{"id":4800,"date":"2020-08-24T18:12:17","date_gmt":"2020-08-24T16:12:17","guid":{"rendered":"http:\/\/joannacholuj.pl\/?page_id=4800"},"modified":"2020-08-24T18:12:17","modified_gmt":"2020-08-24T16:12:17","slug":"mosty-opowiadanie","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/mosty-opowiadanie\/","title":{"rendered":"Mosty &#8211; opowiadanie"},"content":{"rendered":"<p class=\"western\" align=\"center\"><span style=\"font-size: small;\">Mosty<\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\">\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">Mosty z lotu ptaka wygl\u0105daj\u0105 jak male\u0144kie poprzeczki z zapa\u0142ek u\u0142o\u017cone na dwu dzieci\u0119cych klockach dwu brzeg\u00f3w, ponad nierealnie nieruchom\u0105 powierzchni\u0105 wody, kt\u00f3ra jest jak pofa\u0142dowana b\u0142\u0119kitna apaszka matki, skradziona jej potajemnie na czas zabawy. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">Mosty z lotu ptaka wygl\u0105daj\u0105 jak szczebelki starej drabiny, po\u0142o\u017conej horyzontalnie dla akrobatycznych \u0107wicze\u0144, pomi\u0119dzy dwa murki kamienne. Szczeble tej drabiny s\u0105 \u015bci\u015ble, ale nier\u00f3wno porozmieszczane, bo wy\u0142ama\u0142y si\u0119 te ze s\u0142abszego wyci\u0119te drzewa (tak zwane \u2013 \u201ejednostki s\u0142absze\u201d). <\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">Wy\u0142amany cho\u0107by jeden szczebel drabiny to trudno\u015b\u0107 w komunikacji z punktem dalekim, do kt\u00f3rego jak akrobaci pr\u00f3bujemy dotrze\u0107 po poziomej drabinie, to nara\u017cenie na z\u0142amanie, upadek, \u015bmier\u0107. To nieistnienie i brak. Po\u0142amanych wiele szczebli to ca\u0142kowita niemo\u017cno\u015b\u0107. Nieistnienie i brak wielu most\u00f3w na naszej wyimaginowanej rzece to u\u0142omno\u015b\u0107, to brak komunikacji. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">Burzymy jednak mosty, aby postawi\u0107 obok nich inne, nowsze. Popadaj\u0105 w ruin\u0119 samoczynnie, nieodmiennie. Ulegaj\u0105 zag\u0142adzie celowej podczas kreowanych przez nas kataklizm\u00f3w. Jak dzieci uwielbiamy si\u0119 bawi\u0107 w wojn\u0119 i zag\u0142ad\u0119. To leitmotiw powracaj\u0105cy zatrwa\u017caj\u0105co cz\u0119sto. Jak dzieci spogl\u0105damy z fascynacj\u0105 na dzie\u0142o zniszczenia, nie pojmuj\u0105c jak mo\u017cna w spos\u00f3b tak \u0142atwy, jednym ruchem, jednym rozkazem sprawi\u0107, by rozsypa\u0142y si\u0119 klocki mostu lego, by bezradne zwali\u0142y si\u0119 horyzontalne i wertykalne fragmenty budowli w jedn\u0105 niekszta\u0142tn\u0105, zanurzon\u0105 w wodzie mas\u0119 kamienno-metalow\u0105. Brzeg od brzegu zdaje si\u0119 w\u00f3wczas oddala\u0107 w niesko\u0144czono\u015b\u0107, przestrze\u0144 zaw\u0142adni\u0119ta przez rw\u0105c\u0105 wod\u0119 \u2013 przestrzeni\u0105 nie do przebycia. I\u015b\u0107 mo\u017cna w\u00f3wczas d\u0142ugo w g\u00f3r\u0119 rzeki i szuka\u0107 brodu, szuka\u0107 mo\u017cliwo\u015bci kontaktu z drugim brzegiem. Tak czyni\u0107 wol\u0105 s\u0142abi \u2013 wprowadzaj\u0105c du\u017ce metaforyczne uproszczenie powiem, \u017ce tak uczyni\u0105 sk\u0142onni do ugody i kompromisu, ci, kt\u00f3rzy