Asif<\/title> \n<\/head><\/p>\n<body><\/p>\nAsif<\/font><\/p>\n\n <\/p>\n\n \n \n1. \n \n \n \n \n \nFotele na lotnisku w Heathrow by\u0142y szalenie wygodne, wygi\u0119te odpowiednio do \ncia\u0142a ludzkiego, niby le\u017canki, wy\u015bcie\u0142ane mi\u0119kkim, ciemnoniebieskim materia\u0142em. \nGdyby nie ch\u0142\u00f3d przestronnego pomieszczenia Anna by\u0142aby zasn\u0119\u0142a w kilka sekund. \nO dwa fotele dalej w przy samej szybie kt\u00f3ra oddziela\u0142a od przej\u015bcia do drugiej \nhali odpoczywa\u0142 starszy m\u0119\u017cczyzna, poza nim ani w pierwszym ani w drugim rz\u0119dzie \nnie by\u0142o nikogo. Cisza i spok\u00f3j. Czasami chrapanie m\u0142odzie\u0144ca o d\u0142ugich nogach, \nkt\u00f3ry wyci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 tu\u017c za ni\u0105. Powieki opada\u0142y ze zm\u0119czenia, powstrzymywa\u0142a si\u0119 \njeszcze chwil\u0119 si\u0142\u0105 woli przed za\u015bni\u0119ciem, ale sen by\u0142 silniejszy. \u015ani\u0142a przez \nkilka sekund. Kilka sekund wystarczy\u0142o aby przy\u015bnic ten dziwaczny sen, kt\u00f3rego \nnie mog\u0142a p\u00f3\u017aniej zapomniec. Za nic. To dziwne. Sny przecie\u017c zapomina si\u0119 tak \nszybko. Ale nie ten. \nUsn\u0119\u0142a zn\u00f3w. A przecie\u017c przysiad\u0142a tu jedynie na chwil\u0119. W oczekiwaniu na niego. \nPrzecie\u017c nie chcia\u0142a ju\u017c spa\u0107 i \u015bni\u0107 dalszego ci\u0105gu tego snu o makabrycznie \nsnuj\u0105cych si\u0119 w\u0105tkach z ni\u0105 w roli g\u0142\u00f3wnej, w roli czarnego charakteru. Zn\u00f3w \nobudzi\u0142a si\u0119 wraz z g\u0142o\u015bniejszym chrapni\u0119ciem m\u0119\u017cczyzny \u015bpi\u0105cego na le\u017cance za \nni\u0105. Przykry\u0142a si\u0119 kurtk\u0105 po sam nos i zacz\u0119\u0142a uwa\u017cnie obserwowac przesuwaj\u0105ce \nsi\u0119 leniwie po pasach startowych samoloty r\u00f3\u017cnych linii lotniczych. Najbli\u017cej \nszyby British Airways w\u0142a\u015bnie przyjmowa\u0142 pasa\u017cer\u00f3w na pok\u0142ad. Szeroki r\u0119kaw \nkorytarza szczelnie przylega\u0142 do \u015bciany samolotu. Obserwowa\u0142a nie licz\u0105c minut. \nW pewnym momencie, spanikowana spojrza\u0142a na zegarek w kom\u00f3rce. Jeszcze \ndwadzie\u015bcia minut do um\u00f3wionego spotkania z Faridem. Zawsze by\u0142a za wcze\u015bnie. \nNie znosi\u0142a si\u0119 sp\u00f3\u017aniac i nie tolerowa\u0142a sp\u00f3\u017anialskich. Zawsze wola\u0142a by\u0107 p\u00f3\u0142 \ngodziny wcze\u015bniej – w razie nieprzewidzianych okoliczno\u015bci, t\u0142oku na drodze, \nzmiany planu odlot\u00f3w. Mieli oboje ca\u0142kowicie r\u00f3\u017cne podej\u015bcie do czasu. On \nwyluzowany, zawsze wkracza\u0142 na peron, wskakiwa\u0142 do autobusu, przybiega\u0142 do \nbramki lotniczej w ostatniej chwili. Ona nie znosi\u0142a stresu przed podr\u00f3\u017c\u0105, \npo\u015bpiechu i obaw o sp\u00f3\u017anienie, o utrat\u0119 po\u0142\u0105czenia. Na szcz\u0119\u015bcie od kilku lat \nju\u017c podr\u00f3\u017ce odbywali niezale\u017cnie od siebie. Je\u015bli zdarzy\u0142o si\u0119, \u017ce podr\u00f3\u017cowali \nrazem, ka\u017cde z nich, zabiegane, zaj\u0119te w\u0142asnymi sprawami, przybywa\u0142o na \nspotkanie przed podr\u00f3\u017c\u0105 samodzielnie. Pami\u0119ta\u0142a jednak te lata na pocz\u0105tku ich \nzwi\u0105zku, gdy wola\u0142a podr\u00f3\u017cowa\u0107 w jego towarzystwie. On rezerwowa\u0142 loty i kupowa\u0142 \nbilety online. W ostatniej chwili. Jego system sprawdza\u0142 si\u0119, by\u0142 efektywny. \nCeny bilet\u00f3w przez niego zakupionych zawsze by\u0142y ni\u017csze od tych, kt\u00f3re ona \nzdo\u0142a\u0142a wyszuka\u0107 online. Podda\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu. Do dzi\u015b on kupowa\u0142 bilety. Jeden \nemail z prosb\u0105 i dok\u0142adnymi datami. Nie zdarzy\u0142o si\u0119, aby zapomnia\u0142. Wiedzia\u0142a, \n\u017ce mo\u017ce na niego liczy\u0107. \nA jednak podr\u00f3\u017cowanie niezale\u017cne by\u0142o zdrowsze. Przynios\u0142o odpre\u017cenie i spok\u00f3j \numys\u0142u obojgu. Choc Anna nie mog\u0142a pocz\u0105tkowo pogodzi\u0107 si\u0119 z my\u015bl\u0105 o samotno\u015bci \nprzed i w trakcie podr\u00f3\u017cy, Farid nie m\u00f3g\u0142 prze\u0142kn\u0105\u0107 my\u015bli o jej samotnych \nwypadach i niezale\u017cno\u015bci, o wszystkich tych przystojnych podr\u00f3\u017cuj\u0105cych \nflirciarzach, kt\u00f3rych zna\u0142 jak nikt. Czy\u017c nie nale\u017ca\u0142 do tego samego rodzaju \u2013 \npodr\u00f3\u017cnych uwodzicieli – jak m\u00f3wi\u0142a? \nPodnios\u0142a si\u0119. W oddali us\u0142ysza\u0142a g\u0142os kobiecy zapowiadaj\u0105cy otwarcie bramki dla \nlotu do Nowego Jorku. A jego jeszcze nie by\u0142o. Nie zd\u0105\u017c\u0105 si\u0119 zapewne nawet \nwsp\u00f3lnie napi\u0107 herbaty. Anna za\u0142o\u017cy\u0142a lekki p\u0142aszczyk, ma\u0142y zgrabny plecaczek \nkt\u00f3ry zast\u0119powa\u0142 jej torebk\u0119 \u2013 nawyk od lat, kt\u00f3ry wpoi\u0142a sobie pod wp\u0142ywem rady \njej ulubionego \u201elekarza od ko\u015bci\u201d. Wci\u0105\u017c s\u0142ysza\u0142a jego uwagi \u2013 prosz\u0119 nie nosi\u0107 \nnic na jednym ramieniu. Prosz\u0119 nosi\u0107 podk\u0142adk\u0119 pod praw\u0105 stop\u0105. Nie jest pani \nprzecie\u017c ju\u017c dzieckiem. Ile razy mo\u017cna pani\u0105 strofowa\u0107, pani Anno! \nSkierowa\u0142a si\u0119 nieco oci\u0119\u017cale w kierunku ma\u0142ej kafejki Nescafe tu\u017c obok sali z \nwygodnymi le\u017cankami. Lotnisko Heathrow by\u0142o jej ulubionym. Zna\u0142a je jak w\u0142asn\u0105 \nkiesze\u0144, dzi\u015b jednak czu\u0142a si\u0119 troch\u0119 zdezorientowana i zagubiona. Gdy usadowi\u0142a \nsi\u0119 ju\u017c przy jednym ze stolik\u00f3w, zam\u00f3wi\u0142a kaw\u0119 z mlekiem, bez cukru, zda\u0142a sobie \nspraw\u0119, \u017ce nie ma apaszki. Musia\u0142a zosta\u0107 na le\u017cance. Wr\u00f3ci\u0142\u0105 po ni\u0105, \npozostawiaj\u0105c na krze\u015ble p\u0142aszczyk, walizk\u0119 na k\u00f3\u0142kach, torebk\u0119 za\u015b wzi\u0119\u0142a z \nsob\u0105. Jest! \u2013 odetchn\u0119\u0142a z ulg\u0105. Cienka jedwabna wi\u015bniowa apaszka zsun\u0119\u0142\u0105 si\u0119 \npod siedzenie. Wracaj\u0105c do stolika i stygn\u0105cej kawy Anna dostrzeg\u0142a ju\u017c z \nodleg\u0142o\u015bci kilku krok\u00f3w machajacego do niej i u\u015bmiechaj\u0105cego si\u0119 Farida, kt\u00f3ry \nsta\u0142 przy ladzie zamawiaj\u0105c z pewno\u015bci\u0105 chai, herbat\u0119 z mlekiem. \n– Witaj kochanie. \u0179le wygl\u0105dasz. Co\u015b nie tak? \u2013 przywita\u0142 j\u0105 delikatnie \ndotykaj\u0105c jej d\u0142oni. Nigdy nie przyzwyczai\u0142a si\u0119 do jego azjatyckiej natury i \nnawyk\u00f3w, kt\u00f3re nie pozwala\u0142y mu na wyra\u017cenie czu\u0142o\u015bci w\u015br\u00f3d obcych. Jej, Polce, \nkt\u00f3ra ju\u017c kilkana\u015bcie lat temu przenios\u0142a si\u0119 do Anglii, przyzwyczajonej do \notwartej i przyjaznej kultury europejskiej brakowa\u0142o poca\u0142unk\u00f3w na powitanie, \ntych intymnych dotkni\u0119\u0107 policzka i zapachu jego dezodorantu i after shave, \nblisko, tu\u017c przy jej twarzy, w\u0142osach, ciele. Brytyjskie maniery by\u0142y jej wci\u0105\u017c \nobce, podobnie jak muzu\u0142ma\u0144ski, zdystansowany i ch\u0142odny styl bycia, kt\u00f3ry \nwyra\u017anie zaznacza\u0142 odmienno\u015b\u0107 p\u0142ci. To, co akceptowa\u0142a w \u015brodowisku muzu\u0142ma\u0144skim \nPakistanu i kraj\u00f3w arabskich, tego nie potrafi\u0142a przyj\u0105\u0107 w otoczeniu \neuropejskim. Przeszkadza\u0142a jej ta dwulicowo\u015b\u0107, ta hipokryzja, ta gra, kt\u00f3r\u0105 \ngra\u0142a jako Europejka, \u017cona muzu\u0142manina. A przecie\u017c tyle lat ju\u017c min\u0119\u0142o i \nprzyzwyczai\u0142a si\u0119 do kompromis\u00f3w, do tajemnic i uk\u0142ad\u00f3w. Akceptowa\u0142a \u017cycie takim \njakie jest, nie mia\u0142a z\u0142udze\u0144. Ju\u017c nie. Marze\u0144 te\u017c ju\u017c nie mia\u0142a. Tylko sny. \n– Dzi\u015b kilkakrotnie \u015bni\u0142 mi si\u0119 ten sam sen. Jakby historia w odcinkach. \nObudzi\u0142am si\u0119 o pi\u0105tej. Gwa\u0142townie. Wtedy po raz pierwszy widzia\u0142am t\u0119 scen\u0119 \u2013 \nsiebie sam\u0105 trzymaj\u0105c\u0105 na r\u0119kach niemowl\u0119. Zostawi\u0142am je na chwil\u0119. Sekundy \nmija\u0142y jak godziny. Us\u0142ysza\u0142am p\u0142acz za plecami. Dziecko spad\u0142o z \u0142\u00f3\u017cka. \nPami\u0119tam w\u0142asne przera\u017cenie. Ten horror. T\u0119 dezorientacj\u0119. Przytuli\u0142am je do \npiersi i zacz\u0119\u0142o ssa\u0107. Dalej nic. Obudzi\u0142am si\u0119. Wsta\u0142am. Ba\u0142am si\u0119, \u017ce je\u015bli \nprzy\u0142o\u017c\u0119 jeszcze raz g\u0142ow\u0119 do poduszki sen snu\u0107 b\u0119dzie si\u0119 dalej. I \nrzeczywi\u015bcie. Ale wiesz. Dopiero tam \u2013 wskaza\u0142a ruchem podbr\u00f3dka – na le\u017cankach, \nprzy\u015bni\u0142am ci\u0105g dalszy. Jeszcze bardziej przera\u017caj\u0105cy. \n– Jeste\u015b przem\u0119czona. Nie mo\u017cesz tyle pracowa\u0107. To ten projekt, kt\u00f3ry ci\u0119 \nwyka\u0144cza, st\u0105d te absurdalne sny. \n– Dlaczego uwa\u017casz, \u017ce absurdalne? Nie s\u0105dzisz \u017ce to s\u0105 jakie\u015b sygna\u0142y ze strony \nmojej pod\u015bwiadomo\u015bci? Jakie\u015b utajnione, usuni\u0119te w cie\u0144 pragnienia. \n– Co masz konkretnie na mysli Anno? \u2013 spojrzenie zimne i ostre Farida sprawi\u0142o, \n\u017ce Anna postanowi\u0142a zmieni\u0107 temat, \u017ca\u0142owa\u0142a, \u017ce opowiedzia\u0142a mu sen. \u017ba\u0142owa\u0142a, \n\u017ce po raz kolejny poruszy\u0142a temat, nad kt\u00f3rym dyskusja ko\u0144czy\u0142a si\u0119 zawsze w ten \nsam spos\u00f3b. Oboje wiedzieli, \u017ce dotkn\u0119li tematu tabu, kt\u00f3ry ju\u017c od miesi\u0119cy nie \npojawia\u0142 si\u0119 w ich rozmowach. Odk\u0105d Anna zrezygnowa\u0142a z k\u0142\u00f3tni. Odk\u0105d przyj\u0119\u0142a \njego warunki kilka lat wcze\u015bniej. \n– Nic nie mam na my\u015bli. A jak tam dzieci? Zdrowe? Wszystko w porz\u0105dku? Tak dawno \nich nie widzia\u0142am. \n– Tak, tak, wszystko w porz\u0105dku. Wczoraj odprowadzi\u0142em Rabi\u0119 na samolot do \nHouston. B\u0119d\u0119 si\u0119 z nimi widzia\u0142 za tydzie\u0144. Masz mo\u017ce ochot\u0119 przyjecha\u0107? \n– Nie, nie. \u2013 Anna sp\u0142oszona zastanawia\u0142a si\u0119 jaki poda\u0107 pow\u00f3d odrzucenia \npropozycji. Czy nie wiedzia\u0142, jak trudno by\u0142o jej utrzymywa\u0107 dobre relacje z \nRabi\u0105? Nigdy nie stara\u0142 si\u0119 jej zrozumie\u0107. Zawsze tylko zarzuca\u0142 jej egoizm \ntymczasem\u2026 Eh, zn\u00f3w rozczula\u0142a si\u0119 nad sob\u0105. \u2013 Nie, wiesz, mo\u017ce innym razem. \nCzas mam \u015bci\u015ble zaplanowany. Ale dzi\u0119kuj\u0119 za propozycj\u0119. Pozdr\u00f3w j\u0105 ode mnie. \nChod\u017amy ju\u017c mo\u017ce. Odprowadz\u0119 ci\u0119 do bramki. Tw\u00f3j lot jest kilkana\u015bcie minut \nprzed moim. Ju\u017c trzeci raz prosz\u0105 sp\u00f3\u017anialskich o zg\u0142oszenie si\u0119 do odprawy. \n– Jeszcze zd\u0105\u017cymy. Spokojnie. W ka\u017cdym razie chcia\u0142bym, aby\u015b uwa\u017ca\u0142a na siebie. \nMasz ju\u017c rezerwacj\u0119 w Days-In. Tu s\u0105 twoje dane \u2013 Farid poda\u0142 jej kartk\u0119 z \nwydrukiem rezerwacji hotelowej. \u2013 O kt\u00f3rej b\u0119dziesz dok\u0142adnie w Pensacola? \nSp\u00f3jrzmy… Jest. Dwudziesta druga dziesi\u0119\u0107. Dwa po\u0142\u0105czenia. Tak mi przykro \nkochanie, \u017ce nie uda\u0142o mi si\u0119 za\u0142atwi\u0107 nic lepszego. \u2013 Farid wpatrywa\u0142 si\u0119 przez \nd\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 w jej bilet. – Zadzwo\u0144 do mnie po przylocie. Na kom\u00f3rk\u0119. Jutro \nzainstaluj\u0119 lini\u0119 212 w biurze. Dopiero jutro. Ja b\u0119d\u0119 w Stanach w samo \npo\u0142udnie. Dobrze, mo\u017cemy i\u015b\u0107 \u2013 Farid jednym \u0142ykiem dopi\u0142 swoj\u0105 kaw\u0119 z mlekiem. \nWsta\u0142, rozejrza\u0142 si\u0119 i jego wzrok spocz\u0105\u0142 na widocznym w oddali biurze British \nAirways. \u2013 Zajrzyjmy jeszcze na chwil\u0119 do Brytyjczyk\u00f3w. Nie ma kolejki. Jestem \npewien, \u017ce tego sama nie zrobisz po przylocie do USA. Poka\u017c mi sw\u00f3j bilet. \u2013 \nFarid szybkim ruchem poda\u0142 oba bilety sw\u00f3j i Anny obs\u0142uguj\u0105cej biuro British \nAirways m\u0142odej kobiecie w podobnym do stewardessowskiego granatowym uniformie z \nczerwonym akcentem koszuli i apaszki. \n– Oboje pa\u0144stwo zyskuj\u0105 dodatkowe tysi\u0105c punkt\u00f3w. Prosz\u0119 oto aktualny stan konta \nw systemie Miles Away. Wkr\u00f3tce mog\u0105 pa\u0144stwo liczyc na darmowy lot. \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a \nsi\u0119 szeroko obs\u0142uguj\u0105ca. \n– Dzi\u0119kujemy \u2013 oboje skierowali si\u0119 ku bramce lotu do Nowego Jorku. Stewardzi \nprzyjmowali na pok\u0142ad kilka ostatnich w kolejce os\u00f3b. Anna stan\u0119\u0142a z dala i \nspogl\u0105da\u0142a w milczeniu na Farida, jego sylwetk\u0119 postawn\u0105 wysok\u0105, jego \npowi\u0119kszaj\u0105cy si\u0119 z ka\u017cdym rokiem brzuszek osoby sp\u0119dzaj\u0105cej wiele godzin przed \nkomputerem. Ostatnio przecie\u017c ca\u0142y sw\u00f3j czas po\u015bwi\u0119ca\u0142 otwartej przed trzema \nlaty firmie informatyczno-telekomunikacyjnej, kt\u00f3rej nowe biura powstawa\u0142y jak \ngrzyby po deszczu w nowych wci\u0105\u017c lokalizacjach na ca\u0142ym \u015bwiecie. Coraz rzadziej \npojawia\u0142 si\u0119 w szpitalu, kt\u00f3ry za\u0142o\u017cyli wsp\u00f3lnymi si\u0142ami w Karachi. Coraz \nrzadziej przyjmowa\u0142 pacjent\u00f3w. Interesowa\u0142y go jedynie przypadki najtrudniejsze, \nszczeg\u00f3lne. Inne pozostawia\u0142 uczniom i kolegom. Nie opuszcza\u0142 jednak \u017cadnego z \nsympozj\u00f3w naukowych i lekarskich. Nie odrzuca\u0142 \u017cadnego zaproszenia na \nkonferencje medyczne. Jedna z nich odbywa\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bnie w Nowym Jorku. Farid \nwr\u0119czy\u0142 w\u0142a\u015bnie jako ostatni bilet stewardessie i zamiast pod\u0105\u017cy\u0107 grzecznie \nkorytarzem na pok\u0142ad, odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 jeszcze do niej i rzucaj\u0105c kilka s\u0142\u00f3w \nwyja\u015bnienia obs\u0142udze ruszy\u0142 ku Annie. \n– Kochanie, uwa\u017caj na siebie. B\u0119d\u0119 za tob\u0105 t\u0119skni\u0142 i czeka\u0142 na ciebie w Nowym \nJorku. Aha, pami\u0119taj \u2013 tylko Toyota, nie wypo\u017cyczaj nic innego. \u2013 dotkn\u0105\u0142 \ndelikatnie jej w\u0142os\u00f3w i r\u0105k, dostrzeg\u0142a b\u0142ysk czu\u0142o\u015bci i po\u017c\u0105dania w jego \noczach. Tak lubi\u0142a te ciemne oczy, te zmru\u017cone powieki i d\u0142ugie rz\u0119sy \nuwodziciela. \u2013 I love you baby. \n– Ja te\u017c ci\u0119 kocham \u2013 odpowiedzia\u0142a przekornie po polsku. \u2013 id\u017a ju\u017c. Czekaj\u0105. \n \nZosta\u0142a sama. Spogl\u0105da\u0142a jeszcze przez chwil\u0119 na krz\u0105taj\u0105c\u0105 si\u0119 obs\u0142ug\u0119 bramki, \nna zamkni\u0119te ju\u017c po chwili drzwi, kt\u00f3re przed chwil\u0105 prowadzi\u0142y na pok\u0142ad \nsamolotu do Nowego Jorku. Zapowiadali jej lot do Atlanty. Sp\u00f3\u017aniony dziesi\u0119\u0107 \nminut. Ruszy\u0142a w kierunku swojej bramki my\u015bl\u0105c o czekaj\u0105cej j\u0105 podr\u00f3\u017cy, o \npogodzie w Pensacola. Zapowiadali upalne lato. Floryda przywita j\u0105 zapewne \ns\u0142o\u0144cem, jak zawsze. Nie pojawia\u0142a si\u0119 tam przecie\u017c nigdy por\u0105 zimow\u0105. Nigdy w \npe\u0142ni lata, gdy upa\u0142 nie pozwala\u0142 opuszcza\u0107 przez wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 dnia \nzacienionych \u015bcian domu. Lubi\u0142a Alabam\u0119 i Florid\u0119 wiosn\u0105, kt\u00f3ra przypomina\u0142a \neuropejskie lato… Ale dlaczego on zawsze musia\u0142 by\u0107 tak zasadniczy i tak\u2026 \nokrutny. Jak mog\u0142a kocha\u0107 m\u0119\u017cczyzn\u0119 o tak apodyktycznym charakterze? Ale te jego \noczy. I dotyk, delikatny i czu\u0142y, intymny. Nie wierzy\u0142a, aby jakikolwiek inny \nm\u0119\u017cczyzna m\u00f3g\u0142 by\u0107 bardziej m\u0119ski i kobiecy jednocze\u015bnie. Androgyn! \u2013 za\u015bmia\u0142a \nsi\u0119 nagle g\u0142o\u015bno \u2013 przednia my\u015bl. Genialna. M\u00f3j ukochany androgyn. Temat na \nksi\u0105\u017ck\u0119. A mo\u017ce powinnam p\u00f3j\u015b\u0107 w \u015blady wsp\u00f3\u0142czesnych autor\u00f3w, kt\u00f3rzy uwielbiaj\u0105 \npisa\u0107 poczytne poradniki. Napisa\u0142abym czytad\u0142o pod tytu\u0142em \u201eZrozumie\u0107 Hindus\u00f3w\u201d! \nPowsta\u0142aby chyba raczej groteska. Pastisz. \n \n \n \n \n \n \n \n <\/p>\n\n \n2. \n \n \n \nFrank obudzi\u0142 si\u0119 tego ranka wcze\u015bniej, otworzy\u0142 oczy i spojrza\u0142 na zegarek. \nBy\u0142a pi\u0105ta. Za godzin\u0119 mia\u0142 wsta\u0107 i przygotowa\u0107 si\u0119 do wyj\u015bcia do pracy. \nSpojrza\u0142 na \u017con\u0119, kt\u00f3ra spa\u0142a odwr\u00f3cona do niego ty\u0142em. Poruszy\u0142a si\u0119 i \nprzekr\u0119ci\u0142a na wznak. Us\u0142ysza\u0142 ciche \u015bwistanie. Westchn\u0105\u0142. Nie lubi\u0142 odg\u0142osu \n\u017coninego chrapania. M\u00f3g\u0142 dotkn\u0105c j\u0105 lekko, przyzwyczajona obr\u00f3ci\u0142aby si\u0119 zn\u00f3w \nodruchowo na bok. Ten ranek jednak rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 jako\u015b inaczej. Nie nie dzia\u0142o \nsi\u0119 tak jak zwykle. Frank nie wiedzia\u0142 jeszcze na czym polega\u0142a jego odmienno\u015b\u0107, \npostanowi\u0142 jednak po cichu wsta\u0107 i ubra\u0107 si\u0119. Skrzypn\u0119\u0142o \u0142\u00f3\u017cko. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119. \nNie. Ona wci\u0105\u017c spa\u0142a, nie drgn\u0119\u0142a nawet na d\u017awi\u0119k jego ruch\u00f3w i potem szurania w \nkierunku drzwi kuchennych. Zdj\u0105\u0142 z krzes\u0142a wczorajsze poplamione d\u017cinsy i \nwczorajsz\u0105 niezbyt ju\u017c \u015bwie\u017c\u0105 koszul\u0119 w ciemnozielone kraty i wyszed\u0142. \nSpodziewa\u0142 si\u0119 odnale\u017ac par\u0119 skarpetek w \u0142azience, gdzie zostawi\u0142 je \npoprzedniego dnia, aby wysch\u0142y po r\u0119cznym przepraniu. Po chwili siedzia\u0142 ju\u017c \nprzy stole s\u0105cz\u0105c powoli stygn\u0105c\u0105 szybko herbat\u0119 i wpatruj\u0105c si\u0119 ot\u0119piale w \nokno. S\u0142o\u0144ce sta\u0142o ju\u017c do\u015bc wysoko. Co chwila spogl\u0105da\u0142 na wisz\u0105cy nad kredensem \nzegar. Nie by\u0142o jeszcze sz\u00f3stej. Dlaczego obudzi\u0142 si\u0119 wcze\u015bniej. Co\u015b si\u0119 \u015bni\u0142o. \nTak, to by\u0142a ona. Zn\u00f3w za ni\u0105 t\u0119skni\u0142. Min\u0119\u0142y ju\u017c dwa tygodnie odk\u0105d widzieli \nsi\u0119 po raz ostatni. \nNie by\u0142 g\u0142odny. Nie tkn\u0105\u0142 chleba, nie mia\u0142 ochoty na mi\u0119so. Po chwili gwat\u0142ownym \nruchem wsta\u0142, chwyci\u0142 kanapki, kt\u00f3re przygotowa\u0142a mu Angelika poprzedniego \nwieczoru i wyszed\u0142. Trzasn\u0119\u0142y cicho drzwi. Stara furgonetka sta\u0142a przed domem. \nWsiad\u0142, odpali\u0142 silnik, nastawi\u0142 ulubion\u0105 stacj\u0119 Home country i si\u0119gn\u0105\u0142 po \npapierosy. Otwarta paczka zawsze le\u017ca\u0142a w zag\u0142\u0119bieniu obok dr\u0105\u017cka bieg\u00f3w. Nie \npali\u0142 du\u017co. Stara\u0142 si\u0119 odzwyczaic, dlatego nigdy nie nosi\u0142 fajek przy sobie. \nJeden papieros, w czasie jazdy, to co innego. To ucisza\u0142o nerwy. Odsuwa\u0142o \nnatr\u0119tne niepotrzebne my\u015bli. \nWyjecha\u0142 na ulic\u0119, nie zastanawiaj\u0105c si\u0119 nawet dok\u0105d jedzie. Jak to dok\u0105d? Dok\u0105d \nm\u00f3g\u0142 jechac, ta droga wiod\u0142a go zwykle w stron\u0119 Mobile, gdzie znajdowa\u0142 si\u0119 \nwarsztat Billa. Wiod\u0142a go te\u017c do niej. Dok\u0105d wi\u0119c jecha\u0142? Skr\u0119ci\u0142 w lewo. \nKilkana\u015bcie kilometr\u00f3w i ukaza\u0107 mia\u0142 si\u0119 jej dom, pierwszy z szeregu drewnianych \nparterowc\u00f3w. Za nim jeszcze kilka kilometr\u00f3w i rozwidlenie. Drogi rozchodzi\u0142y \nsi\u0119 i szersza dawa\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyj\u015bcia na mi\u0119dzystan\u00f3wk\u0119 i stamt\u0105d ju\u017c prosto \nmkn\u0119\u0142o si\u0119 setk\u0105 do Mobile, do stolicy stanu Alabama. Tam sta\u0142 nowoczesny garage, \nwarsztat samochodowy, w kt\u00f3rym pracowa\u0142. Dosta\u0142 t\u0119 prac\u0119 kilka lat temu. Nie \nm\u00f3g\u0142 narzeka\u0107. Nie by\u0142o to zbyt blisko, potrzebowa\u0142 oko\u0142o godziny aby dojecha\u0107 \nna miejsce, ale pensja by\u0142a odpowiednia i warunki pracy r\u00f3wnie\u017c. No i Bill by\u0142 \nr\u00f3wny facet. W radio zabrzmia\u0142a w\u0142a\u015bnie jedna z ulubionych jego melodii. Zacz\u0105\u0142 \ntowarzyszy\u0107 jej gwizdaniem, rozmarzy\u0142 si\u0119 i przycisn\u0105\u0142 mocniej peda\u0142 gazu. \nDziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t mil na liczniku. Wok\u00f3\u0142 ani \u017cywej duszy. Za wcze\u015bnie. Poczu\u0142 \nnagle \u015bciskanie w \u017co\u0142\u0105dku. Kanapki. Mia\u0142 jednak ochot\u0119 na fili\u017cank\u0119 mocnej kawy. \nTu b\u0119d\u0105 mieli jak zwykle t\u0119 aromatyczn\u0105 kaw\u0119. Frank wjecha\u0142 na parking i wszed\u0142 \ndo kafeterii. Niewielu klient\u00f3w jeszcze o tej godzinie. Dwu znajomych kierowc\u00f3w \nna prawo, w cz\u0119\u015bci dla pal\u0105cych. Po drugiej stronie, w k\u0105cie przy oknie jaka\u015b \ndrobna sylwetka blondynki, pochylonej nad sto\u0142em. Pusto. Frank zam\u00f3wi\u0142 kaw\u0119, \ngrzanki i jajecznic\u0119 na bekonie. Niewiele my\u015bl\u0105c usiad\u0142 po przeciwnej stronie \ndu\u017cej sali, tak, \u017ce m\u00f3g\u0142 obserwowa\u0107 m\u0142od\u0105 nieznajom\u0105. Kim by\u0142a? Nie pochodzi\u0142a \nst\u0105d. W Atmore i okolicach zna\u0142 przecie\u017c niemal wszystkich. Nie odrywa\u0142a wzroku \nod kartki, zawzi\u0119cie co\u015b pisz\u0105c w notatniku. Popij\u0105c kaw\u0119 drobnymi \u0142ykami. \nPi\u0119tna\u015bcie minut nie min\u0119\u0142o, wezwa\u0142a kelnerk\u0119, zap\u0142aci\u0142a rachunek i z\u0142o\u017cy\u0142a \nzeszyt gotowa do wyj\u015bcia. Mi\u0142a twarz, regularne rysy. Bardzo \u0142adna kobieta, \nuroda nietypowa tutaj, jakby nie ameryka\u0144ska. By\u0142a obca. Po chwili ju\u017c jej nie \nby\u0142o. Frank sko\u0144czy\u0142 \u015bniadanie zap\u0142aci\u0142 i wyszed\u0142. Na parkingu obok niego dwa \ntrucki, a w pewnym oddaleniu elegancka terenowa toyota. Land Cruiser, na kt\u00f3rego \nniewielu w tych okolicach by\u0142o sta\u0107. Wiedzia\u0142, \u017ce to jej samoch\u00f3d. Jej sylwetka \nmajaczy\u0142a zreszt\u0105 wewn\u0105trz wozu, schylona. Dlaczego jeszcze nie odjecha\u0142a? \nZastanawia\u0142 si\u0119 co przydarzy\u0107 si\u0119 mog\u0142o temu jednemu z najnowszych modeli \njapo\u0144skich. \n– Dzien dobry. Jak mog\u0119 pom\u00f3c? Zabrak\u0142o pani benzyny? Mam tu ca\u0142y kanisterek. \nMog\u0119 wspom\u00f3c. \n– Nie nie, wie pan. To jest dziwne. Zostawi\u0142am tu w\u00f3z przed barem, tak jak \nzwykle, na hamulcu r\u0119cznym. Wie pan, odruch, zawsze to robi\u0119. \n– No i? \n– Hamulec dziwnie si\u0119 zachowuje. Nie rozumiem\u2026 \n– Hmmm. Interesuj\u0105ce. Nowa toyotka, prawda? \n– Och, to nie moje auto. Z wypo\u017cyczalni. Nie pami\u0119tam roku produkcji ale tak, \nchyba do\u015b\u0107 nowe. Jest ubezpieczone. Ale co si\u0119 mog\u0142o sta\u0107? \n– Wygl\u0105da na to, \u017ce uk\u0142ad hamulcowy siad\u0142. Mog\u0119 zajrze\u0107? \n– Oczywi\u015bcie prosz\u0119. \u2013 Frank roze\u015bmia\u0142 si\u0119 spogl\u0105daj\u0105c na zdezorientowan\u0105 min\u0119 \nAnny \u2013 No tak, po prostu zablokowa\u0142y si\u0119 pani hamulce. To si\u0119 rzadko zdarza, \nmusia\u0142a pani, przepraszam za bezpo\u015brednio\u015b\u0107, nadmiernie przy nich manipulowa\u0107. \nSam nie wiem. A jak szybko pani jecha\u0142a przed postawieniem wozu tu na parkingu? \n \n– Szybko. \n– I ten hamulec r\u0119czny\u2026 Mo\u017ce zreszt\u0105 wcze\u015bniej co\u015b by\u0142o nie tak. Proponuj\u0119, aby \nprzejecha\u0142a si\u0119 pani ze mn\u0105 do warsztatu. To nie jest daleko. Tam wezwiemy kogo\u015b \nod nas i \u015bci\u0105gn\u0105 w\u00f3z do warsztatu. Wzi\u0105\u0142bym t\u0119 toyotk\u0119 na hol, ale w tym \nprzypadku nie jest to bezpieczne. Ma pani kart\u0119 AAA? \n– Ale mo\u017ce ja poczekam tutaj. Tak b\u0119dzie szybciej. Tak, jestem cz\u0142onkiem AAA. \nPan dla nich pracuje? \n– Tak. Nasz warsztat jest autoryzowanym punktem napraw. \n– Och, \u015bwietnie. Jak dobrze, \u017ce na pana trafi\u0142am. C\u00f3\u017c, to mo\u017ce zadzwo\u0144my. Nie \nmam ameryka\u0144skiej kom\u00f3rki. Mam kart\u0119 telefoniczn\u0105. \n– Ja mam s\u0142u\u017cbow\u0105. Prosz\u0119 zg\u0142osi\u0107 \u2013 Frank poda\u0142 jej telefon podaj\u0105c jednocze\u015bnie \nwizyt\u00f3wk\u0119 warsztatu, w kt\u00f3rym pracowa\u0142 \u2013 prosz\u0119 poprosi\u0107 aby \u015bci\u0105gn\u0119li w\u00f3z do \nnas. Na I-65 Service Road. Mobile. Poczekam z pani\u0105 a\u017c przyjad\u0105. Nie spieszy mi \nsi\u0119. Zaczynam prac\u0119 dopiero za godzin\u0119. \n– Ah tak. To mo\u017ce wejd\u017amy jeszcze do baru, stawiam panu kaw\u0119 za pomoc. \n– Dobrze. Chod\u017amy. \u2013 Frank poczu\u0142 si\u0119 nagle troch\u0119 niezr\u0119cznie, wiedzia\u0142, \u017ce \nmusi jej wyt\u0142umaczy\u0107, wyja\u015bni\u0107… \n– Przepraszam, ja nie chcia\u0142em si\u0119 narzuca\u0107. Musz\u0119 co\u015b wyja\u015bni\u0107. Wie pani, tu \njest warsztat autoryzowany AAA w Pensacola, jest ich kilka, a jednak chcia\u0142em \naby przyjecha\u0142a pani do nas. Mo\u017ce mi pani zaufa\u0107, a tam, nie wiadomo na kogo \npani trafi. R\u00f3\u017cnie bywa prawda? \u2013 Frankowi pl\u0105ta\u0142y si\u0119 s\u0142owa, i czu\u0142 \u017ce jego \nwyw\u00f3d jest coraz mniej logiczny i wiarygodny. Anna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. Musia\u0142a \nbawi\u0107 j\u0105 jego nieporadno\u015b\u0107. \n– Ale\u017c niech si\u0119 pan nie t\u0142umaczy! Nawet je\u015bli mnie pan podrywa, albo mia\u0142 pan \nochot\u0119 na chwil\u0119 rozmowy z nieznajom\u0105 o dziwacznym akcencie, nie wezm\u0119 panu tego \nza z\u0142e. Gdyby tak by\u0142o, nie zaprosi\u0142abym pana na kaw\u0119. C\u00f3\u017c, przyznam szczerze, \n\u017ce rzadko zdarza mi si\u0119 rozmawia\u0107 z osobami takimi jak pan. Lubi\u0119 takie \nprzypadkowe historie. Lubi\u0119 poznawa\u0107 nowych ludzi. Nowe typy \u2013 niech\u017ce si\u0119 pan \nnie obrazi \u2013 nowe typy osobowe, kt\u00f3re pozwalaj\u0105 mi wzbogaci\u0107 moj\u0105 galeri\u0119 \npostaci, moj\u0105 wiedz\u0119 o ludzkich charakterach. To niezb\u0119dne podczas pisania. Och, \nma pan tak\u0105 \u015bmieszn\u0105 min\u0119. A ja kpi\u0119 sobie i jestem cyniczna. Przepraszam. \n– Jaka kawa dla pana? \u2013 Anna uci\u0119\u0142a wyw\u00f3d na widok podchodz\u0105cej do stolika \nkelnerki. \n– Ja poprosz\u0119 z ekspresu z mlekiem. \n– Dla mnie te\u017c ma\u0142a, z mlekiem. Wracaj\u0105c do tematu samochodu i warsztatu, wiem, \n\u017ce jest warsztat w Pensacola. Mieszka\u0142am tu kiedy\u015b kilka lat temu. Ale i tak \nmia\u0142am zamiar uda\u0107 si\u0119 do Mobile. Jest mi to ca\u0142kowicie na r\u0119k\u0119. Mam nadziej\u0119 \ntylko, \u017ce naprawa nie potrwa zbyt d\u0142ugo. Mam dzi\u015b po po\u0142udniu spotkanie z \nprzyjaci\u00f3\u0142k\u0105. Promuje swoj\u0105 now\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119. Tak dawno nie widzia\u0142y\u015bmy si\u0119. \nPojutrze za\u015b ruszam do Nowego Jorku. Czy s\u0105dzi pan, \u017ce dwa dni w warsztacie \nwystarcz\u0105? Mam nadziej\u0119, \u017ce mi pan pomo\u017ce \u2013 Anna spojrza\u0142a na niego spod oka, \nwzrokiem niewinnego dziewcz\u0105tka, jakim na pewno nie by\u0142a. Frankowi zrobi\u0142o si\u0119 \ngor\u0105co. Nigdy nie wiedzia\u0142 jak zachowa\u0107 si\u0119 wobec kobiet o ci\u0119tym dowcipie i \nostrym j\u0119zyku. Przecie\u017c nie wygl\u0105da\u0142a na kokietk\u0119. By\u0142a urocza i naturalna. A \njednak by\u0142o w niej co\u015b, co nie pozwala\u0142o oderwa\u0107 wzroku. Zgrabna niska szczup\u0142a \no harmonijnych kszta\u0142tach, d\u0142ugich rozja\u015bnianych prostych blond w\u0142osach, \nprzypomina\u0142a Rosjanki, kt\u00f3re pozna\u0142 kiedy\u015b w barze w Mobile. \n– Oczywi\u015bcie, spr\u00f3bujemy to za\u0142atwi\u0107 jak najszybciej. Porozmawiam z szefem. \n– Dzi\u0119kuj\u0119\u2026 \n– Frank. Przepraszam, nawet si\u0119 nie przedstawi\u0142em \n– Anna, mi\u0142o mi. M\u00f3wmy sobie po imieniu, dobrze? A wi\u0119c Frank, pracujesz w \nMobile, ale mieszkasz tu, w Atmore? \n– O nie, w Pensacola. Mia\u0142em tu co\u015b do za\u0142atwienia, ale to ma\u0142o istotne. \nZa\u0142atwi\u0119 to po po\u0142udniu. \n– Rozumiem. Jeste\u015b \u017conaty? \n– Tak. Od wielu lat. \u017bona ma na imi\u0119 Angelika. Pracuje w szpitalu. I w \nprzedszkolu, dorywczo. Pomaga przyjaci\u00f3\u0142ce. Angelika uwielbia dzieci. \n– Hmm\u2026 macie w\u0142asne? \n– Nie. \n– My te\u017c nie mamy. Nie chcieli\u015bmy. \n– Angelika bardzo chcia\u0142a mie\u0107 dziecko, ale s\u0105 jakie\u015b komplikacje. \n– Leczy si\u0119? \n– Tak, chyba tak. \u2013 Anna pr\u00f3bowa\u0142a wyobrazi\u0107 sobie posta\u0107 Angeliki. Nie mieli \ndzieci. Frank zachowywa\u0142 si\u0119 dziwnie. Nie do ko\u0144ca potrafi\u0142 si\u0119 zrelaksowa\u0107 w \ntowarzystwie kobiety. Zupe\u0142nie jakby kobiety poci\u0105ga\u0142y go, a jednocze\u015bnie jakby \nsi\u0119 ich obawia\u0142. Nie chcia\u0142 skrzywdzi\u0107? Czu\u0142 si\u0119 winny? Czy\u017cby interes kt\u00f3ry \nmo\u017cna by\u0142o za\u0142atwi\u0107 po po\u0142udniu w Atmore by\u0142 r\u00f3wnie\u017c kobiet\u0105? Co\u015b w zachowaniu \nFranka by\u0142o a\u017c nazbyt nienaturalne. W sposobie w jaki m\u00f3wi\u0142 o Angelice Anna \ndostrzega\u0142a czu\u0142o\u015b\u0107 zmieszan\u0105 ze smutkiem i rozczarowaniem. Nie, to by\u0142o co\u015b \ninnego. Rezygnacja. \u017bal? Poczucie winy? Ile takich par spotka\u0142a ju\u017c w czasach, \ngdy pracowa\u0142a dorywczo w szpitalu w Karachi? Niedom\u00f3wienia, strach rozczarowanie \ni poczucie winy. Wi\u0119kszo\u015bc takich zwi\u0105zk\u00f3w rozpada\u0142a si\u0119 po kilku latach. \nNiep\u0142odno\u015b\u0107 by\u0142a istotnym powodem rozwodu. Zw\u0142aszcza w Pakistanie. \n– Na jak d\u0142ugo pani przyjecha\u0142a do Stan\u00f3w? Czy dobrze zrozumia\u0142em, \u017ce Pa\u0144stwo tu \nnie mieszkaj\u0105? \n– Nie, mieszkamy z Faridem w Londynie. Frank, m\u00f3w mi po imieniu, prosz\u0119. \n– Dobrze \n– Przyjecha\u0142am w odwiedziny do przyjaci\u00f3\u0142, szczeg\u00f3lnie do Suzanne, kt\u00f3ra ma t\u0119 \npromocj\u0119. Wspomina\u0142am ju\u017c. Uczestniczy\u0142y\u015bmy kiedy\u015b wsp\u00f3lnie w warsztatach \nliterackich w Atlancie. Emocjonuj\u0105ce do\u015bwiadczenie. Suzanne wkr\u00f3tce potem \nzdo\u0142a\u0142a wyda\u0107 swoj\u0105 pierwsz\u0105 i jedyn\u0105 jak dot\u0105d ksi\u0105\u017ck\u0119. O sztuce. Suz zajmuje \nsi\u0119 te\u017c malarstwem i instalacjami. Mnie zawsze najbardziej interesowa\u0142a \nkaligrafia. Mimo wszystko jednak s\u0105 to pokrewne dziedziny sztuki. Ale dosy\u0107. Za \ndu\u017co m\u00f3wi\u0119 o sobie. \n– Ale\u017c nie. To ciekawe. Prowadzi pani…, prowadzisz Anno zupe\u0142nie inne \u017cycie, \nodmienne od mojego. Moje jest monotonne i nudne. Nigdy nie by\u0142em dalej ni\u017c w \nNowym Jorku. \n– Nigdy nie wiadomo, co \u017cycie przyniesie. Ja jad\u0119 do Nowego Jorku po jutrze. M\u0105\u017c \nb\u0119dzie tam czeka\u0142. W tej chwili trwa sympozjum medyczne \u015awiatowy Kongres \nP\u0142odno\u015bci i Bezp\u0142odno\u015bci, na kt\u00f3re zosta\u0142 zaproszony, aby wyg\u0142osi\u0107 wyk\u0142ad. \n– Przepraszam, ale nie pami\u0119tam imienia m\u0119\u017ca \u2013 Farid? \n– Tak, Farid Ahmed. Jest doktorem medycyny. Ginekologiem. \n– Tak\u2026 S\u0142yszeli\u015bmy o nim z Angelik\u0105, a raczej to ona m\u00f3wi\u0142a mi o nim. Jest \nznanym specjalist\u0105 w swojej dziedzinie, nieprawda? \n– W istocie. \u2013 Anna zdawa\u0142a si\u0119 troch\u0119 rozczarowana faktem, \u017ce rozmowa zesz\u0142a na \ntemat, o kt\u00f3rym nie mia\u0142a ochoty rozmawia\u0107. By\u0142a wci\u0105\u017c pod wp\u0142ywem wczorajszych \ndyskusji z Suzanne. Nie spa\u0142y wiele, ca\u0142\u0105 noc sp\u0119dzaj\u0105c na rozmowach o dawnych \nczasach, wspomnieniach i planach na przysz\u0142o\u015b\u0107, o tekstach wydanych i tych, \nkt\u00f3re stara\u0142y si\u0119 wyda\u0107, o projektach ekspozycji i odczyt\u00f3w. \n– Chod\u017amy Anno, cz\u0142owiek z serwisu w\u0142a\u015bnie si\u0119 pojawi\u0142. \u2013 Frank pozostawi\u0142 \nbanknot na stole, p\u0142ac\u0105c rachunek za obojga, mimo protest\u00f3w Anny. \u2013 To ty jeste\u015b \ngo\u015bciem w moim kraju. Ja zapraszam. \n– Niech tak b\u0119dzie. By\u0107 mo\u017ce b\u0119d\u0119 jeszcze mia\u0142a okazj\u0119 si\u0119 zrewan\u017cowa\u0107. <\/p>\n\n3. \n <\/p>\n \nZmierzch zaskoczy\u0142 go w po\u0142owie drogi do domu. Do Pensacola jeszcze kwadrans, \nmo\u017ce nieco d\u0142u\u017cej. Zaczyna\u0142o pada\u0107. Frank zdj\u0105\u0142 delikatnie nog\u0119 z gazu. W\u00f3z \nzwolni\u0142 do sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciu mil na godzin\u0119. Ostatecznie dlaczego mia\u0142by si\u0119 \nspieszy\u0107. Za p\u00f3\u017ano by\u0142o na odwiedziny u Jane. Minie kolejny tydzie\u0144 bez niej, \nbez jej delikatnych d\u0142oni i cichego g\u0142osu. M\u00f3wi\u0142a zawsze prawie szeptem. – Ba\u0142a \nsi\u0119 naruszy\u0107 cisz\u0119 \u2013 tak twierdzi\u0142a \u2013 Bo ciszy nie nale\u017cy narusza\u0107. Cisz\u0119 trzeba \nszanowa\u0107. \nGodziny sp\u0119dzone z ni\u0105 by\u0142y chwilami odpr\u0119\u017cenia. Ona nie zadawa\u0142a pyta\u0144. Nie \nmusia\u0142 mie\u0107 przygotowanego zestawu prawid\u0142owych odpowiedzi przed spotkaniem z \nni\u0105. Jane by\u0142a zawsze taka sama. Cicha spokojna, niewidoczna. Mo\u017ce inni \nnazwaliby j\u0105 nudziar\u0105, ale dla niego by\u0142a istot\u0105 kobieco\u015bci. Ona powinna nosi\u0107 \nimi\u0119 Angelika. Czy to nie zabawne, \u017ce nosi\u0142a je jego \u017cona, kt\u00f3ra i wygl\u0105dem i \nosobowo\u015bci\u0105 daleka by\u0142a od anio\u0142a. Jej wysoka postawna sylwetka, jej energiczne \nruchy, wynios\u0142y podbr\u00f3dek, wyra\u017anie rysy twarzy to by\u0142y znamiona pani domu, \ngospodyni, kt\u00f3ra zawsze nieco podniesionym g\u0142osem wyra\u017ca\u0142a opinie, niezaleznie \nczy tematem by\u0142a kuchnia polityka czy religia. \u0141agodno\u015b\u0107 kry\u0142a si\u0119 u Angeliki w \nodrobin\u0119 zbyt okr\u0105g\u0142ym kszta\u0142cie twarzy, w jej u\u015bmiechu kt\u00f3ry unosi\u0142 nieznacznie \ng\u00f3rn\u0105, zmys\u0142ow\u0105 warg\u0119 i pokazywa\u0142 bia\u0142e, pi\u0119kne z\u0119by Meksykanki. Jej kszta\u0142ty \nkobiece, w kt\u00f3re hojnie wyposa\u017cy\u0142\u0105 j\u0105 natura, tak wyra\u017anie m\u00f3wi\u0142y, \u017ce ta kobieta \npowinna by\u0107 matk\u0105. Mo\u017ce by\u0107 matk\u0105. A jednak nie mog\u0142a. Komplikacje po \nprzej\u015bciach gru\u017aliczych pozbawi\u0142y j\u0105 mo\u017cliwo\u015bci zap\u0142odnienia drog\u0105 naturaln\u0105. \nFrank nie zna\u0142 si\u0119 na tych sprawach. To by\u0142y jej sprawy. Angelika zawsze sama \nchodzi\u0142a z wizyt\u0105 do lekarza, na badania, testy i konsultacje. Nigdy nie \npozwoli\u0142a, aby pozna\u0142 szczeg\u00f3\u0142y jej dolegliwo\u015bci. Wstydzi\u0142a si\u0119, czy po prostu \nuwa\u017ca\u0142a, jak jej matka i babka, \u017ce nie s\u0105 to sprawy o kt\u00f3rych dyskutowa\u0107 nale\u017cy \nz m\u0119\u017cczyzn\u0105, skoro problem dotyczy kobiety. Nie potrafi\u0142 jej jednak wybaczy\u0107 tej \nciszy, tych dni pe\u0142nych ci\u0119\u017ckiego milczenia gdy wraca\u0142\u0105 przygn\u0119biona po jednej z \ncyklicznych wizyt u ginekologa. Dlaczego nie chcia\u0142a mu si\u0119 zwierzy\u0107. O ile\u017c \n\u0142atwiej by\u0142oby jej. I jemu. Zdawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce ich ma\u0142\u017ce\u0144stwo sta\u0142o si\u0119 tak \npuste i monotonne w momencie, gdy ona zamkn\u0119\u0142a si\u0119 w sobie. Pami\u0119ta\u0142 j\u0105 inn\u0105. \nBy\u0142a otwarta. Rozmawiali. Dzieli\u0142a si\u0119 z nim swoimi przemy\u015bleniami. Rozmowy z \nni\u0105 pod wiecz\u00f3r, w sypialni, w \u0142\u00f3\u017cku, by\u0142y chwilami na kt\u00f3re czeka\u0142. Cho\u0107 nie \nprzyzna\u0142by si\u0119 do tego za nic. Ale czeka\u0142 codziennie. Tak niemal jak na seks i \nzaspokojenie. Kiedy\u015b by\u0142a prawdziw\u0105 Angelik\u0105. Zmieni\u0142a si\u0119. Nie pami\u0119ta\u0142 ju\u017c \nkiedy. Zamkn\u0119\u0142a w sobie. Szczelnie. Nie potrafi\u0142 jej zrozumie\u0107. Zrezygnowa\u0142. Czy \nnie widzia\u0142a jednak tej pustki pomi\u0119dzy nimi dwojgiem? Czy by\u0142a jaka\u015b szansa na \nuratowanie ich ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Jane nie m\u00f3wi\u0142a ani s\u0142owa. On sam my\u015bla\u0142 ju\u017c tyle \nrazy o rozwodzie. Jak m\u00f3g\u0142 j\u0105 jednak zostawi\u0107? Jak m\u00f3g\u0142 odej\u015b\u0107 po tylu latach? \nPrzecie\u017c byli w sobie tak szale\u0144czo zakochani. Kiedy\u015b. Jak m\u00f3g\u0142 jednak zapomnie\u0107 \no tamtych chwilach… \nBrent Lane, skr\u0119t w lewo. W domu \u015bwieci\u0142o si\u0119 tylko jedno \u015bwiat\u0142o. Angelika by\u0142a \nw kuchni. Wiedzia\u0142, \u017ce b\u0119dzie czeka\u0142a z obiadem. Dochodzi\u0142a dziewi\u0105ta. Zosta\u0142 \nd\u0142u\u017cej w warsztacie, chc\u0105c przyspieszy\u0107 napraw\u0119 toyoty. Pozosta\u0142 jeden dzie\u0144. \nNie by\u0142 pewien, czy zdo\u0142aj\u0105 dotrzyma\u0107 obiecanego terminu. Anna chcia\u0142a wyjecha\u0107 \nw \u015brod\u0119. \n \n– Witaj kochanie. Nie musia\u0142a\u015b na mnie czeka\u0107. Trzeba by\u0142o takiego \u0142obuza jak ja \nukara\u0107 zimn\u0105 kolacj\u0105. \u2013 Frank podszed\u0142 do Angeliki i u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 \u017cartobliwie \npoca\u0142owa\u0142 j\u0105 w policzek. Odgarn\u0105\u0142 w\u0142osy, i za\u0142o\u017cy\u0142 za ucho. Niesforne wymyka\u0142y \nsi\u0119 jednak i opada\u0142y na czo\u0142o. Tak lubi\u0142 zapach jej ciemnych w\u0142os\u00f3w. W dotyku \nsztywne, niesfornie, chaotycznie splata\u0142y si\u0119 w male wa\u0142eczki i opada\u0142y wedle \nw\u0142asnego widzimisi\u0119. By\u0142y kwintesencj\u0105 jej natury. Angelika odsun\u0119\u0142a powoli jego \nd\u0142o\u0144 i poprawi\u0142a sama niesforny kosmyk. \n– Usi\u0105d\u017a. Zaraz podam. Jak tam w pracy? \u2013 stara\u0142a si\u0119 by\u0107 mi\u0142a, cho\u0107 czu\u0142 \ndrganie w jej g\u0142osie, kt\u00f3re r\u00f3wnie dobrze mog\u0142o by\u0107 przejawem zm\u0119czenia jak \nroz\u017calenia i smutku. \n– Dobrze, nie mog\u0142em jednak przyjecha\u0107 wcze\u015bniej. Mamy dodatkowe nieprzewidziane \nzlecenie. Na pojutrze w\u00f3z musi by\u0107 gotowy. Zosta\u0142em d\u0142u\u017cej. Podobnie John i \nStephane. Jutro b\u0119dzie tak samo. \n– Ah tak. Rozumiem. Przyzwyczai\u0142am si\u0119 kochanie. \u2013 Frank us\u0142ysza\u0142 zjadliwo\u015b\u0107 \nukryt\u0105 w jej g\u0142osie. \n– Nie musisz by\u0107 z\u0142o\u015bliwa Angel. Praca to praca. Nic nie poradz\u0119, sama wiesz. \n \n– Dobrze. Sko\u0144czmy t\u0119 bezsensown\u0105 dyskusj\u0119 i chod\u017amy spa\u0107. W\u0142\u00f3\u017c naczynia do \nzlewu jak zjesz. \n– Angeliko. Chod\u017a, usi\u0105d\u017a jeszcze na chwil\u0119 ko\u0142o mnie. Mam ci co\u015b do \nopowiedzenia. \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 tajemniczo i zacz\u0105\u0142 opowiada\u0107 histori\u0119 spotkania \nAnny, pomijaj\u0105c chwile wsp\u00f3lnej dyskusji przy kawie i nie wspominaj\u0105c dok\u0142adnego \nmiejsca przypadkowego spotkania. Angelika s\u0142ucha\u0142a uwa\u017cnie. Gdy us\u0142ysza\u0142a \njednak, \u017ce Frank nie pr\u00f3bowa\u0142 nawet zagadn\u0105\u0107 Ann\u0119 o d\u0142ugo\u015b\u0107 pobytu jej m\u0119\u017ca w \nNew Yorku oraz mo\u017cliwo\u015b\u0107 um\u00f3wienia si\u0119 na wizyt\u0119, oburzy\u0142a si\u0119 i zacz\u0119\u0142a si\u0119 \nskar\u017cy\u0107 i wypomina\u0107 mu nieporadno\u015b\u0107. \n– Frank, to by\u0142a wspania\u0142a okazja. Taka mo\u017ce nam si\u0119 ju\u017c nie trafi\u0107. Ty nic nie \nwiesz. Ty nie rozumiesz! Doktor Farid niemal nie przeprowadza ju\u017c zabieg\u00f3w, nie \nzajmuje si\u0119 pacjentami. Je\u017adzi tylko na te swoje sympozja, a ja potrzebuj\u0119 \nspecjalisty i pewnej r\u0119ki. \u2013 Frankowi zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce Angelika za chwil\u0119 \nwybuchnie p\u0142aczem, zaleje si\u0119 \u0142zami , ona jednak kontynuowa\u0142a ca\u0142a podniecona, \nwzburzona. \u2013 Ja potrzebuj\u0119 lekarza, kt\u00f3ry postawi prawid\u0142ow\u0105 diagnozy, a tak\u0105 \nmysl\u0119 tylko on jest w stanie postawi\u0107. Ostateczn\u0105. Licz\u0119 na to, \u017ce jutro \nza\u0142atwisz t\u0119 spraw\u0119 z jego \u017con\u0105. Och, ale jak mog\u0142e\u015b\u2026 \u017beby nawet nie zapyta\u0107. \nNie wspomnie\u0107 o mnie. \n– Ale\u017c wspomnia\u0142em. \u2013 Frank zaczyna\u0142 si\u0119 denerwowa\u0107. Dobry humor prys\u0142 – Ale \nszczeg\u00f3\u0142y? Czy kiedykolwiek powiedzia\u0142a\u015b mi cokolwiek na temat swojego stanu? Co \nja wiem? Co ja wiem? Nic, zero, jestem ma\u0142o wa\u017cny w ca\u0142ej tej sprawie \nbezp\u0142odno\u015bci! \n– Frank. Nie m\u00f3w tak. Wiem to moja wina. Pr\u00f3bowa\u0142am ci powiedzie\u0107, ale nie \npotrafi\u0119. I jest to dla mnie trudne. Wiesz, s\u0142ysz\u0105c ten ci\u0105g okrutnych diagnoz \nod lekarzy, to by\u0142o tak jakby kto\u015b m\u00f3wi\u0142 mi uparcie, wci\u0105\u017c na nowo \u2013 ty nie \njeste\u015b kobiet\u0105. Nie jeste\u015b i nie b\u0119dziesz. Jeste\u015b u\u0142omna. Niepe\u0142nowarto\u015bciowa. – \nI potem przyj\u015b\u0107 i powiedzie\u0107 to tobie\u2026 Nie mog\u0142am. Och Frank, tak bardzo \nchcia\u0142am aby\u015b kocha\u0142 mnie tak jak dawniej, aby te problemy nic mi\u0119dzy nami nie \nzmieni\u0142y. \n– Angela, myszko, ale\u017c ja kocham ci\u0119 tak jak dawniej. Ale sekrety w ma\u0142\u017censtwie? \nNo, nie wiem. \u2013 m\u00f3wi\u0105c to, czu\u0142 si\u0119 jak najwi\u0119kszy w \u015bwiecie hipokryta, \npod\u015bwiadomie jednak wiedzia\u0142, \u017ce to w\u0142a\u015bnie by\u0142a odpowiednia w tej chwili w \nk\u0142\u00f3tni z \u017con\u0105 strategia. W g\u0142\u0119bi duszy chcia\u0142 by\u0107 szczery. W g\u0142\u0119bi duszy by\u0142 \nszczery! Czy\u017c nie desperacja, i jej ci\u0105g\u0142e narzekania, jej \u017cale sprawi\u0142y \u017ce \ncoraz cz\u0119\u015bciej ucieka\u0142 z domu, szukaj\u0105c ciszy, ciszy i spokoju u boku Jane? Kim \nby\u0142a Jane? Och, nie mog\u0142a si\u0119 r\u00f3wna\u0107 z Angelik\u0105 kt\u00f3r\u0105 kocha\u0142 od tak dawna, od \nwiek\u00f3w. Frank ci\u0105gn\u0105\u0142 dalej, opanowawszy zmieszanie, uspokoiwszy nerwy. \nPrzekonywa\u0142 j\u0105 \u2013 Angeliko, ale mi si\u0119 wydaje, \u017ce prawda zawsze jest lepsza. Ona \n\u0142\u0105czy. Buduje porozumienie. Nie s\u0105dzisz? Angela, nie p\u0142acz, no tylko nie to. \nProsz\u0119. \u2013 Frank przesiad\u0142 si\u0119 na s\u0105siednie krzes\u0142o, blisko niej i przysun\u0105wszy \ndo siebie zacz\u0105\u0142 g\u0142adzi\u0107 jej w\u0142osy. \u2013 Wiesz. Wszystko jeszcze przed nami. G\u0142owa \ndo g\u00f3ry. Jutro porozmawiam z Ann\u0105. Ale musz\u0119 to sam rozumie\u0107. Nie chc\u0119 wyj\u015b\u0107 na \ng\u0142upka. Na zimnego drania, kt\u00f3ry nic nie wie o kobiecych k\u0142opotach \u017cony. \u2013 \nroze\u015bmia\u0142 si\u0119 cicho ironiczne i poca\u0142owa\u0142 j\u0105. \n– Widzisz, to jest tak. \u2013 zacz\u0119\u0142a \u2013 kilka lat temu, przechodzi\u0142am bardzo ci\u0119\u017cko \ngru\u017alic\u0119. Pami\u0119tasz na pewno. Jej skutkiem by\u0142y moje problemy p\u0142odno\u015bci. Jestem \np\u0142odna w tym sensie, \u017ce moja macica jest gotowa na przyj\u0119cie kom\u00f3rki, moje \njajniki funkcjonuj\u0105 i produkuj\u0105 kom\u00f3rki jajowe, a jednak nasienie, twoje \nnasienie nie przedostanie si\u0119 tam. Jajowody s\u0105 niedro\u017cne. \n– Jakie pozostaje rozwi\u0105zanie? \u2013 Frank mia\u0142 twarz dziecka, kt\u00f3re s\u0142ucha ba\u015bni \ntysi\u0105ca i jednej nocy, maksymalnie skupiona uwaga, szeroko otwarte oczy, ca\u0142e \ncia\u0142o skierowane w kierunku m\u00f3wi\u0105cej. Angelika poczu\u0142a nag\u0142y przyp\u0142yw \nnajcieplejszych uczu\u0107 dla tego m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3ry nieporadnie, ale jednak stara\u0142 \nsi\u0119 jej pom\u00f3c. Pr\u00f3bowa\u0142. \n– Trzeba dokona\u0107 bardzo ryzykownego, delikatnego zabiegu, kt\u00f3rego szanse \npowodzenia nie s\u0105 wielkie, W\u0142a\u015bciwie nie ma absolutnie \u017cadnej pewno\u015bci, \u017ce si\u0119 \nca\u0142o\u015b\u0107 powiedzie. Chodzi o to, aby w spos\u00f3b sztuczny, niejako mechaniczny pobra\u0107 \nmoje jajeczko i po\u0142\u0105czy\u0107 je z twoim nasieniem poza moim organizmem. Tam musi \ndoj\u015b\u0107 do zap\u0142odnienia. W tej prob\u00f3wce, w warunkach sztucznych, labolatoryjnych. \nPotem ten male\u0144ki zarodek wszczepia si\u0119 wewn\u0105trz mnie, w mojej macicy. Tam musi \nsi\u0119 on zaadoptowa\u0107, musi znale\u017a\u0107 swoje ulubione miejsce i tam zacz\u0105\u0107 si\u0119 \nrozwija\u0107. Nie obumrze\u0107. Musi prze\u017cy\u0107. Musi. To moje pobo\u017cne \u017cyczenie. \nTrzydzie\u015bci procent pewno\u015bci! To tak niewiele. Ale to w\u0142a\u015bnie jest moje \npragnienie, m\u00f3j sen. Oczywi\u015bcie, nic nie musi si\u0119 sta\u0107. Mo\u017ce nie doj\u015b\u0107 do \nadaptacji kom\u00f3rki z nieokre\u015blonych powod\u00f3w. Ca\u0142a najdelikatniejsza pod s\u0142o\u0144cem \noperacja mo\u017ce zako\u0144czy\u0107 si\u0119 fiaskiem. \n– Ale, kochanie, je\u015bli s\u0105 jakiekolwiek szanse, trzeba podj\u0105\u0107 ryzyko. Rozumiem, \n\u017ce ten enigmatyczny doktor Farid, kt\u00f3rego tak chwalisz od dawna, jest \nspecjalist\u0105 w dziedzinie kobiecej bezp\u0142odno\u015bci\u2026 \n– Tak. To prawda. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego pacjentek pocz\u0119\u0142a i urodzi\u0142a zdrowe dzieci. \nJest znany z \u201edobrej r\u0119ki\u201d. Jego diagnozy i rady s\u0105 zazwyczaj trafne. \n– Rozumiem. Pozostaje mi wi\u0119c stawi\u0107 jutro czo\u0142a Annie i prosi\u0107 o wizyt\u0119 u \ns\u0142awnego ginekologa. \nFrank wsta\u0142 i wyci\u0105gn\u0105\u0142 d\u0142o\u0144 do Angeliki, kt\u00f3ra podnios\u0142a si\u0119 opieraj\u0105c si\u0119 na \njego ramieniu, jakby poczu\u0142a si\u0119 nagle o kilkana\u015bcie lat starsza. Czy nie \npowinno jej ul\u017cy\u0107? Czy nie powinna si\u0119 cieszy\u0107, \u017ce m\u0105\u017c zrozumia\u0142 jej frustracje, \njej problemy i \u017cale? Cieszy\u0142a si\u0119. By\u0142a szcz\u0119\u015bliwa. A jednocz\u0119\u015bnie by\u0142a \nprzera\u017cona. Ten moment, na kt\u00f3ry czeka\u0142a, wymarzona chwila podj\u0119cia decyzji o \nrozpocz\u0119ciu stara\u0144 o dziecko by\u0142a \u017ar\u00f3d\u0142em kolejnych frustracji. Ba\u0142a si\u0119, \u017ce \nci\u0119\u017cko zarobione pieni\u0105dze, odk\u0142adane od lat, nie przynios\u0105 efekt\u00f3w. Ba\u0142a si\u0119 \npora\u017cki. Bezradno\u015bci i depresji. Sk\u0105d jednak ten nag\u0142y pesymizm u niej, kt\u00f3ra \nby\u0142a nieustaj\u0105c\u0105 optymistk\u0105, kt\u00f3ra tryska\u0142a energi\u0105 niezale\u017cnie od okoliczno\u015bci? \nCzu\u0142a si\u0119 stara. Stara i samotna. Ostatecznie to w jej ciele rozegra\u0107 mia\u0142 si\u0119 \ndramat. Ostatni akt decyduj\u0105cy o \u017cyciu lub \u015bmierci. Ale dlaczego samotno\u015b\u0107? \nAngelika poczu\u0142a lekkie dotkni\u0119cie d\u0142oni. \n– Chod\u017a ju\u017c kochanie. G\u0142owa do g\u00f3ry. B\u0119dzie dobrze. \u2013 Poca\u0142owa\u0142 j\u0105 w czo\u0142o, \nzgasi\u0142 \u015bwiat\u0142o w kuchni i poci\u0105gn\u0105\u0142 j\u0105 do sypialni. By\u0142a ju\u017c p\u00f3\u0142noc. Zasiedzieli \nsi\u0119. Kilka godzin snu a jutro nowy dzie\u0144. Usn\u0119li oboje ledwie przy\u0142o\u017cywszy g\u0142owy \ndo poduszki, przytuleni do siebie \u015bci\u015ble, cia\u0142o przy ciele, kochankowie sprzed \nlat. \n \n \n \n \n \n \n \n <\/p>\n\n \n4. \n \n <\/p>\n \n\u00d3sma trzydzie\u015bci. Zapuka\u0142 cicho do drzwi. Wiedzia\u0142 od Anny, \u017ce spotkanie trwa\u0142o \nju\u017c od ponad godziny i mia\u0142o si\u0119 o \u00f3smej zako\u0144czy\u0107, nie wiedzia\u0142 jednak czy ma \nd\u0142u\u017cej czeka\u0107 pod drzwiami, czy mo\u017ce wej\u015b\u0107 do \u015brodka zgodnie z wcze\u015bniejszymi \nustaleniami. Um\u00f3wili si\u0119 przecie\u017c na \u00f3sm\u0105. Samoch\u00f3d by\u0142 got\u00f3w. Chcia\u0142 osobi\u015bcie \nprzekaza\u0107 Annie t\u0119 nowin\u0119. – Terminy dotrzymane. Wszystko jak w zegarku. Nie \ntylko toyotka by\u0142a gotowa. I on sam, Frank tak\u017ce by\u0142 got\u00f3w. Przygotowa\u0142 si\u0119 \nnale\u017cycie do rozmowy z Ann\u0105. Chcia\u0142 jej wszystko wyt\u0142umaczy\u0107. Chcia\u0142 opowiedzie\u0107 \no \u017conie, o ich wsp\u00f3lnych problemach. Chcia\u0142, aby zrozumia\u0142a. Czy nie by\u0142a i ona \nkobiet\u0105? Jak trudno by\u0142o jednak powstrzyma\u0107 ciekawo\u015b\u0107. Co te\u017c robi\u0142y tam te \nbaby, sam na sam z sob\u0105? Feministki. Pisarki. Dyskutowa\u0142y. Za\u015bmiewa\u0142y si\u0119. A \npotem nastawa\u0142a cisza. Na kilkana\u015bcie minut. Nie wytrzyma\u0142. Powoli otworzy\u0142 \nci\u0119\u017ckie drewniane drzwi z okienkiem chronionym metalow\u0105 kratk\u0105 i wsun\u0105\u0142 \nnie\u015bmia\u0142o g\u0142ow\u0119. Jedynie g\u0142owy dwu siedz\u0105cych przy stole kobiet, po stronie \nnajbli\u017cszej wyj\u015bcia skierowa\u0142y si\u0119 w jego stron\u0119. Przy\u0142apa\u0142 roztargniony, \npytaj\u0105cy wzrok szczup\u0142ej blondynki w okularach i na chwil\u0119 spu\u015bci\u0142 oczy. Po \nchwili szybkim ruchem zdj\u0105\u0142 swoj\u0105 czapk\u0119 z daszkiem, z kt\u00f3r\u0105 nie rozstawa\u0142 si\u0119 \nniemal nigdy, i wykonawszy g\u0142ow\u0105 niezr\u0119czny ruch powitania wsun\u0105\u0142 do \npomieszczenia ca\u0142e swoje bardzo wysokie szczup\u0142e cia\u0142o. W niskiej d\u0142ugiej sali \npoczu\u0142 przyp\u0142yw n\u0119kaj\u0105cej go od dziecka klaustrofobii. Od sufitu dzieli\u0142o go nie \nwi\u0119cej ni\u017c pi\u0119\u0107 centymetr\u00f3w. Sta\u0142 tak bez ruchu kilka sekund, nie wiedz\u0105c, czy \npowinien wycofa\u0107 si\u0119, czy pr\u00f3bowa\u0107 przyci\u0105gn\u0105\u0107 uwag\u0119 Anny. Na szcz\u0119\u015bcie jednak \npo chwili ona sama dostrzeg\u0142a jego wysok\u0105 niezgrabn\u0105 sylwetk\u0119. Da\u0142a \nporozumiewawczy ruch r\u0119k\u0105 pod wp\u0142ywem kt\u00f3rego m\u0119\u017cczyzna wycofa\u0142 si\u0119 z sali \nnajciszej jak potrafi\u0142. Zdawa\u0142o mu si\u0119 jednak, \u017ce zamkni\u0119cie drzwi zabrzmia\u0142o \nzbyt ha\u0142a\u015bliwie. Dlaczego zawsze by\u0142 taki niezgrabny? Nie potrafi\u0142 kontrolowa\u0107 \nswoich zbyt d\u0142ugich n\u00f3g i zbyt d\u0142ugich r\u0105k. Tak by\u0142o jednak jedynie w otoczeniu \nwielu kobiet. Nie czu\u0142 si\u0119 pewnie. Te intelektualistki ocenia\u0142y go zapewne. Jego \npowierzchowno\u015b\u0107. Anna by\u0142a jedyn\u0105 pisark\u0105 jak\u0105 zna\u0142. Jego matka jednak w wolnych \nchwiliach zajmowa\u0142a si\u0119 pisaniem pi\u0119knych opowiada\u0144. Nauczycielka historii w \nszkole publicznej, umia\u0142a r\u00f3wnie\u017c barwnie opowiada\u0107. Frank uwielbia\u0142 w \ndzieci\u0144stwie s\u0142ucha\u0107 jej opowie\u015bci. Gdy zmar\u0142a nikt nie m\u00f3g\u0142 jej ju\u017c zast\u0105pi\u0107. \nBajki i historie czytane z ksi\u0105\u017cek suchym g\u0142osem ojca by\u0142y jedynie cieniem \ntamtych. \n– Jestem. Przepraszam za sp\u00f3\u017anienie, ale przed\u0142u\u017cy\u0142o nam si\u0119 spotkanie. Jak \nzwykle. Tak. Powinnam by\u0142a ci\u0119 uprzedzi\u0107. \u2013 gwa\u0142towny potok s\u0142\u00f3w, pe\u0142en \npo\u015bpiechu i entuzjazmu przerwa\u0142 rozmy\u015blania Franka. \n– To ja przepraszam, powinienem by\u0142 poczeka\u0107 na zewn\u0105trz, my\u015bla\u0142em jednak, \u017ce \ntoyota\u2026 \u017ce chcia\u0142aby\u015b wyjecha\u0107 dzi\u015b jeszcze. Auto jest gotowe. Czeka. \n– \u015awietnie, mo\u017cemy pojecha\u0107 odebra\u0107 je teraz, ale wyjazd zaplanowa\u0142am dopiero na \njutro. Jest jeszcze kilka spraw, kt\u00f3re chcia\u0142abym z kole\u017cankami om\u00f3wi\u0107. Wybieram \nsi\u0119 r\u00f3wnie\u017c na kolacj\u0119 z Suz. Och, ju\u017c jest szalenie p\u00f3\u017ano! \n– Dochodzi dziewi\u0105ta. \n– Tak, jed\u017amy, jed\u017amy. Gdzie jest tw\u00f3j w\u00f3z? \n– Tam. Anno\u2026 Chcia\u0142bym z tob\u0105 przez chwil\u0119 porozmawia\u0107, je\u015bli to mo\u017cliwe. \n– Oczywi\u015bcie, mo\u017ce podczas drogi do warsztatu? Czy co\u015b si\u0119 sta\u0142o? \u2013 Frank wyczu\u0142 \nzaniepokojenie w g\u0142osie Anny. Zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c zauwa\u017cy\u0107, \u017ce szybko i \u0142atwo \nprzywi\u0105zywa\u0142a si\u0119 do ludzi. By\u0142a ufna. By\u0107 mo\u017ce naiwna? A jednak sympati\u0119 \nwzbudza\u0142 spos\u00f3b w jaki traktowa\u0142a nowych przyjaci\u00f3\u0142 i znajomych. By\u0142a do \ndyspozycji. Jej oferta pomocy nigdy nie by\u0142a jedynie s\u0142own\u0105 deklaracj\u0105. P\u0142yn\u0119\u0142a \nz serca. By\u0142a typem osoby, na kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna liczy\u0107. Frank wiedzia\u0142, \u017ce tak w\u0142a\u015bnie \nby\u0142o. Wiedzia\u0142, \u017ce Anna nie b\u0119dzie chcia\u0142a ani potrafi\u0142a odm\u00f3wi\u0107 jego pro\u015bbie, \ncho\u0107 prawdopodobnie nie od niej zale\u017ca\u0142a ostateczna decyzja o wizycie u s\u0142ynnego \nginekologa. Frank postanowi\u0142 wy\u0142uszczy\u0107 spraw\u0119 wprost. Tak by\u0142o najlepiej. \nZreszt\u0105 nie potrafi\u0142 m\u00f3wi\u0107 inaczej. Po co owija\u0107 w bawe\u0142n\u0119 co\u015b co wymaga jasnej \ni szybkiej odpowiedzi? \n– Anno, moja \u017cona jak wiesz ma problemy ginekologiczne. Wiem, \u017ce leczy si\u0119 ju\u017c \nod d\u0142u\u017cszego czasu, wszystkie jednak dotychczasowe badania stwierdzaj\u0105, \u017ce nie \nb\u0119dzie w stanie pocz\u0105\u0107 dziecka inaczej ni\u017c za po\u015brednictwem metody prob\u00f3wkowej. \nNie znam si\u0119 na tym. Nie jestem specjalist\u0105. Mam nadziej\u0119, \u017ce nie przeinaczam tu \nfakt\u00f3w. Chodzi jednak o to, aby Angelika uzyska\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia z doktorem \nAhmedem. Angelika wierzy, \u017ce jest on najlepszym w tej chwili specjalist\u0105 i \nchcia\u0142aby, aby on nadzorowa\u0142 przebieg zabiegu. S\u0142owem, Anno, liczymy na twoj\u0105 \npomoc. \n– Och\u2026. Rozumiem \u2013 Anna spu\u015bci\u0142a g\u0142ow\u0119 na chwil\u0119, rozwa\u017caj\u0105c w my\u015blach sposoby \nzrealizowania tej pro\u015bby, kt\u00f3ra, wiedzia\u0142a, znacznie komplikowa\u0142a plany pobytu i \npodr\u00f3\u017cy jej m\u0119\u017ca. \u2013 C\u00f3\u017c, bardzo chc\u0119 wam pom\u00f3c, nie mog\u0119 jednak powiedzie\u0107 jaka \nb\u0119dzie ostateczna jego decyzja. Proponuj\u0119 aby\u015bmy postawili go przed faktem \ndokonanym. Porozmawiam z nim dzi\u015b telefonicznie. Niezale\u017cnie jednak od decyzji\u2026 \nMoi drodzy, po prostu jed\u017acie ze mn\u0105 do Nowego Jorku. Tak d\u0142uga podr\u00f3\u017c b\u0119dzie \nprzyjemniejsza w towarzystwie, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o korzy\u015bci jak\u0105 jest wi\u0119ksza ilo\u015b\u0107 \nkierowc\u00f3w i obecno\u015b\u0107 mechanika samochodowego! \u2013 Anna roze\u015bmia\u0142a si\u0119 beztrosko i \nlekko, jak ma\u0142a dziewczynka. Frank lubi\u0142 s\u0142ucha\u0107 tego dziwnego \u015bmiechu o \nwysokich tonach po\u0142\u0105czonego z nerwowym jakby zach\u0142ystywaniem si\u0119, \u015bmiechem \ncichym, o kt\u00f3rym \u015bwiadczy\u0142 tylko ruch krtani, nieraz ruch ca\u0142ego cia\u0142a. \n– Rozumiem, \u017ce mog\u0119 przekaza\u0107 \u017conie pomy\u015bln\u0105 nowin\u0119 \u2013 Frank wola\u0142 si\u0119 jeszcze \nupewni\u0107 co do ostatecznej decyzji Anny. \n– Tak tak, b\u0105d\u017acie gotowi jutro rano. Ha! Nie wiem jednak gdzie mieszkasz \nFranku. Jakie proponujesz rozwi\u0105zanie? \n– My\u015bl\u0119 \u017ce mo\u017cemy si\u0119 spotka\u0107 pod moim warsztatem w Mobile. Nie ma zreszt\u0105 sensu \n\u017ceby\u015b jecha\u0142a do nas. Przy okazji zostawi\u0119 sw\u00f3j w\u00f3z ch\u0142opakom do przegl\u0105du. \nAkurat termin si\u0119 zbli\u017ca. \n– \u015awietnie. Jestesmy wiec um\u00f3wieni. \u2013 zapad\u0142a chwila ciszy, kt\u00f3ra zda\u0142a im si\u0119 \nnagle obojgu nienaturalna i niewygodna. Anna rzuci\u0142a wi\u0119c pytanie, kt\u00f3re \nrozlu\u017ani\u0142o dziwne napi\u0119t\u0105 nagle atmosfer\u0119, jakby w powietrzu wisia\u0142o co\u015b \nniedopowiedzianego, co\u015b nienazwanego, co mia\u0142o si\u0119 wyja\u015bni\u0107 nieco p\u00f3\u017aniej \u2013 Czy \nnie uwa\u017casz \u017ce kobiety s\u0105 lepszymi kierowcami o m\u0119\u017cczyzn? \u2013 Frank zaskoczony \nspojrza\u0142 z ironicznym u\u015bmiechem na rozm\u00f3wczyni\u0119. \n– Co masz na my\u015bli? To podchwytliwe pytanie? \n– Ale\u017c nie \u2013 Anna udawa\u0142a powag\u0119 \n– C\u00f3\u017c, bior\u0105c pod uwag\u0119 m\u0119sk\u0105 o wiele lepsz\u0105 znajomo\u015b\u0107 budowy samochodu, \ndzia\u0142ania maszyny, ich mo\u017cliwo\u015bci\u2026 \n– No w\u0142a\u015bnie w\u0142a\u015bnie! \u2013 przerwa\u0142a. Kobiety tych rzeczy nie wiedz\u0105. Z natury \nrzeczy b\u0119d\u0105 wi\u0119c pr\u00f3bowa\u0142y podchodzi\u0107 do sprawy delikatniej i ostro\u017cniej. \nUwa\u017cam, \u017ce kobiety je\u017cd\u017c\u0105 dalece ostro\u017cniej. Maj\u0105 mniej wypadk\u00f3w. \n– Ale\u017c ty pyta\u0142a\u015b czy m\u0119\u017cczy\u017ani je\u017cd\u017c\u0105 lepiej! Uwa\u017cam \u017ce rzeczywi\u015bcie to \nm\u0119\u017cczy\u017ani je\u017cd\u017c\u0105 lepiej \n– Och, zale\u017cy od definicji s\u0142owa \u201elepiej\u201d \u2013 droczy\u0142a si\u0119 ona. Doje\u017cd\u017cali w\u0142a\u015bnie \ndo warsztatu, przerwa\u0107 wi\u0119c musieli \u017cartobliw\u0105 dyskusj\u0119, kt\u00f3ra pozwoli\u0142a obojgu \nz przyjemno\u015bci\u0105 pomy\u015ble\u0107 o niedalekiej, wsp\u00f3lnej wyprawie. Anna wysiad\u0142a po \nchwili z wozu i skierowa\u0142a si\u0119 w stron\u0119 swojej toyoty, kt\u00f3ra czeka\u0142a ju\u017c na ni\u0105 \nna parkingu. Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 jeszcze i wykona\u0142a po\u017cegnalny ruch r\u0119k\u0105. Wygl\u0105da\u0142a o \ndziesi\u0119\u0107 lat m\u0142odziej. Tak. Co najmniej o dziesi\u0119\u0107. