Moje drogie dziecko<\/title> \n<\/head><\/p>\n<body><\/p>\nMoje drogie dziecko…<\/font><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n1.<\/font><\/p>\nTe fotele by\u0142y tak szalenie wygodne, wygi\u0119te odpowiednio do \ncia\u0142a ludzkiego, niby le\u017canki, wy\u015bcie\u0142ane ciemnoniebieskim \nmateria\u0142em. Gdyby nie ch\u0142\u00f3d przestronnego pomieszczenia Anna \nby\u0142aby zasn\u0119\u0142a w kilka sekund. O dwa fotele dalej w przy samej \nszybie kt\u00f3ra oddziela\u0142a od przej\u015bcia do drugiej hali \nodpoczywa\u0142 starszy m\u0119\u017cczyzna, poza nim ani w pierwszym ani w \ndrugim rzedzie nie by\u0142o nikogo. Cisza i spok\u00f3j. Czasami \nchrapanie m\u0142odzie\u0144ca o d\u0142ugich nogach, kt\u00f3ry wyci\u0105gn\u0105\u0142 \nsi\u0119 tu\u017c za ni\u0105. Powieki opada\u0142y ze zm\u0119czenia, \npowstrzymywa\u0142a si\u0119 jeszcze chwil\u0119 si\u0142\u0105 woli przed \nza\u015bni\u0119ciem, ale sen by\u0142 silniejszy. \u015ani\u0142a przez kilka \nsekund. Kilka sekund wystarczy\u0142o aby przy\u015bnic ten dziwaczny \nsen, kt\u00f3rego nie mog\u0142a p\u00f3\u017aniej zapomniec. Za nic. To dziwne. \nSny przecie\u017c zapomina si\u0119 tak szybko. Ale nie ten. <\/p>\nUsn\u0119\u0142a zn\u00f3w. A przecie\u017c przysiad\u0142a tu jedynie na chwil\u0119. \nW oczekiwaniu na niego. A przecie\u017c nie chcia\u0142a ju\u017c spac i \n\u015bnic dalszego ci\u0105gu tego snu o makabrycznie snuj\u0105cych si\u0119 \nw\u0105tkach z ni\u0105 w roli g\u0142\u00f3wnej, w roli czarnego charakteru. \nZn\u00f3w obudzi\u0142a si\u0119 wraz z g\u0142o\u015bniejszym chrapni\u0119ciem \nm\u0119\u017cczyzny \u015bpi\u0105cego na le\u017cance za ni\u0105. Przykry\u0142a si\u0119 \nkurtk\u0105 po sam nos i zacz\u0119\u0142a uwa\u017cnie obserwowac przesuwaj\u0105ce \nsi\u0119 leniwie po pasach startowych samoloty r\u00f3\u017cnych linii \nlotniczych. Najbli\u017cszej szyby British Airways w\u0142a\u015bnie \nprzyjmowa\u0142 pasa\u017cer\u00f3w na pok\u0142ad. Szeroki r\u0119kaw korytarza \nszczelnie przylega\u0142 do \u015bciany samolotu. Obserwowa\u0142a nie \nlicz\u0105c minut. W pewnym momencie, spanikowana spojrza\u0142a na \nzegarek w kom\u00f3rce. Jeszcze dwadzie\u015bcia minut do um\u00f3wionego \nspotkania z Faridem. Zawsze by\u0142a za wcze\u015bnie. Nie znosi\u0142a si\u0119 \nsp\u00f3\u017aniac i nie tolerowa\u0142a sp\u00f3\u017anialskich. Zawsze wola\u0142a by\u0107 \np\u00f3\u0142 godziny wcze\u015bniej. W razie nieprzewidzianych okoliczno\u015bci \n? t\u0142oku na drodze, zmiany planu odlot\u00f3w. Mieli oboje \nca\u0142kowicie r\u00f3\u017cne podej\u015bcie do czasu. On wyluzowany, zawsze \nwkracza\u0142 na peron, wskakiwa\u0142 do autobusu, przybiega\u0142 do bramki \nlotniczej w ostatniej chwili. Ona nie znosi\u0142a stresu przed \npodr\u00f3\u017c\u0105, po\u015bpiechu i