z pokor\u0105 i rado\u015bci\u0105 zawsze wyci\u0105gaj\u0105 d\u0142o\u0144 do tubylc\u00f3w na drugim brzegu. Silni \u2013 pozw\u00f3lcie \u017ce rozbuduj\u0119 to uproszczenie &#8211; zakasz\u0105 r\u0119kawy i klocek po klocku prz\u0119s\u0142o za prz\u0119s\u0142em zbuduj\u0105 nowy most. I silni i s\u0142abi buduj\u0105c most i odnajduj\u0105c br\u00f3d przez rzek\u0119 chaosu, ha\u0142asu, zak\u0142\u00f3ce\u0144 i szum\u00f3w w eterze, szukaj\u0105 dr\u00f3g komunikacji. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">Dlaczego komunikacja urasta\u0107 mia\u0142aby do problemu tak monstrualnej postaci? Ot\u00f3\u017c w moich oczach urasta. My\u015bl\u0119 tu przede wszystkim o jednej konkretnej sytuacji nawi\u0105zywania porozumienia \u2013 porozumienia mi\u0119dzykulturowego. Szczeg\u00f3lnie dla mnie istotny jest jeden jej aspekt \u2013 osobisty. Nie b\u0119d\u0119 zanudza\u0107 czytelnika opisami sposob\u00f3w komunikacji mi\u0119dzynarodowej ani uk\u0142ad\u00f3w i uk\u0142adzik\u00f3w w wyrastaj\u0105cych obecnie jak grzyby po deszczu koncernach mi\u0119dzynarodowych, w kt\u00f3rych ludzka mieszanka j\u0119zykowa staje si\u0119 niemal t\u0142umem uwi\u0119zionym w wie\u017cy Babel. Tam p\u0142aszczyzn\u0105 porozumienia jest dobro firmy, nastawienie na cenny dla og\u00f3\u0142u profit. Kwitnie j\u0119zyk biznesu, \u017cargon profesjonalny, kt\u00f3ry cz\u0119sto nie przypomina j\u0119zyk\u00f3w potocznych os\u00f3b wrzuconych w j\u0119zykowy m\u0142yn korporacyjny. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">Wyobra\u017amy sobie jednak, \u017ce wspomniani powy\u017cej ludzie powracaj\u0105 p\u00f3\u017anym wieczorem do domu i tam zastaj\u0105 m\u0119\u017ca\/\u017con\u0119, kt\u00f3rzy jeszcze niedawno byli ich obcoj\u0119zycznymi obcokulturowymi wsp\u00f3\u0142pracownikami, szefami, podw\u0142adnymi. Okazuje si\u0119 w pewnym momencie, \u017ce nie spos\u00f3b przenie\u015b\u0107 i zastosowa\u0107 \u017cargon biznesowy w kr\u0119gu domowym. Co robi\u0107 wi\u0119c? Wielu zauwa\u017cywszy t\u0119 trudno\u015b\u0107, wybiera rozwi\u0105zanie najprostsze \u2013 rozw\u00f3d \u2013 i dalsze dzia\u0142anie my\u015bliwego kieruje na teren mocno ju\u017c ograniczony, w\u0142asnonarodowy. Inni, bardziej odwa\u017cni i zdeterminowani albo po prostu uparci, ci, dla kt\u00f3rych ka\u017cde wycofanie si\u0119 jest pora\u017ck\u0105 \u2013 pr\u00f3buj\u0105 krok po kroku budowa\u0107 nowy j\u0119zyk, przestrze\u0144 porozumienia mi\u0119dzykulturow\u0105. Zakasuj\u0105 r\u0119kawy i buduj\u0105 mosty komunikacji, podwijaj\u0105 nogawki i wypuszczaj\u0105 si\u0119 na poszukiwanie brodu. Po to jedynie, aby uratowa\u0107 istniej\u0105cy zwi\u0105zek. By\u0107 mo\u017ce kochaj\u0105 tak bardzo, by\u0107 mo\u017ce potrzebuj\u0105 tak bardzo ( co te\u017c jest inn\u0105 \u201eni\u017csz\u0105\u201d, jak twierdz\u0105 niekt\u00f3rzy, form\u0105 mi\u0142o\u015bci) tej drugiej osoby, \u017ce ju\u017c to uczucie samo w sobie staje si\u0119 gotowym planem architektonicznym konstrukcji, budowli porozumienia. Ju\u017c to jest czasowym mostem, mostem zwodzonym, mostem wisz\u0105cym z lian ponad przepa\u015bci\u0105.