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce ma trzydzie\u015bci \ntymczasem wygl\u0105da\u0142a na dwudziestolatk\u0119. To spostrze\u017cenie pojawi\u0142o si\u0119 nagle, \njakby teraz dopiero zrozumia\u0142 dlaczego tak dobrze czu\u0142 si\u0119 w jej towarzystwie. \nNie by\u0142a nad\u0119t\u0105 intelektualistk\u0105. Nie mia\u0142a w sobie nic z typowej feministki, \ntak jak je sobie on, przeci\u0119tny facet wyobra\u017ca\u0142. By\u0142a urocza, czasami dziecinna. \nBy\u0142a sympatyczn\u0105 babk\u0105. Czy nie przypomina\u0142a mu troch\u0119 Jane? R\u00f3wnie z\u0142udne by\u0142o \nwra\u017cenie, jakie tamta wywiera\u0142a na m\u0119\u017cczyznach przy pierwszym spotkaniu. Naiwna \ndziecinna kobietka okazywa\u0142a si\u0119 osob\u0105 upart\u0105, kt\u00f3ra wiedzia\u0142a czego chce. To \njej milczenie, te tajemnice. Ta cisza. Pozory otwarto\u015bci a w rzeczywisto\u015bci \nskryto\u015b\u0107. Mo\u017ce wszystkie kobiety by\u0142y do siebie odrobin\u0119 podobne? Wiedzia\u0142, \u017ce \nco\u015b wydarzy\u0142o si\u0119 w \u017cyciu Jane, o czym nigdy nie chcia\u0142a opowiada\u0107. Pisa\u0142a tylko \nten sw\u00f3j pami\u0119tnik. I po\u0142yka\u0142a tony ksi\u0105\u017cek o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re nazywa\u0142a \nharlequinami. To prawda. Co robi\u0107 mo\u017cna by\u0142o w salonie fryzjerskim na obrze\u017cach \nAtmore, gdzie klienci pojawiali si\u0119 tak rzadko? \n \n \n \n \n \n \n \n <\/p>\n\n \n5. \n \n \n \nAnna obudzi\u0142a si\u0119 przed \u015bwitem. Nie spa\u0142a dobrze tej nocy. Czy by\u0142o to \nzdenerwowanie przed dalek\u0105 podr\u00f3\u017c\u0105, czy te\u017c mo\u017ce t\u0119sknota za nim? Po\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 z \nSuz bardzo p\u00f3\u017ano, przegadawszy ca\u0142y wiecz\u00f3r. Tyle spraw by\u0142o do opowiedzenia, \ntyle rzeczy do uregulowania. Ich wsp\u00f3lne projekty europejskie, wystawy i \npromocje nowych tekst\u00f3w. Suzanne mia\u0142a pojawi\u0107 si\u0119 w Londynie ju\u017c za kilka \ntygodni. Do tego czasu Anna zobowi\u0105za\u0142a si\u0119 skontaktowa\u0107 z jedn\u0105 z galerii \nsztuki nowoczesnej, podpisa\u0107 kontrakt, ustali\u0107 warunki. Ale to nie by\u0142o to. Nie \ndlatego m\u0119czy\u0142 j\u0105 ci\u0105g\u0142y b\u00f3l g\u0142owy i bezsenno\u015b\u0107. T\u0119sknota za m\u0119\u017cem te\u017c nie by\u0142a \nwystarczaj\u0105cym powodem dla tych zaburze\u0144 zdrowia i psychiki. Chocia\u017c t\u0119skni\u0142a za \nnim. Och, jeszcze jak! Przecie\u017c w tym miesi\u0105cu widzieli si\u0119 zaledwie kilka razy. \nFarid sp\u0119dzi\u0142 kilka tygodni w Pakistanie z Rabi\u0105 i dzie\u0107mi. Przyjechali wszyscy \nrazem do Londynu, zamieszkali u jego rodziny. Ann\u0119 odwiedzi\u0142 kilkakrotnie. \nSp\u0119dzi\u0142 z ni\u0105 kilka nocy. Ale oboje dni mieli wype\u0142nione prac\u0105. Anna t\u0119skni\u0142a za \nchwilami, gdy pracowa\u0142a jedynie w domu. Pisa\u0142a i zajmowa\u0142a si\u0119 domem. By\u0142a, jak \nsama o sobie m\u00f3wi\u0142a, zwyk\u0142\u0105 \u201ekurk\u0105 domow\u0105\u201d. W\u00f3wczas widywali si\u0119 z Faridem \ncodziennie. Domowe biuro by\u0142o dla niego wystarczaj\u0105cym i doskona\u0142ym miejscem \npracy. Podr\u00f3\u017cowali razem. By\u0142 nieroz\u0142\u0105czni. Jednak to w\u0142a\u015bnie bycie razem \ndwadzie\u015bcia cztery na dwadzie\u015bcia cztery by\u0142o przyczyn\u0105 nieustannych k\u0142\u00f3tni, \nkt\u00f3rych trudno by\u0142o unikn\u0105\u0107 bior\u0105c pod uwag\u0119 odmienno\u015b\u0107 ich charakter\u00f3w, \nzwyczaj\u00f3w, ambicji. Anna t\u0119skni\u0142a za tamtymi czasami. Cz\u0119sto powraca\u0142a do nich \nmy\u015blami. Wzdycha\u0142a. A jednak wiedzia\u0142a, \u017ce sytuacja, w jakiej znajdowali si\u0119 \nobecnie by\u0142a o wiele lepsza. Farid otworzy\u0142 biuro niezale\u017cne w centrum Londynu. \nAnna otworzy\u0142a w\u0142asn\u0105 ksi\u0119garni\u0119, kawiarni\u0119 i galeri\u0119. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z kilkoma \nwydawnictwami. Rzadko pisa\u0142a w domu. Gotowa\u0142a w czasie weekend\u00f3w. Te sp\u0119dzali \nzwykle razem. Z wyj\u0105tkiem tych miesi\u0105cy gdy on wyje\u017cd\u017ca\u0142 z kraju. W\u00f3wczas ona \npracowa\u0142a dwa razy wi\u0119cej. Aby zapomnie\u0107 o samotno\u015bci. O t\u0119sknocie, o zazdro\u015bci. \n \nDochodzi\u0142a pi\u0105ta. Zbli\u017ca\u0142 si\u0119 czas porannej modlitwy. Nie pami\u0119ta\u0142a dok\u0142adnego \nrozk\u0142adu czasowego modlitw, przypuszcza\u0142a jednak \u017ce zbli\u017ca si\u0119 fajr. Cztery \ngodziny snu to nie by\u0142o wiele. Czu\u0142a si\u0119 tak zm\u0119czona. Dokucza\u0142 b\u00f3l g\u0142owy i \nko\u015bci. W wieku trzydziestu lat by\u0142a ju\u017c staruszk\u0105. Reumatyczne dolegliwo\u015bci \nskoliozowatego kr\u0119gos\u0142upa dokucza\u0142y zw\u0142aszcza w porze deszczowej. Pada\u0142o. By\u0142a \npewna. W istocie, na szybie pojawi\u0142y si\u0119 male\u0144kie kropelki deszczu. Anna \nza\u0142o\u017cy\u0142a szlafrok, kt\u00f3ry po\u017cyczy\u0142a jej Suzanne i pow\u0119drowa\u0142a do \u0142azienki. Bose \nstopy chwyta\u0142y ch\u0142\u00f3d pod\u0142ogi. Zimno. Gdzie zostawi\u0142a klapki? Apartament \nwype\u0142nia\u0142y niemrawe jeszcze promienie wschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. Ostre \u015bwiat\u0142o w \n\u0142azience razi\u0142o w oczy. – Bismillah ar rahman ir rahim. – Anna rozpocz\u0119\u0142a \nrytualne obmycie. Najpierw d\u0142onie. Usta, przep\u0142uka\u0107 trzy razy, nos, ca\u0142a twarz, \nw\u0142osy, szyj\u0119, d\u0142onie do \u0142okci, uszy i stopy do kostek. Wszystko obmyte jedynie \nwod\u0105, powoli. Po obmyciu by\u0142o jeszcze zimniej. Pr\u0119dko, do pokoju. Na dywanie \nroz\u0142o\u017cy\u0107 mog\u0142a jedynie ma\u0142y w\u0105ski kocyk, kt\u00f3ry musia\u0142 zast\u0105pi\u0107 mat\u0119 do modlitwy. \nChustka pakista\u0144ska, d\u0142ugi pas materia\u0142u zakrywa\u0142a umiej\u0119tnie i szczelnie cia\u0142o \na\u017c do pasa. Widoczna by\u0142a spod niej nocna koszula d\u0142uga do st\u00f3p. Cisza. Dwa \nrakaty poranne. Kilkakrotne sk\u0142ony i pochylenia. Pok\u0142on najg\u0142\u0119bszy, \nczterokrotny. Szeptane cicho arabskie s\u0142owa. Kilka d\u0142ugich minut pozostawa\u0142a \njeszcze siedz\u0105c na kolanach w postawie ko\u0144czacej modlitw\u0119. Nas\u0142uchiwa\u0142a odg\u0142os\u00f3w \nz zewn\u0105trz. Niema pro\u015bba. O szcz\u0119\u015bliw\u0105 podr\u00f3\u017c. O wyja\u015bnienie snu. Tego, kt\u00f3ry \nprze\u015bladowa\u0142 j\u0105 od wielu dni. Migawkowo powraca\u0142. Nie dawa\u0142 o sobie zapomnie\u0107. \nCo to za problem, co to za zmartwienie, czyich \u017cal\u00f3w we \u015bnie musia\u0142a by\u0107 \n\u015bwiadkiem. Co mia\u0142o si\u0119 wkr\u00f3tce wydarzy\u0107? \nWiedzia\u0142a, \u017ce ju\u017c nie za\u015bnie. Narzuci\u0142a wi\u0119c szlafrok Suzanne. Odnalaz\u0142a kapcie \ni skierowa\u0142a si\u0119 do kuchni. Zapach porannej kawy budzi\u0142 i orze\u017awia\u0142. Nie stnia\u0142y \nporanki bez kawy po turecku, gotowanej w ma\u0142ym dzbanuszku, jaki odnalaz\u0142 si\u0119 \nr\u00f3wnie\u017c w kuchni Suzanne. Sama go jej kiedy\u015b ofiarowa\u0142a. Nie istnia\u0142y r\u00f3wnie\u017c \nporanki bez pisania. To nie by\u0142 pami\u0119tnik. A jednak niejednokrotnie pami\u0119tnik \nprzypomina\u0142. To by\u0142y zapiski chaotyczne i niesp\u00f3jne, ale te\u017c nie chodzi\u0142o w nich \no sp\u00f3jno\u015b\u0107, ale o wylanie na papier wszystkiego, co pojawia\u0142o si\u0119 w jej g\u0142owie, \nkt\u00f3ra nie w pe\u0142ni jeszcze opu\u015bci\u0142a rzeczywisto\u015b\u0107 snu. Chodzi\u0142o o to, aby wypisa\u0107 \n\u017cale, skargi, obawy tu\u017c obok entuzjazmu i optymistych wizji na przysz\u0142o\u015b\u0107, tak \ndalece jak si\u0119ga\u0142 wzrok. A ten bardzo cz\u0119sto nie wybiega\u0142 dalej ni\u017c na podw\u00f3rze, \nogr\u00f3d, ulic\u0119 naprzeciwko, albo jeszcze bli\u017cej, dotyka\u0142 i dostrzega\u0142 lod\u00f3wk\u0119, \nst\u00f3\u0142 i biurko do pracy. I ten wierny laptop, kt\u00f3ry mia\u0142 ju\u017c tak wiele lat. Anna \npisa\u0142a w ciszy. Pssst, nie zd\u0105\u017cy\u0142a wy\u0142\u0105czy\u0107 kawy, kt\u00f3ra wyst\u0105pi\u0142a z brzeg\u00f3w \nczajniczka i zala\u0142a kuchenk\u0119. Trudno, czy nie by\u0142a do tego przyzwyczajona? Kawa \nz mlekiem, grzanki z miodem i marmolad\u0105. Ich zapach sprowadzi\u0142 zapewne do kuchni \nzaspan\u0105 Suz. \n– Dzien dobry kochanie. Co robisz tu o tak rannej porze? Ach, piszesz… \n– Nie mog\u0142am spa\u0107. Obudzi\u0142am si\u0119 na fajr, wi\u0119c wsta\u0142am. Rzadko si\u0119 budz\u0119. Zwykle \nmodl\u0119 si\u0119 p\u00f3\u017aniej, sama wiesz jakim jestem leniem. Ale tym razem tak wida\u0107 by\u0142o \nzaplanowane. Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 buntowa\u0107 \u2013 roze\u015bmia\u0142a si\u0119 Anna. Suzanne zna\u0142a ten ton \ng\u0142osu, ironiczny i prze\u015bmiewczy, a w gruncie rzeczy \u015bmiertelnie powa\u017cny, w\u00f3wczas \ngdy przyjaci\u00f3\u0142ka m\u00f3wi\u0142a o sprawach wiary. Suzanne nie potrafi\u0142a jednak zrozumie\u0107 \nfenomenu religijno\u015bci. Zw\u0142aszcza tego islamskiego, kt\u00f3ry obwarowany by\u0142 tyloma \nzakazami i nakazami. Anna na ka\u017cde jednak pytanie odpowieda\u0142a tylko \u2013 nie ma \nprzymusu w religii. \u2013 albo \u2013 To jest tylko i wy\u0142\u0105cznie kwestia twojej wiary. Nie \nr\u00f3b czego\u015b w co nie wierzysz! Pope\u0142niasz grzech jeszcze wi\u0119kszy – albo jeszcze \ninaczej \u2013 Nie mnie ocenia\u0107. Ka\u017cdy odpowiada za siebie. \nI tak by\u0142o niezale\u017cnie od tematu rozmowy, czy chodzi\u0142o o chustk\u0119, o modlitw\u0119 czy \no pojawianie si\u0119 w meczecie. Anna posiada\u0142a odpowiedzi niezmienne. \n– O kt\u00f3rej wyje\u017cd\u017cacie? \u2013 Suzanne podesz\u0142a do kuchenki zamierzaj\u0105c umy\u0107 \ndzbanuszek, kt\u00f3rego u\u017cywa\u0142a Anna i przygotowa\u0107 sobie kaw\u0119. \u2013 chcesz dolewk\u0119? \nZrobi\u0107 troch\u0119 wi\u0119cej? \n– O nie, dzi\u0119kuj\u0119. Moja jest wyj\u0105tkowo mocna. Zreszt\u0105 zrobi\u0119 sobie za chwil\u0119 \nherbaty. A ty masz ochot\u0119 na grzanki? \n– Tak prosz\u0119, wrzu\u0107 dla mnie kilka. \n– Kiedy wyje\u017cd\u017camy. Um\u00f3wi\u0142am si\u0119 o si\u00f3dmej przy warsztacie Franka. To pi\u0119\u0107 minut \nst\u0105d. \n– Rozumiem. C\u00f3\u017c, b\u0119d\u0119 za tob\u0105 t\u0119skni\u0107, kochanie. Teraz spotkamy si\u0119 ju\u017c dopiero \nw Europie. Za miesi\u0105c. \n– Tak. \u2013 Anna zamy\u015bli\u0142a si\u0119 nad swoj\u0105 kaw\u0105 i pisaniem. Kilka stron mia\u0142a za \nsob\u0105. Zamkn\u0119\u0142a zeszyt. \u2013 Suz, bardzo mi si\u0119 podoba tw\u00f3j nowy domowy design. Te \nmaroka\u0144skie klimaty. Zawsze chcia\u0142am pojecha\u0107 do Maroko. Tunezja te\u017c musi by\u0107 \nciekawym miejscem. \n– Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce ci si\u0119 podoba i masz racj\u0119, Tunezj\u0105 i Marokiem by\u0142am \noczarowana. Kuchnia i salon s\u0105 sko\u0144czone. Mam jeszcze kilka pomys\u0142\u00f3w na \nsypialni\u0119 i pozosta\u0142e pokoje. Ale to obejrzysz dopiero w trakcie przysz\u0142ej \nwizyty. Dziura bud\u017cetowa chwilowo. \n– Hmm, rozumiem. \u2013 Anna spogl\u0105da\u0142a na drobn\u0105 sylwetk\u0119 Suz, gdy ta przygotowywa\u0142a \nkaw\u0119, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie si\u0119 zaparzy\u0142a. By\u0142y do siebie odrobin\u0119 podobne. Ona by\u0142a \njednak starsza o jakie\u015b dziesi\u0119\u0107 lat. Blond w\u0142osy zawsze skrupulatnie farbowane, \nszczup\u0142e cia\u0142o nastolatki. Jedynie zmarszczki dawa\u0142y \u015bwiadectwo wieku. By\u0142a \nwci\u0105\u017c \u0142adna. Czterdziestolatka. Przed kilkoma miesi\u0105cami wysz\u0142a ponownie za m\u0105\u017c. \nSzcz\u0119\u015bliwa, nareszcie – Uca\u0142uj ode mnie Johna \n– A ty Farida \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Suzanne \n– Oczywi\u015bcie. Kochanie, id\u0119 wzi\u0105\u0107 prysznic, zbli\u017ca si\u0119 sz\u00f3sta, a ja jestem \njeszcze w proszku. \u2013 Anna podesz\u0142a i poca\u0142owa\u0142a Suzanne w policzek, figlarnie. \nTamta roze\u015bmia\u0142a si\u0119 i pr\u00f3bowa\u0142a przy\u0142o\u017cy\u0107 przyjaci\u00f3\u0142ce solidnego klapsa. Ona \njednak ju\u017c zd\u0105\u017cy\u0142a schroni\u0107 si\u0119 w \u0142azience. Suz us\u0142ysza\u0142a jeszcze tylko \nprzyt\u0142umion\u0105 pro\u015bb\u0119 o zrobienie herbaty i przykrycie jej spodeczkiem, aby nie \nwystyg\u0142a. Potem s\u0142ycha\u0107 by\u0142o ju\u017c tylko szum prysznica. \nAnna by\u0142a przed warsztatem za dziesi\u0119\u0107 si\u00f3dma. Frank i Angelika pojawili si\u0119 \npunktualnie. Wysun\u0119\u0142a si\u0119 z Toyoty. Przymkn\u0119\u0142a za sob\u0105 drzwi nie zamykaj\u0105c i \nruszy\u0142a w kierunku przyby\u0142ych. Frank machn\u0105\u0142 d\u0142oni\u0105 na powitanie i zostawiaj\u0105c \n\u017con\u0119 na parkingu, pojecha\u0142 w stron\u0119 wej\u015bcia do warsztatu, zatrzyma\u0142 si\u0119 i \notworzy\u0142 bram\u0119 z zamiarem pozostawienia auta. Wszystko trwa\u0142o kilka minut, \ntymczasem Angelika i Anna ruszy\u0142y ku sobie. Angelika energicznie, pochylaj\u0105c si\u0119 \njednocze\u015bnie w jedn\u0105 stron\u0119 co krok, w miar\u0119 jak sz\u0142a, ci\u0105\u017cy\u0142a jej zapewna spora \ntorba na ramieniu. Drug\u0105, wi\u0119ksz\u0105 pozostawi\u0142a za sob\u0105. Zabierze j\u0105 zapewne za \nchwil\u0119 Frank. \u2013 my\u015bla\u0142a Anna – A wi\u0119c, to by\u0142a Angelika. Postawna brunetka, o \nciemnych weso\u0142ych oczach. Lubi\u0142a m\u00f3wi\u0107, lubi\u0142a pogaduszki i babskie plotki \u2013 \nwestchn\u0119\u0142a, oceniaj\u0105c przyby\u0142\u0105 z niech\u0119ci\u0105. A mo\u017ce myli\u0142a si\u0119. Dlaczego ju\u017c od \npierwszych chwil nastawia\u0142a si\u0119 do niej negatywnie? Angelika. \u0141adne imi\u0119. Mo\u017ce \nb\u0119dzie to mi\u0142a towarzyszka podr\u00f3\u017cy, ostatecznie musi by\u0107 kto\u015b, kto b\u0119dzie chcia\u0142 \npodtrzyma\u0107 konwersacj\u0119 podczas drogi do Nowego Jorku, kto\u015b kto nie pozwoli \nkierowcy na chwile znudzenia i niebezpieczne w czasie drogi \u2013 chwile snu. \nAngelika. Zdecydowany u\u015bcisk \u015bniadej d\u0142oni o d\u0142ugich palcach i kr\u00f3tkich \npaznokciach. Anna zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce tak jak ona sama, \u017cona Franka nie nosi\u0142a \npier\u015bcionk\u00f3w. Anna zak\u0142ada\u0142a je jedynie sporadycznie. W chwilach uroczystych \nwyj\u015b\u0107, spotka\u0144 i prezentacji. Na co dzie\u0144 pier\u015bcionki przeszkadza\u0142y jej, \nuciska\u0142y sk\u00f3r\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a tendencj\u0119 do wysuszania, alergii i uraz\u00f3w. Nie \nnosi\u0142a nawet obr\u0105czki. Dlaczego zreszt\u0105 mia\u0142aby to czyni\u0107? Nie by\u0142 to przecie\u017c \nzwyczaj muzu\u0142ma\u0144ski, Anna wita\u0142a zawsze wzruszeniem ramion i uniesieniem \nzdziwionych brwi te pary muzu\u0142ma\u0144skie, kt\u00f3re t\u0142umaczy\u0142y nieco m\u0119tnie \u2013 Och, \nwiesz, sytuacja, europejskie zwyczaje, te spojrzenia m\u0119\u017cczyzn\u2026 I c\u00f3\u017c z tego? \nDlaczego czerpa\u0107 z kultury Europy akurat to, co najbardziej w\u0105tpliwe i \ndziwaczne? Angelika przy\u0142apa\u0142a wzrok Anny w momencie, gdy podawa\u0142y sobie d\u0142onie. \nRoze\u015bmia\u0142a si\u0119 \u2013 Jak inne mia\u0142y d\u0142onie! Jej \u015bniade, du\u017ce, z siateczk\u0105 \nszlachetnych widocznych \u017cy\u0142ek na powierzchni, poranione, by\u0107 mo\u017ce, przy pracy w \nogrodzie, o kr\u00f3tkich paznokciach, Anny za\u015b ma\u0142e niczym r\u0119ce dziecka, r\u0119ce ma\u0142ej \ndziewczynki, mi\u0119kkie, bia\u0142e, g\u0142adkie o d\u0142ugich paznokciach niewypiel\u0119gnowanych \njednak i nier\u00f3wno obci\u0119tych, niemalowanych. \u2013 Anna towarzyszy\u0142a jej \u015bmiechem. \nPoczu\u0142a przyp\u0142yw sympatii dla Angeliki. – To musia\u0142a by\u0107 wyj\u0105tkowo inteligenta \nbystra kobietka. \u2013 Anna nie wiedzia\u0142a jeszcze jak dalece bliska mia\u0142a sta\u0107 si\u0119 \ndla niej, wkr\u00f3tce. Jak dalece \u015bci\u015ble zwi\u0105za\u0107 mia\u0142 los ich powik\u0142ane \u017cyciorysy. \n \nPo chwili siedzieli ju\u017c wszyscy troje w toyocie. Torby Franka i Angeliki \nzapakowane w baga\u017cniku. W samochodzie przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 trwa\u0142a cisza. Anna \nupewni\u0142a si\u0119, czy wszystkim by\u0142o wygodnie, czy wszyscy mieli zapi\u0119te pasy i do\u015b\u0107 \nmiejsca, i w\u0142\u0105czy\u0142a radio. Zabrzmia\u0142 blues. Spojrza\u0142a w lusterku na Franka. Nic \nnie mog\u0142a wyczyta\u0107 z jego oczu, kt\u00f3re zamyka\u0142y si\u0119 zm\u0119czone. Powieki opada\u0142y \nleniwie, po chwili ju\u017c spa\u0142. A wi\u0119c jemu by\u0142o niew\u0105tpliwie wszystko jedno jaki \ntyp muzyki wybierze kierowca. Siedz\u0105ca obok Angelika nie mia\u0142a nic przeciwko \nbluesowi. M\u00f3wi\u0142y to wyra\u017anie jej podnosz\u0105ce si\u0119 rytm muzyki kolana, wystukuj\u0105ca \nrytm cicho stopa, palce d\u0142oni kt\u00f3re z\u0142\u0105czone uderza\u0142y lekko o kolano. \n– Lubisz blues, prawda? \u2013 Annie ci\u0105\u017cy\u0142a mimo wszystko cisza i nieco napi\u0119ta \natmosfera pierwszych chwil znajomo\u015bci. Nale\u017ca\u0142o prze\u0142ama\u0107 lody. Angelika \nspojrza\u0142a na ni\u0105 z u\u015bmiechem i potakuj\u0105co skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. \n– Bardzo lubi\u0119 blues. Jest jeszcze lepsza stacja, ale nigdy nie pami\u0119tam jej \ncz\u0119stotliwo\u015bci. \u2013 roze\u015bmia\u0142a si\u0119 g\u0142o\u015bno, tak \u017ce Frank podni\u00f3s\u0142 na chwil\u0119 g\u0142ow\u0119 i \nrozejrza\u0142 si\u0119 zdezorientowanym wzrokiem, po sekundzie jednak zn\u00f3w powr\u00f3ci\u0142 do \nwcze\u015bniejszej wygodnej pozycji, g\u0142owa oparta o waliz\u0119, nos wtulony w br\u0105zowy, \ngruby koc podr\u00f3\u017cny, kt\u00f3ry Anna zwyk\u0142a zawsze zabiera\u0107 ze sob\u0105 w ka\u017cd\u0105 dalsz\u0105 \npodr\u00f3\u017c. Angelika kontynuowa\u0142a \u2013 a jednak przyznam, \u017ce jestem ogromnie ciekawa, \njak brzmi ta wasza muzyka. Musi by\u0107 ogromnie egzotyczna. C\u00f3\u017c ja zreszt\u0105 m\u00f3wi\u0119! \nDla ciebie egzotyczna mo\u017ce by\u0107 r\u00f3wnie\u017c muzyka meksyka\u0144ska, kt\u00f3ra mi jest bliska, \nkt\u00f3rej wspomnienia zachowa\u0142am z dzieci\u0144stwa do dzi\u015b. Ale wasza muzyka jest dla \nmnie czyst\u0105 egzotyk\u0105. \n– Ale o jaki typ muzyki konkretnie chodzi, Angeliko? \u2013 Anna domy\u015bla\u0142a si\u0119, \u017ce \nAngelika m\u00f3wi o muzyce hinduskiej, udawa\u0142a jednak nieco z\u0142o\u015bliwie, \u017ce nie wie o \nco chodzi. \n– Hmm, Frank m\u00f3wi\u0142 mi, \u017ce jeste\u015b Polk\u0105 z pochodzenia, Anno, ale nie interesuje \nmnie raczej muzyka polska, bez urazy, my\u015bl\u0119, \u017ce jest bliska muzyce europejskiej \ni ameryka\u0144skiej. Czy tak? M\u00f3wi\u0142am o muzyce azjatyckiej. Czy interesujesz si\u0119 \nmo\u017ce kultur\u0105 swojego m\u0119\u017ca? Mia\u0142a\u015b okazj\u0119 by\u0107 w Pakistanie? Masz mo\u017ce jakie\u015b \nkasety z nagraniami muzycznymi? \u2013 Angelika zasypa\u0142a Ann\u0119 natr\u0119tnymi pytaniami, \nna kt\u00f3re ta nagle nie mia\u0142a ju\u017c ochoty odpowiada\u0107. Jak\u017ce jej towarzyszka by\u0142a \nm\u0119cz\u0105ca. Czy\u017c nie mog\u0142a zachowa\u0107 ciszy, spa\u0107, milcze\u0107, jak jej m\u0105\u017c? Anna by\u0142a \nrozdra\u017cniona. Nie umkn\u0119\u0142o to uwadze Angeliki. Pomy\u015bla\u0142a, \u017ce to ona jest tego \nprzyczyn\u0105 i poczu\u0142a si\u0119 troch\u0119 ura\u017cona, a jednak nie powiedzia\u0142a ani s\u0142owa. \nZamilk\u0142a i w ciszy wpatrywa\u0142a si\u0119 ju\u017c tylko przed siebie. Spojrza\u0142a jeszcze na \nd\u0142onie Anny, kt\u00f3ra powoli wyj\u0119\u0142a kilka kaset ze schowka pod radiem, wybra\u0142a \njedn\u0105 z nich i w\u0142o\u017cy\u0142a do odbiornika magnetofonowego. Zabrzmia\u0142a muzyka. To nie \nby\u0142a \u017cadna z piosenek filmowych, kt\u00f3re us\u0142ysze\u0107 mo\u017cna by\u0142o nawet na odpowiednich \nkana\u0142ach ameryka\u0144skich, to nie by\u0142y indian songs, kt\u00f3re mixowane sprytnie przez \nhip hopowc\u00f3w i raper\u00f3w stawa\u0142y si\u0119 przebojami raz jeszcze w innej cz\u0119\u015bci \u015bwiata. \nMuzyka, kt\u00f3r\u0105 wybra\u0142a Anna by\u0142a delikatna chwilami, intensywna jednak w tonacji, \nmelodyjna, a jednak rytm i melodyka odmienne by\u0142y od znanych Angelice. \n– Nusrat Fateh Ali Khan \u2013 us\u0142ysza\u0142a Angelika po d\u0142u\u017cszej chwili ciszy \u2013 tak \nnazywa si\u0119 wykonawca. To Pakista\u0144czyk. Tworzy bardzo ciekaw\u0105 muzyk\u0119. Nie \ns\u0105dzisz? Teksty piosenek s\u0105 podobno kontrowersyjne i nie maj\u0105 prawdziwego uroku \npoezji, w przeciwie\u0144stwie do tego, co twiedz\u0105 jego wielbiciele. Ale to ma\u0142o \nwa\u017cne. Obie nie znamy tego j\u0119zyka, nieprawda? \u2013 Angelika wci\u0105\u017c czu\u0142a si\u0119 \nodrobin\u0119 obra\u017cona, a jednak z natury optymistka wielkoduszna i weso\u0142a, nie \npotrafi\u0142a d\u0142ugo gniewa\u0107 si\u0119 na nikogo. Stwierdzi\u0142a, \u017ce skoro Anna wyci\u0105ga do \nniej d\u0142o\u0144, proponuje rozmow\u0119 i zawarcie przyja\u017ani, nie powinna propozycji \nodrzuca\u0107. \n– Masz racj\u0119. Ale muzyka podoba mi si\u0119. Cho\u0107 z pocz\u0105tku razi\u0142 mnie troch\u0119 ten \nspos\u00f3b \u015bpiewania. Wci\u0105\u017c wydaje mi si\u0119 dziwaczny, ale w miar\u0119 s\u0142uchania cz\u0142owiek \nsi\u0119 przyzwyczaja. \u2013 Anna roze\u015bmia\u0142a si\u0119. \n– Odpowied\u017a godna wykwalifikowanego dyplomaty. \n– Co? Ale\u017c nie, naprawd\u0119 mi si\u0119 podoba. Ja jestem otwarta na wszelkie nowo\u015bci, \nna obce kultury. Zawsze chcia\u0142am wyjecha\u0107 gdzie\u015b, podr\u00f3\u017cowa\u0107. Europa jest jednak \ntak daleko. Zapewne nigdy nie b\u0119d\u0119 mia\u0142a okazji jej odwiedzi\u0107. \u2013 w g\u0142osie \nAngeliki s\u0142ycha\u0107 by\u0142o rzeczywisty smutek. \n– C\u00f3\u017c, faktycznie jest to daleko. A jednak zapraszam ci\u0119 do Londynu. Je\u015bli \nkiedykolwiek b\u0119dziesz mia\u0142a okazj\u0119 wyjecha\u0107. Mo\u017cesz zanocowa\u0107 u mnie. \n– To mi\u0142o z twojej strony. Wiesz, osoby naszej naszego usytuowania bardzo rzadko \npodr\u00f3\u017cuj\u0105. Ale faktycznie, je\u015bli wygramy kiedy\u015b los na loterii, obiecuj\u0119, \nprzyjedziemy! \u2013 Angelika potrafi\u0142a wszystko obr\u00f3ci\u0107 w \u017cart, spojrze\u0107 okiem \ncynicznego odrobin\u0119 optymisty \u2013 Opowiedz mi mo\u017ce jednak co\u015b o Europie, o Anglii, \nabym nie by\u0142a nadmiernie zaskoczona w czasie mojej pierwszej wizyty. \n– Nie lubisz niespodzianek? \n– Hmm.. lubi\u0119. A wi\u0119c opowiedz mi co\u015b o sobie. \n– O mnie? Mam trzydzie\u015bci lat, jestem z pochodzenia Polk\u0105, me\u017catk\u0105, mieszkam od \nwielu lat w Londynie, jestem pisark\u0105, dziennikark\u0105 po trochu, w\u0142a\u015bcicielk\u0105 ma\u0142ej \np\u00f3\u0142kawiarenki p\u00f3\u0142galerii. Co wi\u0119cej mog\u0119 ci powiedzie\u0107? Nie wiem. \n– Czy jeste\u015b szcz\u0119\u015bliwa? \u2013 rzuci\u0142a bez namys\u0142u Angelika \n– Bywam. A ty? \n– Bywam \u2013 Angelika roze\u015bmia\u0142a si\u0119, a Anna zacz\u0119\u0142a jej towarzyszy\u0107. \n– Przepraszam, ale to pytanie jest troch\u0119 retoryczne, a troch\u0119 niem\u0105dre i bez \nsensu. M\u00f3j m\u0105\u017c zwyk\u0142 zadawa\u0107 mi je \u015brednio raz w tygodniu. Na pocz\u0105tku naszej \nznajomo\u015bci zawsze m\u00f3wi\u0142am \u2013 \u201eTak.\u201d Potem zacz\u0119\u0142am si\u0119 zastanawia\u0107, nie by\u0142o ju\u017c \nodpowiedzi odruchowej, by\u0142a odpowied\u017a \u2013 Bywam, bywam szcz\u0119\u015bliwa – A niedawno, \nmo\u017ce dwa tygodnie temu powiedzia\u0142am \u2013 Nie. Nie do ko\u0144ca jestem szcz\u0119\u015bliwa. \u2013 Na \nco on rzuci\u0142 tylko \u2013 Czy\u017cby\u015b stawa\u0142a si\u0119 coraz bardziej wymagaj\u0105ca? \u2013 Odczu\u0142am \nto jako atak, jak agresj\u0119. Jak zarzut\u2026 Ja chcia\u0142am tylko po\u017ca\u0142owa\u0107 wsp\u00f3lnie \ntamtych chwil, gdy przebywali\u015bmy ze sob\u0105 cz\u0119\u015bciej. \n– Rozumiem ci\u0119. By\u0107 mo\u017ce rzeczywiste pytanie powinno brzmie\u0107 \u2013 Czy czujesz si\u0119 \nkobiet\u0105 spe\u0142nion\u0105? Czy masz wszystko czego pragn\u0119\u0142a\u015b jako kobieta? Czy jeste\u015b \nzaspokojona? M\u00f3wi\u0119 o emocjach, o pragnieniach kobiecych. \n– M\u00f3wisz o dzieciach prawda? \u2013 Anna wyczuwa\u0142a, \u017ce Angelika pragnie rozmawia\u0107 o \njej w\u0142asnych problemach kobiecych. O obawach co do zabiegu, leczenia, mo\u017cliwo\u015bci \npocz\u0119cia. Sama jednak nie mia\u0142a ochoty o tym dyskutowa\u0107. Od tak dawna unika\u0142a \ntego tematu, sta\u0142 si\u0119 dla niej tabu. Nie znosi\u0142a s\u0142ucha\u0107 \u017cal\u00f3w kobiet na temat \nich bezp\u0142odno\u015bci. Dlaczego zgodzi\u0142a si\u0119 na t\u0119 przekl\u0119t\u0105 podr\u00f3\u017c w towarzystwie \ntych dwojga? Odpowied\u017a jednak pojawia\u0142a si\u0119 szybko w jej umy\u015ble. Polubi\u0142a \nFranka, polubi\u0142a ju\u017c niemal Angelik\u0119, cho\u0107 wola\u0142a my\u015ble\u0107 o nich jako o dw\u00f3ch \nniezale\u017cnych osobach, jako para byli w jej umy\u015ble po\u0142\u0105czeniem niezno\u015bnym. Mo\u017ce \nby\u0142o te\u017c i tak, \u017ce rzeczywi\u015bcie chcia\u0142a pom\u00f3c. Powraca\u0142y starutkie, przysypane \nlatami wspomnienia z odleg\u0142ej przesz\u0142o\u015bci, jej w\u0142asne obawy zwi\u0105zane z \nniep\u0142odno\u015bci\u0105. Wypowiedzi lekarzy ginekolog\u00f3w, opinie absurdalne specjalist\u00f3w. \nWtedy jednak nie chcia\u0142a nikogo s\u0142ucha\u0107. Co obchodzi\u0142a j\u0105 ta niezno\u015bna uczona \ngadanina? Statystycznie niemal co druga kobieta mia\u0142a problemy \nhormonalno-ginekologiczne, wiele par podejmowa\u0142o wci\u0105\u017c na nowo nieudane pr\u00f3by \nkoncepcji. Ona za\u015b nigdy dziecka mie\u0107 nie b\u0119dzie. Nie dlatego, \u017ce nie b\u0119dzie \nmog\u0142a, lecz dlatego, \u017ce mie\u0107 nie b\u0119dzie chcia\u0142a! \n– Tak. My\u015bla\u0142am o dzieciach. \u2013 Angelika przerwa\u0142a zamy\u015blenie Anny \n– A ja nie chc\u0119 mie\u0107 dzieci. Nigdy nie chcia\u0142am. Zgadzamy si\u0119 oboje z m\u0119\u017cem pod \ntym wzgl\u0119dem. On r\u00f3wnie\u017c uwa\u017ca, \u017ce dziecko zak\u0142\u00f3ci\u0142oby nasz spokojny tryb \u017cycia, \nwprowadzi\u0142oby zmiany, kt\u00f3rych nie chcemy. Problemy troski, konieczno\u015b\u0107 \nporzucenia pracy, odsuni\u0119cia na bok projekt\u00f3w i skoncentrowania si\u0119 jedynie na \nnowo przyby\u0142ym, poza tym brak czasu dla siebie, na intymno\u015b\u0107, na brutalnie \nm\u00f3wi\u0105c \u2013 seks. Nie mam na to ochoty. Mo\u017ce nie jestem do tego stworzona. Mo\u017ce nie \nposiadam instynktu macierzy\u0144skiego \u2013 \u015bmiech Anny zabrzmia\u0142 nienaturalnie. \nAngelika nie wiedzia\u0142a w czym rzecz, mog\u0142a jedynie domy\u015bla\u0107 si\u0119, \u017ce jest co\u015b, \nczego nie wie, o czym Anna nie chce m\u00f3wi\u0107. Uwa\u017ca\u0142a jednak, \u017ce nietaktem jest \ndr\u0105\u017cenie tematu i dalsze stawianie pyta\u0144. Je\u015bli jest to dla niej istotne, sama \nopowie. Wyczuje, \u017ce Angelika jest jej przychylna. Sama opowie. Stara\u0142a si\u0119 \ndelikatnie zmieni\u0107 temat. O czym jednak do\u015b\u0107 neutralnym mog\u0142a opowiada\u0107? Aby \nzape\u0142ni\u0107 t\u0119 cisz\u0119. \n– Rok temu zacz\u0119\u0142am pracowa\u0107 w przedszkolu \u2013 zacz\u0119\u0142a \u2013 Nie p\u0142ac\u0105 mi za to wiele. \nJest to zreszt\u0105 przedszkole mojej przyjaci\u00f3\u0142ki. Znamy si\u0119 od dawna. Ponad \ndwadzie\u015bcia lat b\u0119dzie. \u2013 Anna spojrza\u0142a badawczo na m\u00f3wi\u0105c\u0105. Ona przy\u0142apa\u0142a jej \nwzrok \u2013 Oczywi\u015bcie. Jestem od ciebie starsza Anno, trzydziesty sz\u00f3sty rok idzie. \nMoja przyjaci\u00f3\u0142ka uko\u0144czy\u0142a niedawno szko\u0142\u0119 pedagogiczn\u0105, postanowi\u0142a z pomoc\u0105 \nm\u0119\u017ca otworzy\u0107 przedszkole domowe. Dla dzieci muzu\u0142ma\u0144skich. Uwa\u017cam, \u017ce to \ngenialny pomys\u0142. \n– Twoja przyjaci\u00f3\u0142ka jest muzu\u0142mank\u0105? \u2013 zainteresowa\u0142a si\u0119 Anna \n– Tak. Dokona\u0142a konwersji. Wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Maroka\u0144czyka. \n– Ja pyta\u0142am tylko czy jest muzu\u0142mank\u0105. Dlaczego od razu m\u00f3wisz mi o jej m\u0119\u017cu? \nOch, dlaczego wszyscy my\u015bl\u0105, \u017ce je\u015bli kobieta zmienia wiar\u0119, to od razu musi to \nby\u0107 zwi\u0105zane z m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3rego pokocha\u0142a. Jakbym s\u0142ysza\u0142a mojego ojca! \u2013 \nAngelika otworzy\u0142a szeroko oczy, widz\u0105c Ann\u0119 tak rozdra\u017cnion\u0105. \n– Kochana moja, nie chcia\u0142am zupe\u0142nie ciebie urazi\u0107. Wierz mi, przepraszam. Nie \nb\u0119d\u0119 si\u0119 ju\u017c odzywa\u0107, jestem taka niezr\u0119czna… \u2013 nasta\u0142a sekundowa cisza, \nkt\u00f3rej Angelika nie mog\u0142a znie\u015b\u0107, ci\u0105gn\u0119\u0142a wi\u0119c temat \u2013 Wiesz, ja nic nikomu nie \nzarzucam. Wierz\u0119, \u017ce wiara jest spraw\u0105 indywidualn\u0105 i ka\u017cdy podejmuje decyzje \nsamodzielnie, to oportunizm, tch\u00f3rzostwo i wygodnictwo \u2013 przyj\u0119cie wiary m\u0119\u017ca \nbez zastanowienia. Anno, ja nie stara\u0142am si\u0119 ciebie atakowa\u0107. Przecie\u017c ja nawet \nnie wiem czy ty jeste\u015b muzu\u0142mank\u0105. \n– Jestem muzu\u0142mank\u0105. Modl\u0119 si\u0119. Czytam Koran. Wierz\u0119 w Allaha, to znaczy w Boga \nJedynego. By\u0107 mo\u017ce moja wiara nie jest do\u015b\u0107 silna, abym by\u0142a w stanie \nzaakceptowa\u0107 niekt\u00f3re inne tezy muzu\u0142ma\u0144skie. Mo\u017ce nie doszuka\u0142am si\u0119 sama \nwystarczaj\u0105cych powod\u00f3w w Koranie\u2026 dla za\u0142o\u017cenia chustki, dla odrzucenia sztuki, \nmuzyki, dla nieuczestniczenia swobodnego kobiet w \u017cyciu spo\u0142ecze\u0144stwa, w \u017cyciu \nprofesjonalnym. Och, czy muzu\u0142manie sami nie s\u0105 hipokrytami, walcz\u0105c ze sztuk\u0105 i \nmuzyk\u0105, a jednocze\u015bnie nami\u0119tnie s\u0142uchaj\u0105c tej swojej cz\u0119sto niegustownej kociej \nmuzyki i ogl\u0105daj\u0105c bezkrytycznie filmy boolywoodzkiej, indyjskiej produkcji? Czy \nnie s\u0105 hipokrytami do kwadratu jednocze\u015bnie uznaj\u0105c noszenie hijabu za sine qua \nnon, dow\u00f3d wiary, oraz nie daj\u0105c kobietom mo\u017cliwo\u015bci zatrudnienia, je\u015bli one \nchustk\u0119 t\u0119 rzeczywi\u015bcie na co dzie\u0144 nosz\u0105? \n– Nie wiem o tym wiele Anno\u2026 – Angelika ostro\u017cnie wola\u0142a wycofa\u0107 si\u0119 od \nodpowiedzi, nie b\u0119d\u0105c pewna czy tamta zn\u00f3w jej nie zaatakuje. Co\u015b by\u0142o na \nrzeczy. Co\u015b by\u0142o nie tak z t\u0105 Ann\u0105. Jaki\u015b sekret, jaki\u015b problem. Angelika nie \nwiedzia\u0142a jednak jeszcze co takiego kry\u0142a w sobie ta dziwna kobieta. \n– Nie wiesz. Ja jednak wiem. Wiem jak to jest. Wiem jak trudno jest obroni\u0107 si\u0119 \nprzed krytyk\u0105. Jak zaciekle trzeba walczy\u0107 o swoje prawa w ma\u0142\u017ce\u0144stwie z \nmuzu\u0142maninem. Moja konwersja nast\u0105pi\u0142a dopiero po dwu latach od momentu poznania \nislamu, poznania mojego obecnego m\u0119\u017ca. To nieprawda, \u017ce kobieta nie odczuwa \npresji z jego strony. Najwa\u017cniejsze jednak to by\u0107 pewnym swoich przekona\u0144. \nTymczasem jest to trudne. Zw\u0142aszcza je\u015bli on ma siln\u0105 osobowo\u015b\u0107. Tak siln\u0105 \nosobowo\u015b\u0107\u2026 I t\u0119 swoj\u0105 wersj\u0119 islamu, z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 nie zgadzam. \u2013 Anna zdawa\u0142a si\u0119 \nm\u00f3wi\u0107 ju\u017c jedynie do siebie. Zamy\u015blona – opad\u0142y emocje – by\u0142a ju\u017c tylko nieco \nzrezygnowana i zamy\u015blona. Spogl\u0105da\u0142a gdzie\u015b przed siebie, troch\u0119 niewidz\u0105cym \nwzrokiem. Nagle odr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119 w kierunku Angeliki i zapyta\u0142a czy nie chcia\u0142aby \npoprowadzi\u0107 auta. Angelika odm\u00f3wi\u0142a t\u0142umacz\u0105c si\u0119 niezr\u0119cznie. Anna przypomnia\u0142a \nsobie, co m\u00f3wi\u0142 Frank o umiej\u0119tno\u015bciach kierowcy swojej \u017cony \u2013 Ona boi si\u0119 \nautostrady. Jest niedzielnym kierowc\u0105. Kurs zaliczy\u0142a \u015bpiewaj\u0105co, a jednak boi \nsi\u0119 prowadzi\u0107. Dlaczego ba\u0142a si\u0119? \n– Czy mia\u0142a\u015b kiedy\u015b wypadek Angeliko? \n– Nie\u2026 – wahanie w jej g\u0142osie \u2013 Nie, ale widzia\u0142am kiedy\u015b kraks\u0119 na \nautostradzie. Kilkana\u015bcie samochod\u00f3w, tir, kt\u00f3ry wpad\u0142 w po\u015blizg i wywr\u00f3ci\u0142 si\u0119 \nna bok, kilka os\u00f3b rannych. Jestem piel\u0119gniark\u0105. Pr\u00f3bowa\u0142am wtedy pom\u00f3c, to by\u0142o \nzaraz po wypadku. By\u0142o tam dwoje dzieci. Jedno zmar\u0142o po kilkunastu minutach. \nDrugie by\u0142o powa\u017cnie ranne. Nie mog\u0119 tego opowiada\u0107. Nie chc\u0119. Ale widz\u0119 wci\u0105\u017c \nto dziecko. I pochylon\u0105 nad nim matk\u0119. \n– Rozumiem. Rozumiem teraz sk\u0105d twoje obawy w czasie prowadzenia wozu. Ale \ntrzeba si\u0119 prze\u0142ama\u0107. Czy chcesz, abym ci pomog\u0142a? Mo\u017cesz chwil\u0119 poprowadzi\u0107. \nWiem co czujesz, ja prze\u017cy\u0142am kiedy\u015b wypadek. Mia\u0142am podobne fobie i obawy. A \njednak przemog\u0142am si\u0119. \u017bycie toczy si\u0119 dalej. Nie mo\u017cna si\u0119 wycofywa\u0107. To my \nkontrolujemy je, nie ono nas. Czy\u017c nie? \u2013 Anna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 ciep\u0142o. Zupe\u0142nie \njakby nie pami\u0119ta\u0142a ju\u017c swojego podniecenia i rozgoryczenia, i dyskusji sprzed \nchwili. Obie posiada\u0142y t\u0119 cenn\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107 szybkiego zapominania uraz\u00f3w, \nwybaczania. – Och\u0142on\u0105\u0107. Szybko. Nie pami\u0119ta\u0107 o k\u0142\u00f3tni. \u017bycie toczy si\u0119 dalej. \n \nAnna zatrzyma\u0142a si\u0119 na poboczu. Frank nawet nie otworzy\u0142 oczu, spa\u0142 g\u0142\u0119boko. \nAngelika zaj\u0119\u0142a miejsce kierowcy. Ruszy\u0142a spokojnie i pewnie. Anna u\u015bmiecha\u0142a \nsie obserwuj\u0105c towarzyszk\u0119 z siedzenia obok. Rzuci\u0142a jej jeszcze kr\u00f3tki \nkomplement. By\u0142a przecie\u017c \u015bwietnym kierowc\u0105. Spokojnym i rozs\u0105dnym. Pewnie \ntrzyma\u0142a kierownic\u0119 i niemal niewidoczne by\u0142o nerwowe drganie d\u0142oni w momencie, \ngdy mija\u0142y ich wielkie tiry. Anna przekr\u0119ci\u0142a ga\u0142k\u0119 radia, kt\u00f3re wcze\u015bniej jedna \nz nich przyciszy\u0142a maksymalnie. Zabrzmia\u0142 zn\u00f3w blues. Uspokaja\u0142 i ko\u0142ysa\u0142. Nagle \npo\u015br\u00f3d muzyki milczenie przesta\u0142o by\u0107 trudne do zniesienia, ci\u0119\u017ckie. Pierwsze \nlody zosta\u0142y prze\u0142amane. \n \n \n \n6. \n \n \n \n– Jak masz na imi\u0119? Nie odpowiadasz. Zn\u00f3w. Nie czuj\u0119 twojej obecno\u015bci. Nic poza \n\u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce tam wci\u0105\u017c jeste\u015b. Jeste\u015b w moim \u015bnie. Ale dlaczego tak \nprzera\u017caj\u0105co? \u015anisz mi si\u0119 co noc. Odk\u0105d przyjecha\u0142am tu, jeste\u015b. Przychodzisz \ndo mnie we \u015bnie i s\u0142ysz\u0119 tw\u00f3j bezradny p\u0142acz. Nie potrafi\u0119 ci\u0119 ukoi\u0107. Nie wiem \njak. Jestem matk\u0105 pozbawion\u0105 instynktu macierzy\u0144skiego. Jestem okrutna i \nnieczu\u0142a. A ty p\u0142aczesz. Nie m\u00f3wisz nic. Nie potrafisz m\u00f3wi\u0107. \n– Mamo \n– Co kochanie \n– Gdzie jeste\u015b mamo? \n– Gdzie jeste\u015b, moje dziecko? Dlaczego nie widz\u0119 ci\u0119? Zamykam si\u0119 w ramionach \nale mam wra\u017cenie, \u017ce chwytam jedynie pustk\u0119. Nie ma ci\u0119. \n– Jestem mamo \n– Nie. Jeste\u015b zjaw\u0105. Jeste\u015b projekcj\u0105 moich pragnie\u0144, niczym wi\u0119cej. Jeste\u015b \nwytworem mojej wyobra\u017ani. Jeste\u015b wyrazem moich obaw. Niczym wi\u0119cej. Dlatego \ntrac\u0119 ci\u0119 za ka\u017cdym razem gdy odchodzisz, gdy znikasz, gdy odnajduj\u0119 ci\u0119 zn\u00f3w \ngdzie\u015b opuszczone na progu \u015bmierci, p\u0142acz\u0105ce na ca\u0142y g\u0142os. \n– Ja nie odchodz\u0119 mamo, to ty zapominasz o mnie. Chcesz zapomnie\u0107, tak jest \nwygodniej. Ale ja \u017cyj\u0119 wci\u0105\u017c w twoim ciele. Czekam, aby\u015b da\u0142a mi prawo do \u017cycia. \n \nAnna zastyg\u0142a z palcami ponad klawiatur\u0105. Co robi\u0142a tu o tej porannej porze? Od \nkilku dni budzi\u0142a si\u0119 r\u00f3wno o pi\u0105tej. Budzi\u0142 j\u0105 ten sen. Dzi\u015b jednak wsta\u0142a, \njeszcze \u015bpi\u0105c niemal, bez kawy i modlitwy siad\u0142a do komputera i wstuka\u0142a tekst, \nkt\u00f3ry utkwi\u0142 jej w g\u0142owie, kiczowaty dialog, kt\u00f3ry s\u0142ysza\u0142a co noc we \u015bnie. \nDziwaczna rozmowa. Zbyt dojrza\u0142e uwagi dzieci\u0119ce by\u0142y by\u0107 mo\u017ce rozmow\u0105 sam na \nsam z sob\u0105. Nie wiedzia\u0142a, co o tym my\u015ble\u0107. A jednak czu\u0142a, \u017ce musi to zapisa\u0107. \nKrytycznie rzecz oceniaj\u0105c by\u0142 to ciekawy kawa\u0142ek dramatyczny, z kt\u00f3rego mog\u0142a \nsi\u0119 jeszcze kiedy\u015b jaka\u015b romantyczno-tkliwa ksi\u0105\u017cka narodzi\u0107. Kobieca, jak \nm\u00f3wiono o jej pisarstwie. Niech tam, kobieca. \u017bachn\u0119\u0142a si\u0119 nagle w myslach \u2013 \nzupe\u0142nie jakby problemy potomstwa nie by\u0142y r\u00f3wnie\u017c problemami m\u0119\u017cczyzn! Czy \nmia\u0142a powr\u00f3ci\u0107 do \u0142\u00f3\u017cka? By\u0142o jej zimno. Ten hotel, w kt\u00f3rym zatrzymali si\u0119 na \nnoc z Frankiem i Angelik\u0105 by\u0142 do\u015b\u0107 tani, ma\u0142o przyjemny, prosty. By\u0142o jej zimno. \nWsta\u0142a i skierowala si\u0119 do \u0142azienki. Nale\u017ca\u0142o jednak wykona\u0107 porann\u0105 modlitw\u0119. \n\u015awita\u0142o. \nAnna podesz\u0142a do okna i wpatrywa\u0142a si\u0119 w pierwsze promienie wschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. \nNa szcz\u0119\u015bcie wschodzi\u0142o i ko\u0144czy\u0142a si\u0119 noc, kt\u00f3ra wydawa\u0142a jej si\u0119 tak d\u0142uga. \nNiemal nie spa\u0142a. M\u0119czy\u0142a j\u0105 bezsenno\u015b\u0107. M\u0119czy\u0142a samotno\u015b\u0107. Dzwoni\u0142a dwukrotnie \npoprzedniego wieczora do Farida, zawsze jednak zastawa\u0142a sekretark\u0119 \nautomatyczn\u0105. Nagra\u0142a pro\u015bb\u0119 o oddzwonienie. Cisza jednak. Anna wiedzia\u0142a, \u017ce \nFarid zwyk\u0142 w\u0142\u00f3czy\u0107 si\u0119 z przyjaci\u00f3\u0142mi po mie\u015bcie do p\u00f3\u017ana podczas tych \nsamotnych podr\u00f3\u017cy, meeting\u00f3w, konferencji naukowych. Dzwoni\u0142a raz jeszcze, po \ndwunastej. Tym razem uda\u0142o si\u0119. Us\u0142ysza\u0142a zm\u0119czony g\u0142os Farida. Zapewne dopiero \nsi\u0119 po\u0142o\u017cy\u0142. Zacz\u0119\u0142a go przeprasza\u0107 za p\u00f3\u017an\u0105 por\u0119 i wyrzuca\u0107 mu, \u017ce nie odbiera \nca\u0142y wiecz\u00f3r telefon\u00f3w. Farid zdawa\u0142 si\u0119 nie s\u0142ucha\u0107 jej uwa\u017cnie. \n– Jeste\u015b tam kochanie? \u2013 zapyta\u0142a podejrzliwie \n– Hmm \n– Mam wra\u017cenie, \u017ce przysypiasz przy s\u0142uchawce. \n– To prawda, jestem ju\u017c w \u0142\u00f3\u017cku. \n– Ja te\u017c, ale \u017ale si\u0119 czuj\u0119. Mia\u0142am ochot\u0119 porozmawia\u0107. \n– Co si\u0119 sta\u0142o? \n– Nic si\u0119 w\u0142a\u015bciwie nie sta\u0142o. Po prostu mam psychiczny kryzys i t\u0119skni\u0119 za \ntob\u0105. \n– Ja te\u017c za tob\u0105 bardzo t\u0119skni\u0119. \n– Hmm… Aha, kochanie, mam nadziej\u0119, \u017ce nie zapomnia\u0142e\u015b o moim wcze\u015bniejszym \ntelefonie i mojej pro\u015bbie. Wioz\u0119 ci pacjentk\u0119. Wiesz, to jest naprawd\u0119 bardzo \nciekawy przypadek. \n– Jak\u0105 pacjentk\u0119? \u2013 Farid teraz dopiero przem\u00f3wi\u0142 nieco przytomniejszym g\u0142osem. \n\u2013 O czym ty m\u00f3wisz? \n– \u017bona Franka, kt\u00f3ry pom\u00f3g\u0142 w sprawie samochodu, Angelika, ta Meksykanka, \nm\u00f3wi\u0142am ci. Naprawd\u0119 nic nie pami\u0119tasz? Och, dobrze, zadzwoni\u0119 do ciebie jutro, \njak b\u0119dziesz przytomniejszy i mniej zm\u0119czony. \n– Nie nie, dobrze, ju\u017c pami\u0119tam. Zobaczymy na miejscu. Musz\u0119 przejrze\u0107 \nkalendarz. \n– Kochanie, ale my ju\u017c jeste\u015bmy w drodze! \u2013 Anna zaczyna\u0142a si\u0119 denerwowa\u0107 \n– Rozumiem, nie ma sprawy. Co\u015b wymy\u015bl\u0119. Nie martw si\u0119 kochanie. I nie prychaj mi \nw telefon. Dobrze, wiem \u017ce uwielbiasz pomaga\u0107 ludziom, ale dlaczego moim \nkosztem? \n– Farid! Dwukrotnie si\u0119 ciebie pyta\u0142am zanim wyjechali\u015bmy! \n– Tak. Dobrze wi\u0119c. To moja wina. Okay, przyjm\u0119 t\u0119 twoj\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0119. Dobrze \nju\u017c? Szcz\u0119\u015bliwa? \n– Jeste\u015b niezno\u015bny. Jak ja ci\u0119 czasem nie znosz\u0119. Potw\u00f3r \u2013 Anna by\u0142a \nniepocieszona. Zdenerwowanie nie przechodzi\u0142o, a samotno\u015b\u0107 wci\u0105\u017c doskwiera\u0142a \n– Kochanie, nie chcia\u0142em ci\u0119 zdenerwowa\u0107. Kocham ci\u0119, okay? Po\u0142\u00f3\u017c si\u0119 spa\u0107. No \nju\u017c. We\u017a jakie\u015b proszki na sen. Jak zamierzasz jutro prowadzi\u0107? \n– Poprosz\u0119 Franka. \n– Ach Franka\u2026 Interesuj\u0105ce. Czy jest przystojny? \n– Przesta\u0144. Jest \u017conaty! \n– Ja te\u017c. Jako\u015b ci to nie przeszkadza\u0142o. \n– Nie wiesz czy mi przeszkadza\u0142o czy nie. Kocha\u0142am ci\u0119! Jak mo\u017cesz by\u0107 taki \nniezno\u015bny! Frank te\u017c nie jest, zdaje si\u0119, monogamist\u0105, ma chyba kochank\u0119, tak \ns\u0105dz\u0119. Wy faceci jeste\u015bcie wszyscy do siebie podobni. Mam was dosy\u0107. Dobranoc. \nId\u0119 spa\u0107. \n– Dobranoc. Ale nie z\u0142o\u015b\u0107 si\u0119 ju\u017c. Bardzo ci\u0119 kocham. Uwierz mi, chcia\u0142bym by\u0107 \nteraz przy tobie i przytuli\u0107 ci\u0119. Wierzysz mi? \n– Tak. \n– Ca\u0142usy. K\u0142ad\u017a si\u0119. Przyjd\u0119 do ciebie we \u015bnie \u2013 Anna us\u0142ysza\u0142a jeszcze ciep\u0142y \n\u015bmiech Farida i potem ju\u017c tylko przerywany ton w s\u0142uchawce. Roz\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119. \nWestchn\u0119\u0142a i po\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 spa\u0107. Ale nie spa\u0142a dobrze. \u015ani\u0142a. Budzi\u0142a si\u0119 \nwielokrotnie. W ko\u0144cu wsta\u0142a. Pl\u0105ta\u0142a si\u0119 po pokoju aby w ko\u0144cu spojrze\u0107 w \nzamy\u015bleniu na promienie wschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. \nJu\u017c nowy dzie\u0144. Kolejny dzie\u0144, a przed ni\u0105 d\u0142uga podr\u00f3\u017c. Wkr\u00f3tce jednak mia\u0142a \nspotka\u0107 si\u0119 z m\u0119\u017cem, sp\u0119dz\u0105 kilka dni w Nowym Jorku, a potem kilka miesi\u0119cy \nwsp\u00f3lnie w Londynie. Anna planowa\u0142a r\u00f3wnie\u017c wsp\u00f3lne wakacje w po\u0142udniowej \nAmeryce. Brazylia? Meksyk? Och, nie mog\u0142a si\u0119 ju\u017c doczeka\u0107. Wiedzia\u0142a, \u017ce oboje \nzabior\u0105 ze sob\u0105 swoj\u0105 prac\u0119 w postaci przeno\u015bnych komputer\u00f3w. \u017badne z nich nie \nmog\u0142o \u017cy\u0107 bez laptopa, ona bez pisania, on bez internetu. A jednak to mia\u0142 by\u0107 \nwsp\u00f3lnie sp\u0119dzony czas. Tylko we dwoje. \n \n <\/p>\n\n \n7. \n \n \n \n Anna nie czu\u0142a si\u0119 dobrze. Zgodnie z planem z poprzedniego wieczoru \npoprosi\u0142a Franka, aby prowadzi\u0142 w\u00f3z, cho\u0107by przez kilka godzin, podczas gdy ona \nzamierza\u0142a si\u0119 przespa\u0107 i odpocz\u0105\u0107. Mia\u0142a zawroty g\u0142owy. Przytula\u0142a g\u0142ow\u0119 do \nsiedzenia, zakrywa\u0142a si\u0119 kocem po sam nos, przymyka\u0142a oczy, ale wci\u0105\u017c nie mog\u0142a \nodegna\u0107 upartego niepokoj\u0105cego snu. Przywo\u0142a\u0142a Brazyli\u0119. Pla\u017ce Rio de Janeiro. \nBossa nov\u0119. S\u0142o\u0144ce. Przysn\u0119\u0142a na chwil\u0119, zdawa\u0142o jej si\u0119. Obudzi\u0142 j\u0105 dopiero po \nkilku godzinach d\u017awi\u0119k muzyki. Otworzy\u0142a oczy i napotka\u0142a wzrok Franka. \nPrzeprasza\u0142. Chcia\u0142 wy\u0142\u0105czy\u0107. T\u0142umaczy\u0142 si\u0119 senno\u015bci\u0105 i zm\u0119czeniem. Muzyka \npomaga\u0142a nie zasn\u0105\u0107 nad k\u00f3\u0142kiem. Anna podnios\u0142a si\u0119 i wyprostowa\u0142a na siedzeniu. \nB\u00f3\u0142 g\u0142owy i zawroty min\u0119\u0142y. Zarz\u0105dzi\u0142a zmian\u0119 miejsc i po chwili znalaz\u0142a si\u0119 \nju\u017c za kierownic\u0105. Przyg\u0142osi\u0142a muzyk\u0119. Przyciszy\u0142a j\u0105 jednak ju\u017c po kilku \nminutach widz\u0105c, \u017ce Frank przymierza\u0142 si\u0119 do snu. Samochodowa sztafeta \n\u015bpi\u0105czkowa \u2013 pomy\u015bla\u0142a Anna i u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 w duchu na my\u015bl o dziwacznej \nzbitce s\u0142ownej jak\u0105 wyprodukowa\u0142 jej umys\u0142. Wypocz\u0119ta \u015bledzi\u0142a uwa\u017cnie \nprzesuwaj\u0105ce si\u0119 poza ogrodzeniem ochronnym autostrady krajobrazy. Wy\u017cyny. \nZiele\u0144, \u017c\u00f3\u0142\u0107, ziele\u0144 \u017c\u00f3\u0142\u0107. Uwielbia\u0142a to. Po\u0142yka\u0107 \u015bwiat \u2013 tak to nazywa\u0142a. \nPo\u0142ykaniem \u015bwiata by\u0142a ka\u017cda bli\u017csza lub dalsza przeja\u017cd\u017cka, niezale\u017cnie od \n\u015brodka lokomocji. Chodzi\u0142o o ruch. Przemieszczanie si\u0119. Ruchome obrazy \nuk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 w pasmo, w \u015bcie\u017ck\u0119 filmow\u0105. Muzyka p\u0142yn\u0119\u0142a nienatr\u0119tnie. Wci\u0105\u017c \nblues. Bardziej lub mniej blue. Mniej lub bardziej sm\u0119tny. Przesun\u0119\u0142a o kilka \nkresek. Rock. Nie. Cofni\u0119cie ga\u0142ki. Jednak zn\u00f3w blues. Poczu\u0142a lekkie dotkni\u0119cie \nd\u0142oni na ramieniu z ty\u0142u. \n– Tak Angeliko? \n– Anno, powiedz mi jak to jest \u2013 Angelika zacz\u0119\u0142a fraz\u0119 po czym zaci\u0119\u0142a si\u0119, \nniepewna \n– M\u00f3w dalej, s\u0142ucham \n– \u2026 Jak to jest sta\u0107 si\u0119 kim\u015b innym. Jak to jest zmieni\u0107 sk\u00f3r\u0119, zrzuci\u0107 star\u0105, \nzaakceptowa\u0107 now\u0105? Opowiedz mi o swojej konwersji, prosz\u0119. Je\u015bli to zbyt \nintymne, zrozumiem. Ale wiesz, zawsze podziwia\u0142am ludzi, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 z tak\u0105 \nodwag\u0105 i determinacj\u0105 podchodzi\u0107 do \u017cycia. Jednym posuni\u0119ciem zmieni\u0107 stron\u0119 w \ngrze, jednym ruchem zatrzasn\u0105\u0107 za sob\u0105 drzwi, odci\u0105\u0107 si\u0119 od przesz\u0142o\u015bci. \u2013 \nAngelika zamilk\u0142a oczekuj\u0105c odpowiedzi towarzyszki. Po chwili jednak przysun\u0119\u0142a \nca\u0142e cia\u0142o bli\u017cej w kierunku Anny, odchyli\u0142a si\u0119 z siedzenia i szepc\u0105c jej \nniemal do ucha powiedzia\u0142a – Nie musisz nic m\u00f3wi\u0107 je\u015bli nie chcesz. Ale wiesz, \nja chcia\u0142am ci si\u0119 tylko zwierzy\u0107, \u017ce i ja\u2026, i ja by\u0142am bliska tej decyzji. \nChcia\u0142am zacz\u0105\u0107 nowe \u017cycie, ale stch\u00f3rzy\u0142am. Tak, uwa\u017cam si\u0119 za tch\u00f3rza. \n– Och, przesta\u0144! Co ty opowiadasz, Angeliko? Nie jeste\u015b tch\u00f3rzem, a spraw\u0105 \nnaturaln\u0105 jest rozwa\u017cenie wszystkich za i przeciw w sprawie tak istotnej jak \nreligia. Powiem ci, dobrze, powiem, skoro chcesz zna\u0107 moje zdanie na ten temat, \nmoje uczucia i wra\u017cenia w tamtej chwili. Ot\u00f3\u017c najsilniejszym i najbardziej \nprzejmuj\u0105cym uczuciem po konwersji jest uczucie dezorientacji. Tak. \nDEZORIENTACJI. Nie s\u0142uchaj bzdur, jakie opowiadaj\u0105 ci neofici o tej pewno\u015bci, \nkt\u00f3ra pojawia si\u0119 jakby z niebios. O tej rado\u015bci i spokoju, kt\u00f3ry podobno \nogarnia konwert\u00f3w. Rzeczywi\u015bcie pierwsze chwile to ekstaza, ekscytacja, rado\u015b\u0107. \nPotem jednak zaczyna si\u0119 monotonia \u017cycia i najbardziej dojmuj\u0105cym uczuciem jest \nci\u0105g\u0142y niedosyt, brak dostatecznej wiedzy, brak podstawowych nawyk\u00f3w, kt\u00f3re oni, \nurodzeni w islamie nabywali przez lata. Ka\u017cdy krok osoby po konwersji wype\u0142niony \njest obaw\u0105 \u2013 Czy moja postawa jest dostatecznie muzu\u0142ma\u0144ska? – Ka\u017cda decyzja \nobarczona jest \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce wszyscy wok\u00f3\u0142 oceniaj\u0105 mnie muzu\u0142manina, mnie, \nmoje czyny, moj\u0105 now\u0105 religi\u0119, islam. Obok dezorientacji pojawia si\u0119 te\u017c \nzaniepokojenie \u2013 Czy moje \u015bwiadectwo jest wystarczaj\u0105ce, ale przede wszystkim \u2013 \nczy jest ono dobre czy z\u0142e? Im wi\u0119cej za\u015b my\u015blisz o tym, \u017ce otoczenie, twoi \nnajbli\u017csi, twoi przyjaciele obserwuj\u0105 ci\u0119 i oceniaj\u0105, tym wi\u0119cej pope\u0142niasz \nb\u0142ed\u00f3w. Ca\u0142a sytuacja przypomina\u0142a zakl\u0119ty kr\u0105g. Szereg obsesji. W\u00f3wczas \nzrozumia\u0142am, dlaczego ka\u017cda przemiana dokonywa\u0107 powinna si\u0119 w ciszy i \nsamotno\u015bci, z dala od krytycznych spojrze\u0144. Z dala od spojrze\u0144. Kropka. Ka\u017cda \nprzemiana jest przecie\u017c stopniowa i osobista, niezale\u017cna od tego co zewn\u0119trzne. \nRadykalizm powoduje jedynie, \u017ce pewne etapy przeskakujemy w po\u015bpiechu, uznajemy \nza jasne i oczywiste to, co w rzeczywisto\u015bci takie nie jest. I czym pr\u0119dzej te \npo\u0142kni\u0119te pigu\u0142ki, elementy wiedzy i wiary, p\u00f3\u017aniej odrzucamy, nieprzemy\u015blane \nnieprzetrawione, narzucone nam przez innych i zaakceptowane przez nas jak \ngotowce, szablony my\u015blowe. \u2013 Anna umilk\u0142a nagle. Oddycha\u0142a jeszcze g\u0142\u0119boko i \nszybko, po tak d\u0142ugim monologu pe\u0142nym wzburzenia i podniecenia. Angelika nie \nodzywa\u0142a si\u0119 przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119, spogl\u0105daj\u0105c tylko w zamy\u015bleniu na zaci\u015bni\u0119te \nnerwowo na kierownicy d\u0142onie kobiece. W pewnym momencie, podczas gdy Anna \nwyrzuca\u0142a z siebie potok mkn\u0105cych, trudnych do do\u015bcigni\u0119cia my\u015bl\u0105 s\u0142\u00f3w, Angelika \nzacz\u0119\u0142a si\u0119 obawia\u0107, \u017ce prowadz\u0105ca nie zapanuje nad kierownic\u0105. Anna palce \njednej d\u0142oni trzyma\u0142a na pokrytym ozdobn\u0105 sk\u00f3r\u0105 k\u00f3\u0142ku, palcami za\u015b drugiej \ngestykulowa\u0142a nami\u0119tnie i dobitnie. Ruch d\u0142oni to uderzaj\u0105cej o kierownic\u0119, to \nunosz\u0105cej si\u0119 ku g\u00f3rze, ku szybie, ku Angelice za jej plecami, by\u0142 niczym \ntaneczny ruch Hiszpanki z kastanietami w d\u0142oni. Podkre\u015bla\u0142 emocje. Towarzyszy\u0142 \nim krok w krok. Pas de deux, zmiana, raz dwa trzy czteeery. Walc, tango, polka. \nAngelika wci\u0105\u017c milcza\u0142a. Anna z wzrokiem utkwionym w dalekim punkcie na wprost \nsiebie, zdawa\u0142a si\u0119 by\u0107 nieobecna duchem. Nagle, cicho, tak, \u017ce Angelika ledwie \nw po\u0142owie zdania zrozumia\u0142a, o czym tamta m\u00f3wi\u0142a, ko\u0144czy\u0142a urwane w p\u00f3\u0142 my\u015bli. \n \n– \u2026 ale poczucie si\u0142y wewn\u0119trznej, determinacji i zdecydowania, i woli, jest \nwszechogarniaj\u0105ce. Niepowtarzalne wspomnienie. Metamorfoza, kt\u00f3ra otwiera nam \noczy, szeroko tak, \u017ce a\u017c bole\u015bnie. I ogarniamy wzrokiem wszystkie rzeczy na raz, \nwszystkie rzeczywisto\u015bcie nasze i cudze, przesz\u0142o\u015b\u0107 nasz\u0105 i przysz\u0142o\u015b\u0107, \nrealno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 zdawa\u0142oby si\u0119 utracili\u015bmy, i t\u0119 , w kt\u00f3r\u0105 wst\u0119pujemy, kt\u00f3rej \nstajemy si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105. Jak dziecko ka\u017cda rzecz interesuje nas na nowo, poci\u0105ga. \nChcemy po\u0142kn\u0105\u0107 wszystko jednym haustem. Biec we wszystkich kierunkach na raz. \nPotrzeba drogowskaz\u00f3w. Nauczycieli. \n– Co dok\u0142adnie masz na my\u015bli? \u2013 odwa\u017cy\u0142a si\u0119 wtr\u0105ci\u0107 Angelika \u2013 Koran? Uczeni? \nKsi\u0105\u017cki? Znajomi muzu\u0142manie? \n– Nie patrz na muzu\u0142man\u00f3w, albo nie ufaj im w pe\u0142ni, bo sprowadz\u0105 ci\u0119 na \nmanowce. \n– A wi\u0119c? \n– Koran. Przede wszystkim. \nW tej chwili Anna wykona\u0142a do\u015b\u0107 gwa\u0142towny skr\u0119t w prawo. Angelika przeczyta\u0142a \nponad szos\u0105 napis Zjazd nr 27. \n– Ma\u0142o brakowa\u0142o a min\u0119\u0142abym ten zjazd. Baltimore. Jedziemy w kierunku \nBaltimore? Angeliko, wyci\u0105gnij t\u0119 map\u0119 yahoo i sprawd\u017a, czy dobrze pami\u0119ta\u0142am \nnumer zjazdu. Baltimore. Hmm, nigdy nie by\u0142am w Baltimore. \u2013 Anna zn\u00f3w zdawa\u0142a \nsi\u0119 pogr\u0105\u017ca\u0107 we w\u0142asnych my\u015blach. Angelika mia\u0142a jednak wielk\u0105 ochot\u0119 ci\u0105gn\u0105\u0107 \nrozpocz\u0119t\u0105 pasjonuj\u0105c\u0105 dla niej dyskusj\u0119. \n– Wiesz Anno, to wszystko co us\u0142ysza\u0142am od ciebie jest w istocie do\u015b\u0107 \nprzera\u017caj\u0105ce. Radykalna zmiana o wielkich konsekwencjach. To nie brzmi \nzach\u0119caj\u0105co. \n– Ale\u017c to jest powa\u017cna decyzja. Nikt nikogo do niczego nie zach\u0119ca. Ani nie \nprzymusza. Nie ma przymusu w religii. Nie czarujmy si\u0119. Nie jest lekko. Nie mam \nzreszt\u0105 szacunku dla chor\u0105giewek, natomiast czuj\u0119 respekt dla os\u00f3b, kt\u00f3re nawet \nw zwi\u0105zkach mieszanych pozostaj\u0105 przy w\u0142asnym wyznaniu i potrafi\u0105 tak\u0105 decyzj\u0119 \nrozsadnie obroni\u0107. \n– Dobrze. A teraz powiem ci to, co staram si\u0119 powiedzie\u0107 ci od kilka godzin, ale \nnie mam \u015bmia\u0142o\u015bci \u2013 Angelika zrobi\u0142a g\u0142\u0119boki wdech i kontynuowa\u0142a po chwili \u2013 \nPodj\u0119\u0142am decyzj\u0119 o konwersji dwa lata temu. Pozna\u0142am muzu\u0142man\u00f3w. Przeczyta\u0142am \nKoran. Pozna\u0142am osobi\u015bcie imama w meczecie w Pensacola oraz jego \u017con\u0119, \nrozpocz\u0119\u0142am prac\u0119 w przedszkolu muzu\u0142ma\u0144skim. Post\u0119powa\u0142am dok\u0142adnie tak jak \npowiedzia\u0142a\u015b \u2013 zanalizowa\u0142am za i przeciw. I\u2026 my\u015bl\u0119, ze zbyt wiele mam do \nstracenia. Jedn\u0105 z podstawowych, cennych dla mnie spraw jest moje ma\u0142\u017ce\u0144stwo z \nm\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3ry nie jest muzu\u0142maninem. Nie wierz\u0119, aby potrafi\u0142 zrozumie\u0107 moj\u0105 \ndecyzj\u0119. \n– A pr\u00f3bowa\u0142a\u015b uwierzy\u0107? \u2013 strza\u0142 by\u0142 celny. Angelika zamilk\u0142a. \u017badna z nich nie \nodezwa\u0142a si\u0119. Anna przyg\u0142osi\u0142a muzyk\u0119. Nudzi\u0142 j\u0105 ju\u017c blues. Rock. Jest. A mo\u017ce \nwiadomo\u015bci? NPR. Lubi\u0142a t\u0119 niezale\u017cn\u0105 stacj\u0119. Niekonwencjonalne pogl\u0105dy, dalekie \nod og\u00f3lnie-og\u0142upiaj\u0105cego tonu CNN. Mia\u0142a poczucie jednak, \u017ce dyskusja nie jest \nsko\u0144czona. By\u0142a jeszcze jedna rzecz, kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142a wyja\u015bni\u0107 w obecno\u015bci \nAngeliki. Po co? Nie wiedzia\u0142a. Dzia\u0142a\u0142a pod wp\u0142ywem impulsu, ale wiedzia\u0142a \u017ce \nto musi by\u0107 powiedziane. Dla jej dobra. Mo\u017ce zreszt\u0105 by\u0142a to jej w\u0142asna potrzeba \nwyzna\u0144 i zwierze\u0144. \n– Angeliko, jest jeszcze co\u015b, co chcia\u0142am ci powiedzie\u0107. Wyb\u00f3r islamu, to nie \ntylko wyb\u00f3r \u015bcie\u017cki klarownej i jasnej, bo B\u00f3g jest jeden i brak komplikacji \ntakich jak tr\u00f3jjedyno\u015b\u0107 os\u00f3b boskich. To tak\u017ce akceptacja pewnych spraw, kt\u00f3re \ndla europejczyka i w twoim przypadku Amerykanina, mog\u0105 by\u0107 niezrozumia\u0142e i \nniewygodne. \n– o czym m\u00f3wisz? \n– o czym? M\u00f3wi\u0119 na przyk\u0142ad o poligamii. M\u00f3wi\u0119 o tym, \u017ce m\u0119\u017cczyzna ma prawo \n\u017ceni\u0107 si\u0119 nawet czterokrotnie. I posiada\u0107 nawet cztery \u017cony, jednocze\u015bnie. \nCz\u0119\u015bciej spotykany wariant to taki jak nasz, tr\u00f3jk\u0105tny. Nasz drogi doktor Farid \nposiada dwie \u017cony. \u2013 Ann\u0119 ogarn\u0119\u0142o nieodparte pragnienie \u015bmiechu na widok \nniem\u0105drej, zdziwionej miny Angeliki. \u2013 No dobrze, koniec tych pogaduszek. \nPos\u0142uchajmy teraz NPR, mo\u017ce opowiedz\u0105 co\u015b nieco\u015b bardziej rozs\u0105dnego. \u2013 m\u00f3wi\u0142a, \nwci\u0105\u017c t\u0142umi\u0105c \u015bmiech, tak aby nie budzi\u0107 siedz\u0105cego na siedzeniu obok Franka, \nkt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie poruszy\u0142 si\u0119, otworzy\u0142 na chwil\u0119 oczy i odwr\u00f3ci\u0142 g\u0142ow\u0119 w stron\u0119 \nokna. Anna zastanawia\u0142a si\u0119, czy istotnie spa\u0142, czy te\u017c drzema\u0142 czujnie, \njednocze\u015bnie przys\u0142uchuj\u0105c si\u0119 ich dyskusji. \n\u015aciemni\u0142o si\u0119 nagle, jakby za chwil\u0119 mia\u0142a rozp\u0119ta\u0107 si\u0119 burza. Chmury zasnu\u0142y \nniebo, nie spad\u0142a jednak ani jedna kropla. Sklepienie pozosta\u0142o jednak ciemne i \nniskie ponad mask\u0105 samochodu, tak \u017ce \u017cadne z nich nie zauwa\u017cy\u0142o kiedy zapada\u0107 \nzacz\u0105\u0142 zmierzch. Angelika zn\u00f3w zacz\u0119\u0142\u0105 narzeka\u0107 na b\u00f3l g\u0142owy i senno\u015b\u0107. \nSiedzia\u0142a milcz\u0105ca ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w g\u0142os radia z odrobin\u0119 znudzon\u0105 min\u0105. Anna \nte\u017c nie mia\u0142a ju\u017c ochoty na dyskusje. Pozwoli\u0142a Frankowi poprowadzi\u0107 w\u00f3z po raz \nkolejny, da\u0142a map\u0119 do r\u0119ki i rozpiski trasy wydrukowane z map oferowanych przez \nportal yahoo. Te nigdy nie by\u0142y poprawne, prowadzi\u0142y na manowce i Anna o tym \ndoskonale wiedzia\u0142a, a jednak post\u0119powanie za ich wskaz\u00f3wkami by\u0142o prostsze ni\u017c \n\u015bledzenie mapy drogowej poszczeg\u00f3lnych stan\u00f3w. Anna ufaj\u0105c Frankowemu wyczuciu \nspecjalisty od samochod\u00f3w i dr\u00f3g, u\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 wygodniej na siedzeniu, okry\u0142a \nkocem i przysn\u0119\u0142a. Obudzi\u0142o j\u0105 poczucie bezruchu i ciszy. Nie s\u0142ysza\u0142a szumu \nsilnika. Podnios\u0142a si\u0119 na siedzeniu i rozejrza\u0142a. Samoch\u00f3d sta\u0142 na stacji \nbenzynowej a Frank tankowa\u0142 bezo\u0142owi\u00f3wk\u0119. Wysun\u0119\u0142a si\u0119 niech\u0119tnie spod koca i \nlekko przymykaj\u0105c drzwi, aby nie obudzi\u0107 Angeliki opu\u015bci\u0142a samoch\u00f3d. \n– Frank, ja zap\u0142ac\u0119 tym razem. Wczoraj fundowa\u0142e\u015b ca\u0142y bak. Rozumiem \nwdzi\u0119czno\u015b\u0107, ale bez przesady. Zachowaj pieni\u0105dze na Nowy Jork, b\u0119d\u0105 potrzebne. \n– Frank pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105 na znak zgody. Rzuci\u0142 jednak za Ann\u0105, kt\u00f3ra skierowa\u0142a si\u0119 \nstron\u0119 sklepu i kasy \n– Mo\u017ce mog\u0119 ci chocia\u017c postawi\u0107 kaw\u0119? \u2013 Anna odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i u\u015bmiechn\u0119\u0142a. \n– Znowu? Powtarzasz ten sam stary numer, m\u00f3j drogi. – Spogl\u0105da\u0142a na wysok\u0105 \nsylwetk\u0119 Franka, w chwili gdy truchtem rzuci\u0142 si\u0119 w jej kierunku. By\u0142 zabawny. \nJak du\u017ce dziecko, jak wszyscy faceci. Czy\u017cby pr\u00f3bowa\u0142 z ni\u0105 flirtowa\u0107? By\u0142 chyba \nna mi\u0142o\u015b\u0107 bosk\u0105 jaki\u015b limit je\u015bli chodzi o jednocze\u015bnie rozgrywaj\u0105ce si\u0119 \nawantury mi\u0142osne? – \u017bachn\u0119\u0142a si\u0119 w my\u015blach i pozwoli\u0142a sobie kupi\u0107 nie tylko \nkaw\u0119, ale i ciastko z gatunku ulubionych jej ameryka\u0144skich doughnuts\u00f3w z \nczekolad\u0105. Stan\u0119li przy wysokim stoliku i na stoj\u0105co poci\u0105gali, on niesko\u0144czenie \nwolno przez s\u0142omk\u0119, coca col\u0119, Anna swoj\u0105 cafe latte. Obok sta\u0142a cappucino \nprzykryta dla ciep\u0142a przykrywk\u0105. Czeka\u0142a na Angelik\u0119. Frank wpatrywa\u0142 si\u0119 \nnieruchomo w swoje d\u0142onie. W b\u0105belki coca coli, z kt\u00f3rej zdj\u0105\u0142 przykrywk\u0119. \u017badne \nz nich nie wypowiedzia\u0142o ani s\u0142owa. Odg\u0142os wysysanych resztek napoju z dna \npapierowego kubka sprawi\u0142y, \u017ce Anna podnios\u0142a oczy sponad swojej kawy i rzuci\u0142a \nFrankowi zniesmaczone spojrzenie. On roze\u015bmia\u0142 si\u0119 z\u0142o\u015bliwie, \u0142obuzersko. \n– Wiedzia\u0142em, \u017ce jeste\u015b panienk\u0105 z dobrego domu o nienagannych manierach. \nUdajesz zimn\u0105 poprawn\u0105 Angielk\u0119. \n– Ty za to jeste\u015b draniem. Wybacz Frank, ale nie wiem do czego zmierzasz, ani \nczego ode mnie oczekujesz. Zdajesz si\u0119 czasami tak delikatnym i mi\u0142ym facetem, \nniemal nie\u015bmia\u0142ym, chwilami za\u015b wst\u0119puje w ciebie szatan. Zastanawiam si\u0119, kt\u00f3ra \nz tych os\u00f3b jest prawdziwa. \n– Nie wiem, to ty znasz si\u0119 na ludziach, a nawet potrafisz ich stwarza\u0107 w tych \nswoich powie\u015bciach. Ja jestem prosty facet. Prostak jestem \u2013 jego g\u0142os wci\u0105\u017c \nbrzmia\u0142 niezno\u015bnie z\u0142o\u015bliwie i prowokuj\u0105co. Co w niego wst\u0105pi\u0142o, Anna zdawa\u0142a \nsi\u0119 nie poznawa\u0107 cz\u0142owieka, kt\u00f3rego pozna\u0142a kilka dni temu. By\u0107 mo\u017ce nawet \nzaczyna\u0142a \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce zgodzi\u0142a si\u0119 na t\u0119 podr\u00f3\u017c w ich towarzystwie. \n– Wiesz co, nie bardzo rozumiem o co ci chodzi, ale \u017cal mi jest przede wszystkim \ntwojej \u017cony. Nie tylko ona ma problem, ale tylko ona zdecydowa\u0142a si\u0119 \nrzeczywi\u015bcie zawalczy\u0107 o swoje prawo do potomstwa. Bo\u017ce, jakimi sloganami ja \nrzucam. \u2013 przerwa\u0142a samej sobie – W ka\u017cdym razie, dla niej, tylko dla niej \nzgodzi\u0142am si\u0119 na wasze towarzystwo w tej podr\u00f3\u017cy. Ty za\u015b\u2026 C\u00f3\u017c, zastanawiam, co \nko\u0142ata w twojej g\u0142owie, Frank. Czego ty tak naprawd\u0119 chcesz? Je\u015bli nie zale\u017cy ci \nna tych dzieciach, kt\u00f3re nied\u0142ugo mog\u0105 si\u0119 urodzi\u0107, je\u015bli nie zale\u017cy ci na \nwsp\u00f3\u0142\u017cyciu z Angelik\u0105, to dlaczego po prostu jej tego nie powiesz? Czy zbyt \nwielkiej wymaga to odwagi? Mo\u017ce po prostu jeste\u015b tch\u00f3rzem! Jak wszyscy faceci z \nrodu flirciarzy! \n– No, No, nie z\u0142o\u015b\u0107 si\u0119 Anno. Jak wiele o mnie wiesz i o moim \u017cyciu? Co wiesz o \n\u017cyciu z kobiet\u0105, kt\u00f3ra prze\u017cywa wieczn\u0105 nieko\u0144cz\u0105c\u0105 si\u0119 depresj\u0119 z powodu swojej \nbezp\u0142odno\u015bci? To prawda. Zgad\u0142a\u015b, jestem flirciarzem. Ale niegro\u017anym i \noswojonym. \u0141atwo mnie przejrze\u0107. To prawda, jest kto\u015b z kim si\u0119 spotykam. \nPotrzebuj\u0119 \u015bwi\u0119tego spokoju od czasu do czasu. Potrzebuj\u0119 relaksu, odpr\u0119\u017cenia, \nzapomnienia o k\u0142opotach. Nie chc\u0119 odej\u015b\u0107 od Angeliki. Dlaczego mia\u0142bym? Kocham \nj\u0105. Zreszt\u0105, dlaczego ciebie to interesuje? Czy ja pytam ci\u0119 o to, jakie uk\u0142ady \npanuj\u0105 w twoim ma\u0142\u017ce\u0144stwie? Czy interesowa\u0142em si\u0119 tym, czy \u017cona twojego m\u0119\u017ca \nby\u0142a szcz\u0119\u015bliwa w momencie gdy m\u0105\u017c zakomunikowa\u0142 jej, \u017ce \u017ceni si\u0119 po raz \nkolejny? Nie, bo to nie moja sprawa. To jest twoje \u017cycie. A wi\u0119c pozostaw i moje \nw spokoju. Zreszt\u0105 uwa\u017cam, \u017ce sytuacja, gdzie \u017cona nie wie nic o kochance jest o \nwiele zdrowsza dla niej, jest bardziej\u2026 ludzka. \n– \u015awietnie. A czy pyta\u0142e\u015b kiedykolwiek co s\u0105dzi o tym ta kobieta, z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 \npotajemnie spotykasz? Uwa\u017casz, \u017ce taki uk\u0142ad jest fair w stosunku do niej? \n– Kiedy o tym rozmawiali\u015bmy. Ona si\u0119 nie skar\u017cy. Czy nie znaczy to \u017ce jest \nzadowolona? \n– Ach tak\u2026 Skoro tak twierdzisz\u2026 – Anna zrezygnowana zako\u0144czy\u0142a dyskusj\u0119. \u2013 \nChod\u017amy do wozu. Jest p\u00f3\u017ano. Za godzini\u0119 b\u0119dziemy na przedmie\u015bciach Nowego \nJorku. Musz\u0119 skontaktowa\u0107 si\u0119 z m\u0119\u017cem. Trzeba wam znale\u017a\u0107 nocleg. \n <\/p>\n \n \n \n \n <\/p>\n\n \n \n8. \n \n \n \n \nPok\u00f3j zasnu\u0142 cie\u0144. Na wp\u00f3\u0142 widoczne kontury sprz\u0119t\u00f3w przypomina\u0142y koszmary z \ndzieci\u0144stwa. Anna zawsze ba\u0142a si\u0119 zabaw w chowanego. Przepastna szafa kry\u0142a nie \ntylko ulubionego braciszka i towarzysza zabaw, ale r\u00f3wnie\u017c multum nieznanych \npostaci, kt\u00f3re zawisa\u0142y sprytnie pomi\u0119dzy ubraniami matki, na starych wieszakach \nz drewna. Anna ogarn\u0119\u0142a wzrokiem pok\u00f3j hotelowy. Od prawej do lewej, od lewej do \nprawej, i jeszcze raz. \u0106wiczenie ga\u0142ek ocznych, \u0107wiczenie dezorientacji umys\u0142u. \nSkuteczne na przeci\u0105g kilku sekund. Nie docenia\u0142a przebieg\u0142o\u015bci w\u0142asnej \nwyobra\u017ani, kt\u00f3ra noc\u0105 uniezale\u017cnia\u0142a si\u0119 od niej, od kobiety zwanej Ann\u0105, i \no\u017cywa\u0142a, i \u017cy\u0142a przez te kilka nocnych godzin w\u0142asnym \u017cyciem. Anna spojrza\u0142a w \nokno. Jasny rogalik. P\u00f3\u0142 jab\u0142ka w otoczeniu okruch\u00f3w chleba. Wr\u00f3ci\u0142a wzrokiem \nwg\u0142\u0105b pomieszczenia. Poczeka\u0142a a\u017c wzrok zn\u00f3w przyzwybierze w\u0142a\u015bciwo\u015bci kocie i \ndostrzega\u0107 b\u0119dzie obiekty w ciemno\u015bci. Pok\u00f3j przypomina\u0142 pobojowisko. Rozrzucane \nbyle jak ubrania, otwarte wybebeszone walizki. Farid zwyk\u0142 nie przejmowa\u0107 si\u0119 \nporz\u0105dkowaniem w\u0142asnej odzie\u017cy i przynale\u017cno\u015bci. To by\u0142o kobiece zadanie. Tak. \nTak zosta\u0142 wychowany \u2013 powtarza\u0142a w duchu ona i z rezygnacj\u0105 sprz\u0105ta\u0142a po sobie \ni po nim. Nieustaj\u0105ce syzyfowe prace. Trudy kariatydy. Odrastaj\u0105ca w\u0105troba. Tfu, \ndlaczego mia\u0142a tak dziwaczne skojarzenia, pomieszanie element\u00f3w kuchenno \nspo\u017cywczych z krwawo \u015bmierciono\u015bnymi i obrzydliwymi. Powinna zamkn\u0105\u0107 powieki i \nspa\u0107. Tak jak on, kt\u00f3ry obok chrapa\u0142 ju\u017c od dobrej godziny. Anna nie mog\u0142a \njednak zasn\u0105\u0107. Przyciska\u0142a palcami zm\u0119czone mi\u0119\u015bnie ga\u0142ek ocznych. Rozci\u0105ga\u0142a \nje, masowa\u0142a, przykrywa\u0142a wn\u0119trzem d\u0142oni. Kreowa\u0142a noc ciemniejsz\u0105 ni\u017c by\u0142a w \nistocie. Na nic. Oczy nie chcia\u0142y odpocz\u0105\u0107. Poddenerwowane mi\u0119\u015bnie ga\u0142ek drga\u0142y \npod dotkni\u0119ciem d\u0142oni. Czu\u0142a ich dr\u017cenie nawet ich nie dotykaj\u0105c. To wszystko z \njego winy. Jak\u017ce nie znosi\u0142a tych wieczornych k\u0142\u00f3tni! Wola\u0142a ju\u017c te poranne. \nMia\u0142y czas rozwia\u0107 si\u0119 przygasn\u0105\u0107 i zniewa\u017cnie\u0107 przed czu\u0142o\u015bci\u0105 i intymno\u015bci\u0105 \nnocy. I o co w\u0142a\u015bciwie te k\u0142otnie wieczorne? O nic. Przywo\u0142a\u0142a w my\u015blach \nprzebieg ich dyskusji sprzed kilku godzin, kiedy dotarli nareszcie z Frankiem i \nAngelik\u0105 do Nowego Jorku i zameldowali w hotelu, kt\u00f3ry zarezerwowa\u0142 Farid. \nM\u0105\u017c by\u0142 wyj\u0105tkowo czu\u0142y, mi\u0142y i czaruj\u0105cy. Anna spogl\u0105da\u0142a na niego mile \nzaskoczona. – By\u0107 mo\u017ce wszystko mia\u0142o potoczy\u0107 si\u0119 wedle zamierze\u0144. Nie b\u0119dzie \nproblem\u00f3w z wizyt\u0105 Angeliki, leczeniem i ostatecznym zabiegiem. – Anna \nwiedzia\u0142a, \u017ce Farid potrafi\u0142 zaanga\u017cowa\u0107 si\u0119 g\u0142\u0119boko w spraw\u0119 pacjenta, je\u015bli \nby\u0142 ku temu dostatecznie istotny, naukowo-medyczny pow\u00f3d. Je\u015bli by\u0142 to przypadek \nciekawy \u2013 jak twierdzi\u0142. Annie, aby zainteresowa\u0107 si\u0119 spraw\u0105 obcego cz\u0142owieka, \njego nowopowstaj\u0105c\u0105 niedojrza\u0142\u0105 cho\u0107by sztuk\u0105, aby wyci\u0105gn\u0105\u0107 pomocn\u0105 d\u0142o\u0144, \nwystawi\u0107 jego dzie\u0142a w swojej galerii wystarcza\u0142a cho\u0107by chwila rozmowy, rzut \noka na obraz, kilka s\u0142\u00f3w w emailu. Farid jednak pierwsze lata swojej praktyki \nodby\u0142 w Pakistanie, gdzie ilo\u015b\u0107 pacjent\u00f3w, ubogich pacjent\u00f3w, by\u0142a ogromna, \ngdzie lekarz nie m\u00f3g\u0142 pozwoli\u0107 sobie na czu\u0142ostkowo\u015b\u0107, \u017cal, wahanie i \nfilantropi\u0119. Wszyscy zas\u0142ugiwali na leczenie, a jednak jedynie najbogatsi \notrzymywali propozycj\u0119 zastosowania najnowszych metod leczenia. Farid jednak \nbardzo kocha\u0142 swoj\u0105 \u017con\u0119. Niewielu rzeczy potrafi\u0142 jej odm\u00f3wi\u0107, w \u017cyciu \ncodziennym. Wszystko jednak wygl\u0105da\u0142o inaczej, je\u015bli chodzi\u0142o o jego niez\u0142omne \npogl\u0105dy, kt\u00f3re, jak skar\u017cy\u0142a si\u0119 Anna, nie zawsze zgadza\u0142y si\u0119 z islamem. \nWielokrotnie by\u0142y efektem jego silnie zakorzenionego egoizmu rozpieszczonego \ndziecka, syna w bogatej rodzinie pakista\u0144skiej, kt\u00f3ry zawsze mia\u0142 tradycyjnie \nbardziej uprzywilejowan\u0105 pozycj\u0119 od c\u00f3rki. Nie by\u0142o tu te\u017c bez przyczyny jego \nwieloletnie pomieszkiwanie na granicy Europy zachodniej i Ameryki. Do Pakistanu \npowraca\u0142 ju\u017c niemal jako go\u015b\u0107, przybysz tymczasowy. Farid zd\u0105\u017cy\u0142 wi\u0119c ju\u017c \nprzesi\u0105kn\u0105\u0107 europejsko\u015bci\u0105 i zachodnio\u015bci\u0105 z ca\u0142ym niezno\u015bnym dla Anny, \ndobrodziejstwem inwentarza, wygodnictwem, umi\u0142owaniem komfortu, oboj\u0119tno\u015bci\u0105, \nliberalizmem i cynizmem. Ale dzi\u015b by\u0142 w \u015bwietnym humorze. Spogl\u0105daj\u0105c wi\u0119c tego \nwieczoru na Farida utwierdzia\u0142a si\u0119 w przekonaniu, \u017ce plany jej i zapoznanej \npary p\u00f3jd\u0105 g\u0142adko. Tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o. Doktor um\u00f3wi\u0142 si\u0119 z pacjentk\u0105 i jej m\u0119\u017cem \nna dzie\u0144 kolejny, tu\u017c po po\u0142udniu. W jednej z najlepszych klinik nowojorskich w \nNowym jorku, gdzie mia\u0142 status lekarza go\u015bcinnego, honorowego cz\u0142onka \nstowarzyszenia lekarzy, z kt\u00f3rych inicjatywy powsta\u0142a ta klinika. Angelika nie \npotrafi\u0142a ukry\u0107 swojej rado\u015bci. Anna r\u00f3wnie\u017c pe\u0142na by\u0142a entuzjazmu i dobroci dla \nca\u0142ego \u015bwiata. \nFarid i Anna szybko rozstali si\u0119 z Angelik\u0105 i Frankiem i udali do swojego pokoju \nna jednym z wy\u017cszych pi\u0119ter. Pok\u00f3j by\u0142 niewielki, ale przytulny, co rzadko mo\u017cna \nby\u0142o powiedzie\u0107 o pokojach hotelowych. By\u0107 mo\u017ce to jego male\u0144ko\u015b\u0107, zape\u0142nienie \nmeblami powodowa\u0142o wra\u017cenie cosy-cosy jak m\u00f3wi\u0142a sobie Anna po angielsku. \nZrzuci\u0142a sweterek i po\u0142o\u017cy\u0142a go na wi\u0119kszym z foteli, przysiad\u0142a na chwil\u0119 przed \ngustown\u0105 szerok\u0105 toaletk\u0105 i wielkim lustrem. Zajrza\u0142a w siebie. Mrugn\u0119\u0142a okiem \ndo Anny z naprzeciwka, zdj\u0119\u0142a okulary s\u0142oneczne i ubranie i uciek\u0142a do \u0142azienki, \ns\u0142ysz\u0105c jeszcze tylko w ostatniej chwili natr\u0119tn\u0105 pro\u015bb\u0119 m\u0119\u017ca o wyj\u0119cie \nkomputera i pod\u0142\u0105czenie, o po\u015bcielenie \u0142\u00f3\u017cka i o co\u015b jeszcze czego ju\u017c nie \nchcia\u0142a s\u0142ysze\u0107. \n– pomy\u015bl przez chwil\u0119 kochanie, \u017ce jeszcze mnie nie ma. \u2013 rzuci\u0142a z\u0142o\u015bliwie. – \nMusz\u0119 odpocz\u0105c po podr\u00f3\u017cy, musz\u0119 wzi\u0105\u0107 d\u0142u\u017csz\u0105 k\u0105piel. Je\u015bli chcesz, chod\u017a do \nmnie. \u2013 nie by\u0142o odpowiedzi. Farid prawdopodobnie sam si\u0119gn\u0105\u0142 po laptopa i w \nprzeci\u0105gu kilku sekund ju\u017c znikn\u0105\u0142 z pola widzenia s\u0142yszenia i reagowania. By\u0142 w \npracy. By\u0142 przy komputerze. By\u0142 online. Wireless network by\u0142 dost\u0119pny w hotelu \ndla ch\u0119tnych i sk\u0142onnych do uiszczenia rachunku za serwis. Anna r\u00f3wnie\u017c cieszy\u0142a \nsi\u0119 my\u015bl\u0105c o mo\u017cliwo\u015bci sprawdzenia swojej korespondecji. Le\u017ca\u0142a w wannie, p\u0142yn \ndo k\u0105pieli wytworzy\u0142 pi\u0119ciocentrymentrow\u0105 warstw\u0119 piany. Olejek zapachowy \nsprawia\u0142, \u017ce mia\u0142a ochot\u0119 zasn\u0105\u0107 cho\u0107 na chwil\u0119. Nie lubi\u0142a jednak momentu, w \nkt\u00f3rym budzi\u0142a si\u0119 na tyle p\u00f3\u017ano, \u017ce woda zd\u0105\u017cy\u0142a ju\u017c wystygn\u0105\u0107. Brrr. \nNieprzyjemne zako\u0144czenie cudownej relaksacyjnej k\u0105pieli. Pr\u0119dki prysznic. I by\u0142a \nju\u017c w \u0142\u00f3\u017cku, obok niego. Z mokrymi w\u0142osami okrytymi sk\u0105pym r\u0119cznikiem, kt\u00f3ry \nzsuwa\u0142 si\u0119 nieustannie. Skry\u0142a si\u0119 wraz z g\u0142ow\u0105 w po\u015bcieli, przytulaj\u0105c do jego \ncia\u0142a i pi\u017camy. Laptop przeszkadza\u0142. Wysun\u0119\u0142a si\u0119 zn\u00f3w spod ko\u0142dry i zacz\u0119\u0142a \nodruchowo spogl\u0105da\u0107 na ekran. Rozmawia\u0142 z Rabi\u0105. \n– Pozdr\u00f3w j\u0105 ode mnie \u2013 poprosi\u0142a – wszystko u nich w porz\u0105dku? Jak min\u0119\u0142a \npodr\u00f3\u017c? \n– Tak, wszystko dobrze. Podr\u00f3\u017c \u2013 bezproblemowo. Dzieci by\u0142y podobno marudne. \nMomina cz\u0119sto o tobie wspomina, powinna\u015b do niej zadzwoni\u0107. \n– Tak, dawno nie widzia\u0142am si\u0119 ju\u017c dzie\u0107mi. No, ale teraz maj\u0105 mn\u00f3stwo innych \natrakcji, tabun kuzyn\u00f3w i kuzynek ameryka\u0144skich. \n– By\u0107 mo\u017ce. Ale je\u015bli chcia\u0142aby\u015b pojecha\u0107 ze mn\u0105 do Houston, to prosz\u0119 bardzo. \nGdy przyjad\u0119 przeniesiemy si\u0119 i tak do hotelu. \u2013 Anna zamilk\u0142a. Nie mia\u0142a ochoty \njecha\u0107. Niepotrzebnie zacz\u0119\u0142a t\u0119 rozmow\u0119 o Rabii i dzieciach. Zn\u00f3w. Schowa\u0142a si\u0119 \npod ko\u0142dr\u0119, aby unikn\u0105\u0107 odpowiedzi. Czy on nie wiedzia\u0142 jednak jaka b\u0119dzie \nodpowied\u017a? To ju\u017c nie te czasy, gdy mieszkali razem. Min\u0119\u0142y chwil\u0119, gdy Anna \nskupia\u0142a ca\u0142\u0105 uwag\u0119 na umiej\u0119tno\u015bci kontrolowania emocji, gdy stara\u0142a si\u0119 \ntolerowa\u0107, przyjmowa\u0107 kompromisy, rozumie\u0107. Utrzymywa\u0142a pozytywne relacje z \nRabi\u0105. Na odleg\u0142o\u015b\u0107. Obecno\u015b\u0107 jej dzieci jednak, kontakt z nimi, by\u0142 jedynie \nbolesny. Zazdro\u015bci\u0142a? By\u0107 mo\u017ce. By\u0107 mo\u017ce tak w\u0142a\u015bnie nale\u017ca\u0142o to nazwa\u0107. \n– M\u00f3j najm\u0142odszy syn r\u00f3wnie\u017c chcia\u0142by ci\u0119 zobaczy\u0107. \u2013 Farid przerwa\u0142 ci\u0105g my\u015bli \nAnny kontynuuj\u0105c rozpocz\u0119ty wcze\u015bniej watek – Nie pami\u0119ta ju\u017c za dobrze swojej \ndrugiej mamy. Ju\u017c m\u00f3wi i chodzi. A po raz ostatni widzia\u0142a\u015b go przecie\u017c tak \ndawno. \n– To prawda. By\u0142 bobasem. Ale kochanie, to nie jest moje dziecko. Dobrze, \n\u015bwietnie, mia\u0142e\u015b wspania\u0142e intencje prosz\u0105c mnie abym zajmowa\u0142a si\u0119 nim kiedy\u015b, \nw momencie gdy by\u0142 male\u0144ki, gdy Rabia mia\u0142a pe\u0142ne r\u0119ce roboty przy pozosta\u0142ych \ndwojgu. Ale to nie moje dziecko. Wiesz jak ja si\u0119 czuj\u0119? C\u00f3\u017c, powiniene\u015b \nwiedzie\u0107, \u017ce czuj\u0119 zazdro\u015b\u0107, jako kobieta. Niezale\u017cnie od decyzji, jakie \npodj\u0105\u0142e\u015b, czy mo\u017ce podj\u0119li\u015bmy, w sprawie potomstwa. \n– Zazdro\u015b\u0107? A czy wiesz jak ja si\u0119 czuj\u0119 za ka\u017cdym razem gdy wypuszczasz si\u0119 w \npodr\u00f3\u017c samotnie? Gdy wracasz szcz\u0119\u015bliwa i radosna i opowiadasz mi o swoich \nnowych znajomych. \n– Dlaczego zmieniasz temat? I o kogo jeste\u015b w tej chwili zazdrosny, o Franka, o \nAngelik\u0119? \n– Nie \u017cartuj prosz\u0119. Oczywi\u015bcie, \u017ce my\u015bl\u0119 o Franku. Przykro mi Anno, ale sama \nwiesz, \u017ce w pewnym sensie straci\u0142em do ciebie zaufanie. Chc\u0119 wi\u0119c teraz \nwiedzie\u0107, czy co\u015b mi\u0119dzy wami by\u0142o. \n– Ale\u017c nic nie by\u0142o. Absolutnie nic. Wiem, \u017ce by\u0107 mo\u017ce masz prawo do \npodejrzliwo\u015bci, ale dlaczego nigdy nie pr\u00f3bujesz mnie zrozumie\u0107? Ani nie \npr\u00f3bujesz zrozumie\u0107 tamtej sytuacji sprzed dwu lat. By\u0142am samotna, pe\u0142na \nw\u0105tpliwo\u015bci. Wok\u00f3\u0142 s\u0142ysza\u0142am r\u00f3\u017cne opinie i tysi\u0105ce narzeka\u0144 na ciebie. Sama nie \nwiedzia\u0142am ju\u017c, w co wierzy\u0107. Wiesz sam, jak bliska by\u0142am wtedy decyzji o \nrozstaniu. By\u0107 mo\u017ce w moim umy\u015ble to si\u0119 ju\u017c w\u0142a\u015bciwie wtedy sta\u0142o. Chcia\u0142am by\u0107 \nwolna, chcia\u0142am zwi\u0105za\u0107 si\u0119 z kim\u015b, kto b\u0119dzie sam wolny, kto da mi nie tylko \nmi\u0142o\u015b\u0107, ale i mo\u017cliwo\u015b\u0107 \u017cycia wedle schemat\u00f3w, kt\u00f3re by\u0142y mi bli\u017csze, mnie, \nEuropejce. Farid, zw\u0105tpi\u0142am wtedy w pomy\u015blno\u015b\u0107 naszego zwi\u0105zku. Dlatego\u2026 Dlatego \nci\u0119 zdradzi\u0142am. Poczu\u0142am nareszcie \u017ce niczego nie musz\u0119 udowadnia\u0107, nie musz\u0119 \npilnowa\u0107 swoich uczu\u0107 i szuka\u0107 kompromis\u00f3w, mog\u0119 by\u0107 w pe\u0142ni sob\u0105. Ale kocha\u0142am \nci\u0119, nigdy nie przesta\u0142am ci\u0119 kocha\u0107. To wszystko po prostu mnie wtedy \nprzeros\u0142o. Multum problem\u00f3w i ty, od kt\u00f3rego nie mog\u0142am nigdy oczekiwa\u0107 pe\u0142nego \nwsparcia, bo zawsze przecie\u017c by\u0142a te\u017c ona. Ona, och. Lubi\u0119 Rabi\u0119 ogromnie, ale \nnie wymagaj ode mnie za du\u017co, prosz\u0119. Ponadto czy nigdy nie zdarzy\u0142o ci si\u0119 mnie \nzdradzi\u0107? Przecie\u017c oboje wiemy, \u017ce tak! Dlaczego te odmienne kryteria dla kobiet \ni m\u0119\u017cczyzn, och jak\u017ce nienawidz\u0119 czasem tej twojej, twojej ale i mojej naszej \nkultury patriarchalnej. \u2013 Anna oddycha\u0142a szybko, przerwa\u0142a na chwil\u0119 jakby \nzabrak\u0142o jej tchu. \u017bachn\u0119\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu – Nie potrafi\u0119 \u015bcierpie\u0107 tych dyskusji i \nsytuacji w kt\u00f3re si\u0119 wik\u0142am. Farid, musz\u0119 na chwil\u0119 wyj\u015b\u0107. Przykro mi. \u2013 Anna \nwsta\u0142a gwa\u0142townie i zacz\u0119\u0142a si\u0119 szybko ubiera\u0107. \n– Gdzie chcesz i\u015b\u0107? P\u00f3\u017ano jest! \n– Nigdzie! Nie wiem. Mo\u017ce na basen. Musz\u0119 odreagowa\u0107. \n– Sama? \n– Dlaczego nie? Ponad siedemdziesi\u0105t procent czasu sp\u0119dzam samotnie, zdala od \nciebie! Dlaczego w\u00f3wczas nie pytasz dlaczego tak wiele rzeczy robi\u0119 sama! \u2013 \nFarid us\u0142ysza\u0142 ju\u017c tylko trza\u015bni\u0119cie drzwiami i jej szybkie kroki na zewn\u0105trz. \n \n \n Basen by\u0142 jeszcze otwarty, ostatnie dwadzie\u015bcia minut. Zamykali o p\u00f3\u0142nocy. \nBy\u0142a sama, ani \u017cywej duszy o tej porze. By\u0142a przyzwyczajona, zawsze chodzi\u0142a na \nma\u0142o znane, puste baseny. Zasady skromno\u015bci muzu\u0142ma\u0144skiej? Unikanie obecno\u015bci \nm\u0119\u017cczyzn? A mo\u017ce powodem by\u0142 po prostu wstyd i kompleksy zwi\u0105zane z jej \nsylwetk\u0105, cho\u0107 od wielu lat by\u0142y one nieuzasadnione. Schud\u0142a, po trzydziestce \nwygl\u0105da\u0142a \u015bwietnie. Kompleksy jednak pozosta\u0142y. \nAnna samotnie przemierza\u0142a d\u0142ugo\u015b\u0107 niebieskiego zbiornika, w t\u0119 i z powrotem, \nraz , dwa, trzy i zn\u00f3w. Wiele razy, a\u017c do zm\u0119czenia, do utraty si\u0142. P\u0142ywanie \nwprowadza\u0142o w trans, \u017cabka, plecy, \u017cabka, plecy, \u017cabka, \u017cabka, \u017cabka. Ulga. I \nodpr\u0119\u017cenie. Po p\u00f3\u0142 godzinie otworzy\u0142a cicho drzwi ich pokoju hotelowego. Na \nszcz\u0119\u015bcie, mimo \u017ce wychodzi\u0142a zdenerwowana, nie zapomnia\u0142a zabra\u0107 swojej karty \nmagnetycznej. Farid spa\u0142, lampka zapalona, laptop na \u0142\u00f3\u017cku, w nogach. Zapewne \nprzy\u0142o\u017cy\u0142 g\u0142ow\u0119 na chwil\u0119, chc\u0105c odpocz\u0105\u0107, by\u0107 mo\u017ce sfrustrowany po minionej \ndyskusji, i tak zasn\u0105\u0142. Zrobi\u0142o jej si\u0119 go \u017cal. Czy nie stara\u0142 si\u0119 by\u0107 dobrym \nm\u0119\u017cem? Nigdy jej niczego nie brakowa\u0142o. Brakowa\u0142o\u2026? Tak, jego obecno\u015bci. Ale to \nby\u0142y regu\u0142y gry, kt\u00f3re przyj\u0119\u0142a ju\u017c na pocz\u0105tku, z ca\u0142\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105. Anna \nzdj\u0119\u0142a komputer z \u0142\u00f3\u017cka, wsun\u0119\u0142a si\u0119 pod ko\u0142dr\u0119, przytuli\u0142a do niego i pr\u00f3bowa\u0142a \nzasn\u0105\u0107. Poczu\u0142a, \u017ce obudzi\u0142 si\u0119. Poczu\u0142 jej obecno\u015b\u0107 i zacz\u0105\u0142 jej szuka\u0107 ustami \ni d\u0142o\u0144mi. Podda\u0142a si\u0119 tylko, zm\u0119czona p\u0142ywaniem, pozwoli\u0142a, aby dotkn\u0105\u0142 j\u0105, \npie\u015bci\u0142 i wzi\u0105\u0142. Tak jak zawsze, gdy budzi\u0142 si\u0119 w \u015brodku nocy. Troch\u0119 leniwie, \ntroch\u0119 nami\u0119tnie. Szybko. <\/p>\nKsi\u0119\u017cyc znikn\u0105\u0142 z pola widzenia i w pokoju zrobi\u0142o si\u0119 naprawd\u0119 ciemno. Anna od \ndwu godzin ju\u017c my\u015bla\u0142a, wspomina\u0142a, nie mog\u0142a zaufa\u0107 morfeuszowi. Postanowi\u0142a \nwsta\u0107 i usi\u0105\u015b\u0107 przy toaletce, otworzy\u0107 komputer i napisa\u0107 kilka s\u0142\u00f3w, mo\u017ce \nwiersz, mo\u017ce list. Kilka minut przed lustrem przy toaletce i oczekiwanie na \nwielkie otwarcie k\u0142opotliwych okienek. W kilkana\u015bcie minut powsta\u0142 list, d\u0142ugi, \nciep\u0142y list do Rabii. Przeprosiny za zanieobecno\u015b\u0107 przysz\u0142\u0105 w Houston, \npozdrowienia i poca\u0142unki dla dzieci, zwierzenia na temat w\u0142asnych plan\u00f3w pracy i \npisania, zwierzenia na granicy intymno\u015bci, o dzieciach, o pragnieniach, kt\u00f3re, \ncho\u0107 zdawa\u0142y si\u0119 by\u0142y st\u0142umione, tu, w Ameryce zn\u00f3w od\u017cy\u0142y. By\u0107 mo\u017ce pod wp\u0142ywem \ndawnych wspomnie\u0144 pobytu w Pensacola, by\u0107 mo\u017ce pod wp\u0142ywem problem\u00f3w i opowie\u015bci \nAngeliki. List na wiele d\u0142ugich linijek, kt\u00f3re Rabia czyta\u0107 b\u0119dzie pewnie z \nzaciekawieniem, na kt\u00f3ry Anna nigdy nie dostanie odpowiedzi. Jak zwykle. \nPozdrowienia. Podpis. Nowy plik i jeszcze ten pe\u0142en niecierpliwo\u015bci i straconych \nz\u0142udze\u0144, wiersz. Nareszcie poczu\u0142a si\u0119 senna. \n \n \n \n \n \n <\/p>\n\n \n \n9. \n \n \n \nNajszybszym \u015brodkiem transportu w Nowym Jorku jest metro. Frank i Angelika z \nmap\u0105 w r\u0119ku skierowali si\u0119 ku linii numer sze\u015b\u0107, kt\u00f3ra zawie\u017a\u0107 ich mia\u0142a \nbezpo\u015brednio na skrzy\u017cowanie Lexington avenue i ulic\u0119 68. Stamt\u0105d nale\u017ca\u0142o \nprzespacerowa\u0107 si\u0119 na East 70th Street gdzie znajdowa\u0142 si\u0119 szpital zwany Center \nfor Reproductive Medecine and Infertility, zwany kr\u00f3tko CRMI. O\u015brodek ten, w \nsamym centrum miasta, w New York City, dzia\u0142a\u0142 pod patronatem Cornell \nUniversity. Stosowa\u0142 on ciekaw\u0105 metod\u0119 wykorzystania kom\u00f3rek kobiecych przysz\u0142ej \nmatki pobranych z wn\u0119trza macicy, dla procesu zap\u0142odnienia i rozwoju kom\u00f3rki \njajowej w prob\u00f3wce. Wcze\u015bniej u\u017cywano kom\u00f3rek zwierz\u0119cych. Doktor Farid \nzdecydowanie stawia\u0142 t\u0119 metod\u0119 wy\u017cej ponad pierwotn\u0105, barbarzy\u0144sk\u0105, jak \ntwierdzi\u0142. \nAngelika by\u0142a zdenerwowana. Frank musia\u0142 sam czuwa\u0107 nad odnalezieniem kierunku \ndrogi i zachowa\u0107 orientacj\u0119 w terenie, ona bowiem, a widzia\u0142 swoj\u0105 \u017con\u0119 w tak \nwielkim stanie roztargnienia po raz pierwszy, nie potrafi\u0142a na niczym skupi\u0107 \nuwagi poza m\u0105j\u0105c\u0105 nast\u0105pi\u0107 za nieca\u0142\u0105 godzin\u0119 rozmow\u0105 z doktorem. Prawd\u0105 by\u0142o \njednak i to, \u017ce Frank nigdy dot\u0105d nie towarzyszy\u0142 \u017conie podczas wizyt u \nginekologa. Mo\u017ce by\u0142a wi\u0119c to jej naturalna w takiej sytuacji postawa? Tak \nodmienna od tej jak\u0105 obserwowa\u0142 na co dzie\u0144, zr\u00f3wnowa\u017conej i rozs\u0105dnej \u2013 my\u015bla\u0142 \nzachowuj\u0105c milczenie od momentu opuszczenia hotelu, a\u017c do chwili przest\u0105pienia \nprogu szpitala. Angelika za\u015b rzuca\u0142a od czasu do czasu chaotyczne uwagi, kt\u00f3rych \nsensu Frank nie stara\u0142 si\u0119 nawet zrozumie\u0107. Co\u015b jej si\u0119 przypomina\u0142o. O czym\u015b \nnie mog\u0142a zapomnie\u0107. Za wszelk\u0105 cen\u0119 musia\u0142a postawi\u0107 doktorowi to w\u0142a\u015bnie \npytanie. Nareszcie. Drzwi do gabinetu na pi\u0119trze by\u0142y zamkni\u0119te. Angelika \npodesz\u0142a i delikatnie zapuka\u0142a. Odezwa\u0142 si\u0119 zapraszaj\u0105cy g\u0142os z wewn\u0105trz. \n– Chod\u017a ze mn\u0105. \u2013 poci\u0105gn\u0119\u0142a m\u0119\u017ca za sob\u0105. Chc\u0119 aby\u015b by\u0142 ze mn\u0105, ostatecznie\u2026 \nzgodzi\u0142e\u015b si\u0119 \u2013 pu\u015bci\u0142a mu najmniej oczekiwane przez niego w tej chwili \nkpiarskie oczko. Weszli wi\u0119c oboje. Anna pierwsza podesz\u0142a do biurka doktora i \nus\u0142ysza\u0142a zaproszenie zaj\u0119cia fotela na wprost jego biurka. Frank usiad\u0142 na \nkrze\u015ble obok. Doktor Farid by\u0142 cz\u0142owiekiem do\u015b\u0107 wysokim, dobrze zbudowanym i \nprzystojnym. Tak oceni\u0142a go Angelika w ci\u0105gu kilku minut, gdy podni\u00f3s\u0142 si\u0119 poda\u0142 \njej r\u0119k\u0119 i jej m\u0119\u017cowi w ge\u015bcie powitania. Ona r\u00f3wnie\u017c poczu\u0142a, \u017ce ten m\u0119\u017cczyzna, \nkt\u00f3rego wygl\u0105d by\u0142 tak egzotyczny i poci\u0105gaj\u0105cy, bacznie j\u0105 obserwuje, jej \nzachowanie, spos\u00f3b m\u00f3wienia, ocenia jej zdolno\u015bci umys\u0142owe, charakter, studiuje \njej cia\u0142o. To by\u0142o niecodzienne uczucie, kt\u00f3rego Angelika do tej pory nie \ndoznawa\u0142a w gabinetach lekarzy. Ci, kt\u00f3rych pozna\u0142a byli zazwyczaj wpatrzeni w \nkart\u0119 pacjenta, analizy medyczne, w ko\u0144cu zapatrzeni we w\u0142asne pi\u00f3ro i biurko. \nDopiero w momencie, gdy pacjentka musia\u0142a podda\u0107 si\u0119 ogl\u0119dzinom, lekarz zwyk\u0142 \nspogl\u0105da\u0107 na ni\u0105 wzrokiem, kt\u00f3ry nie wyra\u017ca\u0142 \u017cadnych uczu\u0107, zupe\u0142nie jakby \nspogl\u0105danie na kobiece piersi, czy narz\u0105dy rozrodcze by\u0142o czynno\u015bci\u0105 tak \nnaturaln\u0105 i codzienn\u0105 jak spogl\u0105danie na przedmioty martwe, na okazy \nzoologiczne, na wsp\u00f3\u0142ziomk\u00f3w w autobusie. Zupe\u0142nie jakby ich ogl\u0105danie nie \nwzbudza\u0142o absolutnie \u017cadnych odczu\u0107, co m\u00f3wi\u0107 o podnieceniu, ekscytacji. \nTymczasem doktor Farid zachowywa\u0142 si\u0119 zupe\u0142nie inaczej. Uwa\u017cnie obejrza\u0142 kobiec\u0105 \nfigur\u0119 Angeliki, tak \u017ce ona poczu\u0142a si\u0119 niepewnie, i w chwili gdy Frank usiad\u0142 \nobok niej przysun\u0119\u0142a si\u0119 bli\u017cej wraz z fotelem, przechyli\u0142a w jego stron\u0119 i \npo\u0142o\u017cy\u0142a d\u0142o\u0144 na jego d\u0142oni spoczywaj\u0105cej na kolanie. Frank nie zareagowa\u0142. \nDoktor za\u015b zrozumia\u0142 aluzj\u0119 bez s\u0142owa i cofn\u0105\u0142 si\u0119 w fotelu, opar\u0142 wygodnie i z \ndystansem zadaj\u0105c pytania co do przebiegu dotychczasowego leczenia \nginekologicznego Angeliki, przegl\u0105da\u0142 podane mu przez ni\u0105 badania, analizy i \nopinie medyczne lekarzy florydzkich. Po chwili poprosi\u0142 tonem pe\u0142nym taktu, \ngrzecznym a nawet przepraszaj\u0105cym, o mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozmowy sam na sam z pacjentk\u0105. \nAngelika przez chwil\u0119 nie odzywa\u0142a si\u0119, w ko\u0144cu potakuj\u0105co skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 w \nstron\u0119 m\u0119\u017ca. Frank wyszed\u0142. W momencie gdy zamkn\u0119\u0142y si\u0119 drzwi doktor zapyta\u0142 czy \nna pewno wszystko by\u0142o w porz\u0105dku, je\u015bli chodzi o sprawy p\u0142ciowe jej m\u0119\u017ca. \nAngelika kiwaj\u0105c g\u0142ow\u0105 przyzna\u0142a, \u017ce uda\u0142o jej si\u0119 nam\u00f3wi\u0107 go, aby podda\u0142 si\u0119 \ntestowi p\u0142odno\u015bci. Analiza wykaza\u0142a, \u017ce jej m\u0105\u017c jest p\u0142odny. Doktor pochyli\u0142 \ng\u0142ow\u0119. I powoli zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 \n– Wyczuwam dystans w zachowaniu pani m\u0119\u017ca. Rozumiem, \u017ce zdaje sobie pani spraw\u0119, \n\u017ce wiele zale\u017cy tak\u017ce od jego postawy pozytywnej, optymistycznej i od jego \nwsp\u00f3\u0142pracy. Tak jak powiedzia\u0142em ju\u017c wcze\u015bniej metoda in vitro obejmuje pobranie \nzar\u00f3wno kom\u00f3rki jajowej przysz\u0142ej matki jak i nasienia przysz\u0142ego ojca. Pani m\u0105\u017c \nmusi r\u00f3wnie\u017c przyj\u0105\u0107 pewne warunki, zachowa\u0107 zasady, kt\u00f3re szczeg\u00f3\u0142owo zostan\u0105 \npa\u0144stwu przekazane w momencie rozpocz\u0119cie kuracji. \u2013 doktor Farid spojrza\u0142 w \noczy Angelice szukaj\u0105c znaku zrozumienia i akceptacji. \u2013 Przepraszam za moje \nzachowanie w momencie gdy pa\u0144stwo weszli do gabinetu. Czasem trudno poskromi\u0107 \nm\u0119sk\u0105 natur\u0119. Zw\u0142aszcza w obecno\u015bci tak pi\u0119knej kobiety \u2013 Farid spojrza\u0142 na \nkobiet\u0119 siedz\u0105c\u0105 po drugiej stronie biurka. Angelika westchn\u0119\u0142a i wzruszy\u0142a \nramionami. Postanowi\u0142a jednak wykorzysta\u0107 moment nieformalnej rozmowy i zada\u0107 \nkilka pyta\u0144, na kt\u00f3re uparcie nie znajdowa\u0142a odpowiedzi. \n– Drogi doktorze… Anna wiele nam o panu opowiada\u0142a. Same pozytywne rzeczy \u2013 \ndorzuci\u0142a ostatnie zdanie, widz\u0105c ironiczne zdziwienie na twarzy Farida. \n– W istocie? \n– Tak. Ale ja chcia\u0142abym wiedzie\u0107 co\u015b wi\u0119cej, je\u015bli nie uzna pan tego za \nniedyskretno\u015b\u0107. A raczej co\u015b wi\u0119cej o pana pogl\u0105dach. Ot\u00f3\u017c Anna opowiada\u0142a mi \ndu\u017co o islamie. Wiem, \u017ce oboje pa\u0144stwo s\u0105 muzu\u0142manami. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce \nspraw\u0105 naturaln\u0105 dla muzu\u0142manina jest posiadanie dzieci w zwi\u0105zku z \u017con\u0105. Nawet\u2026 \n– Angelika zawaha\u0142a si\u0119 nie wiedz\u0105c czy tak dalekie posuwanie si\u0119 w kwestiach \n\u017cycia prywatnego doktora jest spraw\u0105 po\u017c\u0105dan\u0105 i z gruntu stosown\u0105 w tych \nokoliczno\u015bciach. Widz\u0105c jednak przychylny u\u015bmiech i ani \u015bladu za\u017cenowania, a \nraczej zaciekawienie na twarzy Farida ci\u0105gn\u0119\u0142a dalej. \u2013 Nawet je\u015bli jest to \ndruga \u017cona. \n– Ma pani racj\u0119. Potomstwa jest instotnym elementem zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego. A \njednak wszystko ma sw\u00f3j czas i miejsce. Zawsze powtarzam Annie, \u017ce przyjdzie \nczas odpowiedni. W tej chwili oboje jeste\u015bmy zaj\u0119ci, podr\u00f3\u017cujemy, mamy \nobowi\u0105zki. Nie s\u0105dz\u0119 zreszt\u0105 aby ona tak \u0142atwo chcia\u0142a pozby\u0107 si\u0119 swoich ambicji \nprofesjonalnych. Firmy, galerii, pisania. \n– Dlaczego mia\u0142aby si\u0119 ich wyrzeka\u0107? Nie s\u0105dzi pan, \u017ce da si\u0119 te sprawy \npo\u0142\u0105czy\u0107, zawiesie\u0107, powr\u00f3ci\u0107 do nich w odpowiednim czasie? \u2013 g\u0142os Angeliki \npodni\u00f3s\u0142 si\u0119 o ton. \n– Pani Angeliko, o co chodzi? Mam wra\u017cenie, \u017ce jest pani adwokatem Anny. Sk\u0105d to \nnag\u0142e zainteresowanie? \n– Och, nie, bro\u0144 Bo\u017ce. Nigdy. Po prostu ogromnie lubi\u0119 dzieci, pracuj\u0119 z nimi, i \noczekuj\u0119 z wielk\u0105 nadziej\u0105 w\u0142asnych, jak mo\u017ce si\u0119 pan domy\u015bla\u0107. Bardzo polubi\u0142am \nAnn\u0119. Du\u017co my\u015bla\u0142am o jej sytuacji, o Pa\u0144stwa sytuacji.. Ja wiem, \u017ce to \nw\u015bcibstwo, moja niedyskrecja, ale niech Pan pozwoli mi to powiedzie\u0107, doktorze – \not\u00f3\u017c my\u015bl\u0119, \u017ce jest bardzo niewiele kobiet, kt\u00f3re z jakich\u015b powod\u00f3w rezygnuj\u0105 \n\u015bwiadomie z macierzy\u0144stwa albo przesuwaj\u0105 je na odleg\u0142y i niekre\u015blony w \nprzysz\u0142o\u015bci termin, i po wielu latach, gdy jest ju\u017c na macierzy\u0144stwo w zasadzie \nza p\u00f3\u017ano, nie \u017ca\u0142uj\u0105 swojej dycyzji. \n– Anna jest kobiet\u0105 dojrza\u0142\u0105 i rozs\u0105dn\u0105. Jest wolna i niezale\u017cna ode mnie w \ndu\u017cym stopniu. Nie wiem czym by\u0142a pokierowana jej decyzja, ale zgodzi\u0142a si\u0119 na \nmoj\u0105 propozycj\u0119. Jednocze\u015bnie ma pani troch\u0119 racji pytaj\u0105c o moje pogl\u0105dy. \nRzyczywi\u015bcie r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 one nieco od opinii, kt\u00f3re us\u0142yszy pani od tych, kt\u00f3rzy \nwszelkie regu\u0142y islamu traktuj\u0105 w spos\u00f3b \u015bmiertelnie powa\u017cny, w\u015br\u00f3d \nkonserwatyst\u00f3w islamskich. Ja si\u0119 do nich nie zaliczam. Uwa\u017cam, \u017ce para \nma\u0142\u017ce\u0144ska ma prawo decydowa\u0107 o sobie i o chwili pojawienia si\u0119 potomstwa. Ja \nsk\u0142aniam si\u0119 ku dalekiemu terminowi w przysz\u0142o\u015bci. Oboje mamy z Ann\u0105 wiele \nzaj\u0119\u0107, wiele obowi\u0105zk\u00f3w, wiele pasji. Nie s\u0105dz\u0119, aby ona chcia\u0142a porzuci\u0107 obecny \nstyl \u017cycia i po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 macierzy\u0144stwu, wymieni\u0107 wolno\u015b\u0107 na uzale\u017cnienie od \ndzieci. \n– Ma pan szczeg\u00f3lne pogl\u0105dy, w\u0142a\u015bciwie nazwa\u0142abym je \u2013 liberalnymi. \n– Nie interesuje mnie to, jak zaszufladkuje si\u0119 moje pogl\u0105dy. Mam ju\u017c troje \ndzieci i wiem jak wielk\u0105 s\u0105 rado\u015bci\u0105, a jednocze\u015bnie ci\u0119\u017carem. \n– W\u0142a\u015bnie, s\u0105 r\u00f3wnie\u017c rado\u015bci\u0105. Dlaczego wi\u0119c uwa\u017ca pan, \u017ce Anna nie powinna \npozna\u0107 przyjemno\u015bci bycia matk\u0105? \n– Nie, myli si\u0119 pani, niczego Annie nie zabraniam, ani nie odmawiam. Chcia\u0142bym \naby by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa. Bardzo j\u0105 kocham, a jednocze\u015bnie wiem, \u017ce to co robi, jej \ngaleria, praca w wydawnictwie, pisarstwo jest jej pasj\u0105 i nie chcia\u0142aby z niej \ntak \u0142atwo zrezygnowa\u0107. Nasze ma\u0142\u017ce\u0144stwo jest jednak jeszcze m\u0142ode, Anna niedawno \nprzesz\u0142a na islam. Jej wiara jest r\u00f3wnie\u017c \u015bwie\u017ca. Jest neofitk\u0105. Potrzebuje \nczasu, aby poj\u0105\u0107 ca\u0142\u0105 istot\u0119 islamu. Dzieci za\u015b, wychowanie muzu\u0142ma\u0144skich dzieci \nto odpowiedzialno\u015b\u0107. Ponadto niech pani spojrzy wok\u00f3\u0142 siebie! Ile sierot na \n\u015bwiecie. Ile wojen, potrzebuj\u0105cych. Ile rzeczy w kt\u00f3re mo\u017cna si\u0119 zaanga\u017cowa\u0107. \nAdopcja, pomoc dora\u017ana, pomoc dzieciom g\u0142oduj\u0105cym, chorym. Anna jest r\u00f3wnie\u017c \ncz\u0142onkiem kilku organizacji charytatywnych. Zaj\u0119cie si\u0119 w\u0142asn\u0105 rodzin\u0105 to w \npewien spos\u00f3b egoizm, nie s\u0105dzi pani? Trzeba mysle\u0107 globalnie, by\u0107 spo\u0142ecznikem, \nspojrze\u0107 szerzej, nie obejmowa\u0107 wzrokiem jedynie w\u0142asne podw\u00f3rko. To pr\u00f3buj\u0119 \nwszystkim wyt\u0142umaczy\u0107. Annie r\u00f3wnie\u017c. Wydaje mi si\u0119, \u017ce si\u0119 dobrze rozumiemy. A \nteraz, je\u015bli pani pozwoli, musz\u0119 wraca\u0107 do pracy. Zagadali\u015bmy si\u0119 nieprawda? \nMi\u0142o by\u0142o mi pani\u0105 pozna\u0107, ale my\u015bl\u0119, \u017ce ta dyskusja ponios\u0142a nas zbyt daleko od \nmeritum, od Pani przypadku Pani Angeliko \u2013 Angelika u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 nieco \nza\u017cenowana, w istocie, uprzytomni\u0142a sobie, \u017ce sp\u0119dzi\u0142a na rozmowie z doktorem \ndobry kwadrans, m\u0105\u017c tymczasem czeka\u0142 pod gabinetem i zastanawia\u0142 si\u0119 zapewne \ndlaczego rozmowa, trwa\u0142a a\u017c tak d\u0142ugo, by\u0107 mo\u017ce niepokoi\u0142 si\u0119 i martwi\u0142, by\u0107 \nmo\u017ce r\u00f3wnie\u017c niecierpliwili si\u0119 oczekuj\u0105cy na doktora pacjenci. Czy\u017c nie by\u0142 \nosob\u0105 szalenie zapracowan\u0105 i zaj\u0119t\u0105? Pewne by\u0142o jednak to, \u017ce jego s\u0142owa \nujawnia\u0142y szczeg\u00f3ln\u0105 charyzm\u0119. Mia\u0142 dar m\u00f3wienia i dar przekonywania. Angelika \nby\u0142a pod wra\u017ceniem jego teorii do tego stopnia, \u017ce potrafi\u0142a jedynie wys\u0142ucha\u0107 \ntego co m\u00f3wi\u0142, nie poddaj\u0105c tego logicznej obr\u00f3bce. Nie dziwi\u0142a si\u0119 ju\u017c zupe\u0142nie \nAnnie, kt\u00f3ra pozostawa\u0142a pod tak wielkim wp\u0142ywem tego interesuj\u0105cego cz\u0142owieka, \nszalenie autorytatywnego. Nie dziwi\u0142a si\u0119 \u017ce Anna tak bardzo i tak \u015blepo by\u0142a w \nnim zakochana. Po\u017cegna\u0142a si\u0119 z doktorem, um\u00f3wi\u0142a na kolejn\u0105 wizyt\u0119 w szpitalu. \nTym razem mia\u0142a ju\u017c uzyska\u0107 konkretny opis przebiegu bada\u0144, oraz otrzyma\u0107 \nprzepisane hormony, kt\u00f3re nakazano za\u017cywa\u0107 przez dwa tygodnie przez zabiegiem \npobrania kom\u00f3rek jajowych z jej organizmu. Wysz\u0142a z gabinetu zamy\u015blona, dopiero \ng\u0142os Franka przywr\u00f3ci\u0142 j\u0105 do rzeczywisto\u015bci. Odpowiedzia\u0142a spokojnie na \nwszystkie jego pytania, w g\u0142owie pozostawa\u0142a jednak jedna tylko my\u015bl \u2013 musia\u0142a \nzobaczy\u0107 si\u0119 z Ann\u0105 i wyja\u015bni\u0107 pewne kwestie. Za wszelk\u0105 cen\u0119 musia\u0142a na\u015bwietli\u0107 \nspraw\u0119 dzieci, macierzy\u0144stwa i bezp\u0142odno\u015bci, adopcji. Chcia\u0142a wiedzie\u0107 jaki by\u0142 \npunkt widzenia islamu. Czy zgadza\u0142 si\u0119 z jej intuicyjnym podej\u015bciem czy by\u0142 \nraczej zgodny z ideami doktora Farida? Nie potrafi\u0142a odm\u00f3wi\u0107 logiczno\u015bci jego \nwywodom, a jednak pozostawa\u0142a jaka\u015b nieokre\u015blona w\u0105tpliwo\u015b\u0107. Dlaczego tak silnie \nobstawa\u0142 przy oddaleniu perspektywy narodzin potomstwa ze zwi\u0105zku z Ann\u0105? Czy \nmia\u0142 tu znaczenie fakt, \u017ce on sam czu\u0142 si\u0119 ju\u017c w pe\u0142ni spe\u0142niony jako ojciec? – \nAngelika nie mog\u0142a zrozumie\u0107 do ko\u0144ca jakimi kr\u0119tymi drogami sz\u0142y my\u015bli doktora \nFarida. – Skoro jego powt\u00f3rne ma\u0142\u017ce\u0144stwo by\u0142o jawne i zaakceptowane, a by\u0142o \nprzecie\u017c akceptowane przez islam, gdzie tkwi\u0142 prawdziwy problem? Po chwili \nwczuwaj\u0105c si\u0119 w sytuacj\u0119 Anny, kt\u00f3ra stawa\u0142a jej si\u0119 coraz bli\u017csza, zaczyna\u0142a \nwsp\u00f3\u0142czu\u0107 jej skomplikowanej sytuacji \u017cyciowej. Czy jednak ka\u017cdy nie by\u0142 w pe\u0142ni \nodpowiedzialny za swoje \u017cycie? Anna by\u0142a pani\u0105 swego losu. Angelika pogr\u0105\u017cona w \nmy\u015blach nie odzywa\u0142a si\u0119 przez ca\u0142\u0105 niemal drog\u0119 do hotelu. Po powrocie za\u015b \nodczu\u0142a potrzeb\u0119 drzemki. Czu\u0142a si\u0119 psychicznie zm\u0119czona. Zasn\u0119\u0142a po chwili. \nSpa\u0142a twardo. Nie mog\u0142a us\u0142ysze\u0107 cichych krok\u00f3w Franka, gdy wychodzi\u0142 z pokoju \nzostawiaj\u0105c jedynie kr\u00f3tk\u0105 notatk\u0119 dla niej na szafce nocnej obok szerokiego \nwygodnego ma\u0142\u017ce\u0144skiego \u0142\u00f3\u017cka. \n \n \n \n \n \n \n \n <\/p>\n\n \n \n10. \n \n \n \n \n\u2026za tym idzie potrzeba wej\u015bcia w miejsk\u0105 energi\u0119 zakonu\u2026 – Frank przeczyta\u0142 \nodruchowo wycinek z prasy ponad g\u0142ow\u0105 czytaj\u0105cego. Staruszek siedzia\u0142 zgarbiony \ni pochylony nad gazet\u0105 tak, \u017ce trudno by\u0142o uwierzy\u0107, \u017ce jest w stanie co\u015b \nodczyta\u0107 z odleg\u0142o\u015bci pi\u0119ciu centymetr\u00f3w od tekstu. Co to za gazeta \u2013 \nzastanawia\u0142 si\u0119 Frank \u2013 zapewne jaki\u015b tygodnik religijny. Spos\u00f3b pisania \npachnia\u0142 modernizmem neochrze\u015bcija\u0144skim, kt\u00f3rego on nie znosi\u0142 i nie rozumia\u0142. \nTe nowoczesne kazania, w kt\u00f3rych gubi\u0142 w\u0105tek ju\u017c w nastej minucie s\u0142uchania. \nZwykle zasypia\u0142 w ko\u015bciele. Raz zdarzy\u0142a mu si\u0119 nawet g\u0142o\u015bniejsza drzemka. Od \ntej pory przesta\u0142 pojawia\u0107 si\u0119 w parafii, odrobin\u0119 ze wstydu, odrobin\u0119 z \npoczucia bezsensu uczestniczenia w nabo\u017ce\u0144stwach. Przeczytane przed chwil\u0105 \nzdanie utkwi\u0142o mu fragmentarycznie w pami\u0119ci \u2013 o jak\u0105 energi\u0119 zakonu chodzi\u0142o \u2013 \nzachodzi\u0142 w g\u0142ow\u0119. \u2013 Co autor mia\u0142 na my\u015bli u\u017cywaj\u0105c przymiotnika \u201emiejska\u201d. \nZakon w centrum miasta? Zakonnicy zaanga\u017cowani w prace urbanistyczne? Eh, bzdury \n\u2013 pochyli\u0142 si\u0119 gwa\u0142townie do przodu przyciskaj\u0105c niezr\u0119cznie staruszka do okna, \nbo w tym momencie autobus zahamowa\u0142 z piskiem opon. Frank zwymy\u015bla\u0142 pod nosem \nzar\u00f3wno kierowc\u0119 autobusu jak i niefortunnego szofera mercedesa, kt\u00f3ry wyjecha\u0142 \nnieostro\u017cnie z parkingu niemal tu\u017c pod ko\u0142a miejskiej komunikacji. Frank \nprzeprosi\u0142 siedz\u0105cego m\u0119\u017cczyzn\u0119 zaczytanego w swojej gazecie do tego stopnia, \u017ce \nniemal nie zwr\u00f3ci\u0142 uwagi na incydent drogowy. Przesun\u0105\u0142 si\u0119 o krok w prawo, aby \nnie dosz\u0142o do powt\u00f3rnego kontaktu cielesnego z siedz\u0105cym. Kierowca autobusu by\u0142 \nzdaje si\u0119 cholerykiem i nerwusem. Gwa\u0142towne hamowania zdarza\u0142y mu si\u0119 \nnieustannie. Nowa perspektywa, nieco z ty\u0142u pozwala\u0142a widzie\u0107 wyra\u017aniej nie \ntylko gazet\u0119, ale i wystaj\u0105ce spod d\u0142ugiego p\u0142aszcza dziwacznie kolorowe \nfa\u0142dowane szaty starca. Nieoczekiwanie siedz\u0105cy podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119 odwr\u00f3ci\u0142 j\u0105 i \nu\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do Franka. Ten poczu\u0142 si\u0119 za\u017cenowany. Znane mu by\u0142o to zjawisko. \nZbyt d\u0142ugo obserwowane osoby czuj\u0105 ci\u0119\u017car obcego spojrzenia. Starszy cz\u0142owiek \nspojrza\u0142 na niego wzrokiem, w kt\u00f3rym nie pojawi\u0142a si\u0119 uraza ani zdenerwowanie. \nNie by\u0142o nawet zdziwienia. Tylko ten szeroki u\u015bmiech. Bardzo du\u017ce ciemne oczy. \nStarzec przesun\u0105\u0142 r\u0119k\u0105 po \u0142ysej czaszce. Wsta\u0142 i spogl\u0105da\u0142 przez okno autobusu, \njakby chcia\u0142 upewni\u0107 si\u0119, \u017ce by\u0142 to rzeczywi\u015bcie jego przystanek, a po chwili \nzwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 de Franka z pytaniem. \n– Czy chcia\u0142by pan p\u00f3j\u015b\u0107 ze mn\u0105? Wydaje mi si\u0119, \u017ce usilnie pan czego\u015b szuka i \nnie mo\u017ce tego odnale\u017a\u0107. \n– W istocie, szukam mieszkania, na miesi\u0105c, dla mnie i mojej \u017cony \u2013 odpowiedzia\u0142 \nFrank prostolinijnie i zgodnie z prawd\u0105, nie doszukuj\u0105c si\u0119 dwuznaczno\u015bci w \nwypowiedzi nieznajomego. \u2013 staruszek roze\u015bmia\u0142 si\u0119. \n– W takim razie musz\u0119 panu co\u015b pokaza\u0107. Niech pan p\u00f3jdzie ze mn\u0105. Prosz\u0119. To nie \ndaleko. Zupe\u0142nie niedaleko. \u2013 doda\u0142 widz\u0105c, \u017ce autobus w\u0142a\u015bnie si\u0119 zatrzymuje a \nFrank waha si\u0119 najwyra\u017aniej nad podj\u0119ciem decycji. Wysiedli obaj. M\u0142ody silnej \nbudowy dryblas obok male\u0144kiego cho\u0107 trzymaj\u0105cego si\u0119 prosto, chudego, \u0142ysego \nstarca wygl\u0105da\u0142 komicznie. \n \nWkr\u00f3tce okaza\u0142o si\u0119, \u017ce starcowi nie brakowa\u0142o wigoru. Bardzo szybko i \nzdecydowanie zmierza\u0142 w kierunku Frankowi nieznanym. Autobus opu\u015bcili na \nprzedmie\u015bciach Brooklinu. Na granicy dzielnic. Bogate okolice, czyste ulice New \nYork City zamieni\u0142y si\u0119 paj\u0119czyn\u0119 w\u0119\u017cszych, zarzuconych \u015bmieciami ulic. Okolice \nnaziemnej stacji metra by\u0142y niezno\u015bnie ha\u0142a\u015bliwe. Ju\u017c kilka minut pod\u0105\u017cali \nwzd\u0142u\u017c drogi ponad kt\u00f3r\u0105 hucza\u0142 po torach poci\u0105g. Frank niecierpliwie spogl\u0105da\u0142 \nna zegarek niepokoj\u0105c si\u0119, \u017ce nie uda mu si\u0119 zd\u0105\u017cy\u0107 na um\u00f3wione spotkanie z \nprzyjacielem Anny, kt\u00f3ry poszukiwa\u0142 lokator\u00f3w do swojego jednopokojowego \nmieszkania. Wolne dwie godziny, kt\u00f3re rado\u015bnie zamierza\u0142 wykorzysta\u0107 na w\u0142\u00f3cz\u0119g\u0119 \npo obcym mie\u015bcie topnia\u0142y w zawrotnym tempie. Tymczasem nietaktem zdawa\u0142o si\u0119 \nzadzieranie ze staruszkiem i zmienianie powzi\u0119tej wcze\u015bniej decyzji. Frank mia\u0142 \nponadto poczucie, \u017ce rzeczywi\u015bcie za chwil\u0119 wy\u0142oni si\u0119 przed nim miejsce \ntajemnicze i ciekawe, na podobie\u0144stwo jego mieszka\u0144ca lub sta\u0142ego bywalca – \nstaruszka. Ten za\u015b co chwil\u0119 odwraca\u0142 si\u0119 do niego rzucaj\u0105c mu tajemniczy \nu\u015bmiech i upewniaj\u0105c si\u0119, \u017ce przypadkowo poznany wci\u0105\u017c pod\u0105\u017ca za nim krok w krok \ni nie gubi si\u0119 w t\u0142umie Amerykan\u00f3w i imigrant\u00f3w, handlarzy i dzieci, r\u00f3\u017cnych ras \ni kolor\u00f3w. Za kolejnym zakr\u0119tem pojawi\u0142 si\u0119 w ko\u0144cu niepozorny budynek. Szary i \nodrapany z farby, odpadaj\u0105cy tynk \u015bwiadczy\u0142, \u017ce w\u0142a\u015bciciel nie jest bogaczem, a \nmo\u017ce po prostu nie chce, aby jego siedziba nadmiern\u0105 zwraca\u0142a na siebie uwag\u0119. \nPonad drewnianymi drzwiami widnia\u0142 napis \u2013 ma\u0142a \u015awi\u0105tynia Buddyjska, a pod \nspodem Chuang Yen Monastery \u2013 biuro. Nieznajomy uczyni\u0142 ruch zapraszaj\u0105cy. Frank \npod\u0105\u017cy\u0142 za nim do pokoju, kt\u00f3ry rzeczywi\u015bcie przypomina\u0142 biuro, tymczasem tu\u017c \nobok znajdowa\u0142o si\u0119 wej\u015bcie do Sali, w kt\u00f3rej kilkana\u015bcie os\u00f3b siedzia\u0142o ze \nskrzy\u017cowanymi nogami na pod\u0142odze, w ciszy. Wszyscy skierowani byli twarzami w \nkierunku ma\u0142ego o\u0142tarzyka po przeciwleg\u0142ej stronie drzwi wej\u015bciowych. P\u00f3\u0142mrok \nzalegaj\u0105cy pomieszczenie nie pozwala\u0142 Frankowi dostrzec dok\u0142adnie co znajdowa\u0142o \nsi\u0119 na o\u0142tarzyku. By\u0142a to jaka\u015b male\u0144ka figurka obok kt\u00f3rej pali\u0142o si\u0119 kilka \nniskich \u015bwieczek. \n– To pos\u0105g Buddy. \u2013 wyja\u015bni\u0142 starzec, jakby odgadywa\u0142 my\u015bli Franka. Spojrza\u0142 na \nniego i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 na widok miny pe\u0142nej zmieszania i niezrozumienia \u2013 Budda \nto nasz duchowy przewodnik. O\u015bwiecony. On wskazuje nam \u015bcie\u017ck\u0119 o\u015bwiecenia i \nnirwany. \u2013 wyraz zdziwienia, ale i zainteresowania na twarzy Franka pog\u0142\u0119bia\u0142 \nsi\u0119. Starzec zawini\u0119ty w d\u0142ug\u0105 szat\u0119 z jednego czy dwu kawa\u0142k\u00f3w materia\u0142u, kt\u00f3ra \nsp\u0142ywa\u0142a do ziemi w fa\u0142dach, kontynuowa\u0142 wyw\u00f3d. Krok po kroku, powoli. \u2013 \nNirwana. Nirwana to stan najwy\u017cszego spokoju, stan najwy\u017cszego o\u015bwiecenia. Nie \nka\u017cdemu dane jest osi\u0105gn\u0105\u0107 taki stan, cho\u0107 ka\u017cdy z nas do niego d\u0105\u017cy. Potrzeba \nwiele godzin \u0107wicze\u0144 i kontemplacji. \n– Ci ludzie tam\u2026 kontempluj\u0105? \u2013 odwa\u017cy\u0142 si\u0119 zapyta\u0107 Frank. \n– Tak. Mo\u017cesz si\u0119 do nich przy\u0142\u0105czy\u0107 ch\u0142opcze. Id\u017a, ja tymczasem zadzwoni\u0119 do \nosoby, kt\u00f3ra zamierza wynaj\u0105\u0107 sw\u00f3j lokal. \u2013 Frank spojrza\u0142 na niego zaskoczony. \nZdo\u0142a\u0142 ju\u017c zapomnie\u0107 o celu swojej wizyty w tym miejscu. Spojrza\u0142 na zegarek. \nPozosta\u0142o jeszcze p\u00f3\u0142 godziny do spotkania. To jednak r\u00f3wnie\u017c mia\u0142o si\u0119 odby\u0107 na \nBrooklynie. Trzeba by\u0142o spojrze\u0107 na map\u0119, oceni\u0107 odleg\u0142o\u015b\u0107… Tymczasem jednak \nuparcie przyci\u0105ga\u0142a go tamta sala, otwarte drzwi i grupa kontempluj\u0105cych w \np\u00f3\u0142mroku i ruchomej po\u015bwiacie \u015bwiec. \n– Id\u017a. Usi\u0105d\u017a, zaobserwuj jak robi\u0105 to inni. I staraj si\u0119 odpr\u0119\u017cy\u0107, zrelaksowa\u0107. \nOddal od siebie wszelkie my\u015bli. Po prostu nie my\u015bl o niczym. Spr\u00f3buj. \u2013 Frank \npod\u0105\u017cy\u0142 cicho w kierunku sali, za wszelk\u0105 cen\u0119 nie chcia\u0142 zwr\u00f3ci\u0107 niczyjej \nuwagi, nikomu nie chcia\u0142 przeszkodzi\u0107. Jego wzrost przyci\u0105gn\u0105\u0142 mimo wszytstko \nwzrok siedz\u0105cych najbli\u017cej drzwi. Zaraz jednak powr\u00f3cili do poprzedniej pozy, \ng\u0142owa w lekkim pochyleniu, rozlu\u017anione cia\u0142o, nogi w postawie skrzy\u017cnej, d\u0142onie \nna kolanach, wyprostowany kr\u0119gos\u0142up. Cisza. Frank czu\u0142 si\u0119 nieco niezr\u0119cznie w \nswoich d\u017cinsach, skarpetkach z dziur\u0105. Zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c zdj\u0105\u0107 u progu ci\u0119\u017ckie \npodr\u00f3\u017cne, m\u0119skie – jak twierdzi\u0142, buty o grubych podeszwach. Pr\u00f3bowa\u0142 wczu\u0107 si\u0119 \nw cisz\u0119, w ten klimat skupienia i kontemplacji. G\u0142owa jednak wci\u0105\u017c opada\u0142a, czu\u0142 \nzm\u0119czenie i senno\u015b\u0107, kr\u0119gos\u0142up bola\u0142. Cia\u0142o nie przyzwyczajone do postawy \nsiedz\u0105cej skrzy\u017cnej buntowa\u0142o si\u0119 ju\u017c po kilku minutach. Ba\u0142 si\u0119, \u017ce za\u015bnie i \nzauwa\u017c\u0105 to wszyscy kontempluj\u0105cy. By\u0142o mu wstyd. By\u0107 mo\u017ce nie nadawa\u0142 si\u0119 do \ntego, nie dla niego by\u0142y \u0107wiczenia duchowe i kontemplacja. Zreszt\u0105 czy \nkiedykolwiek interesowa\u0142 si\u0119 t\u0105 duchowo\u015bci\u0105, jak nazywa\u0142a to Angelika? By\u0142o mu \nto obce i oboj\u0119tne. Kontemplacja jednak poci\u0105ga\u0142a. Rozlu\u017ani\u0142 si\u0119 i pogodzi\u0142 z \nmy\u015bl\u0105, \u017ce jest nieudacznikiem i niezr\u0119cznym na\u015bladawc\u0105 tych tu, buddyst\u00f3w. Czego \nw\u0142a\u015bciwie chcia\u0142, czego szuka\u0142? Po chwili wsta\u0142, nagle rozdra\u017cniony w\u0142asn\u0105 \nnaiwno\u015bci\u0105 i skierowa\u0142 si\u0119 do\u015b\u0107 gwa\u0142twownie w kierunku wyj\u015bcia. Tym razem jednak \n\u017cadne oczy nie odprowadzi\u0142y go do drzwi. Nikt z obecnych nie poruszy\u0142 si\u0119. Frank \nnie zwr\u00f3ci\u0142 na to jednak uwagi. Zak\u0142adaj\u0105c buty przy drzwiach us\u0142ysza\u0142 nad g\u0142ow\u0105 \ng\u0142os starca. \n– Ka\u017cdy na pocz\u0105tku odczuwa trudno\u015bci. Kontemplacja, skupienie, kontrola cia\u0142a, \nmi\u0119\u015bni, znu\u017cenia, senno\u015bc to kwestia \u0107wicze\u0144. Nic w \u017cyciu, co naprawd\u0119 cenne, \nnie przychodzi \u0142atwo, ch\u0142opcze. \u2013 Frank podni\u00f3s\u0142szy oczy dostrzeg\u0142 \u0142agodny \nu\u015bmiech m\u00f3wi\u0105cego, by\u0142a w nim jednak r\u00f3wnie\u017c odrobina ironii. \u2013 Prosz\u0119, oto \nadres mojego przyjaciela, buddysty, kt\u00f3ry szuka lokator\u00f3w. Zajrzyj do niego po \ndrodze do miejsca twojego um\u00f3wionego spotkania. \u2013 Sk\u0105d wiedzia\u0142 \u017ce Frank jest \num\u00f3wiony? Frank pos\u0142a\u0142 mu zdziwione spojrzenie \u2013 To \u017cadna wiedza tajemna. Wci\u0105\u017c \nspogl\u0105sz na zegarek. – roze\u015bmia\u0142 si\u0119 staruszek. \u2013 I zajrzyj do nas jeszcze. By\u0107 \nmo\u017ce nast\u0119pnym razem zechcesz odwiedzi\u0107 nasz\u0105 o wiele wi\u0119ksz\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 w \nCarmelu. Prosz\u0119, oto wizyt\u00f3wka. Carmel to dzielnica Nowego Jorku. Blisko. Do \nzobaczenia. \u2013 Frank poda\u0142 mu r\u0119k\u0119 na po\u017cegnanie i odszed\u0142 kieruj\u0105c si\u0119 \nwskaz\u00f3wkami na ma\u0142ej mapce, kt\u00f3r\u0105 narysowa\u0142 na kartce starzec. Zadzwoni\u0142 do \nprzyjaciela Anny, zapowiadaj\u0105c pi\u0119tnastominutowe sp\u00f3\u017anienie. We\u017amie taks\u00f3wk\u0119. \nTak. Tak b\u0119dzie szybciej. Machn\u0105\u0142. Zatrzyma\u0142a si\u0119 bia\u0142a odmienna od tych \neleganckich \u017c\u00f3\u0142tych w NYC. Wsiad\u0142. I poda\u0142 instrukcje kierowcy. \n \n <\/p>\n\n \n11 \n \n \nAnna by\u0142a ca\u0142kowicie uzale\u017cniona od komputera. Wstawa\u0142a rano i jeszcze senn\u0105 \nd\u0142oni\u0105 w\u0142\u0105cza\u0142a srebrny ma\u0142y guzik zasilania na laptopie, po czym sz\u0142a do \n\u0142azienki. Toaleta, prysznic, modlitwa, poranne pisanie, \u015bniadanie na czele z \nnieod\u0142\u0105czn\u0105 kaw\u0105 po turecku. Komputer zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c si\u0119 uruchomi\u0107 i czeka\u0142 na \nmoment zalogowania. Kilka szybkich ruch\u00f3w i ju\u017c otwarty by\u0142 plik z muzyk\u0105, tekst \nnowej powie\u015bci w wordzie i skrzynka emailowa. Emaile uzale\u017cnia\u0142y. Messangery \nby\u0142y zmor\u0105. W dniach podr\u00f3\u017cy komputer by\u0142 jednak jedyn\u0105 niemal mo\u017cliwo\u015bci\u0105 \nutrzymania kontakt\u00f3w prywatnych i profesjonalnych. Anna by\u0142a zm\u0119czona. Ca\u0142y \ndzie\u0144 stara\u0142a si\u0119 zako\u0144czy\u0107 rozpocz\u0119ty przed tygodniem rozdzia\u0142, jednak nie \npotrafi\u0142a. Wci\u0105\u017c pojawia\u0142y si\u0119 natr\u0119tne wiadomo\u015bci, powiadomienia o emailach. \nWszystko sprzysi\u0119g\u0142o si\u0119 przeciwko niej. Wszystko uniemo\u017cliwia\u0142o pisanie, \nwiedzia\u0142a jednak, \u017ce poblemem by\u0142a ona sama. Czego nie chcia\u0142a powiedzie\u0107, co \nstara\u0142a si\u0119 ukry\u0107? Czy sprzeniewierza\u0142a si\u0119 uczciwo\u015bci pisarskiej? \nZniecierpliwiona wsta\u0142a. Spojrza\u0142a na komputer z odleg\u0142o\u015bci dwu krok\u00f3w. Wyj\u0119\u0142a \nszybkim ruchem kart\u0119 sieciow\u0105 i w jednej chwili znik\u0142y migaj\u0105ce wiadomo\u015bci i \nmessengery wylogowa\u0142y si\u0119 jak jeden m\u0105\u017c. Zrestartowa\u0142a komputer i wysz\u0142a do \nkuchni, aby zrobi\u0107 sobie kolejny kubek ciep\u0142ej herbaty z mlekiem. Na stole \nle\u017ca\u0142a stara kolorowa gazeta z gatunku \u201ekobiecych\u201d. Anna przypomnia\u0142a sobie \nw\u00f3wczas jedne z pierwszych warsztat\u00f3w literackich, w jakich uczestniczy\u0142a \njeszcze z Suzanne. Robi\u0142y collage. Podobno one pomaga\u0142y rozja\u015bni\u0107 spl\u0105tane my\u015bli \ni zamieszanie w g\u0142owie oraz nakierowa\u0107 na trop dalszych ci\u0105g\u00f3w niesfornych \npowie\u015bci, kt\u00f3re rwa\u0142y si\u0119 w p\u00f3\u0142 drogi. Collage. Wzi\u0119\u0142a no\u017cyczki i zacz\u0119\u0142a \nwycina\u0107, jednocze\u015bnie naklejaj\u0105c bez planu kawa\u0142ki papieru na bia\u0142ej kartce. \nZamy\u015blona dopiero po chwili us\u0142ysza\u0142a dzwonek u drzwi. Kto to m\u00f3g\u0142 by\u0107 i \ndlaczego nie zaanonsowa\u0142 portrier tego przybysza? Farid wczesnym rankiem opu\u015bci\u0142 \nmiasto udaj\u0105c si\u0119 do Houston. Czy\u017cby co\u015b si\u0119 sta\u0142o? Anna mocno zaniepokojona \nwysz\u0142a na korytarzyk apartamentu hotelowego i spojrza\u0142a przez wizjer. Pod \ndrzwiami sta\u0142 Frank. Anna widzie\u0107 mog\u0142a akurat plame jego koszuli w momencie, \ngdy nadmiernie si\u0119 zbli\u017cy\u0142, prawdopodobnie, aby zadzwoni\u0107 po raz kolejny. \nZawo\u0142a\u0142a wi\u0119c aby unikn\u0105\u0107 natr\u0119tnego d\u017awi\u0119ku dzwonka \u2013 Jestem, jestem. Ju\u017c \notwieram. \u2013 Po chwili wpu\u015bci\u0142a Franka, zaprosi\u0142a do kuchni, kt\u00f3ra po\u0142\u0105czona by\u0142a \nz ma\u0142ym salonem. Zaparzy\u0142a kolejny dzbanek kawy. Nalewaj\u0105c j\u0105 z \nczajniczka-ekspresu spogl\u0105da\u0142a k\u0105tem oka na Franka, kt\u00f3ry usiad\u0142 w przeciwleg\u0142ym \nrogu salonu, tak \u017ce cz\u0119\u015bciowo zas\u0142ania\u0142a go \u015bcianka aneksu kuchennego. Mia\u0142 \nwyraz twarzy, blask oczu zw\u0142aszcza, kt\u00f3rego wcze\u015bniej u niego nigdy nie \ndostrzeg\u0142a. By\u0142a zaintrygowana, stara\u0142a si\u0119 jednak zachowywa\u0107 tak, jakby nic nie \ndostrzeg\u0142a a wizyta Franka w jej apartamencie sam na sam, by\u0142a najbardziej \ncodzienn\u0105 spraw\u0105 pod s\u0142o\u0144cem. \nFrank nale\u017ca\u0142 do nie\u015bmia\u0142ych. Anna nie potrafi\u0142a zmieni\u0107 zdania na temat tego, \nszalenie dla niej wyra\u017anego rysu charakteru tego m\u0119\u017cczyzny, mimo \u017ce wysz\u0142a na \njaw sprawa jego kochanki. Frank nie by\u0142 kobieciarzem. Frank by\u0142 nie\u015bmia\u0142y. \n\u015awiadczy\u0142o o tym jego spojrzenie, kt\u00f3re w\u015br\u00f3d obcych szuka\u0142o akceptacji. To \nspojrzenie z ukosa, z do\u0142u, spod wydatnych \u0142uk\u00f3w brwiowych. Anna mia\u0142a wra\u017cenie, \n\u017ce wizyta nie by\u0142a zupe\u0142nie przypadkowa. Oczy Franka, p\u00f3\u0142przymkni\u0119te, \u015bledzi\u0142y \nj\u0105 bez chwili przerwy a jednocze\u015bnie nieobecne, kontemplowa\u0142y jakie\u015b nieznane \njej tajemnicze wydarzenia, kt\u00f3re, by\u0142a przekonana, mia\u0142y miejsce w niedalekiej \nprzesz\u0142o\u015bci Franka. O co chodzi\u0142o? Do\u015b\u0107 mia\u0142a ju\u017c rozmy\u015bla\u0144 i ciszy w \nprzed\u0142u\u017caj\u0105cej si\u0119 chwili parzenia kawy. Zbyt du\u017co nala\u0142a wody, zbyt ma\u0142o \nnasypa\u0142a kawy, tak \u017ce po spr\u00f3bowaniu delikatnie wargami nap\u00f3j zda\u0142 jej si\u0119 \npozbawiony smaku. \u2013 Lura! \u2013 parskn\u0119\u0142a ze z\u0142o\u015bci\u0105 na siebie. Jednym szybkim \nruchem chwyci\u0142a czajnik ekspresu i wyla\u0142a ca\u0142o\u015b\u0107 do zlewu. Zmieni\u0142a filtr i \nnasypa\u0142a tym razem dok\u0142adnie odmierzone sze\u015b\u0107 \u0142y\u017ceczek. Nala\u0142a ostro\u017cnie \nodpowiedni\u0105 ilo\u015b\u0107 dok\u0142adnie wedle podzia\u0142ek ekspresu. Intuicja szwankowa\u0142a. Nie \nmog\u0142a ufa\u0107 sobie. organizm buntowa\u0142 si\u0119 i stawa\u0142 okoniem. Wiedzia\u0142a, \u017ce nie \npowinna stawa\u0107 tego dnia nad garnkami. Jej niech\u0119\u0107 do dok\u0142adnego spe\u0142niania \nzalece\u0144 przepis\u00f3w kuchennych by\u0142aby zgubna. Omija\u0107 nale\u017ca\u0142o kuchni\u0119 z daleka. \nZaanonsuje dzi\u015b Faridowi, \u017ce kolacji domowej nie b\u0119dzie. Take away. Tylko to \nwchodzi\u0142o w rachub\u0119. \u2013 rozmy\u015bla\u0142a spogl\u0105daj\u0105c na ekspres nape\u0142niaj\u0105cy si\u0119 ciemn\u0105 \nciecz\u0105 i przypominaj\u0105c sobie gwa\u0142townie po raz kolejny, \u017ce nie musia\u0142a obawia\u0107 \nsi\u0119 o reakcj\u0119 m\u0119\u017ca. Dzwoni\u0142 przed kilkoma godzinami. Jedyny lot do Houston jaki \nuda\u0142o mu si\u0119 zarezerwowa\u0107 zaplanowany by\u0142 na dwunast\u0105. Angelika mia\u0142a by\u0107 \nostatni\u0105 pacjentk\u0105. Zarezerwowa\u0142 dla niej jednodniow\u0105 opiek\u0119 medyczn\u0105, pobyt w \nszpitalu i szereg niezb\u0119dnych