obaw o sp\u00f3\u017anienie, utrat\u0119 \npo\u0142\u0105czenia. Na szcz\u0119\u015bcie od kilku lat ju\u017c podr\u00f3\u017cowali \nniezale\u017cnie od siebie. Je\u015bli podr\u00f3\u017cowali razem, ka\u017cde z \nnich, zabiegane, zaj\u0119te w\u0142asnymi sprawami przybywa\u0142o na \nspotkanie przed podr\u00f3\u017c\u0105 samodzielnie. Pami\u0119ta\u0142a jednak te \nlata na pocz\u0105tku ich zwi\u0105zku, gdy ona zawsze wola\u0142a \npodr\u00f3\u017cowac z nim. W jego towarzystwie. On rezerwowa\u0142 loty i \nkupowa\u0142 bilety online. W ostatniej chwili. Jego system \nsprawdza\u0142 si\u0119, by\u0142 efektywny. Ceny bilet\u00f3w przez niego \nzakupionych zawsze by\u0142y ni\u017csze od tych kt\u00f3re ona zdo\u0142a\u0142a \nwyszukac online. Podda\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu. Do dzi\u015b on kupowa\u0142 \nbilety. Jeden email z prosb\u0105 i dok\u0142adnymi datami. Nie zdarzy\u0142o \nsi\u0119, aby zapomnia\u0142. Wiedzia\u0142a, \u017ce mo\u017ce na niego liczyc. A \njednak podr\u00f3\u017cowanie niezale\u017cne by\u0142o zdrowsze. Przynios\u0142o \nodpre\u017cenie i spok\u00f3j umys\u0142u obojgu. Choc ona nie mog\u0142a \npogodzic si\u0119 pocz\u0105tkowo z my\u015bl\u0105 o samotno\u015bci przed i w \ntrakcie podr\u00f3\u017cy, on nie m\u00f3g\u0142 prze\u0142kn\u0105c my\u015bli o jej \nsamotnych wypadach i niezale\u017cno\u015bci, o wszystkich tych \nprzystojnych podr\u00f3\u017cuj\u0105cych flirciarzach, kt\u00f3rych zna\u0142 jak \nnikt. Czy\u017c nie nale\u017ca\u0142 do tego samego rodzaju ? podr\u00f3\u017cnych \nuwodzicieli – jak m\u00f3wi\u0142a sama? <\/p>\nPodnios\u0142a si\u0119. W oddali us\u0142ysza\u0142a g\u0142os kobiecy \nzapowiadaj\u0105cy otwarcie bramki dla lotu do Nowego Jorku. A jego \njeszcze nie by\u0142o. Nie zd\u0105\u017c\u0105 si\u0119 zapewne nawet wsp\u00f3lnie \nnapi\u0107 herbaty. Anna za\u0142o\u017cy\u0142a lekki p\u0142aszczyk, ma\u0142y zgrabny \nplecaczek kt\u00f3ry zast\u0119powa\u0142 jej torebk\u0119 ? nawyk od lat, \nkt\u00f3ry wpoi\u0142a sobie pod wp\u0142ywem rady jej ulubionego ?lekarza \nod ko\u015bci". Wci\u0105\u017c s\u0142ysza\u0142a jego uwagi ? prosz\u0119 nie \nnosi\u0107 nic na jednym ramieniu. Prosz\u0119 nosi\u0107 podk\u0142adk\u0119 pod \npraw\u0105 stop\u0105. Nie jest pani przecie\u017c ju\u017c dzieckiem. Ile razy \nmo\u017cna pani\u0105 strofowa\u0107, pani Anno! – Kochany stary profesor, \nkt\u00f3ry wszystkich bez wyj\u0105tku pacjent\u00f3w traktowa\u0142 jak \nniesforne dzieci. <\/p>\nAnna skierowa\u0142a si\u0119 nieco oci\u0119\u017cale w kierunku ma\u0142ej \nkafejki Nescafe tu\u017c obok sali z wygodnymi le\u017cankami. Lotnisko \nHeathrow by\u0142o jej ulubionym. Zna\u0142a je jak w\u0142asn\u0105 kiesze\u0144, \ndzi\u015b jednak czu\u0142a si\u0119 troch\u0119 zdezorientowana i zagubiona. \nUsadowszy