jej nag\u0142ego milczenia obieca\u0142 da\u0107 kilka rad niezb\u0119dnych debiutantom. \nOkaza\u0142o si\u0119, ze jego pojawienie si\u0119 w ich salonie by\u0142o przypadkowe, lecz \njednocze\u015bnie jakby sprowokowane. Przedstawi\u0142 si\u0119 \u0096 Jean-Michel. Dwoje rozmawiaj\u0105cych \ndostrzeg\u0142o groteskowo\u015b\u0107 sytuacji. Mia\u0142 ca\u0142kowite prawo zajrze\u0107 do salonu, \nw kt\u00f3rym kto\u015b szuka\u0142 osoby<\/font> o jego imieniu! \nMo\u017ce kto\u015b szuka\u0142 jego w\u0142a\u015bnie\u0085 Kwadrans przerwy min\u0105\u0142 szybko. Jean-Michel \nz Nimes musia\u0142 opu\u015bci\u0107 salon i wr\u00f3ci\u0107 do pracy i dzieci, kt\u00f3re sko\u0144czywszy \nw\u0142a\u015bnie posi\u0142ek rozbieg\u0142y si\u0119 po ca\u0142ym o\u015brodku robi\u0105c niezno\u015bny ha\u0142as. \nOna zosta\u0142a w towar<\/font>zystwie nowo poznanego \nm\u0119\u017cczyzny. Kontynuowali mi\u0142\u0105 rozmow\u0119 jeszcze przez ponad p\u00f3\u0142 godziny tego \ndnia i w ci\u0105gu szeregu nast\u0119pnych dni, gdy tylko obojgu pozwala\u0142 na to \nczas. Kobieta czu\u0142a jakby kto\u015b nagle mocno chwyci\u0142 jej d\u0142o\u0144 i pewnie prowadzi\u0142 \nw\u015br\u00f3d zau\u0142k\u00f3w Internetu, po\u015br\u00f3d \u015bwiata wirtualnego, kt\u00f3rego bywa\u0142a jedynie \ngo\u015bciem\u0085 Posz\u0142a za nim jednocze\u015bnie oddalaj\u0105c si\u0119 od cz\u0142owieka, kt\u00f3rego \nzdawa\u0142o jej si\u0119, kocha\u0142a. Posz\u0142a za nim bo jego u\u015bcisk by\u0142 silny a krok \npewny r\u00f3wnie\u017c w sferze rzeczywisto\u015bci realnej<\/font>. \nNie mog\u0142a si\u0119 waha\u0107.<\/font> \n <\/td>\n<\/tr>\n<\/table>\n<a href=\"#Pocz\u0105tek\">Pocz\u0105tek akt II<\/a><a name=\"koniec\"><\/a> \n \n<\/body> \n<\/html><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"orfee2 act2 [scena I][scena II][scena III][koniec aktu 2] [akt 1][akt 3] [powr\u00f3t][back] Akt II pot\u0119pieni * zbawieni […]<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"class_list":["post-4882","page","type-page","status-publish","hentry"],"spectra_custom_meta":{"_edit_lock":["1729392435:2"],"_edit_last":["2"],"_wp_page_template":["default"],"_uag_page_assets":["a:9:{s:3:\"css\";s:0:\"\";s:2:\"js\";s:0:\"\";s:18:\"current_block_list\";a:0:{}s:8:\"uag_flag\";b:0;s:11:\"uag_version\";s:10:\"1775454065\";s:6:\"gfonts\";a:0:{}s:10:\"gfonts_url\";s:0:\"\";s:12:\"gfonts_files\";a:0:{}s:14:\"uag_faq_layout\";b:0;}"]},"uagb_featured_image_src":{"full":false,"thumbnail":false,"medium":false,"medium_large":false,"large":false,"1536x1536":false,"2048x2048":false,"trp-custom-language-flag":false,"illdy-blog-list":false,"illdy-widget-recent-posts":false,"illdy-blog-post-related-articles":false,"illdy-front-page-latest-news":false,"illdy-front-page-testimonials":false,"illdy-front-page-projects":false,"illdy-front-page-person":false},"uagb_author_info":{"display_name":"Joanna Choluj","author_link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/blog\/author\/joannacholuj\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"orfee2 act2 [scena I][scena II][scena III][koniec aktu 2] [akt 1][akt 3] [powr\u00f3t][back] Akt II pot\u0119pieni * zbawieni […]","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4882"}],"collection":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4882"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4882\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4883,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4882\/revisions\/4883"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4882"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}

{"id":4882,"date":"2020-08-24T19:14:33","date_gmt":"2020-08-24T17:14:33","guid":{"rendered":"http:\/\/joannacholuj.pl\/?page_id=4882"},"modified":"2020-08-24T19:14:33","modified_gmt":"2020-08-24T17:14:33","slug":"orfeo-2","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/orfeo-2\/","title":{"rendered":"Orfeo 2"},"content":{"rendered":"

\n
\n
\n
\n
\n
\n <\/p>\n