test\u00f3w i analiz medycznych. Sam nie by\u0142 potrzebny. \nKuracja hormonalna mia\u0142a zaj\u0105\u0107 dwa tygodnie. Farid t\u0119skni\u0142 za Rabi\u0105. Anna \ns\u0142uchaj\u0105c jego powolnego w s\u0142uchawce narzekania zmusza\u0142a si\u0119 do cierpliwo\u015bci \ncho\u0107 w istocie pragn\u0119\u0142a przerwa\u0107 mu, prosi\u0107 aby zosta\u0142 z ni\u0105, odwo\u0142a\u0142 lot. Jakie \njednak mia\u0142a prawo? Jakie? \u2013 kontemplacj\u0119 kawy przerwa\u0142 Frank. Anna drgn\u0119\u0142a \nwyczuwaj\u0105c czyj\u0105\u015b obecno\u015b\u0107 w kuchni. On stan\u0105\u0142 w drzwiach i widz\u0105c, \u017ce Anna \nzamy\u015blona i nieobecna nie poruszy\u0142a si\u0119 gdy ciemna ciecz z parkotaniem sp\u0142yn\u0119\u0142a \ndo dzbanka, podszed\u0142 do ekspresu i zacz\u0105\u0142 nalewa\u0107 kaw\u0119 do stoj\u0105cych obok, \nprzygotowanych fili\u017canek. \n– Nie, nie, we\u017amy ca\u0142y dzbanek do pokoju \u2013 zaoponowa\u0142a gwa\u0142townie Anna wyrwana z \nzamy\u015blenia, tak \u017ce Frank odsun\u0105\u0142 si\u0119 zaskoczony jej siln\u0105 i nieoczekiwanie \nagresywn\u0105 reakcj\u0105. Nie powiedzia\u0142 nic. Pozwoli\u0142 jej przygotowa\u0107 du\u017c\u0105 srebrn\u0105 \ntac\u0119, ustawi\u0107 fili\u017canki z kt\u00f3rych jedna by\u0142a niemal pe\u0142na, dzbanek z kaw\u0105 oraz \nma\u0142y dzbanuszek pe\u0142en \u015bwie\u017cego mleka. W salonie o typowo hotelowym umeblowaniu, \ngdzie sofa, niziutki stolik i dwa fotele oraz du\u017ce lustro na przeciwleg\u0142ej do \nsofy \u015bcianie, by\u0142y istotnym elementem tworz\u0105cym nastr\u00f3j tego wn\u0119trza ani on ani \nona nie czuli si\u0119 swobodnie. Frank rozsiad\u0142 si\u0119 na jednym z foteli. Dwukrotnie \nzmieni\u0142 jeszcze pozycj\u0119 podczas gdy Anna stawia\u0142a tac\u0119, nalewa\u0142a kawy, usiad\u0142a w \nko\u0144cu w jednym z foteli, kt\u00f3ry najbardziej oddalony by\u0142 od niego. \n– Cz\u0119stuj si\u0119, prosz\u0119. Fili\u017canka z lewej jest twoja. Mleka? Wybacz, nie pami\u0119tam \njak\u0105 kaw\u0119 pijesz. \u2013 t\u0142umaczy\u0142a si\u0119 Anna pr\u00f3buj\u0105c rozpocz\u0105\u0107 rozmow\u0119. \u2013 Ja dla \nsiebie parz\u0119 po turecku, ale dla go\u015bci.. zawsze z ekspresu. Jestem wielkim \nleniem. \n– Dzi\u0119kuj\u0119. Lubi\u0119 tak\u0105 kaw\u0119. Poprosz\u0119 z mlekiem i z cukrem. Sypi\u0119 zawsze dwie \u2013 \nu\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Frank. \u2013 Anno, wybacz je\u015bli zaskoczy\u0142a ci\u0119 moja wizyta. Dzieje \nsi\u0119 dzi\u015b ze mn\u0105 co\u015b dziwnego i pomy\u015bla\u0142em, \u017ce mo\u017ce mog\u0142aby\u015b mnie wys\u0142ucha\u0107….. \nodpowiedzie\u0107 na kilka pyta\u0144, kt\u00f3re mi nie daj\u0105 spokoju. To dziwne, nigdy nie \nmiewa\u0142em tego typu problem\u00f3w….. Dzisiejszy dzie\u0144 jest jednak szczeg\u00f3lny…… \nZupe\u0142nie absurdalny zbieg okoliczno\u015bci doprowadzi\u0142 do spotkania szalenie mi\u0142ego \nstarca, kt\u00f3ry pokaza\u0142 mi Nowy Jork, jakiego istnienia nie podejrzewa\u0142em. \u2013 Frank \nnie zauwa\u017cy\u0142, \u017ce Anna ju\u017c po raz kolejny nabiera tchu, aby zada\u0107 ciekawskie \npytanie w przyd\u0142ugich, zdawa\u0142o jej si\u0119 przerwach w monologu Franka. Za ka\u017cdym \nrazem powstrzymywa\u0142a si\u0119 i wybiera\u0142a milczenie jakby boj\u0105c si\u0119, \u017ce przerwie mu \ntok my\u015bli, \u017ce wymknie jej si\u0119 ten Frank, jakiego dopiero zaczyna\u0142a poznawa\u0107, ten \nm\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry obok swojej prostoduszno\u015bci, uczciwo\u015bci, prostoty, kt\u00f3r\u0105 ona \nniejednokrotnie ze wstydem nazywa\u0142a w duchu prostactwem, nabiera\u0142 cech nowych. \nStawa\u0142 si\u0119 typem interesuj\u0105cym. Co\u015b si\u0119 dzia\u0142o. Co\u015b, czego ani on ani ona nie \nprzewidzieli. Spotkanie tych dwu par, ich czworga, tych tak odmiennych od siebie \nosobowo\u015bci mia\u0142o zaowocowa\u0107 istotnymi dla wszystkich zmianami. \u017badne z nich nie \npotrafi\u0142o jednak do ko\u0144ca przewidzie\u0107 jak daleko posunie si\u0119 ich metamorfoza. \u2013 \nJust let it go \u2013 czuli wewn\u0105trz i poddawali si\u0119 temu g\u0142osowi znik\u0105d. Anna \nobserwowa\u0142a Franka gdy m\u00f3wi\u0142 z p\u0142on\u0105cymi oczami. Nigdy takim go nie widzia\u0142a. \nPrzy\u0142apa\u0142a po chwili my\u015bl, kt\u00f3ra analizowa\u0142a jego cia\u0142o, zw\u0142aszcza te du\u017ce, \nszalenie m\u0119skie, szorstkie d\u0142onie. Potrz\u0105sn\u0119\u0142a szybko g\u0142ow\u0105 jakby chcia\u0142a \nstrz\u0105sn\u0105\u0107, przegoni\u0107, przestraszy\u0107 niezno\u015bne wyobra\u017cenia. On od kilku minut ju\u017c \nopowiada\u0142 o spotkaniu ze starcem w buddyjskich kolorowych szatach mnicha, \nukrywanych pod szarym p\u0142aszczem. Kim by\u0142 starzec? Anna w pop\u0142ochu stara\u0142a si\u0119 \npo\u0142\u0105czy\u0107 w\u0105tki i s\u0142owa, nadrobi\u0107 kilka minut nieuwagi. Zdezorientowana \nzdecydowa\u0142a si\u0119 jednak w ko\u0144cu zada\u0107 nie\u015bmia\u0142e pytanie. \n– A wi\u0119c gdzie zdecydowa\u0142e\u015b si\u0119 zamieszka\u0107 z Angelik\u0105? \n– Och. Hmm, wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce wspomnia\u0142em. Wybacz zamieszanie. Zdecydowa\u0142em \nsi\u0119 odrzuci\u0107 propozycj\u0119 twojego znajomego. Ale b\u0119dziemy mieszka\u0107 z Angelik\u0105 \nniedaleko. R\u00f3wnie\u017c na Brooklynie. W pobli\u017cu \u015bwi\u0105tyni, o kt\u00f3rej wspomnia\u0142em. \nZrozum Anno, poczu\u0142em, \u017ce nie mog\u0119 przegapi\u0107 tej okazji. To zupe\u0142nie \nniezrozumia\u0142e dla mnie zachowanie, zupe\u0142nie absurdalna sytuacja, ale… \n– Frank, nie t\u0142umacz si\u0119. Nie ma sprawy. Moj przyjaciel znajdzie innych \nlokator\u00f3w. Jest wielu ch\u0119tnych. New York to \u017cyj\u0105ce, aktywne miasto – przerwa\u0142a \nmu Anna i zaraz poprosi\u0142a, aby kontynuowa\u0142 widz\u0105c, \u017ce on tylko czeka, aby \nci\u0105gn\u0105\u0107 opowie\u015b\u0107 o buddystach. \n– Tam, w tej na wp\u00f3\u0142 zaciemnionej sali, w\u015br\u00f3d tych ludzi siedz\u0105cych w postawie \nskrzy\u017cnej na pod\u0142odze, mia\u0142em wra\u017cenie, to znaczy poczu\u0142em, \u017ce co\u015b si\u0119 ze mn\u0105 \ndzieje. Nic si\u0119 w\u0142a\u015bciwie nie sta\u0142o tylko ten spok\u00f3j i cisza. To inna zupe\u0142nie \ncisza od tej, kt\u00f3ra towarzyszy mi gdy jestem sam. Gdy wsiadam do samochodu po \npracy albo rano. Tamtej ciszy nie mog\u0119 znie\u015b\u0107. S\u0142ucham najpierw silnika, s\u0142ucham \nodg\u0142os\u00f3w zza okna ale po chwili i tak co\u015b zmusza mnie abym w\u0142\u0105czy\u0142 radio. \nUlubiona stacja rozlu\u017ania mnie. Relaksuje. Tam, w tej \u015bwi\u0105tyni, muzyka by\u0142aby \nintruzem. Potrzebowa\u0142em tej ciszy. Nigdy czego\u015b takiego nie do\u015bwiadczy\u0142em. Przez \nkilka minut by\u0142em w stanie nie my\u015ble\u0107 od niczym. Zapomnie\u0107 o Angelice i o.. i po \nprostu o niczym nie my\u015ble\u0107. To by\u0142o ca\u0142kiem przyjemne uczucie – Frank zdawa\u0142 si\u0119 \nmowi\u0107 ju\u017c tylko do siebie ze wzrokiem wbitym w okno. Nagle roze\u015bmia\u0142 si\u0119 i \nodwr\u00f3ci\u0142 do niej. \n– Wiesz, zawsze uwa\u017ca\u0142em to za kompletna bzdur\u0119, za g\u0142upot\u0119, za stek stek \nk\u0142amstw. – Anna podnios\u0142a tylko brwi ze zdumieniem, lekko zaniepokojona, na \nwidok nag\u0142ej gwa\u0142townej reakcji Franka – tak, religia, sprawy duchowe, wszystko \nto by\u0142o jedynie pi\u0119trz\u0105cymi si\u0119 bez ko\u0144ca bzdurami, powtarzanymi wsz\u0119dzie wok\u00f3\u0142. \nNie wierzy\u0142em w to, co g\u0142osi\u0142y nasze proreligijne media, nie mia\u0142em ochoty \ns\u0142ucha\u0107 pastora ani mojej nawiedzonej babki dewotki, nie potrafi\u0142em tolerowa\u0107 \nrozm\u00f3w z Angelik\u0105 w chwilach, gdy mia\u0142a t\u0119 wielk\u0105 potrzeb\u0119 powierzania mi swoich \nprze\u017cy\u0107 duchowych. – Och, twoje prze\u017cycia duchowe! – ironizowa\u0142em. O\u015bmiesza\u0142em \nj\u0105 tak d\u0142ugo, tak d\u0142ugo zniech\u0119ca\u0142em do rozm\u00f3w o wierze i jej przemy\u015bleniach na \nten temat, o jej przyjacio\u0142ach muzu\u0142manach, a\u017c poj\u0119\u0142a, zrozumia\u0142a przekaz. \nPrzesta\u0142a kiedykolwiek, nie tylko w rozmowie ze mn\u0105, ale i w mojej obecno\u015bci \nporusza\u0107 ten temat. I nagle zacz\u0119\u0142o mi tego brakowa\u0107. Ale oczywi\u015bcie nie \npotrafi\u0142em si\u0119 przed ni\u0105 do tego przyzna\u0107. Co m\u00f3wi\u0119! Nie chcia\u0142em! To by\u0142oby \nnaruszenie mojej dumy m\u0119skiej, skaza na honorze. Nadal niezale\u017cnie od tego, co \nwydarzy\u0142o si\u0119 dzisiaj nie chc\u0119 rozmawia\u0107 z Angelik\u0105, kt\u00f3ra uzna\u0142aby, \u017ce po \nprostu staram si\u0119 by\u0107 dla niej mi\u0142y teraz, gdy w \u017cyje w stresie, oczekuj\u0105c na \nzabieg pobrania kom\u00f3rek, a potem.. wiadomo.. na dziecko, na wyniki zabiegu… \nPog\u0142adzi mnie po d\u0142oni, pu\u015bci do mnie oko i na tym zako\u0144czy rozmow\u0119. Nie we\u017amie \nsobie do serca moich zwierze\u0144. – Frank zdawa\u0142 si\u0119 na nowo pogr\u0105\u017ca\u0107 w zamy\u015bleniu, \na tego Anna pragn\u0119\u0142a za wszelk\u0105 cen\u0119 unikn\u0105\u0107. Spojrza\u0142a na jego rozmarzone oczy, \nmydlany wzrok, kt\u00f3ry zmieni\u0142 si\u0119 zapewne pod wp\u0142ywem my\u015bli o Angelice. Och, jak \ntrudno by\u0142o jej zrozumie\u0107 m\u0119\u017cczyzn! Jak mogli kocha\u0107 tak czule i g\u0142\u0119boko swoje \n\u017cony jednocze\u015bnie lekcewa\u017c\u0105c ich uczucia i my\u015bli? Kocha\u0107 je, przysi\u0119ga\u0107 im \nmi\u0142o\u015b\u0107, szale\u0107 z zazdro\u015bci, traci\u0107 g\u0142ow\u0119 z t\u0119sknoty za nimi, jednocze\u015bnie \nzdradzaj\u0105c je i zaniedbuj\u0105c, trac\u0105c z nimi kontakt i umiej\u0119tno\u015b\u0107 komunikacji. \n \n– Frank, to wspania\u0142e, co m\u00f3wisz. Ogromnie si\u0119 ciesz\u0119 a jednak mylisz si\u0119, \nuwa\u017caj\u0105c \u017ce Angelika ci\u0119 nie zrozumie i zlekcewa\u017cy. Zreszt\u0105, mo\u017ce jest w tym \nodrobina racji. Przeczekaj pierwsze dni kuracji hormonalnej, a\u017c Angelika \nprzyzwyczai si\u0119 do niej. Spr\u00f3buj jednak porozmawia\u0107 z ni\u0105 o tym co dzi\u015b si\u0119 \nwydarzy\u0142o. I nie m\u00f3w jej o naszej rozmowie. Jestem pewna, \u017ce doceni, \u017ce jej \npierwszej chcia\u0142e\u015b powierzy\u0107 swoje do\u015bwiadczenie. Doceni to, wierz mi. \n– By\u0107 mo\u017ce masz racj\u0119. Wiesz, najdziwniejsze jest to, \u017ce poszed\u0142em za starcem w \nodruchu dobrej woli i pragnienia zrozumienia, czym jest ta fascynacja religi\u0105 i \nduchowo\u015bci\u0105, w momencie gdy zrozumia\u0142em, \u017ce starzec jest mnichem, gdy domy\u015bli\u0142em \nsi\u0119, \u017ce prowadzi mnie do jednej z tych nieznanych laikom miejskich \u015bwi\u0105ty\u0144. \nWyobra\u017ca\u0142em sobie min\u0119 mojej \u017cony w momencie, gdy opowiem jej o \u015bwi\u0105tyni i o \nstarcu, o kontemplacji. Ale my\u015bl\u0119, \u017ce nie jestem w stanie przekaza\u0107 jej tego, co \nczuj\u0119. Wiem, \u017ce brzmi to mo\u017ce dziwnie, Anno, ale chc\u0119 \u017ceby\u015b mnie zrozumia\u0142a. \nAngelika jest wspania\u0142\u0105 kobiet\u0105, ale uzna \u017ce robi\u0119 to dla niej albo .. \u017ce \noszala\u0142em. \n– A nie robisz tego dla niej? – wpad\u0142a mu w s\u0142owo Anna \n– Mo\u017ce i tak. To znaczy, nie to, \u017cebym chcia\u0142 dla niej wyrzec si\u0119 swoich \nprzekona\u0144. Ja tylko chc\u0119 j\u0105 zrozumie\u0107. Nie interesuje mnie religia, nie ciekawi\u0105 \ndo\u015bwiadczenia duchowe, nie wierz\u0119 w to, ale chc\u0119 zrozumie\u0107 dlaczego j\u0105 to tak \npoci\u0105ga. \n– Musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce odrobin\u0119 sobie przeczysz, ale to… – Anna zrezygnowa\u0142a z \ndalszego ci\u0105gu my\u015bli widz\u0105c niepewn\u0105 min\u0119 Franka – wybacz bezpo\u015brednio\u015b\u0107, ale \nmy\u015bl\u0119 Franku, \u017ce jest w tobie jednak jaka\u015b g\u0142\u0119bsza potrzeba, powiedzmy duchowa, \nkt\u00f3rej istnieniu nie chcesz przyzna\u0107 racji bytu. Frank, po co zas\u0142aniasz si\u0119 \nmi\u0142o\u015bci\u0105 do \u017cony, to \u017caden wstyd – odrobina kontemplacji! – Anna wybuchn\u0119\u0142a \nciep\u0142ym spontanicznym \u015bmiechem, kt\u00f3ry sprawi\u0142, \u017ce Frank zamilk\u0142 i zamkn\u0105\u0142 si\u0119 w \nsobie. A ona ju\u017c po chwili \u017ca\u0142owa\u0142a swojego zachowania. – Z\u0142y ruch, z\u0142y ruch! \nOch jakim jestem wielkim s\u0142oniem w sklepie porcelany! – wyrzuca\u0142a sobie w duchu. \n– Frank – podesz\u0142a i po\u0142o\u017cy\u0142a mu d\u0142o\u0144 na ramieniu – chcesz jeszcze kawy albo \nmo\u017ce herbaty? \n– Nie. Musz\u0119 ju\u017c i\u015b\u0107. Anna b\u0119dzie si\u0119 niepokoi\u0107. \n– Usi\u0105d\u017a. Przepraszam ci\u0119. Nie chcia\u0142am ci\u0119 urazi\u0107 ani zdenerwowa\u0107. Usi\u0105d\u017a \nprosz\u0119 i wypij jeszcze jedn\u0105 fili\u017cank\u0119. – pro\u015bby Anny przerwa\u0142 d\u017awi\u0119k telefonu. \nAnna ogl\u0105daj\u0105c si\u0119 jeszcze na Franka, wskazuj\u0105c na migi aby usiad\u0142 i nala\u0142 sobie \njeszcze kawy, podnios\u0142a s\u0142uchawk\u0119. \n– Och, Wa alaikum salaam, Rabio. Wszystko w porz\u0105dku? Jeste\u015bcie wszyscy online? \nNie siedzia\u0142am przy komputerze. Tak tak, ju\u017c za chwil\u0119. Nie nie, oczywi\u015bcie \nmog\u0119. – m\u00f3wi\u0142a przed\u0142u\u017caj\u0105c pauzy pomi\u0119dzy zdaniami jakby nie by\u0142a pewna co \npowinna odpowiedzie\u0107. By\u0142o jej niezr\u0119cznie wyzna\u0107, \u017ce Frank z\u0142o\u017cy\u0142 jej \nniezapowiedzian\u0105 wizyt\u0119, \u017ce jest zaj\u0119ta, a przecie\u017c wizyta by\u0142a zupe\u0142nie \nniewinna. Rozmawiaj\u0105c jeszcze chwil\u0119 przez telefon spogl\u0105da\u0142a na Franka. Ca\u0142y \nczas sta\u0142, mimo pr\u00f3\u015bb Anny, na stoj\u0105co poci\u0105ga\u0142 kaw\u0119 z fili\u017canki, drobnymi \n\u0142ykami. W momencie za\u015b, gdy sko\u0144czy\u0142a rozmow\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 zupe\u0142nie naturalnie \nbez z\u0142o\u015bliwo\u015bci, twierdz\u0105c \u017ce musi i\u015b\u0107 a i ona przecie\u017c b\u0119dzie zaj\u0119ta. Dotkn\u0105\u0142 \nna po\u017cegnanie jej d\u0142oni. Zrobi\u0142o jej si\u0119 przykro z powodu tak nietaktownie \nzako\u0144czonej rozmowy. Szybko jednak podesz\u0142a do komputera i przesun\u0119\u0142a palcami \nd\u0142oni po ma\u0142ym kwadraciku ,kt\u00f3ry w jej laptopie s\u0142u\u017cy\u0142 za myszk\u0119. Wygaszacz \nprzesta\u0142 zas\u0142ania\u0107 ekran i pojawi\u0142o si\u0119 mn\u00f3stwo nieuporz\u0105dkowanych ikon po lewej \nstronie pulpitu. Anna dostrzeg\u0142a u do\u0142u ekranu migaj\u0105cy centymetr paska MSN i \nklikn\u0119\u0142a, aby przywo\u0142a\u0107 okno. \n– Otw\u00f3rz kamer\u0119. Nie widz\u0119 ci\u0119. – krzycza\u0142a Rabia po drugiej stronie ekranu \ndrukowanymi literami. Kamera by\u0142a pod\u0142\u0105czona i otwarta. Anna zdecydowa\u0142a si\u0119 \njednak na szybki reset i ponowne wys\u0142anie zezwolenia na odbi\u00f3r obrazu. Pomog\u0142o. \nWidzia\u0142y sie ju\u017c obie, obraz chwytany przez kamer\u0119 po stronie Houstonowskiej \nwype\u0142nia\u0142y jednak przede wszystkim roze\u015bmiane twarze Mominy i jej m\u0142odszego \nbrata. Ciemne oczy Rabii pokazywa\u0142y si\u0119 i znika\u0142y gdzie\u015b w tle, gdy usi\u0142owa\u0142a \ndoprowadzi\u0107 do porz\u0105dku dzieciaki, kt\u00f3re k\u0142\u00f3ci\u0142y si\u0119 o miejsce nie tylko na \nsiedzeniu przed komputerem, ale i przy klawiaturze. Okienko messengera \nwype\u0142nia\u0142y szeregi niezrozumia\u0142ych znak\u00f3w spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych wy\u0142owi\u0107 nale\u017ca\u0142o te, \nkt\u00f3re mia\u0142y jaki\u015b sens. Anna odsy\u0142a\u0142a s\u0142owa pe\u0142ne pozdrowie\u0144, podzi\u0119kowa\u0144 i \nzapyta\u0144. Po chwili dopiero, gdy dzieciaki nacieszy\u0142y si\u0119 zabaw\u0105 kamer\u0105, gdy \nnamacha\u0142y si\u0119 wystarczaj\u0105co d\u0142ugo cioci Ani i uciek\u0142y sprzed ekranu, komunikacja \nz Rabi\u0105 nabra\u0142a konkretniejszych kszta\u0142t\u00f3w. \n– S\u0142ysza\u0142am o tej parze z Alabamy. To szalenie mi\u0142o, \u017ce Farid zdecydowa\u0142 si\u0119 im \npom\u00f3c nieprawda? Naprawd\u0119 \u017cycz\u0119 im jak najlepiej, nie wyobra\u017cam sobie jak mo\u017cna \n\u017cy\u0107 w ma\u0142\u017ce\u0144stwie bezdzietnym. To musi by\u0107 przygn\u0119biaj\u0105ce. \n– C\u00f3\u017c, s\u0105 r\u00f3wnie\u017c inne sposoby uzyskania potomstwa w ma\u0142\u017ce\u0144stwie takie jak \nadopcja na przyk\u0142ad – Anna wbrew samej sobie poczu\u0142a \u017ce jej wypowied\u017a przybiera \nton ironiczny – czy nie s\u0142ysza\u0142a\u015b o tym wielokrotnie od Farida tak jak ja? – \npytanie by\u0142o w\u0142a\u015bciwie retoryczne, cho\u0107 w pewnym momencie Anna poczu\u0142a, \u017ce \nmog\u0142oby ono t\u0119 retoryczno\u015b\u0107 utraci\u0107, gdyby okaza\u0142o si\u0119, \u017ce Rabia rzeczywi\u015bcie \nnigdy nie mia\u0142a okazji us\u0142ysze\u0107 Faridowych teorii na temat adopcji i unikania \npocz\u0119cia w\u0142asnych dzieci, w \u015bwiecie, gdzie istnia\u0142o tak wiele sierot, \ng\u0142oduj\u0105cych i bezdomnych. Tok jej domniema\u0144 przerwa\u0142a jednak kr\u00f3tka wiadomo\u015b\u0107 \nnios\u0105ca odpowied\u017a Rabii – Tak, tak, s\u0142ysza\u0142am to wielokrotnie. \u017bycie jednak \ntoczy si\u0119 w\u0142asnym biegiem, niezale\u017cnie od teorii i pragnie\u0144 – te kilka s\u0142\u00f3w \nko\u0144czy\u0142 szeroki u\u015bmiech internetowej bu\u017aki. – Mamy troje dzieci, wiem \u017ce on je \nkocha. Teorie wi\u0119c nie maj\u0105 tu ju\u017c miejsca. \n– C\u00f3\u017c, moja sytuacja jest Rabio inna, jak wiesz. \n– Wiem – lakoniczna odpowied\u017a po kt\u00f3rej nast\u0105pi\u0142a d\u0142u\u017csza chwila ciszy. Anna nie \nby\u0142a pewna jak zareagowa\u0107. Mia\u0142a ochot\u0119 zmieni\u0107 temat, kt\u00f3ry niefortunnie \nporuszy\u0142 sprawy, kt\u00f3re od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu naznaczone by\u0142y nieporozumieniami \ni urazami. Anna obok ma\u0142ych wspomnie\u0144 jakie zachowa\u0142a z chwil ich pomieszkiwania \nrazem jak wielka rodzina w jednym obszernym domu w Ameryce, posiada\u0142 r\u00f3wnie\u017c to, \nkt\u00f3re do dzi\u015b bola\u0142y i nie chcia\u0142y si\u0119 zabli\u017ani\u0107. Wsp\u00f3\u0142\u017cycie dwu kobiet w jednym \ndomu nie by\u0142o \u0142atwe. Anna stara\u0142a si\u0119 bezkutecznie ukry\u0107 swoj\u0105 zazdro\u015b\u0107, kt\u00f3rej \n\u017ar\u00f3d\u0142em nie by\u0142a w\u0142a\u015bciwie Rabia, ale jej dzieci. Dzieci. Te, kt\u00f3rych Anna \nzdecydowa\u0142a si\u0119 nie mie\u0107. Kilka pierwszych dyskusji z Faridem sko\u0144czy\u0142o si\u0119 \nfiaskiem jej pragnie\u0144, a tok wywod\u00f3w Farida by\u0142 zbyt przekonuj\u0105cy, aby Anna im \nnie uleg\u0142a. \u017bycie bez dzieci by\u0142o prostsze, wygodniejsze. Ostatecznie jednak \npo\u017cegna\u0142a si\u0119 z nadziejami w momencie gdy dowiedzia\u0142a si\u0119 jak bardzo niedomaga\u0142 \njej system hormonalny, jak wiele zabieg\u00f3w i bada\u0144 czeka\u0142oby j\u0105, gdyby \nzdecydowa\u0142a si\u0119 na ci\u0105\u017c\u0119. Nie porzuci\u0142a jednak my\u015bli o dziecku, odsun\u0119\u0142a je \ntylko. Na jaki\u015b czas. \n– Jeste\u015b tam, Anno? – migaj\u0105ce okienko messengera nie przywo\u0142a\u0142o uwagi Anny, \ndopiero dzwonek i uparte Hello! kt\u00f3rego u\u017cy\u0142a Rabia sprawi\u0142y, \u017ce Anna zn\u00f3w \npo\u0142o\u017cy\u0142a palce na klawiaturze laptopa. \n– Tak, jestem. \n– Anno, kamera nam si\u0119 chyba zn\u00f3w zawiesi\u0142a, ale to niewa\u017cne. Anno, nie miej do \nmnie \u017calu, sprawa ta, o kt\u00f3rej by\u0107 mo\u017ce w og\u00f3le nie powinny\u015bmy rozmawia\u0107 to \nproblem mi\u0119dzy tob\u0105, a Faridem, a jednak je\u015bli mog\u0119 co\u015b powiedzie\u0107, Anno… \nczasem wystarczy po prostu przesta\u0107 ingerowa\u0107 w swoje cia\u0142o i pozwoli\u0107 mu \ndzia\u0142a\u0107. Nie wiesz co zdecyduje w\u00f3wczas Allah. Ostatecznie cz\u0142owiek nie jest w \nmocy kontrolowa\u0107 pewnych rzeczy – tu znowu pojawi\u0142 si\u0119 u\u015bmiech internetowej \nbu\u017aki. \n-Sugerujesz abym oszuka\u0142a Farida i przesta\u0142a bra\u0107 pigu\u0142ki? \n– Nic nie sugeruj\u0119. Decyzja nale\u017cy do ciebie. Rabia asekuracyjnie wycofa\u0142a si\u0119, \njakby czuj\u0105c, \u017ce powiedzia\u0142a o wiele za du\u017co, a mo\u017ce to co powiedzia\u0142a mia\u0142o \nkonsekwencje nieco inne od zamierzonych. – Anno, musz\u0119 biec. Dzieci strasznie \nrozrabiaj\u0105 w drugim pokoju. Boj\u0119 si\u0119 o mieszkanie kuzyn\u00f3w. Zreszt\u0105 zbli\u017ca si\u0119 \nmaghrib. Salam alaikum. Pozdrawiam. \n– Wa alaikum salaam.<\/p>\n\n \n12. \n \n \n \nOstatnie dni kuracji hormonalnej by\u0142y dla Angeliki szczeg\u00f3lnie trudne. \nPrzyjmowane codziennie zastrzyki sprawi\u0142y, \u017ce czu\u0142a si\u0119 obolala i podra\u017cniona. \nWiedzia\u0142a jednak, \u017ce zrezygnowanie z ca\u0142ej procedury lub lekcewa\u017cenie jej \nsprawi, \u017ce szanse na zap\u0142odnienie drastycznie si\u0119 zmniejsz\u0105. Chodzi\u0142o o sztuczn\u0105 \nnadprodukcj\u0119 kom\u00f3rek jajowych, kt\u00f3re potem jedna po drugiej mia\u0142y by\u0107 pobierane \nz organizmu kobiety. Angelika wzdrygn\u0119\u0142a si\u0119 z odraz\u0105 na my\u015bl o tym co jeszcze \nj\u0105 czeka\u0142o. Juz przy drugim zastrzyku pr\u00f3bowa\u0142a przekona\u0107 Franka, aby wykonywa\u0142 \nje w\u0142asnor\u0119cznie. Oszcz\u0119dzi\u0142oby jej to d\u0142ugich minut stania w kolejce w \nprzychodni nowojorskiej w oczekiwaniu na codzienny zastrzyk. Frank jednak \nwycofa\u0142 si\u0119 w panice, nie wierz\u0105c w posiadanie najmniejszych cho\u0107by umiej\u0119tno\u015bci \npiel\u0119gniarskich. W\u00f3wczas w\u0142a\u015bnie pomoc zaoferowa\u0142a Anna. Dowiedziawszy si\u0119 od \nFarida o zastrzykach hormonalnych, by\u0142a pewna, \u017ce Frank odm\u00f3wi\u0142 Angelice tej \nnie\u0142atwej piel\u0119gniarskiej przys\u0142ugi. By\u0142a tak pewna, \u017ce podnosz\u0105c s\u0142uchawk\u0119 i \nwykr\u0119caj\u0105c numer do Angeliki z trudno\u015bci\u0105 powstrzyma\u0142a gwa\u0142town\u0105 ochot\u0119 \nprzej\u015bcia do rzeczy i zaproponowania pomocy, pomijaj\u0105c szereg grzeczno\u015bciowych \npyta\u0144 o samopoczucie Angeliki i Franka oraz o przebieg kuracji. Anna wyczu\u0142a \nnajpierw zdziwnienie, a po chwili wahanie w g\u0142osie Angeliki. \n– Pomy\u015bl o ile\u017c \u0142atwiejsze b\u0119dzie to dla ciebie, o ile\u017c mniej stresuj\u0105ce – \nprzekonywa\u0142a – Zawsze wstaj\u0119 przed si\u00f3dm\u0105, pisz\u0119 i wykonuj\u0119 m\u00f3j codzienny spacer \npo mie\u015bcie, w poszukiwaniu obraz\u00f3w i natchnienia. Frank powiedzia\u0142 mi, gdzie \nmie\u015bci si\u0119 wasze nowe lokum, to niedaleko, na Manhattanie. Myli\u0142 si\u0119 wmawiaj\u0105c \nmi wcze\u015bniej, \u017ce jest to na Brooklynie. W ka\u017cdym razie, Angeliko, dobrze si\u0119 \nzastan\u00f3w, nie ponowi\u0119 ju\u017c tej propozycji – grozi\u0142a przybieraj\u0105c \npowa\u017cno-\u017cartobliwy ton g\u0142osu. Zapad\u0142a kr\u00f3tka chwila ciszy, w kt\u00f3rej Angelika \nzdo\u0142a\u0142a wtr\u0105ci\u0107 tylko lakoniczne, wci\u0105\u017c pe\u0142ne wahania – Oh, to nie to, Anno… \n– Aha! wiem! Chodzi o to, \u017ce nie ufasz mi, \u017ce potrafi\u0119 robi\u0107 bezbolesne \nzastrzyki – ton Anny by\u0142 teraz kpiarsko-\u017cyczliwy – kochanie, moja matka jest \npiel\u0119gniark\u0105. Od dziecka przygl\u0105da\u0142am si\u0119 jak robi zastrzyki domowym pacjentom. \nNie wspominaj\u0105c ju\u017c o moim m\u0119\u017cu, kt\u00f3ry \u017cyczy\u0142 sobie abym to ja w\u0142a\u015bnie robi\u0142a \nbolesne zastrzyki jakie zaaplikowano mu po ugryzieniu przez psa. Nauczy\u0142am si\u0119 i \nmusz\u0119 ci powiedzie\u0107, \u017ce jestem w tym naprawd\u0119 dobra. \n– Okay, poddaj\u0119 si\u0119 \u2013 zgodzi\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu Angelika, a Anna za\u015bmia\u0142a si\u0119 g\u0142o\u015bno \npo drugiej stronie s\u0142uchawki. Cho\u0107 opowie\u015b\u0107 o wypadku Farida nie by\u0142a w istocie \nzabawna, Anna nada\u0142a jej specjalnie dla ucha rozm\u00f3wczyni sens \nkomiczno-\u017cartobliwy. Pomy\u015bla\u0142a jednocze\u015bnie, \u017ce gdyby przy rozmowie by\u0142 obecny \njej m\u0105\u017c z pewno\u015bci\u0105 nie zdzier\u017cy\u0142by i opu\u015bci\u0142by pok\u00f3j zniesmaczony. Szkoda, \u017ce \nwyjecha\u0142. Zn\u00f3w czu\u0142a si\u0119 taka samotna… \n– Ciesz\u0119 si\u0119 Angeliko, \u017ce si\u0119 zgadzasz. Musz\u0119 powiedzie\u0107 ci prawd\u0119. Mo\u017ce to \nnieuczciwe z mojej strony, ale w rzeczywisto\u015bci potrzebuj\u0119 po prostu kontakt\u00f3w z \nlud\u017ami. Te zastrzyki to pretekst. \n– Nie m\u00f3w tak. Wiem, \u017ce chcesz mi szczerze pom\u00f3c. Znam ci\u0119 ju\u017c troch\u0119 Anno. \nRozumiem, \u017ce jeste\u015b sama, bo doktor wyjecha\u0142… Oczywi\u015bcie, wspomina\u0142 mi o tym \npodczas wizyty. A nie chcia\u0142a\u015b jecha\u0107 z nim? \n– Nie, to nie by\u0142by dobry pomys\u0142. W Houston jest Rabia i dzieci. Nie jestem \njeszcze gotowa. Ostatnie spotkanie nie przebieg\u0142o najspokojniej. \n– Rozumiem. – Angelika \u017ca\u0142owa\u0142a zadanych pyta\u0144 i zastanawia\u0142a si\u0119 nad zmian\u0105 \nkierunku rozmowy – A wi\u0119c b\u0119dziesz sama. Wiesz, to rzeczywi\u015bcie szcz\u0119\u015bliwe \nrozwi\u0105zanie \u2013 zastrzyki w domu. Dzi\u0119kuj\u0119 ci serdecznie za pomoc i \u017cyczliwo\u015b\u0107. A \nprzy okazji mog\u0142yby\u015bmy um\u00f3wi\u0107 si\u0119 na wsp\u00f3lne \u015bniadania i poranne rozmowy. \n– \u015awietnie – Anna przysta\u0142a bez chwili wahania, cho\u0107 do tej pory ka\u017cdy poranek \npo spacerze przeznacza\u0142a na pisanie. Pomy\u015bla\u0142a jednak, \u017ce by\u0107 mo\u017ce czas sp\u0119dzony \nz Angelik\u0105 nie b\u0119dzie zmarnowany. Intuicja podpowiada\u0142a, aby i\u015b\u0107 za jej \nwezwaniem. \n <\/p>\n\n13 \n \n \nBy\u0142 to ju\u017c kolejny tydzie\u0144 hormonalnej kuracji Angeliki oraz wizyt Anny w \nwynaj\u0119tym mieszkaniu pary z Alabamy. Czwartek. Tego dnia Anna zaspa\u0142a. Nie \nobudzi\u0142a si\u0119 na d\u017awi\u0119k budzika. Wsta\u0142a p\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej, zaspana. Po\u0142o\u017cy\u0142a \nsi\u0119 spa\u0107 wcze\u015bnie, wraz z wybiciem dziesi\u0105tej, a jednak budzi\u0142a si\u0119 dwukrotnie w \nnocy pod wp\u0142ywem gn\u0119bi\u0105cego j\u0105 od pocz\u0105tku podr\u00f3\u017cy ameryka\u0144skiej snu o dziecku. \nKontakt codzienny z Angelik\u0105 i rozmowy z ni\u0105 jeszcze silniej dzia\u0142a\u0142y na \nwyobra\u017ani\u0119 Anny i pobudza\u0142y do przemy\u015ble\u0144, kt\u00f3re ju\u017c dawno porzuci\u0142a. \nSzczeg\u00f3lnie wa\u017cna by\u0142a rozmowa, kt\u00f3r\u0105 przeprowadzi\u0142y poprzedniego poranka. Wa\u017cna \nby\u0142a dla nich obu… \nPoranek by\u0142 w\u00f3wczas wyj\u0105tkowo pochmurny. Niebo do tego stopnia nie przepuszcza\u0142o \ns\u0142o\u0144ca, \u017ce Angelika i Anna zastanawia\u0142y si\u0119 czy spacer by\u0142 w\u0142a\u015bciw\u0105 decyzj\u0105. \nAnna w zwi\u0105zku z ca\u0142\u0105 nieszcz\u0119sn\u0105 histori\u0105 zaspania i przygn\u0119bienia pod wp\u0142ywem \nm\u0119cz\u0105cych j\u0105 sn\u00f3w minionej nocy zaproponowa\u0142a nie\u015bmia\u0142o zamiast spaceru \nprzed\u0142u\u017cone i leniwe \u015bniadanie. Zamierza\u0142a zaprosi\u0107 Angelik\u0119 do jednej z \nprzytulnych kawiarni nowojorskich, na kaw\u0119 i grzanki. Angelika stwierdzi\u0142a \njednak, \u017ce znacznie przyjemniej by\u0142oby zje\u015b\u0107 obfite \u015bniadanie w ich mieszkaniu. \nFrank ju\u017c ubrany, po konsumpcji porannej kawy szykowa\u0142 si\u0119 do wyj\u015bcia w \nkorytarzu. Anna przyj\u0119\u0142a wi\u0119c propozycj\u0119. Wesz\u0142a do kuchni i usiad\u0142a przy stole \nzaproszona gestem Angeliki. Po chwili postawi\u0142a ona na stole ma\u0142\u0105 tack\u0119 pe\u0142n\u0105 \nzawijanych rogalik\u00f3w z kruchego ciasta z nadzieniem z truskawek. \n– Hmm, wygl\u0105daj\u0105 smakowicie. Masz tu w okolicy doskona\u0142\u0105 piekarni\u0119 czy\u017c nie? \n– O nie! Sama je wczoraj piek\u0142am. Nie lubi\u0119 tego mieszkania, nie czuj\u0119 si\u0119 tu \njak w domu, ale kuchnia jest mi\u0142ym miejscem i zaprasza do pichcenia przysmak\u00f3w. \nAnna unios\u0142a brwi w ge\u015bcie podziwu i u\u015bmiechu – Och, bez przesady! Ale czemu nie \nmia\u0142abym wykorzysta\u0107 tych nowoczesnych urz\u0105dze\u0144 kuchennych jakich nie mam w \nAtmore? Sp\u00f3jrz na ten piecyk. Ma tyle opcji, \u017ce mo\u017cna si\u0119 pogubi\u0107. Musia\u0142am \nprzestudiowa\u0107 instrukcj\u0119, kt\u00f3r\u0105 w\u0142a\u015bciciel przezornie zostawi\u0142 szufladzie. \nZapewne poprzedni mieszka\u0144cy mieli podobne problemy jak ja. To mi poprawi\u0142o \nhumor. – Angelika wybuchn\u0119\u0142a swobodnym \u015bmiechem. Zorientowa\u0142a si\u0119 jednak, \u017ce \nAnna jej nie s\u0142ysza\u0142a. Nie odpowiedzia\u0142a u\u015bmiechem na jej u\u015bmiech. Zamy\u015bli\u0142a \nsi\u0119. By\u0142a dziwnie nieobecna ju\u017c od momentu gdy wesz\u0142a do mieszkania. \n– Wszystko w porz\u0105dku Anno? – Angelika dotkn\u0119\u0142a delikatnie r\u0119ki siedz\u0105cej przy \nstole kuchennym. – Anno, czy co\u015b nie tak? \n– Ale\u017c nie. Przepraszam ci\u0119. Co m\u00f3wi\u0142a\u015b? Okropnym jestem go\u015bciem. Taki brak \ntaktu! \n– Rzeczywi\u015bcie moja droga, to niewybaczalny brak taktu, powinna\u015b mi jako\u015b to \nwynagrodzi\u0107 i… spr\u00f3bowa\u0107 cho\u0107 jednego rogalika! Na mi\u0142o\u015b\u0107 bosk\u0105 Anno! My\u015bla\u0142am \n\u017ce \u0142\u0105czy nas du\u017co wi\u0119cej, ot, cho\u0107by \u0142akomstwo – Angelika sta\u0142a przy stole \n\u015bmiej\u0105c si\u0119 cicho, trzyma\u0142a d\u0142o\u0144 na biodrze i p\u00f3\u0142 zgi\u0119ta poddawa\u0142a si\u0119 drganiom \nmi\u0119\u015bni. \n– Ju\u017c pr\u00f3buj\u0119. Ju\u017c… Hmmm.. wy\u015bmienite ! – Anna si\u0119ga\u0142a d\u0142oni\u0105 po trzeci z \nkolei rogalik, kt\u00f3ry tym razem zamierza\u0142a zamoczy\u0107 dla odmiany w fili\u017cance z \nkaw\u0105, gdy us\u0142ysza\u0142a pytanie Angeliki. \n– Co ci jest Anno? Wiem, \u017ce co\u015b ci\u0119 gn\u0119bi. Nie zaprzeczaj, widz\u0119 przecie\u017c. \nJeste\u015b osob\u0105, kt\u00f3ra zupe\u0142nie nie potrafi ukrywa\u0107 swoich uczu\u0107 ani udawa\u0107. \nKiepska z ciebie k\u0142amczucha moja droga. \n– Masz racj\u0119. Nie potrafi\u0119 udawa\u0107, ale nie mam ochoty m\u00f3wi\u0107 o tym… tkwi to we \nmnie g\u0142\u0119boko. Nawet gdybym chcia\u0142a m\u00f3wi\u0107, nie wiedzia\u0142abym od czego zacz\u0105\u0107. \nAngela! to jest jaka\u015b bzdura, abstrakt, nieporozumienie! Jak po kilku latach \nwsp\u00f3\u0142\u017cycia, po kilku szcz\u0119\u015bliwych latach wsp\u00f3\u0142\u017cycia, po wielu rozmowach, \nk\u0142\u00f3tniach i paktach pokojowych mog\u0119 teraz zarzuca\u0107 Faridowi, \u017ce mnie \nunieszcz\u0119\u015bliwia nie godz\u0105c si\u0119 na dziecko! \n– By\u0107 mo\u017ce potrzebowa\u0142a\u015b czasu, aby to zrozumie\u0107. By\u0107 mo\u017ce dopiero teraz \ndojrza\u0142a\u015b do podj\u0119cia niezale\u017cnej od m\u0119\u017ca decyzji od w\u0142asnym zyciu. O w\u0142asnym \nszcz\u0119\u015bciu \u2013 Angelika mrugn\u0119\u0142a porozumiewawczo w stron\u0119 Anny chc\u0105c roz\u0142adowa\u0107 \nnapi\u0119t\u0105 sytuacj\u0119 i uspokoi\u0107 gniew Anny. Jej jednak wyda\u0142o si\u0119 to niesmaczne i \nnieodpowiednie. \u2013 Czemu opowiadam o tym kobiecie, kt\u00f3rej zupe\u0142nie nie znam, \nobcej \u2013 przy\u0142apa\u0142a szybk\u0105 i niech\u0119tn\u0105 my\u015bl, zaraz jednak zmusi\u0142a si\u0119 do u\u015bmiechu \ni spr\u00f3bowa\u0142a zbagatelizowa\u0107 ca\u0142e zaj\u015bcie. \n– Wybacz mi, Angeliko, niepotrzebnie si\u0119 unios\u0142am i w og\u00f3le niepotrzebnie \nopowiadam ci o sprawach kt\u00f3re ci\u0119 nie dotycz\u0105 i nie interesuj\u0105. \n– Anno, nie chcia\u0142am ci\u0119 urazi\u0107. Rozumiem twoje rozterki. Wierz mi. Poza tym, \npodziwiam ci\u0119 za wytrwa\u0142o\u015b\u0107 i cierpliwo\u015b\u0107. Sam\u0105 siebie r\u00f3wnie\u017c podziwiam za \ncierpliwo\u015b\u0107 w sytuacji, gdy m\u00f3j m\u0105\u017c coraz bardziej ode mnie si\u0119 oddala i dryfuje \nsobie spokojnie w kierunku kochanki. \u2013 ostatnie s\u0142owa sprawi\u0142y, \u017ce Anna \ngwa\u0142townie podnios\u0142a spuszczon\u0105 nad sto\u0142em g\u0142ow\u0119 i spojrza\u0142a towarzyszce prosto \nw oczy \n– A wi\u0119c ty wiesz.. \n– Oczywi\u015bcie, wiem. A jednak wierzy\u0142am, \u017ce jest to sytuacja tymczasowa. Frank \nmnie potrzebuje, wiem, \u017ce nie odejdzie. Wiem. \u2013 ton g\u0142osu Angeliki by\u0142 twardy, \nnieprzyjemny niemal. \n– Na pewno trudno ci zrozumie\u0107 jak mog\u0119 pogodzi\u0107 si\u0119 z jej obecno\u015bci\u0105. Nikt nie \njest w stanie tego zrozumie\u0107. Tylko ja wiem jak to jest by\u0107 drug\u0105 \u017con\u0105, ale \nnawet ja nie wiem w pe\u0142ni dlaczego zdecydowa\u0142am si\u0119 na taki zwi\u0105zek. Ale \ndlaczego, powiedz mi, dlaczego on nie chce mojego dziecka, je\u015bli jak twierdzi, \nkocha mnie? Ja pragn\u0119 jego dziecka z mi\u0142o\u015bci dla niego. \n– Tak jest wygodniej. Dziecko by\u0142oby dodatkowym spadkobierc\u0105. To by\u0142by kto\u015b \nobcy, spoza klanu rodzinnego, kogo jego rodzina nie prawdopodobnie nie \nzaakceptowa\u0142aby. \n– Och, nie b\u0105d\u017a cyniczna, nie uwierz\u0119 w tak\u0105 motywacj\u0119 z jego strony. \n– Czemu nie? To czysty realizm, to pragmatyzm. Nie twierdz\u0119, \u017ce Farid nie \npokocha twojego dziecka, gdy pojawi si\u0119 na \u015bwiecie. Nie twierdz\u0119 nawet, \u017ce nie \npragnie z tob\u0105 potomstwa, ka\u017cdy zdrowomy\u015bl\u0105cy m\u0119\u017cczyzna pragnie potomka, wielu \npotomk\u00f3w, to naturalna sk\u0142onno\u015b\u0107, najbardziej prymitywna, twierdz\u0119 natomiast, \u017ce \ntak bardzo obawia si\u0119 tej ewentualno\u015bci, \u017ce zastosuje wszelkie \u015brodki perswazji \naby jej unikn\u0105\u0107. Ty im w\u0142a\u015bnie uleg\u0142a\u015b. Ulega\u0142a\u015b bardzo d\u0142ugo. By\u0107 mo\u017ce nawet \nwbrew jego naj\u015bmielszym oczekiwaniom. \n– To prawda, jestem naiwn\u0105 idiotk\u0105. Zakochan\u0105 idiotk\u0105. Co wi\u0119c proponujesz? \n– Zastan\u00f3w si\u0119 czego naprawd\u0119 chcesz. \n– Chc\u0119 dziecka. Chc\u0119 aby on r\u00f3wnie\u017c chcia\u0142 tego dziecka. \n– Nie. Zastan\u00f3w si\u0119 czego naprawd\u0119 chcesz niezale\u017cnie od tego czego on chce i \njak\u0105 on podj\u0105\u0142 decyzj\u0119. Zgoda? \u2013 gdy Anna skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 Angelika m\u00f3wi\u0142a dalej \u2013 \nJutro jest ostatni dzie\u0144 zastrzyk\u00f3w. Porozmawiajmy jutro rano. Potem podejmiesz \nsama ostateczn\u0105 decyzj\u0119 i mam nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dziesz si\u0119 jej trzyma\u0107. B\u0119dziesz \nspokojniejsza i silniejsza. Bo wiesz, ja te\u017c licz\u0119 na wsparcie emocjonalne, i \nlicz\u0119 na twoj\u0105 modlitw\u0119. Zbli\u017ca si\u0119 m\u00f3j zabieg. Ju\u017c mam g\u0119si\u0105 sk\u00f3rk\u0119 i dr\u017c\u0119 jak \nzaj\u0105c podczas polowania \u2013 Angelika roze\u015bmia\u0142a si\u0119 g\u0142o\u015bno jakby maskuj\u0105c \nniepewno\u015b\u0107 i obawy, i spojrza\u0142a Annie prosto w oczy. Milcza\u0142y obie przez chwil\u0119 \npo czym Anna wsta\u0142a, skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 i zacz\u0119\u0142a zbiera\u0107 si\u0119 do odej\u015bcia. W \nkorytarzu rzuci\u0142a jeszcze kr\u00f3tkie \u2013 Dzi\u0119kuj\u0119 za wspania\u0142e \u015bniadanie i.. pomy\u015bl\u0119 \no tym… Obiecuj\u0119. \n \n <\/p>\n\n14 \n \n \nAnna nigdy nie widzia\u0142a Angeliki bardziej spokojnej. Po zabiegu porusza\u0142a si\u0119 \nona w tempie trzykrotnie wolniejszym, u\u015bmiecha\u0142a si\u0119 trzykrotnie cz\u0119\u015bciej i z \ncz\u0119stotliwo\u015bci\u0105 co kilkana\u015bcie minut wypowiada\u0142a imi\u0119 oczekiwanego dziecka. Imi\u0119 \npodw\u00f3jne, Alex Chris, kt\u00f3re mia\u0142o ulec rozdzieleniu w momencie, gdy pojawi\u0105 si\u0119 \nbli\u017aniaki. Zap\u0142odnione kom\u00f3rki mia\u0142y p\u0142e\u0107 odmienn\u0105, m\u0119sk\u0105 i \u017ce\u0144sk\u0105, mog\u0142o si\u0119 \njednak zdarzy\u0107, \u017ce jedna z nich nie prze\u017cyje, dziewczynka mia\u0142aby wi\u0119c na imi\u0119 \nAlexandra Christine, a ch\u0142opiec Alexander Christopher. W ten spos\u00f3b \u2013 t\u0142umaczy\u0142a \nAngelika \u2013 zachowywano pami\u0119\u0107 o bli\u017aniaku nawet je\u015bli urodzi\u0107 mia\u0142o si\u0119 tylko \njedno. Oboje z Frankiem wr\u00f3cili wkr\u00f3tce do Atmore w Alabama i oczekiwali z \nniecierpliwo\u015bci\u0105 na wynik zabiegu. Po up\u0142ywie kilku tygodni sta\u0142o si\u0119 jednak \njasne, \u017ce przynajmniej jedna z kom\u00f3rek prze\u017cyje. Lekarze potwierdzili diagnoz\u0119 i \nAngelika spokojnie ju\u017c spogl\u0105da\u0142a na sw\u00f3j powi\u0119kszaj\u0105cy si\u0119 brzuch i oczekiwa\u0142a \nnarodzin dziecka. \nRzeczywi\u015bcie urodzi\u0142o si\u0119 tylko jedno. Przedwcze\u015bnie. Po o\u015bmiu miesi\u0105cach. \nAngelika by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa, a jednak czu\u0142a si\u0119 \u017ale. Nieszybko dosz\u0142a do formy, \njak\u0105 posiada\u0142a przed ci\u0105\u017c\u0105. By\u0142a r\u00f3wnie\u017c rozczarowana p\u0142ci\u0105 dziecka. Urodzi\u0142a \nsi\u0119 dziewczynka i Angelika spogl\u0105da\u0142a na ni\u0105 z zawodem powtarzaj\u0105c wci\u0105\u017c \nnieodmienne motto \u2013 Oh, \u017ceby\u015b wiedzia\u0142a jak ci\u0119\u017cko jest by\u0107 kobiet\u0105, no ale \nc\u00f3\u017c.. \nFrank milcza\u0142. By\u0142 szcz\u0119\u015bliwy. To on w\u0142a\u015bnie postanowi\u0142 zadzwoni\u0107 do Anny do \nLondynu i zgodnie z obietnic\u0105 dan\u0105 przez Angelik\u0119 przekaza\u0107 nowin\u0119 o \nnowonarodzonej. Angelika jednak po kilku minutach rozmowy zabra\u0142a Frankowi \ns\u0142uchawk\u0119 i wda\u0142a si\u0119 w konwersacj\u0119 z Ann\u0105. \n– Kochanie, czy wiesz jaka jestem szcz\u0119\u015bliwa? \u2013 wybuchn\u0119\u0142a entuzjazmem, kt\u00f3ry \nAnny zupe\u0142nie nie zaskoczy\u0142, skwitowa\u0142a to jednak z ironi\u0105. \n– Rzeczywi\u015bcie? My\u015bla\u0142am, \u017ce jeste\u015b rozczarowana p\u0142ci\u0105 dziecka? \n– To nie tak. Ja jej po prostu odrobin\u0119 wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 losu kobiety. Zaczynam sobie \nwyobra\u017ca\u0107 w\u0142asny okres dorastania, stawania si\u0119 kobiet\u0105, no i p\u00f3\u017aniej\u2026 \nm\u0119\u017cczy\u017ani. Wiesz o czym my\u015bl\u0119, prawda? Ale to nic, ja j\u0105 naucz\u0119 tego, czego sama \nnie wiedzia\u0142am, postaram si\u0119, aby omin\u0119\u0142a rafy, na kt\u00f3re ja wpad\u0142am pe\u0142n\u0105 par\u0105 \n– Czysta poezja, Angela\u2026 Zaczynasz m\u00f3wi\u0107 wierszem. No i stajesz si\u0119 zaci\u0119t\u0105 \nfeministk\u0105. Nie zauwa\u017cy\u0142am tego wcze\u015bniej. To chyba macierzy\u0144stwo darzy ci\u0119 \ntakimi talentami. Je\u015bli to prawda to powinnam sama.. \n– Tak, tak! \u2013 wpad\u0142a jej w s\u0142owo ona \u2013 powinna\u015b, powinna\u015b. Id\u017a do lekarza, \nporad\u017a si\u0119 jak za\u0142atwi\u0107 to najlepiej i najszybciej. Bo wysychasz. Emocjonalnie, \nnie tylko fizycznie. No i starzejesz sie kochana. \n– Masz racj\u0119, Angeliko. Ju\u017c dawno przekona\u0142am si\u0119, \u017ce masz racj\u0119, ale wci\u0105z boj\u0119 \nsi\u0119 ostatecznej decyzji… Jaka by ona nie by\u0142a. Chc\u0119 si\u0119 zastanowi\u0107 w og\u00f3le nad \nnaszym zwi\u0105zkiem, i nad jego przysz\u0142o\u015bci\u0105… Ale ja ci chyba ci jednak troch\u0119 \nprzeszkadzam. S\u0142ysz\u0119 jakie\u015b terrozyzuj\u0105ce ci\u0119 p\u0142acze. Odezwa\u0142a si\u0119 ma\u0142a \nChristine? \n– Christina Alexandra. Tak, musz\u0119 lecie\u0107. Przepraszam ci\u0119 strasznie. Napisz mi \nd\u0142ugi list, prosz\u0119. Pa, trzymaj si\u0119 ciep\u0142o. I nie zapominaj o nas. \n <\/p>\n\n15 \n \n \n \nPo zabiegu Angeliki, Anna z Faridem zostali w Nowym Jorku jeszcze dwa tygodnie, \na\u017c do zako\u0144czenia cyklu jego konferencji medycznych. Wracali razem do Londynu \nliniami British Airways. Ten sam lot. Podr\u00f3\u017c jak za dawnych lat, wsp\u00f3lna. Anna \nudawa\u0142a si\u0119 potem prosto do domu rodzic\u00f3w na przedmie\u015bciach Londynu. Decyzja \nby\u0142a nag\u0142a, podj\u0119ta pod wp\u0142ywem dyskusji z Faridem, kt\u00f3ra cho\u0107 \u0142agodna w \nprzebiegu, w istocie bardzo Ann\u0119 zrani\u0142a. Tematem by\u0142 po raz kolejny problem \npotomstwa. Farid nie zareagowa\u0142 z irytacj\u0105 jak to wielokrotnie wcze\u015bniej bywa\u0142o. \nSpojrza\u0142 na \u017con\u0119 przenikliwie, domy\u015blaj\u0105c si\u0119 szybko sk\u0105d to uporczywe \npowracanie tematu, kt\u00f3ry on ju\u017c dawno uzna\u0142 za zamkni\u0119ty. Na kilka lat. \n– Widz\u0119, \u017ce nastroje macierzy\u0144skie Angeliki wzbudzi\u0142y w tobie t\u0119 dawn\u0105 Ann\u0119, \nkt\u00f3ra uwa\u017ca\u0142a, \u017ce spe\u0142ni\u0107 si\u0119 mo\u017ce jedynie jako matka \u2013 rzuci\u0142 lekko, bez gniewu \n\u2013 Kochanie. Zapewniam ci\u0119, przyjdzie i na nas czas, ale.. nie jestem jeszcze \ngotowy. Nie chc\u0119 by\u0107 jeszcze ojcem. \n– Przecie\u017c ju\u017c jeste\u015b ojcem! Od dawna! \n– Dobrze, dobrze, nie o tym m\u00f3wi\u0119, poza tym dzieci pojawi\u0142y si\u0119 tak szybko, \u017ce \nnie by\u0142o czasu na planowanie rodziny z Rabi\u0105. \n– Ach tak. Rozumiem. Nie m\u00f3wmy ju\u017c o tym. \u2013 Anna uci\u0119\u0142a kr\u00f3tko rozmow\u0119 \nOdwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119 do male\u0144kiego okna samolotu poza kt\u00f3rym zacz\u0119\u0142a z wielk\u0105 uwag\u0105 \nobserwowa\u0107 ruch chmur i s\u0142onecznych promieni. Czu\u0142a jednak, \u017ce ma ochot\u0119 \nrozp\u0142aka\u0107 si\u0119. Jak dziecko. Na ca\u0142y g\u0142os. Wykrzycze\u0107 w z\u0142o\u015bci to, czego nie \nmog\u0142a powiedzie\u0107 nawet szeptem. – Chc\u0119 by\u0107 matk\u0105, chc\u0119! – Wiedzia\u0142a, \u017ce chce \ndziecka, niezale\u017cnie od tego, jakie mia\u0142y by\u0107 konsekwencje tej decyzji. By\u0142o jej \nwszystko jedno. Chcia\u0142a by\u0107 matk\u0105. Powinna sama si\u0119 tym zaj\u0105\u0107! Powinna po prostu \npozwoli\u0107, aby wszystko rozwi\u0105za\u0142o si\u0119 samoistnie. Albo… po prostu zacznie bra\u0107 \nhormony, kt\u00f3re mia\u0142y wywo\u0142a\u0107 owulacj\u0119 kt\u00f3rej zwykle nie miewa\u0142a. Farid trwa\u0107 \nmia\u0142 w przekonaniu, \u017ce hormony kt\u00f3re bierze maj\u0105 w\u0142a\u015bciwo\u015bci antykoncepcyjne. Za \nwszelk\u0105 cen\u0119 nie m\u00f3g\u0142 ich zobaczy\u0107. \u017badnego \u015bladu. Ani s\u0142owa o nich. Zachowa\u0107 \nspok\u00f3j i pozory. Tylko czy b\u0119dzie mia\u0142a odwag\u0119 posun\u0105\u0107 si\u0119 tak daleko? Nie, nie, \nnie b\u0119dzie potrafi\u0142a go oszuka\u0107. Dlaczego mia\u0142aby z\u0142ama\u0107 zasady zaufania, kt\u00f3re \noboje cenili? Co wi\u0119c powinna zrobi\u0107? Odej\u015b\u0107? Jakim prawem w\u0142a\u015bciwie prosi\u0142 j\u0105 o \nantykoncepcj\u0119. Kiedy\u015b by\u0142 to ich wsp\u00f3lny wyb\u00f3r, teraz stawa\u0142 si\u0119 powoli jego \nwyborem, a jej przymusem. – Anna czu\u0142a, \u017ce nie potrafi rozwi\u0105za\u0107 dylematu, kt\u00f3ry \ntkwi\u0142 w jej umy\u015ble od tylu tygodni. – Jeszcze czas. Wr\u00f3ci do domu. Odpocznie. \nPodejmie decyzj\u0119 i porozmawia z Faridem. Powa\u017cnie. \nSamolot l\u0105duj\u0105cy w Londynie mia\u0142 niewielkie op\u00f3\u017anienie. Anna i Farid nie mogli \nsi\u0119 ju\u017c doczeka\u0107 opuszczenia pok\u0142adu. T\u0142um na lotnisku rozdzieli\u0142 ich na chwil\u0119, \nka\u017cde na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 szuka\u0142o potem walizek a\u017c do momentu, gdy spotkali si\u0119 przy \nwyj\u015bciu i zatrzymali jedn\u0105 taks\u00f3wk\u0119. Farid przyci\u0105gn\u0105\u0142 j\u0105 do siebie i poca\u0142owa\u0142. \nUrazy, nawet te najg\u0142\u0119bsze sz\u0142y zawsze w chwilow\u0105 lub d\u0142u\u017csz\u0105 niepami\u0119c wobec \nnami\u0119tno\u015bci i czu\u0142o\u015bci kt\u00f3rych u siebie wzajemnie szukali. Pozosta\u0142e godziny tej \nmglistej niedzieli sp\u0119dzili w \u0142\u00f3\u017cku, kochaj\u0105c si\u0119, ogl\u0105daj\u0105c filmy, jedz\u0105c \nzam\u00f3wion\u0105 chi\u0144szczyzn\u0119 i nadrabiaj\u0105c zaleg\u0142o\u015bci w zarzuconej na kilka tygodni \npodr\u00f3\u017cy korespondencji emailowej. \n <\/p>\n\n16 \n \n \nAnna ca\u0142y rok przygotowywa\u0142a si\u0119 do otwarcia nowej galerii i kawiarni. Zabiegana \ni pe\u0142na pomys\u0142\u00f3w, niejednokrotnie wraca\u0142a do domu tu\u017c przed p\u00f3\u0142noc\u0105. \nAntykoncepcyjne tabletki sta\u0142y si\u0119 przesz\u0142o\u015bci\u0105. Porzuci\u0142a je tu\u017c po powrocie z \nNowego Jorku. Postanowi\u0142a jak to powiedzia\u0142a kiedy\u015b Rabia – nie ingerowa\u0107 w sw\u00f3j \norganizm, jednocze\u015bnie unikaj\u0105c spotka\u0144 z Faridem. Potrzebowa\u0142a samotno\u015bci. \nJednocze\u015bnie wiedzia\u0142a, \u017ce sytuacja taka nie mog\u0142a trwa\u0107 wiecznie. Poniewa\u017c \njednak nie potrafi\u0142a powiedzie\u0107 m\u0119\u017cowi wprost o decyzji, kt\u00f3r\u0105 podj\u0119\u0142a, napisa\u0142a \nmu kr\u00f3tki email. Wielokrotnie potem zastanawia\u0142a si\u0119, czy Farid kiedykolwiek \nmia\u0142 okazj\u0119 przeczyta\u0107 ten list… \nWizyty u zaufanego ginekologa, przyjaciela Farida i Anny, kt\u00f3ry zgodzi\u0142 si\u0119 \nkontrolowa\u0107 jej zdrowie i poziom hormon\u00f3w oraz zobowi\u0105za\u0142 si\u0119 do zachowania \ndyskrecji, by\u0142y rzadko\u015bci\u0105. Anna pozostawia\u0142a jedynie niezmienn\u0105 wiadomo\u015b\u0107 na \nsekretarce lekarza \u2013 Wszystko w porz\u0105dku. Samopoczucie w normie. \nSpotkania z Faridem by\u0142y r\u00f3wnie\u017c rzadko\u015bci\u0105, do tego stopnia, \u017ce pewnego dnia \nzapyta\u0142 on, czy celowo go unika. – Pracowa\u0142a zbyt wiele. Nie mia\u0142a dla niego \nczasu. Dlaczego? Czy chcia\u0142a porozmawia\u0107? – Nie chcia\u0142a rozmawia\u0107. Chcia\u0142a, by \nw\u015br\u00f3d setek swoich codziennych emaili odnalaz\u0142 ten jeden od niej… T\u0119skni\u0142a \njednak za jego obecno\u015bci\u0105 i czu\u0142o\u015bci\u0105. Powr\u00f3ci\u0142y wi\u0119c zn\u00f3w okresy cz\u0119stych \nspotka\u0144, wsp\u00f3lne kolacje i wsp\u00f3lne noce. \nPrzez rok nic si\u0119 nie wydarzy\u0142o \u2013 my\u015bla\u0142a cz\u0119sto wieczorami. \u2013 Nic nie wydarzy\u0142o \nsi\u0119, mimo \u017ce tak cz\u0119sto mamy kontakty seksualne. Czy nie nale\u017ca\u0142oby zapomnie\u0107 o \nmacierzy\u0144stwie i uspokoi\u0107 si\u0119? Powr\u00f3ci\u0107 do poprzedniego stanu ducha, sprzed \nflorydzko-nowojorskiego okresu? Jestem bezp\u0142odna. Jestem \u201cniezap\u0142adnialna\u201d. \nMusia\u0142abym bra\u0107 dodatkowe hormony podtrzymuj\u0105ce owulacj\u0119, aby dosz\u0142o do \nzap\u0142odnienia. Tak powiedzia\u0142 lekarz. Ale ja tego nie zrobi\u0119.. Nie. \n Min\u0119\u0142o jednak kilka kolejnych miesi\u0119cy i Anna z zaskoczeniem zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce jej \nniezmienny od dawna okres, pojawiaj\u0105cy si\u0119 z podziwu godn\u0105 regularno\u015bci\u0105, \nsp\u00f3\u017ania\u0142 si\u0119. Podczas wizyty u rodzic\u00f3w na prowincji, zacz\u0119\u0142y si\u0119 naturalne \nsyndromy ci\u0105\u017cy: z\u0142e samopoczucie, zawroty g\u0142owy i wymioty. Test ci\u0105\u017cowy \npotwierdzi\u0142 domys\u0142y. Zadzwoni\u0142a do lekarza, spokojnie poda\u0142a informacje o swoim \nstanie, po chwili podnios\u0142a zn\u00f3w s\u0142uchawk\u0119 zamierzaj\u0105c dzwoni\u0107 do Farida. Nie \nby\u0142o go w domu ani w biurze. Odczu\u0142a ulg\u0119. Wys\u0142a\u0142a mu kr\u00f3tki e-mail \u2013 Wszystko \nwskazuje na to, \u017ce zasz\u0142am w ci\u0105\u017c\u0119. Znam twoje dawne zdanie na ten temat, ale \nnigdy nie odpowiedzia\u0142e\u015b mi na m\u00f3j ostatni email, w kt\u00f3rym po raz ostatni \nporuszam t\u0119 kwesti\u0119. W ka\u017cdym razie my\u015bl\u0119, \u017ce w tej chwili jestem ci winna t\u0119 \ndrobn\u0105 informacj\u0119 o decyduj\u0105cej zmianie w naszym \u017cyciu. Do zobaczenia za miesi\u0105c \nw Londynie. \nFarid zadzwoni\u0142 nast\u0119pnego dnia. \n– Witaj Anno \u2013 zawiesi\u0142 g\u0142os \u2013 jak si\u0119 czujesz? \n– Wszystko w porz\u0105dku. Zanim jednak powiesz cokolwiek wi\u0119cej, chc\u0119 aby\u015b \nwiedzia\u0142, \u017ce ja chcia\u0142am tego dziecka ale… \n– Wiem, \u017ce chcia\u0142a\u015b – przerwa\u0142 jej – ale co w\u0142a\u015bciwie starasz si\u0119 mi powiedzie\u0107? \n \n– Wiedzia\u0142am, \u017ce mog\u0119 zaj\u015b\u0107 w ci\u0105\u017c\u0119. \n– Ah tak.. Czy chcesz powiedzie\u0107, \u017ce nie stosowa\u0142a\u015b antykoncepcji? \n– Farid, dobrze wiemy oboje, co chc\u0119 powiedzie\u0107. Mnie interesuje twoja postawa w \ntej chwili. Co czujesz? Wiem, \u017ce jeste\u015b zaskoczony, ale… ale, czy nie cieszysz \nsi\u0119? Kochanie.. \n– Wiesz, szczerze m\u00f3wi\u0105c w tej chwili nie potrafi\u0119 my\u015ble\u0107 o czymkolwiek innym \njak o tym, \u017ce mnie ok\u0142ama\u0142a\u015b. Zreszt\u0105, nie wiem, co czuj\u0119. To co nosisz jest \njeszcze kom\u00f3rk\u0105 zapewne, kiedy robi\u0142a\u015b test? \u2013 zawiesi\u0142 na chwil\u0119 g\u0142os, a gdy \nAnna nie odezwa\u0142a si\u0119, ci\u0105gn\u0105\u0142 ciszej \u2013 zaproponowa\u0142bym ci jej usuni\u0119cie, gdybym \nnie wiedzia\u0142 z g\u00f3ry, \u017ce i tak tego nie uczynisz. \n– O czym ty m\u00f3wisz Farid? \u2013 Annie z trudno\u015bci\u0105 udawa\u0142o si\u0119 powstrzyma\u0107 \nwzburzenie \n– Wiesz o czym m\u00f3wi\u0119. Zastan\u00f3w si\u0119 i zadzwo\u0144 do mnie p\u00f3\u017aniej. Dobranoc \u2013 \nzako\u0144czy\u0142 gwa\u0142townie rozmow\u0119. \nAnna usiad\u0142a powoli w fotelu i zacz\u0119\u0142a histerycznie p\u0142aka\u0107. Po chwili uspokoi\u0142a \nsi\u0119. Wzi\u0119\u0142a sw\u00f3j zeszyt, kt\u00f3ry s\u0142u\u017cy\u0142 jej za dziennik i pisa\u0142a przez godzin\u0119. \nPotem ruszy\u0142a do \u0142azienki. Umy\u0142a si\u0119 i przesz\u0142a do pokoju na modlitw\u0119. Uspokoi\u0142a \nsi\u0119. I podj\u0119\u0142a decyzj\u0119. \n <\/p>\n\n17 \n \nMin\u0105\u0142 miesi\u0105c. Anna nie pojawi\u0142a si\u0119 w Londynie. Wys\u0142a\u0142a tylko kr\u00f3tki email \u2013 \n\u201eDosz\u0142o do wczesnego poronienia. Chcia\u0142abym, aby\u015bmy si\u0119 rozstali. Przyjad\u0119 \nkt\u00f3rego\u015b dnia po swoje rzeczy. Salam alaikum. Uwa\u017caj na siebie. Anna\u201d \nMieszka\u0142a przez kilka miesi\u0119cy u rodzic\u00f3w w ma\u0142ym mieszkaniu pod Londynem. Nie \npojawia\u0142a si\u0119 w firmie. Wyznaczy\u0142a zaufan\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0119, aby \u015bledzi\u0142a sprawy \nksi\u0119garni, galerii i kawiarni. W ko\u0144cu wynaj\u0119\u0142a dwupokojowe mieszkanie w \nLondynie. Mieszka\u0142a sama. Nie odwiedza\u0142a nikogo i nikomu nie pozwoli\u0142a si\u0119 \nodwiedza\u0107. Farid kilkakrotnie pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 z ni\u0105 kontaktowa\u0107, ale nie odbiera\u0142a \njego telefon\u00f3w. Nie odbiera\u0142a niczyich telefon\u00f3w. Czasami oddzwania\u0142a do \nwybranych os\u00f3b. Farid nie zna\u0142 jej nowego londy\u0144skiego adresu. Kontakty si\u0119 \nurwa\u0142y. W jednym z emaili zapyta\u0142, czy chce aby wys\u0142a\u0142 jej dokumenty rozwodowe. \nInnym rozwi\u0105zaniem by\u0142oby zachowanie wi\u0119z\u00f3w ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Dla jej dobra – jak \ntwierdzi\u0142. Rozw\u00f3d by\u0142 \u017ale widziany w \u015brodowisku muzu\u0142ma\u0144skim. Anna nie \nodpowiedzia\u0142a. Uzna\u0142 jej milczenie za zgod\u0119 na drugie rozwi\u0105zanie. Przesy\u0142a\u0142 co \nmiesi\u0105c na jej konto pieni\u0105dze. Wysy\u0142a\u0142 co jaki\u015b czas emaile o podobnej tre\u015bci \u2013 \n\u201eT\u0119skni\u0119 za tob\u0105, Anno. Tw\u00f3j m\u0105\u017c.\u201d Nigdy nie odpowiedzia\u0142a. Jedn\u0105 z os\u00f3b, z \nkt\u00f3rymi zachowa\u0142a nieprzerwany kontakt by\u0142a Angelika. Dzwoni\u0142y do siebie \nregularnie. Angelika zapowiedzia\u0142a pewnego dnia wizyt\u0119 jednej z jej przyjaci\u00f3\u0142ek \nz Ameryki, kt\u00f3ra przyje\u017cd\u017ca\u0142a do Anglii, aby odwiedzi\u0107 rodzin\u0119. \u2013 Pomy\u015bl, \nrogaliki i moje domowe konfitury, przekonywa\u0142a \u017cartobliwie Angela. \u2013 Anna nie \npotrafi\u0142a odm\u00f3wi\u0107. G\u0142os si\u0119 jej jednak za\u0142ama\u0142 i Angelika tkni\u0119ta przeczuciem \nzapyta\u0142a \n– Anno, powiedz mi prawd\u0119. O co chodzi? Czy ty wci\u0105\u017c… czy wci\u0105\u017c nosisz to \ndziecko? \n– Tak \u2013 Anna rozp\u0142aka\u0142a si\u0119 i tamta s\u0142ysza\u0142a w s\u0142uchawce ju\u017c tylko jej szloch i \npoci\u0105ganie nosem. \n– Pos\u0142uchaj. Kochanie, uspok\u00f3j si\u0119. Jeste\u015b dzielna. No, oczywi\u015bcie sama si\u0119 na \nto zdecydowa\u0142a\u015b. S\u0142uchaj, prze\u015bl\u0119 przez Cathy troch\u0119 ciuszk\u00f3w, wiem \u017ce ci ich \nnie b\u0119dzie brakowa\u0142o, ale chc\u0119 by\u015b je mia\u0142a. Podarunek ode mnie. Jaka to b\u0119dzie \np\u0142e\u0107? Zreszt\u0105 mniejsza o to… Tak bardzo chcia\u0142abym przyjecha\u0107, aby ci pom\u00f3c… \nKiedy masz rozwi\u0105zanie? \n– Za dwa miesi\u0105ce. \n– Mo\u017cesz liczy\u0107 na czyj\u0105\u015b pomoc? Matka? \n– Tak, rodzice moi wiedz\u0105 wszystko. \n– Farid nie wie… \u2013 Angelika zawiesi\u0142a g\u0142os w tonacji bardziej konstatuj\u0105cej \nni\u017c pytaj\u0105cej. \n– Oczywi\u015bcie, \u017ce nie wie. Powiedzia\u0142am mu, \u017ce poroni\u0142am. Chcia\u0142, abym je usun\u0119\u0142a \nAngela! Wyobra\u017casz sobie? \n– Nie uno\u015b si\u0119 kochanie, nie warto. Musz\u0119 ko\u0144czy\u0107. Christine si\u0119 obudzi\u0142a. \nCa\u0142usy. Trzymaj si\u0119 ciep\u0142o. \nAnna od\u0142o\u017cy\u0142a s\u0142uchawk\u0119 i wr\u00f3ci\u0142a do ma\u0142ego pokoju, obok sypialni. Wci\u0105gn\u0119\u0142a \nzn\u00f3w gumowe r\u0119kawiczki i wr\u00f3ci\u0142a do malowania. Trzy \u015bciany by\u0142y ju\u017c b\u0142\u0119kitne. \nJedna w po\u0142owie jasnoz\u0142ota. To b\u0119dzie ch\u0142opiec \u2013 my\u015bla\u0142a z u\u015bmiechem na ustach \u2013 \nto b\u0119dzie m\u00f3j ma\u0142y ksi\u0105\u017c\u0119. B\u0119dzie Polakiem. B\u0119dzie Anglikiem. B\u0119dzie \nmuzu\u0142maninem. B\u0119dzie mia\u0142 na imi\u0119 Asif, co podobno znaczy Przebaczenie. <\/p>\n\n \n18 \n \nDear doctor Farid, \nNie chcia\u0142bym marnotrawi\u0107 pa\u0144skiego cennego czasu, ale my\u015bl\u0119, \u017ce chcia\u0142by pan \nwiedzie\u0107, \u017ce Anna urodzi\u0142a jaki\u015b czas temu \u0142adnego, zdrowego syna. Nie znam \nszczeg\u00f3\u0142\u00f3w. Nawet tego dowiedzia\u0142em si\u0119 przypadkiem, pods\u0142uchuj\u0105c w\u0142asn\u0105 \u017con\u0119, \nkt\u00f3ra utrzymuje wszystko w tajemnicy na pro\u015bb\u0119 Anny. C\u00f3\u017c, pomy\u015bla\u0142em \u2013 \nsolidarno\u015b\u0107 m\u0119ska.. \u2013 Nie znam ca\u0142ej sprawy, nie rozumiem pana post\u0119powania \ndoktorze, podobnie jak nie rozumiem post\u0119powania naszych kobiet.. W sumie nie \nmoim zadaniem jest udzielanie panu rad. Ale wydaje mi si\u0119, \u017ce wa\u017cne jest dobro \ntego dziecka. Ja jestem szcz\u0119\u015bliwym ojcem i panu \u017cycz\u0119 tego samego, cho\u0107 wiem, \n\u017ce to uczucie ju\u017c dawno nie jest panu obce. \nPozdrawiam. Frank. \nFarid wsta\u0142 po przeczytaniu listu. Od ostatniego emaila Anny up\u0142yn\u0105\u0142 rok. Wie\u015bci \no niej przyp\u0142ywa\u0142y za po\u015brednictwem jej matki. Fitrowana prawda \u2013 pomy\u015bla\u0142 \noszo\u0142omiony. Nie czu\u0142 ani zdziwienia, ani gniewu. Od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu jedynym \nuczuciem jakie towarzyszy\u0142o my\u015blom o Annie by\u0142a by\u0142a przejmuj\u0105ca t\u0119sknota. Nie \nmia\u0142 jednak ochoty narzuca\u0107 jej si\u0119 ze swoimi uczuciami, skoro ju\u017c dawno wybra\u0142a \nmilczenie. Tak by\u0142o jej by\u0107 mo\u017ce \u0142atwiej. Przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 siedzia\u0142 bez \nruchu. Jakby odr\u0119twia\u0142y. W ciszy odzywa\u0142 si\u0119 jedynie brz\u0119k okiennego \nklimatyzatora. Lato by\u0142o jak zwykle upalne w Pakistanie. Od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu \nsp\u0119dza\u0142 wszystkie wolne chwile w Karachi. Rabia nie lubi\u0142a odwiedza\u0107 go w \nLondynie. \nNagle wsta\u0142 i podszed\u0142 do okna. Ods\u0142oni\u0142 je i s\u0142o\u0144ce natychmiast zala\u0142o pok\u00f3j. \nSi\u0119gn\u0105\u0142 d\u0142oni\u0105 po kubek z dawno wystyg\u0142\u0105 herbat\u0105 z mlekiem. Upi\u0142 \u0142yka i skrzywi\u0142 \nsi\u0119. By\u0142a zimna i zbyt mocna. Podszed\u0142 zn\u00f3w do biurka i spojrza\u0142 na email. W \nko\u0144cu usiad\u0142 z powrotem i otworzy\u0142 now\u0105 wiadomo\u015b\u0107. Kilka d\u0142ugich minut min\u0119\u0142o \nzanim wystuka\u0142 pierwsze s\u0142owa \nNajdro\u017csza Anno… \n \n \n \n \n \n \n \n \n <\/p>\n<\/body><\/p>\n<\/html><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Asif Asif 1. Fotele na lotnisku w Heathrow by\u0142y szalenie wygodne, wygi\u0119te […]<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"class_list":["post-4778","page","type-page","status-publish","hentry"],"spectra_custom_meta":{"_edit_lock":["1729393359:2"],"_edit_last":["2"],"_wp_page_template":["default"],"_uag_page_assets":["a:9:{s:3:\"css\";s:0:\"\";s:2:\"js\";s:0:\"\";s:18:\"current_block_list\";a:0:{}s:8:\"uag_flag\";b:0;s:11:\"uag_version\";s:10:\"1775454065\";s:6:\"gfonts\";a:0:{}s:10:\"gfonts_url\";s:0:\"\";s:12:\"gfonts_files\";a:0:{}s:14:\"uag_faq_layout\";b:0;}"]},"uagb_featured_image_src":{"full":false,"thumbnail":false,"medium":false,"medium_large":false,"large":false,"1536x1536":false,"2048x2048":false,"trp-custom-language-flag":false,"illdy-blog-list":false,"illdy-widget-recent-posts":false,"illdy-blog-post-related-articles":false,"illdy-front-page-latest-news":false,"illdy-front-page-testimonials":false,"illdy-front-page-projects":false,"illdy-front-page-person":false},"uagb_author_info":{"display_name":"Joanna Choluj","author_link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/blog\/author\/joannacholuj\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"Asif Asif 1. Fotele na lotnisku w Heathrow by\u0142y szalenie wygodne, wygi\u0119te […]","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4778"}],"collection":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4778"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4778\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4779,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4778\/revisions\/4779"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4778"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}

{"id":4778,"date":"2020-08-24T17:54:58","date_gmt":"2020-08-24T15:54:58","guid":{"rendered":"http:\/\/joannacholuj.pl\/?page_id=4778"},"modified":"2020-08-24T17:55:05","modified_gmt":"2020-08-24T15:55:05","slug":"asif-powiesc","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/asif-powiesc\/","title":{"rendered":"Asif – powie\u015b\u0107"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n