<\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">Je\u015bli przyjmiemy, \u017ce uczucie, wzajemny szacunek, nieodzowna determinacja i up\u00f3r to bazowa konstrukcja, to wystarczy na niej rozpocz\u0105\u0107 uk\u0142adanie kolejnych element\u00f3w. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">Most z klock\u00f3w lego przeobrazi\u0142 si\u0119 nam w most zbudowany ze s\u0142\u00f3w. Bez j\u0119zyka \u017caden most komunikacji nie powstanie, a jedynie jego namiastka. U\u0142omne s\u0105 i niewystarczaj\u0105ce, cho\u0107 podstawowe \u2013 ciep\u0142o, tkliwo\u015b\u0107, dotyk, wra\u017cenia, poca\u0142unki, w\u0119dki spojrze\u0144 rzucane ku g\u0142\u0119bi, ku wn\u0119trzu tej drugiej drogiej osoby, kt\u00f3r\u0105 chcemy pozna\u0107 i zrozumie\u0107. Bez s\u0142owa, w niezale\u017cnie jakiej postaci, cho\u0107by najprostszej, sta\u0107 b\u0119dziemy na dwu brzegach, ty i ja, on i ona, na para-mostach, na pomostach rybackich, na molo, a przestrze\u0144 pomi\u0119dzy nami nie zmniejszy si\u0119, nie zniknie, przeciwnie, zdawa\u0107 si\u0119 b\u0119dzie powi\u0119kszaj\u0105c\u0105 si\u0119 odleg\u0142o\u015bci\u0105 nie do pokonania. \u0141\u0105cz\u0105 nas s\u0142owa &#8211; ten prostopad\u0142y strumie\u0144 poprowadzony ponad r\u00f3wnoleg\u0142ym strumieniem oboj\u0119tnej rzeczywisto\u015bci. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">Nie wolno liczy\u0107 na wsp\u00f3\u0142odczuwanie. Rzeka jest niezmienna, przewrotna i oboj\u0119tna. Okoliczno\u015bci, na kt\u00f3rych korzystny uk\u0142ad liczymy, zawodz\u0105. Rzeczywisto\u015b\u0107 jest od nas niezale\u017cna. Dopiero osobisty wysi\u0142ek dwojga buduje mosty. On i ona musz\u0105 znale\u017a\u0107 wsp\u00f3lny j\u0119zyk, aby mi\u0142o\u015b\u0107 nie zaton\u0119\u0142a w g\u0142\u0119bi rzeki, mi\u0142o\u015b\u0107 oparta na nie do\u015b\u0107 trwa\u0142ych podstawach. Ten pierwszy krok dwojga to ustalenie odpowiadaj\u0105cego obojgu kompromisu. Kto zrezygnuje z komunikacji we w\u0142asnym j\u0119zyku na korzy\u015b\u0107 j\u0119zyka rodzimego osoby drugiej? Przyznajmy uczciwie, \u017ce \u017cycie reguluje te sprawy do\u015b\u0107 sprawnie i spontanicznie. Dwoje ludzi z \u0142atwo\u015bci\u0105 wyczuwa czyj j\u0119zyk stanie si\u0119 ich j\u0119zykiem mi\u0142osnym, czyj za\u015b j\u0119zykiem konfrontacji i komunikacji. Czu\u0142o\u015b\u0107 nie potrzebuje sensu i znaczenia w s\u0142owach, najbardziej intymne komplementy zakochani przekazuj\u0105 sobie w najbli\u017cszym im j\u0119zyku, ka\u017cdy we w\u0142asnym. Rzeczywista jednak komunikacja odbywa si\u0119 we wsp\u00f3lnym w pe\u0142ni rozumianym j\u0119zyku.<\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">Dwie s\u0105 mo\u017cliwo\u015bci. Do pierwszej z nich zastosowa\u0142am si\u0119 kilka lat temu, bo m\u0119\u017cczyzna wybraniec by\u0142 Francuzem. Mimo, \u017ce nie zna\u0142am francuskiego perfekcyjnie, mog\u0142am uzna\u0107 si\u0119 za niemal bieg\u0142\u0105 u\u017cytkowniczk\u0119 tej mowy. Mi\u0142o\u015b\u0107 za\u015b czyni\u0142a ze mnie niezwykle piln\u0105 studentk\u0119 zakamark\u00f3w j\u0119zykowych. To by\u0142o wyzwanie wszech\u015bwiata. Moja