si\u0119 ju\u017c przy jednym ze stolik\u00f3w, zam\u00f3wszy kaw\u0119 z \nmlekiem, bez cukru, zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce nie ma apaszki. \nMusia\u0142a zosta\u0107 na le\u017cance. Wr\u00f3ci\u0142\u0105 si\u0119 po ni\u0105, \npozostawiaj\u0105c na krze\u015ble p\u0142aszczyk, walizk\u0119 na k\u00f3\u0142kach i \ntorebk\u0119 biorac z sob\u0105. Jest! Cienka jedwabna wi\u015bniowa apaszka \nzsun\u0119\u0142\u0105 si\u0119 pod siedzenie. Wracaj\u0105c do stolika i stygn\u0105cej \nkawy Anna dostrzeg\u0142a ju\u017c z odleg\u0142o\u015bci kilku krok\u00f3w \nmachajacego do niej i u\u015bmiechaj\u0105cego si\u0119 Farida, kt\u00f3ry sta\u0142 \nprzy ladzie zamawiaj\u0105c z pewno\u015bci\u0105 r\u00f3wnie\u017c chai, herbat\u0119 z \nmlekiem. <\/p>\n– Witaj kochanie. \u0179le wygl\u0105dasz. Co\u015b nie tak? ? przywita\u0142 \nj\u0105 czule dotykaj\u0105c jej d\u0142oni. Nigdy nie przyzwyczai\u0142a si\u0119 do \njego azjatyckiej natury i nawyk\u00f3w, kt\u00f3re nie pozwola\u0142y mu na \nwyra\u017cenie czu\u0142o\u015bci w\u015br\u00f3d obcych. Jej, Polce, kt\u00f3ra ju\u017c w \ndzieci\u0144stwie przenios\u0142a si\u0119 do Anglii, przyzwyczajonej do \notwartej i przyjaznej kultury europejskiej brakowa\u0142o \npoca\u0142unk\u00f3w na powitanie, tych intymnych dotkni\u0119\u0107 policzka i \nzapachu jego dezodorantu i after shave, blisko, tu\u017c przy jej \ntwarzy, w\u0142osach, ciele. Brytyjskie zimne maniery by\u0142y jej obce, \npodobnie jak muzu\u0142ma\u0144ski, zdystansowany i ch\u0142odny styl bycia, \nkt\u00f3ry wyra\u017anie zaznacza\u0142 odmienno\u015b\u0107 p\u0142ci. To, co \nakceptowa\u0142a w \u015brodowisku muzu\u0142ma\u0144skim Pakistanu i kraj\u00f3w \narabskich, tego nie potrafi\u0142a przyj\u0105\u0107 w otoczeniu europejskim. \nPrzeszkadza\u0142a jej ta dwulicowo\u015b\u0107, ta hipokryzja, ta gra, \nkt\u00f3r\u0105 gra\u0142a jako Europejka, \u017cona muzu\u0142manina. A przecie\u017c \ntyle lat ju\u017c min\u0119\u0142o i przyzwyczai\u0142a si\u0119 do kompromis\u00f3w, do \ntajemnic i uk\u0142ad\u00f3w. Akceptowa\u0142a \u017cycie takim jakie jest, nie \nmia\u0142a z\u0142udze\u0144. Ju\u017c nie. Marze\u0144 te\u017c ju\u017c nie mia\u0142a. Tylko \nsny. <\/p>\n– Dzi\u015b kilkakrotnie \u015bni\u0142 mi si\u0119 ten sam sen. Jakby \nhistoria w odcinkach. Obudzi\u0142am si\u0119 o pi\u0105tej. Gwa\u0142townie. \nWtedy po raz pierwszy widzia\u0142am t\u0119 scen\u0119 ? siebie sam\u0105 \ntrzymaj\u0105c\u0105 na r\u0119kach niemowl\u0119. Zostawi\u0142am je na chwil\u0119. \nSekundy mija\u0142y jak godziny. Us\u0142ysza\u0142am p\u0142acz za plecami. \nDziecko spad\u0142o z \u0142\u00f3\u017cka. Pami\u0119tam w\u0142asne przera\u017cenie. Ten \nhorror. T\u0119 dezorientacj\u0119. Przytuli\u0142am je do piersi i zacz\u0119\u0142o \nssa\u0107. Dalej