\n
\n
\nAsif<\/title> \n<\/head><\/p>\n<body><\/p>\nAsif<\/font><\/p>\n\n <\/p>\n\n \n \n1. \n \n \n \n \n \nFotele na lotnisku w Heathrow by\u0142y szalenie wygodne, wygi\u0119te odpowiednio do \ncia\u0142a ludzkiego, niby le\u017canki, wy\u015bcie\u0142ane mi\u0119kkim, ciemnoniebieskim materia\u0142em. \nGdyby nie ch\u0142\u00f3d przestronnego pomieszczenia Anna by\u0142aby zasn\u0119\u0142a w kilka sekund. \nO dwa fotele dalej w przy samej szybie kt\u00f3ra oddziela\u0142a od przej\u015bcia do drugiej \nhali odpoczywa\u0142 starszy m\u0119\u017cczyzna, poza nim ani w pierwszym ani w drugim rz\u0119dzie \nnie by\u0142o nikogo. Cisza i spok\u00f3j. Czasami chrapanie m\u0142odzie\u0144ca o d\u0142ugich nogach, \nkt\u00f3ry wyci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 tu\u017c za ni\u0105. Powieki opada\u0142y ze zm\u0119czenia, powstrzymywa\u0142a si\u0119 \njeszcze chwil\u0119 si\u0142\u0105 woli przed za\u015bni\u0119ciem, ale sen by\u0142 silniejszy. \u015ani\u0142a przez \nkilka sekund. Kilka sekund wystarczy\u0142o aby przy\u015bnic ten dziwaczny sen, kt\u00f3rego \nnie mog\u0142a p\u00f3\u017aniej zapomniec. Za nic. To dziwne. Sny przecie\u017c zapomina si\u0119 tak \nszybko. Ale nie ten. \nUsn\u0119\u0142a zn\u00f3w. A przecie\u017c przysiad\u0142a tu jedynie na chwil\u0119. W oczekiwaniu na niego. \nPrzecie\u017c nie chcia\u0142a ju\u017c spa\u0107 i \u015bni\u0107 dalszego ci\u0105gu tego snu o makabrycznie \nsnuj\u0105cych si\u0119 w\u0105tkach z ni\u0105 w roli g\u0142\u00f3wnej, w roli czarnego charakteru. Zn\u00f3w \nobudzi\u0142a si\u0119 wraz z g\u0142o\u015bniejszym chrapni\u0119ciem m\u0119\u017cczyzny \u015bpi\u0105cego na le\u017cance za \nni\u0105. Przykry\u0142a si\u0119 kurtk\u0105 po sam nos i zacz\u0119\u0142a uwa\u017cnie obserwowac przesuwaj\u0105ce \nsi\u0119 leniwie po pasach startowych samoloty r\u00f3\u017cnych linii lotniczych. Najbli\u017cej \nszyby British Airways w\u0142a\u015bnie przyjmowa\u0142 pasa\u017cer\u00f3w na pok\u0142ad. Szeroki r\u0119kaw \nkorytarza szczelnie przylega\u0142 do \u015bciany samolotu. Obserwowa\u0142a nie licz\u0105c minut. \nW pewnym momencie, spanikowana spojrza\u0142a na zegarek w kom\u00f3rce. Jeszcze \ndwadzie\u015bcia minut do um\u00f3wionego spotkania z Faridem. Zawsze by\u0142a za wcze\u015bnie. \nNie znosi\u0142a si\u0119 sp\u00f3\u017aniac i nie tolerowa\u0142a sp\u00f3\u017anialskich. Zawsze wola\u0142a by\u0107 p\u00f3\u0142 \ngodziny wcze\u015bniej – w razie nieprzewidzianych okoliczno\u015bci, t\u0142oku na drodze, \nzmiany planu odlot\u00f3w. Mieli oboje ca\u0142kowicie r\u00f3\u017cne podej\u015bcie do czasu. On \nwyluzowany, zawsze wkracza\u0142 na peron, wskakiwa\u0142 do autobusu, przybiega\u0142 do \nbramki lotniczej w ostatniej chwili. Ona nie znosi\u0142a stresu przed podr\u00f3\u017c\u0105, \npo\u015bpiechu i obaw o sp\u00f3\u017anienie, o utrat\u0119 po\u0142\u0105czenia. Na szcz\u0119\u015bcie od kilku lat \nju\u017c podr\u00f3\u017ce odbywali niezale\u017cnie od siebie. Je\u015bli zdarzy\u0142o si\u0119, \u017ce podr\u00f3\u017cowali \nrazem, ka\u017cde z nich, zabiegane, zaj\u0119te w\u0142asnymi sprawami, przybywa\u0142o na \nspotkanie przed podr\u00f3\u017c\u0105 samodzielnie. Pami\u0119ta\u0142a jednak te lata na pocz\u0105tku ich \nzwi\u0105zku, gdy wola\u0142a podr\u00f3\u017cowa\u0107 w jego towarzystwie. On rezerwowa\u0142 loty i kupowa\u0142 \nbilety online. W ostatniej chwili. Jego system sprawdza\u0142 si\u0119, by\u0142 efektywny. \nCeny bilet\u00f3w przez niego zakupionych zawsze by\u0142y ni\u017csze od tych, kt\u00f3re ona \nzdo\u0142a\u0142a wyszuka\u0107 online. Podda\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu. Do dzi\u015b on kupowa\u0142 bilety. Jeden \nemail z prosb\u0105 i dok\u0142adnymi datami. Nie zdarzy\u0142o si\u0119, aby zapomnia\u0142. Wiedzia\u0142a, \n\u017ce mo\u017ce na niego liczy\u0107. \nA jednak podr\u00f3\u017cowanie niezale\u017cne by\u0142o zdrowsze. Przynios\u0142o odpre\u017cenie i spok\u00f3j \numys\u0142u obojgu. Choc Anna nie mog\u0142a pocz\u0105tkowo pogodzi\u0107 si\u0119 z my\u015bl\u0105 o samotno\u015bci \nprzed i w trakcie podr\u00f3\u017cy, Farid nie m\u00f3g\u0142 prze\u0142kn\u0105\u0107 my\u015bli o jej samotnych \nwypadach i niezale\u017cno\u015bci, o wszystkich tych przystojnych podr\u00f3\u017cuj\u0105cych \nflirciarzach, kt\u00f3rych zna\u0142 jak nikt. Czy\u017c nie nale\u017ca\u0142 do tego samego rodzaju \u2013 \npodr\u00f3\u017cnych uwodzicieli – jak m\u00f3wi\u0142a? \nPodnios\u0142a si\u0119. W oddali us\u0142ysza\u0142a g\u0142os kobiecy zapowiadaj\u0105cy otwarcie bramki dla \nlotu do Nowego Jorku. A jego jeszcze nie by\u0142o. Nie zd\u0105\u017c\u0105 si\u0119 zapewne nawet \nwsp\u00f3lnie napi\u0107 herbaty. Anna za\u0142o\u017cy\u0142a lekki p\u0142aszczyk, ma\u0142y zgrabny plecaczek \nkt\u00f3ry zast\u0119powa\u0142 jej torebk\u0119 \u2013 nawyk od lat, kt\u00f3ry wpoi\u0142a sobie pod wp\u0142ywem rady \njej ulubionego \u201elekarza od ko\u015bci\u201d. Wci\u0105\u017c s\u0142ysza\u0142a jego uwagi \u2013 prosz\u0119 nie nosi\u0107 \nnic na jednym ramieniu. Prosz\u0119 nosi\u0107 podk\u0142adk\u0119 pod praw\u0105 stop\u0105. Nie jest pani \nprzecie\u017c ju\u017c dzieckiem. Ile razy mo\u017cna pani\u0105 strofowa\u0107, pani Anno! \nSkierowa\u0142a si\u0119 nieco oci\u0119\u017cale w kierunku ma\u0142ej kafejki Nescafe tu\u017c obok sali z \nwygodnymi le\u017cankami. Lotnisko Heathrow by\u0142o jej ulubionym. Zna\u0142a je jak w\u0142asn\u0105 \nkiesze\u0144, dzi\u015b jednak czu\u0142a si\u0119 troch\u0119 zdezorientowana i zagubiona. Gdy usadowi\u0142a \nsi\u0119 ju\u017c przy jednym ze stolik\u00f3w, zam\u00f3wi\u0142a kaw\u0119 z mlekiem, bez cukru, zda\u0142a sobie \nspraw\u0119, \u017ce nie ma apaszki. Musia\u0142a zosta\u0107 na le\u017cance. Wr\u00f3ci\u0142\u0105 po ni\u0105, \npozostawiaj\u0105c na krze\u015ble p\u0142aszczyk, walizk\u0119 na k\u00f3\u0142kach, torebk\u0119 za\u015b wzi\u0119\u0142a z \nsob\u0105. Jest! \u2013 odetchn\u0119\u0142a z ulg\u0105. Cienka jedwabna wi\u015bniowa apaszka zsun\u0119\u0142\u0105 si\u0119 \npod siedzenie. Wracaj\u0105c do stolika i stygn\u0105cej kawy Anna dostrzeg\u0142a ju\u017c z \nodleg\u0142o\u015bci kilku krok\u00f3w machajacego do niej i u\u015bmiechaj\u0105cego si\u0119 Farida, kt\u00f3ry \nsta\u0142 przy ladzie zamawiaj\u0105c z pewno\u015bci\u0105 chai, herbat\u0119 z mlekiem. \n– Witaj kochanie. \u0179le wygl\u0105dasz. Co\u015b nie tak? \u2013 przywita\u0142 j\u0105 delikatnie \ndotykaj\u0105c jej d\u0142oni. Nigdy nie przyzwyczai\u0142a si\u0119 do jego azjatyckiej natury i \nnawyk\u00f3w, kt\u00f3re nie pozwala\u0142y mu na wyra\u017cenie czu\u0142o\u015bci w\u015br\u00f3d obcych. Jej, Polce, \nkt\u00f3ra ju\u017c kilkana\u015bcie lat temu przenios\u0142a si\u0119 do Anglii, przyzwyczajonej do \notwartej i przyjaznej kultury europejskiej brakowa\u0142o poca\u0142unk\u00f3w na powitanie, \ntych intymnych dotkni\u0119\u0107 policzka i zapachu jego dezodorantu i after shave, \nblisko, tu\u017c przy jej twarzy, w\u0142osach, ciele. Brytyjskie maniery by\u0142y jej wci\u0105\u017c \nobce, podobnie jak muzu\u0142ma\u0144ski, zdystansowany i ch\u0142odny styl bycia, kt\u00f3ry \nwyra\u017anie zaznacza\u0142 odmienno\u015b\u0107 p\u0142ci. To, co akceptowa\u0142a w \u015brodowisku muzu\u0142ma\u0144skim \nPakistanu i kraj\u00f3w arabskich, tego nie potrafi\u0142a przyj\u0105\u0107 w otoczeniu \neuropejskim. Przeszkadza\u0142a jej ta dwulicowo\u015b\u0107, ta hipokryzja, ta gra, kt\u00f3r\u0105 \ngra\u0142a jako Europejka, \u017cona muzu\u0142manina. A przecie\u017c tyle lat ju\u017c min\u0119\u0142o i \nprzyzwyczai\u0142a si\u0119 do kompromis\u00f3w, do tajemnic i uk\u0142ad\u00f3w. Akceptowa\u0142a \u017cycie takim \njakie jest, nie mia\u0142a z\u0142udze\u0144. Ju\u017c nie. Marze\u0144 te\u017c ju\u017c nie mia\u0142a. Tylko sny. \n– Dzi\u015b kilkakrotnie \u015bni\u0142 mi si\u0119 ten sam sen. Jakby historia w odcinkach. \nObudzi\u0142am si\u0119 o pi\u0105tej. Gwa\u0142townie. Wtedy po raz pierwszy widzia\u0142am t\u0119 scen\u0119 \u2013 \nsiebie sam\u0105 trzymaj\u0105c\u0105 na r\u0119kach niemowl\u0119. Zostawi\u0142am je na chwil\u0119. Sekundy \nmija\u0142y jak godziny. Us\u0142ysza\u0142am p\u0142acz za plecami. Dziecko spad\u0142o z \u0142\u00f3\u017cka. \nPami\u0119tam w\u0142asne przera\u017cenie. Ten horror. T\u0119 dezorientacj\u0119. Przytuli\u0142am je do \npiersi i zacz\u0119\u0142o ssa\u0107. Dalej nic. Obudzi\u0142am si\u0119. Wsta\u0142am. Ba\u0142am si\u0119, \u017ce je\u015bli \nprzy\u0142o\u017c\u0119 jeszcze raz g\u0142ow\u0119 do poduszki sen snu\u0107 b\u0119dzie si\u0119 dalej. I \nrzeczywi\u015bcie. Ale wiesz. Dopiero tam \u2013 wskaza\u0142a ruchem podbr\u00f3dka – na le\u017cankach, \nprzy\u015bni\u0142am ci\u0105g dalszy. Jeszcze bardziej przera\u017caj\u0105cy. \n– Jeste\u015b przem\u0119czona. Nie mo\u017cesz tyle pracowa\u0107. To ten projekt, kt\u00f3ry ci\u0119 \nwyka\u0144cza, st\u0105d te absurdalne sny. \n– Dlaczego uwa\u017casz, \u017ce absurdalne? Nie s\u0105dzisz \u017ce to s\u0105 jakie\u015b sygna\u0142y ze strony \nmojej pod\u015bwiadomo\u015bci? Jakie\u015b utajnione, usuni\u0119te w cie\u0144 pragnienia. \n– Co masz konkretnie na mysli Anno? \u2013 spojrzenie zimne i ostre Farida sprawi\u0142o, \n\u017ce Anna postanowi\u0142a zmieni\u0107 temat, \u017ca\u0142owa\u0142a, \u017ce opowiedzia\u0142a mu sen. \u017ba\u0142owa\u0142a, \n\u017ce po raz kolejny poruszy\u0142a temat, nad kt\u00f3rym dyskusja ko\u0144czy\u0142a si\u0119 zawsze w ten \nsam spos\u00f3b. Oboje wiedzieli, \u017ce dotkn\u0119li tematu tabu, kt\u00f3ry ju\u017c od miesi\u0119cy nie \npojawia\u0142 si\u0119 w ich rozmowach. Odk\u0105d Anna zrezygnowa\u0142a z k\u0142\u00f3tni. Odk\u0105d przyj\u0119\u0142a \njego warunki kilka lat wcze\u015bniej. \n– Nic nie mam na my\u015bli. A jak tam dzieci? Zdrowe? Wszystko w porz\u0105dku? Tak dawno \nich nie widzia\u0142am. \n– Tak, tak, wszystko w porz\u0105dku. Wczoraj odprowadzi\u0142em Rabi\u0119 na samolot do \nHouston. B\u0119d\u0119 si\u0119 z nimi widzia\u0142 za tydzie\u0144. Masz mo\u017ce ochot\u0119 przyjecha\u0107? \n– Nie, nie. \u2013 Anna sp\u0142oszona zastanawia\u0142a si\u0119 jaki poda\u0107 pow\u00f3d odrzucenia \npropozycji. Czy nie wiedzia\u0142, jak trudno by\u0142o jej utrzymywa\u0107 dobre relacje z \nRabi\u0105? Nigdy nie stara\u0142 si\u0119 jej zrozumie\u0107. Zawsze tylko zarzuca\u0142 jej egoizm \ntymczasem\u2026 Eh, zn\u00f3w rozczula\u0142a si\u0119 nad sob\u0105. \u2013 Nie, wiesz, mo\u017ce innym razem. \nCzas mam \u015bci\u015ble zaplanowany. Ale dzi\u0119kuj\u0119 za propozycj\u0119. Pozdr\u00f3w j\u0105 ode mnie. \nChod\u017amy ju\u017c mo\u017ce. Odprowadz\u0119 ci\u0119 do bramki. Tw\u00f3j lot jest kilkana\u015bcie minut \nprzed moim. Ju\u017c trzeci raz prosz\u0105 sp\u00f3\u017anialskich o zg\u0142oszenie si\u0119 do odprawy. \n– Jeszcze zd\u0105\u017cymy. Spokojnie. W ka\u017cdym razie chcia\u0142bym, aby\u015b uwa\u017ca\u0142a na siebie. \nMasz ju\u017c rezerwacj\u0119 w Days-In. Tu s\u0105 twoje dane \u2013 Farid poda\u0142 jej kartk\u0119 z \nwydrukiem rezerwacji hotelowej. \u2013 O kt\u00f3rej b\u0119dziesz dok\u0142adnie w Pensacola? \nSp\u00f3jrzmy… Jest. Dwudziesta druga dziesi\u0119\u0107. Dwa po\u0142\u0105czenia. Tak mi przykro \nkochanie, \u017ce nie uda\u0142o mi si\u0119 za\u0142atwi\u0107 nic lepszego. \u2013 Farid wpatrywa\u0142 si\u0119 przez \nd\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 w jej bilet. – Zadzwo\u0144 do mnie po przylocie. Na kom\u00f3rk\u0119. Jutro \nzainstaluj\u0119 lini\u0119 212 w biurze. Dopiero jutro. Ja b\u0119d\u0119 w Stanach w samo \npo\u0142udnie. Dobrze, mo\u017cemy i\u015b\u0107 \u2013 Farid jednym \u0142ykiem dopi\u0142 swoj\u0105 kaw\u0119 z mlekiem. \nWsta\u0142, rozejrza\u0142 si\u0119 i jego wzrok spocz\u0105\u0142 na widocznym w oddali biurze British \nAirways. \u2013 Zajrzyjmy jeszcze na chwil\u0119 do Brytyjczyk\u00f3w. Nie ma kolejki. Jestem \npewien, \u017ce tego sama nie zrobisz po przylocie do USA. Poka\u017c mi sw\u00f3j bilet. \u2013 \nFarid szybkim ruchem poda\u0142 oba bilety sw\u00f3j i Anny obs\u0142uguj\u0105cej biuro British \nAirways m\u0142odej kobiecie w podobnym do stewardessowskiego granatowym uniformie z \nczerwonym akcentem koszuli i apaszki. \n– Oboje pa\u0144stwo zyskuj\u0105 dodatkowe tysi\u0105c punkt\u00f3w. Prosz\u0119 oto aktualny stan konta \nw systemie Miles Away. Wkr\u00f3tce mog\u0105 pa\u0144stwo liczyc na darmowy lot. \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a \nsi\u0119 szeroko obs\u0142uguj\u0105ca. \n– Dzi\u0119kujemy \u2013 oboje skierowali si\u0119 ku bramce lotu do Nowego Jorku. Stewardzi \nprzyjmowali na pok\u0142ad kilka ostatnich w kolejce os\u00f3b. Anna stan\u0119\u0142a z dala i \nspogl\u0105da\u0142a w milczeniu na Farida, jego sylwetk\u0119 postawn\u0105 wysok\u0105, jego \npowi\u0119kszaj\u0105cy si\u0119 z ka\u017cdym rokiem brzuszek osoby sp\u0119dzaj\u0105cej wiele godzin przed \nkomputerem. Ostatnio przecie\u017c ca\u0142y sw\u00f3j czas po\u015bwi\u0119ca\u0142 otwartej przed trzema \nlaty firmie informatyczno-telekomunikacyjnej, kt\u00f3rej nowe biura powstawa\u0142y jak \ngrzyby po deszczu w nowych wci\u0105\u017c lokalizacjach na ca\u0142ym \u015bwiecie. Coraz rzadziej \npojawia\u0142 si\u0119 w szpitalu, kt\u00f3ry za\u0142o\u017cyli wsp\u00f3lnymi si\u0142ami w Karachi. Coraz \nrzadziej przyjmowa\u0142 pacjent\u00f3w. Interesowa\u0142y go jedynie przypadki najtrudniejsze, \nszczeg\u00f3lne. Inne pozostawia\u0142 uczniom i kolegom. Nie opuszcza\u0142 jednak \u017cadnego z \nsympozj\u00f3w naukowych i lekarskich. Nie odrzuca\u0142 \u017cadnego zaproszenia na \nkonferencje medyczne. Jedna z nich odbywa\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bnie w Nowym Jorku. Farid \nwr\u0119czy\u0142 w\u0142a\u015bnie jako ostatni bilet stewardessie i zamiast pod\u0105\u017cy\u0107 grzecznie \nkorytarzem na pok\u0142ad, odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 jeszcze do niej i rzucaj\u0105c kilka s\u0142\u00f3w \nwyja\u015bnienia obs\u0142udze ruszy\u0142 ku Annie. \n– Kochanie, uwa\u017caj na siebie. B\u0119d\u0119 za tob\u0105 t\u0119skni\u0142 i czeka\u0142 na ciebie w Nowym \nJorku. Aha, pami\u0119taj \u2013 tylko Toyota, nie wypo\u017cyczaj nic innego. \u2013 dotkn\u0105\u0142 \ndelikatnie jej w\u0142os\u00f3w i r\u0105k, dostrzeg\u0142a b\u0142ysk czu\u0142o\u015bci i po\u017c\u0105dania w jego \noczach. Tak lubi\u0142a te ciemne oczy, te zmru\u017cone powieki i d\u0142ugie rz\u0119sy \nuwodziciela. \u2013 I love you baby. \n– Ja te\u017c ci\u0119 kocham \u2013 odpowiedzia\u0142a przekornie po polsku. \u2013 id\u017a ju\u017c. Czekaj\u0105. \n \nZosta\u0142a sama. Spogl\u0105da\u0142a jeszcze przez chwil\u0119 na krz\u0105taj\u0105c\u0105 si\u0119 obs\u0142ug\u0119 bramki, \nna zamkni\u0119te ju\u017c po chwili drzwi, kt\u00f3re przed chwil\u0105 prowadzi\u0142y na pok\u0142ad \nsamolotu do Nowego Jorku. Zapowiadali jej lot do Atlanty. Sp\u00f3\u017aniony dziesi\u0119\u0107 \nminut. Ruszy\u0142a w kierunku swojej bramki my\u015bl\u0105c o czekaj\u0105cej j\u0105 podr\u00f3\u017cy, o \npogodzie w Pensacola. Zapowiadali upalne lato. Floryda przywita j\u0105 zapewne \ns\u0142o\u0144cem, jak zawsze. Nie pojawia\u0142a si\u0119 tam przecie\u017c nigdy por\u0105 zimow\u0105. Nigdy w \npe\u0142ni lata, gdy upa\u0142 nie pozwala\u0142 opuszcza\u0107 przez wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 dnia \nzacienionych \u015bcian domu. Lubi\u0142a Alabam\u0119 i Florid\u0119 wiosn\u0105, kt\u00f3ra przypomina\u0142a \neuropejskie lato… Ale dlaczego on zawsze musia\u0142 by\u0107 tak zasadniczy i tak\u2026 \nokrutny. Jak mog\u0142a kocha\u0107 m\u0119\u017cczyzn\u0119 o tak apodyktycznym charakterze? Ale te jego \noczy. I dotyk, delikatny i czu\u0142y, intymny. Nie wierzy\u0142a, aby jakikolwiek inny \nm\u0119\u017cczyzna m\u00f3g\u0142 by\u0107 bardziej m\u0119ski i kobiecy jednocze\u015bnie. Androgyn! \u2013 za\u015bmia\u0142a \nsi\u0119 nagle g\u0142o\u015bno \u2013 przednia my\u015bl. Genialna. M\u00f3j ukochany androgyn. Temat na \nksi\u0105\u017ck\u0119. A mo\u017ce powinnam p\u00f3j\u015b\u0107 w \u015blady wsp\u00f3\u0142czesnych autor\u00f3w, kt\u00f3rzy uwielbiaj\u0105 \npisa\u0107 poczytne poradniki. Napisa\u0142abym czytad\u0142o pod tytu\u0142em \u201eZrozumie\u0107 Hindus\u00f3w\u201d! \nPowsta\u0142aby chyba raczej groteska. Pastisz. \n \n \n \n \n \n \n \n <\/p>\n\n \n2. \n \n \n \nFrank obudzi\u0142 si\u0119 tego ranka wcze\u015bniej, otworzy\u0142 oczy i spojrza\u0142 na zegarek. \nBy\u0142a pi\u0105ta. Za godzin\u0119 mia\u0142 wsta\u0107 i przygotowa\u0107 si\u0119 do wyj\u015bcia do pracy. \nSpojrza\u0142 na \u017con\u0119, kt\u00f3ra spa\u0142a odwr\u00f3cona do niego ty\u0142em. Poruszy\u0142a si\u0119 i \nprzekr\u0119ci\u0142a na wznak. Us\u0142ysza\u0142 ciche \u015bwistanie. Westchn\u0105\u0142. Nie lubi\u0142 odg\u0142osu \n\u017coninego chrapania. M\u00f3g\u0142 dotkn\u0105c j\u0105 lekko, przyzwyczajona obr\u00f3ci\u0142aby si\u0119 zn\u00f3w \nodruchowo na bok. Ten ranek jednak rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 jako\u015b inaczej. Nie nie dzia\u0142o \nsi\u0119 tak jak zwykle. Frank nie wiedzia\u0142 jeszcze na czym polega\u0142a jego odmienno\u015b\u0107, \npostanowi\u0142 jednak po cichu wsta\u0107 i ubra\u0107 si\u0119. Skrzypn\u0119\u0142o \u0142\u00f3\u017cko. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119. \nNie. Ona wci\u0105\u017c spa\u0142a, nie drgn\u0119\u0142a nawet na d\u017awi\u0119k jego ruch\u00f3w i potem szurania w \nkierunku drzwi kuchennych. Zdj\u0105\u0142 z krzes\u0142a wczorajsze poplamione d\u017cinsy i \nwczorajsz\u0105 niezbyt ju\u017c \u015bwie\u017c\u0105 koszul\u0119 w ciemnozielone kraty i wyszed\u0142. \nSpodziewa\u0142 si\u0119 odnale\u017ac par\u0119 skarpetek w \u0142azience, gdzie zostawi\u0142 je \npoprzedniego dnia, aby wysch\u0142y po r\u0119cznym przepraniu. Po chwili siedzia\u0142 ju\u017c \nprzy stole s\u0105cz\u0105c powoli stygn\u0105c\u0105 szybko herbat\u0119 i wpatruj\u0105c si\u0119 ot\u0119piale w \nokno. S\u0142o\u0144ce sta\u0142o ju\u017c do\u015bc wysoko. Co chwila spogl\u0105da\u0142 na wisz\u0105cy nad kredensem \nzegar. Nie by\u0142o jeszcze sz\u00f3stej. Dlaczego obudzi\u0142 si\u0119 wcze\u015bniej. Co\u015b si\u0119 \u015bni\u0142o. \nTak, to by\u0142a ona. Zn\u00f3w za ni\u0105 t\u0119skni\u0142. Min\u0119\u0142y ju\u017c dwa tygodnie odk\u0105d widzieli \nsi\u0119 po raz ostatni. \nNie by\u0142 g\u0142odny. Nie tkn\u0105\u0142 chleba, nie mia\u0142 ochoty na mi\u0119so. Po chwili gwat\u0142ownym \nruchem wsta\u0142, chwyci\u0142 kanapki, kt\u00f3re przygotowa\u0142a mu Angelika poprzedniego \nwieczoru i wyszed\u0142. Trzasn\u0119\u0142y cicho drzwi. Stara furgonetka sta\u0142a przed domem. \nWsiad\u0142, odpali\u0142 silnik, nastawi\u0142 ulubion\u0105 stacj\u0119 Home country i si\u0119gn\u0105\u0142 po \npapierosy. Otwarta paczka zawsze le\u017ca\u0142a w zag\u0142\u0119bieniu obok dr\u0105\u017cka bieg\u00f3w. Nie \npali\u0142 du\u017co. Stara\u0142 si\u0119 odzwyczaic, dlatego nigdy nie nosi\u0142 fajek przy sobie. \nJeden papieros, w czasie jazdy, to co innego. To ucisza\u0142o nerwy. Odsuwa\u0142o \nnatr\u0119tne niepotrzebne my\u015bli. \nWyjecha\u0142 na ulic\u0119, nie zastanawiaj\u0105c si\u0119 nawet dok\u0105d jedzie. Jak to dok\u0105d? Dok\u0105d \nm\u00f3g\u0142 jechac, ta droga wiod\u0142a go zwykle w stron\u0119 Mobile, gdzie znajdowa\u0142 si\u0119 \nwarsztat Billa. Wiod\u0142a go te\u017c do niej. Dok\u0105d wi\u0119c jecha\u0142? Skr\u0119ci\u0142 w lewo. \nKilkana\u015bcie kilometr\u00f3w i ukaza\u0107 mia\u0142 si\u0119 jej dom, pierwszy z szeregu drewnianych \nparterowc\u00f3w. Za nim jeszcze kilka kilometr\u00f3w i rozwidlenie. Drogi rozchodzi\u0142y \nsi\u0119 i szersza dawa\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyj\u015bcia na mi\u0119dzystan\u00f3wk\u0119 i stamt\u0105d ju\u017c prosto \nmkn\u0119\u0142o si\u0119 setk\u0105 do Mobile, do stolicy stanu Alabama. Tam sta\u0142 nowoczesny garage, \nwarsztat samochodowy, w kt\u00f3rym pracowa\u0142. Dosta\u0142 t\u0119 prac\u0119 kilka lat temu. Nie \nm\u00f3g\u0142 narzeka\u0107. Nie by\u0142o to zbyt blisko, potrzebowa\u0142 oko\u0142o godziny aby dojecha\u0107 \nna miejsce, ale pensja by\u0142a odpowiednia i warunki pracy r\u00f3wnie\u017c. No i Bill by\u0142 \nr\u00f3wny facet. W radio zabrzmia\u0142a w\u0142a\u015bnie jedna z ulubionych jego melodii. Zacz\u0105\u0142 \ntowarzyszy\u0107 jej gwizdaniem, rozmarzy\u0142 si\u0119 i przycisn\u0105\u0142 mocniej peda\u0142 gazu. \nDziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t mil na liczniku. Wok\u00f3\u0142 ani \u017cywej duszy. Za wcze\u015bnie. Poczu\u0142 \nnagle \u015bciskanie w \u017co\u0142\u0105dku. Kanapki. Mia\u0142 jednak ochot\u0119 na fili\u017cank\u0119 mocnej kawy. \nTu b\u0119d\u0105 mieli jak zwykle t\u0119 aromatyczn\u0105 kaw\u0119. Frank wjecha\u0142 na parking i wszed\u0142 \ndo kafeterii. Niewielu klient\u00f3w jeszcze o tej godzinie. Dwu znajomych kierowc\u00f3w \nna prawo, w cz\u0119\u015bci dla pal\u0105cych. Po drugiej stronie, w k\u0105cie przy oknie jaka\u015b \ndrobna sylwetka blondynki, pochylonej nad sto\u0142em. Pusto. Frank zam\u00f3wi\u0142 kaw\u0119, \ngrzanki i jajecznic\u0119 na bekonie. Niewiele my\u015bl\u0105c usiad\u0142 po przeciwnej stronie \ndu\u017cej sali, tak, \u017ce m\u00f3g\u0142 obserwowa\u0107 m\u0142od\u0105 nieznajom\u0105. Kim by\u0142a? Nie pochodzi\u0142a \nst\u0105d. W Atmore i okolicach zna\u0142 przecie\u017c niemal wszystkich. Nie odrywa\u0142a wzroku \nod kartki, zawzi\u0119cie co\u015b pisz\u0105c w notatniku. Popij\u0105c kaw\u0119 drobnymi \u0142ykami. \nPi\u0119tna\u015bcie minut nie min\u0119\u0142o, wezwa\u0142a kelnerk\u0119, zap\u0142aci\u0142a rachunek i z\u0142o\u017cy\u0142a \nzeszyt gotowa do wyj\u015bcia. Mi\u0142a twarz, regularne rysy. Bardzo \u0142adna kobieta, \nuroda nietypowa tutaj, jakby nie ameryka\u0144ska. By\u0142a obca. Po chwili ju\u017c jej nie \nby\u0142o. Frank sko\u0144czy\u0142 \u015bniadanie zap\u0142aci\u0142 i wyszed\u0142. Na parkingu obok niego dwa \ntrucki, a w pewnym oddaleniu elegancka terenowa toyota. Land Cruiser, na kt\u00f3rego \nniewielu w tych okolicach by\u0142o sta\u0107. Wiedzia\u0142, \u017ce to jej samoch\u00f3d. Jej sylwetka \nmajaczy\u0142a zreszt\u0105 wewn\u0105trz wozu, schylona. Dlaczego jeszcze nie odjecha\u0142a? \nZastanawia\u0142 si\u0119 co przydarzy\u0107 si\u0119 mog\u0142o temu jednemu z najnowszych modeli \njapo\u0144skich. \n– Dzien dobry. Jak mog\u0119 pom\u00f3c? Zabrak\u0142o pani benzyny? Mam tu ca\u0142y kanisterek. \nMog\u0119 wspom\u00f3c. \n– Nie nie, wie pan. To jest dziwne. Zostawi\u0142am tu w\u00f3z przed barem, tak jak \nzwykle, na hamulcu r\u0119cznym. Wie pan, odruch, zawsze to robi\u0119. \n– No i? \n– Hamulec dziwnie si\u0119 zachowuje. Nie rozumiem\u2026 \n– Hmmm. Interesuj\u0105ce. Nowa toyotka, prawda? \n– Och, to nie moje auto. Z wypo\u017cyczalni. Nie pami\u0119tam roku produkcji ale tak, \nchyba do\u015b\u0107 nowe. Jest ubezpieczone. Ale co si\u0119 mog\u0142o sta\u0107? \n– Wygl\u0105da na to, \u017ce uk\u0142ad hamulcowy siad\u0142. Mog\u0119 zajrze\u0107? \n– Oczywi\u015bcie prosz\u0119. \u2013 Frank roze\u015bmia\u0142 si\u0119 spogl\u0105daj\u0105c na zdezorientowan\u0105 min\u0119 \nAnny \u2013 No tak, po prostu zablokowa\u0142y si\u0119 pani hamulce. To si\u0119 rzadko zdarza, \nmusia\u0142a pani, przepraszam za bezpo\u015brednio\u015b\u0107, nadmiernie przy nich manipulowa\u0107. \nSam nie wiem. A jak szybko pani jecha\u0142a przed postawieniem wozu tu na parkingu? \n \n– Szybko. \n– I ten hamulec r\u0119czny\u2026 Mo\u017ce zreszt\u0105 wcze\u015bniej co\u015b by\u0142o nie tak. Proponuj\u0119, aby \nprzejecha\u0142a si\u0119 pani ze mn\u0105 do warsztatu. To nie jest daleko. Tam wezwiemy kogo\u015b \nod nas i \u015bci\u0105gn\u0105 w\u00f3z do warsztatu. Wzi\u0105\u0142bym t\u0119 toyotk\u0119 na hol, ale w tym \nprzypadku nie jest to bezpieczne. Ma pani kart\u0119 AAA? \n– Ale mo\u017ce ja poczekam tutaj. Tak b\u0119dzie szybciej. Tak, jestem cz\u0142onkiem AAA. \nPan dla nich pracuje? \n– Tak. Nasz warsztat jest autoryzowanym punktem napraw. \n– Och, \u015bwietnie. Jak dobrze, \u017ce na pana trafi\u0142am. C\u00f3\u017c, to mo\u017ce zadzwo\u0144my. Nie \nmam ameryka\u0144skiej kom\u00f3rki. Mam kart\u0119 telefoniczn\u0105. \n– Ja mam s\u0142u\u017cbow\u0105. Prosz\u0119 zg\u0142osi\u0107 \u2013 Frank poda\u0142 jej telefon podaj\u0105c jednocze\u015bnie \nwizyt\u00f3wk\u0119 warsztatu, w kt\u00f3rym pracowa\u0142 \u2013 prosz\u0119 poprosi\u0107 aby \u015bci\u0105gn\u0119li w\u00f3z do \nnas. Na I-65 Service Road. Mobile. Poczekam z pani\u0105 a\u017c przyjad\u0105. Nie spieszy mi \nsi\u0119. Zaczynam prac\u0119 dopiero za godzin\u0119. \n– Ah tak. To mo\u017ce wejd\u017amy jeszcze do baru, stawiam panu kaw\u0119 za pomoc. \n– Dobrze. Chod\u017amy. \u2013 Frank poczu\u0142 si\u0119 nagle troch\u0119 niezr\u0119cznie, wiedzia\u0142, \u017ce \nmusi jej wyt\u0142umaczy\u0107, wyja\u015bni\u0107… \n– Przepraszam, ja nie chcia\u0142em si\u0119 narzuca\u0107. Musz\u0119 co\u015b wyja\u015bni\u0107. Wie pani, tu \njest warsztat autoryzowany AAA w Pensacola, jest ich kilka, a jednak chcia\u0142em \naby przyjecha\u0142a pani do nas. Mo\u017ce mi pani zaufa\u0107, a tam, nie wiadomo na kogo \npani trafi. R\u00f3\u017cnie bywa prawda? \u2013 Frankowi pl\u0105ta\u0142y si\u0119 s\u0142owa, i czu\u0142 \u017ce jego \nwyw\u00f3d jest coraz mniej logiczny i wiarygodny. Anna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. Musia\u0142a \nbawi\u0107 j\u0105 jego nieporadno\u015b\u0107. \n– Ale\u017c niech si\u0119 pan nie t\u0142umaczy! Nawet je\u015bli mnie pan podrywa, albo mia\u0142 pan \nochot\u0119 na chwil\u0119 rozmowy z nieznajom\u0105 o dziwacznym akcencie, nie wezm\u0119 panu tego \nza z\u0142e. Gdyby tak by\u0142o, nie zaprosi\u0142abym pana na kaw\u0119. C\u00f3\u017c, przyznam szczerze, \n\u017ce rzadko zdarza mi si\u0119 rozmawia\u0107 z osobami takimi jak pan. Lubi\u0119 takie \nprzypadkowe historie. Lubi\u0119 poznawa\u0107 nowych ludzi. Nowe typy \u2013 niech\u017ce si\u0119 pan \nnie obrazi \u2013 nowe typy osobowe, kt\u00f3re pozwalaj\u0105 mi wzbogaci\u0107 moj\u0105 galeri\u0119 \npostaci, moj\u0105 wiedz\u0119 o ludzkich charakterach. To niezb\u0119dne podczas pisania. Och, \nma pan tak\u0105 \u015bmieszn\u0105 min\u0119. A ja kpi\u0119 sobie i jestem cyniczna. Przepraszam. \n– Jaka kawa dla pana? \u2013 Anna uci\u0119\u0142a wyw\u00f3d na widok podchodz\u0105cej do stolika \nkelnerki. \n– Ja poprosz\u0119 z ekspresu z mlekiem. \n– Dla mnie te\u017c ma\u0142a, z mlekiem. Wracaj\u0105c do tematu samochodu i warsztatu, wiem, \n\u017ce jest warsztat w Pensacola. Mieszka\u0142am tu kiedy\u015b kilka lat temu. Ale i tak \nmia\u0142am zamiar uda\u0107 si\u0119 do Mobile. Jest mi to ca\u0142kowicie na r\u0119k\u0119. Mam nadziej\u0119 \ntylko, \u017ce naprawa nie potrwa zbyt d\u0142ugo. Mam dzi\u015b po po\u0142udniu spotkanie z \nprzyjaci\u00f3\u0142k\u0105. Promuje swoj\u0105 now\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119. Tak dawno nie widzia\u0142y\u015bmy si\u0119. \nPojutrze za\u015b ruszam do Nowego Jorku. Czy s\u0105dzi pan, \u017ce dwa dni w warsztacie \nwystarcz\u0105? Mam nadziej\u0119, \u017ce mi pan pomo\u017ce \u2013 Anna spojrza\u0142a na niego spod oka, \nwzrokiem niewinnego dziewcz\u0105tka, jakim na pewno nie by\u0142a. Frankowi zrobi\u0142o si\u0119 \ngor\u0105co. Nigdy nie wiedzia\u0142 jak zachowa\u0107 si\u0119 wobec kobiet o ci\u0119tym dowcipie i \nostrym j\u0119zyku. Przecie\u017c nie wygl\u0105da\u0142a na kokietk\u0119. By\u0142a urocza i naturalna. A \njednak by\u0142o w niej co\u015b, co nie pozwala\u0142o oderwa\u0107 wzroku. Zgrabna niska szczup\u0142a \no harmonijnych kszta\u0142tach, d\u0142ugich rozja\u015bnianych prostych blond w\u0142osach, \nprzypomina\u0142a Rosjanki, kt\u00f3re pozna\u0142 kiedy\u015b w barze w Mobile. \n– Oczywi\u015bcie, spr\u00f3bujemy to za\u0142atwi\u0107 jak najszybciej. Porozmawiam z szefem. \n– Dzi\u0119kuj\u0119\u2026 \n– Frank. Przepraszam, nawet si\u0119 nie przedstawi\u0142em \n– Anna, mi\u0142o mi. M\u00f3wmy sobie po imieniu, dobrze? A wi\u0119c Frank, pracujesz w \nMobile, ale mieszkasz tu, w Atmore? \n– O nie, w Pensacola. Mia\u0142em tu co\u015b do za\u0142atwienia, ale to ma\u0142o istotne. \nZa\u0142atwi\u0119 to po po\u0142udniu. \n– Rozumiem. Jeste\u015b \u017conaty? \n– Tak. Od wielu lat. \u017bona ma na imi\u0119 Angelika. Pracuje w szpitalu. I w \nprzedszkolu, dorywczo. Pomaga przyjaci\u00f3\u0142ce. Angelika uwielbia dzieci. \n– Hmm\u2026 macie w\u0142asne? \n– Nie. \n– My te\u017c nie mamy. Nie chcieli\u015bmy. \n– Angelika bardzo chcia\u0142a mie\u0107 dziecko, ale s\u0105 jakie\u015b komplikacje. \n– Leczy si\u0119? \n– Tak, chyba tak. \u2013 Anna pr\u00f3bowa\u0142a wyobrazi\u0107 sobie posta\u0107 Angeliki. Nie mieli \ndzieci. Frank zachowywa\u0142 si\u0119 dziwnie. Nie do ko\u0144ca potrafi\u0142 si\u0119 zrelaksowa\u0107 w \ntowarzystwie kobiety. Zupe\u0142nie jakby kobiety poci\u0105ga\u0142y go, a jednocze\u015bnie jakby \nsi\u0119 ich obawia\u0142. Nie chcia\u0142 skrzywdzi\u0107? Czu\u0142 si\u0119 winny? Czy\u017cby interes kt\u00f3ry \nmo\u017cna by\u0142o za\u0142atwi\u0107 po po\u0142udniu w Atmore by\u0142 r\u00f3wnie\u017c kobiet\u0105? Co\u015b w zachowaniu \nFranka by\u0142o a\u017c nazbyt nienaturalne. W sposobie w jaki m\u00f3wi\u0142 o Angelice Anna \ndostrzega\u0142a czu\u0142o\u015b\u0107 zmieszan\u0105 ze smutkiem i rozczarowaniem. Nie, to by\u0142o co\u015b \ninnego. Rezygnacja. \u017bal? Poczucie winy? Ile takich par spotka\u0142a ju\u017c w czasach, \ngdy pracowa\u0142a dorywczo w szpitalu w Karachi? Niedom\u00f3wienia, strach rozczarowanie \ni poczucie winy. Wi\u0119kszo\u015bc takich zwi\u0105zk\u00f3w rozpada\u0142a si\u0119 po kilku latach. \nNiep\u0142odno\u015b\u0107 by\u0142a istotnym powodem rozwodu. Zw\u0142aszcza w Pakistanie. \n– Na jak d\u0142ugo pani przyjecha\u0142a do Stan\u00f3w? Czy dobrze zrozumia\u0142em, \u017ce Pa\u0144stwo tu \nnie mieszkaj\u0105? \n– Nie, mieszkamy z Faridem w Londynie. Frank, m\u00f3w mi po imieniu, prosz\u0119. \n– Dobrze \n– Przyjecha\u0142am w odwiedziny do przyjaci\u00f3\u0142, szczeg\u00f3lnie do Suzanne, kt\u00f3ra ma t\u0119 \npromocj\u0119. Wspomina\u0142am ju\u017c. Uczestniczy\u0142y\u015bmy kiedy\u015b wsp\u00f3lnie w warsztatach \nliterackich w Atlancie. Emocjonuj\u0105ce do\u015bwiadczenie. Suzanne wkr\u00f3tce potem \nzdo\u0142a\u0142a wyda\u0107 swoj\u0105 pierwsz\u0105 i jedyn\u0105 jak dot\u0105d ksi\u0105\u017ck\u0119. O sztuce. Suz zajmuje \nsi\u0119 te\u017c malarstwem i instalacjami. Mnie zawsze najbardziej interesowa\u0142a \nkaligrafia. Mimo wszystko jednak s\u0105 to pokrewne dziedziny sztuki. Ale dosy\u0107. Za \ndu\u017co m\u00f3wi\u0119 o sobie. \n– Ale\u017c nie. To ciekawe. Prowadzi pani…, prowadzisz Anno zupe\u0142nie inne \u017cycie, \nodmienne od mojego. Moje jest monotonne i nudne. Nigdy nie by\u0142em dalej ni\u017c w \nNowym Jorku. \n– Nigdy nie wiadomo, co \u017cycie przyniesie. Ja jad\u0119 do Nowego Jorku po jutrze. M\u0105\u017c \nb\u0119dzie tam czeka\u0142. W tej chwili trwa sympozjum medyczne \u015awiatowy Kongres \nP\u0142odno\u015bci i Bezp\u0142odno\u015bci, na kt\u00f3re zosta\u0142 zaproszony, aby wyg\u0142osi\u0107 wyk\u0142ad. \n– Przepraszam, ale nie pami\u0119tam imienia m\u0119\u017ca \u2013 Farid? \n– Tak, Farid Ahmed. Jest doktorem medycyny. Ginekologiem. \n– Tak\u2026 S\u0142yszeli\u015bmy o nim z Angelik\u0105, a raczej to ona m\u00f3wi\u0142a mi o nim. Jest \nznanym specjalist\u0105 w swojej dziedzinie, nieprawda? \n– W istocie. \u2013 Anna zdawa\u0142a si\u0119 troch\u0119 rozczarowana faktem, \u017ce rozmowa zesz\u0142a na \ntemat, o kt\u00f3rym nie mia\u0142a ochoty rozmawia\u0107. By\u0142a wci\u0105\u017c pod wp\u0142ywem wczorajszych \ndyskusji z Suzanne. Nie spa\u0142y wiele, ca\u0142\u0105 noc sp\u0119dzaj\u0105c na rozmowach o dawnych \nczasach, wspomnieniach i planach na przysz\u0142o\u015b\u0107, o tekstach wydanych i tych, \nkt\u00f3re stara\u0142y si\u0119 wyda\u0107, o projektach ekspozycji i odczyt\u00f3w. \n– Chod\u017amy Anno, cz\u0142owiek z serwisu w\u0142a\u015bnie si\u0119 pojawi\u0142. \u2013 Frank pozostawi\u0142 \nbanknot na stole, p\u0142ac\u0105c rachunek za obojga, mimo protest\u00f3w Anny. \u2013 To ty jeste\u015b \ngo\u015bciem w moim kraju. Ja zapraszam. \n– Niech tak b\u0119dzie. By\u0107 mo\u017ce b\u0119d\u0119 jeszcze mia\u0142a okazj\u0119 si\u0119 zrewan\u017cowa\u0107. <\/p>\n\n3. \n <\/p>\n \nZmierzch zaskoczy\u0142 go w po\u0142owie drogi do domu. Do Pensacola jeszcze kwadrans, \nmo\u017ce nieco d\u0142u\u017cej. Zaczyna\u0142o pada\u0107. Frank zdj\u0105\u0142 delikatnie nog\u0119 z gazu. W\u00f3z \nzwolni\u0142 do sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciu mil na godzin\u0119. Ostatecznie dlaczego mia\u0142by si\u0119 \nspieszy\u0107. Za p\u00f3\u017ano by\u0142o na odwiedziny u Jane. Minie kolejny tydzie\u0144 bez niej, \nbez jej delikatnych d\u0142oni i cichego g\u0142osu. M\u00f3wi\u0142a zawsze prawie szeptem. – Ba\u0142a \nsi\u0119 naruszy\u0107 cisz\u0119 \u2013 tak twierdzi\u0142a \u2013 Bo ciszy nie nale\u017cy narusza\u0107. Cisz\u0119 trzeba \nszanowa\u0107. \nGodziny sp\u0119dzone z ni\u0105 by\u0142y chwilami odpr\u0119\u017cenia. Ona nie zadawa\u0142a pyta\u0144. Nie \nmusia\u0142 mie\u0107 przygotowanego zestawu prawid\u0142owych odpowiedzi przed spotkaniem z \nni\u0105. Jane by\u0142a zawsze taka sama. Cicha spokojna, niewidoczna. Mo\u017ce inni \nnazwaliby j\u0105 nudziar\u0105, ale dla niego by\u0142a istot\u0105 kobieco\u015bci. Ona powinna nosi\u0107 \nimi\u0119 Angelika. Czy to nie zabawne, \u017ce nosi\u0142a je jego \u017cona, kt\u00f3ra i wygl\u0105dem i \nosobowo\u015bci\u0105 daleka by\u0142a od anio\u0142a. Jej wysoka postawna sylwetka, jej energiczne \nruchy, wynios\u0142y podbr\u00f3dek, wyra\u017anie rysy twarzy to by\u0142y znamiona pani domu, \ngospodyni, kt\u00f3ra zawsze nieco podniesionym g\u0142osem wyra\u017ca\u0142a opinie, niezaleznie \nczy tematem by\u0142a kuchnia polityka czy religia. \u0141agodno\u015b\u0107 kry\u0142a si\u0119 u Angeliki w \nodrobin\u0119 zbyt okr\u0105g\u0142ym kszta\u0142cie twarzy, w jej u\u015bmiechu kt\u00f3ry unosi\u0142 nieznacznie \ng\u00f3rn\u0105, zmys\u0142ow\u0105 warg\u0119 i pokazywa\u0142 bia\u0142e, pi\u0119kne z\u0119by Meksykanki. Jej kszta\u0142ty \nkobiece, w kt\u00f3re hojnie wyposa\u017cy\u0142\u0105 j\u0105 natura, tak wyra\u017anie m\u00f3wi\u0142y, \u017ce ta kobieta \npowinna by\u0107 matk\u0105. Mo\u017ce by\u0107 matk\u0105. A jednak nie mog\u0142a. Komplikacje po \nprzej\u015bciach gru\u017aliczych pozbawi\u0142y j\u0105 mo\u017cliwo\u015bci zap\u0142odnienia drog\u0105 naturaln\u0105. \nFrank nie zna\u0142 si\u0119 na tych sprawach. To by\u0142y jej sprawy. Angelika zawsze sama \nchodzi\u0142a z wizyt\u0105 do lekarza, na badania, testy i konsultacje. Nigdy nie \npozwoli\u0142a, aby pozna\u0142 szczeg\u00f3\u0142y jej dolegliwo\u015bci. Wstydzi\u0142a si\u0119, czy po prostu \nuwa\u017ca\u0142a, jak jej matka i babka, \u017ce nie s\u0105 to sprawy o kt\u00f3rych dyskutowa\u0107 nale\u017cy \nz m\u0119\u017cczyzn\u0105, skoro problem dotyczy kobiety. Nie potrafi\u0142 jej jednak wybaczy\u0107 tej \nciszy, tych dni pe\u0142nych ci\u0119\u017ckiego milczenia gdy wraca\u0142\u0105 przygn\u0119biona po jednej z \ncyklicznych wizyt u ginekologa. Dlaczego nie chcia\u0142a mu si\u0119 zwierzy\u0107. O ile\u017c \n\u0142atwiej by\u0142oby jej. I jemu. Zdawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce ich ma\u0142\u017ce\u0144stwo sta\u0142o si\u0119 tak \npuste i monotonne w momencie, gdy ona zamkn\u0119\u0142a si\u0119 w sobie. Pami\u0119ta\u0142 j\u0105 inn\u0105. \nBy\u0142a otwarta. Rozmawiali. Dzieli\u0142a si\u0119 z nim swoimi przemy\u015bleniami. Rozmowy z \nni\u0105 pod wiecz\u00f3r, w sypialni, w \u0142\u00f3\u017cku, by\u0142y chwilami na kt\u00f3re czeka\u0142. Cho\u0107 nie \nprzyzna\u0142by si\u0119 do tego za nic. Ale czeka\u0142 codziennie. Tak niemal jak na seks i \nzaspokojenie. Kiedy\u015b by\u0142a prawdziw\u0105 Angelik\u0105. Zmieni\u0142a si\u0119. Nie pami\u0119ta\u0142 ju\u017c \nkiedy. Zamkn\u0119\u0142a w sobie. Szczelnie. Nie potrafi\u0142 jej zrozumie\u0107. Zrezygnowa\u0142. Czy \nnie widzia\u0142a jednak tej pustki pomi\u0119dzy nimi dwojgiem? Czy by\u0142a jaka\u015b szansa na \nuratowanie ich ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Jane nie m\u00f3wi\u0142a ani s\u0142owa. On sam my\u015bla\u0142 ju\u017c tyle \nrazy o rozwodzie. Jak m\u00f3g\u0142 j\u0105 jednak zostawi\u0107? Jak m\u00f3g\u0142 odej\u015b\u0107 po tylu latach? \nPrzecie\u017c byli w sobie tak szale\u0144czo zakochani. Kiedy\u015b. Jak m\u00f3g\u0142 jednak zapomnie\u0107 \no tamtych chwilach… \nBrent Lane, skr\u0119t w lewo. W domu \u015bwieci\u0142o si\u0119 tylko jedno \u015bwiat\u0142o. Angelika by\u0142a \nw kuchni. Wiedzia\u0142, \u017ce b\u0119dzie czeka\u0142a z obiadem. Dochodzi\u0142a dziewi\u0105ta. Zosta\u0142 \nd\u0142u\u017cej w warsztacie, chc\u0105c przyspieszy\u0107 napraw\u0119 toyoty. Pozosta\u0142 jeden dzie\u0144. \nNie by\u0142 pewien, czy zdo\u0142aj\u0105 dotrzyma\u0107 obiecanego terminu. Anna chcia\u0142a wyjecha\u0107 \nw \u015brod\u0119. \n \n– Witaj kochanie. Nie musia\u0142a\u015b na mnie czeka\u0107. Trzeba by\u0142o takiego \u0142obuza jak ja \nukara\u0107 zimn\u0105 kolacj\u0105. \u2013 Frank podszed\u0142 do Angeliki i u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 \u017cartobliwie \npoca\u0142owa\u0142 j\u0105 w policzek. Odgarn\u0105\u0142 w\u0142osy, i za\u0142o\u017cy\u0142 za ucho. Niesforne wymyka\u0142y \nsi\u0119 jednak i opada\u0142y na czo\u0142o. Tak lubi\u0142 zapach jej ciemnych w\u0142os\u00f3w. W dotyku \nsztywne, niesfornie, chaotycznie splata\u0142y si\u0119 w male wa\u0142eczki i opada\u0142y wedle \nw\u0142asnego widzimisi\u0119. By\u0142y kwintesencj\u0105 jej natury. Angelika odsun\u0119\u0142a powoli jego \nd\u0142o\u0144 i poprawi\u0142a sama niesforny kosmyk. \n– Usi\u0105d\u017a. Zaraz podam. Jak tam w pracy? \u2013 stara\u0142a si\u0119 by\u0107 mi\u0142a, cho\u0107 czu\u0142 \ndrganie w jej g\u0142osie, kt\u00f3re r\u00f3wnie dobrze mog\u0142o by\u0107 przejawem zm\u0119czenia jak \nroz\u017calenia i smutku. \n– Dobrze, nie mog\u0142em jednak przyjecha\u0107 wcze\u015bniej. Mamy dodatkowe nieprzewidziane \nzlecenie. Na pojutrze w\u00f3z musi by\u0107 gotowy. Zosta\u0142em d\u0142u\u017cej. Podobnie John i \nStephane. Jutro b\u0119dzie tak samo. \n– Ah tak. Rozumiem. Przyzwyczai\u0142am si\u0119 kochanie. \u2013 Frank us\u0142ysza\u0142 zjadliwo\u015b\u0107 \nukryt\u0105 w jej g\u0142osie. \n– Nie musisz by\u0107 z\u0142o\u015bliwa Angel. Praca to praca. Nic nie poradz\u0119, sama wiesz. \n \n– Dobrze. Sko\u0144czmy t\u0119 bezsensown\u0105 dyskusj\u0119 i chod\u017amy spa\u0107. W\u0142\u00f3\u017c naczynia do \nzlewu jak zjesz. \n– Angeliko. Chod\u017a, usi\u0105d\u017a jeszcze na chwil\u0119 ko\u0142o mnie. Mam ci co\u015b do \nopowiedzenia. \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 tajemniczo i zacz\u0105\u0142 opowiada\u0107 histori\u0119 spotkania \nAnny, pomijaj\u0105c chwile wsp\u00f3lnej dyskusji przy kawie i nie wspominaj\u0105c dok\u0142adnego \nmiejsca przypadkowego spotkania. Angelika s\u0142ucha\u0142a uwa\u017cnie. Gdy us\u0142ysza\u0142a \njednak, \u017ce Frank nie pr\u00f3bowa\u0142 nawet zagadn\u0105\u0107 Ann\u0119 o d\u0142ugo\u015b\u0107 pobytu jej m\u0119\u017ca w \nNew Yorku oraz mo\u017cliwo\u015b\u0107 um\u00f3wienia si\u0119 na wizyt\u0119, oburzy\u0142a si\u0119 i zacz\u0119\u0142a si\u0119 \nskar\u017cy\u0107 i wypomina\u0107 mu nieporadno\u015b\u0107. \n– Frank, to by\u0142a wspania\u0142a okazja. Taka mo\u017ce nam si\u0119 ju\u017c nie trafi\u0107. Ty nic nie \nwiesz. Ty nie rozumiesz! Doktor Farid niemal nie przeprowadza ju\u017c zabieg\u00f3w, nie \nzajmuje si\u0119 pacjentami. Je\u017adzi tylko na te swoje sympozja, a ja potrzebuj\u0119 \nspecjalisty i pewnej r\u0119ki. \u2013 Frankowi zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce Angelika za chwil\u0119 \nwybuchnie p\u0142aczem, zaleje si\u0119 \u0142zami , ona jednak kontynuowa\u0142a ca\u0142a podniecona, \nwzburzona. \u2013 Ja potrzebuj\u0119 lekarza, kt\u00f3ry postawi prawid\u0142ow\u0105 diagnozy, a tak\u0105 \nmysl\u0119 tylko on jest w stanie postawi\u0107. Ostateczn\u0105. Licz\u0119 na to, \u017ce jutro \nza\u0142atwisz t\u0119 spraw\u0119 z jego \u017con\u0105. Och, ale jak mog\u0142e\u015b\u2026 \u017beby nawet nie zapyta\u0107. \nNie wspomnie\u0107 o mnie. \n– Ale\u017c wspomnia\u0142em. \u2013 Frank zaczyna\u0142 si\u0119 denerwowa\u0107. Dobry humor prys\u0142 – Ale \nszczeg\u00f3\u0142y? Czy kiedykolwiek powiedzia\u0142a\u015b mi cokolwiek na temat swojego stanu? Co \nja wiem? Co ja wiem? Nic, zero, jestem ma\u0142o wa\u017cny w ca\u0142ej tej sprawie \nbezp\u0142odno\u015bci! \n– Frank. Nie m\u00f3w tak. Wiem to moja wina. Pr\u00f3bowa\u0142am ci powiedzie\u0107, ale nie \npotrafi\u0119. I jest to dla mnie trudne. Wiesz, s\u0142ysz\u0105c ten ci\u0105g okrutnych diagnoz \nod lekarzy, to by\u0142o tak jakby kto\u015b m\u00f3wi\u0142 mi uparcie, wci\u0105\u017c na nowo \u2013 ty nie \njeste\u015b kobiet\u0105. Nie jeste\u015b i nie b\u0119dziesz. Jeste\u015b u\u0142omna. Niepe\u0142nowarto\u015bciowa. – \nI potem przyj\u015b\u0107 i powiedzie\u0107 to tobie\u2026 Nie mog\u0142am. Och Frank, tak bardzo \nchcia\u0142am aby\u015b kocha\u0142 mnie tak jak dawniej, aby te problemy nic mi\u0119dzy nami nie \nzmieni\u0142y. \n– Angela, myszko, ale\u017c ja kocham ci\u0119 tak jak dawniej. Ale sekrety w ma\u0142\u017censtwie? \nNo, nie wiem. \u2013 m\u00f3wi\u0105c to, czu\u0142 si\u0119 jak najwi\u0119kszy w \u015bwiecie hipokryta, \npod\u015bwiadomie jednak wiedzia\u0142, \u017ce to w\u0142a\u015bnie by\u0142a odpowiednia w tej chwili w \nk\u0142\u00f3tni z \u017con\u0105 strategia. W g\u0142\u0119bi duszy chcia\u0142 by\u0107 szczery. W g\u0142\u0119bi duszy by\u0142 \nszczery! Czy\u017c nie desperacja, i jej ci\u0105g\u0142e narzekania, jej \u017cale sprawi\u0142y \u017ce \ncoraz cz\u0119\u015bciej ucieka\u0142 z domu, szukaj\u0105c ciszy, ciszy i spokoju u boku Jane? Kim \nby\u0142a Jane? Och, nie mog\u0142a si\u0119 r\u00f3wna\u0107 z Angelik\u0105 kt\u00f3r\u0105 kocha\u0142 od tak dawna, od \nwiek\u00f3w. Frank ci\u0105gn\u0105\u0142 dalej, opanowawszy zmieszanie, uspokoiwszy nerwy. \nPrzekonywa\u0142 j\u0105 \u2013 Angeliko, ale mi si\u0119 wydaje, \u017ce prawda zawsze jest lepsza. Ona \n\u0142\u0105czy. Buduje porozumienie. Nie s\u0105dzisz? Angela, nie p\u0142acz, no tylko nie to. \nProsz\u0119. \u2013 Frank przesiad\u0142 si\u0119 na s\u0105siednie krzes\u0142o, blisko niej i przysun\u0105wszy \ndo siebie zacz\u0105\u0142 g\u0142adzi\u0107 jej w\u0142osy. \u2013 Wiesz. Wszystko jeszcze przed nami. G\u0142owa \ndo g\u00f3ry. Jutro porozmawiam z Ann\u0105. Ale musz\u0119 to sam rozumie\u0107. Nie chc\u0119 wyj\u015b\u0107 na \ng\u0142upka. Na zimnego drania, kt\u00f3ry nic nie wie o kobiecych k\u0142opotach \u017cony. \u2013 \nroze\u015bmia\u0142 si\u0119 cicho ironiczne i poca\u0142owa\u0142 j\u0105. \n– Widzisz, to jest tak. \u2013 zacz\u0119\u0142a \u2013 kilka lat temu, przechodzi\u0142am bardzo ci\u0119\u017cko \ngru\u017alic\u0119. Pami\u0119tasz na pewno. Jej skutkiem by\u0142y moje problemy p\u0142odno\u015bci. Jestem \np\u0142odna w tym sensie, \u017ce moja macica jest gotowa na przyj\u0119cie kom\u00f3rki, moje \njajniki funkcjonuj\u0105 i produkuj\u0105 kom\u00f3rki jajowe, a jednak nasienie, twoje \nnasienie nie przedostanie si\u0119 tam. Jajowody s\u0105 niedro\u017cne. \n– Jakie pozostaje rozwi\u0105zanie? \u2013 Frank mia\u0142 twarz dziecka, kt\u00f3re s\u0142ucha ba\u015bni \ntysi\u0105ca i jednej nocy, maksymalnie skupiona uwaga, szeroko otwarte oczy, ca\u0142e \ncia\u0142o skierowane w kierunku m\u00f3wi\u0105cej. Angelika poczu\u0142a nag\u0142y przyp\u0142yw \nnajcieplejszych uczu\u0107 dla tego m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3ry nieporadnie, ale jednak stara\u0142 \nsi\u0119 jej pom\u00f3c. Pr\u00f3bowa\u0142. \n– Trzeba dokona\u0107 bardzo ryzykownego, delikatnego zabiegu, kt\u00f3rego szanse \npowodzenia nie s\u0105 wielkie, W\u0142a\u015bciwie nie ma absolutnie \u017cadnej pewno\u015bci, \u017ce si\u0119 \nca\u0142o\u015b\u0107 powiedzie. Chodzi o to, aby w spos\u00f3b sztuczny, niejako mechaniczny pobra\u0107 \nmoje jajeczko i po\u0142\u0105czy\u0107 je z twoim nasieniem poza moim organizmem. Tam musi \ndoj\u015b\u0107 do zap\u0142odnienia. W tej prob\u00f3wce, w warunkach sztucznych, labolatoryjnych. \nPotem ten male\u0144ki zarodek wszczepia si\u0119 wewn\u0105trz mnie, w mojej macicy. Tam musi \nsi\u0119 on zaadoptowa\u0107, musi znale\u017a\u0107 swoje ulubione miejsce i tam zacz\u0105\u0107 si\u0119 \nrozwija\u0107. Nie obumrze\u0107. Musi prze\u017cy\u0107. Musi. To moje pobo\u017cne \u017cyczenie. \nTrzydzie\u015bci procent pewno\u015bci! To tak niewiele. Ale to w\u0142a\u015bnie jest moje \npragnienie, m\u00f3j sen. Oczywi\u015bcie, nic nie musi si\u0119 sta\u0107. Mo\u017ce nie doj\u015b\u0107 do \nadaptacji kom\u00f3rki z nieokre\u015blonych powod\u00f3w. Ca\u0142a najdelikatniejsza pod s\u0142o\u0144cem \noperacja mo\u017ce zako\u0144czy\u0107 si\u0119 fiaskiem. \n– Ale, kochanie, je\u015bli s\u0105 jakiekolwiek szanse, trzeba podj\u0105\u0107 ryzyko. Rozumiem, \n\u017ce ten enigmatyczny doktor Farid, kt\u00f3rego tak chwalisz od dawna, jest \nspecjalist\u0105 w dziedzinie kobiecej bezp\u0142odno\u015bci\u2026 \n– Tak. To prawda. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego pacjentek pocz\u0119\u0142a i urodzi\u0142a zdrowe dzieci. \nJest znany z \u201edobrej r\u0119ki\u201d. Jego diagnozy i rady s\u0105 zazwyczaj trafne. \n– Rozumiem. Pozostaje mi wi\u0119c stawi\u0107 jutro czo\u0142a Annie i prosi\u0107 o wizyt\u0119 u \ns\u0142awnego ginekologa. \nFrank wsta\u0142 i wyci\u0105gn\u0105\u0142 d\u0142o\u0144 do Angeliki, kt\u00f3ra podnios\u0142a si\u0119 opieraj\u0105c si\u0119 na \njego ramieniu, jakby poczu\u0142a si\u0119 nagle o kilkana\u015bcie lat starsza. Czy nie \npowinno jej ul\u017cy\u0107? Czy nie powinna si\u0119 cieszy\u0107, \u017ce m\u0105\u017c zrozumia\u0142 jej frustracje, \njej problemy i \u017cale? Cieszy\u0142a si\u0119. By\u0142a szcz\u0119\u015bliwa. A jednocz\u0119\u015bnie by\u0142a \nprzera\u017cona. Ten moment, na kt\u00f3ry czeka\u0142a, wymarzona chwila podj\u0119cia decyzji o \nrozpocz\u0119ciu stara\u0144 o dziecko by\u0142a \u017ar\u00f3d\u0142em kolejnych frustracji. Ba\u0142a si\u0119, \u017ce \nci\u0119\u017cko zarobione pieni\u0105dze, odk\u0142adane od lat, nie przynios\u0105 efekt\u00f3w. Ba\u0142a si\u0119 \npora\u017cki. Bezradno\u015bci i depresji. Sk\u0105d jednak ten nag\u0142y pesymizm u niej, kt\u00f3ra \nby\u0142a nieustaj\u0105c\u0105 optymistk\u0105, kt\u00f3ra tryska\u0142a energi\u0105 niezale\u017cnie od okoliczno\u015bci? \nCzu\u0142a si\u0119 stara. Stara i samotna. Ostatecznie to w jej ciele rozegra\u0107 mia\u0142 si\u0119 \ndramat. Ostatni akt decyduj\u0105cy o \u017cyciu lub \u015bmierci. Ale dlaczego samotno\u015b\u0107? \nAngelika poczu\u0142a lekkie dotkni\u0119cie d\u0142oni. \n– Chod\u017a ju\u017c kochanie. G\u0142owa do g\u00f3ry. B\u0119dzie dobrze. \u2013 Poca\u0142owa\u0142 j\u0105 w czo\u0142o, \nzgasi\u0142 \u015bwiat\u0142o w kuchni i poci\u0105gn\u0105\u0142 j\u0105 do sypialni. By\u0142a ju\u017c p\u00f3\u0142noc. Zasiedzieli \nsi\u0119. Kilka godzin snu a jutro nowy dzie\u0144. Usn\u0119li oboje ledwie przy\u0142o\u017cywszy g\u0142owy \ndo poduszki, przytuleni do siebie \u015bci\u015ble, cia\u0142o przy ciele, kochankowie sprzed \nlat. \n \n \n \n \n \n \n \n <\/p>\n\n \n4. \n \n <\/p>\n \n\u00d3sma trzydzie\u015bci. Zapuka\u0142 cicho do drzwi. Wiedzia\u0142 od Anny, \u017ce spotkanie trwa\u0142o \nju\u017c od ponad godziny i mia\u0142o si\u0119 o \u00f3smej zako\u0144czy\u0107, nie wiedzia\u0142 jednak czy ma \nd\u0142u\u017cej czeka\u0107 pod drzwiami, czy mo\u017ce wej\u015b\u0107 do \u015brodka zgodnie z wcze\u015bniejszymi \nustaleniami. Um\u00f3wili si\u0119 przecie\u017c na \u00f3sm\u0105. Samoch\u00f3d by\u0142 got\u00f3w. Chcia\u0142 osobi\u015bcie \nprzekaza\u0107 Annie t\u0119 nowin\u0119. – Terminy dotrzymane. Wszystko jak w zegarku. Nie \ntylko toyotka by\u0142a gotowa. I on sam, Frank tak\u017ce by\u0142 got\u00f3w. Przygotowa\u0142 si\u0119 \nnale\u017cycie do rozmowy z Ann\u0105. Chcia\u0142 jej wszystko wyt\u0142umaczy\u0107. Chcia\u0142 opowiedzie\u0107 \no \u017conie, o ich wsp\u00f3lnych problemach. Chcia\u0142, aby zrozumia\u0142a. Czy nie by\u0142a i ona \nkobiet\u0105? Jak trudno by\u0142o jednak powstrzyma\u0107 ciekawo\u015b\u0107. Co te\u017c robi\u0142y tam te \nbaby, sam na sam z sob\u0105? Feministki. Pisarki. Dyskutowa\u0142y. Za\u015bmiewa\u0142y si\u0119. A \npotem nastawa\u0142a cisza. Na kilkana\u015bcie minut. Nie wytrzyma\u0142. Powoli otworzy\u0142 \nci\u0119\u017ckie drewniane drzwi z okienkiem chronionym metalow\u0105 kratk\u0105 i wsun\u0105\u0142 \nnie\u015bmia\u0142o g\u0142ow\u0119. Jedynie g\u0142owy dwu siedz\u0105cych przy stole kobiet, po stronie \nnajbli\u017cszej wyj\u015bcia skierowa\u0142y si\u0119 w jego stron\u0119. Przy\u0142apa\u0142 roztargniony, \npytaj\u0105cy wzrok szczup\u0142ej blondynki w okularach i na chwil\u0119 spu\u015bci\u0142 oczy. Po \nchwili szybkim ruchem zdj\u0105\u0142 swoj\u0105 czapk\u0119 z daszkiem, z kt\u00f3r\u0105 nie rozstawa\u0142 si\u0119 \nniemal nigdy, i wykonawszy g\u0142ow\u0105 niezr\u0119czny ruch powitania wsun\u0105\u0142 do \npomieszczenia ca\u0142e swoje bardzo wysokie szczup\u0142e cia\u0142o. W niskiej d\u0142ugiej sali \npoczu\u0142 przyp\u0142yw n\u0119kaj\u0105cej go od dziecka klaustrofobii. Od sufitu dzieli\u0142o go nie \nwi\u0119cej ni\u017c pi\u0119\u0107 centymetr\u00f3w. Sta\u0142 tak bez ruchu kilka sekund, nie wiedz\u0105c, czy \npowinien wycofa\u0107 si\u0119, czy pr\u00f3bowa\u0107 przyci\u0105gn\u0105\u0107 uwag\u0119 Anny. Na szcz\u0119\u015bcie jednak \npo chwili ona sama dostrzeg\u0142a jego wysok\u0105 niezgrabn\u0105 sylwetk\u0119. Da\u0142a \nporozumiewawczy ruch r\u0119k\u0105 pod wp\u0142ywem kt\u00f3rego m\u0119\u017cczyzna wycofa\u0142 si\u0119 z sali \nnajciszej jak potrafi\u0142. Zdawa\u0142o mu si\u0119 jednak, \u017ce zamkni\u0119cie drzwi zabrzmia\u0142o \nzbyt ha\u0142a\u015bliwie. Dlaczego zawsze by\u0142 taki niezgrabny? Nie potrafi\u0142 kontrolowa\u0107 \nswoich zbyt d\u0142ugich n\u00f3g i zbyt d\u0142ugich r\u0105k. Tak by\u0142o jednak jedynie w otoczeniu \nwielu kobiet. Nie czu\u0142 si\u0119 pewnie. Te intelektualistki ocenia\u0142y go zapewne. Jego \npowierzchowno\u015b\u0107. Anna by\u0142a jedyn\u0105 pisark\u0105 jak\u0105 zna\u0142. Jego matka jednak w wolnych \nchwiliach zajmowa\u0142a si\u0119 pisaniem pi\u0119knych opowiada\u0144. Nauczycielka historii w \nszkole publicznej, umia\u0142a r\u00f3wnie\u017c barwnie opowiada\u0107. Frank uwielbia\u0142 w \ndzieci\u0144stwie s\u0142ucha\u0107 jej opowie\u015bci. Gdy zmar\u0142a nikt nie m\u00f3g\u0142 jej ju\u017c zast\u0105pi\u0107. \nBajki i historie czytane z ksi\u0105\u017cek suchym g\u0142osem ojca by\u0142y jedynie cieniem \ntamtych. \n– Jestem. Przepraszam za sp\u00f3\u017anienie, ale przed\u0142u\u017cy\u0142o nam si\u0119 spotkanie. Jak \nzwykle. Tak. Powinnam by\u0142a ci\u0119 uprzedzi\u0107. \u2013 gwa\u0142towny potok s\u0142\u00f3w, pe\u0142en \npo\u015bpiechu i entuzjazmu przerwa\u0142 rozmy\u015blania Franka. \n– To ja przepraszam, powinienem by\u0142 poczeka\u0107 na zewn\u0105trz, my\u015bla\u0142em jednak, \u017ce \ntoyota\u2026 \u017ce chcia\u0142aby\u015b wyjecha\u0107 dzi\u015b jeszcze. Auto jest gotowe. Czeka. \n– \u015awietnie, mo\u017cemy pojecha\u0107 odebra\u0107 je teraz, ale wyjazd zaplanowa\u0142am dopiero na \njutro. Jest jeszcze kilka spraw, kt\u00f3re chcia\u0142abym z kole\u017cankami om\u00f3wi\u0107. Wybieram \nsi\u0119 r\u00f3wnie\u017c na kolacj\u0119 z Suz. Och, ju\u017c jest szalenie p\u00f3\u017ano! \n– Dochodzi dziewi\u0105ta. \n– Tak, jed\u017amy, jed\u017amy. Gdzie jest tw\u00f3j w\u00f3z? \n– Tam. Anno\u2026 Chcia\u0142bym z tob\u0105 przez chwil\u0119 porozmawia\u0107, je\u015bli to mo\u017cliwe. \n– Oczywi\u015bcie, mo\u017ce podczas drogi do warsztatu? Czy co\u015b si\u0119 sta\u0142o? \u2013 Frank wyczu\u0142 \nzaniepokojenie w g\u0142osie Anny. Zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c zauwa\u017cy\u0107, \u017ce szybko i \u0142atwo \nprzywi\u0105zywa\u0142a si\u0119 do ludzi. By\u0142a ufna. By\u0107 mo\u017ce naiwna? A jednak sympati\u0119 \nwzbudza\u0142 spos\u00f3b w jaki traktowa\u0142a nowych przyjaci\u00f3\u0142 i znajomych. By\u0142a do \ndyspozycji. Jej oferta pomocy nigdy nie by\u0142a jedynie s\u0142own\u0105 deklaracj\u0105. P\u0142yn\u0119\u0142a \nz serca. By\u0142a typem osoby, na kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna liczy\u0107. Frank wiedzia\u0142, \u017ce tak w\u0142a\u015bnie \nby\u0142o. Wiedzia\u0142, \u017ce Anna nie b\u0119dzie chcia\u0142a ani potrafi\u0142a odm\u00f3wi\u0107 jego pro\u015bbie, \ncho\u0107 prawdopodobnie nie od niej zale\u017ca\u0142a ostateczna decyzja o wizycie u s\u0142ynnego \nginekologa. Frank postanowi\u0142 wy\u0142uszczy\u0107 spraw\u0119 wprost. Tak by\u0142o najlepiej. \nZreszt\u0105 nie potrafi\u0142 m\u00f3wi\u0107 inaczej. Po co owija\u0107 w bawe\u0142n\u0119 co\u015b co wymaga jasnej \ni szybkiej odpowiedzi? \n– Anno, moja \u017cona jak wiesz ma problemy ginekologiczne. Wiem, \u017ce leczy si\u0119 ju\u017c \nod d\u0142u\u017cszego czasu, wszystkie jednak dotychczasowe badania stwierdzaj\u0105, \u017ce nie \nb\u0119dzie w stanie pocz\u0105\u0107 dziecka inaczej ni\u017c za po\u015brednictwem metody prob\u00f3wkowej. \nNie znam si\u0119 na tym. Nie jestem specjalist\u0105. Mam nadziej\u0119, \u017ce nie przeinaczam tu \nfakt\u00f3w. Chodzi jednak o to, aby Angelika uzyska\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia z doktorem \nAhmedem. Angelika wierzy, \u017ce jest on najlepszym w tej chwili specjalist\u0105 i \nchcia\u0142aby, aby on nadzorowa\u0142 przebieg zabiegu. S\u0142owem, Anno, liczymy na twoj\u0105 \npomoc. \n– Och\u2026. Rozumiem \u2013 Anna spu\u015bci\u0142a g\u0142ow\u0119 na chwil\u0119, rozwa\u017caj\u0105c w my\u015blach sposoby \nzrealizowania tej pro\u015bby, kt\u00f3ra, wiedzia\u0142a, znacznie komplikowa\u0142a plany pobytu i \npodr\u00f3\u017cy jej m\u0119\u017ca. \u2013 C\u00f3\u017c, bardzo chc\u0119 wam pom\u00f3c, nie mog\u0119 jednak powiedzie\u0107 jaka \nb\u0119dzie ostateczna jego decyzja. Proponuj\u0119 aby\u015bmy postawili go przed faktem \ndokonanym. Porozmawiam z nim dzi\u015b telefonicznie. Niezale\u017cnie jednak od decyzji\u2026 \nMoi drodzy, po prostu jed\u017acie ze mn\u0105 do Nowego Jorku. Tak d\u0142uga podr\u00f3\u017c b\u0119dzie \nprzyjemniejsza w towarzystwie, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o korzy\u015bci jak\u0105 jest wi\u0119ksza ilo\u015b\u0107 \nkierowc\u00f3w i obecno\u015b\u0107 mechanika samochodowego! \u2013 Anna roze\u015bmia\u0142a si\u0119 beztrosko i \nlekko, jak ma\u0142a dziewczynka. Frank lubi\u0142 s\u0142ucha\u0107 tego dziwnego \u015bmiechu o \nwysokich tonach po\u0142\u0105czonego z nerwowym jakby zach\u0142ystywaniem si\u0119, \u015bmiechem \ncichym, o kt\u00f3rym \u015bwiadczy\u0142 tylko ruch krtani, nieraz ruch ca\u0142ego cia\u0142a. \n– Rozumiem, \u017ce mog\u0119 przekaza\u0107 \u017conie pomy\u015bln\u0105 nowin\u0119 \u2013 Frank wola\u0142 si\u0119 jeszcze \nupewni\u0107 co do ostatecznej decyzji Anny. \n– Tak tak, b\u0105d\u017acie gotowi jutro rano. Ha! Nie wiem jednak gdzie mieszkasz \nFranku. Jakie proponujesz rozwi\u0105zanie? \n– My\u015bl\u0119 \u017ce mo\u017cemy si\u0119 spotka\u0107 pod moim warsztatem w Mobile. Nie ma zreszt\u0105 sensu \n\u017ceby\u015b jecha\u0142a do nas. Przy okazji zostawi\u0119 sw\u00f3j w\u00f3z ch\u0142opakom do przegl\u0105du. \nAkurat termin si\u0119 zbli\u017ca. \n– \u015awietnie. Jestesmy wiec um\u00f3wieni. \u2013 zapad\u0142a chwila ciszy, kt\u00f3ra zda\u0142a im si\u0119 \nnagle obojgu nienaturalna i niewygodna. Anna rzuci\u0142a wi\u0119c pytanie, kt\u00f3re \nrozlu\u017ani\u0142o dziwne napi\u0119t\u0105 nagle atmosfer\u0119, jakby w powietrzu wisia\u0142o co\u015b \nniedopowiedzianego, co\u015b nienazwanego, co mia\u0142o si\u0119 wyja\u015bni\u0107 nieco p\u00f3\u017aniej \u2013 Czy \nnie uwa\u017casz \u017ce kobiety s\u0105 lepszymi kierowcami o m\u0119\u017cczyzn? \u2013 Frank zaskoczony \nspojrza\u0142 z ironicznym u\u015bmiechem na rozm\u00f3wczyni\u0119. \n– Co masz na my\u015bli? To podchwytliwe pytanie? \n– Ale\u017c nie \u2013 Anna udawa\u0142a powag\u0119 \n– C\u00f3\u017c, bior\u0105c pod uwag\u0119 m\u0119sk\u0105 o wiele lepsz\u0105 znajomo\u015b\u0107 budowy samochodu, \ndzia\u0142ania maszyny, ich mo\u017cliwo\u015bci\u2026 \n– No w\u0142a\u015bnie w\u0142a\u015bnie! \u2013 przerwa\u0142a. Kobiety tych rzeczy nie wiedz\u0105. Z natury \nrzeczy b\u0119d\u0105 wi\u0119c pr\u00f3bowa\u0142y podchodzi\u0107 do sprawy delikatniej i ostro\u017cniej. \nUwa\u017cam, \u017ce kobiety je\u017cd\u017c\u0105 dalece ostro\u017cniej. Maj\u0105 mniej wypadk\u00f3w. \n– Ale\u017c ty pyta\u0142a\u015b czy m\u0119\u017cczy\u017ani je\u017cd\u017c\u0105 lepiej! Uwa\u017cam \u017ce rzeczywi\u015bcie to \nm\u0119\u017cczy\u017ani je\u017cd\u017c\u0105 lepiej \n– Och, zale\u017cy od definicji s\u0142owa \u201elepiej\u201d \u2013 droczy\u0142a si\u0119 ona. Doje\u017cd\u017cali w\u0142a\u015bnie \ndo warsztatu, przerwa\u0107 wi\u0119c musieli \u017cartobliw\u0105 dyskusj\u0119, kt\u00f3ra pozwoli\u0142a obojgu \nz przyjemno\u015bci\u0105 pomy\u015ble\u0107 o niedalekiej, wsp\u00f3lnej wyprawie. Anna wysiad\u0142a po \nchwili z wozu i skierowa\u0142a si\u0119 w stron\u0119 swojej toyoty, kt\u00f3ra czeka\u0142a ju\u017c na ni\u0105 \nna parkingu. Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 jeszcze i wykona\u0142a po\u017cegnalny ruch r\u0119k\u0105. Wygl\u0105da\u0142a o \ndziesi\u0119\u0107 lat m\u0142odziej. Tak. Co najmniej o dziesi\u0119\u0107. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce ma trzydzie\u015bci \ntymczasem wygl\u0105da\u0142a na dwudziestolatk\u0119. To spostrze\u017cenie pojawi\u0142o si\u0119 nagle, \njakby teraz dopiero zrozumia\u0142 dlaczego tak dobrze czu\u0142 si\u0119 w jej towarzystwie. \nNie by\u0142a nad\u0119t\u0105 intelektualistk\u0105. Nie mia\u0142a w sobie nic z typowej feministki, \ntak jak je sobie on, przeci\u0119tny facet wyobra\u017ca\u0142. By\u0142a urocza, czasami dziecinna. \nBy\u0142a sympatyczn\u0105 babk\u0105. Czy nie przypomina\u0142a mu troch\u0119 Jane? R\u00f3wnie z\u0142udne by\u0142o \nwra\u017cenie, jakie tamta wywiera\u0142a na m\u0119\u017cczyznach przy pierwszym spotkaniu. Naiwna \ndziecinna kobietka okazywa\u0142a si\u0119 osob\u0105 upart\u0105, kt\u00f3ra wiedzia\u0142a czego chce. To \njej milczenie, te tajemnice. Ta cisza. Pozory otwarto\u015bci a w rzeczywisto\u015bci \nskryto\u015b\u0107. Mo\u017ce wszystkie kobiety by\u0142y do siebie odrobin\u0119 podobne? Wiedzia\u0142, \u017ce \nco\u015b wydarzy\u0142o si\u0119 w \u017cyciu Jane, o czym nigdy nie chcia\u0142a opowiada\u0107. Pisa\u0142a tylko \nten sw\u00f3j pami\u0119tnik. I po\u0142yka\u0142a tony ksi\u0105\u017cek o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re nazywa\u0142a \nharlequinami. To prawda. Co robi\u0107 mo\u017cna by\u0142o w salonie fryzjerskim na obrze\u017cach \nAtmore, gdzie klienci pojawiali si\u0119 tak rzadko? \n \n \n \n \n \n \n \n <\/p>\n\n \n5. \n \n \n \nAnna obudzi\u0142a si\u0119 przed \u015bwitem. Nie spa\u0142a dobrze tej nocy. Czy by\u0142o to \nzdenerwowanie przed dalek\u0105 podr\u00f3\u017c\u0105, czy te\u017c mo\u017ce t\u0119sknota za nim? Po\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 z \nSuz bardzo p\u00f3\u017ano, przegadawszy ca\u0142y wiecz\u00f3r. Tyle spraw by\u0142o do opowiedzenia, \ntyle rzeczy do uregulowania. Ich wsp\u00f3lne projekty europejskie, wystawy i \npromocje nowych tekst\u00f3w. Suzanne mia\u0142a pojawi\u0107 si\u0119 w Londynie ju\u017c za kilka \ntygodni. Do tego czasu Anna zobowi\u0105za\u0142a si\u0119 skontaktowa\u0107 z jedn\u0105 z galerii \nsztuki nowoczesnej, podpisa\u0107 kontrakt, ustali\u0107 warunki. Ale to nie by\u0142o to. Nie \ndlatego m\u0119czy\u0142 j\u0105 ci\u0105g\u0142y b\u00f3l g\u0142owy i bezsenno\u015b\u0107. T\u0119sknota za m\u0119\u017cem te\u017c nie by\u0142a \nwystarczaj\u0105cym powodem dla tych zaburze\u0144 zdrowia i psychiki. Chocia\u017c t\u0119skni\u0142a za \nnim. Och, jeszcze jak! Przecie\u017c w tym miesi\u0105cu widzieli si\u0119 zaledwie kilka razy. \nFarid sp\u0119dzi\u0142 kilka tygodni w Pakistanie z Rabi\u0105 i dzie\u0107mi. Przyjechali wszyscy \nrazem do Londynu, zamieszkali u jego rodziny. Ann\u0119 odwiedzi\u0142 kilkakrotnie. \nSp\u0119dzi\u0142 z ni\u0105 kilka nocy. Ale oboje dni mieli wype\u0142nione prac\u0105. Anna t\u0119skni\u0142a za \nchwilami, gdy pracowa\u0142a jedynie w domu. Pisa\u0142a i zajmowa\u0142a si\u0119 domem. By\u0142a, jak \nsama o sobie m\u00f3wi\u0142a, zwyk\u0142\u0105 \u201ekurk\u0105 domow\u0105\u201d. W\u00f3wczas widywali si\u0119 z Faridem \ncodziennie. Domowe biuro by\u0142o dla niego wystarczaj\u0105cym i doskona\u0142ym miejscem \npracy. Podr\u00f3\u017cowali razem. By\u0142 nieroz\u0142\u0105czni. Jednak to w\u0142a\u015bnie bycie razem \ndwadzie\u015bcia cztery na dwadzie\u015bcia cztery by\u0142o przyczyn\u0105 nieustannych k\u0142\u00f3tni, \nkt\u00f3rych trudno by\u0142o unikn\u0105\u0107 bior\u0105c pod uwag\u0119 odmienno\u015b\u0107 ich charakter\u00f3w, \nzwyczaj\u00f3w, ambicji. Anna t\u0119skni\u0142a za tamtymi czasami. Cz\u0119sto powraca\u0142a do nich \nmy\u015blami. Wzdycha\u0142a. A jednak wiedzia\u0142a, \u017ce sytuacja, w jakiej znajdowali si\u0119 \nobecnie by\u0142a o wiele lepsza. Farid otworzy\u0142 biuro niezale\u017cne w centrum Londynu. \nAnna otworzy\u0142a w\u0142asn\u0105 ksi\u0119garni\u0119, kawiarni\u0119 i galeri\u0119. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z kilkoma \nwydawnictwami. Rzadko pisa\u0142a w domu. Gotowa\u0142a w czasie weekend\u00f3w. Te sp\u0119dzali \nzwykle razem. Z wyj\u0105tkiem tych miesi\u0105cy gdy on wyje\u017cd\u017ca\u0142 z kraju. W\u00f3wczas ona \npracowa\u0142a dwa razy wi\u0119cej. Aby zapomnie\u0107 o samotno\u015bci. O t\u0119sknocie, o zazdro\u015bci. \n \nDochodzi\u0142a pi\u0105ta. Zbli\u017ca\u0142 si\u0119 czas porannej modlitwy. Nie pami\u0119ta\u0142a dok\u0142adnego \nrozk\u0142adu czasowego modlitw, przypuszcza\u0142a jednak \u017ce zbli\u017ca si\u0119 fajr. Cztery \ngodziny snu to nie by\u0142o wiele. Czu\u0142a si\u0119 tak zm\u0119czona. Dokucza\u0142 b\u00f3l g\u0142owy i \nko\u015bci. W wieku trzydziestu lat by\u0142a ju\u017c staruszk\u0105. Reumatyczne dolegliwo\u015bci \nskoliozowatego kr\u0119gos\u0142upa dokucza\u0142y zw\u0142aszcza w porze deszczowej. Pada\u0142o. By\u0142a \npewna. W istocie, na szybie pojawi\u0142y si\u0119 male\u0144kie kropelki deszczu. Anna \nza\u0142o\u017cy\u0142a szlafrok, kt\u00f3ry po\u017cyczy\u0142a jej Suzanne i pow\u0119drowa\u0142a do \u0142azienki. Bose \nstopy chwyta\u0142y ch\u0142\u00f3d pod\u0142ogi. Zimno. Gdzie zostawi\u0142a klapki? Apartament \nwype\u0142nia\u0142y niemrawe jeszcze promienie wschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. Ostre \u015bwiat\u0142o w \n\u0142azience razi\u0142o w oczy. – Bismillah ar rahman ir rahim. – Anna rozpocz\u0119\u0142a \nrytualne obmycie. Najpierw d\u0142onie. Usta, przep\u0142uka\u0107 trzy razy, nos, ca\u0142a twarz, \nw\u0142osy, szyj\u0119, d\u0142onie do \u0142okci, uszy i stopy do kostek. Wszystko obmyte jedynie \nwod\u0105, powoli. Po obmyciu by\u0142o jeszcze zimniej. Pr\u0119dko, do pokoju. Na dywanie \nroz\u0142o\u017cy\u0107 mog\u0142a jedynie ma\u0142y w\u0105ski kocyk, kt\u00f3ry musia\u0142 zast\u0105pi\u0107 mat\u0119 do modlitwy. \nChustka pakista\u0144ska, d\u0142ugi pas materia\u0142u zakrywa\u0142a umiej\u0119tnie i szczelnie cia\u0142o \na\u017c do pasa. Widoczna by\u0142a spod niej nocna koszula d\u0142uga do st\u00f3p. Cisza. Dwa \nrakaty poranne. Kilkakrotne sk\u0142ony i pochylenia. Pok\u0142on najg\u0142\u0119bszy, \nczterokrotny. Szeptane cicho arabskie s\u0142owa. Kilka d\u0142ugich minut pozostawa\u0142a \njeszcze siedz\u0105c na kolanach w postawie ko\u0144czacej modlitw\u0119. Nas\u0142uchiwa\u0142a odg\u0142os\u00f3w \nz zewn\u0105trz. Niema pro\u015bba. O szcz\u0119\u015bliw\u0105 podr\u00f3\u017c. O wyja\u015bnienie snu. Tego, kt\u00f3ry \nprze\u015bladowa\u0142 j\u0105 od wielu dni. Migawkowo powraca\u0142. Nie dawa\u0142 o sobie zapomnie\u0107. \nCo to za problem, co to za zmartwienie, czyich \u017cal\u00f3w we \u015bnie musia\u0142a by\u0107 \n\u015bwiadkiem. Co mia\u0142o si\u0119 wkr\u00f3tce wydarzy\u0107? \nWiedzia\u0142a, \u017ce ju\u017c nie za\u015bnie. Narzuci\u0142a wi\u0119c szlafrok Suzanne. Odnalaz\u0142a kapcie \ni skierowa\u0142a si\u0119 do kuchni. Zapach porannej kawy budzi\u0142 i orze\u017awia\u0142. Nie stnia\u0142y \nporanki bez kawy po turecku, gotowanej w ma\u0142ym dzbanuszku, jaki odnalaz\u0142 si\u0119 \nr\u00f3wnie\u017c w kuchni Suzanne. Sama go jej kiedy\u015b ofiarowa\u0142a. Nie istnia\u0142y r\u00f3wnie\u017c \nporanki bez pisania. To nie by\u0142 pami\u0119tnik. A jednak niejednokrotnie pami\u0119tnik \nprzypomina\u0142. To by\u0142y zapiski chaotyczne i niesp\u00f3jne, ale te\u017c nie chodzi\u0142o w nich \no sp\u00f3jno\u015b\u0107, ale o wylanie na papier wszystkiego, co pojawia\u0142o si\u0119 w jej g\u0142owie, \nkt\u00f3ra nie w pe\u0142ni jeszcze opu\u015bci\u0142a rzeczywisto\u015b\u0107 snu. Chodzi\u0142o o to, aby wypisa\u0107 \n\u017cale, skargi, obawy tu\u017c obok entuzjazmu i optymistych wizji na przysz\u0142o\u015b\u0107, tak \ndalece jak si\u0119ga\u0142 wzrok. A ten bardzo cz\u0119sto nie wybiega\u0142 dalej ni\u017c na podw\u00f3rze, \nogr\u00f3d, ulic\u0119 naprzeciwko, albo jeszcze bli\u017cej, dotyka\u0142 i dostrzega\u0142 lod\u00f3wk\u0119, \nst\u00f3\u0142 i biurko do pracy. I ten wierny laptop, kt\u00f3ry mia\u0142 ju\u017c tak wiele lat. Anna \npisa\u0142a w ciszy. Pssst, nie zd\u0105\u017cy\u0142a wy\u0142\u0105czy\u0107 kawy, kt\u00f3ra wyst\u0105pi\u0142a z brzeg\u00f3w \nczajniczka i zala\u0142a kuchenk\u0119. Trudno, czy nie by\u0142a do tego przyzwyczajona? Kawa \nz mlekiem, grzanki z miodem i marmolad\u0105. Ich zapach sprowadzi\u0142 zapewne do kuchni \nzaspan\u0105 Suz. \n– Dzien dobry kochanie. Co robisz tu o tak rannej porze? Ach, piszesz… \n– Nie mog\u0142am spa\u0107. Obudzi\u0142am si\u0119 na fajr, wi\u0119c wsta\u0142am. Rzadko si\u0119 budz\u0119. Zwykle \nmodl\u0119 si\u0119 p\u00f3\u017aniej, sama wiesz jakim jestem leniem. Ale tym razem tak wida\u0107 by\u0142o \nzaplanowane. Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 buntowa\u0107 \u2013 roze\u015bmia\u0142a si\u0119 Anna. Suzanne zna\u0142a ten ton \ng\u0142osu, ironiczny i prze\u015bmiewczy, a w gruncie rzeczy \u015bmiertelnie powa\u017cny, w\u00f3wczas \ngdy przyjaci\u00f3\u0142ka m\u00f3wi\u0142a o sprawach wiary. Suzanne nie potrafi\u0142a jednak zrozumie\u0107 \nfenomenu religijno\u015bci. Zw\u0142aszcza tego islamskiego, kt\u00f3ry obwarowany by\u0142 tyloma \nzakazami i nakazami. Anna na ka\u017cde jednak pytanie odpowieda\u0142a tylko \u2013 nie ma \nprzymusu w religii. \u2013 albo \u2013 To jest tylko i wy\u0142\u0105cznie kwestia twojej wiary. Nie \nr\u00f3b czego\u015b w co nie wierzysz! Pope\u0142niasz grzech jeszcze wi\u0119kszy – albo jeszcze \ninaczej \u2013 Nie mnie ocenia\u0107. Ka\u017cdy odpowiada za siebie. \nI tak by\u0142o niezale\u017cnie od tematu rozmowy, czy chodzi\u0142o o chustk\u0119, o modlitw\u0119 czy \no pojawianie si\u0119 w meczecie. Anna posiada\u0142a odpowiedzi niezmienne. \n– O kt\u00f3rej wyje\u017cd\u017cacie? \u2013 Suzanne podesz\u0142a do kuchenki zamierzaj\u0105c umy\u0107 \ndzbanuszek, kt\u00f3rego u\u017cywa\u0142a Anna i przygotowa\u0107 sobie kaw\u0119. \u2013 chcesz dolewk\u0119? \nZrobi\u0107 troch\u0119 wi\u0119cej? \n– O nie, dzi\u0119kuj\u0119. Moja jest wyj\u0105tkowo mocna. Zreszt\u0105 zrobi\u0119 sobie za chwil\u0119 \nherbaty. A ty masz ochot\u0119 na grzanki? \n– Tak prosz\u0119, wrzu\u0107 dla mnie kilka. \n– Kiedy wyje\u017cd\u017camy. Um\u00f3wi\u0142am si\u0119 o si\u00f3dmej przy warsztacie Franka. To pi\u0119\u0107 minut \nst\u0105d. \n– Rozumiem. C\u00f3\u017c, b\u0119d\u0119 za tob\u0105 t\u0119skni\u0107, kochanie. Teraz spotkamy si\u0119 ju\u017c dopiero \nw Europie. Za miesi\u0105c. \n– Tak. \u2013 Anna zamy\u015bli\u0142a si\u0119 nad swoj\u0105 kaw\u0105 i pisaniem. Kilka stron mia\u0142a za \nsob\u0105. Zamkn\u0119\u0142a zeszyt. \u2013 Suz, bardzo mi si\u0119 podoba tw\u00f3j nowy domowy design. Te \nmaroka\u0144skie klimaty. Zawsze chcia\u0142am pojecha\u0107 do Maroko. Tunezja te\u017c musi by\u0107 \nciekawym miejscem. \n– Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce ci si\u0119 podoba i masz racj\u0119, Tunezj\u0105 i Marokiem by\u0142am \noczarowana. Kuchnia i salon s\u0105 sko\u0144czone. Mam jeszcze kilka pomys\u0142\u00f3w na \nsypialni\u0119 i pozosta\u0142e pokoje. Ale to obejrzysz dopiero w trakcie przysz\u0142ej \nwizyty. Dziura bud\u017cetowa chwilowo. \n– Hmm, rozumiem. \u2013 Anna spogl\u0105da\u0142a na drobn\u0105 sylwetk\u0119 Suz, gdy ta przygotowywa\u0142a \nkaw\u0119, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie si\u0119 zaparzy\u0142a. By\u0142y do siebie odrobin\u0119 podobne. Ona by\u0142a \njednak starsza o jakie\u015b dziesi\u0119\u0107 lat. Blond w\u0142osy zawsze skrupulatnie farbowane, \nszczup\u0142e cia\u0142o nastolatki. Jedynie zmarszczki dawa\u0142y \u015bwiadectwo wieku. By\u0142a \nwci\u0105\u017c \u0142adna. Czterdziestolatka. Przed kilkoma miesi\u0105cami wysz\u0142a ponownie za m\u0105\u017c. \nSzcz\u0119\u015bliwa, nareszcie – Uca\u0142uj ode mnie Johna \n– A ty Farida \u2013 u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Suzanne \n– Oczywi\u015bcie. Kochanie, id\u0119 wzi\u0105\u0107 prysznic, zbli\u017ca si\u0119 sz\u00f3sta, a ja jestem \njeszcze w proszku. \u2013 Anna podesz\u0142a i poca\u0142owa\u0142a Suzanne w policzek, figlarnie. \nTamta roze\u015bmia\u0142a si\u0119 i pr\u00f3bowa\u0142a przy\u0142o\u017cy\u0107 przyjaci\u00f3\u0142ce solidnego klapsa. Ona \njednak ju\u017c zd\u0105\u017cy\u0142a schroni\u0107 si\u0119 w \u0142azience. Suz us\u0142ysza\u0142a jeszcze tylko \nprzyt\u0142umion\u0105 pro\u015bb\u0119 o zrobienie herbaty i przykrycie jej spodeczkiem, aby nie \nwystyg\u0142a. Potem s\u0142ycha\u0107 by\u0142o ju\u017c tylko szum prysznica. \nAnna by\u0142a przed warsztatem za dziesi\u0119\u0107 si\u00f3dma. Frank i Angelika pojawili si\u0119 \npunktualnie. Wysun\u0119\u0142a si\u0119 z Toyoty. Przymkn\u0119\u0142a za sob\u0105 drzwi nie zamykaj\u0105c i \nruszy\u0142a w kierunku przyby\u0142ych. Frank machn\u0105\u0142 d\u0142oni\u0105 na powitanie i zostawiaj\u0105c \n\u017con\u0119 na parkingu, pojecha\u0142 w stron\u0119 wej\u015bcia do warsztatu, zatrzyma\u0142 si\u0119 i \notworzy\u0142 bram\u0119 z zamiarem pozostawienia auta. Wszystko trwa\u0142o kilka minut, \ntymczasem Angelika i Anna ruszy\u0142y ku sobie. Angelika energicznie, pochylaj\u0105c si\u0119 \njednocze\u015bnie w jedn\u0105 stron\u0119 co krok, w miar\u0119 jak sz\u0142a, ci\u0105\u017cy\u0142a jej zapewna spora \ntorba na ramieniu. Drug\u0105, wi\u0119ksz\u0105 pozostawi\u0142a za sob\u0105. Zabierze j\u0105 zapewne za \nchwil\u0119 Frank. \u2013 my\u015bla\u0142a Anna – A wi\u0119c, to by\u0142a Angelika. Postawna brunetka, o \nciemnych weso\u0142ych oczach. Lubi\u0142a m\u00f3wi\u0107, lubi\u0142a pogaduszki i babskie plotki \u2013 \nwestchn\u0119\u0142a, oceniaj\u0105c przyby\u0142\u0105 z niech\u0119ci\u0105. A mo\u017ce myli\u0142a si\u0119. Dlaczego ju\u017c od \npierwszych chwil nastawia\u0142a si\u0119 do niej negatywnie? Angelika. \u0141adne imi\u0119. Mo\u017ce \nb\u0119dzie to mi\u0142a towarzyszka podr\u00f3\u017cy, ostatecznie musi by\u0107 kto\u015b, kto b\u0119dzie chcia\u0142 \npodtrzyma\u0107 konwersacj\u0119 podczas drogi do Nowego Jorku, kto\u015b kto nie pozwoli \nkierowcy na chwile znudzenia i niebezpieczne w czasie drogi \u2013 chwile snu. \nAngelika. Zdecydowany u\u015bcisk \u015bniadej d\u0142oni o d\u0142ugich palcach i kr\u00f3tkich \npaznokciach. Anna zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce tak jak ona sama, \u017cona Franka nie nosi\u0142a \npier\u015bcionk\u00f3w. Anna zak\u0142ada\u0142a je jedynie sporadycznie. W chwilach uroczystych \nwyj\u015b\u0107, spotka\u0144 i prezentacji. Na co dzie\u0144 pier\u015bcionki przeszkadza\u0142y jej, \nuciska\u0142y sk\u00f3r\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a tendencj\u0119 do wysuszania, alergii i uraz\u00f3w. Nie \nnosi\u0142a nawet obr\u0105czki. Dlaczego zreszt\u0105 mia\u0142aby to czyni\u0107? Nie by\u0142 to przecie\u017c \nzwyczaj muzu\u0142ma\u0144ski, Anna wita\u0142a zawsze wzruszeniem ramion i uniesieniem \nzdziwionych brwi te pary muzu\u0142ma\u0144skie, kt\u00f3re t\u0142umaczy\u0142y nieco m\u0119tnie \u2013 Och, \nwiesz, sytuacja, europejskie zwyczaje, te spojrzenia m\u0119\u017cczyzn\u2026 I c\u00f3\u017c z tego? \nDlaczego czerpa\u0107 z kultury Europy akurat to, co najbardziej w\u0105tpliwe i \ndziwaczne? Angelika przy\u0142apa\u0142a wzrok Anny w momencie, gdy podawa\u0142y sobie d\u0142onie. \nRoze\u015bmia\u0142a si\u0119 \u2013 Jak inne mia\u0142y d\u0142onie! Jej \u015bniade, du\u017ce, z siateczk\u0105 \nszlachetnych widocznych \u017cy\u0142ek na powierzchni, poranione, by\u0107 mo\u017ce, przy pracy w \nogrodzie, o kr\u00f3tkich paznokciach, Anny za\u015b ma\u0142e niczym r\u0119ce dziecka, r\u0119ce ma\u0142ej \ndziewczynki, mi\u0119kkie, bia\u0142e, g\u0142adkie o d\u0142ugich paznokciach niewypiel\u0119gnowanych \njednak i nier\u00f3wno obci\u0119tych, niemalowanych. \u2013 Anna towarzyszy\u0142a jej \u015bmiechem. \nPoczu\u0142a przyp\u0142yw sympatii dla Angeliki. – To musia\u0142a by\u0107 wyj\u0105tkowo inteligenta \nbystra kobietka. \u2013 Anna nie wiedzia\u0142a jeszcze jak dalece bliska mia\u0142a sta\u0107 si\u0119 \ndla niej, wkr\u00f3tce. Jak dalece \u015bci\u015ble zwi\u0105za\u0107 mia\u0142 los ich powik\u0142ane \u017cyciorysy. \n \nPo chwili siedzieli ju\u017c wszyscy troje w toyocie. Torby Franka i Angeliki \nzapakowane w baga\u017cniku. W samochodzie przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 trwa\u0142a cisza. Anna \nupewni\u0142a si\u0119, czy wszystkim by\u0142o wygodnie, czy wszyscy mieli zapi\u0119te pasy i do\u015b\u0107 \nmiejsca, i w\u0142\u0105czy\u0142a radio. Zabrzmia\u0142 blues. Spojrza\u0142a w lusterku na Franka. Nic \nnie mog\u0142a wyczyta\u0107 z jego oczu, kt\u00f3re zamyka\u0142y si\u0119 zm\u0119czone. Powieki opada\u0142y \nleniwie, po chwili ju\u017c spa\u0142. A wi\u0119c jemu by\u0142o niew\u0105tpliwie wszystko jedno jaki \ntyp muzyki wybierze kierowca. Siedz\u0105ca obok Angelika nie mia\u0142a nic przeciwko \nbluesowi. M\u00f3wi\u0142y to wyra\u017anie jej podnosz\u0105ce si\u0119 rytm muzyki kolana, wystukuj\u0105ca \nrytm cicho stopa, palce d\u0142oni kt\u00f3re z\u0142\u0105czone uderza\u0142y lekko o kolano. \n– Lubisz blues, prawda? \u2013 Annie ci\u0105\u017cy\u0142a mimo wszystko cisza i nieco napi\u0119ta \natmosfera pierwszych chwil znajomo\u015bci. Nale\u017ca\u0142o prze\u0142ama\u0107 lody. Angelika \nspojrza\u0142a na ni\u0105 z u\u015bmiechem i potakuj\u0105co skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. \n– Bardzo lubi\u0119 blues. Jest jeszcze lepsza stacja, ale nigdy nie pami\u0119tam jej \ncz\u0119stotliwo\u015bci. \u2013 roze\u015bmia\u0142a si\u0119 g\u0142o\u015bno, tak \u017ce Frank podni\u00f3s\u0142 na chwil\u0119 g\u0142ow\u0119 i \nrozejrza\u0142 si\u0119 zdezorientowanym wzrokiem, po sekundzie jednak zn\u00f3w powr\u00f3ci\u0142 do \nwcze\u015bniejszej wygodnej pozycji, g\u0142owa oparta o waliz\u0119, nos wtulony w br\u0105zowy, \ngruby koc podr\u00f3\u017cny, kt\u00f3ry Anna zwyk\u0142a zawsze zabiera\u0107 ze sob\u0105 w ka\u017cd\u0105 dalsz\u0105 \npodr\u00f3\u017c. Angelika kontynuowa\u0142a \u2013 a jednak przyznam, \u017ce jestem ogromnie ciekawa, \njak brzmi ta wasza muzyka. Musi by\u0107 ogromnie egzotyczna. C\u00f3\u017c ja zreszt\u0105 m\u00f3wi\u0119! \nDla ciebie egzotyczna mo\u017ce by\u0107 r\u00f3wnie\u017c muzyka meksyka\u0144ska, kt\u00f3ra mi jest bliska, \nkt\u00f3rej wspomnienia zachowa\u0142am z dzieci\u0144stwa do dzi\u015b. Ale wasza muzyka jest dla \nmnie czyst\u0105 egzotyk\u0105. \n– Ale o jaki typ muzyki konkretnie chodzi, Angeliko? \u2013 Anna domy\u015bla\u0142a si\u0119, \u017ce \nAngelika m\u00f3wi o muzyce hinduskiej, udawa\u0142a jednak nieco z\u0142o\u015bliwie, \u017ce nie wie o \nco chodzi. \n– Hmm, Frank m\u00f3wi\u0142 mi, \u017ce jeste\u015b Polk\u0105 z pochodzenia, Anno, ale nie interesuje \nmnie raczej muzyka polska, bez urazy, my\u015bl\u0119, \u017ce jest bliska muzyce europejskiej \ni ameryka\u0144skiej. Czy tak? M\u00f3wi\u0142am o muzyce azjatyckiej. Czy interesujesz si\u0119 \nmo\u017ce kultur\u0105 swojego m\u0119\u017ca? Mia\u0142a\u015b okazj\u0119 by\u0107 w Pakistanie? Masz mo\u017ce jakie\u015b \nkasety z nagraniami muzycznymi? \u2013 Angelika zasypa\u0142a Ann\u0119 natr\u0119tnymi pytaniami, \nna kt\u00f3re ta nagle nie mia\u0142a ju\u017c ochoty odpowiada\u0107. Jak\u017ce jej towarzyszka by\u0142a \nm\u0119cz\u0105ca. Czy\u017c nie mog\u0142a zachowa\u0107 ciszy, spa\u0107, milcze\u0107, jak jej m\u0105\u017c? Anna by\u0142a \nrozdra\u017cniona. Nie umkn\u0119\u0142o to uwadze Angeliki. Pomy\u015bla\u0142a, \u017ce to ona jest tego \nprzyczyn\u0105 i poczu\u0142a si\u0119 troch\u0119 ura\u017cona, a jednak nie powiedzia\u0142a ani s\u0142owa. \nZamilk\u0142a i w ciszy wpatrywa\u0142a si\u0119 ju\u017c tylko przed siebie. Spojrza\u0142a jeszcze na \nd\u0142onie Anny, kt\u00f3ra powoli wyj\u0119\u0142a kilka kaset ze schowka pod radiem, wybra\u0142a \njedn\u0105 z nich i w\u0142o\u017cy\u0142a do odbiornika magnetofonowego. Zabrzmia\u0142a muzyka. To nie \nby\u0142a \u017cadna z piosenek filmowych, kt\u00f3re us\u0142ysze\u0107 mo\u017cna by\u0142o nawet na odpowiednich \nkana\u0142ach ameryka\u0144skich, to nie by\u0142y indian songs, kt\u00f3re mixowane sprytnie przez \nhip hopowc\u00f3w i raper\u00f3w stawa\u0142y si\u0119 przebojami raz jeszcze w innej cz\u0119\u015bci \u015bwiata. \nMuzyka, kt\u00f3r\u0105 wybra\u0142a Anna by\u0142a delikatna chwilami, intensywna jednak w tonacji, \nmelodyjna, a jednak rytm i melodyka odmienne by\u0142y od znanych Angelice. \n– Nusrat Fateh Ali Khan \u2013 us\u0142ysza\u0142a Angelika po d\u0142u\u017cszej chwili ciszy \u2013 tak \nnazywa si\u0119 wykonawca. To Pakista\u0144czyk. Tworzy bardzo ciekaw\u0105 muzyk\u0119. Nie \ns\u0105dzisz? Teksty piosenek s\u0105 podobno kontrowersyjne i nie maj\u0105 prawdziwego uroku \npoezji, w przeciwie\u0144stwie do tego, co twiedz\u0105 jego wielbiciele. Ale to ma\u0142o \nwa\u017cne. Obie nie znamy tego j\u0119zyka, nieprawda? \u2013 Angelika wci\u0105\u017c czu\u0142a si\u0119 \nodrobin\u0119 obra\u017cona, a jednak z natury optymistka wielkoduszna i weso\u0142a, nie \npotrafi\u0142a d\u0142ugo gniewa\u0107 si\u0119 na nikogo. Stwierdzi\u0142a, \u017ce skoro Anna wyci\u0105ga do \nniej d\u0142o\u0144, proponuje rozmow\u0119 i zawarcie przyja\u017ani, nie powinna propozycji \nodrzuca\u0107. \n– Masz racj\u0119. Ale muzyka podoba mi si\u0119. Cho\u0107 z pocz\u0105tku razi\u0142 mnie troch\u0119 ten \nspos\u00f3b \u015bpiewania. Wci\u0105\u017c wydaje mi si\u0119 dziwaczny, ale w miar\u0119 s\u0142uchania cz\u0142owiek \nsi\u0119 przyzwyczaja. \u2013 Anna roze\u015bmia\u0142a si\u0119. \n– Odpowied\u017a godna wykwalifikowanego dyplomaty. \n– Co? Ale\u017c nie, naprawd\u0119 mi si\u0119 podoba. Ja jestem otwarta na wszelkie nowo\u015bci, \nna obce kultury. Zawsze chcia\u0142am wyjecha\u0107 gdzie\u015b, podr\u00f3\u017cowa\u0107. Europa jest jednak \ntak daleko. Zapewne nigdy nie b\u0119d\u0119 mia\u0142a okazji jej odwiedzi\u0107. \u2013 w g\u0142osie \nAngeliki s\u0142ycha\u0107 by\u0142o rzeczywisty smutek. \n– C\u00f3\u017c, faktycznie jest to daleko. A jednak zapraszam ci\u0119 do Londynu. Je\u015bli \nkiedykolwiek b\u0119dziesz mia\u0142a okazj\u0119 wyjecha\u0107. Mo\u017cesz zanocowa\u0107 u mnie. \n– To mi\u0142o z twojej strony. Wiesz, osoby naszej naszego usytuowania bardzo rzadko \npodr\u00f3\u017cuj\u0105. Ale faktycznie, je\u015bli wygramy kiedy\u015b los na loterii, obiecuj\u0119, \nprzyjedziemy! \u2013 Angelika potrafi\u0142a wszystko obr\u00f3ci\u0107 w \u017cart, spojrze\u0107 okiem \ncynicznego odrobin\u0119 optymisty \u2013 Opowiedz mi mo\u017ce jednak co\u015b o Europie, o Anglii, \nabym nie by\u0142a nadmiernie zaskoczona w czasie mojej pierwszej wizyty. \n– Nie lubisz niespodzianek? \n– Hmm.. lubi\u0119. A wi\u0119c opowiedz mi co\u015b o sobie. \n– O mnie? Mam trzydzie\u015bci lat, jestem z pochodzenia Polk\u0105, me\u017catk\u0105, mieszkam od \nwielu lat w Londynie, jestem pisark\u0105, dziennikark\u0105 po trochu, w\u0142a\u015bcicielk\u0105 ma\u0142ej \np\u00f3\u0142kawiarenki p\u00f3\u0142galerii. Co wi\u0119cej mog\u0119 ci powiedzie\u0107? Nie wiem. \n– Czy jeste\u015b szcz\u0119\u015bliwa? \u2013 rzuci\u0142a bez namys\u0142u Angelika \n– Bywam. A ty? \n– Bywam \u2013 Angelika roze\u015bmia\u0142a si\u0119, a Anna zacz\u0119\u0142a jej towarzyszy\u0107. \n– Przepraszam, ale to pytanie jest troch\u0119 retoryczne, a troch\u0119 niem\u0105dre i bez \nsensu. M\u00f3j m\u0105\u017c zwyk\u0142 zadawa\u0107 mi je \u015brednio raz w tygodniu. Na pocz\u0105tku naszej \nznajomo\u015bci zawsze m\u00f3wi\u0142am \u2013 \u201eTak.\u201d Potem zacz\u0119\u0142am si\u0119 zastanawia\u0107, nie by\u0142o ju\u017c \nodpowiedzi odruchowej, by\u0142a odpowied\u017a \u2013 Bywam, bywam szcz\u0119\u015bliwa – A niedawno, \nmo\u017ce dwa tygodnie temu powiedzia\u0142am \u2013 Nie. Nie do ko\u0144ca jestem szcz\u0119\u015bliwa. \u2013 Na \nco on rzuci\u0142 tylko \u2013 Czy\u017cby\u015b stawa\u0142a si\u0119 coraz bardziej wymagaj\u0105ca? \u2013 Odczu\u0142am \nto jako atak, jak agresj\u0119. Jak zarzut\u2026 Ja chcia\u0142am tylko po\u017ca\u0142owa\u0107 wsp\u00f3lnie \ntamtych chwil, gdy przebywali\u015bmy ze sob\u0105 cz\u0119\u015bciej. \n– Rozumiem ci\u0119. By\u0107 mo\u017ce rzeczywiste pytanie powinno brzmie\u0107 \u2013 Czy czujesz si\u0119 \nkobiet\u0105 spe\u0142nion\u0105? Czy masz wszystko czego pragn\u0119\u0142a\u015b jako kobieta? Czy jeste\u015b \nzaspokojona? M\u00f3wi\u0119 o emocjach, o pragnieniach kobiecych. \n– M\u00f3wisz o dzieciach prawda? \u2013 Anna wyczuwa\u0142a, \u017ce Angelika pragnie rozmawia\u0107 o \njej w\u0142asnych problemach kobiecych. O obawach co do zabiegu, leczenia, mo\u017cliwo\u015bci \npocz\u0119cia. Sama jednak nie mia\u0142a ochoty o tym dyskutowa\u0107. Od tak dawna unika\u0142a \ntego tematu, sta\u0142 si\u0119 dla niej tabu. Nie znosi\u0142a s\u0142ucha\u0107 \u017cal\u00f3w kobiet na temat \nich bezp\u0142odno\u015bci. Dlaczego zgodzi\u0142a si\u0119 na t\u0119 przekl\u0119t\u0105 podr\u00f3\u017c w towarzystwie \ntych dwojga? Odpowied\u017a jednak pojawia\u0142a si\u0119 szybko w jej umy\u015ble. Polubi\u0142a \nFranka, polubi\u0142a ju\u017c niemal Angelik\u0119, cho\u0107 wola\u0142a my\u015ble\u0107 o nich jako o dw\u00f3ch \nniezale\u017cnych osobach, jako para byli w jej umy\u015ble po\u0142\u0105czeniem niezno\u015bnym. Mo\u017ce \nby\u0142o te\u017c i tak, \u017ce rzeczywi\u015bcie chcia\u0142a pom\u00f3c. Powraca\u0142y starutkie, przysypane \nlatami wspomnienia z odleg\u0142ej przesz\u0142o\u015bci, jej w\u0142asne obawy zwi\u0105zane z \nniep\u0142odno\u015bci\u0105. Wypowiedzi lekarzy ginekolog\u00f3w, opinie absurdalne specjalist\u00f3w. \nWtedy jednak nie chcia\u0142a nikogo s\u0142ucha\u0107. Co obchodzi\u0142a j\u0105 ta niezno\u015bna uczona \ngadanina? Statystycznie niemal co druga kobieta mia\u0142a problemy \nhormonalno-ginekologiczne, wiele par podejmowa\u0142o wci\u0105\u017c na nowo nieudane pr\u00f3by \nkoncepcji. Ona za\u015b nigdy dziecka mie\u0107 nie b\u0119dzie. Nie dlatego, \u017ce nie b\u0119dzie \nmog\u0142a, lecz dlatego, \u017ce mie\u0107 nie b\u0119dzie chcia\u0142a! \n– Tak. My\u015bla\u0142am o dzieciach. \u2013 Angelika przerwa\u0142a zamy\u015blenie Anny \n– A ja nie chc\u0119 mie\u0107 dzieci. Nigdy nie chcia\u0142am. Zgadzamy si\u0119 oboje z m\u0119\u017cem pod \ntym wzgl\u0119dem. On r\u00f3wnie\u017c uwa\u017ca, \u017ce dziecko zak\u0142\u00f3ci\u0142oby nasz spokojny tryb \u017cycia, \nwprowadzi\u0142oby zmiany, kt\u00f3rych nie chcemy. Problemy troski, konieczno\u015b\u0107 \nporzucenia pracy, odsuni\u0119cia na bok projekt\u00f3w i skoncentrowania si\u0119 jedynie na \nnowo przyby\u0142ym, poza tym brak czasu dla siebie, na intymno\u015b\u0107, na brutalnie \nm\u00f3wi\u0105c \u2013 seks. Nie mam na to ochoty. Mo\u017ce nie jestem do tego stworzona. Mo\u017ce nie \nposiadam instynktu macierzy\u0144skiego \u2013 \u015bmiech Anny zabrzmia\u0142 nienaturalnie. \nAngelika nie wiedzia\u0142a w czym rzecz, mog\u0142a jedynie domy\u015bla\u0107 si\u0119, \u017ce jest co\u015b, \nczego nie wie, o czym Anna nie chce m\u00f3wi\u0107. Uwa\u017ca\u0142a jednak, \u017ce nietaktem jest \ndr\u0105\u017cenie tematu i dalsze stawianie pyta\u0144. Je\u015bli jest to dla niej istotne, sama \nopowie. Wyczuje, \u017ce Angelika jest jej przychylna. Sama opowie. Stara\u0142a si\u0119 \ndelikatnie zmieni\u0107 temat. O czym jednak do\u015b\u0107 neutralnym mog\u0142a opowiada\u0107? Aby \nzape\u0142ni\u0107 t\u0119 cisz\u0119. \n– Rok temu zacz\u0119\u0142am pracowa\u0107 w przedszkolu \u2013 zacz\u0119\u0142a \u2013 Nie p\u0142ac\u0105 mi za to wiele. \nJest to zreszt\u0105 przedszkole mojej przyjaci\u00f3\u0142ki. Znamy si\u0119 od dawna. Ponad \ndwadzie\u015bcia lat b\u0119dzie. \u2013 Anna spojrza\u0142a badawczo na m\u00f3wi\u0105c\u0105. Ona przy\u0142apa\u0142a jej \nwzrok \u2013 Oczywi\u015bcie. Jestem od ciebie starsza Anno, trzydziesty sz\u00f3sty rok idzie. \nMoja przyjaci\u00f3\u0142ka uko\u0144czy\u0142a niedawno szko\u0142\u0119 pedagogiczn\u0105, postanowi\u0142a z pomoc\u0105 \nm\u0119\u017ca otworzy\u0107 przedszkole domowe. Dla dzieci muzu\u0142ma\u0144skich. Uwa\u017cam, \u017ce to \ngenialny pomys\u0142. \n– Twoja przyjaci\u00f3\u0142ka jest muzu\u0142mank\u0105? \u2013 zainteresowa\u0142a si\u0119 Anna \n– Tak. Dokona\u0142a konwersji. Wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Maroka\u0144czyka. \n– Ja pyta\u0142am tylko czy jest muzu\u0142mank\u0105. Dlaczego od razu m\u00f3wisz mi o jej m\u0119\u017cu? \nOch, dlaczego wszyscy my\u015bl\u0105, \u017ce je\u015bli kobieta zmienia wiar\u0119, to od razu musi to \nby\u0107 zwi\u0105zane z m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3rego pokocha\u0142a. Jakbym s\u0142ysza\u0142a mojego ojca! \u2013 \nAngelika otworzy\u0142a szeroko oczy, widz\u0105c Ann\u0119 tak rozdra\u017cnion\u0105. \n– Kochana moja, nie chcia\u0142am zupe\u0142nie ciebie urazi\u0107. Wierz mi, przepraszam. Nie \nb\u0119d\u0119 si\u0119 ju\u017c odzywa\u0107, jestem taka niezr\u0119czna… \u2013 nasta\u0142a sekundowa cisza, \nkt\u00f3rej Angelika nie mog\u0142a znie\u015b\u0107, ci\u0105gn\u0119\u0142a wi\u0119c temat \u2013 Wiesz, ja nic nikomu nie \nzarzucam. Wierz\u0119, \u017ce wiara jest spraw\u0105 indywidualn\u0105 i ka\u017cdy podejmuje decyzje \nsamodzielnie, to oportunizm, tch\u00f3rzostwo i wygodnictwo \u2013 przyj\u0119cie wiary m\u0119\u017ca \nbez zastanowienia. Anno, ja nie stara\u0142am si\u0119 ciebie atakowa\u0107. Przecie\u017c ja nawet \nnie wiem czy ty jeste\u015b muzu\u0142mank\u0105. \n– Jestem muzu\u0142mank\u0105. Modl\u0119 si\u0119. Czytam Koran. Wierz\u0119 w Allaha, to znaczy w Boga \nJedynego. By\u0107 mo\u017ce moja wiara nie jest do\u015b\u0107 silna, abym by\u0142a w stanie \nzaakceptowa\u0107 niekt\u00f3re inne tezy muzu\u0142ma\u0144skie. Mo\u017ce nie doszuka\u0142am si\u0119 sama \nwystarczaj\u0105cych powod\u00f3w w Koranie\u2026 dla za\u0142o\u017cenia chustki, dla odrzucenia sztuki, \nmuzyki, dla nieuczestniczenia swobodnego kobiet w \u017cyciu spo\u0142ecze\u0144stwa, w \u017cyciu \nprofesjonalnym. Och, czy muzu\u0142manie sami nie s\u0105 hipokrytami, walcz\u0105c ze sztuk\u0105 i \nmuzyk\u0105, a jednocze\u015bnie nami\u0119tnie s\u0142uchaj\u0105c tej swojej cz\u0119sto niegustownej kociej \nmuzyki i ogl\u0105daj\u0105c bezkrytycznie filmy boolywoodzkiej, indyjskiej produkcji? Czy \nnie s\u0105 hipokrytami do kwadratu jednocze\u015bnie uznaj\u0105c noszenie hijabu za sine qua \nnon, dow\u00f3d wiary, oraz nie daj\u0105c kobietom mo\u017cliwo\u015bci zatrudnienia, je\u015bli one \nchustk\u0119 t\u0119 rzeczywi\u015bcie na co dzie\u0144 nosz\u0105? \n– Nie wiem o tym wiele Anno\u2026 – Angelika ostro\u017cnie wola\u0142a wycofa\u0107 si\u0119 od \nodpowiedzi, nie b\u0119d\u0105c pewna czy tamta zn\u00f3w jej nie zaatakuje. Co\u015b by\u0142o na \nrzeczy. Co\u015b by\u0142o nie tak z t\u0105 Ann\u0105. Jaki\u015b sekret, jaki\u015b problem. Angelika nie \nwiedzia\u0142a jednak jeszcze co takiego kry\u0142a w sobie ta dziwna kobieta. \n– Nie wiesz. Ja jednak wiem. Wiem jak to jest. Wiem jak trudno jest obroni\u0107 si\u0119 \nprzed krytyk\u0105. Jak zaciekle trzeba walczy\u0107 o swoje prawa w ma\u0142\u017ce\u0144stwie z \nmuzu\u0142maninem. Moja konwersja nast\u0105pi\u0142a dopiero po dwu latach od momentu poznania \nislamu, poznania mojego obecnego m\u0119\u017ca. To nieprawda, \u017ce kobieta nie odczuwa \npresji z jego strony. Najwa\u017cniejsze jednak to by\u0107 pewnym swoich przekona\u0144. \nTymczasem jest to trudne. Zw\u0142aszcza je\u015bli on ma siln\u0105 osobowo\u015b\u0107. Tak siln\u0105 \nosobowo\u015b\u0107\u2026 I t\u0119 swoj\u0105 wersj\u0119 islamu, z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 nie zgadzam. \u2013 Anna zdawa\u0142a si\u0119 \nm\u00f3wi\u0107 ju\u017c jedynie do siebie. Zamy\u015blona – opad\u0142y emocje – by\u0142a ju\u017c tylko nieco \nzrezygnowana i zamy\u015blona. Spogl\u0105da\u0142a gdzie\u015b przed siebie, troch\u0119 niewidz\u0105cym \nwzrokiem. Nagle odr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119 w kierunku Angeliki i zapyta\u0142a czy nie chcia\u0142aby \npoprowadzi\u0107 auta. Angelika odm\u00f3wi\u0142a t\u0142umacz\u0105c si\u0119 niezr\u0119cznie. Anna przypomnia\u0142a \nsobie, co m\u00f3wi\u0142 Frank o umiej\u0119tno\u015bciach kierowcy swojej \u017cony \u2013 Ona boi si\u0119 \nautostrady. Jest niedzielnym kierowc\u0105. Kurs zaliczy\u0142a \u015bpiewaj\u0105co, a jednak boi \nsi\u0119 prowadzi\u0107. Dlaczego ba\u0142a si\u0119? \n– Czy mia\u0142a\u015b kiedy\u015b wypadek Angeliko? \n– Nie\u2026 – wahanie w jej g\u0142osie \u2013 Nie, ale widzia\u0142am kiedy\u015b kraks\u0119 na \nautostradzie. Kilkana\u015bcie samochod\u00f3w, tir, kt\u00f3ry wpad\u0142 w po\u015blizg i wywr\u00f3ci\u0142 si\u0119 \nna bok, kilka os\u00f3b rannych. Jestem piel\u0119gniark\u0105. Pr\u00f3bowa\u0142am wtedy pom\u00f3c, to by\u0142o \nzaraz po wypadku. By\u0142o tam dwoje dzieci. Jedno zmar\u0142o po kilkunastu minutach. \nDrugie by\u0142o powa\u017cnie ranne. Nie mog\u0119 tego opowiada\u0107. Nie chc\u0119. Ale widz\u0119 wci\u0105\u017c \nto dziecko. I pochylon\u0105 nad nim matk\u0119. \n– Rozumiem. Rozumiem teraz sk\u0105d twoje obawy w czasie prowadzenia wozu. Ale \ntrzeba si\u0119 prze\u0142ama\u0107. Czy chcesz, abym ci pomog\u0142a? Mo\u017cesz chwil\u0119 poprowadzi\u0107. \nWiem co czujesz, ja prze\u017cy\u0142am kiedy\u015b wypadek. Mia\u0142am podobne fobie i obawy. A \njednak przemog\u0142am si\u0119. \u017bycie toczy si\u0119 dalej. Nie mo\u017cna si\u0119 wycofywa\u0107. To my \nkontrolujemy je, nie ono nas. Czy\u017c nie? \u2013 Anna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 ciep\u0142o. Zupe\u0142nie \njakby nie pami\u0119ta\u0142a ju\u017c swojego podniecenia i rozgoryczenia, i dyskusji sprzed \nchwili. Obie posiada\u0142y t\u0119 cenn\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107 szybkiego zapominania uraz\u00f3w, \nwybaczania. – Och\u0142on\u0105\u0107. Szybko. Nie pami\u0119ta\u0107 o k\u0142\u00f3tni. \u017bycie toczy si\u0119 dalej. \n \nAnna zatrzyma\u0142a si\u0119 na poboczu. Frank nawet nie otworzy\u0142 oczu, spa\u0142 g\u0142\u0119boko. \nAngelika zaj\u0119\u0142a miejsce kierowcy. Ruszy\u0142a spokojnie i pewnie. Anna u\u015bmiecha\u0142a \nsie obserwuj\u0105c towarzyszk\u0119 z siedzenia obok. Rzuci\u0142a jej jeszcze kr\u00f3tki \nkomplement. By\u0142a przecie\u017c \u015bwietnym kierowc\u0105. Spokojnym i rozs\u0105dnym. Pewnie \ntrzyma\u0142a kierownic\u0119 i niemal niewidoczne by\u0142o nerwowe drganie d\u0142oni w momencie, \ngdy mija\u0142y ich wielkie tiry. Anna przekr\u0119ci\u0142a ga\u0142k\u0119 radia, kt\u00f3re wcze\u015bniej jedna \nz nich przyciszy\u0142a maksymalnie. Zabrzmia\u0142 zn\u00f3w blues. Uspokaja\u0142 i ko\u0142ysa\u0142. Nagle \npo\u015br\u00f3d muzyki milczenie przesta\u0142o by\u0107 trudne do zniesienia, ci\u0119\u017ckie. Pierwsze \nlody zosta\u0142y prze\u0142amane. \n \n \n \n6. \n \n \n \n– Jak masz na imi\u0119? Nie odpowiadasz. Zn\u00f3w. Nie czuj\u0119 twojej obecno\u015bci. Nic poza \n\u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce tam wci\u0105\u017c jeste\u015b. Jeste\u015b w moim \u015bnie. Ale dlaczego tak \nprzera\u017caj\u0105co? \u015anisz mi si\u0119 co noc. Odk\u0105d przyjecha\u0142am tu, jeste\u015b. Przychodzisz \ndo mnie we \u015bnie i s\u0142ysz\u0119 tw\u00f3j bezradny p\u0142acz. Nie potrafi\u0119 ci\u0119 ukoi\u0107. Nie wiem \njak. Jestem matk\u0105 pozbawion\u0105 instynktu macierzy\u0144skiego. Jestem okrutna i \nnieczu\u0142a. A ty p\u0142aczesz. Nie m\u00f3wisz nic. Nie potrafisz m\u00f3wi\u0107. \n– Mamo \n– Co kochanie \n– Gdzie jeste\u015b mamo? \n– Gdzie jeste\u015b, moje dziecko? Dlaczego nie widz\u0119 ci\u0119? Zamykam si\u0119 w ramionach \nale mam wra\u017cenie, \u017ce chwytam jedynie pustk\u0119. Nie ma ci\u0119. \n– Jestem mamo \n– Nie. Jeste\u015b zjaw\u0105. Jeste\u015b projekcj\u0105 moich pragnie\u0144, niczym wi\u0119cej. Jeste\u015b \nwytworem mojej wyobra\u017ani. Jeste\u015b wyrazem moich obaw. Niczym wi\u0119cej. Dlatego \ntrac\u0119 ci\u0119 za ka\u017cdym razem gdy odchodzisz, gdy znikasz, gdy odnajduj\u0119 ci\u0119 zn\u00f3w \ngdzie\u015b opuszczone na progu \u015bmierci, p\u0142acz\u0105ce na ca\u0142y g\u0142os. \n– Ja nie odchodz\u0119 mamo, to ty zapominasz o mnie. Chcesz zapomnie\u0107, tak jest \nwygodniej. Ale ja \u017cyj\u0119 wci\u0105\u017c w twoim ciele. Czekam, aby\u015b da\u0142a mi prawo do \u017cycia. \n \nAnna zastyg\u0142a z palcami ponad klawiatur\u0105. Co robi\u0142a tu o tej porannej porze? Od \nkilku dni budzi\u0142a si\u0119 r\u00f3wno o pi\u0105tej. Budzi\u0142 j\u0105 ten sen. Dzi\u015b jednak wsta\u0142a, \njeszcze \u015bpi\u0105c niemal, bez kawy i modlitwy siad\u0142a do komputera i wstuka\u0142a tekst, \nkt\u00f3ry utkwi\u0142 jej w g\u0142owie, kiczowaty dialog, kt\u00f3ry s\u0142ysza\u0142a co noc we \u015bnie. \nDziwaczna rozmowa. Zbyt dojrza\u0142e uwagi dzieci\u0119ce by\u0142y by\u0107 mo\u017ce rozmow\u0105 sam na \nsam z sob\u0105. Nie wiedzia\u0142a, co o tym my\u015ble\u0107. A jednak czu\u0142a, \u017ce musi to zapisa\u0107. \nKrytycznie rzecz oceniaj\u0105c by\u0142 to ciekawy kawa\u0142ek dramatyczny, z kt\u00f3rego mog\u0142a \nsi\u0119 jeszcze kiedy\u015b jaka\u015b romantyczno-tkliwa ksi\u0105\u017cka narodzi\u0107. Kobieca, jak \nm\u00f3wiono o jej pisarstwie. Niech tam, kobieca. \u017bachn\u0119\u0142a si\u0119 nagle w myslach \u2013 \nzupe\u0142nie jakby problemy potomstwa nie by\u0142y r\u00f3wnie\u017c problemami m\u0119\u017cczyzn! Czy \nmia\u0142a powr\u00f3ci\u0107 do \u0142\u00f3\u017cka? By\u0142o jej zimno. Ten hotel, w kt\u00f3rym zatrzymali si\u0119 na \nnoc z Frankiem i Angelik\u0105 by\u0142 do\u015b\u0107 tani, ma\u0142o przyjemny, prosty. By\u0142o jej zimno. \nWsta\u0142a i skierowala si\u0119 do \u0142azienki. Nale\u017ca\u0142o jednak wykona\u0107 porann\u0105 modlitw\u0119. \n\u015awita\u0142o. \nAnna podesz\u0142a do okna i wpatrywa\u0142a si\u0119 w pierwsze promienie wschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. \nNa szcz\u0119\u015bcie wschodzi\u0142o i ko\u0144czy\u0142a si\u0119 noc, kt\u00f3ra wydawa\u0142a jej si\u0119 tak d\u0142uga. \nNiemal nie spa\u0142a. M\u0119czy\u0142a j\u0105 bezsenno\u015b\u0107. M\u0119czy\u0142a samotno\u015b\u0107. Dzwoni\u0142a dwukrotnie \npoprzedniego wieczora do Farida, zawsze jednak zastawa\u0142a sekretark\u0119 \nautomatyczn\u0105. Nagra\u0142a pro\u015bb\u0119 o oddzwonienie. Cisza jednak. Anna wiedzia\u0142a, \u017ce \nFarid zwyk\u0142 w\u0142\u00f3czy\u0107 si\u0119 z przyjaci\u00f3\u0142mi po mie\u015bcie do p\u00f3\u017ana podczas tych \nsamotnych podr\u00f3\u017cy, meeting\u00f3w, konferencji naukowych. Dzwoni\u0142a raz jeszcze, po \ndwunastej. Tym razem uda\u0142o si\u0119. Us\u0142ysza\u0142a zm\u0119czony g\u0142os Farida. Zapewne dopiero \nsi\u0119 po\u0142o\u017cy\u0142. Zacz\u0119\u0142a go przeprasza\u0107 za p\u00f3\u017an\u0105 por\u0119 i wyrzuca\u0107 mu, \u017ce nie odbiera \nca\u0142y wiecz\u00f3r telefon\u00f3w. Farid zdawa\u0142 si\u0119 nie s\u0142ucha\u0107 jej uwa\u017cnie. \n– Jeste\u015b tam kochanie? \u2013 zapyta\u0142a podejrzliwie \n– Hmm \n– Mam wra\u017cenie, \u017ce przysypiasz przy s\u0142uchawce. \n– To prawda, jestem ju\u017c w \u0142\u00f3\u017cku. \n– Ja te\u017c, ale \u017ale si\u0119 czuj\u0119. Mia\u0142am ochot\u0119 porozmawia\u0107. \n– Co si\u0119 sta\u0142o? \n– Nic si\u0119 w\u0142a\u015bciwie nie sta\u0142o. Po prostu mam psychiczny kryzys i t\u0119skni\u0119 za \ntob\u0105. \n– Ja te\u017c za tob\u0105 bardzo t\u0119skni\u0119. \n– Hmm… Aha, kochanie, mam nadziej\u0119, \u017ce nie zapomnia\u0142e\u015b o moim wcze\u015bniejszym \ntelefonie i mojej pro\u015bbie. Wioz\u0119 ci pacjentk\u0119. Wiesz, to jest naprawd\u0119 bardzo \nciekawy przypadek. \n– Jak\u0105 pacjentk\u0119? \u2013 Farid teraz dopiero przem\u00f3wi\u0142 nieco przytomniejszym g\u0142osem. \n\u2013 O czym ty m\u00f3wisz? \n– \u017bona Franka, kt\u00f3ry pom\u00f3g\u0142 w sprawie samochodu, Angelika, ta Meksykanka, \nm\u00f3wi\u0142am ci. Naprawd\u0119 nic nie pami\u0119tasz? Och, dobrze, zadzwoni\u0119 do ciebie jutro, \njak b\u0119dziesz przytomniejszy i mniej zm\u0119czony. \n– Nie nie, dobrze, ju\u017c pami\u0119tam. Zobaczymy na miejscu. Musz\u0119 przejrze\u0107 \nkalendarz. \n– Kochanie, ale my ju\u017c jeste\u015bmy w drodze! \u2013 Anna zaczyna\u0142a si\u0119 denerwowa\u0107 \n– Rozumiem, nie ma sprawy. Co\u015b wymy\u015bl\u0119. Nie martw si\u0119 kochanie. I nie prychaj mi \nw telefon. Dobrze, wiem \u017ce uwielbiasz pomaga\u0107 ludziom, ale dlaczego moim \nkosztem? \n– Farid! Dwukrotnie si\u0119 ciebie pyta\u0142am zanim wyjechali\u015bmy! \n– Tak. Dobrze wi\u0119c. To moja wina. Okay, przyjm\u0119 t\u0119 twoj\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0119. Dobrze \nju\u017c? Szcz\u0119\u015bliwa? \n– Jeste\u015b niezno\u015bny. Jak ja ci\u0119 czasem nie znosz\u0119. Potw\u00f3r \u2013 Anna by\u0142a \nniepocieszona. Zdenerwowanie nie przechodzi\u0142o, a samotno\u015b\u0107 wci\u0105\u017c doskwiera\u0142a \n– Kochanie, nie chcia\u0142em ci\u0119 zdenerwowa\u0107. Kocham ci\u0119, okay? Po\u0142\u00f3\u017c si\u0119 spa\u0107. No \nju\u017c. We\u017a jakie\u015b proszki na sen. Jak zamierzasz jutro prowadzi\u0107? \n– Poprosz\u0119 Franka. \n– Ach Franka\u2026 Interesuj\u0105ce. Czy jest przystojny? \n– Przesta\u0144. Jest \u017conaty! \n– Ja te\u017c. Jako\u015b ci to nie przeszkadza\u0142o. \n– Nie wiesz czy mi przeszkadza\u0142o czy nie. Kocha\u0142am ci\u0119! Jak mo\u017cesz by\u0107 taki \nniezno\u015bny! Frank te\u017c nie jest, zdaje si\u0119, monogamist\u0105, ma chyba kochank\u0119, tak \ns\u0105dz\u0119. Wy faceci jeste\u015bcie wszyscy do siebie podobni. Mam was dosy\u0107. Dobranoc. \nId\u0119 spa\u0107. \n– Dobranoc. Ale nie z\u0142o\u015b\u0107 si\u0119 ju\u017c. Bardzo ci\u0119 kocham. Uwierz mi, chcia\u0142bym by\u0107 \nteraz przy tobie i przytuli\u0107 ci\u0119. Wierzysz mi? \n– Tak. \n– Ca\u0142usy. K\u0142ad\u017a si\u0119. Przyjd\u0119 do ciebie we \u015bnie \u2013 Anna us\u0142ysza\u0142a jeszcze ciep\u0142y \n\u015bmiech Farida i potem ju\u017c tylko przerywany ton w s\u0142uchawce. Roz\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119. \nWestchn\u0119\u0142a i po\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 spa\u0107. Ale nie spa\u0142a dobrze. \u015ani\u0142a. Budzi\u0142a si\u0119 \nwielokrotnie. W ko\u0144cu wsta\u0142a. Pl\u0105ta\u0142a si\u0119 po pokoju aby w ko\u0144cu spojrze\u0107 w \nzamy\u015bleniu na promienie wschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. \nJu\u017c nowy dzie\u0144. Kolejny dzie\u0144, a przed ni\u0105 d\u0142uga podr\u00f3\u017c. Wkr\u00f3tce jednak mia\u0142a \nspotka\u0107 si\u0119 z m\u0119\u017cem, sp\u0119dz\u0105 kilka dni w Nowym Jorku, a potem kilka miesi\u0119cy \nwsp\u00f3lnie w Londynie. Anna planowa\u0142a r\u00f3wnie\u017c wsp\u00f3lne wakacje w po\u0142udniowej \nAmeryce. Brazylia? Meksyk? Och, nie mog\u0142a si\u0119 ju\u017c doczeka\u0107. Wiedzia\u0142a, \u017ce oboje \nzabior\u0105 ze sob\u0105 swoj\u0105 prac\u0119 w postaci przeno\u015bnych komputer\u00f3w. \u017badne z nich nie \nmog\u0142o \u017cy\u0107 bez laptopa, ona bez pisania, on bez internetu. A jednak to mia\u0142 by\u0107 \nwsp\u00f3lnie sp\u0119dzony czas. Tylko we dwoje. \n \n <\/p>\n\n \n7. \n \n \n \n Anna nie czu\u0142a si\u0119 dobrze. Zgodnie z planem z poprzedniego wieczoru \npoprosi\u0142a Franka, aby prowadzi\u0142 w\u00f3z, cho\u0107by przez kilka godzin, podczas gdy ona \nzamierza\u0142a si\u0119 przespa\u0107 i odpocz\u0105\u0107. Mia\u0142a zawroty g\u0142owy. Przytula\u0142a g\u0142ow\u0119 do \nsiedzenia, zakrywa\u0142a si\u0119 kocem po sam nos, przymyka\u0142a oczy, ale wci\u0105\u017c nie mog\u0142a \nodegna\u0107 upartego niepokoj\u0105cego snu. Przywo\u0142a\u0142a Brazyli\u0119. Pla\u017ce Rio de Janeiro. \nBossa nov\u0119. S\u0142o\u0144ce. Przysn\u0119\u0142a na chwil\u0119, zdawa\u0142o jej si\u0119. Obudzi\u0142 j\u0105 dopiero po \nkilku godzinach d\u017awi\u0119k muzyki. Otworzy\u0142a oczy i napotka\u0142a wzrok Franka. \nPrzeprasza\u0142. Chcia\u0142 wy\u0142\u0105czy\u0107. T\u0142umaczy\u0142 si\u0119 senno\u015bci\u0105 i zm\u0119czeniem. Muzyka \npomaga\u0142a nie zasn\u0105\u0107 nad k\u00f3\u0142kiem. Anna podnios\u0142a si\u0119 i wyprostowa\u0142a na siedzeniu. \nB\u00f3\u0142 g\u0142owy i zawroty min\u0119\u0142y. Zarz\u0105dzi\u0142a zmian\u0119 miejsc i po chwili znalaz\u0142a si\u0119 \nju\u017c za kierownic\u0105. Przyg\u0142osi\u0142a muzyk\u0119. Przyciszy\u0142a j\u0105 jednak ju\u017c po kilku \nminutach widz\u0105c, \u017ce Frank przymierza\u0142 si\u0119 do snu. Samochodowa sztafeta \n\u015bpi\u0105czkowa \u2013 pomy\u015bla\u0142a Anna i u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 w duchu na my\u015bl o dziwacznej \nzbitce s\u0142ownej jak\u0105 wyprodukowa\u0142 jej umys\u0142. Wypocz\u0119ta \u015bledzi\u0142a uwa\u017cnie \nprzesuwaj\u0105ce si\u0119 poza ogrodzeniem ochronnym autostrady krajobrazy. Wy\u017cyny. \nZiele\u0144, \u017c\u00f3\u0142\u0107, ziele\u0144 \u017c\u00f3\u0142\u0107. Uwielbia\u0142a to. Po\u0142yka\u0107 \u015bwiat \u2013 tak to nazywa\u0142a. \nPo\u0142ykaniem \u015bwiata by\u0142a ka\u017cda bli\u017csza lub dalsza przeja\u017cd\u017cka, niezale\u017cnie od \n\u015brodka lokomocji. Chodzi\u0142o o ruch. Przemieszczanie si\u0119. Ruchome obrazy \nuk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 w pasmo, w \u015bcie\u017ck\u0119 filmow\u0105. Muzyka p\u0142yn\u0119\u0142a nienatr\u0119tnie. Wci\u0105\u017c \nblues. Bardziej lub mniej blue. Mniej lub bardziej sm\u0119tny. Przesun\u0119\u0142a o kilka \nkresek. Rock. Nie. Cofni\u0119cie ga\u0142ki. Jednak zn\u00f3w blues. Poczu\u0142a lekkie dotkni\u0119cie \nd\u0142oni na ramieniu z ty\u0142u. \n– Tak Angeliko? \n– Anno, powiedz mi jak to jest \u2013 Angelika zacz\u0119\u0142a fraz\u0119 po czym zaci\u0119\u0142a si\u0119, \nniepewna \n– M\u00f3w dalej, s\u0142ucham \n– \u2026 Jak to jest sta\u0107 si\u0119 kim\u015b innym. Jak to jest zmieni\u0107 sk\u00f3r\u0119, zrzuci\u0107 star\u0105, \nzaakceptowa\u0107 now\u0105? Opowiedz mi o swojej konwersji, prosz\u0119. Je\u015bli to zbyt \nintymne, zrozumiem. Ale wiesz, zawsze podziwia\u0142am ludzi, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 z tak\u0105 \nodwag\u0105 i determinacj\u0105 podchodzi\u0107 do \u017cycia. Jednym posuni\u0119ciem zmieni\u0107 stron\u0119 w \ngrze, jednym ruchem zatrzasn\u0105\u0107 za sob\u0105 drzwi, odci\u0105\u0107 si\u0119 od przesz\u0142o\u015bci. \u2013 \nAngelika zamilk\u0142a oczekuj\u0105c odpowiedzi towarzyszki. Po chwili jednak przysun\u0119\u0142a \nca\u0142e cia\u0142o bli\u017cej w kierunku Anny, odchyli\u0142a si\u0119 z siedzenia i szepc\u0105c jej \nniemal do ucha powiedzia\u0142a – Nie musisz nic m\u00f3wi\u0107 je\u015bli nie chcesz. Ale wiesz, \nja chcia\u0142am ci si\u0119 tylko zwierzy\u0107, \u017ce i ja\u2026, i ja by\u0142am bliska tej decyzji. \nChcia\u0142am zacz\u0105\u0107 nowe \u017cycie, ale stch\u00f3rzy\u0142am. Tak, uwa\u017cam si\u0119 za tch\u00f3rza. \n– Och, przesta\u0144! Co ty opowiadasz, Angeliko? Nie jeste\u015b tch\u00f3rzem, a spraw\u0105 \nnaturaln\u0105 jest rozwa\u017cenie wszystkich za i przeciw w sprawie tak istotnej jak \nreligia. Powiem ci, dobrze, powiem, skoro chcesz zna\u0107 moje zdanie na ten temat, \nmoje uczucia i wra\u017cenia w tamtej chwili. Ot\u00f3\u017c najsilniejszym i najbardziej \nprzejmuj\u0105cym uczuciem po konwersji jest uczucie dezorientacji. Tak. \nDEZORIENTACJI. Nie s\u0142uchaj bzdur, jakie opowiadaj\u0105 ci neofici o tej pewno\u015bci, \nkt\u00f3ra pojawia si\u0119 jakby z niebios. O tej rado\u015bci i spokoju, kt\u00f3ry podobno \nogarnia konwert\u00f3w. Rzeczywi\u015bcie pierwsze chwile to ekstaza, ekscytacja, rado\u015b\u0107. \nPotem jednak zaczyna si\u0119 monotonia \u017cycia i najbardziej dojmuj\u0105cym uczuciem jest \nci\u0105g\u0142y niedosyt, brak dostatecznej wiedzy, brak podstawowych nawyk\u00f3w, kt\u00f3re oni, \nurodzeni w islamie nabywali przez lata. Ka\u017cdy krok osoby po konwersji wype\u0142niony \njest obaw\u0105 \u2013 Czy moja postawa jest dostatecznie muzu\u0142ma\u0144ska? – Ka\u017cda decyzja \nobarczona jest \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce wszyscy wok\u00f3\u0142 oceniaj\u0105 mnie muzu\u0142manina, mnie, \nmoje czyny, moj\u0105 now\u0105 religi\u0119, islam. Obok dezorientacji pojawia si\u0119 te\u017c \nzaniepokojenie \u2013 Czy moje \u015bwiadectwo jest wystarczaj\u0105ce, ale przede wszystkim \u2013 \nczy jest ono dobre czy z\u0142e? Im wi\u0119cej za\u015b my\u015blisz o tym, \u017ce otoczenie, twoi \nnajbli\u017csi, twoi przyjaciele obserwuj\u0105 ci\u0119 i oceniaj\u0105, tym wi\u0119cej pope\u0142niasz \nb\u0142ed\u00f3w. Ca\u0142a sytuacja przypomina\u0142a zakl\u0119ty kr\u0105g. Szereg obsesji. W\u00f3wczas \nzrozumia\u0142am, dlaczego ka\u017cda przemiana dokonywa\u0107 powinna si\u0119 w ciszy i \nsamotno\u015bci, z dala od krytycznych spojrze\u0144. Z dala od spojrze\u0144. Kropka. Ka\u017cda \nprzemiana jest przecie\u017c stopniowa i osobista, niezale\u017cna od tego co zewn\u0119trzne. \nRadykalizm powoduje jedynie, \u017ce pewne etapy przeskakujemy w po\u015bpiechu, uznajemy \nza jasne i oczywiste to, co w rzeczywisto\u015bci takie nie jest. I czym pr\u0119dzej te \npo\u0142kni\u0119te pigu\u0142ki, elementy wiedzy i wiary, p\u00f3\u017aniej odrzucamy, nieprzemy\u015blane \nnieprzetrawione, narzucone nam przez innych i zaakceptowane przez nas jak \ngotowce, szablony my\u015blowe. \u2013 Anna umilk\u0142a nagle. Oddycha\u0142a jeszcze g\u0142\u0119boko i \nszybko, po tak d\u0142ugim monologu pe\u0142nym wzburzenia i podniecenia. Angelika nie \nodzywa\u0142a si\u0119 przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119, spogl\u0105daj\u0105c tylko w zamy\u015bleniu na zaci\u015bni\u0119te \nnerwowo na kierownicy d\u0142onie kobiece. W pewnym momencie, podczas gdy Anna \nwyrzuca\u0142a z siebie potok mkn\u0105cych, trudnych do do\u015bcigni\u0119cia my\u015bl\u0105 s\u0142\u00f3w, Angelika \nzacz\u0119\u0142a si\u0119 obawia\u0107, \u017ce prowadz\u0105ca nie zapanuje nad kierownic\u0105. Anna palce \njednej d\u0142oni trzyma\u0142a na pokrytym ozdobn\u0105 sk\u00f3r\u0105 k\u00f3\u0142ku, palcami za\u015b drugiej \ngestykulowa\u0142a nami\u0119tnie i dobitnie. Ruch d\u0142oni to uderzaj\u0105cej o kierownic\u0119, to \nunosz\u0105cej si\u0119 ku g\u00f3rze, ku szybie, ku Angelice za jej plecami, by\u0142 niczym \ntaneczny ruch Hiszpanki z kastanietami w d\u0142oni. Podkre\u015bla\u0142 emocje. Towarzyszy\u0142 \nim krok w krok. Pas de deux, zmiana, raz dwa trzy czteeery. Walc, tango, polka. \nAngelika wci\u0105\u017c milcza\u0142a. Anna z wzrokiem utkwionym w dalekim punkcie na wprost \nsiebie, zdawa\u0142a si\u0119 by\u0107 nieobecna duchem. Nagle, cicho, tak, \u017ce Angelika ledwie \nw po\u0142owie zdania zrozumia\u0142a, o czym tamta m\u00f3wi\u0142a, ko\u0144czy\u0142a urwane w p\u00f3\u0142 my\u015bli. \n \n– \u2026 ale poczucie si\u0142y wewn\u0119trznej, determinacji i zdecydowania, i woli, jest \nwszechogarniaj\u0105ce. Niepowtarzalne wspomnienie. Metamorfoza, kt\u00f3ra otwiera nam \noczy, szeroko tak, \u017ce a\u017c bole\u015bnie. I ogarniamy wzrokiem wszystkie rzeczy na raz, \nwszystkie rzeczywisto\u015bcie nasze i cudze, przesz\u0142o\u015b\u0107 nasz\u0105 i przysz\u0142o\u015b\u0107, \nrealno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 zdawa\u0142oby si\u0119 utracili\u015bmy, i t\u0119 , w kt\u00f3r\u0105 wst\u0119pujemy, kt\u00f3rej \nstajemy si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105. Jak dziecko ka\u017cda rzecz interesuje nas na nowo, poci\u0105ga. \nChcemy po\u0142kn\u0105\u0107 wszystko jednym haustem. Biec we wszystkich kierunkach na raz. \nPotrzeba drogowskaz\u00f3w. Nauczycieli. \n– Co dok\u0142adnie masz na my\u015bli? \u2013 odwa\u017cy\u0142a si\u0119 wtr\u0105ci\u0107 Angelika \u2013 Koran? Uczeni? \nKsi\u0105\u017cki? Znajomi muzu\u0142manie? \n– Nie patrz na muzu\u0142man\u00f3w, albo nie ufaj im w pe\u0142ni, bo sprowadz\u0105 ci\u0119 na \nmanowce. \n– A wi\u0119c? \n– Koran. Przede wszystkim. \nW tej chwili Anna wykona\u0142a do\u015b\u0107 gwa\u0142towny skr\u0119t w prawo. Angelika przeczyta\u0142a \nponad szos\u0105 napis Zjazd nr 27. \n– Ma\u0142o brakowa\u0142o a min\u0119\u0142abym ten zjazd. Baltimore. Jedziemy w kierunku \nBaltimore? Angeliko, wyci\u0105gnij t\u0119 map\u0119 yahoo i sprawd\u017a, czy dobrze pami\u0119ta\u0142am \nnumer zjazdu. Baltimore. Hmm, nigdy nie by\u0142am w Baltimore. \u2013 Anna zn\u00f3w zdawa\u0142a \nsi\u0119 pogr\u0105\u017ca\u0107 we w\u0142asnych my\u015blach. Angelika mia\u0142a jednak wielk\u0105 ochot\u0119 ci\u0105gn\u0105\u0107 \nrozpocz\u0119t\u0105 pasjonuj\u0105c\u0105 dla niej dyskusj\u0119. \n– Wiesz Anno, to wszystko co us\u0142ysza\u0142am od ciebie jest w istocie do\u015b\u0107 \nprzera\u017caj\u0105ce. Radykalna zmiana o wielkich konsekwencjach. To nie brzmi \nzach\u0119caj\u0105co. \n– Ale\u017c to jest powa\u017cna decyzja. Nikt nikogo do niczego nie zach\u0119ca. Ani nie \nprzymusza. Nie ma przymusu w religii. Nie czarujmy si\u0119. Nie jest lekko. Nie mam \nzreszt\u0105 szacunku dla chor\u0105giewek, natomiast czuj\u0119 respekt dla os\u00f3b, kt\u00f3re nawet \nw zwi\u0105zkach mieszanych pozostaj\u0105 przy w\u0142asnym wyznaniu i potrafi\u0105 tak\u0105 decyzj\u0119 \nrozsadnie obroni\u0107. \n– Dobrze. A teraz powiem ci to, co staram si\u0119 powiedzie\u0107 ci od kilka godzin, ale \nnie mam \u015bmia\u0142o\u015bci \u2013 Angelika zrobi\u0142a g\u0142\u0119boki wdech i kontynuowa\u0142a po chwili \u2013 \nPodj\u0119\u0142am decyzj\u0119 o konwersji dwa lata temu. Pozna\u0142am muzu\u0142man\u00f3w. Przeczyta\u0142am \nKoran. Pozna\u0142am osobi\u015bcie imama w meczecie w Pensacola oraz jego \u017con\u0119, \nrozpocz\u0119\u0142am prac\u0119 w przedszkolu muzu\u0142ma\u0144skim. Post\u0119powa\u0142am dok\u0142adnie tak jak \npowiedzia\u0142a\u015b \u2013 zanalizowa\u0142am za i przeciw. I\u2026 my\u015bl\u0119, ze zbyt wiele mam do \nstracenia. Jedn\u0105 z podstawowych, cennych dla mnie spraw jest moje ma\u0142\u017ce\u0144stwo z \nm\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3ry nie jest muzu\u0142maninem. Nie wierz\u0119, aby potrafi\u0142 zrozumie\u0107 moj\u0105 \ndecyzj\u0119. \n– A pr\u00f3bowa\u0142a\u015b uwierzy\u0107? \u2013 strza\u0142 by\u0142 celny. Angelika zamilk\u0142a. \u017badna z nich nie \nodezwa\u0142a si\u0119. Anna przyg\u0142osi\u0142a muzyk\u0119. Nudzi\u0142 j\u0105 ju\u017c blues. Rock. Jest. A mo\u017ce \nwiadomo\u015bci? NPR. Lubi\u0142a t\u0119 niezale\u017cn\u0105 stacj\u0119. Niekonwencjonalne pogl\u0105dy, dalekie \nod og\u00f3lnie-og\u0142upiaj\u0105cego tonu CNN. Mia\u0142a poczucie jednak, \u017ce dyskusja nie jest \nsko\u0144czona. By\u0142a jeszcze jedna rzecz, kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142a wyja\u015bni\u0107 w obecno\u015bci \nAngeliki. Po co? Nie wiedzia\u0142a. Dzia\u0142a\u0142a pod wp\u0142ywem impulsu, ale wiedzia\u0142a \u017ce \nto musi by\u0107 powiedziane. Dla jej dobra. Mo\u017ce zreszt\u0105 by\u0142a to jej w\u0142asna potrzeba \nwyzna\u0144 i zwierze\u0144. \n– Angeliko, jest jeszcze co\u015b, co chcia\u0142am ci powiedzie\u0107. Wyb\u00f3r islamu, to nie \ntylko wyb\u00f3r \u015bcie\u017cki klarownej i jasnej, bo B\u00f3g jest jeden i brak komplikacji \ntakich jak tr\u00f3jjedyno\u015b\u0107 os\u00f3b boskich. To tak\u017ce akceptacja pewnych spraw, kt\u00f3re \ndla europejczyka i w twoim przypadku Amerykanina, mog\u0105 by\u0107 niezrozumia\u0142e i \nniewygodne. \n– o czym m\u00f3wisz? \n– o czym? M\u00f3wi\u0119 na przyk\u0142ad o poligamii. M\u00f3wi\u0119 o tym, \u017ce m\u0119\u017cczyzna ma prawo \n\u017ceni\u0107 si\u0119 nawet czterokrotnie. I posiada\u0107 nawet cztery \u017cony, jednocze\u015bnie. \nCz\u0119\u015bciej spotykany wariant to taki jak nasz, tr\u00f3jk\u0105tny. Nasz drogi doktor Farid \nposiada dwie \u017cony. \u2013 Ann\u0119 ogarn\u0119\u0142o nieodparte pragnienie \u015bmiechu na widok \nniem\u0105drej, zdziwionej miny Angeliki. \u2013 No dobrze, koniec tych pogaduszek. \nPos\u0142uchajmy teraz NPR, mo\u017ce opowiedz\u0105 co\u015b nieco\u015b bardziej rozs\u0105dnego. \u2013 m\u00f3wi\u0142a, \nwci\u0105\u017c t\u0142umi\u0105c \u015bmiech, tak aby nie budzi\u0107 siedz\u0105cego na siedzeniu obok Franka, \nkt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie poruszy\u0142 si\u0119, otworzy\u0142 na chwil\u0119 oczy i odwr\u00f3ci\u0142 g\u0142ow\u0119 w stron\u0119 \nokna. Anna zastanawia\u0142a si\u0119, czy istotnie spa\u0142, czy te\u017c drzema\u0142 czujnie, \njednocze\u015bnie przys\u0142uchuj\u0105c si\u0119 ich dyskusji. \n\u015aciemni\u0142o si\u0119 nagle, jakby za chwil\u0119 mia\u0142a rozp\u0119ta\u0107 si\u0119 burza. Chmury zasnu\u0142y \nniebo, nie spad\u0142a jednak ani jedna kropla. Sklepienie pozosta\u0142o jednak ciemne i \nniskie ponad mask\u0105 samochodu, tak \u017ce \u017cadne z nich nie zauwa\u017cy\u0142o kiedy zapada\u0107 \nzacz\u0105\u0142 zmierzch. Angelika zn\u00f3w zacz\u0119\u0142\u0105 narzeka\u0107 na b\u00f3l g\u0142owy i senno\u015b\u0107. \nSiedzia\u0142a milcz\u0105ca ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w g\u0142os radia z odrobin\u0119 znudzon\u0105 min\u0105. Anna \nte\u017c nie mia\u0142a ju\u017c ochoty na dyskusje. Pozwoli\u0142a Frankowi poprowadzi\u0107 w\u00f3z po raz \nkolejny, da\u0142a map\u0119 do r\u0119ki i rozpiski trasy wydrukowane z map oferowanych przez \nportal yahoo. Te nigdy nie by\u0142y poprawne, prowadzi\u0142y na manowce i Anna o tym \ndoskonale wiedzia\u0142a, a jednak post\u0119powanie za ich wskaz\u00f3wkami by\u0142o prostsze ni\u017c \n\u015bledzenie mapy drogowej poszczeg\u00f3lnych stan\u00f3w. Anna ufaj\u0105c Frankowemu wyczuciu \nspecjalisty od samochod\u00f3w i dr\u00f3g, u\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 wygodniej na siedzeniu, okry\u0142a \nkocem i przysn\u0119\u0142a. Obudzi\u0142o j\u0105 poczucie bezruchu i ciszy. Nie s\u0142ysza\u0142a szumu \nsilnika. Podnios\u0142a si\u0119 na siedzeniu i rozejrza\u0142a. Samoch\u00f3d sta\u0142 na stacji \nbenzynowej a Frank tankowa\u0142 bezo\u0142owi\u00f3wk\u0119. Wysun\u0119\u0142a si\u0119 niech\u0119tnie spod koca i \nlekko przymykaj\u0105c drzwi, aby nie obudzi\u0107 Angeliki opu\u015bci\u0142a samoch\u00f3d. \n– Frank, ja zap\u0142ac\u0119 tym razem. Wczoraj fundowa\u0142e\u015b ca\u0142y bak. Rozumiem \nwdzi\u0119czno\u015b\u0107, ale bez przesady. Zachowaj pieni\u0105dze na Nowy Jork, b\u0119d\u0105 potrzebne. \n– Frank pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105 na znak zgody. Rzuci\u0142 jednak za Ann\u0105, kt\u00f3ra skierowa\u0142a si\u0119 \nstron\u0119 sklepu i kasy \n– Mo\u017ce mog\u0119 ci chocia\u017c postawi\u0107 kaw\u0119? \u2013 Anna odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i u\u015bmiechn\u0119\u0142a. \n– Znowu? Powtarzasz ten sam stary numer, m\u00f3j drogi. – Spogl\u0105da\u0142a na wysok\u0105 \nsylwetk\u0119 Franka, w chwili gdy truchtem rzuci\u0142 si\u0119 w jej kierunku. By\u0142 zabawny. \nJak du\u017ce dziecko, jak wszyscy faceci. Czy\u017cby pr\u00f3bowa\u0142 z ni\u0105 flirtowa\u0107? By\u0142 chyba \nna mi\u0142o\u015b\u0107 bosk\u0105 jaki\u015b limit je\u015bli chodzi o jednocze\u015bnie rozgrywaj\u0105ce si\u0119 \nawantury mi\u0142osne? – \u017bachn\u0119\u0142a si\u0119 w my\u015blach i pozwoli\u0142a sobie kupi\u0107 nie tylko \nkaw\u0119, ale i ciastko z gatunku ulubionych jej ameryka\u0144skich doughnuts\u00f3w z \nczekolad\u0105. Stan\u0119li przy wysokim stoliku i na stoj\u0105co poci\u0105gali, on niesko\u0144czenie \nwolno przez s\u0142omk\u0119, coca col\u0119, Anna swoj\u0105 cafe latte. Obok sta\u0142a cappucino \nprzykryta dla ciep\u0142a przykrywk\u0105. Czeka\u0142a na Angelik\u0119. Frank wpatrywa\u0142 si\u0119 \nnieruchomo w swoje d\u0142onie. W b\u0105belki coca coli, z kt\u00f3rej zdj\u0105\u0142 przykrywk\u0119. \u017badne \nz nich nie wypowiedzia\u0142o ani s\u0142owa. Odg\u0142os wysysanych resztek napoju z dna \npapierowego kubka sprawi\u0142y, \u017ce Anna podnios\u0142a oczy sponad swojej kawy i rzuci\u0142a \nFrankowi zniesmaczone spojrzenie. On roze\u015bmia\u0142 si\u0119 z\u0142o\u015bliwie, \u0142obuzersko. \n– Wiedzia\u0142em, \u017ce jeste\u015b panienk\u0105 z dobrego domu o nienagannych manierach. \nUdajesz zimn\u0105 poprawn\u0105 Angielk\u0119. \n– Ty za to jeste\u015b draniem. Wybacz Frank, ale nie wiem do czego zmierzasz, ani \nczego ode mnie oczekujesz. Zdajesz si\u0119 czasami tak delikatnym i mi\u0142ym facetem, \nniemal nie\u015bmia\u0142ym, chwilami za\u015b wst\u0119puje w ciebie szatan. Zastanawiam si\u0119, kt\u00f3ra \nz tych os\u00f3b jest prawdziwa. \n– Nie wiem, to ty znasz si\u0119 na ludziach, a nawet potrafisz ich stwarza\u0107 w tych \nswoich powie\u015bciach. Ja jestem prosty facet. Prostak jestem \u2013 jego g\u0142os wci\u0105\u017c \nbrzmia\u0142 niezno\u015bnie z\u0142o\u015bliwie i prowokuj\u0105co. Co w niego wst\u0105pi\u0142o, Anna zdawa\u0142a \nsi\u0119 nie poznawa\u0107 cz\u0142owieka, kt\u00f3rego pozna\u0142a kilka dni temu. By\u0107 mo\u017ce nawet \nzaczyna\u0142a \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce zgodzi\u0142a si\u0119 na t\u0119 podr\u00f3\u017c w ich towarzystwie. \n– Wiesz co, nie bardzo rozumiem o co ci chodzi, ale \u017cal mi jest przede wszystkim \ntwojej \u017cony. Nie tylko ona ma problem, ale tylko ona zdecydowa\u0142a si\u0119 \nrzeczywi\u015bcie zawalczy\u0107 o swoje prawo do potomstwa. Bo\u017ce, jakimi sloganami ja \nrzucam. \u2013 przerwa\u0142a samej sobie – W ka\u017cdym razie, dla niej, tylko dla niej \nzgodzi\u0142am si\u0119 na wasze towarzystwo w tej podr\u00f3\u017cy. Ty za\u015b\u2026 C\u00f3\u017c, zastanawiam, co \nko\u0142ata w twojej g\u0142owie, Frank. Czego ty tak naprawd\u0119 chcesz? Je\u015bli nie zale\u017cy ci \nna tych dzieciach, kt\u00f3re nied\u0142ugo mog\u0105 si\u0119 urodzi\u0107, je\u015bli nie zale\u017cy ci na \nwsp\u00f3\u0142\u017cyciu z Angelik\u0105, to dlaczego po prostu jej tego nie powiesz? Czy zbyt \nwielkiej wymaga to odwagi? Mo\u017ce po prostu jeste\u015b tch\u00f3rzem! Jak wszyscy faceci z \nrodu flirciarzy! \n– No, No, nie z\u0142o\u015b\u0107 si\u0119 Anno. Jak wiele o mnie wiesz i o moim \u017cyciu? Co wiesz o \n\u017cyciu z kobiet\u0105, kt\u00f3ra prze\u017cywa wieczn\u0105 nieko\u0144cz\u0105c\u0105 si\u0119 depresj\u0119 z powodu swojej \nbezp\u0142odno\u015bci? To prawda. Zgad\u0142a\u015b, jestem flirciarzem. Ale niegro\u017anym i \noswojonym. \u0141atwo mnie przejrze\u0107. To prawda, jest kto\u015b z kim si\u0119 spotykam. \nPotrzebuj\u0119 \u015bwi\u0119tego spokoju od czasu do czasu. Potrzebuj\u0119 relaksu, odpr\u0119\u017cenia, \nzapomnienia o k\u0142opotach. Nie chc\u0119 odej\u015b\u0107 od Angeliki. Dlaczego mia\u0142bym? Kocham \nj\u0105. Zreszt\u0105, dlaczego ciebie to interesuje? Czy ja pytam ci\u0119 o to, jakie uk\u0142ady \npanuj\u0105 w twoim ma\u0142\u017ce\u0144stwie? Czy interesowa\u0142em si\u0119 tym, czy \u017cona twojego m\u0119\u017ca \nby\u0142a szcz\u0119\u015bliwa w momencie gdy m\u0105\u017c zakomunikowa\u0142 jej, \u017ce \u017ceni si\u0119 po raz \nkolejny? Nie, bo to nie moja sprawa. To jest twoje \u017cycie. A wi\u0119c pozostaw i moje \nw spokoju. Zreszt\u0105 uwa\u017cam, \u017ce sytuacja, gdzie \u017cona nie wie nic o kochance jest o \nwiele zdrowsza dla niej, jest bardziej\u2026 ludzka. \n– \u015awietnie. A czy pyta\u0142e\u015b kiedykolwiek co s\u0105dzi o tym ta kobieta, z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 \npotajemnie spotykasz? Uwa\u017casz, \u017ce taki uk\u0142ad jest fair w stosunku do niej? \n– Kiedy o tym rozmawiali\u015bmy. Ona si\u0119 nie skar\u017cy. Czy nie znaczy to \u017ce jest \nzadowolona? \n– Ach tak\u2026 Skoro tak twierdzisz\u2026 – Anna zrezygnowana zako\u0144czy\u0142a dyskusj\u0119. \u2013 \nChod\u017amy do wozu. Jest p\u00f3\u017ano. Za godzini\u0119 b\u0119dziemy na przedmie\u015bciach Nowego \nJorku. Musz\u0119 skontaktowa\u0107 si\u0119 z m\u0119\u017cem. Trzeba wam znale\u017a\u0107 nocleg. \n <\/p>\n \n \n \n \n <\/p>\n\n \n \n8. \n \n \n \n \nPok\u00f3j zasnu\u0142 cie\u0144. Na wp\u00f3\u0142 widoczne kontury sprz\u0119t\u00f3w przypomina\u0142y koszmary z \ndzieci\u0144stwa. Anna zawsze ba\u0142a si\u0119 zabaw w chowanego. Przepastna szafa kry\u0142a nie \ntylko ulubionego braciszka i towarzysza zabaw, ale r\u00f3wnie\u017c multum nieznanych \npostaci, kt\u00f3re zawisa\u0142y sprytnie pomi\u0119dzy ubraniami matki, na starych wieszakach \nz drewna. Anna ogarn\u0119\u0142a wzrokiem pok\u00f3j hotelowy. Od prawej do lewej, od lewej do \nprawej, i jeszcze raz. \u0106wiczenie ga\u0142ek ocznych, \u0107wiczenie dezorientacji umys\u0142u. \nSkuteczne na przeci\u0105g kilku sekund. Nie docenia\u0142a przebieg\u0142o\u015bci w\u0142asnej \nwyobra\u017ani, kt\u00f3ra noc\u0105 uniezale\u017cnia\u0142a si\u0119 od niej, od kobiety zwanej Ann\u0105, i \no\u017cywa\u0142a, i \u017cy\u0142a przez te kilka nocnych godzin w\u0142asnym \u017cyciem. Anna spojrza\u0142a w \nokno. Jasny rogalik. P\u00f3\u0142 jab\u0142ka w otoczeniu okruch\u00f3w chleba. Wr\u00f3ci\u0142a wzrokiem \nwg\u0142\u0105b pomieszczenia. Poczeka\u0142a a\u017c wzrok zn\u00f3w przyzwybierze w\u0142a\u015bciwo\u015bci kocie i \ndostrzega\u0107 b\u0119dzie obiekty w ciemno\u015bci. Pok\u00f3j przypomina\u0142 pobojowisko. Rozrzucane \nbyle jak ubrania, otwarte wybebeszone walizki. Farid zwyk\u0142 nie przejmowa\u0107 si\u0119 \nporz\u0105dkowaniem w\u0142asnej odzie\u017cy i przynale\u017cno\u015bci. To by\u0142o kobiece zadanie. Tak. \nTak zosta\u0142 wychowany \u2013 powtarza\u0142a w duchu ona i z rezygnacj\u0105 sprz\u0105ta\u0142a po sobie \ni po nim. Nieustaj\u0105ce syzyfowe prace. Trudy kariatydy. Odrastaj\u0105ca w\u0105troba. Tfu, \ndlaczego mia\u0142a tak dziwaczne skojarzenia, pomieszanie element\u00f3w kuchenno \nspo\u017cywczych z krwawo \u015bmierciono\u015bnymi i obrzydliwymi. Powinna zamkn\u0105\u0107 powieki i \nspa\u0107. Tak jak on, kt\u00f3ry obok chrapa\u0142 ju\u017c od dobrej godziny. Anna nie mog\u0142a \njednak zasn\u0105\u0107. Przyciska\u0142a palcami zm\u0119czone mi\u0119\u015bnie ga\u0142ek ocznych. Rozci\u0105ga\u0142a \nje, masowa\u0142a, przykrywa\u0142a wn\u0119trzem d\u0142oni. Kreowa\u0142a noc ciemniejsz\u0105 ni\u017c by\u0142a w \nistocie. Na nic. Oczy nie chcia\u0142y odpocz\u0105\u0107. Poddenerwowane mi\u0119\u015bnie ga\u0142ek drga\u0142y \npod dotkni\u0119ciem d\u0142oni. Czu\u0142a ich dr\u017cenie nawet ich nie dotykaj\u0105c. To wszystko z \njego winy. Jak\u017ce nie znosi\u0142a tych wieczornych k\u0142\u00f3tni! Wola\u0142a ju\u017c te poranne. \nMia\u0142y czas rozwia\u0107 si\u0119 przygasn\u0105\u0107 i zniewa\u017cnie\u0107 przed czu\u0142o\u015bci\u0105 i intymno\u015bci\u0105 \nnocy. I o co w\u0142a\u015bciwie te k\u0142otnie wieczorne? O nic. Przywo\u0142a\u0142a w my\u015blach \nprzebieg ich dyskusji sprzed kilku godzin, kiedy dotarli nareszcie z Frankiem i \nAngelik\u0105 do Nowego Jorku i zameldowali w hotelu, kt\u00f3ry zarezerwowa\u0142 Farid. \nM\u0105\u017c by\u0142 wyj\u0105tkowo czu\u0142y, mi\u0142y i czaruj\u0105cy. Anna spogl\u0105da\u0142a na niego mile \nzaskoczona. – By\u0107 mo\u017ce wszystko mia\u0142o potoczy\u0107 si\u0119 wedle zamierze\u0144. Nie b\u0119dzie \nproblem\u00f3w z wizyt\u0105 Angeliki, leczeniem i ostatecznym zabiegiem. – Anna \nwiedzia\u0142a, \u017ce Farid potrafi\u0142 zaanga\u017cowa\u0107 si\u0119 g\u0142\u0119boko w spraw\u0119 pacjenta, je\u015bli \nby\u0142 ku temu dostatecznie istotny, naukowo-medyczny pow\u00f3d. Je\u015bli by\u0142 to przypadek \nciekawy \u2013 jak twierdzi\u0142. Annie, aby zainteresowa\u0107 si\u0119 spraw\u0105 obcego cz\u0142owieka, \njego nowopowstaj\u0105c\u0105 niedojrza\u0142\u0105 cho\u0107by sztuk\u0105, aby wyci\u0105gn\u0105\u0107 pomocn\u0105 d\u0142o\u0144, \nwystawi\u0107 jego dzie\u0142a w swojej galerii wystarcza\u0142a cho\u0107by chwila rozmowy, rzut \noka na obraz, kilka s\u0142\u00f3w w emailu. Farid jednak pierwsze lata swojej praktyki \nodby\u0142 w Pakistanie, gdzie ilo\u015b\u0107 pacjent\u00f3w, ubogich pacjent\u00f3w, by\u0142a ogromna, \ngdzie lekarz nie m\u00f3g\u0142 pozwoli\u0107 sobie na czu\u0142ostkowo\u015b\u0107, \u017cal, wahanie i \nfilantropi\u0119. Wszyscy zas\u0142ugiwali na leczenie, a jednak jedynie najbogatsi \notrzymywali propozycj\u0119 zastosowania najnowszych metod leczenia. Farid jednak \nbardzo kocha\u0142 swoj\u0105 \u017con\u0119. Niewielu rzeczy potrafi\u0142 jej odm\u00f3wi\u0107, w \u017cyciu \ncodziennym. Wszystko jednak wygl\u0105da\u0142o inaczej, je\u015bli chodzi\u0142o o jego niez\u0142omne \npogl\u0105dy, kt\u00f3re, jak skar\u017cy\u0142a si\u0119 Anna, nie zawsze zgadza\u0142y si\u0119 z islamem. \nWielokrotnie by\u0142y efektem jego silnie zakorzenionego egoizmu rozpieszczonego \ndziecka, syna w bogatej rodzinie pakista\u0144skiej, kt\u00f3ry zawsze mia\u0142 tradycyjnie \nbardziej uprzywilejowan\u0105 pozycj\u0119 od c\u00f3rki. Nie by\u0142o tu te\u017c bez przyczyny jego \nwieloletnie pomieszkiwanie na granicy Europy zachodniej i Ameryki. Do Pakistanu \npowraca\u0142 ju\u017c niemal jako go\u015b\u0107, przybysz tymczasowy. Farid zd\u0105\u017cy\u0142 wi\u0119c ju\u017c \nprzesi\u0105kn\u0105\u0107 europejsko\u015bci\u0105 i zachodnio\u015bci\u0105 z ca\u0142ym niezno\u015bnym dla Anny, \ndobrodziejstwem inwentarza, wygodnictwem, umi\u0142owaniem komfortu, oboj\u0119tno\u015bci\u0105, \nliberalizmem i cynizmem. Ale dzi\u015b by\u0142 w \u015bwietnym humorze. Spogl\u0105daj\u0105c wi\u0119c tego \nwieczoru na Farida utwierdzia\u0142a si\u0119 w przekonaniu, \u017ce plany jej i zapoznanej \npary p\u00f3jd\u0105 g\u0142adko. Tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o. Doktor um\u00f3wi\u0142 si\u0119 z pacjentk\u0105 i jej m\u0119\u017cem \nna dzie\u0144 kolejny, tu\u017c po po\u0142udniu. W jednej z najlepszych klinik nowojorskich w \nNowym jorku, gdzie mia\u0142 status lekarza go\u015bcinnego, honorowego cz\u0142onka \nstowarzyszenia lekarzy, z kt\u00f3rych inicjatywy powsta\u0142a ta klinika. Angelika nie \npotrafi\u0142a ukry\u0107 swojej rado\u015bci. Anna r\u00f3wnie\u017c pe\u0142na by\u0142a entuzjazmu i dobroci dla \nca\u0142ego \u015bwiata. \nFarid i Anna szybko rozstali si\u0119 z Angelik\u0105 i Frankiem i udali do swojego pokoju \nna jednym z wy\u017cszych pi\u0119ter. Pok\u00f3j by\u0142 niewielki, ale przytulny, co rzadko mo\u017cna \nby\u0142o powiedzie\u0107 o pokojach hotelowych. By\u0107 mo\u017ce to jego male\u0144ko\u015b\u0107, zape\u0142nienie \nmeblami powodowa\u0142o wra\u017cenie cosy-cosy jak m\u00f3wi\u0142a sobie Anna po angielsku. \nZrzuci\u0142a sweterek i po\u0142o\u017cy\u0142a go na wi\u0119kszym z foteli, przysiad\u0142a na chwil\u0119 przed \ngustown\u0105 szerok\u0105 toaletk\u0105 i wielkim lustrem. Zajrza\u0142a w siebie. Mrugn\u0119\u0142a okiem \ndo Anny z naprzeciwka, zdj\u0119\u0142a okulary s\u0142oneczne i ubranie i uciek\u0142a do \u0142azienki, \ns\u0142ysz\u0105c jeszcze tylko w ostatniej chwili natr\u0119tn\u0105 pro\u015bb\u0119 m\u0119\u017ca o wyj\u0119cie \nkomputera i pod\u0142\u0105czenie, o po\u015bcielenie \u0142\u00f3\u017cka i o co\u015b jeszcze czego ju\u017c nie \nchcia\u0142a s\u0142ysze\u0107. \n– pomy\u015bl przez chwil\u0119 kochanie, \u017ce jeszcze mnie nie ma. \u2013 rzuci\u0142a z\u0142o\u015bliwie. – \nMusz\u0119 odpocz\u0105c po podr\u00f3\u017cy, musz\u0119 wzi\u0105\u0107 d\u0142u\u017csz\u0105 k\u0105piel. Je\u015bli chcesz, chod\u017a do \nmnie. \u2013 nie by\u0142o odpowiedzi. Farid prawdopodobnie sam si\u0119gn\u0105\u0142 po laptopa i w \nprzeci\u0105gu kilku sekund ju\u017c znikn\u0105\u0142 z pola widzenia s\u0142yszenia i reagowania. By\u0142 w \npracy. By\u0142 przy komputerze. By\u0142 online. Wireless network by\u0142 dost\u0119pny w hotelu \ndla ch\u0119tnych i sk\u0142onnych do uiszczenia rachunku za serwis. Anna r\u00f3wnie\u017c cieszy\u0142a \nsi\u0119 my\u015bl\u0105c o mo\u017cliwo\u015bci sprawdzenia swojej korespondecji. Le\u017ca\u0142a w wannie, p\u0142yn \ndo k\u0105pieli wytworzy\u0142 pi\u0119ciocentrymentrow\u0105 warstw\u0119 piany. Olejek zapachowy \nsprawia\u0142, \u017ce mia\u0142a ochot\u0119 zasn\u0105\u0107 cho\u0107 na chwil\u0119. Nie lubi\u0142a jednak momentu, w \nkt\u00f3rym budzi\u0142a si\u0119 na tyle p\u00f3\u017ano, \u017ce woda zd\u0105\u017cy\u0142a ju\u017c wystygn\u0105\u0107. Brrr. \nNieprzyjemne zako\u0144czenie cudownej relaksacyjnej k\u0105pieli. Pr\u0119dki prysznic. I by\u0142a \nju\u017c w \u0142\u00f3\u017cku, obok niego. Z mokrymi w\u0142osami okrytymi sk\u0105pym r\u0119cznikiem, kt\u00f3ry \nzsuwa\u0142 si\u0119 nieustannie. Skry\u0142a si\u0119 wraz z g\u0142ow\u0105 w po\u015bcieli, przytulaj\u0105c do jego \ncia\u0142a i pi\u017camy. Laptop przeszkadza\u0142. Wysun\u0119\u0142a si\u0119 zn\u00f3w spod ko\u0142dry i zacz\u0119\u0142a \nodruchowo spogl\u0105da\u0107 na ekran. Rozmawia\u0142 z Rabi\u0105. \n– Pozdr\u00f3w j\u0105 ode mnie \u2013 poprosi\u0142a – wszystko u nich w porz\u0105dku? Jak min\u0119\u0142a \npodr\u00f3\u017c? \n– Tak, wszystko dobrze. Podr\u00f3\u017c \u2013 bezproblemowo. Dzieci by\u0142y podobno marudne. \nMomina cz\u0119sto o tobie wspomina, powinna\u015b do niej zadzwoni\u0107. \n– Tak, dawno nie widzia\u0142am si\u0119 ju\u017c dzie\u0107mi. No, ale teraz maj\u0105 mn\u00f3stwo innych \natrakcji, tabun kuzyn\u00f3w i kuzynek ameryka\u0144skich. \n– By\u0107 mo\u017ce. Ale je\u015bli chcia\u0142aby\u015b pojecha\u0107 ze mn\u0105 do Houston, to prosz\u0119 bardzo. \nGdy przyjad\u0119 przeniesiemy si\u0119 i tak do hotelu. \u2013 Anna zamilk\u0142a. Nie mia\u0142a ochoty \njecha\u0107. Niepotrzebnie zacz\u0119\u0142a t\u0119 rozmow\u0119 o Rabii i dzieciach. Zn\u00f3w. Schowa\u0142a si\u0119 \npod ko\u0142dr\u0119, aby unikn\u0105\u0107 odpowiedzi. Czy on nie wiedzia\u0142 jednak jaka b\u0119dzie \nodpowied\u017a? To ju\u017c nie te czasy, gdy mieszkali razem. Min\u0119\u0142y chwil\u0119, gdy Anna \nskupia\u0142a ca\u0142\u0105 uwag\u0119 na umiej\u0119tno\u015bci kontrolowania emocji, gdy stara\u0142a si\u0119 \ntolerowa\u0107, przyjmowa\u0107 kompromisy, rozumie\u0107. Utrzymywa\u0142a pozytywne relacje z \nRabi\u0105. Na odleg\u0142o\u015b\u0107. Obecno\u015b\u0107 jej dzieci jednak, kontakt z nimi, by\u0142 jedynie \nbolesny. Zazdro\u015bci\u0142a? By\u0107 mo\u017ce. By\u0107 mo\u017ce tak w\u0142a\u015bnie nale\u017ca\u0142o to nazwa\u0107. \n– M\u00f3j najm\u0142odszy syn r\u00f3wnie\u017c chcia\u0142by ci\u0119 zobaczy\u0107. \u2013 Farid przerwa\u0142 ci\u0105g my\u015bli \nAnny kontynuuj\u0105c rozpocz\u0119ty wcze\u015bniej watek – Nie pami\u0119ta ju\u017c za dobrze swojej \ndrugiej mamy. Ju\u017c m\u00f3wi i chodzi. A po raz ostatni widzia\u0142a\u015b go przecie\u017c tak \ndawno. \n– To prawda. By\u0142 bobasem. Ale kochanie, to nie jest moje dziecko. Dobrze, \n\u015bwietnie, mia\u0142e\u015b wspania\u0142e intencje prosz\u0105c mnie abym zajmowa\u0142a si\u0119 nim kiedy\u015b, \nw momencie gdy by\u0142 male\u0144ki, gdy Rabia mia\u0142a pe\u0142ne r\u0119ce roboty przy pozosta\u0142ych \ndwojgu. Ale to nie moje dziecko. Wiesz jak ja si\u0119 czuj\u0119? C\u00f3\u017c, powiniene\u015b \nwiedzie\u0107, \u017ce czuj\u0119 zazdro\u015b\u0107, jako kobieta. Niezale\u017cnie od decyzji, jakie \npodj\u0105\u0142e\u015b, czy mo\u017ce podj\u0119li\u015bmy, w sprawie potomstwa. \n– Zazdro\u015b\u0107? A czy wiesz jak ja si\u0119 czuj\u0119 za ka\u017cdym razem gdy wypuszczasz si\u0119 w \npodr\u00f3\u017c samotnie? Gdy wracasz szcz\u0119\u015bliwa i radosna i opowiadasz mi o swoich \nnowych znajomych. \n– Dlaczego zmieniasz temat? I o kogo jeste\u015b w tej chwili zazdrosny, o Franka, o \nAngelik\u0119? \n– Nie \u017cartuj prosz\u0119. Oczywi\u015bcie, \u017ce my\u015bl\u0119 o Franku. Przykro mi Anno, ale sama \nwiesz, \u017ce w pewnym sensie straci\u0142em do ciebie zaufanie. Chc\u0119 wi\u0119c teraz \nwiedzie\u0107, czy co\u015b mi\u0119dzy wami by\u0142o. \n– Ale\u017c nic nie by\u0142o. Absolutnie nic. Wiem, \u017ce by\u0107 mo\u017ce masz prawo do \npodejrzliwo\u015bci, ale dlaczego nigdy nie pr\u00f3bujesz mnie zrozumie\u0107? Ani nie \npr\u00f3bujesz zrozumie\u0107 tamtej sytuacji sprzed dwu lat. By\u0142am samotna, pe\u0142na \nw\u0105tpliwo\u015bci. Wok\u00f3\u0142 s\u0142ysza\u0142am r\u00f3\u017cne opinie i tysi\u0105ce narzeka\u0144 na ciebie. Sama nie \nwiedzia\u0142am ju\u017c, w co wierzy\u0107. Wiesz sam, jak bliska by\u0142am wtedy decyzji o \nrozstaniu. By\u0107 mo\u017ce w moim umy\u015ble to si\u0119 ju\u017c w\u0142a\u015bciwie wtedy sta\u0142o. Chcia\u0142am by\u0107 \nwolna, chcia\u0142am zwi\u0105za\u0107 si\u0119 z kim\u015b, kto b\u0119dzie sam wolny, kto da mi nie tylko \nmi\u0142o\u015b\u0107, ale i mo\u017cliwo\u015b\u0107 \u017cycia wedle schemat\u00f3w, kt\u00f3re by\u0142y mi bli\u017csze, mnie, \nEuropejce. Farid, zw\u0105tpi\u0142am wtedy w pomy\u015blno\u015b\u0107 naszego zwi\u0105zku. Dlatego\u2026 Dlatego \nci\u0119 zdradzi\u0142am. Poczu\u0142am nareszcie \u017ce niczego nie musz\u0119 udowadnia\u0107, nie musz\u0119 \npilnowa\u0107 swoich uczu\u0107 i szuka\u0107 kompromis\u00f3w, mog\u0119 by\u0107 w pe\u0142ni sob\u0105. Ale kocha\u0142am \nci\u0119, nigdy nie przesta\u0142am ci\u0119 kocha\u0107. To wszystko po prostu mnie wtedy \nprzeros\u0142o. Multum problem\u00f3w i ty, od kt\u00f3rego nie mog\u0142am nigdy oczekiwa\u0107 pe\u0142nego \nwsparcia, bo zawsze przecie\u017c by\u0142a te\u017c ona. Ona, och. Lubi\u0119 Rabi\u0119 ogromnie, ale \nnie wymagaj ode mnie za du\u017co, prosz\u0119. Ponadto czy nigdy nie zdarzy\u0142o ci si\u0119 mnie \nzdradzi\u0107? Przecie\u017c oboje wiemy, \u017ce tak! Dlaczego te odmienne kryteria dla kobiet \ni m\u0119\u017cczyzn, och jak\u017ce nienawidz\u0119 czasem tej twojej, twojej ale i mojej naszej \nkultury patriarchalnej. \u2013 Anna oddycha\u0142a szybko, przerwa\u0142a na chwil\u0119 jakby \nzabrak\u0142o jej tchu. \u017bachn\u0119\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu – Nie potrafi\u0119 \u015bcierpie\u0107 tych dyskusji i \nsytuacji w kt\u00f3re si\u0119 wik\u0142am. Farid, musz\u0119 na chwil\u0119 wyj\u015b\u0107. Przykro mi. \u2013 Anna \nwsta\u0142a gwa\u0142townie i zacz\u0119\u0142a si\u0119 szybko ubiera\u0107. \n– Gdzie chcesz i\u015b\u0107? P\u00f3\u017ano jest! \n– Nigdzie! Nie wiem. Mo\u017ce na basen. Musz\u0119 odreagowa\u0107. \n– Sama? \n– Dlaczego nie? Ponad siedemdziesi\u0105t procent czasu sp\u0119dzam samotnie, zdala od \nciebie! Dlaczego w\u00f3wczas nie pytasz dlaczego tak wiele rzeczy robi\u0119 sama! \u2013 \nFarid us\u0142ysza\u0142 ju\u017c tylko trza\u015bni\u0119cie drzwiami i jej szybkie kroki na zewn\u0105trz. \n \n \n Basen by\u0142 jeszcze otwarty, ostatnie dwadzie\u015bcia minut. Zamykali o p\u00f3\u0142nocy. \nBy\u0142a sama, ani \u017cywej duszy o tej porze. By\u0142a przyzwyczajona, zawsze chodzi\u0142a na \nma\u0142o znane, puste baseny. Zasady skromno\u015bci muzu\u0142ma\u0144skiej? Unikanie obecno\u015bci \nm\u0119\u017cczyzn? A mo\u017ce powodem by\u0142 po prostu wstyd i kompleksy zwi\u0105zane z jej \nsylwetk\u0105, cho\u0107 od wielu lat by\u0142y one nieuzasadnione. Schud\u0142a, po trzydziestce \nwygl\u0105da\u0142a \u015bwietnie. Kompleksy jednak pozosta\u0142y. \nAnna samotnie przemierza\u0142a d\u0142ugo\u015b\u0107 niebieskiego zbiornika, w t\u0119 i z powrotem, \nraz , dwa, trzy i zn\u00f3w. Wiele razy, a\u017c do zm\u0119czenia, do utraty si\u0142. P\u0142ywanie \nwprowadza\u0142o w trans, \u017cabka, plecy, \u017cabka, plecy, \u017cabka, \u017cabka, \u017cabka. Ulga. I \nodpr\u0119\u017cenie. Po p\u00f3\u0142 godzinie otworzy\u0142a cicho drzwi ich pokoju hotelowego. Na \nszcz\u0119\u015bcie, mimo \u017ce wychodzi\u0142a zdenerwowana, nie zapomnia\u0142a zabra\u0107 swojej karty \nmagnetycznej. Farid spa\u0142, lampka zapalona, laptop na \u0142\u00f3\u017cku, w nogach. Zapewne \nprzy\u0142o\u017cy\u0142 g\u0142ow\u0119 na chwil\u0119, chc\u0105c odpocz\u0105\u0107, by\u0107 mo\u017ce sfrustrowany po minionej \ndyskusji, i tak zasn\u0105\u0142. Zrobi\u0142o jej si\u0119 go \u017cal. Czy nie stara\u0142 si\u0119 by\u0107 dobrym \nm\u0119\u017cem? Nigdy jej niczego nie brakowa\u0142o. Brakowa\u0142o\u2026? Tak, jego obecno\u015bci. Ale to \nby\u0142y regu\u0142y gry, kt\u00f3re przyj\u0119\u0142a ju\u017c na pocz\u0105tku, z ca\u0142\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105. Anna \nzdj\u0119\u0142a komputer z \u0142\u00f3\u017cka, wsun\u0119\u0142a si\u0119 pod ko\u0142dr\u0119, przytuli\u0142a do niego i pr\u00f3bowa\u0142a \nzasn\u0105\u0107. Poczu\u0142a, \u017ce obudzi\u0142 si\u0119. Poczu\u0142 jej obecno\u015b\u0107 i zacz\u0105\u0142 jej szuka\u0107 ustami \ni d\u0142o\u0144mi. Podda\u0142a si\u0119 tylko, zm\u0119czona p\u0142ywaniem, pozwoli\u0142a, aby dotkn\u0105\u0142 j\u0105, \npie\u015bci\u0142 i wzi\u0105\u0142. Tak jak zawsze, gdy budzi\u0142 si\u0119 w \u015brodku nocy. Troch\u0119 leniwie, \ntroch\u0119 nami\u0119tnie. Szybko. <\/p>\nKsi\u0119\u017cyc znikn\u0105\u0142 z pola widzenia i w pokoju zrobi\u0142o si\u0119 naprawd\u0119 ciemno. Anna od \ndwu godzin ju\u017c my\u015bla\u0142a, wspomina\u0142a, nie mog\u0142a zaufa\u0107 morfeuszowi. Postanowi\u0142a \nwsta\u0107 i usi\u0105\u015b\u0107 przy toaletce, otworzy\u0107 komputer i napisa\u0107 kilka s\u0142\u00f3w, mo\u017ce \nwiersz, mo\u017ce list. Kilka minut przed lustrem przy toaletce i oczekiwanie na \nwielkie otwarcie k\u0142opotliwych okienek. W kilkana\u015bcie minut powsta\u0142 list, d\u0142ugi, \nciep\u0142y list do Rabii. Przeprosiny za zanieobecno\u015b\u0107 przysz\u0142\u0105 w Houston, \npozdrowienia i poca\u0142unki dla dzieci, zwierzenia na temat w\u0142asnych plan\u00f3w pracy i \npisania, zwierzenia na granicy intymno\u015bci, o dzieciach, o pragnieniach, kt\u00f3re, \ncho\u0107 zdawa\u0142y si\u0119 by\u0142y st\u0142umione, tu, w Ameryce zn\u00f3w od\u017cy\u0142y. By\u0107 mo\u017ce pod wp\u0142ywem \ndawnych wspomnie\u0144 pobytu w Pensacola, by\u0107 mo\u017ce pod wp\u0142ywem problem\u00f3w i opowie\u015bci \nAngeliki. List na wiele d\u0142ugich linijek, kt\u00f3re Rabia czyta\u0107 b\u0119dzie pewnie z \nzaciekawieniem, na kt\u00f3ry Anna nigdy nie dostanie odpowiedzi. Jak zwykle. \nPozdrowienia. Podpis. Nowy plik i jeszcze ten pe\u0142en niecierpliwo\u015bci i straconych \nz\u0142udze\u0144, wiersz. Nareszcie poczu\u0142a si\u0119 senna. \n \n \n \n \n \n <\/p>\n\n \n \n9. \n \n \n \nNajszybszym \u015brodkiem transportu w Nowym Jorku jest metro. Frank i Angelika z \nmap\u0105 w r\u0119ku skierowali si\u0119 ku linii numer sze\u015b\u0107, kt\u00f3ra zawie\u017a\u0107 ich mia\u0142a \nbezpo\u015brednio na skrzy\u017cowanie Lexington avenue i ulic\u0119 68. Stamt\u0105d nale\u017ca\u0142o \nprzespacerowa\u0107 si\u0119 na East 70th Street gdzie znajdowa\u0142 si\u0119 szpital zwany Center \nfor Reproductive Medecine and Infertility, zwany kr\u00f3tko CRMI. O\u015brodek ten, w \nsamym centrum miasta, w New York City, dzia\u0142a\u0142 pod patronatem Cornell \nUniversity. Stosowa\u0142 on ciekaw\u0105 metod\u0119 wykorzystania kom\u00f3rek kobiecych przysz\u0142ej \nmatki pobranych z wn\u0119trza macicy, dla procesu zap\u0142odnienia i rozwoju kom\u00f3rki \njajowej w prob\u00f3wce. Wcze\u015bniej u\u017cywano kom\u00f3rek zwierz\u0119cych. Doktor Farid \nzdecydowanie stawia\u0142 t\u0119 metod\u0119 wy\u017cej ponad pierwotn\u0105, barbarzy\u0144sk\u0105, jak \ntwierdzi\u0142. \nAngelika by\u0142a zdenerwowana. Frank musia\u0142 sam czuwa\u0107 nad odnalezieniem kierunku \ndrogi i zachowa\u0107 orientacj\u0119 w terenie, ona bowiem, a widzia\u0142 swoj\u0105 \u017con\u0119 w tak \nwielkim stanie roztargnienia po raz pierwszy, nie potrafi\u0142a na niczym skupi\u0107 \nuwagi poza m\u0105j\u0105c\u0105 nast\u0105pi\u0107 za nieca\u0142\u0105 godzin\u0119 rozmow\u0105 z doktorem. Prawd\u0105 by\u0142o \njednak i to, \u017ce Frank nigdy dot\u0105d nie towarzyszy\u0142 \u017conie podczas wizyt u \nginekologa. Mo\u017ce by\u0142a wi\u0119c to jej naturalna w takiej sytuacji postawa? Tak \nodmienna od tej jak\u0105 obserwowa\u0142 na co dzie\u0144, zr\u00f3wnowa\u017conej i rozs\u0105dnej \u2013 my\u015bla\u0142 \nzachowuj\u0105c milczenie od momentu opuszczenia hotelu, a\u017c do chwili przest\u0105pienia \nprogu szpitala. Angelika za\u015b rzuca\u0142a od czasu do czasu chaotyczne uwagi, kt\u00f3rych \nsensu Frank nie stara\u0142 si\u0119 nawet zrozumie\u0107. Co\u015b jej si\u0119 przypomina\u0142o. O czym\u015b \nnie mog\u0142a zapomnie\u0107. Za wszelk\u0105 cen\u0119 musia\u0142a postawi\u0107 doktorowi to w\u0142a\u015bnie \npytanie. Nareszcie. Drzwi do gabinetu na pi\u0119trze by\u0142y zamkni\u0119te. Angelika \npodesz\u0142a i delikatnie zapuka\u0142a. Odezwa\u0142 si\u0119 zapraszaj\u0105cy g\u0142os z wewn\u0105trz. \n– Chod\u017a ze mn\u0105. \u2013 poci\u0105gn\u0119\u0142a m\u0119\u017ca za sob\u0105. Chc\u0119 aby\u015b by\u0142 ze mn\u0105, ostatecznie\u2026 \nzgodzi\u0142e\u015b si\u0119 \u2013 pu\u015bci\u0142a mu najmniej oczekiwane przez niego w tej chwili \nkpiarskie oczko. Weszli wi\u0119c oboje. Anna pierwsza podesz\u0142a do biurka doktora i \nus\u0142ysza\u0142a zaproszenie zaj\u0119cia fotela na wprost jego biurka. Frank usiad\u0142 na \nkrze\u015ble obok. Doktor Farid by\u0142 cz\u0142owiekiem do\u015b\u0107 wysokim, dobrze zbudowanym i \nprzystojnym. Tak oceni\u0142a go Angelika w ci\u0105gu kilku minut, gdy podni\u00f3s\u0142 si\u0119 poda\u0142 \njej r\u0119k\u0119 i jej m\u0119\u017cowi w ge\u015bcie powitania. Ona r\u00f3wnie\u017c poczu\u0142a, \u017ce ten m\u0119\u017cczyzna, \nkt\u00f3rego wygl\u0105d by\u0142 tak egzotyczny i poci\u0105gaj\u0105cy, bacznie j\u0105 obserwuje, jej \nzachowanie, spos\u00f3b m\u00f3wienia, ocenia jej zdolno\u015bci umys\u0142owe, charakter, studiuje \njej cia\u0142o. To by\u0142o niecodzienne uczucie, kt\u00f3rego Angelika do tej pory nie \ndoznawa\u0142a w gabinetach lekarzy. Ci, kt\u00f3rych pozna\u0142a byli zazwyczaj wpatrzeni w \nkart\u0119 pacjenta, analizy medyczne, w ko\u0144cu zapatrzeni we w\u0142asne pi\u00f3ro i biurko. \nDopiero w momencie, gdy pacjentka musia\u0142a podda\u0107 si\u0119 ogl\u0119dzinom, lekarz zwyk\u0142 \nspogl\u0105da\u0107 na ni\u0105 wzrokiem, kt\u00f3ry nie wyra\u017ca\u0142 \u017cadnych uczu\u0107, zupe\u0142nie jakby \nspogl\u0105danie na kobiece piersi, czy narz\u0105dy rozrodcze by\u0142o czynno\u015bci\u0105 tak \nnaturaln\u0105 i codzienn\u0105 jak spogl\u0105danie na przedmioty martwe, na okazy \nzoologiczne, na wsp\u00f3\u0142ziomk\u00f3w w autobusie. Zupe\u0142nie jakby ich ogl\u0105danie nie \nwzbudza\u0142o absolutnie \u017cadnych odczu\u0107, co m\u00f3wi\u0107 o podnieceniu, ekscytacji. \nTymczasem doktor Farid zachowywa\u0142 si\u0119 zupe\u0142nie inaczej. Uwa\u017cnie obejrza\u0142 kobiec\u0105 \nfigur\u0119 Angeliki, tak \u017ce ona poczu\u0142a si\u0119 niepewnie, i w chwili gdy Frank usiad\u0142 \nobok niej przysun\u0119\u0142a si\u0119 bli\u017cej wraz z fotelem, przechyli\u0142a w jego stron\u0119 i \npo\u0142o\u017cy\u0142a d\u0142o\u0144 na jego d\u0142oni spoczywaj\u0105cej na kolanie. Frank nie zareagowa\u0142. \nDoktor za\u015b zrozumia\u0142 aluzj\u0119 bez s\u0142owa i cofn\u0105\u0142 si\u0119 w fotelu, opar\u0142 wygodnie i z \ndystansem zadaj\u0105c pytania co do przebiegu dotychczasowego leczenia \nginekologicznego Angeliki, przegl\u0105da\u0142 podane mu przez ni\u0105 badania, analizy i \nopinie medyczne lekarzy florydzkich. Po chwili poprosi\u0142 tonem pe\u0142nym taktu, \ngrzecznym a nawet przepraszaj\u0105cym, o mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozmowy sam na sam z pacjentk\u0105. \nAngelika przez chwil\u0119 nie odzywa\u0142a si\u0119, w ko\u0144cu potakuj\u0105co skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 w \nstron\u0119 m\u0119\u017ca. Frank wyszed\u0142. W momencie gdy zamkn\u0119\u0142y si\u0119 drzwi doktor zapyta\u0142 czy \nna pewno wszystko by\u0142o w porz\u0105dku, je\u015bli chodzi o sprawy p\u0142ciowe jej m\u0119\u017ca. \nAngelika kiwaj\u0105c g\u0142ow\u0105 przyzna\u0142a, \u017ce uda\u0142o jej si\u0119 nam\u00f3wi\u0107 go, aby podda\u0142 si\u0119 \ntestowi p\u0142odno\u015bci. Analiza wykaza\u0142a, \u017ce jej m\u0105\u017c jest p\u0142odny. Doktor pochyli\u0142 \ng\u0142ow\u0119. I powoli zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 \n– Wyczuwam dystans w zachowaniu pani m\u0119\u017ca. Rozumiem, \u017ce zdaje sobie pani spraw\u0119, \n\u017ce wiele zale\u017cy tak\u017ce od jego postawy pozytywnej, optymistycznej i od jego \nwsp\u00f3\u0142pracy. Tak jak powiedzia\u0142em ju\u017c wcze\u015bniej metoda in vitro obejmuje pobranie \nzar\u00f3wno kom\u00f3rki jajowej przysz\u0142ej matki jak i nasienia przysz\u0142ego ojca. Pani m\u0105\u017c \nmusi r\u00f3wnie\u017c przyj\u0105\u0107 pewne warunki, zachowa\u0107 zasady, kt\u00f3re szczeg\u00f3\u0142owo zostan\u0105 \npa\u0144stwu przekazane w momencie rozpocz\u0119cie kuracji. \u2013 doktor Farid spojrza\u0142 w \noczy Angelice szukaj\u0105c znaku zrozumienia i akceptacji. \u2013 Przepraszam za moje \nzachowanie w momencie gdy pa\u0144stwo weszli do gabinetu. Czasem trudno poskromi\u0107 \nm\u0119sk\u0105 natur\u0119. Zw\u0142aszcza w obecno\u015bci tak pi\u0119knej kobiety \u2013 Farid spojrza\u0142 na \nkobiet\u0119 siedz\u0105c\u0105 po drugiej stronie biurka. Angelika westchn\u0119\u0142a i wzruszy\u0142a \nramionami. Postanowi\u0142a jednak wykorzysta\u0107 moment nieformalnej rozmowy i zada\u0107 \nkilka pyta\u0144, na kt\u00f3re uparcie nie znajdowa\u0142a odpowiedzi. \n– Drogi doktorze… Anna wiele nam o panu opowiada\u0142a. Same pozytywne rzeczy \u2013 \ndorzuci\u0142a ostatnie zdanie, widz\u0105c ironiczne zdziwienie na twarzy Farida. \n– W istocie? \n– Tak. Ale ja chcia\u0142abym wiedzie\u0107 co\u015b wi\u0119cej, je\u015bli nie uzna pan tego za \nniedyskretno\u015b\u0107. A raczej co\u015b wi\u0119cej o pana pogl\u0105dach. Ot\u00f3\u017c Anna opowiada\u0142a mi \ndu\u017co o islamie. Wiem, \u017ce oboje pa\u0144stwo s\u0105 muzu\u0142manami. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce \nspraw\u0105 naturaln\u0105 dla muzu\u0142manina jest posiadanie dzieci w zwi\u0105zku z \u017con\u0105. Nawet\u2026 \n– Angelika zawaha\u0142a si\u0119 nie wiedz\u0105c czy tak dalekie posuwanie si\u0119 w kwestiach \n\u017cycia prywatnego doktora jest spraw\u0105 po\u017c\u0105dan\u0105 i z gruntu stosown\u0105 w tych \nokoliczno\u015bciach. Widz\u0105c jednak przychylny u\u015bmiech i ani \u015bladu za\u017cenowania, a \nraczej zaciekawienie na twarzy Farida ci\u0105gn\u0119\u0142a dalej. \u2013 Nawet je\u015bli jest to \ndruga \u017cona. \n– Ma pani racj\u0119. Potomstwa jest instotnym elementem zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego. A \njednak wszystko ma sw\u00f3j czas i miejsce. Zawsze powtarzam Annie, \u017ce przyjdzie \nczas odpowiedni. W tej chwili oboje jeste\u015bmy zaj\u0119ci, podr\u00f3\u017cujemy, mamy \nobowi\u0105zki. Nie s\u0105dz\u0119 zreszt\u0105 aby ona tak \u0142atwo chcia\u0142a pozby\u0107 si\u0119 swoich ambicji \nprofesjonalnych. Firmy, galerii, pisania. \n– Dlaczego mia\u0142aby si\u0119 ich wyrzeka\u0107? Nie s\u0105dzi pan, \u017ce da si\u0119 te sprawy \npo\u0142\u0105czy\u0107, zawiesie\u0107, powr\u00f3ci\u0107 do nich w odpowiednim czasie? \u2013 g\u0142os Angeliki \npodni\u00f3s\u0142 si\u0119 o ton. \n– Pani Angeliko, o co chodzi? Mam wra\u017cenie, \u017ce jest pani adwokatem Anny. Sk\u0105d to \nnag\u0142e zainteresowanie? \n– Och, nie, bro\u0144 Bo\u017ce. Nigdy. Po prostu ogromnie lubi\u0119 dzieci, pracuj\u0119 z nimi, i \noczekuj\u0119 z wielk\u0105 nadziej\u0105 w\u0142asnych, jak mo\u017ce si\u0119 pan domy\u015bla\u0107. Bardzo polubi\u0142am \nAnn\u0119. Du\u017co my\u015bla\u0142am o jej sytuacji, o Pa\u0144stwa sytuacji.. Ja wiem, \u017ce to \nw\u015bcibstwo, moja niedyskrecja, ale niech Pan pozwoli mi to powiedzie\u0107, doktorze – \not\u00f3\u017c my\u015bl\u0119, \u017ce jest bardzo niewiele kobiet, kt\u00f3re z jakich\u015b powod\u00f3w rezygnuj\u0105 \n\u015bwiadomie z macierzy\u0144stwa albo przesuwaj\u0105 je na odleg\u0142y i niekre\u015blony w \nprzysz\u0142o\u015bci termin, i po wielu latach, gdy jest ju\u017c na macierzy\u0144stwo w zasadzie \nza p\u00f3\u017ano, nie \u017ca\u0142uj\u0105 swojej dycyzji. \n– Anna jest kobiet\u0105 dojrza\u0142\u0105 i rozs\u0105dn\u0105. Jest wolna i niezale\u017cna ode mnie w \ndu\u017cym stopniu. Nie wiem czym by\u0142a pokierowana jej decyzja, ale zgodzi\u0142a si\u0119 na \nmoj\u0105 propozycj\u0119. Jednocze\u015bnie ma pani troch\u0119 racji pytaj\u0105c o moje pogl\u0105dy. \nRzyczywi\u015bcie r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 one nieco od opinii, kt\u00f3re us\u0142yszy pani od tych, kt\u00f3rzy \nwszelkie regu\u0142y islamu traktuj\u0105 w spos\u00f3b \u015bmiertelnie powa\u017cny, w\u015br\u00f3d \nkonserwatyst\u00f3w islamskich. Ja si\u0119 do nich nie zaliczam. Uwa\u017cam, \u017ce para \nma\u0142\u017ce\u0144ska ma prawo decydowa\u0107 o sobie i o chwili pojawienia si\u0119 potomstwa. Ja \nsk\u0142aniam si\u0119 ku dalekiemu terminowi w przysz\u0142o\u015bci. Oboje mamy z Ann\u0105 wiele \nzaj\u0119\u0107, wiele obowi\u0105zk\u00f3w, wiele pasji. Nie s\u0105dz\u0119, aby ona chcia\u0142a porzuci\u0107 obecny \nstyl \u017cycia i po\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 macierzy\u0144stwu, wymieni\u0107 wolno\u015b\u0107 na uzale\u017cnienie od \ndzieci. \n– Ma pan szczeg\u00f3lne pogl\u0105dy, w\u0142a\u015bciwie nazwa\u0142abym je \u2013 liberalnymi. \n– Nie interesuje mnie to, jak zaszufladkuje si\u0119 moje pogl\u0105dy. Mam ju\u017c troje \ndzieci i wiem jak wielk\u0105 s\u0105 rado\u015bci\u0105, a jednocze\u015bnie ci\u0119\u017carem. \n– W\u0142a\u015bnie, s\u0105 r\u00f3wnie\u017c rado\u015bci\u0105. Dlaczego wi\u0119c uwa\u017ca pan, \u017ce Anna nie powinna \npozna\u0107 przyjemno\u015bci bycia matk\u0105? \n– Nie, myli si\u0119 pani, niczego Annie nie zabraniam, ani nie odmawiam. Chcia\u0142bym \naby by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa. Bardzo j\u0105 kocham, a jednocze\u015bnie wiem, \u017ce to co robi, jej \ngaleria, praca w wydawnictwie, pisarstwo jest jej pasj\u0105 i nie chcia\u0142aby z niej \ntak \u0142atwo zrezygnowa\u0107. Nasze ma\u0142\u017ce\u0144stwo jest jednak jeszcze m\u0142ode, Anna niedawno \nprzesz\u0142a na islam. Jej wiara jest r\u00f3wnie\u017c \u015bwie\u017ca. Jest neofitk\u0105. Potrzebuje \nczasu, aby poj\u0105\u0107 ca\u0142\u0105 istot\u0119 islamu. Dzieci za\u015b, wychowanie muzu\u0142ma\u0144skich dzieci \nto odpowiedzialno\u015b\u0107. Ponadto niech pani spojrzy wok\u00f3\u0142 siebie! Ile sierot na \n\u015bwiecie. Ile wojen, potrzebuj\u0105cych. Ile rzeczy w kt\u00f3re mo\u017cna si\u0119 zaanga\u017cowa\u0107. \nAdopcja, pomoc dora\u017ana, pomoc dzieciom g\u0142oduj\u0105cym, chorym. Anna jest r\u00f3wnie\u017c \ncz\u0142onkiem kilku organizacji charytatywnych. Zaj\u0119cie si\u0119 w\u0142asn\u0105 rodzin\u0105 to w \npewien spos\u00f3b egoizm, nie s\u0105dzi pani? Trzeba mysle\u0107 globalnie, by\u0107 spo\u0142ecznikem, \nspojrze\u0107 szerzej, nie obejmowa\u0107 wzrokiem jedynie w\u0142asne podw\u00f3rko. To pr\u00f3buj\u0119 \nwszystkim wyt\u0142umaczy\u0107. Annie r\u00f3wnie\u017c. Wydaje mi si\u0119, \u017ce si\u0119 dobrze rozumiemy. A \nteraz, je\u015bli pani pozwoli, musz\u0119 wraca\u0107 do pracy. Zagadali\u015bmy si\u0119 nieprawda? \nMi\u0142o by\u0142o mi pani\u0105 pozna\u0107, ale my\u015bl\u0119, \u017ce ta dyskusja ponios\u0142a nas zbyt daleko od \nmeritum, od Pani przypadku Pani Angeliko \u2013 Angelika u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 nieco \nza\u017cenowana, w istocie, uprzytomni\u0142a sobie, \u017ce sp\u0119dzi\u0142a na rozmowie z doktorem \ndobry kwadrans, m\u0105\u017c tymczasem czeka\u0142 pod gabinetem i zastanawia\u0142 si\u0119 zapewne \ndlaczego rozmowa, trwa\u0142a a\u017c tak d\u0142ugo, by\u0107 mo\u017ce niepokoi\u0142 si\u0119 i martwi\u0142, by\u0107 \nmo\u017ce r\u00f3wnie\u017c niecierpliwili si\u0119 oczekuj\u0105cy na doktora pacjenci. Czy\u017c nie by\u0142 \nosob\u0105 szalenie zapracowan\u0105 i zaj\u0119t\u0105? Pewne by\u0142o jednak to, \u017ce jego s\u0142owa \nujawnia\u0142y szczeg\u00f3ln\u0105 charyzm\u0119. Mia\u0142 dar m\u00f3wienia i dar przekonywania. Angelika \nby\u0142a pod wra\u017ceniem jego teorii do tego stopnia, \u017ce potrafi\u0142a jedynie wys\u0142ucha\u0107 \ntego co m\u00f3wi\u0142, nie poddaj\u0105c tego logicznej obr\u00f3bce. Nie dziwi\u0142a si\u0119 ju\u017c zupe\u0142nie \nAnnie, kt\u00f3ra pozostawa\u0142a pod tak wielkim wp\u0142ywem tego interesuj\u0105cego cz\u0142owieka, \nszalenie autorytatywnego. Nie dziwi\u0142a si\u0119 \u017ce Anna tak bardzo i tak \u015blepo by\u0142a w \nnim zakochana. Po\u017cegna\u0142a si\u0119 z doktorem, um\u00f3wi\u0142a na kolejn\u0105 wizyt\u0119 w szpitalu. \nTym razem mia\u0142a ju\u017c uzyska\u0107 konkretny opis przebiegu bada\u0144, oraz otrzyma\u0107 \nprzepisane hormony, kt\u00f3re nakazano za\u017cywa\u0107 przez dwa tygodnie przez zabiegiem \npobrania kom\u00f3rek jajowych z jej organizmu. Wysz\u0142a z gabinetu zamy\u015blona, dopiero \ng\u0142os Franka przywr\u00f3ci\u0142 j\u0105 do rzeczywisto\u015bci. Odpowiedzia\u0142a spokojnie na \nwszystkie jego pytania, w g\u0142owie pozostawa\u0142a jednak jedna tylko my\u015bl \u2013 musia\u0142a \nzobaczy\u0107 si\u0119 z Ann\u0105 i wyja\u015bni\u0107 pewne kwestie. Za wszelk\u0105 cen\u0119 musia\u0142a na\u015bwietli\u0107 \nspraw\u0119 dzieci, macierzy\u0144stwa i bezp\u0142odno\u015bci, adopcji. Chcia\u0142a wiedzie\u0107 jaki by\u0142 \npunkt widzenia islamu. Czy zgadza\u0142 si\u0119 z jej intuicyjnym podej\u015bciem czy by\u0142 \nraczej zgodny z ideami doktora Farida? Nie potrafi\u0142a odm\u00f3wi\u0107 logiczno\u015bci jego \nwywodom, a jednak pozostawa\u0142a jaka\u015b nieokre\u015blona w\u0105tpliwo\u015b\u0107. Dlaczego tak silnie \nobstawa\u0142 przy oddaleniu perspektywy narodzin potomstwa ze zwi\u0105zku z Ann\u0105? Czy \nmia\u0142 tu znaczenie fakt, \u017ce on sam czu\u0142 si\u0119 ju\u017c w pe\u0142ni spe\u0142niony jako ojciec? – \nAngelika nie mog\u0142a zrozumie\u0107 do ko\u0144ca jakimi kr\u0119tymi drogami sz\u0142y my\u015bli doktora \nFarida. – Skoro jego powt\u00f3rne ma\u0142\u017ce\u0144stwo by\u0142o jawne i zaakceptowane, a by\u0142o \nprzecie\u017c akceptowane przez islam, gdzie tkwi\u0142 prawdziwy problem? Po chwili \nwczuwaj\u0105c si\u0119 w sytuacj\u0119 Anny, kt\u00f3ra stawa\u0142a jej si\u0119 coraz bli\u017csza, zaczyna\u0142a \nwsp\u00f3\u0142czu\u0107 jej skomplikowanej sytuacji \u017cyciowej. Czy jednak ka\u017cdy nie by\u0142 w pe\u0142ni \nodpowiedzialny za swoje \u017cycie? Anna by\u0142a pani\u0105 swego losu. Angelika pogr\u0105\u017cona w \nmy\u015blach nie odzywa\u0142a si\u0119 przez ca\u0142\u0105 niemal drog\u0119 do hotelu. Po powrocie za\u015b \nodczu\u0142a potrzeb\u0119 drzemki. Czu\u0142a si\u0119 psychicznie zm\u0119czona. Zasn\u0119\u0142a po chwili. \nSpa\u0142a twardo. Nie mog\u0142a us\u0142ysze\u0107 cichych krok\u00f3w Franka, gdy wychodzi\u0142 z pokoju \nzostawiaj\u0105c jedynie kr\u00f3tk\u0105 notatk\u0119 dla niej na szafce nocnej obok szerokiego \nwygodnego ma\u0142\u017ce\u0144skiego \u0142\u00f3\u017cka. \n \n \n \n \n \n \n \n <\/p>\n\n \n \n10. \n \n \n \n \n\u2026za tym idzie potrzeba wej\u015bcia w miejsk\u0105 energi\u0119 zakonu\u2026 – Frank przeczyta\u0142 \nodruchowo wycinek z prasy ponad g\u0142ow\u0105 czytaj\u0105cego. Staruszek siedzia\u0142 zgarbiony \ni pochylony nad gazet\u0105 tak, \u017ce trudno by\u0142o uwierzy\u0107, \u017ce jest w stanie co\u015b \nodczyta\u0107 z odleg\u0142o\u015bci pi\u0119ciu centymetr\u00f3w od tekstu. Co to za gazeta \u2013 \nzastanawia\u0142 si\u0119 Frank \u2013 zapewne jaki\u015b tygodnik religijny. Spos\u00f3b pisania \npachnia\u0142 modernizmem neochrze\u015bcija\u0144skim, kt\u00f3rego on nie znosi\u0142 i nie rozumia\u0142. \nTe nowoczesne kazania, w kt\u00f3rych gubi\u0142 w\u0105tek ju\u017c w nastej minucie s\u0142uchania. \nZwykle zasypia\u0142 w ko\u015bciele. Raz zdarzy\u0142a mu si\u0119 nawet g\u0142o\u015bniejsza drzemka. Od \ntej pory przesta\u0142 pojawia\u0107 si\u0119 w parafii, odrobin\u0119 ze wstydu, odrobin\u0119 z \npoczucia bezsensu uczestniczenia w nabo\u017ce\u0144stwach. Przeczytane przed chwil\u0105 \nzdanie utkwi\u0142o mu fragmentarycznie w pami\u0119ci \u2013 o jak\u0105 energi\u0119 zakonu chodzi\u0142o \u2013 \nzachodzi\u0142 w g\u0142ow\u0119. \u2013 Co autor mia\u0142 na my\u015bli u\u017cywaj\u0105c przymiotnika \u201emiejska\u201d. \nZakon w centrum miasta? Zakonnicy zaanga\u017cowani w prace urbanistyczne? Eh, bzdury \n\u2013 pochyli\u0142 si\u0119 gwa\u0142townie do przodu przyciskaj\u0105c niezr\u0119cznie staruszka do okna, \nbo w tym momencie autobus zahamowa\u0142 z piskiem opon. Frank zwymy\u015bla\u0142 pod nosem \nzar\u00f3wno kierowc\u0119 autobusu jak i niefortunnego szofera mercedesa, kt\u00f3ry wyjecha\u0142 \nnieostro\u017cnie z parkingu niemal tu\u017c pod ko\u0142a miejskiej komunikacji. Frank \nprzeprosi\u0142 siedz\u0105cego m\u0119\u017cczyzn\u0119 zaczytanego w swojej gazecie do tego stopnia, \u017ce \nniemal nie zwr\u00f3ci\u0142 uwagi na incydent drogowy. Przesun\u0105\u0142 si\u0119 o krok w prawo, aby \nnie dosz\u0142o do powt\u00f3rnego kontaktu cielesnego z siedz\u0105cym. Kierowca autobusu by\u0142 \nzdaje si\u0119 cholerykiem i nerwusem. Gwa\u0142towne hamowania zdarza\u0142y mu si\u0119 \nnieustannie. Nowa perspektywa, nieco z ty\u0142u pozwala\u0142a widzie\u0107 wyra\u017aniej nie \ntylko gazet\u0119, ale i wystaj\u0105ce spod d\u0142ugiego p\u0142aszcza dziwacznie kolorowe \nfa\u0142dowane szaty starca. Nieoczekiwanie siedz\u0105cy podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119 odwr\u00f3ci\u0142 j\u0105 i \nu\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do Franka. Ten poczu\u0142 si\u0119 za\u017cenowany. Znane mu by\u0142o to zjawisko. \nZbyt d\u0142ugo obserwowane osoby czuj\u0105 ci\u0119\u017car obcego spojrzenia. Starszy cz\u0142owiek \nspojrza\u0142 na niego wzrokiem, w kt\u00f3rym nie pojawi\u0142a si\u0119 uraza ani zdenerwowanie. \nNie by\u0142o nawet zdziwienia. Tylko ten szeroki u\u015bmiech. Bardzo du\u017ce ciemne oczy. \nStarzec przesun\u0105\u0142 r\u0119k\u0105 po \u0142ysej czaszce. Wsta\u0142 i spogl\u0105da\u0142 przez okno autobusu, \njakby chcia\u0142 upewni\u0107 si\u0119, \u017ce by\u0142 to rzeczywi\u015bcie jego przystanek, a po chwili \nzwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 de Franka z pytaniem. \n– Czy chcia\u0142by pan p\u00f3j\u015b\u0107 ze mn\u0105? Wydaje mi si\u0119, \u017ce usilnie pan czego\u015b szuka i \nnie mo\u017ce tego odnale\u017a\u0107. \n– W istocie, szukam mieszkania, na miesi\u0105c, dla mnie i mojej \u017cony \u2013 odpowiedzia\u0142 \nFrank prostolinijnie i zgodnie z prawd\u0105, nie doszukuj\u0105c si\u0119 dwuznaczno\u015bci w \nwypowiedzi nieznajomego. \u2013 staruszek roze\u015bmia\u0142 si\u0119. \n– W takim razie musz\u0119 panu co\u015b pokaza\u0107. Niech pan p\u00f3jdzie ze mn\u0105. Prosz\u0119. To nie \ndaleko. Zupe\u0142nie niedaleko. \u2013 doda\u0142 widz\u0105c, \u017ce autobus w\u0142a\u015bnie si\u0119 zatrzymuje a \nFrank waha si\u0119 najwyra\u017aniej nad podj\u0119ciem decycji. Wysiedli obaj. M\u0142ody silnej \nbudowy dryblas obok male\u0144kiego cho\u0107 trzymaj\u0105cego si\u0119 prosto, chudego, \u0142ysego \nstarca wygl\u0105da\u0142 komicznie. \n \nWkr\u00f3tce okaza\u0142o si\u0119, \u017ce starcowi nie brakowa\u0142o wigoru. Bardzo szybko i \nzdecydowanie zmierza\u0142 w kierunku Frankowi nieznanym. Autobus opu\u015bcili na \nprzedmie\u015bciach Brooklinu. Na granicy dzielnic. Bogate okolice, czyste ulice New \nYork City zamieni\u0142y si\u0119 paj\u0119czyn\u0119 w\u0119\u017cszych, zarzuconych \u015bmieciami ulic. Okolice \nnaziemnej stacji metra by\u0142y niezno\u015bnie ha\u0142a\u015bliwe. Ju\u017c kilka minut pod\u0105\u017cali \nwzd\u0142u\u017c drogi ponad kt\u00f3r\u0105 hucza\u0142 po torach poci\u0105g. Frank niecierpliwie spogl\u0105da\u0142 \nna zegarek niepokoj\u0105c si\u0119, \u017ce nie uda mu si\u0119 zd\u0105\u017cy\u0107 na um\u00f3wione spotkanie z \nprzyjacielem Anny, kt\u00f3ry poszukiwa\u0142 lokator\u00f3w do swojego jednopokojowego \nmieszkania. Wolne dwie godziny, kt\u00f3re rado\u015bnie zamierza\u0142 wykorzysta\u0107 na w\u0142\u00f3cz\u0119g\u0119 \npo obcym mie\u015bcie topnia\u0142y w zawrotnym tempie. Tymczasem nietaktem zdawa\u0142o si\u0119 \nzadzieranie ze staruszkiem i zmienianie powzi\u0119tej wcze\u015bniej decyzji. Frank mia\u0142 \nponadto poczucie, \u017ce rzeczywi\u015bcie za chwil\u0119 wy\u0142oni si\u0119 przed nim miejsce \ntajemnicze i ciekawe, na podobie\u0144stwo jego mieszka\u0144ca lub sta\u0142ego bywalca – \nstaruszka. Ten za\u015b co chwil\u0119 odwraca\u0142 si\u0119 do niego rzucaj\u0105c mu tajemniczy \nu\u015bmiech i upewniaj\u0105c si\u0119, \u017ce przypadkowo poznany wci\u0105\u017c pod\u0105\u017ca za nim krok w krok \ni nie gubi si\u0119 w t\u0142umie Amerykan\u00f3w i imigrant\u00f3w, handlarzy i dzieci, r\u00f3\u017cnych ras \ni kolor\u00f3w. Za kolejnym zakr\u0119tem pojawi\u0142 si\u0119 w ko\u0144cu niepozorny budynek. Szary i \nodrapany z farby, odpadaj\u0105cy tynk \u015bwiadczy\u0142, \u017ce w\u0142a\u015bciciel nie jest bogaczem, a \nmo\u017ce po prostu nie chce, aby jego siedziba nadmiern\u0105 zwraca\u0142a na siebie uwag\u0119. \nPonad drewnianymi drzwiami widnia\u0142 napis \u2013 ma\u0142a \u015awi\u0105tynia Buddyjska, a pod \nspodem Chuang Yen Monastery \u2013 biuro. Nieznajomy uczyni\u0142 ruch zapraszaj\u0105cy. Frank \npod\u0105\u017cy\u0142 za nim do pokoju, kt\u00f3ry rzeczywi\u015bcie przypomina\u0142 biuro, tymczasem tu\u017c \nobok znajdowa\u0142o si\u0119 wej\u015bcie do Sali, w kt\u00f3rej kilkana\u015bcie os\u00f3b siedzia\u0142o ze \nskrzy\u017cowanymi nogami na pod\u0142odze, w ciszy. Wszyscy skierowani byli twarzami w \nkierunku ma\u0142ego o\u0142tarzyka po przeciwleg\u0142ej stronie drzwi wej\u015bciowych. P\u00f3\u0142mrok \nzalegaj\u0105cy pomieszczenie nie pozwala\u0142 Frankowi dostrzec dok\u0142adnie co znajdowa\u0142o \nsi\u0119 na o\u0142tarzyku. By\u0142a to jaka\u015b male\u0144ka figurka obok kt\u00f3rej pali\u0142o si\u0119 kilka \nniskich \u015bwieczek. \n– To pos\u0105g Buddy. \u2013 wyja\u015bni\u0142 starzec, jakby odgadywa\u0142 my\u015bli Franka. Spojrza\u0142 na \nniego i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 na widok miny pe\u0142nej zmieszania i niezrozumienia \u2013 Budda \nto nasz duchowy przewodnik. O\u015bwiecony. On wskazuje nam \u015bcie\u017ck\u0119 o\u015bwiecenia i \nnirwany. \u2013 wyraz zdziwienia, ale i zainteresowania na twarzy Franka pog\u0142\u0119bia\u0142 \nsi\u0119. Starzec zawini\u0119ty w d\u0142ug\u0105 szat\u0119 z jednego czy dwu kawa\u0142k\u00f3w materia\u0142u, kt\u00f3ra \nsp\u0142ywa\u0142a do ziemi w fa\u0142dach, kontynuowa\u0142 wyw\u00f3d. Krok po kroku, powoli. \u2013 \nNirwana. Nirwana to stan najwy\u017cszego spokoju, stan najwy\u017cszego o\u015bwiecenia. Nie \nka\u017cdemu dane jest osi\u0105gn\u0105\u0107 taki stan, cho\u0107 ka\u017cdy z nas do niego d\u0105\u017cy. Potrzeba \nwiele godzin \u0107wicze\u0144 i kontemplacji. \n– Ci ludzie tam\u2026 kontempluj\u0105? \u2013 odwa\u017cy\u0142 si\u0119 zapyta\u0107 Frank. \n– Tak. Mo\u017cesz si\u0119 do nich przy\u0142\u0105czy\u0107 ch\u0142opcze. Id\u017a, ja tymczasem zadzwoni\u0119 do \nosoby, kt\u00f3ra zamierza wynaj\u0105\u0107 sw\u00f3j lokal. \u2013 Frank spojrza\u0142 na niego zaskoczony. \nZdo\u0142a\u0142 ju\u017c zapomnie\u0107 o celu swojej wizyty w tym miejscu. Spojrza\u0142 na zegarek. \nPozosta\u0142o jeszcze p\u00f3\u0142 godziny do spotkania. To jednak r\u00f3wnie\u017c mia\u0142o si\u0119 odby\u0107 na \nBrooklynie. Trzeba by\u0142o spojrze\u0107 na map\u0119, oceni\u0107 odleg\u0142o\u015b\u0107… Tymczasem jednak \nuparcie przyci\u0105ga\u0142a go tamta sala, otwarte drzwi i grupa kontempluj\u0105cych w \np\u00f3\u0142mroku i ruchomej po\u015bwiacie \u015bwiec. \n– Id\u017a. Usi\u0105d\u017a, zaobserwuj jak robi\u0105 to inni. I staraj si\u0119 odpr\u0119\u017cy\u0107, zrelaksowa\u0107. \nOddal od siebie wszelkie my\u015bli. Po prostu nie my\u015bl o niczym. Spr\u00f3buj. \u2013 Frank \npod\u0105\u017cy\u0142 cicho w kierunku sali, za wszelk\u0105 cen\u0119 nie chcia\u0142 zwr\u00f3ci\u0107 niczyjej \nuwagi, nikomu nie chcia\u0142 przeszkodzi\u0107. Jego wzrost przyci\u0105gn\u0105\u0142 mimo wszytstko \nwzrok siedz\u0105cych najbli\u017cej drzwi. Zaraz jednak powr\u00f3cili do poprzedniej pozy, \ng\u0142owa w lekkim pochyleniu, rozlu\u017anione cia\u0142o, nogi w postawie skrzy\u017cnej, d\u0142onie \nna kolanach, wyprostowany kr\u0119gos\u0142up. Cisza. Frank czu\u0142 si\u0119 nieco niezr\u0119cznie w \nswoich d\u017cinsach, skarpetkach z dziur\u0105. Zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c zdj\u0105\u0107 u progu ci\u0119\u017ckie \npodr\u00f3\u017cne, m\u0119skie – jak twierdzi\u0142, buty o grubych podeszwach. Pr\u00f3bowa\u0142 wczu\u0107 si\u0119 \nw cisz\u0119, w ten klimat skupienia i kontemplacji. G\u0142owa jednak wci\u0105\u017c opada\u0142a, czu\u0142 \nzm\u0119czenie i senno\u015b\u0107, kr\u0119gos\u0142up bola\u0142. Cia\u0142o nie przyzwyczajone do postawy \nsiedz\u0105cej skrzy\u017cnej buntowa\u0142o si\u0119 ju\u017c po kilku minutach. Ba\u0142 si\u0119, \u017ce za\u015bnie i \nzauwa\u017c\u0105 to wszyscy kontempluj\u0105cy. By\u0142o mu wstyd. By\u0107 mo\u017ce nie nadawa\u0142 si\u0119 do \ntego, nie dla niego by\u0142y \u0107wiczenia duchowe i kontemplacja. Zreszt\u0105 czy \nkiedykolwiek interesowa\u0142 si\u0119 t\u0105 duchowo\u015bci\u0105, jak nazywa\u0142a to Angelika? By\u0142o mu \nto obce i oboj\u0119tne. Kontemplacja jednak poci\u0105ga\u0142a. Rozlu\u017ani\u0142 si\u0119 i pogodzi\u0142 z \nmy\u015bl\u0105, \u017ce jest nieudacznikiem i niezr\u0119cznym na\u015bladawc\u0105 tych tu, buddyst\u00f3w. Czego \nw\u0142a\u015bciwie chcia\u0142, czego szuka\u0142? Po chwili wsta\u0142, nagle rozdra\u017cniony w\u0142asn\u0105 \nnaiwno\u015bci\u0105 i skierowa\u0142 si\u0119 do\u015b\u0107 gwa\u0142twownie w kierunku wyj\u015bcia. Tym razem jednak \n\u017cadne oczy nie odprowadzi\u0142y go do drzwi. Nikt z obecnych nie poruszy\u0142 si\u0119. Frank \nnie zwr\u00f3ci\u0142 na to jednak uwagi. Zak\u0142adaj\u0105c buty przy drzwiach us\u0142ysza\u0142 nad g\u0142ow\u0105 \ng\u0142os starca. \n– Ka\u017cdy na pocz\u0105tku odczuwa trudno\u015bci. Kontemplacja, skupienie, kontrola cia\u0142a, \nmi\u0119\u015bni, znu\u017cenia, senno\u015bc to kwestia \u0107wicze\u0144. Nic w \u017cyciu, co naprawd\u0119 cenne, \nnie przychodzi \u0142atwo, ch\u0142opcze. \u2013 Frank podni\u00f3s\u0142szy oczy dostrzeg\u0142 \u0142agodny \nu\u015bmiech m\u00f3wi\u0105cego, by\u0142a w nim jednak r\u00f3wnie\u017c odrobina ironii. \u2013 Prosz\u0119, oto \nadres mojego przyjaciela, buddysty, kt\u00f3ry szuka lokator\u00f3w. Zajrzyj do niego po \ndrodze do miejsca twojego um\u00f3wionego spotkania. \u2013 Sk\u0105d wiedzia\u0142 \u017ce Frank jest \num\u00f3wiony? Frank pos\u0142a\u0142 mu zdziwione spojrzenie \u2013 To \u017cadna wiedza tajemna. Wci\u0105\u017c \nspogl\u0105sz na zegarek. – roze\u015bmia\u0142 si\u0119 staruszek. \u2013 I zajrzyj do nas jeszcze. By\u0107 \nmo\u017ce nast\u0119pnym razem zechcesz odwiedzi\u0107 nasz\u0105 o wiele wi\u0119ksz\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 w \nCarmelu. Prosz\u0119, oto wizyt\u00f3wka. Carmel to dzielnica Nowego Jorku. Blisko. Do \nzobaczenia. \u2013 Frank poda\u0142 mu r\u0119k\u0119 na po\u017cegnanie i odszed\u0142 kieruj\u0105c si\u0119 \nwskaz\u00f3wkami na ma\u0142ej mapce, kt\u00f3r\u0105 narysowa\u0142 na kartce starzec. Zadzwoni\u0142 do \nprzyjaciela Anny, zapowiadaj\u0105c pi\u0119tnastominutowe sp\u00f3\u017anienie. We\u017amie taks\u00f3wk\u0119. \nTak. Tak b\u0119dzie szybciej. Machn\u0105\u0142. Zatrzyma\u0142a si\u0119 bia\u0142a odmienna od tych \neleganckich \u017c\u00f3\u0142tych w NYC. Wsiad\u0142. I poda\u0142 instrukcje kierowcy. \n \n <\/p>\n\n \n11 \n \n \nAnna by\u0142a ca\u0142kowicie uzale\u017cniona od komputera. Wstawa\u0142a rano i jeszcze senn\u0105 \nd\u0142oni\u0105 w\u0142\u0105cza\u0142a srebrny ma\u0142y guzik zasilania na laptopie, po czym sz\u0142a do \n\u0142azienki. Toaleta, prysznic, modlitwa, poranne pisanie, \u015bniadanie na czele z \nnieod\u0142\u0105czn\u0105 kaw\u0105 po turecku. Komputer zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c si\u0119 uruchomi\u0107 i czeka\u0142 na \nmoment zalogowania. Kilka szybkich ruch\u00f3w i ju\u017c otwarty by\u0142 plik z muzyk\u0105, tekst \nnowej powie\u015bci w wordzie i skrzynka emailowa. Emaile uzale\u017cnia\u0142y. Messangery \nby\u0142y zmor\u0105. W dniach podr\u00f3\u017cy komputer by\u0142 jednak jedyn\u0105 niemal mo\u017cliwo\u015bci\u0105 \nutrzymania kontakt\u00f3w prywatnych i profesjonalnych. Anna by\u0142a zm\u0119czona. Ca\u0142y \ndzie\u0144 stara\u0142a si\u0119 zako\u0144czy\u0107 rozpocz\u0119ty przed tygodniem rozdzia\u0142, jednak nie \npotrafi\u0142a. Wci\u0105\u017c pojawia\u0142y si\u0119 natr\u0119tne wiadomo\u015bci, powiadomienia o emailach. \nWszystko sprzysi\u0119g\u0142o si\u0119 przeciwko niej. Wszystko uniemo\u017cliwia\u0142o pisanie, \nwiedzia\u0142a jednak, \u017ce poblemem by\u0142a ona sama. Czego nie chcia\u0142a powiedzie\u0107, co \nstara\u0142a si\u0119 ukry\u0107? Czy sprzeniewierza\u0142a si\u0119 uczciwo\u015bci pisarskiej? \nZniecierpliwiona wsta\u0142a. Spojrza\u0142a na komputer z odleg\u0142o\u015bci dwu krok\u00f3w. Wyj\u0119\u0142a \nszybkim ruchem kart\u0119 sieciow\u0105 i w jednej chwili znik\u0142y migaj\u0105ce wiadomo\u015bci i \nmessengery wylogowa\u0142y si\u0119 jak jeden m\u0105\u017c. Zrestartowa\u0142a komputer i wysz\u0142a do \nkuchni, aby zrobi\u0107 sobie kolejny kubek ciep\u0142ej herbaty z mlekiem. Na stole \nle\u017ca\u0142a stara kolorowa gazeta z gatunku \u201ekobiecych\u201d. Anna przypomnia\u0142a sobie \nw\u00f3wczas jedne z pierwszych warsztat\u00f3w literackich, w jakich uczestniczy\u0142a \njeszcze z Suzanne. Robi\u0142y collage. Podobno one pomaga\u0142y rozja\u015bni\u0107 spl\u0105tane my\u015bli \ni zamieszanie w g\u0142owie oraz nakierowa\u0107 na trop dalszych ci\u0105g\u00f3w niesfornych \npowie\u015bci, kt\u00f3re rwa\u0142y si\u0119 w p\u00f3\u0142 drogi. Collage. Wzi\u0119\u0142a no\u017cyczki i zacz\u0119\u0142a \nwycina\u0107, jednocze\u015bnie naklejaj\u0105c bez planu kawa\u0142ki papieru na bia\u0142ej kartce. \nZamy\u015blona dopiero po chwili us\u0142ysza\u0142a dzwonek u drzwi. Kto to m\u00f3g\u0142 by\u0107 i \ndlaczego nie zaanonsowa\u0142 portrier tego przybysza? Farid wczesnym rankiem opu\u015bci\u0142 \nmiasto udaj\u0105c si\u0119 do Houston. Czy\u017cby co\u015b si\u0119 sta\u0142o? Anna mocno zaniepokojona \nwysz\u0142a na korytarzyk apartamentu hotelowego i spojrza\u0142a przez wizjer. Pod \ndrzwiami sta\u0142 Frank. Anna widzie\u0107 mog\u0142a akurat plame jego koszuli w momencie, \ngdy nadmiernie si\u0119 zbli\u017cy\u0142, prawdopodobnie, aby zadzwoni\u0107 po raz kolejny. \nZawo\u0142a\u0142a wi\u0119c aby unikn\u0105\u0107 natr\u0119tnego d\u017awi\u0119ku dzwonka \u2013 Jestem, jestem. Ju\u017c \notwieram. \u2013 Po chwili wpu\u015bci\u0142a Franka, zaprosi\u0142a do kuchni, kt\u00f3ra po\u0142\u0105czona by\u0142a \nz ma\u0142ym salonem. Zaparzy\u0142a kolejny dzbanek kawy. Nalewaj\u0105c j\u0105 z \nczajniczka-ekspresu spogl\u0105da\u0142a k\u0105tem oka na Franka, kt\u00f3ry usiad\u0142 w przeciwleg\u0142ym \nrogu salonu, tak \u017ce cz\u0119\u015bciowo zas\u0142ania\u0142a go \u015bcianka aneksu kuchennego. Mia\u0142 \nwyraz twarzy, blask oczu zw\u0142aszcza, kt\u00f3rego wcze\u015bniej u niego nigdy nie \ndostrzeg\u0142a. By\u0142a zaintrygowana, stara\u0142a si\u0119 jednak zachowywa\u0107 tak, jakby nic nie \ndostrzeg\u0142a a wizyta Franka w jej apartamencie sam na sam, by\u0142a najbardziej \ncodzienn\u0105 spraw\u0105 pod s\u0142o\u0144cem. \nFrank nale\u017ca\u0142 do nie\u015bmia\u0142ych. Anna nie potrafi\u0142a zmieni\u0107 zdania na temat tego, \nszalenie dla niej wyra\u017anego rysu charakteru tego m\u0119\u017cczyzny, mimo \u017ce wysz\u0142a na \njaw sprawa jego kochanki. Frank nie by\u0142 kobieciarzem. Frank by\u0142 nie\u015bmia\u0142y. \n\u015awiadczy\u0142o o tym jego spojrzenie, kt\u00f3re w\u015br\u00f3d obcych szuka\u0142o akceptacji. To \nspojrzenie z ukosa, z do\u0142u, spod wydatnych \u0142uk\u00f3w brwiowych. Anna mia\u0142a wra\u017cenie, \n\u017ce wizyta nie by\u0142a zupe\u0142nie przypadkowa. Oczy Franka, p\u00f3\u0142przymkni\u0119te, \u015bledzi\u0142y \nj\u0105 bez chwili przerwy a jednocze\u015bnie nieobecne, kontemplowa\u0142y jakie\u015b nieznane \njej tajemnicze wydarzenia, kt\u00f3re, by\u0142a przekonana, mia\u0142y miejsce w niedalekiej \nprzesz\u0142o\u015bci Franka. O co chodzi\u0142o? Do\u015b\u0107 mia\u0142a ju\u017c rozmy\u015bla\u0144 i ciszy w \nprzed\u0142u\u017caj\u0105cej si\u0119 chwili parzenia kawy. Zbyt du\u017co nala\u0142a wody, zbyt ma\u0142o \nnasypa\u0142a kawy, tak \u017ce po spr\u00f3bowaniu delikatnie wargami nap\u00f3j zda\u0142 jej si\u0119 \npozbawiony smaku. \u2013 Lura! \u2013 parskn\u0119\u0142a ze z\u0142o\u015bci\u0105 na siebie. Jednym szybkim \nruchem chwyci\u0142a czajnik ekspresu i wyla\u0142a ca\u0142o\u015b\u0107 do zlewu. Zmieni\u0142a filtr i \nnasypa\u0142a tym razem dok\u0142adnie odmierzone sze\u015b\u0107 \u0142y\u017ceczek. Nala\u0142a ostro\u017cnie \nodpowiedni\u0105 ilo\u015b\u0107 dok\u0142adnie wedle podzia\u0142ek ekspresu. Intuicja szwankowa\u0142a. Nie \nmog\u0142a ufa\u0107 sobie. organizm buntowa\u0142 si\u0119 i stawa\u0142 okoniem. Wiedzia\u0142a, \u017ce nie \npowinna stawa\u0107 tego dnia nad garnkami. Jej niech\u0119\u0107 do dok\u0142adnego spe\u0142niania \nzalece\u0144 przepis\u00f3w kuchennych by\u0142aby zgubna. Omija\u0107 nale\u017ca\u0142o kuchni\u0119 z daleka. \nZaanonsuje dzi\u015b Faridowi, \u017ce kolacji domowej nie b\u0119dzie. Take away. Tylko to \nwchodzi\u0142o w rachub\u0119. \u2013 rozmy\u015bla\u0142a spogl\u0105daj\u0105c na ekspres nape\u0142niaj\u0105cy si\u0119 ciemn\u0105 \nciecz\u0105 i przypominaj\u0105c sobie gwa\u0142townie po raz kolejny, \u017ce nie musia\u0142a obawia\u0107 \nsi\u0119 o reakcj\u0119 m\u0119\u017ca. Dzwoni\u0142 przed kilkoma godzinami. Jedyny lot do Houston jaki \nuda\u0142o mu si\u0119 zarezerwowa\u0107 