pod\u0142echtana ambicja i sk\u0142onno\u015bci do perfekcjonizmu nigdy nie pozwoli\u0142y doj\u015b\u0107 do g\u0142osu porzuconemu w k\u0105cie wzgardzonemu j\u0119zykowi polskiemu. M\u00f3j narzeczony chcia\u0142 si\u0119 go uczy\u0107? Cudownie. Wystarczy\u0142a mi jednak sama \u015bwiadomo\u015b\u0107 jego ch\u0119ci. Nigdy nie pozwoli\u0142am, aby przybra\u0142y one kszta\u0142t realny i mo\u017cliwo\u015b\u0107 materializacji. J\u0119zyk polski to by\u0142o &#8211; Hors de question! Nikt nie m\u00f3g\u0142 przekona\u0107 mnie co do celowo\u015bci jego nauki i u\u017cytkowania w ramach naszej komunikacji. Dzi\u015b powiem tylko tyle \u2013 to \u017ale. Drodzy zakochani w sobie r\u00f3\u017cnokrajowcy, uczcie si\u0119 wzajemnie swoich j\u0119zyk\u00f3w. Niech ka\u017cdemu b\u0119dzie dane do\u0142o\u017cy\u0107 cegie\u0142k\u0119 do budowy mostu. Cho\u0107by po to, aby wina w k\u0142\u00f3tni nie spada\u0142a jedynie na t\u0119 stron\u0119 u\u0142omn\u0105 kobiec\u0105 lub m\u0119sk\u0105, kt\u00f3ra pos\u0142uguje si\u0119 j\u0119zykiem nie swoim, a wi\u0119c dopu\u015bci\u0107 si\u0119 mo\u017ce pewnych zafa\u0142szowa\u0144 j\u0119zykowych i niedorozumie\u0144. Uczcie si\u0119 cho\u0107by po to, by wysi\u0142ek by\u0142 sprawiedliwie podzielony, dzie\u0142o wsp\u00f3lne. Po to, by dwie kultury by\u0142y w pe\u0142ni zrozumiane i uwewn\u0119trznione w zwi\u0105zku. Aby by\u0142y jego integraln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">Drugi przypadek za\u015b to ten, gdy para znajduje j\u0119zyk komunikacji, kt\u00f3ry obcy jest dla nich obojga. Sprawiedliwo\u015b\u0107 istnieje o ile \u017cadne z nich nie w\u0142ada j\u0119zykiem bieglej ni\u017c drugie. Na tej p\u0142aszczy\u017anie powsta\u0107 mo\u017ce wiele nieporozumie\u0144. Za\u0142\u00f3\u017cmy jednak, \u017ce oboje pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie dobrze wsp\u00f3lnym j\u0119zykiem im obcym (za\u0142\u00f3\u017cmy \u017ce jest to j\u0119zyk angielski, tak jak w przypadku moim i mojego m\u0119\u017ca). Nadchodzi kiedy\u015b jednak taki moment, gdy pragnienie poznania kultury osoby kochanej jest zbyt silne (a j\u0119zyk jest jej bardzo istotn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105). Zbudowany wi\u0119c ju\u017c pot\u0119\u017cny solidny most w stylu angielskim uzyskuje wsparcie czy raczej komunikacyjne \u201eodci\u0105\u017cenie\u201d i ulg\u0119, bo ja i m\u00f3j m\u0105\u017c rozpocz\u0119li\u015bmy ju\u017c \u017cmudn\u0105 budow\u0119 dwu delikatnych i kruchych zwodzonych most\u00f3w \u2013 dwu nowych mo\u017cliwo\u015bci komunikacji w naszych rodzimych j\u0119zykach. S\u0105 one jedynie potrzeb\u0105 serca, nie umys\u0142u. Budowa toczy si\u0119 powoli. \u017badne z nas nie posiada w tej chwili do\u015b\u0107 determinacji, by j\u0105 przyspieszy\u0107, chcemy jednak w przysz\u0142o\u015bci prowadzi\u0107 konwersacj\u0119 w j\u0119zykach jedynie tych najbli\u017cszych naszemu cia\u0142u i sercu. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">S\u0142owo po s\u0142owie i zdanie po zdaniu. To s\u0105 konstrukcje wra\u017cliwe i ulegaj\u0105 destrukcji miliony razy w ci\u0105gu jednego dnia. S\u0105 mostami zwodzonymi, mostami z lian. \u0141atwopalny gniew je niszczy. Urazy zatrzymuj\u0105 zwodzony most w p\u00f3\u0142 drogi. Zawisa w powietrzu, pochy\u0142o ponad rzek\u0105. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: small;\">Na koniec kilka bana\u0142\u00f3w&#8230; Wiemy, \u017ce most\u00f3w budowa\u0107 trzeba jak najwi\u0119cej. Komunikacja czyni \u017cycie mo\u017cliwym do zniesienia. Komunikacja buduje zaufanie, i jednocze\u015bnie na nim si\u0119 opiera. Bez obecno\u015bci most\u00f3w stajemy si\u0119 oboj\u0119tni dla siebie, stajemy si\u0119 szczepami z przeciwnych brzeg\u00f3w rw\u0105cej rzeki, gorzej, szczepami w stanie wojny. Strza\u0142y nienawistne anty-komunikacji wysy\u0142ane na o\u015blep z przeciwnych brzeg\u00f3w, rani\u0105. Nawet w przypadku rozpadu, separacji, rozwodu, potrzeba rozjemcy, kt\u00f3ry w\u0142asny czasowy most zbuduje i sk\u0142\u00f3conych po\u0142\u0105czy lub na zawsze rozdzieli. Spalone mosty zawsze jednak mo\u017cna odbudowa\u0107. My czynili\u015bmy to wiele razy. Po wojnie zawsze w ko\u0144cu pok\u00f3j i most\u00f3w rekonstrukcja, opuszczanie zwodzonych, przerzucanie wisz\u0105cych. Dlaczego? Bo warto. <\/span><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mosty Mosty z lotu ptaka wygl\u0105daj\u0105 jak male\u0144kie poprzeczki z zapa\u0142ek u\u0142o\u017cone na dwu dzieci\u0119cych klockach dwu brzeg\u00f3w, ponad nierealnie [&hellip;]<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"class_list":["post-4800","page","type-page","status-publish","hentry"],"spectra_custom_meta":{"_edit_lock":["1729392006:2"],"_edit_last":["2"],"_wp_page_template":["default"],"_uag_page_assets":["a:9:{s:3:\"css\";s:0:\"\";s:2:\"js\";s:0:\"\";s:18:\"current_block_list\";a:0:{}s:8:\"uag_flag\";b:0;s:11:\"uag_version\";s:10:\"1776146045\";s:6:\"gfonts\";a:0:{}s:10:\"gfonts_url\";s:0:\"\";s:12:\"gfonts_files\";a:0:{}s:14:\"uag_faq_layout\";b:0;}"]},"uagb_featured_image_src":{"full":false,"thumbnail":false,"medium":false,"medium_large":false,"large":false,"1536x1536":false,"2048x2048":false,"trp-custom-language-flag":false,"illdy-blog-list":false,"illdy-widget-recent-posts":false,"illdy-blog-post-related-articles":false,"illdy-front-page-latest-news":false,"illdy-front-page-testimonials":false,"illdy-front-page-projects":false,"illdy-front-page-person":false},"uagb_author_info":{"display_name":"Joanna Choluj","author_link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/blog\/author\/joannacholuj\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"Mosty Mosty z lotu ptaka wygl\u0105daj\u0105 jak male\u0144kie poprzeczki z zapa\u0142ek u\u0142o\u017cone na dwu dzieci\u0119cych klockach dwu brzeg\u00f3w, ponad nierealnie [&hellip;]","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4800"}],"collection":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4800"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4800\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4801,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4800\/revisions\/4801"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4800"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}