nic. Obudzi\u0142am si\u0119. Wsta\u0142am. Ba\u0142am si\u0119, \u017ce \nje\u015bli przy\u0142o\u017c\u0119 jeszcze raz g\u0142ow\u0119 do poduszki sen snu\u0107 \nb\u0119dzie si\u0119 dalej. I rzeczywi\u015bcie. Ale wiesz. Dopiero tu, o tam \n? wskaza\u0142a ruchem podbr\u00f3dka, na le\u017cankach, przy\u015bni\u0142am ci\u0105g \ndalszy. Och, jeszcze bardziej przera\u017caj\u0105cy. <\/p>\n– Jeste\u015b przem\u0119czona. Nie mo\u017cesz tyle pracowa\u0107. To ten \nprojekt, kt\u00f3ry ci\u0119 wyka\u0144cza, st\u0105d te absurdalne sny.<\/p>\n– Dlaczego uwa\u017casz \u017ce absurdalne? Nie s\u0105dzisz \u017ce to s\u0105 \njakie\u015b sygna\u0142y ze strony mojej pod\u015bwiadomo\u015bci? Jakie\u015b \nutajnione, usuni\u0119te w cie\u0144 pragnienia. <\/p>\n– Co masz konkretnie na mysli Anno? ? spojrzenie zimne i \nostre Farida sprawi\u0142o, \u017ce Anna postanowi\u0142a zmieni\u0107 temat, \n\u017ca\u0142owa\u0142a, \u017ce opowiedzia\u0142a mu sen. Och, \u017ca\u0142owa\u0142a, \u017ce po \nraz kolejny poruszy\u0142a temat, nad kt\u00f3rym dyskusja ko\u0144czy\u0142a \nsi\u0119 zawsze w ten sam spos\u00f3b. Oboje wiedzieli, \u017ce dotkn\u0119li \ntematu tabu, kt\u00f3ry ju\u017c od miesi\u0119cy nie pojawia\u0142 si\u0119 w ich \nrozmowach. Odk\u0105d Anna zrezygnowa\u0142a z k\u0142\u00f3tni. Odk\u0105d \nprzyj\u0119\u0142a jego warunki kilka lat wcze\u015bniej. <\/p>\n– Nic nie mam na my\u015bli. A jak tam dzieci? Zdrowe? Wszystko w \nporz\u0105dku? Tak dawno ich nie widzia\u0142am. <\/p>\n– Tak tak, wszystko w porz\u0105dku. Wczoraj odprowadzi\u0142em Rabi\u0119 \nna samolot do Houston. B\u0119d\u0119 si\u0119 z nimi widzia\u0142 za tydzie\u0144. \nMasz mo\u017ce ochot\u0119 przyjecha\u0107? <\/p>\n– Nie, nie. ? Anna sp\u0142oszona zastanawia\u0142a si\u0119 jaki pow\u00f3d \npoda\u0107 odrzucenia propozycji. Czy nie wiedzia\u0142, jak trudno by\u0142o \njej utrzymywa\u0107 dobre relacje z Rabi\u0105? Nigdy nie stara\u0142 si\u0119 \njej zrozumie\u0107. Zawsze tylko zarzuca\u0142 jej egoizm tymczasem? Eh, \nzn\u00f3w rozczula\u0142a si\u0119 nad sob\u0105. ? Nie wiesz, mo\u017ce innym \nrazem. Czas mam \u015bci\u015ble zaplanowany. Ale dzi\u0119kuj\u0119 za \npropozycj\u0119. Pozdr\u00f3w j\u0105 ode mnie. Chod\u017amy ju\u017c mo\u017ce. \nOdprowadz\u0119 ci\u0119 do bramki. Tw\u00f3j lot jest kilkana\u015bcie minut \nprzed moim. Ju\u017c trzeci raz prosz\u0105 sp\u00f3\u017anialskich o zg\u0142oszenie \nsi\u0119 do odprawy. <\/p>\n– Jeszcze zd\u0105\u017cymy. Spokojnie. W ka\u017cdym razie chcia\u0142bym, \naby\u015b uwa\u017ca\u0142a na siebie. Masz ju\u017c rezerwacj\u0119 w Days-In. Tu \ns\u0105 twoje dane ? Farid poda\u0142 jej kartk\u0119 z wydrukiem rezerwacji \nhotelowej. ? O kt\u00f3rej b\u0119dziesz dok\u0142adnie w Pensacola? \nDwudziesta druga dziesi\u0119c. Dwa po\u0142\u0105czenia. Tak mi przykro \nkochanie, \u017ce nie uda\u0142o mi si\u0119 za\u0142atwic nic lepszego. ? Farid \nwpatrywa\u0142 si\u0119 przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 w jej bilet. – Zadzwo\u0144 \ndo mnie po przylocie. Na kom\u00f3rk\u0119. Jutro zainstaluj\u0119 lini\u0119 212 \nw biurze. Dopiero jutro. Ja b\u0119d\u0119 w Stanach w samo po\u0142udnie. \nDobrze mo\u017cemy i\u015b\u0107 ? Farid jednym \u0142ykiem dopi\u0142 swoj\u0105 kaw\u0119 \nz mlekiem. Wsta\u0142, rozejrza\u0142 si\u0119 i jego wzrok spocz\u0105\u0142 na \nwidocznym w oddali biurze British Airways. ? Wiesz, zajrzyjmy \njeszcze na chwil\u0119 do Brytyjczyk\u00f3w. Nie ma kolejki. Jestem \npewien, \u017ce tego sama nie zrobisz po przylocie do USA. Poka\u017c mi \nsw\u00f3j bilet. ? Farid szybkim ruchem poda\u0142 oba bilety sw\u00f3j i \nAnny obs\u0142uguj\u0105cej biuro british airways m\u0142odej kobiecie w \npodobnym do stuardessowskiego granatowym uniformie z czerwonym \nakcentem koszuli i apaszki. <\/p>\n– Oboje pa\u0144stwo zyskuj\u0105 dodatkowe tysi\u0105c punkt\u00f3w. Prosz\u0119 \noto aktualny stan konta w systemie Miles Away. Wkr\u00f3tce mog\u0105 \npa\u0144stwo liczyc na darmowy lot. ? u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 szeroko \nobs\u0142uguj\u0105ca<\/p>\n– Dzi\u0119kujemy ? oboje skierowali si\u0119 ku bramce lotu do \nNowego Jorku. Stuardzi przyjmowali na pok\u0142ad kilka ostatnich w \nkolejce os\u00f3b. Anna stan\u0119\u0142a z dala i spogl\u0105da\u0142a w milczeniu \nna Farida, jego sylwetk\u0119 postawn\u0105 wysok\u0105, jego powi\u0119kszaj\u0105cy \nsi\u0119 z ka\u017cdym rokiem brzuszek osoby sp\u0119dzaj\u0105cej wiele godzin \nprzed komputerem. Ostatnio przecie\u017c ca\u0142y sw\u00f3j czas \npo\u015bwi\u0119ca\u0142 otwartej przed trzema laty firmie \ninformatyczno-telekomunikacyjnej, kt\u00f3rej nowe biura powstawa\u0142y \njak grzyby po deszczu w nowych wci\u0105\u017c lokalizacjach na ca\u0142ym \n\u015bwiecie. Coraz rzadziej pojawia\u0142 si\u0119 w szpitalu, kt\u00f3ry \nza\u0142o\u017cyli wsp\u00f3lnymi si\u0142ami w Karachi. Coraz rzadziej \nprzyjmowa\u0142 pacjent\u00f3w. Interesowa\u0142y go jedynie przypadki \nnajtrudniejsze, szczeg\u00f3lne. Pozosta\u0142e pozstawia\u0142 uczniom i \nkolegom. Nie opuszcza\u0142 jednak \u017cadnego z sympozj\u00f3w naukowych i \nlekarskich. Nie odrzuca\u0142 \u017cadnego zaproszenia na konferencje \nmedyczne. Jedna z nich odbywa\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bnie w Nowym Jorku. \nFarid wr\u0119czy\u0142 w\u0142a\u015bnie jako ostatni bilet stewardessie i \nzamiast pod\u0105\u017cy\u0107 grzecznie korytarzem na pok\u0142ad, odwr\u00f3ci\u0142 \nsi\u0119 jeszcze do niej i rzucaj\u0105c kilka s\u0142\u00f3w wyja\u015bnienia \nobs\u0142udze ruszy\u0142 ku Annie. <\/p>\n– Kochanie, uwa\u017caj na siebie. B\u0119d\u0119 za tob\u0105 