zaplanowany by\u0142 na dwunast\u0105. Angelika mia\u0142a by\u0107 \nostatni\u0105 pacjentk\u0105. Zarezerwowa\u0142 dla niej jednodniow\u0105 opiek\u0119 medyczn\u0105, pobyt w \nszpitalu i szereg niezb\u0119dnych test\u00f3w i analiz medycznych. Sam nie by\u0142 potrzebny. \nKuracja hormonalna mia\u0142a zaj\u0105\u0107 dwa tygodnie. Farid t\u0119skni\u0142 za Rabi\u0105. Anna \ns\u0142uchaj\u0105c jego powolnego w s\u0142uchawce narzekania zmusza\u0142a si\u0119 do cierpliwo\u015bci \ncho\u0107 w istocie pragn\u0119\u0142a przerwa\u0107 mu, prosi\u0107 aby zosta\u0142 z ni\u0105, odwo\u0142a\u0142 lot. Jakie \njednak mia\u0142a prawo? Jakie? \u2013 kontemplacj\u0119 kawy przerwa\u0142 Frank. Anna drgn\u0119\u0142a \nwyczuwaj\u0105c czyj\u0105\u015b obecno\u015b\u0107 w kuchni. On stan\u0105\u0142 w drzwiach i widz\u0105c, \u017ce Anna \nzamy\u015blona i nieobecna nie poruszy\u0142a si\u0119 gdy ciemna ciecz z parkotaniem sp\u0142yn\u0119\u0142a \ndo dzbanka, podszed\u0142 do ekspresu i zacz\u0105\u0142 nalewa\u0107 kaw\u0119 do stoj\u0105cych obok, \nprzygotowanych fili\u017canek. \n– Nie, nie, we\u017amy ca\u0142y dzbanek do pokoju \u2013 zaoponowa\u0142a gwa\u0142townie Anna wyrwana z \nzamy\u015blenia, tak \u017ce Frank odsun\u0105\u0142 si\u0119 zaskoczony jej siln\u0105 i nieoczekiwanie \nagresywn\u0105 reakcj\u0105. Nie powiedzia\u0142 nic. Pozwoli\u0142 jej przygotowa\u0107 du\u017c\u0105 srebrn\u0105 \ntac\u0119, ustawi\u0107 fili\u017canki z kt\u00f3rych jedna by\u0142a niemal pe\u0142na, dzbanek z kaw\u0105 oraz \nma\u0142y dzbanuszek pe\u0142en \u015bwie\u017cego mleka. W salonie o typowo hotelowym umeblowaniu, \ngdzie sofa, niziutki stolik i dwa fotele oraz du\u017ce lustro na przeciwleg\u0142ej do \nsofy \u015bcianie, by\u0142y istotnym elementem tworz\u0105cym nastr\u00f3j tego wn\u0119trza ani on ani \nona nie czuli si\u0119 swobodnie. Frank rozsiad\u0142 si\u0119 na jednym z foteli. Dwukrotnie \nzmieni\u0142 jeszcze pozycj\u0119 podczas gdy Anna stawia\u0142a tac\u0119, nalewa\u0142a kawy, usiad\u0142a w \nko\u0144cu w jednym z foteli, kt\u00f3ry najbardziej oddalony by\u0142 od niego. \n– Cz\u0119stuj si\u0119, prosz\u0119. Fili\u017canka z lewej jest twoja. Mleka? Wybacz, nie pami\u0119tam \njak\u0105 kaw\u0119 pijesz. \u2013 t\u0142umaczy\u0142a si\u0119 Anna pr\u00f3buj\u0105c rozpocz\u0105\u0107 rozmow\u0119. \u2013 Ja dla \nsiebie parz\u0119 po turecku, ale dla go\u015bci.. zawsze z ekspresu. Jestem wielkim \nleniem. \n– Dzi\u0119kuj\u0119. Lubi\u0119 tak\u0105 kaw\u0119. Poprosz\u0119 z mlekiem i z cukrem. Sypi\u0119 zawsze dwie \u2013 \nu\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Frank. \u2013 Anno, wybacz je\u015bli zaskoczy\u0142a ci\u0119 moja wizyta. Dzieje \nsi\u0119 dzi\u015b ze mn\u0105 co\u015b dziwnego i pomy\u015bla\u0142em, \u017ce mo\u017ce mog\u0142aby\u015b mnie wys\u0142ucha\u0107….. \nodpowiedzie\u0107 na kilka pyta\u0144, kt\u00f3re mi nie daj\u0105 spokoju. To dziwne, nigdy nie \nmiewa\u0142em tego typu problem\u00f3w….. Dzisiejszy dzie\u0144 jest jednak szczeg\u00f3lny…… \nZupe\u0142nie absurdalny zbieg okoliczno\u015bci doprowadzi\u0142 do spotkania szalenie mi\u0142ego \nstarca, kt\u00f3ry pokaza\u0142 mi Nowy Jork, jakiego istnienia nie podejrzewa\u0142em. \u2013 Frank \nnie zauwa\u017cy\u0142, \u017ce Anna ju\u017c po raz kolejny nabiera tchu, aby zada\u0107 ciekawskie \npytanie w przyd\u0142ugich, zdawa\u0142o jej si\u0119 przerwach w monologu Franka. Za ka\u017cdym \nrazem powstrzymywa\u0142a si\u0119 i wybiera\u0142a milczenie jakby boj\u0105c si\u0119, \u017ce przerwie mu \ntok my\u015bli, \u017ce wymknie jej si\u0119 ten Frank, jakiego dopiero zaczyna\u0142a poznawa\u0107, ten \nm\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry obok swojej prostoduszno\u015bci, uczciwo\u015bci, prostoty, kt\u00f3r\u0105 ona \nniejednokrotnie ze wstydem nazywa\u0142a w duchu prostactwem, nabiera\u0142 cech nowych. \nStawa\u0142 si\u0119 typem interesuj\u0105cym. Co\u015b si\u0119 dzia\u0142o. Co\u015b, czego ani on ani ona nie \nprzewidzieli. Spotkanie tych dwu par, ich czworga, tych tak odmiennych od siebie \nosobowo\u015bci mia\u0142o zaowocowa\u0107 istotnymi dla wszystkich zmianami. \u017badne z nich nie \npotrafi\u0142o jednak do ko\u0144ca przewidzie\u0107 jak daleko posunie si\u0119 ich metamorfoza. \u2013 \nJust let it go \u2013 czuli wewn\u0105trz i poddawali si\u0119 temu g\u0142osowi znik\u0105d. Anna \nobserwowa\u0142a Franka gdy m\u00f3wi\u0142 z p\u0142on\u0105cymi oczami. Nigdy takim go nie widzia\u0142a. \nPrzy\u0142apa\u0142a po chwili my\u015bl, kt\u00f3ra analizowa\u0142a jego cia\u0142o, zw\u0142aszcza te du\u017ce, \nszalenie m\u0119skie, szorstkie d\u0142onie. Potrz\u0105sn\u0119\u0142a szybko g\u0142ow\u0105 jakby chcia\u0142a \nstrz\u0105sn\u0105\u0107, przegoni\u0107, przestraszy\u0107 niezno\u015bne wyobra\u017cenia. On od kilku minut ju\u017c \nopowiada\u0142 o spotkaniu ze starcem w buddyjskich kolorowych szatach mnicha, \nukrywanych pod szarym p\u0142aszczem. Kim by\u0142 starzec? Anna w pop\u0142ochu stara\u0142a si\u0119 \npo\u0142\u0105czy\u0107 w\u0105tki i s\u0142owa, nadrobi\u0107 kilka minut nieuwagi. Zdezorientowana \nzdecydowa\u0142a si\u0119 jednak w ko\u0144cu zada\u0107 nie\u015bmia\u0142e pytanie. \n– A wi\u0119c gdzie zdecydowa\u0142e\u015b si\u0119 zamieszka\u0107 z Angelik\u0105? \n– Och. Hmm, wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce wspomnia\u0142em. Wybacz zamieszanie. Zdecydowa\u0142em \nsi\u0119 odrzuci\u0107 propozycj\u0119 twojego znajomego. Ale b\u0119dziemy mieszka\u0107 z Angelik\u0105 \nniedaleko. R\u00f3wnie\u017c na Brooklynie. W pobli\u017cu \u015bwi\u0105tyni, o kt\u00f3rej wspomnia\u0142em. \nZrozum Anno, poczu\u0142em, \u017ce nie mog\u0119 przegapi\u0107 tej okazji. To zupe\u0142nie \nniezrozumia\u0142e dla mnie zachowanie, zupe\u0142nie absurdalna sytuacja, ale… \n– Frank, nie t\u0142umacz si\u0119. Nie ma sprawy. Moj przyjaciel znajdzie innych \nlokator\u00f3w. Jest wielu ch\u0119tnych. New York to \u017cyj\u0105ce, aktywne miasto – przerwa\u0142a \nmu Anna i zaraz poprosi\u0142a, aby kontynuowa\u0142 widz\u0105c, \u017ce on tylko czeka, aby \nci\u0105gn\u0105\u0107 opowie\u015b\u0107 o buddystach. \n– Tam, w tej na wp\u00f3\u0142 zaciemnionej sali, w\u015br\u00f3d tych ludzi siedz\u0105cych w postawie \nskrzy\u017cnej na pod\u0142odze, mia\u0142em wra\u017cenie, to znaczy poczu\u0142em, \u017ce co\u015b si\u0119 ze mn\u0105 \ndzieje. Nic si\u0119 w\u0142a\u015bciwie nie sta\u0142o tylko ten spok\u00f3j i cisza. To inna zupe\u0142nie \ncisza od tej, kt\u00f3ra towarzyszy mi gdy jestem sam. Gdy wsiadam do samochodu po \npracy albo rano. Tamtej ciszy nie mog\u0119 znie\u015b\u0107. S\u0142ucham najpierw silnika, s\u0142ucham \nodg\u0142os\u00f3w zza okna ale po chwili i tak co\u015b zmusza mnie abym w\u0142\u0105czy\u0142 radio. \nUlubiona stacja rozlu\u017ania mnie. Relaksuje. Tam, w tej \u015bwi\u0105tyni, muzyka by\u0142aby \nintruzem. Potrzebowa\u0142em tej ciszy. Nigdy czego\u015b takiego nie do\u015bwiadczy\u0142em. Przez \nkilka minut by\u0142em w stanie nie my\u015ble\u0107 od niczym. Zapomnie\u0107 o Angelice i o.. i po \nprostu o niczym nie my\u015ble\u0107. To by\u0142o ca\u0142kiem przyjemne uczucie – Frank zdawa\u0142 si\u0119 \nmowi\u0107 ju\u017c tylko do siebie ze wzrokiem wbitym w okno. Nagle roze\u015bmia\u0142 si\u0119 i \nodwr\u00f3ci\u0142 do niej. \n– Wiesz, zawsze uwa\u017ca\u0142em to za kompletna bzdur\u0119, za g\u0142upot\u0119, za stek stek \nk\u0142amstw. – Anna podnios\u0142a tylko brwi ze zdumieniem, lekko zaniepokojona, na \nwidok nag\u0142ej gwa\u0142townej reakcji Franka – tak, religia, sprawy duchowe, wszystko \nto by\u0142o jedynie pi\u0119trz\u0105cymi si\u0119 bez ko\u0144ca bzdurami, powtarzanymi wsz\u0119dzie wok\u00f3\u0142. \nNie wierzy\u0142em w to, co g\u0142osi\u0142y nasze proreligijne media, nie mia\u0142em ochoty \ns\u0142ucha\u0107 pastora ani mojej nawiedzonej babki dewotki, nie potrafi\u0142em tolerowa\u0107 \nrozm\u00f3w z Angelik\u0105 w chwilach, gdy mia\u0142a t\u0119 wielk\u0105 potrzeb\u0119 powierzania mi swoich \nprze\u017cy\u0107 duchowych. – Och, twoje prze\u017cycia duchowe! – ironizowa\u0142em. O\u015bmiesza\u0142em \nj\u0105 tak d\u0142ugo, tak d\u0142ugo zniech\u0119ca\u0142em do rozm\u00f3w o wierze i jej przemy\u015bleniach na \nten temat, o jej przyjacio\u0142ach muzu\u0142manach, a\u017c poj\u0119\u0142a, zrozumia\u0142a przekaz. \nPrzesta\u0142a kiedykolwiek, nie tylko w rozmowie ze mn\u0105, ale i w mojej obecno\u015bci \nporusza\u0107 ten temat. I nagle zacz\u0119\u0142o mi tego brakowa\u0107. Ale oczywi\u015bcie nie \npotrafi\u0142em si\u0119 przed ni\u0105 do tego przyzna\u0107. Co m\u00f3wi\u0119! Nie chcia\u0142em! To by\u0142oby \nnaruszenie mojej dumy m\u0119skiej, skaza na honorze. Nadal niezale\u017cnie od tego, co \nwydarzy\u0142o si\u0119 dzisiaj nie chc\u0119 rozmawia\u0107 z Angelik\u0105, kt\u00f3ra uzna\u0142aby, \u017ce po \nprostu staram si\u0119 by\u0107 dla niej mi\u0142y teraz, gdy w \u017cyje w stresie, oczekuj\u0105c na \nzabieg pobrania kom\u00f3rek, a potem.. wiadomo.. na dziecko, na wyniki zabiegu… \nPog\u0142adzi mnie po d\u0142oni, pu\u015bci do mnie oko i na tym zako\u0144czy rozmow\u0119. Nie we\u017amie \nsobie do serca moich zwierze\u0144. – Frank zdawa\u0142 si\u0119 na nowo pogr\u0105\u017ca\u0107 w zamy\u015bleniu, \na tego Anna pragn\u0119\u0142a za wszelk\u0105 cen\u0119 unikn\u0105\u0107. Spojrza\u0142a na jego rozmarzone oczy, \nmydlany wzrok, kt\u00f3ry zmieni\u0142 si\u0119 zapewne pod wp\u0142ywem my\u015bli o Angelice. Och, jak \ntrudno by\u0142o jej zrozumie\u0107 m\u0119\u017cczyzn! Jak mogli kocha\u0107 tak czule i g\u0142\u0119boko swoje \n\u017cony jednocze\u015bnie lekcewa\u017c\u0105c ich uczucia i my\u015bli? Kocha\u0107 je, przysi\u0119ga\u0107 im \nmi\u0142o\u015b\u0107, szale\u0107 z zazdro\u015bci, traci\u0107 g\u0142ow\u0119 z t\u0119sknoty za nimi, jednocze\u015bnie \nzdradzaj\u0105c je i zaniedbuj\u0105c, trac\u0105c z nimi kontakt i umiej\u0119tno\u015b\u0107 komunikacji. \n \n– Frank, to wspania\u0142e, co m\u00f3wisz. Ogromnie si\u0119 ciesz\u0119 a jednak mylisz si\u0119, \nuwa\u017caj\u0105c \u017ce Angelika ci\u0119 nie zrozumie i zlekcewa\u017cy. Zreszt\u0105, mo\u017ce jest w tym \nodrobina racji. Przeczekaj pierwsze dni kuracji hormonalnej, a\u017c Angelika \nprzyzwyczai si\u0119 do niej. Spr\u00f3buj jednak porozmawia\u0107 z ni\u0105 o tym co dzi\u015b si\u0119 \nwydarzy\u0142o. I nie m\u00f3w jej o naszej rozmowie. Jestem pewna, \u017ce doceni, \u017ce jej \npierwszej chcia\u0142e\u015b powierzy\u0107 swoje do\u015bwiadczenie. Doceni to, wierz mi. \n– By\u0107 mo\u017ce masz racj\u0119. Wiesz, najdziwniejsze jest to, \u017ce poszed\u0142em za starcem w \nodruchu dobrej woli i pragnienia zrozumienia, czym jest ta fascynacja religi\u0105 i \nduchowo\u015bci\u0105, w momencie gdy zrozumia\u0142em, \u017ce starzec jest mnichem, gdy domy\u015bli\u0142em \nsi\u0119, \u017ce prowadzi mnie do jednej z tych nieznanych laikom miejskich \u015bwi\u0105ty\u0144. \nWyobra\u017ca\u0142em sobie min\u0119 mojej \u017cony w momencie, gdy opowiem jej o \u015bwi\u0105tyni i o \nstarcu, o kontemplacji. Ale my\u015bl\u0119, \u017ce nie jestem w stanie przekaza\u0107 jej tego, co \nczuj\u0119. Wiem, \u017ce brzmi to mo\u017ce dziwnie, Anno, ale chc\u0119 \u017ceby\u015b mnie zrozumia\u0142a. \nAngelika jest wspania\u0142\u0105 kobiet\u0105, ale uzna \u017ce robi\u0119 to dla niej albo .. \u017ce \noszala\u0142em. \n– A nie robisz tego dla niej? – wpad\u0142a mu w s\u0142owo Anna \n– Mo\u017ce i tak. To znaczy, nie to, \u017cebym chcia\u0142 dla niej wyrzec si\u0119 swoich \nprzekona\u0144. Ja tylko chc\u0119 j\u0105 zrozumie\u0107. Nie interesuje mnie religia, nie ciekawi\u0105 \ndo\u015bwiadczenia duchowe, nie wierz\u0119 w to, ale chc\u0119 zrozumie\u0107 dlaczego j\u0105 to tak \npoci\u0105ga. \n– Musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce odrobin\u0119 sobie przeczysz, ale to… – Anna zrezygnowa\u0142a z \ndalszego ci\u0105gu my\u015bli widz\u0105c niepewn\u0105 min\u0119 Franka – wybacz bezpo\u015brednio\u015b\u0107, ale \nmy\u015bl\u0119 Franku, \u017ce jest w tobie jednak jaka\u015b g\u0142\u0119bsza potrzeba, powiedzmy duchowa, \nkt\u00f3rej istnieniu nie chcesz przyzna\u0107 racji bytu. Frank, po co zas\u0142aniasz si\u0119 \nmi\u0142o\u015bci\u0105 do \u017cony, to \u017caden wstyd – odrobina kontemplacji! – Anna wybuchn\u0119\u0142a \nciep\u0142ym spontanicznym \u015bmiechem, kt\u00f3ry sprawi\u0142, \u017ce Frank zamilk\u0142 i zamkn\u0105\u0142 si\u0119 w \nsobie. A ona ju\u017c po chwili \u017ca\u0142owa\u0142a swojego zachowania. – Z\u0142y ruch, z\u0142y ruch! \nOch jakim jestem wielkim s\u0142oniem w sklepie porcelany! – wyrzuca\u0142a sobie w duchu. \n– Frank – podesz\u0142a i po\u0142o\u017cy\u0142a mu d\u0142o\u0144 na ramieniu – chcesz jeszcze kawy albo \nmo\u017ce herbaty? \n– Nie. Musz\u0119 ju\u017c i\u015b\u0107. Anna b\u0119dzie si\u0119 niepokoi\u0107. \n– Usi\u0105d\u017a. Przepraszam ci\u0119. Nie chcia\u0142am ci\u0119 urazi\u0107 ani zdenerwowa\u0107. Usi\u0105d\u017a \nprosz\u0119 i wypij jeszcze jedn\u0105 fili\u017cank\u0119. – pro\u015bby Anny przerwa\u0142 d\u017awi\u0119k telefonu. \nAnna ogl\u0105daj\u0105c si\u0119 jeszcze na Franka, wskazuj\u0105c na migi aby usiad\u0142 i nala\u0142 sobie \njeszcze kawy, podnios\u0142a s\u0142uchawk\u0119. \n– Och, Wa alaikum salaam, Rabio. Wszystko w porz\u0105dku? Jeste\u015bcie wszyscy online? \nNie siedzia\u0142am przy komputerze. Tak tak, ju\u017c za chwil\u0119. Nie nie, oczywi\u015bcie \nmog\u0119. – m\u00f3wi\u0142a przed\u0142u\u017caj\u0105c pauzy pomi\u0119dzy zdaniami jakby nie by\u0142a pewna co \npowinna odpowiedzie\u0107. By\u0142o jej niezr\u0119cznie wyzna\u0107, \u017ce Frank z\u0142o\u017cy\u0142 jej \nniezapowiedzian\u0105 wizyt\u0119, \u017ce jest zaj\u0119ta, a przecie\u017c wizyta by\u0142a zupe\u0142nie \nniewinna. Rozmawiaj\u0105c jeszcze chwil\u0119 przez telefon spogl\u0105da\u0142a na Franka. Ca\u0142y \nczas sta\u0142, mimo pr\u00f3\u015bb Anny, na stoj\u0105co poci\u0105ga\u0142 kaw\u0119 z fili\u017canki, drobnymi \n\u0142ykami. W momencie za\u015b, gdy sko\u0144czy\u0142a rozmow\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 zupe\u0142nie naturalnie \nbez z\u0142o\u015bliwo\u015bci, twierdz\u0105c \u017ce musi i\u015b\u0107 a i ona przecie\u017c b\u0119dzie zaj\u0119ta. Dotkn\u0105\u0142 \nna po\u017cegnanie jej d\u0142oni. Zrobi\u0142o jej si\u0119 przykro z powodu tak nietaktownie \nzako\u0144czonej rozmowy. Szybko jednak podesz\u0142a do komputera i przesun\u0119\u0142a palcami \nd\u0142oni po ma\u0142ym kwadraciku ,kt\u00f3ry w jej laptopie s\u0142u\u017cy\u0142 za myszk\u0119. Wygaszacz \nprzesta\u0142 zas\u0142ania\u0107 ekran i pojawi\u0142o si\u0119 mn\u00f3stwo nieuporz\u0105dkowanych ikon po lewej \nstronie pulpitu. Anna dostrzeg\u0142a u do\u0142u ekranu migaj\u0105cy centymetr paska MSN i \nklikn\u0119\u0142a, aby przywo\u0142a\u0107 okno. \n– Otw\u00f3rz kamer\u0119. Nie widz\u0119 ci\u0119. – krzycza\u0142a Rabia po drugiej stronie ekranu \ndrukowanymi literami. Kamera by\u0142a pod\u0142\u0105czona i otwarta. Anna zdecydowa\u0142a si\u0119 \njednak na szybki reset i ponowne wys\u0142anie zezwolenia na odbi\u00f3r obrazu. Pomog\u0142o. \nWidzia\u0142y sie ju\u017c obie, obraz chwytany przez kamer\u0119 po stronie Houstonowskiej \nwype\u0142nia\u0142y jednak przede wszystkim roze\u015bmiane twarze Mominy i jej m\u0142odszego \nbrata. Ciemne oczy Rabii pokazywa\u0142y si\u0119 i znika\u0142y gdzie\u015b w tle, gdy usi\u0142owa\u0142a \ndoprowadzi\u0107 do porz\u0105dku dzieciaki, kt\u00f3re k\u0142\u00f3ci\u0142y si\u0119 o miejsce nie tylko na \nsiedzeniu przed komputerem, ale i przy klawiaturze. Okienko messengera \nwype\u0142nia\u0142y szeregi niezrozumia\u0142ych znak\u00f3w spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych wy\u0142owi\u0107 nale\u017ca\u0142o te, \nkt\u00f3re mia\u0142y jaki\u015b sens. Anna odsy\u0142a\u0142a s\u0142owa pe\u0142ne pozdrowie\u0144, podzi\u0119kowa\u0144 i \nzapyta\u0144. Po chwili dopiero, gdy dzieciaki nacieszy\u0142y si\u0119 zabaw\u0105 kamer\u0105, gdy \nnamacha\u0142y si\u0119 wystarczaj\u0105co d\u0142ugo cioci Ani i uciek\u0142y sprzed ekranu, komunikacja \nz Rabi\u0105 nabra\u0142a konkretniejszych kszta\u0142t\u00f3w. \n– S\u0142ysza\u0142am o tej parze z Alabamy. To szalenie mi\u0142o, \u017ce Farid zdecydowa\u0142 si\u0119 im \npom\u00f3c nieprawda? Naprawd\u0119 \u017cycz\u0119 im jak najlepiej, nie wyobra\u017cam sobie jak mo\u017cna \n\u017cy\u0107 w ma\u0142\u017ce\u0144stwie bezdzietnym. To musi by\u0107 przygn\u0119biaj\u0105ce. \n– C\u00f3\u017c, s\u0105 r\u00f3wnie\u017c inne sposoby uzyskania potomstwa w ma\u0142\u017ce\u0144stwie takie jak \nadopcja na przyk\u0142ad – Anna wbrew samej sobie poczu\u0142a \u017ce jej wypowied\u017a przybiera \nton ironiczny – czy nie s\u0142ysza\u0142a\u015b o tym wielokrotnie od Farida tak jak ja? – \npytanie by\u0142o w\u0142a\u015bciwie retoryczne, cho\u0107 w pewnym momencie Anna poczu\u0142a, \u017ce \nmog\u0142oby ono t\u0119 retoryczno\u015b\u0107 utraci\u0107, gdyby okaza\u0142o si\u0119, \u017ce Rabia rzeczywi\u015bcie \nnigdy nie mia\u0142a okazji us\u0142ysze\u0107 Faridowych teorii na temat adopcji i unikania \npocz\u0119cia w\u0142asnych dzieci, w \u015bwiecie, gdzie istnia\u0142o tak wiele sierot, \ng\u0142oduj\u0105cych i bezdomnych. Tok jej domniema\u0144 przerwa\u0142a jednak kr\u00f3tka wiadomo\u015b\u0107 \nnios\u0105ca odpowied\u017a Rabii – Tak, tak, s\u0142ysza\u0142am to wielokrotnie. \u017bycie jednak \ntoczy si\u0119 w\u0142asnym biegiem, niezale\u017cnie od teorii i pragnie\u0144 – te kilka s\u0142\u00f3w \nko\u0144czy\u0142 szeroki u\u015bmiech internetowej bu\u017aki. – Mamy troje dzieci, wiem \u017ce on je \nkocha. Teorie wi\u0119c nie maj\u0105 tu ju\u017c miejsca. \n– C\u00f3\u017c, moja sytuacja jest Rabio inna, jak wiesz. \n– Wiem – lakoniczna odpowied\u017a po kt\u00f3rej nast\u0105pi\u0142a d\u0142u\u017csza chwila ciszy. Anna nie \nby\u0142a pewna jak zareagowa\u0107. Mia\u0142a ochot\u0119 zmieni\u0107 temat, kt\u00f3ry niefortunnie \nporuszy\u0142 sprawy, kt\u00f3re od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu naznaczone by\u0142y nieporozumieniami \ni urazami. Anna obok ma\u0142ych wspomnie\u0144 jakie zachowa\u0142a z chwil ich pomieszkiwania \nrazem jak wielka rodzina w jednym obszernym domu w Ameryce, posiada\u0142 r\u00f3wnie\u017c to, \nkt\u00f3re do dzi\u015b bola\u0142y i nie chcia\u0142y si\u0119 zabli\u017ani\u0107. Wsp\u00f3\u0142\u017cycie dwu kobiet w jednym \ndomu nie by\u0142o \u0142atwe. Anna stara\u0142a si\u0119 bezkutecznie ukry\u0107 swoj\u0105 zazdro\u015b\u0107, kt\u00f3rej \n\u017ar\u00f3d\u0142em nie by\u0142a w\u0142a\u015bciwie Rabia, ale jej dzieci. Dzieci. Te, kt\u00f3rych Anna \nzdecydowa\u0142a si\u0119 nie mie\u0107. Kilka pierwszych dyskusji z Faridem sko\u0144czy\u0142o si\u0119 \nfiaskiem jej pragnie\u0144, a tok wywod\u00f3w Farida by\u0142 zbyt przekonuj\u0105cy, aby Anna im \nnie uleg\u0142a. \u017bycie bez dzieci by\u0142o prostsze, wygodniejsze. Ostatecznie jednak \npo\u017cegna\u0142a si\u0119 z nadziejami w momencie gdy dowiedzia\u0142a si\u0119 jak bardzo niedomaga\u0142 \njej system hormonalny, jak wiele zabieg\u00f3w i bada\u0144 czeka\u0142oby j\u0105, gdyby \nzdecydowa\u0142a si\u0119 na ci\u0105\u017c\u0119. Nie porzuci\u0142a jednak my\u015bli o dziecku, odsun\u0119\u0142a je \ntylko. Na jaki\u015b czas. \n– Jeste\u015b tam, Anno? – migaj\u0105ce okienko messengera nie przywo\u0142a\u0142o uwagi Anny, \ndopiero dzwonek i uparte Hello! kt\u00f3rego u\u017cy\u0142a Rabia sprawi\u0142y, \u017ce Anna zn\u00f3w \npo\u0142o\u017cy\u0142a palce na klawiaturze laptopa. \n– Tak, jestem. \n– Anno, kamera nam si\u0119 chyba zn\u00f3w zawiesi\u0142a, ale to niewa\u017cne. Anno, nie miej do \nmnie \u017calu, sprawa ta, o kt\u00f3rej by\u0107 mo\u017ce w og\u00f3le nie powinny\u015bmy rozmawia\u0107 to \nproblem mi\u0119dzy tob\u0105, a Faridem, a jednak je\u015bli mog\u0119 co\u015b powiedzie\u0107, Anno… \nczasem wystarczy po prostu przesta\u0107 ingerowa\u0107 w swoje cia\u0142o i pozwoli\u0107 mu \ndzia\u0142a\u0107. Nie wiesz co zdecyduje w\u00f3wczas Allah. Ostatecznie cz\u0142owiek nie jest w \nmocy kontrolowa\u0107 pewnych rzeczy – tu znowu pojawi\u0142 si\u0119 u\u015bmiech internetowej \nbu\u017aki. \n-Sugerujesz abym oszuka\u0142a Farida i przesta\u0142a bra\u0107 pigu\u0142ki? \n– Nic nie sugeruj\u0119. Decyzja nale\u017cy do ciebie. Rabia asekuracyjnie wycofa\u0142a si\u0119, \njakby czuj\u0105c, \u017ce powiedzia\u0142a o wiele za du\u017co, a mo\u017ce to co powiedzia\u0142a mia\u0142o \nkonsekwencje nieco inne od zamierzonych. – Anno, musz\u0119 biec. Dzieci strasznie \nrozrabiaj\u0105 w drugim pokoju. Boj\u0119 si\u0119 o mieszkanie kuzyn\u00f3w. Zreszt\u0105 zbli\u017ca si\u0119 \nmaghrib. Salam alaikum. Pozdrawiam. \n– Wa alaikum salaam.<\/p>\n\n \n12. \n \n \n \nOstatnie dni kuracji hormonalnej by\u0142y dla Angeliki szczeg\u00f3lnie trudne. \nPrzyjmowane codziennie zastrzyki sprawi\u0142y, \u017ce czu\u0142a si\u0119 obolala i podra\u017cniona. \nWiedzia\u0142a jednak, \u017ce zrezygnowanie z ca\u0142ej procedury lub lekcewa\u017cenie jej \nsprawi, \u017ce szanse na zap\u0142odnienie drastycznie si\u0119 zmniejsz\u0105. Chodzi\u0142o o sztuczn\u0105 \nnadprodukcj\u0119 kom\u00f3rek jajowych, kt\u00f3re potem jedna po drugiej mia\u0142y by\u0107 pobierane \nz organizmu kobiety. Angelika wzdrygn\u0119\u0142a si\u0119 z odraz\u0105 na my\u015bl o tym co jeszcze \nj\u0105 czeka\u0142o. Juz przy drugim zastrzyku pr\u00f3bowa\u0142a przekona\u0107 Franka, aby wykonywa\u0142 \nje w\u0142asnor\u0119cznie. Oszcz\u0119dzi\u0142oby jej to d\u0142ugich minut stania w kolejce w \nprzychodni nowojorskiej w oczekiwaniu na codzienny zastrzyk. Frank jednak \nwycofa\u0142 si\u0119 w panice, nie wierz\u0105c w posiadanie najmniejszych cho\u0107by umiej\u0119tno\u015bci \npiel\u0119gniarskich. W\u00f3wczas w\u0142a\u015bnie pomoc zaoferowa\u0142a Anna. Dowiedziawszy si\u0119 od \nFarida o zastrzykach hormonalnych, by\u0142a pewna, \u017ce Frank odm\u00f3wi\u0142 Angelice tej \nnie\u0142atwej piel\u0119gniarskiej przys\u0142ugi. By\u0142a tak pewna, \u017ce podnosz\u0105c s\u0142uchawk\u0119 i \nwykr\u0119caj\u0105c numer do Angeliki z trudno\u015bci\u0105 powstrzyma\u0142a gwa\u0142town\u0105 ochot\u0119 \nprzej\u015bcia do rzeczy i zaproponowania pomocy, pomijaj\u0105c szereg grzeczno\u015bciowych \npyta\u0144 o samopoczucie Angeliki i Franka oraz o przebieg kuracji. Anna wyczu\u0142a \nnajpierw zdziwnienie, a po chwili wahanie w g\u0142osie Angeliki. \n– Pomy\u015bl o ile\u017c \u0142atwiejsze b\u0119dzie to dla ciebie, o ile\u017c mniej stresuj\u0105ce – \nprzekonywa\u0142a – Zawsze wstaj\u0119 przed si\u00f3dm\u0105, pisz\u0119 i wykonuj\u0119 m\u00f3j codzienny spacer \npo mie\u015bcie, w poszukiwaniu obraz\u00f3w i natchnienia. Frank powiedzia\u0142 mi, gdzie \nmie\u015bci si\u0119 wasze nowe lokum, to niedaleko, na Manhattanie. Myli\u0142 si\u0119 wmawiaj\u0105c \nmi wcze\u015bniej, \u017ce jest to na Brooklynie. W ka\u017cdym razie, Angeliko, dobrze si\u0119 \nzastan\u00f3w, nie ponowi\u0119 ju\u017c tej propozycji – grozi\u0142a przybieraj\u0105c \npowa\u017cno-\u017cartobliwy ton g\u0142osu. Zapad\u0142a kr\u00f3tka chwila ciszy, w kt\u00f3rej Angelika \nzdo\u0142a\u0142a wtr\u0105ci\u0107 tylko lakoniczne, wci\u0105\u017c pe\u0142ne wahania – Oh, to nie to, Anno… \n– Aha! wiem! Chodzi o to, \u017ce nie ufasz mi, \u017ce potrafi\u0119 robi\u0107 bezbolesne \nzastrzyki – ton Anny by\u0142 teraz kpiarsko-\u017cyczliwy – kochanie, moja matka jest \npiel\u0119gniark\u0105. Od dziecka przygl\u0105da\u0142am si\u0119 jak robi zastrzyki domowym pacjentom. \nNie wspominaj\u0105c ju\u017c o moim m\u0119\u017cu, kt\u00f3ry \u017cyczy\u0142 sobie abym to ja w\u0142a\u015bnie robi\u0142a \nbolesne zastrzyki jakie zaaplikowano mu po ugryzieniu przez psa. Nauczy\u0142am si\u0119 i \nmusz\u0119 ci powiedzie\u0107, \u017ce jestem w tym naprawd\u0119 dobra. \n– Okay, poddaj\u0119 si\u0119 \u2013 zgodzi\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu Angelika, a Anna za\u015bmia\u0142a si\u0119 g\u0142o\u015bno \npo drugiej stronie s\u0142uchawki. Cho\u0107 opowie\u015b\u0107 o wypadku Farida nie by\u0142a w istocie \nzabawna, Anna nada\u0142a jej specjalnie dla ucha rozm\u00f3wczyni sens \nkomiczno-\u017cartobliwy. Pomy\u015bla\u0142a jednocze\u015bnie, \u017ce gdyby przy rozmowie by\u0142 obecny \njej m\u0105\u017c z pewno\u015bci\u0105 nie zdzier\u017cy\u0142by i opu\u015bci\u0142by pok\u00f3j zniesmaczony. Szkoda, \u017ce \nwyjecha\u0142. Zn\u00f3w czu\u0142a si\u0119 taka samotna… \n– Ciesz\u0119 si\u0119 Angeliko, \u017ce si\u0119 zgadzasz. Musz\u0119 powiedzie\u0107 ci prawd\u0119. Mo\u017ce to \nnieuczciwe z mojej strony, ale w rzeczywisto\u015bci potrzebuj\u0119 po prostu kontakt\u00f3w z \nlud\u017ami. Te zastrzyki to pretekst. \n– Nie m\u00f3w tak. Wiem, \u017ce chcesz mi szczerze pom\u00f3c. Znam ci\u0119 ju\u017c troch\u0119 Anno. \nRozumiem, \u017ce jeste\u015b sama, bo doktor wyjecha\u0142… Oczywi\u015bcie, wspomina\u0142 mi o tym \npodczas wizyty. A nie chcia\u0142a\u015b jecha\u0107 z nim? \n– Nie, to nie by\u0142by dobry pomys\u0142. W Houston jest Rabia i dzieci. Nie jestem \njeszcze gotowa. Ostatnie spotkanie nie przebieg\u0142o najspokojniej. \n– Rozumiem. – Angelika \u017ca\u0142owa\u0142a zadanych pyta\u0144 i zastanawia\u0142a si\u0119 nad zmian\u0105 \nkierunku rozmowy – A wi\u0119c b\u0119dziesz sama. Wiesz, to rzeczywi\u015bcie szcz\u0119\u015bliwe \nrozwi\u0105zanie \u2013 zastrzyki w domu. Dzi\u0119kuj\u0119 ci serdecznie za pomoc i \u017cyczliwo\u015b\u0107. A \nprzy okazji mog\u0142yby\u015bmy um\u00f3wi\u0107 si\u0119 na wsp\u00f3lne \u015bniadania i poranne rozmowy. \n– \u015awietnie – Anna przysta\u0142a bez chwili wahania, cho\u0107 do tej pory ka\u017cdy poranek \npo spacerze przeznacza\u0142a na pisanie. Pomy\u015bla\u0142a jednak, \u017ce by\u0107 mo\u017ce czas sp\u0119dzony \nz Angelik\u0105 nie b\u0119dzie zmarnowany. Intuicja podpowiada\u0142a, aby i\u015b\u0107 za jej \nwezwaniem. \n <\/p>\n\n13 \n \n \nBy\u0142 to ju\u017c kolejny tydzie\u0144 hormonalnej kuracji Angeliki oraz wizyt Anny w \nwynaj\u0119tym mieszkaniu pary z Alabamy. Czwartek. Tego dnia Anna zaspa\u0142a. Nie \nobudzi\u0142a si\u0119 na d\u017awi\u0119k budzika. Wsta\u0142a p\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej, zaspana. Po\u0142o\u017cy\u0142a \nsi\u0119 spa\u0107 wcze\u015bnie, wraz z wybiciem dziesi\u0105tej, a jednak budzi\u0142a si\u0119 dwukrotnie w \nnocy pod wp\u0142ywem gn\u0119bi\u0105cego j\u0105 od pocz\u0105tku podr\u00f3\u017cy ameryka\u0144skiej snu o dziecku. \nKontakt codzienny z Angelik\u0105 i rozmowy z ni\u0105 jeszcze silniej dzia\u0142a\u0142y na \nwyobra\u017ani\u0119 Anny i pobudza\u0142y do przemy\u015ble\u0144, kt\u00f3re ju\u017c dawno porzuci\u0142a. \nSzczeg\u00f3lnie wa\u017cna by\u0142a rozmowa, kt\u00f3r\u0105 przeprowadzi\u0142y poprzedniego poranka. Wa\u017cna \nby\u0142a dla nich obu… \nPoranek by\u0142 w\u00f3wczas wyj\u0105tkowo pochmurny. Niebo do tego stopnia nie przepuszcza\u0142o \ns\u0142o\u0144ca, \u017ce Angelika i Anna zastanawia\u0142y si\u0119 czy spacer by\u0142 w\u0142a\u015bciw\u0105 decyzj\u0105. \nAnna w zwi\u0105zku z ca\u0142\u0105 nieszcz\u0119sn\u0105 histori\u0105 zaspania i przygn\u0119bienia pod wp\u0142ywem \nm\u0119cz\u0105cych j\u0105 sn\u00f3w minionej nocy zaproponowa\u0142a nie\u015bmia\u0142o zamiast spaceru \nprzed\u0142u\u017cone i leniwe \u015bniadanie. Zamierza\u0142a zaprosi\u0107 Angelik\u0119 do jednej z \nprzytulnych kawiarni nowojorskich, na kaw\u0119 i grzanki. Angelika stwierdzi\u0142a \njednak, \u017ce znacznie przyjemniej by\u0142oby zje\u015b\u0107 obfite \u015bniadanie w ich mieszkaniu. \nFrank ju\u017c ubrany, po konsumpcji porannej kawy szykowa\u0142 si\u0119 do wyj\u015bcia w \nkorytarzu. Anna przyj\u0119\u0142a wi\u0119c propozycj\u0119. Wesz\u0142a do kuchni i usiad\u0142a przy stole \nzaproszona gestem Angeliki. Po chwili postawi\u0142a ona na stole ma\u0142\u0105 tack\u0119 pe\u0142n\u0105 \nzawijanych rogalik\u00f3w z kruchego ciasta z nadzieniem z truskawek. \n– Hmm, wygl\u0105daj\u0105 smakowicie. Masz tu w okolicy doskona\u0142\u0105 piekarni\u0119 czy\u017c nie? \n– O nie! Sama je wczoraj piek\u0142am. Nie lubi\u0119 tego mieszkania, nie czuj\u0119 si\u0119 tu \njak w domu, ale kuchnia jest mi\u0142ym miejscem i zaprasza do pichcenia przysmak\u00f3w. \nAnna unios\u0142a brwi w ge\u015bcie podziwu i u\u015bmiechu – Och, bez przesady! Ale czemu nie \nmia\u0142abym wykorzysta\u0107 tych nowoczesnych urz\u0105dze\u0144 kuchennych jakich nie mam w \nAtmore? Sp\u00f3jrz na ten piecyk. Ma tyle opcji, \u017ce mo\u017cna si\u0119 pogubi\u0107. Musia\u0142am \nprzestudiowa\u0107 instrukcj\u0119, kt\u00f3r\u0105 w\u0142a\u015bciciel przezornie zostawi\u0142 szufladzie. \nZapewne poprzedni mieszka\u0144cy mieli podobne problemy jak ja. To mi poprawi\u0142o \nhumor. – Angelika wybuchn\u0119\u0142a swobodnym \u015bmiechem. Zorientowa\u0142a si\u0119 jednak, \u017ce \nAnna jej nie s\u0142ysza\u0142a. Nie odpowiedzia\u0142a u\u015bmiechem na jej u\u015bmiech. Zamy\u015bli\u0142a \nsi\u0119. By\u0142a dziwnie nieobecna ju\u017c od momentu gdy wesz\u0142a do mieszkania. \n– Wszystko w porz\u0105dku Anno? – Angelika dotkn\u0119\u0142a delikatnie r\u0119ki siedz\u0105cej przy \nstole kuchennym. – Anno, czy co\u015b nie tak? \n– Ale\u017c nie. Przepraszam ci\u0119. Co m\u00f3wi\u0142a\u015b? Okropnym jestem go\u015bciem. Taki brak \ntaktu! \n– Rzeczywi\u015bcie moja droga, to niewybaczalny brak taktu, powinna\u015b mi jako\u015b to \nwynagrodzi\u0107 i… spr\u00f3bowa\u0107 cho\u0107 jednego rogalika! Na mi\u0142o\u015b\u0107 bosk\u0105 Anno! My\u015bla\u0142am \n\u017ce \u0142\u0105czy nas du\u017co wi\u0119cej, ot, cho\u0107by \u0142akomstwo – Angelika sta\u0142a przy stole \n\u015bmiej\u0105c si\u0119 cicho, trzyma\u0142a d\u0142o\u0144 na biodrze i p\u00f3\u0142 zgi\u0119ta poddawa\u0142a si\u0119 drganiom \nmi\u0119\u015bni. \n– Ju\u017c pr\u00f3buj\u0119. Ju\u017c… Hmmm.. wy\u015bmienite ! – Anna si\u0119ga\u0142a d\u0142oni\u0105 po trzeci z \nkolei rogalik, kt\u00f3ry tym razem zamierza\u0142a zamoczy\u0107 dla odmiany w fili\u017cance z \nkaw\u0105, gdy us\u0142ysza\u0142a pytanie Angeliki. \n– Co ci jest Anno? Wiem, \u017ce co\u015b ci\u0119 gn\u0119bi. Nie zaprzeczaj, widz\u0119 przecie\u017c. \nJeste\u015b osob\u0105, kt\u00f3ra zupe\u0142nie nie potrafi ukrywa\u0107 swoich uczu\u0107 ani udawa\u0107. \nKiepska z ciebie k\u0142amczucha moja droga. \n– Masz racj\u0119. Nie potrafi\u0119 udawa\u0107, ale nie mam ochoty m\u00f3wi\u0107 o tym… tkwi to we \nmnie g\u0142\u0119boko. Nawet gdybym chcia\u0142a m\u00f3wi\u0107, nie wiedzia\u0142abym od czego zacz\u0105\u0107. \nAngela! to jest jaka\u015b bzdura, abstrakt, nieporozumienie! Jak po kilku latach \nwsp\u00f3\u0142\u017cycia, po kilku szcz\u0119\u015bliwych latach wsp\u00f3\u0142\u017cycia, po wielu rozmowach, \nk\u0142\u00f3tniach i paktach pokojowych mog\u0119 teraz zarzuca\u0107 Faridowi, \u017ce mnie \nunieszcz\u0119\u015bliwia nie godz\u0105c si\u0119 na dziecko! \n– By\u0107 mo\u017ce potrzebowa\u0142a\u015b czasu, aby to zrozumie\u0107. By\u0107 mo\u017ce dopiero teraz \ndojrza\u0142a\u015b do podj\u0119cia niezale\u017cnej od m\u0119\u017ca decyzji od w\u0142asnym zyciu. O w\u0142asnym \nszcz\u0119\u015bciu \u2013 Angelika mrugn\u0119\u0142a porozumiewawczo w stron\u0119 Anny chc\u0105c roz\u0142adowa\u0107 \nnapi\u0119t\u0105 sytuacj\u0119 i uspokoi\u0107 gniew Anny. Jej jednak wyda\u0142o si\u0119 to niesmaczne i \nnieodpowiednie. \u2013 Czemu opowiadam o tym kobiecie, kt\u00f3rej zupe\u0142nie nie znam, \nobcej \u2013 przy\u0142apa\u0142a szybk\u0105 i niech\u0119tn\u0105 my\u015bl, zaraz jednak zmusi\u0142a si\u0119 do u\u015bmiechu \ni spr\u00f3bowa\u0142a zbagatelizowa\u0107 ca\u0142e zaj\u015bcie. \n– Wybacz mi, Angeliko, niepotrzebnie si\u0119 unios\u0142am i w og\u00f3le niepotrzebnie \nopowiadam ci o sprawach kt\u00f3re ci\u0119 nie dotycz\u0105 i nie interesuj\u0105. \n– Anno, nie chcia\u0142am ci\u0119 urazi\u0107. Rozumiem twoje rozterki. Wierz mi. Poza tym, \npodziwiam ci\u0119 za wytrwa\u0142o\u015b\u0107 i cierpliwo\u015b\u0107. Sam\u0105 siebie r\u00f3wnie\u017c podziwiam za \ncierpliwo\u015b\u0107 w sytuacji, gdy m\u00f3j m\u0105\u017c coraz bardziej ode mnie si\u0119 oddala i dryfuje \nsobie spokojnie w kierunku kochanki. \u2013 ostatnie s\u0142owa sprawi\u0142y, \u017ce Anna \ngwa\u0142townie podnios\u0142a spuszczon\u0105 nad sto\u0142em g\u0142ow\u0119 i spojrza\u0142a towarzyszce prosto \nw oczy \n– A wi\u0119c ty wiesz.. \n– Oczywi\u015bcie, wiem. A jednak wierzy\u0142am, \u017ce jest to sytuacja tymczasowa. Frank \nmnie potrzebuje, wiem, \u017ce nie odejdzie. Wiem. \u2013 ton g\u0142osu Angeliki by\u0142 twardy, \nnieprzyjemny niemal. \n– Na pewno trudno ci zrozumie\u0107 jak mog\u0119 pogodzi\u0107 si\u0119 z jej obecno\u015bci\u0105. Nikt nie \njest w stanie tego zrozumie\u0107. Tylko ja wiem jak to jest by\u0107 drug\u0105 \u017con\u0105, ale \nnawet ja nie wiem w pe\u0142ni dlaczego zdecydowa\u0142am si\u0119 na taki zwi\u0105zek. Ale \ndlaczego, powiedz mi, dlaczego on nie chce mojego dziecka, je\u015bli jak twierdzi, \nkocha mnie? Ja pragn\u0119 jego dziecka z mi\u0142o\u015bci dla niego. \n– Tak jest wygodniej. Dziecko by\u0142oby dodatkowym spadkobierc\u0105. To by\u0142by kto\u015b \nobcy, spoza klanu rodzinnego, kogo jego rodzina nie prawdopodobnie nie \nzaakceptowa\u0142aby. \n– Och, nie b\u0105d\u017a cyniczna, nie uwierz\u0119 w tak\u0105 motywacj\u0119 z jego strony. \n– Czemu nie? To czysty realizm, to pragmatyzm. Nie twierdz\u0119, \u017ce Farid nie \npokocha twojego dziecka, gdy pojawi si\u0119 na \u015bwiecie. Nie twierdz\u0119 nawet, \u017ce nie \npragnie z tob\u0105 potomstwa, ka\u017cdy zdrowomy\u015bl\u0105cy m\u0119\u017cczyzna pragnie potomka, wielu \npotomk\u00f3w, to naturalna sk\u0142onno\u015b\u0107, najbardziej prymitywna, twierdz\u0119 natomiast, \u017ce \ntak bardzo obawia si\u0119 tej ewentualno\u015bci, \u017ce zastosuje wszelkie \u015brodki perswazji \naby jej unikn\u0105\u0107. Ty im w\u0142a\u015bnie uleg\u0142a\u015b. Ulega\u0142a\u015b bardzo d\u0142ugo. By\u0107 mo\u017ce nawet \nwbrew jego naj\u015bmielszym oczekiwaniom. \n– To prawda, jestem naiwn\u0105 idiotk\u0105. Zakochan\u0105 idiotk\u0105. Co wi\u0119c proponujesz? \n– Zastan\u00f3w si\u0119 czego naprawd\u0119 chcesz. \n– Chc\u0119 dziecka. Chc\u0119 aby on r\u00f3wnie\u017c chcia\u0142 tego dziecka. \n– Nie. Zastan\u00f3w si\u0119 czego naprawd\u0119 chcesz niezale\u017cnie od tego czego on chce i \njak\u0105 on podj\u0105\u0142 decyzj\u0119. Zgoda? \u2013 gdy Anna skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 Angelika m\u00f3wi\u0142a dalej \u2013 \nJutro jest ostatni dzie\u0144 zastrzyk\u00f3w. Porozmawiajmy jutro rano. Potem podejmiesz \nsama ostateczn\u0105 decyzj\u0119 i mam nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dziesz si\u0119 jej trzyma\u0107. B\u0119dziesz \nspokojniejsza i silniejsza. Bo wiesz, ja te\u017c licz\u0119 na wsparcie emocjonalne, i \nlicz\u0119 na twoj\u0105 modlitw\u0119. Zbli\u017ca si\u0119 m\u00f3j zabieg. Ju\u017c mam g\u0119si\u0105 sk\u00f3rk\u0119 i dr\u017c\u0119 jak \nzaj\u0105c podczas polowania \u2013 Angelika roze\u015bmia\u0142a si\u0119 g\u0142o\u015bno jakby maskuj\u0105c \nniepewno\u015b\u0107 i obawy, i spojrza\u0142a Annie prosto w oczy. Milcza\u0142y obie przez chwil\u0119 \npo czym Anna wsta\u0142a, skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 i zacz\u0119\u0142a zbiera\u0107 si\u0119 do odej\u015bcia. W \nkorytarzu rzuci\u0142a jeszcze kr\u00f3tkie \u2013 Dzi\u0119kuj\u0119 za wspania\u0142e \u015bniadanie i.. pomy\u015bl\u0119 \no tym… Obiecuj\u0119. \n \n <\/p>\n\n14 \n \n \nAnna nigdy nie widzia\u0142a Angeliki bardziej spokojnej. Po zabiegu porusza\u0142a si\u0119 \nona w tempie trzykrotnie wolniejszym, u\u015bmiecha\u0142a si\u0119 trzykrotnie cz\u0119\u015bciej i z \ncz\u0119stotliwo\u015bci\u0105 co kilkana\u015bcie minut wypowiada\u0142a imi\u0119 oczekiwanego dziecka. Imi\u0119 \npodw\u00f3jne, Alex Chris, kt\u00f3re mia\u0142o ulec rozdzieleniu w momencie, gdy pojawi\u0105 si\u0119 \nbli\u017aniaki. Zap\u0142odnione kom\u00f3rki mia\u0142y p\u0142e\u0107 odmienn\u0105, m\u0119sk\u0105 i \u017ce\u0144sk\u0105, mog\u0142o si\u0119 \njednak zdarzy\u0107, \u017ce jedna z nich nie prze\u017cyje, dziewczynka mia\u0142aby wi\u0119c na imi\u0119 \nAlexandra Christine, a ch\u0142opiec Alexander Christopher. W ten spos\u00f3b \u2013 t\u0142umaczy\u0142a \nAngelika \u2013 zachowywano pami\u0119\u0107 o bli\u017aniaku nawet je\u015bli urodzi\u0107 mia\u0142o si\u0119 tylko \njedno. Oboje z Frankiem wr\u00f3cili wkr\u00f3tce do Atmore w Alabama i oczekiwali z \nniecierpliwo\u015bci\u0105 na wynik zabiegu. Po up\u0142ywie kilku tygodni sta\u0142o si\u0119 jednak \njasne, \u017ce przynajmniej jedna z kom\u00f3rek prze\u017cyje. Lekarze potwierdzili diagnoz\u0119 i \nAngelika spokojnie ju\u017c spogl\u0105da\u0142a na sw\u00f3j powi\u0119kszaj\u0105cy si\u0119 brzuch i oczekiwa\u0142a \nnarodzin dziecka. \nRzeczywi\u015bcie urodzi\u0142o si\u0119 tylko jedno. Przedwcze\u015bnie. Po o\u015bmiu miesi\u0105cach. \nAngelika by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa, a jednak czu\u0142a si\u0119 \u017ale. Nieszybko dosz\u0142a do formy, \njak\u0105 posiada\u0142a przed ci\u0105\u017c\u0105. By\u0142a r\u00f3wnie\u017c rozczarowana p\u0142ci\u0105 dziecka. Urodzi\u0142a \nsi\u0119 dziewczynka i Angelika spogl\u0105da\u0142a na ni\u0105 z zawodem powtarzaj\u0105c wci\u0105\u017c \nnieodmienne motto \u2013 Oh, \u017ceby\u015b wiedzia\u0142a jak ci\u0119\u017cko jest by\u0107 kobiet\u0105, no ale \nc\u00f3\u017c.. \nFrank milcza\u0142. By\u0142 szcz\u0119\u015bliwy. To on w\u0142a\u015bnie postanowi\u0142 zadzwoni\u0107 do Anny do \nLondynu i zgodnie z obietnic\u0105 dan\u0105 przez Angelik\u0119 przekaza\u0107 nowin\u0119 o \nnowonarodzonej. Angelika jednak po kilku minutach rozmowy zabra\u0142a Frankowi \ns\u0142uchawk\u0119 i wda\u0142a si\u0119 w konwersacj\u0119 z Ann\u0105. \n– Kochanie, czy wiesz jaka jestem szcz\u0119\u015bliwa? \u2013 wybuchn\u0119\u0142a entuzjazmem, kt\u00f3ry \nAnny zupe\u0142nie nie zaskoczy\u0142, skwitowa\u0142a to jednak z ironi\u0105. \n– Rzeczywi\u015bcie? My\u015bla\u0142am, \u017ce jeste\u015b rozczarowana p\u0142ci\u0105 dziecka? \n– To nie tak. Ja jej po prostu odrobin\u0119 wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 losu kobiety. Zaczynam sobie \nwyobra\u017ca\u0107 w\u0142asny okres dorastania, stawania si\u0119 kobiet\u0105, no i p\u00f3\u017aniej\u2026 \nm\u0119\u017cczy\u017ani. Wiesz o czym my\u015bl\u0119, prawda? Ale to nic, ja j\u0105 naucz\u0119 tego, czego sama \nnie wiedzia\u0142am, postaram si\u0119, aby omin\u0119\u0142a rafy, na kt\u00f3re ja wpad\u0142am pe\u0142n\u0105 par\u0105 \n– Czysta poezja, Angela\u2026 Zaczynasz m\u00f3wi\u0107 wierszem. No i stajesz si\u0119 zaci\u0119t\u0105 \nfeministk\u0105. Nie zauwa\u017cy\u0142am tego wcze\u015bniej. To chyba macierzy\u0144stwo darzy ci\u0119 \ntakimi talentami. Je\u015bli to prawda to powinnam sama.. \n– Tak, tak! \u2013 wpad\u0142a jej w s\u0142owo ona \u2013 powinna\u015b, powinna\u015b. Id\u017a do lekarza, \nporad\u017a si\u0119 jak za\u0142atwi\u0107 to najlepiej i najszybciej. Bo wysychasz. Emocjonalnie, \nnie tylko fizycznie. No i starzejesz sie kochana. \n– Masz racj\u0119, Angeliko. Ju\u017c dawno przekona\u0142am si\u0119, \u017ce masz racj\u0119, ale wci\u0105z boj\u0119 \nsi\u0119 ostatecznej decyzji… Jaka by ona nie by\u0142a. Chc\u0119 si\u0119 zastanowi\u0107 w og\u00f3le nad \nnaszym zwi\u0105zkiem, i nad jego przysz\u0142o\u015bci\u0105… Ale ja ci chyba ci jednak troch\u0119 \nprzeszkadzam. S\u0142ysz\u0119 jakie\u015b terrozyzuj\u0105ce ci\u0119 p\u0142acze. Odezwa\u0142a si\u0119 ma\u0142a \nChristine? \n– Christina Alexandra. Tak, musz\u0119 lecie\u0107. Przepraszam ci\u0119 strasznie. Napisz mi \nd\u0142ugi list, prosz\u0119. Pa, trzymaj si\u0119 ciep\u0142o. I nie zapominaj o nas. \n <\/p>\n\n15 \n \n \n \nPo zabiegu Angeliki, Anna z Faridem zostali w Nowym Jorku jeszcze dwa tygodnie, \na\u017c do zako\u0144czenia cyklu jego konferencji medycznych. Wracali razem do Londynu \nliniami British Airways. Ten sam lot. Podr\u00f3\u017c jak za dawnych lat, wsp\u00f3lna. Anna \nudawa\u0142a si\u0119 potem prosto do domu rodzic\u00f3w na przedmie\u015bciach Londynu. Decyzja \nby\u0142a nag\u0142a, podj\u0119ta pod wp\u0142ywem dyskusji z Faridem, kt\u00f3ra cho\u0107 \u0142agodna w \nprzebiegu, w istocie bardzo Ann\u0119 zrani\u0142a. Tematem by\u0142 po raz kolejny problem \npotomstwa. Farid nie zareagowa\u0142 z irytacj\u0105 jak to wielokrotnie wcze\u015bniej bywa\u0142o. \nSpojrza\u0142 na \u017con\u0119 przenikliwie, domy\u015blaj\u0105c si\u0119 szybko sk\u0105d to uporczywe \npowracanie tematu, kt\u00f3ry on ju\u017c dawno uzna\u0142 za zamkni\u0119ty. Na kilka lat. \n– Widz\u0119, \u017ce nastroje macierzy\u0144skie Angeliki wzbudzi\u0142y w tobie t\u0119 dawn\u0105 Ann\u0119, \nkt\u00f3ra uwa\u017ca\u0142a, \u017ce spe\u0142ni\u0107 si\u0119 mo\u017ce jedynie jako matka \u2013 rzuci\u0142 lekko, bez gniewu \n\u2013 Kochanie. Zapewniam ci\u0119, przyjdzie i na nas czas, ale.. nie jestem jeszcze \ngotowy. Nie chc\u0119 by\u0107 jeszcze ojcem. \n– Przecie\u017c ju\u017c jeste\u015b ojcem! Od dawna! \n– Dobrze, dobrze, nie o tym m\u00f3wi\u0119, poza tym dzieci pojawi\u0142y si\u0119 tak szybko, \u017ce \nnie by\u0142o czasu na planowanie rodziny z Rabi\u0105. \n– Ach tak. Rozumiem. Nie m\u00f3wmy ju\u017c o tym. \u2013 Anna uci\u0119\u0142a kr\u00f3tko rozmow\u0119 \nOdwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119 do male\u0144kiego okna samolotu poza kt\u00f3rym zacz\u0119\u0142a z wielk\u0105 uwag\u0105 \nobserwowa\u0107 ruch chmur i s\u0142onecznych promieni. Czu\u0142a jednak, \u017ce ma ochot\u0119 \nrozp\u0142aka\u0107 si\u0119. Jak dziecko. Na ca\u0142y g\u0142os. Wykrzycze\u0107 w z\u0142o\u015bci to, czego nie \nmog\u0142a powiedzie\u0107 nawet szeptem. – Chc\u0119 by\u0107 matk\u0105, chc\u0119! – Wiedzia\u0142a, \u017ce chce \ndziecka, niezale\u017cnie od tego, jakie mia\u0142y by\u0107 konsekwencje tej decyzji. By\u0142o jej \nwszystko jedno. Chcia\u0142a by\u0107 matk\u0105. Powinna sama si\u0119 tym zaj\u0105\u0107! Powinna po prostu \npozwoli\u0107, aby wszystko rozwi\u0105za\u0142o si\u0119 samoistnie. Albo… po prostu zacznie bra\u0107 \nhormony, kt\u00f3re mia\u0142y wywo\u0142a\u0107 owulacj\u0119 kt\u00f3rej zwykle nie miewa\u0142a. Farid trwa\u0107 \nmia\u0142 w przekonaniu, \u017ce hormony kt\u00f3re bierze maj\u0105 w\u0142a\u015bciwo\u015bci antykoncepcyjne. Za \nwszelk\u0105 cen\u0119 nie m\u00f3g\u0142 ich zobaczy\u0107. \u017badnego \u015bladu. Ani s\u0142owa o nich. Zachowa\u0107 \nspok\u00f3j i pozory. Tylko czy b\u0119dzie mia\u0142a odwag\u0119 posun\u0105\u0107 si\u0119 tak daleko? Nie, nie, \nnie b\u0119dzie potrafi\u0142a go oszuka\u0107. Dlaczego mia\u0142aby z\u0142ama\u0107 zasady zaufania, kt\u00f3re \noboje cenili? Co wi\u0119c powinna zrobi\u0107? Odej\u015b\u0107? Jakim prawem w\u0142a\u015bciwie prosi\u0142 j\u0105 o \nantykoncepcj\u0119. Kiedy\u015b by\u0142 to ich wsp\u00f3lny wyb\u00f3r, teraz stawa\u0142 si\u0119 powoli jego \nwyborem, a jej przymusem. – Anna czu\u0142a, \u017ce nie potrafi rozwi\u0105za\u0107 dylematu, kt\u00f3ry \ntkwi\u0142 w jej umy\u015ble od tylu tygodni. – Jeszcze czas. Wr\u00f3ci do domu. Odpocznie. \nPodejmie decyzj\u0119 i porozmawia z Faridem. Powa\u017cnie. \nSamolot l\u0105duj\u0105cy w Londynie mia\u0142 niewielkie op\u00f3\u017anienie. Anna i Farid nie mogli \nsi\u0119 ju\u017c doczeka\u0107 opuszczenia pok\u0142adu. T\u0142um na lotnisku rozdzieli\u0142 ich na chwil\u0119, \nka\u017cde na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 szuka\u0142o potem walizek a\u017c do momentu, gdy spotkali si\u0119 przy \nwyj\u015bciu i zatrzymali jedn\u0105 taks\u00f3wk\u0119. Farid przyci\u0105gn\u0105\u0142 j\u0105 do siebie i poca\u0142owa\u0142. \nUrazy, nawet te najg\u0142\u0119bsze sz\u0142y zawsze w chwilow\u0105 lub d\u0142u\u017csz\u0105 niepami\u0119c wobec \nnami\u0119tno\u015bci i czu\u0142o\u015bci kt\u00f3rych u siebie wzajemnie szukali. Pozosta\u0142e godziny tej \nmglistej niedzieli sp\u0119dzili w \u0142\u00f3\u017cku, kochaj\u0105c si\u0119, ogl\u0105daj\u0105c filmy, jedz\u0105c \nzam\u00f3wion\u0105 chi\u0144szczyzn\u0119 i nadrabiaj\u0105c zaleg\u0142o\u015bci w zarzuconej na kilka tygodni \npodr\u00f3\u017cy korespondencji emailowej. \n <\/p>\n\n16 \n \n \nAnna ca\u0142y rok przygotowywa\u0142a si\u0119 do otwarcia nowej galerii i kawiarni. Zabiegana \ni pe\u0142na pomys\u0142\u00f3w, niejednokrotnie wraca\u0142a do domu tu\u017c przed p\u00f3\u0142noc\u0105. \nAntykoncepcyjne tabletki sta\u0142y si\u0119 przesz\u0142o\u015bci\u0105. Porzuci\u0142a je tu\u017c po powrocie z \nNowego Jorku. Postanowi\u0142a jak to powiedzia\u0142a kiedy\u015b Rabia – nie ingerowa\u0107 w sw\u00f3j \norganizm, jednocze\u015bnie unikaj\u0105c spotka\u0144 z Faridem. Potrzebowa\u0142a samotno\u015bci. \nJednocze\u015bnie wiedzia\u0142a, \u017ce sytuacja taka nie mog\u0142a trwa\u0107 wiecznie. Poniewa\u017c \njednak nie potrafi\u0142a powiedzie\u0107 m\u0119\u017cowi wprost o decyzji, kt\u00f3r\u0105 podj\u0119\u0142a, napisa\u0142a \nmu kr\u00f3tki email. Wielokrotnie potem zastanawia\u0142a si\u0119, czy Farid kiedykolwiek \nmia\u0142 okazj\u0119 przeczyta\u0107 ten list… \nWizyty u zaufanego ginekologa, przyjaciela Farida i Anny, kt\u00f3ry zgodzi\u0142 si\u0119 \nkontrolowa\u0107 jej zdrowie i poziom hormon\u00f3w oraz zobowi\u0105za\u0142 si\u0119 do zachowania \ndyskrecji, by\u0142y rzadko\u015bci\u0105. Anna pozostawia\u0142a jedynie niezmienn\u0105 wiadomo\u015b\u0107 na \nsekretarce lekarza \u2013 Wszystko w porz\u0105dku. Samopoczucie w normie. \nSpotkania z Faridem by\u0142y r\u00f3wnie\u017c rzadko\u015bci\u0105, do tego stopnia, \u017ce pewnego dnia \nzapyta\u0142 on, czy celowo go unika. – Pracowa\u0142a zbyt wiele. Nie mia\u0142a dla niego \nczasu. Dlaczego? Czy chcia\u0142a porozmawia\u0107? – Nie chcia\u0142a rozmawia\u0107. Chcia\u0142a, by \nw\u015br\u00f3d setek swoich codziennych emaili odnalaz\u0142 ten jeden od niej… T\u0119skni\u0142a \njednak za jego obecno\u015bci\u0105 i czu\u0142o\u015bci\u0105. Powr\u00f3ci\u0142y wi\u0119c zn\u00f3w okresy cz\u0119stych \nspotka\u0144, wsp\u00f3lne kolacje i wsp\u00f3lne noce. \nPrzez rok nic si\u0119 nie wydarzy\u0142o \u2013 my\u015bla\u0142a cz\u0119sto wieczorami. \u2013 Nic nie wydarzy\u0142o \nsi\u0119, mimo \u017ce tak cz\u0119sto mamy kontakty seksualne. Czy nie nale\u017ca\u0142oby zapomnie\u0107 o \nmacierzy\u0144stwie i uspokoi\u0107 si\u0119? Powr\u00f3ci\u0107 do poprzedniego stanu ducha, sprzed \nflorydzko-nowojorskiego okresu? Jestem bezp\u0142odna. Jestem \u201cniezap\u0142adnialna\u201d. \nMusia\u0142abym bra\u0107 dodatkowe hormony podtrzymuj\u0105ce owulacj\u0119, aby dosz\u0142o do \nzap\u0142odnienia. Tak powiedzia\u0142 lekarz. Ale ja tego nie zrobi\u0119.. Nie. \n Min\u0119\u0142o jednak kilka kolejnych miesi\u0119cy i Anna z zaskoczeniem zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce jej \nniezmienny od dawna okres, pojawiaj\u0105cy si\u0119 z podziwu godn\u0105 regularno\u015bci\u0105, \nsp\u00f3\u017ania\u0142 si\u0119. Podczas wizyty u rodzic\u00f3w na prowincji, zacz\u0119\u0142y si\u0119 naturalne \nsyndromy ci\u0105\u017cy: z\u0142e samopoczucie, zawroty g\u0142owy i wymioty. Test ci\u0105\u017cowy \npotwierdzi\u0142 domys\u0142y. Zadzwoni\u0142a do lekarza, spokojnie poda\u0142a informacje o swoim \nstanie, po chwili podnios\u0142a zn\u00f3w s\u0142uchawk\u0119 zamierzaj\u0105c dzwoni\u0107 do Farida. Nie \nby\u0142o go w domu ani w biurze. Odczu\u0142a ulg\u0119. Wys\u0142a\u0142a mu kr\u00f3tki e-mail \u2013 Wszystko \nwskazuje na to, \u017ce zasz\u0142am w ci\u0105\u017c\u0119. Znam twoje dawne zdanie na ten temat, ale \nnigdy nie odpowiedzia\u0142e\u015b mi na m\u00f3j ostatni email, w kt\u00f3rym po raz ostatni \nporuszam t\u0119 kwesti\u0119. W ka\u017cdym razie my\u015bl\u0119, \u017ce w tej chwili jestem ci winna t\u0119 \ndrobn\u0105 informacj\u0119 o decyduj\u0105cej zmianie w naszym \u017cyciu. Do zobaczenia za miesi\u0105c \nw Londynie. \nFarid zadzwoni\u0142 nast\u0119pnego dnia. \n– Witaj Anno \u2013 zawiesi\u0142 g\u0142os \u2013 jak si\u0119 czujesz? \n– Wszystko w porz\u0105dku. Zanim jednak powiesz cokolwiek wi\u0119cej, chc\u0119 aby\u015b \nwiedzia\u0142, \u017ce ja chcia\u0142am tego dziecka ale… \n– Wiem, \u017ce chcia\u0142a\u015b – przerwa\u0142 jej – ale co w\u0142a\u015bciwie starasz si\u0119 mi powiedzie\u0107? \n \n– Wiedzia\u0142am, \u017ce mog\u0119 zaj\u015b\u0107 w ci\u0105\u017c\u0119. \n– Ah tak.. Czy chcesz powiedzie\u0107, \u017ce nie stosowa\u0142a\u015b antykoncepcji? \n– Farid, dobrze wiemy oboje, co chc\u0119 powiedzie\u0107. Mnie interesuje twoja postawa w \ntej chwili. Co czujesz? Wiem, \u017ce jeste\u015b zaskoczony, ale… ale, czy nie cieszysz \nsi\u0119? Kochanie.. \n– Wiesz, szczerze m\u00f3wi\u0105c w tej chwili nie potrafi\u0119 my\u015ble\u0107 o czymkolwiek innym \njak o tym, \u017ce mnie ok\u0142ama\u0142a\u015b. Zreszt\u0105, nie wiem, co czuj\u0119. To co nosisz jest \njeszcze kom\u00f3rk\u0105 zapewne, kiedy robi\u0142a\u015b test? \u2013 zawiesi\u0142 na chwil\u0119 g\u0142os, a gdy \nAnna nie odezwa\u0142a si\u0119, ci\u0105gn\u0105\u0142 ciszej \u2013 zaproponowa\u0142bym ci jej usuni\u0119cie, gdybym \nnie wiedzia\u0142 z g\u00f3ry, \u017ce i tak tego nie uczynisz. \n– O czym ty m\u00f3wisz Farid? \u2013 Annie z trudno\u015bci\u0105 udawa\u0142o si\u0119 powstrzyma\u0107 \nwzburzenie \n– Wiesz o czym m\u00f3wi\u0119. Zastan\u00f3w si\u0119 i zadzwo\u0144 do mnie p\u00f3\u017aniej. Dobranoc \u2013 \nzako\u0144czy\u0142 gwa\u0142townie rozmow\u0119. \nAnna usiad\u0142a powoli w fotelu i zacz\u0119\u0142a histerycznie p\u0142aka\u0107. Po chwili uspokoi\u0142a \nsi\u0119. Wzi\u0119\u0142a sw\u00f3j zeszyt, kt\u00f3ry s\u0142u\u017cy\u0142 jej za dziennik i pisa\u0142a przez godzin\u0119. \nPotem ruszy\u0142a do \u0142azienki. Umy\u0142a si\u0119 i przesz\u0142a do pokoju na modlitw\u0119. Uspokoi\u0142a \nsi\u0119. I podj\u0119\u0142a decyzj\u0119. \n <\/p>\n\n17 \n \nMin\u0105\u0142 miesi\u0105c. Anna nie pojawi\u0142a si\u0119 w Londynie. Wys\u0142a\u0142a tylko kr\u00f3tki email \u2013 \n\u201eDosz\u0142o do wczesnego poronienia. Chcia\u0142abym, aby\u015bmy si\u0119 rozstali. Przyjad\u0119 \nkt\u00f3rego\u015b dnia po swoje rzeczy. Salam alaikum. Uwa\u017caj na siebie. Anna\u201d \nMieszka\u0142a przez kilka miesi\u0119cy u rodzic\u00f3w w ma\u0142ym mieszkaniu pod Londynem. Nie \npojawia\u0142a si\u0119 w firmie. Wyznaczy\u0142a zaufan\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0119, aby \u015bledzi\u0142a sprawy \nksi\u0119garni, galerii i kawiarni. W ko\u0144cu wynaj\u0119\u0142a dwupokojowe mieszkanie w \nLondynie. Mieszka\u0142a sama. Nie odwiedza\u0142a nikogo i nikomu nie pozwoli\u0142a si\u0119 \nodwiedza\u0107. Farid kilkakrotnie pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 z ni\u0105 kontaktowa\u0107, ale nie odbiera\u0142a \njego telefon\u00f3w. Nie odbiera\u0142a niczyich telefon\u00f3w. Czasami oddzwania\u0142a do \nwybranych os\u00f3b. Farid nie zna\u0142 jej nowego londy\u0144skiego adresu. Kontakty si\u0119 \nurwa\u0142y. W jednym z emaili zapyta\u0142, czy chce aby wys\u0142a\u0142 jej dokumenty rozwodowe. \nInnym rozwi\u0105zaniem by\u0142oby zachowanie wi\u0119z\u00f3w ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Dla jej dobra – jak \ntwierdzi\u0142. Rozw\u00f3d by\u0142 \u017ale widziany w \u015brodowisku muzu\u0142ma\u0144skim. Anna nie \nodpowiedzia\u0142a. Uzna\u0142 jej milczenie za zgod\u0119 na drugie rozwi\u0105zanie. Przesy\u0142a\u0142 co \nmiesi\u0105c na jej konto pieni\u0105dze. Wysy\u0142a\u0142 co jaki\u015b czas emaile o podobnej tre\u015bci \u2013 \n\u201eT\u0119skni\u0119 za tob\u0105, Anno. Tw\u00f3j m\u0105\u017c.\u201d Nigdy nie odpowiedzia\u0142a. Jedn\u0105 z os\u00f3b, z \nkt\u00f3rymi zachowa\u0142a nieprzerwany kontakt by\u0142a Angelika. Dzwoni\u0142y do siebie \nregularnie. Angelika zapowiedzia\u0142a pewnego dnia wizyt\u0119 jednej z jej przyjaci\u00f3\u0142ek \nz Ameryki, kt\u00f3ra przyje\u017cd\u017ca\u0142a do Anglii, aby odwiedzi\u0107 rodzin\u0119. \u2013 Pomy\u015bl, \nrogaliki i moje domowe konfitury, przekonywa\u0142a \u017cartobliwie Angela. \u2013 Anna nie \npotrafi\u0142a odm\u00f3wi\u0107. G\u0142os si\u0119 jej jednak za\u0142ama\u0142 i Angelika tkni\u0119ta przeczuciem \nzapyta\u0142a \n– Anno, powiedz mi prawd\u0119. O co chodzi? Czy ty wci\u0105\u017c… czy wci\u0105\u017c nosisz to \ndziecko? \n– Tak \u2013 Anna rozp\u0142aka\u0142a si\u0119 i tamta s\u0142ysza\u0142a w s\u0142uchawce ju\u017c tylko jej szloch i \npoci\u0105ganie nosem. \n– Pos\u0142uchaj. Kochanie, uspok\u00f3j si\u0119. Jeste\u015b dzielna. No, oczywi\u015bcie sama si\u0119 na \nto zdecydowa\u0142a\u015b. S\u0142uchaj, prze\u015bl\u0119 przez Cathy troch\u0119 ciuszk\u00f3w, wiem \u017ce ci ich \nnie b\u0119dzie brakowa\u0142o, ale chc\u0119 by\u015b je mia\u0142a. Podarunek ode mnie. Jaka to b\u0119dzie \np\u0142e\u0107? Zreszt\u0105 mniejsza o to… Tak bardzo chcia\u0142abym przyjecha\u0107, aby ci pom\u00f3c… \nKiedy masz rozwi\u0105zanie? \n– Za dwa miesi\u0105ce. \n– Mo\u017cesz liczy\u0107 na czyj\u0105\u015b pomoc? Matka? \n– Tak, rodzice moi wiedz\u0105 wszystko. \n– Farid nie wie… \u2013 Angelika zawiesi\u0142a g\u0142os w tonacji bardziej konstatuj\u0105cej \nni\u017c pytaj\u0105cej. \n– Oczywi\u015bcie, \u017ce nie wie. Powiedzia\u0142am mu, \u017ce poroni\u0142am. Chcia\u0142, abym je usun\u0119\u0142a \nAngela! Wyobra\u017casz sobie? \n– Nie uno\u015b si\u0119 kochanie, nie warto. Musz\u0119 ko\u0144czy\u0107. Christine si\u0119 obudzi\u0142a. \nCa\u0142usy. Trzymaj si\u0119 ciep\u0142o. \nAnna od\u0142o\u017cy\u0142a s\u0142uchawk\u0119 i wr\u00f3ci\u0142a do ma\u0142ego pokoju, obok sypialni. Wci\u0105gn\u0119\u0142a \nzn\u00f3w gumowe r\u0119kawiczki i wr\u00f3ci\u0142a do malowania. Trzy \u015bciany by\u0142y ju\u017c b\u0142\u0119kitne. \nJedna w po\u0142owie jasnoz\u0142ota. To b\u0119dzie ch\u0142opiec \u2013 my\u015bla\u0142a z u\u015bmiechem na ustach \u2013 \nto b\u0119dzie m\u00f3j ma\u0142y ksi\u0105\u017c\u0119. B\u0119dzie Polakiem. B\u0119dzie Anglikiem. B\u0119dzie \nmuzu\u0142maninem. B\u0119dzie mia\u0142 na imi\u0119 Asif, co podobno znaczy Przebaczenie. <\/p>\n\n \n18 \n \nDear doctor Farid, \nNie chcia\u0142bym marnotrawi\u0107 pa\u0144skiego cennego czasu, ale my\u015bl\u0119, \u017ce chcia\u0142by pan \nwiedzie\u0107, \u017ce Anna urodzi\u0142a jaki\u015b czas temu \u0142adnego, zdrowego syna. Nie znam \nszczeg\u00f3\u0142\u00f3w. Nawet tego dowiedzia\u0142em si\u0119 przypadkiem, pods\u0142uchuj\u0105c w\u0142asn\u0105 \u017con\u0119, \nkt\u00f3ra utrzymuje wszystko w tajemnicy na pro\u015bb\u0119 Anny. C\u00f3\u017c, pomy\u015bla\u0142em \u2013 \nsolidarno\u015b\u0107 m\u0119ska.. \u2013 Nie znam ca\u0142ej sprawy, nie rozumiem pana post\u0119powania \ndoktorze, podobnie jak nie rozumiem post\u0119powania naszych kobiet.. W sumie nie \nmoim zadaniem jest udzielanie panu rad. Ale wydaje mi si\u0119, \u017ce wa\u017cne jest dobro \ntego dziecka. Ja jestem szcz\u0119\u015bliwym ojcem i panu \u017cycz\u0119 tego samego, cho\u0107 wiem, \n\u017ce to uczucie ju\u017c dawno nie jest panu obce. \nPozdrawiam. Frank. \nFarid wsta\u0142 po przeczytaniu listu. Od ostatniego emaila Anny up\u0142yn\u0105\u0142 rok. Wie\u015bci \no niej przyp\u0142ywa\u0142y za po\u015brednictwem jej matki. Fitrowana prawda \u2013 pomy\u015bla\u0142 \noszo\u0142omiony. Nie czu\u0142 ani zdziwienia, ani gniewu. Od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu jedynym \nuczuciem jakie towarzyszy\u0142o my\u015blom o Annie by\u0142a by\u0142a przejmuj\u0105ca t\u0119sknota. Nie \nmia\u0142 jednak ochoty narzuca\u0107 jej si\u0119 ze swoimi uczuciami, skoro ju\u017c dawno wybra\u0142a \nmilczenie. Tak by\u0142o jej by\u0107 mo\u017ce \u0142atwiej. Przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 siedzia\u0142 bez \nruchu. Jakby odr\u0119twia\u0142y. W ciszy odzywa\u0142 si\u0119 jedynie brz\u0119k okiennego \nklimatyzatora. Lato by\u0142o jak zwykle upalne w Pakistanie. Od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu \nsp\u0119dza\u0142 wszystkie wolne chwile w Karachi. Rabia nie lubi\u0142a odwiedza\u0107 go w \nLondynie. \nNagle wsta\u0142 i podszed\u0142 do okna. Ods\u0142oni\u0142 je i s\u0142o\u0144ce natychmiast zala\u0142o pok\u00f3j. \nSi\u0119gn\u0105\u0142 d\u0142oni\u0105 po kubek z dawno wystyg\u0142\u0105 herbat\u0105 z mlekiem. Upi\u0142 \u0142yka i skrzywi\u0142 \nsi\u0119. By\u0142a zimna i zbyt mocna. Podszed\u0142 zn\u00f3w do biurka i spojrza\u0142 na email. W \nko\u0144cu usiad\u0142 z powrotem i otworzy\u0142 now\u0105 wiadomo\u015b\u0107. Kilka d\u0142ugich minut min\u0119\u0142o \nzanim wystuka\u0142 pierwsze s\u0142owa \nNajdro\u017csza Anno… \n \n \n \n \n \n \n \n \n <\/p>\n<\/body><\/p>\n<\/html><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Asif Asif 1. Fotele na lotnisku w Heathrow by\u0142y szalenie wygodne, wygi\u0119te […]<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"class_list":["post-4778","page","type-page","status-publish","hentry"],"spectra_custom_meta":{"_edit_lock":["1729393359:2"],"_edit_last":["2"],"_wp_page_template":["default"],"_uag_page_assets":["a:9:{s:3:\"css\";s:0:\"\";s:2:\"js\";s:0:\"\";s:18:\"current_block_list\";a:0:{}s:8:\"uag_flag\";b:0;s:11:\"uag_version\";s:10:\"1775454065\";s:6:\"gfonts\";a:0:{}s:10:\"gfonts_url\";s:0:\"\";s:12:\"gfonts_files\";a:0:{}s:14:\"uag_faq_layout\";b:0;}"]},"uagb_featured_image_src":{"full":false,"thumbnail":false,"medium":false,"medium_large":false,"large":false,"1536x1536":false,"2048x2048":false,"trp-custom-language-flag":false,"illdy-blog-list":false,"illdy-widget-recent-posts":false,"illdy-blog-post-related-articles":false,"illdy-front-page-latest-news":false,"illdy-front-page-testimonials":false,"illdy-front-page-projects":false,"illdy-front-page-person":false},"uagb_author_info":{"display_name":"Joanna Choluj","author_link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/blog\/author\/joannacholuj\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"Asif Asif 1. Fotele na lotnisku w Heathrow by\u0142y szalenie wygodne, wygi\u0119te […]","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4778"}],"collection":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4778"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4778\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4779,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4778\/revisions\/4779"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4778"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}