t\u0119skni\u0142 i \nczeka\u0142 na ciebie w Nowym Jorku. Aha, pami\u0119taj ? tylko Toyota, \nnie wypo\u017cyczaj nic innego. ? dotkn\u0105\u0142 delikatnie jej w\u0142os\u00f3w \ni r\u0105k, dostrzeg\u0142a b\u0142ysk czu\u0142o\u015bci i po\u017c\u0105dania w jego \noczach. Tak lubi\u0142a te ciemne oczy, te zmru\u017cone powieki i \nd\u0142ugie rz\u0119sy uwodziciela. ? I love you baby. <\/p>\n– Ja te\u017c ci\u0119 kocham ? odpowiedzia\u0142a przekornie po polsku. \n? id\u017a ju\u017c. Czekaj\u0105. <\/p>\nZosta\u0142a sama. Spogl\u0105da\u0142a jeszcze przez chwil\u0119 na \nkrz\u0105taj\u0105c\u0105 si\u0119 obs\u0142ug\u0119 bramki, na zamkni\u0119te ju\u017c po chwili \ndrzwi, kt\u00f3re przed chwil\u0105 prowadzi\u0142y na pok\u0142ad samolotu do \nNowego Jorku. Zapowiadali lot do Pensacola. Sp\u00f3\u017aniony \ndziesi\u0119\u0107 minut. Ruszy\u0142a w kierunku swojej bramki my\u015bl\u0105c o \nczekaj\u0105cej j\u0105 podr\u00f3\u017cy, o pogodzie w Pensacola. Zapowiadali \nupalne lato. Floryda przywita j\u0105 zapewne s\u0142o\u0144cem, jak zawsze. \nNie pojawia\u0142a si\u0119 tam przecie\u017c nigdy por\u0105 zimow\u0105. Nigdy w \npe\u0142ni lata, gdy upa\u0142 nie pozwala\u0142 opuszcza\u0107 przez wi\u0119ksz\u0105 \ncz\u0119\u015b\u0107 dnia zacienionych \u015bcian domu. Lubi\u0142a Alabam\u0119 i \nFlorid\u0119 wiosn\u0105, kt\u00f3ra przypomina\u0142a europejskie lato. Ale \ndlaczego on zawsze musia\u0142 by\u0107 tak zasadniczy i tak? okrutny. \nOch, jak mog\u0142a kocha\u0107 m\u0119\u017cczyzn\u0119 o tak apodyktycznym \ncharakterze? Ale te jego oczy. I dotyk, delikatny i czu\u0142y, \nintymny. Nie wierzy\u0142a, aby jakikolwiek inny m\u0119\u017cczyzna m\u00f3g\u0142 \nby\u0107 bardziej m\u0119ski i kobiecy jednocze\u015bnie. Androgyn! ? \nza\u015bmia\u0142a si\u0119 nagle g\u0142o\u015bno ? przednia my\u015bl. Genialna. M\u00f3j \nukochany androgyn. Dobry temat na ksi\u0105\u017ck\u0119. A mo\u017ce powinnam \np\u00f3j\u015b\u0107 w \u015blady pani Nydell pisz\u0105c Zrozumie\u0107 Hindus\u00f3w! Oh, \npowsta\u0142aby chyba raczej groteska! Pastisz. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n2.<\/font><\/p>\nFrank obudzi\u0142 si\u0119 tego ranka wcze\u015bniej , otworzy\u0142 oczy i \nspojrza\u0142 na zegarek. By\u0142a pi\u0105ta. Za godzin\u0119 mia\u0142 wstac i \nprzygotowac si\u0119 do wyj\u015bcia do pracy. Spojrza\u0142 na \u017con\u0119, \nkt\u00f3ra spa\u0142a odwr\u00f3cona do niego ty\u0142em. Poruszy\u0142a si\u0119 i \nprzekr\u0119ci\u0142a na wznak. Us\u0142ysza\u0142 ciche \u015bwistanie. Westchn\u0105\u0142. \nNie lubi\u0142 odg\u0142osu \u017coninego chrapania. M\u00f3g\u0142 dotkn\u0105c j\u0105 \nlekko, przyzwyczajona obr\u00f3ci\u0142aby si\u0119 zn\u00f3w odruchowo na bok. \nTen ranek jednak rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 jako\u015b inaczej. Nie nie dzia\u0142o \nsi\u0119 tak jak zwykle. Frank nie wiedzia\u0142 jeszcze na czym \npolega\u0142a jego odmienno\u015bc, postanowi\u0142 jednak po cichu wstac i \nubrac si\u0119. Skrzypn\u0119\u0142o \u0142\u00f3\u017cko. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119. Nie. Ona \nwci\u0105\u017c spa\u0142a, nie drgn\u0119\u0142a nawet na d\u017awi\u0119k jego ruch\u00f3w i \npotem szurania w kierunku drzwi kuchennych. Zdj\u0105\u0142 z krzes\u0142a \nwczorajsze poplamione d\u017cinsy i wczorajsz\u0105 niezbyt ju\u017c \n\u015bwie\u017c\u0105 koszul\u0119 w ciemnozielone kraty i wyszed\u0142. Spodziewa\u0142 \nsi\u0119 odnale\u017ac par\u0119 skarpetek w \u0142azience, gdzie zostawi\u0142 je \npoprzedniego dnia, aby wysch\u0142y po r\u0119cznym przepraniu. Po chwili \nsiedzia\u0142 ju\u017c przy stole s\u0105cz\u0105c powoli stygn\u0105c\u0105 szybko \nherbat\u0119 i wpatruj\u0105c si\u0119 ot\u0119piale w okno. S\u0142o\u0144ce sta\u0142o ju\u017c \ndo\u015bc wysoko. Co chwila spogl\u0105da\u0142 na wisz\u0105cy nad kredensem \nzegar. Nie by\u0142o jeszcze sz\u00f3stej. Dlaczego obudzi\u0142 si\u0119 \nwcze\u015bniej. Co\u015b si\u0119 \u015bni\u0142o. Tak, to by\u0142a ona. Zn\u00f3w za ni\u0105 \nt\u0119skni\u0142. Min\u0119\u0142y ju\u017c dwa tygodnie odk\u0105d widzieli si\u0119 po raz \nostatni.<\/p>\nNie by\u0142 g\u0142odny. Nie tkn\u0105\u0142 chleba, nie mia\u0142 ochoty na \nmi\u0119so. Po chwili gwat\u0142ownym ruchem wsta\u0142, chwyci\u0142 kanapki, \nkt\u00f3re przygotowa\u0142a mu Angelica poprzedniego wieczoru i \nwyszed\u0142. Trzasn\u0119\u0142y cicho drzwi. Stara furgonetka sta\u0142a przed \ndomem. Wsiad\u0142, odpali\u0142 silnik, nastawi\u0142 ulubion\u0105 stacj\u0119 Home \ncountry i si\u0119gn\u0105\u0142 po papierosy. Otwarta paczka zawsze le\u017ca\u0142a \nw zag\u0142\u0119bieniu obok dr\u0105\u017cka bieg\u00f3w. Nie pali\u0142 du\u017co. Stara\u0142 \nsi\u0119 odzwyczaic, dlatego nigdy nie nosi\u0142 fajek przy sobie. Jeden \npapieros, w czasie jazdy, to co innego. To ucisza\u0142o nerwy. \nOdsuwa\u0142o natr\u0119tne niepotrzebne my\u015bli. <\/p>\nWyjecha\u0142 na ulic\u0119, nie zastanawiaj\u0105c si\u0119 nawet dok\u0105d \njedzie. Jak to dok\u0105d? Dok\u0105d m\u00f3g\u0142 jechac, ta droga wiod\u0142a go \nzwykle w stron\u0119 Mobile, gdzie znajdowa\u0142 si\u0119 warsztat Billa. \nWiod\u0142a go te\u017c do niej. Dok\u0105d wi\u0119c jecha\u0142? Skr\u0119ci\u0142 w lewo. \nKilometr dwa i ukazac mia\u0142 si\u0119 jej dom. Za nim jeszcze kilka \nkilometr\u00f3w rozwidlenie. Drogi rozchodzi\u0142y si\u0119 i szersza \ndawa\u0142a mo\u017cliwo\u015bc wyj\u015bcia na mi\u0119dzystan\u00f3wk\u0119 i stamt\u0105d ju\u017c \nprosto mkn\u0119\u0142o si\u0119 setk\u0105 do Mobile, do stolicy stanu Alabama. \nTam sta\u0142 nowoczesny garage, w kt\u00f3rym pracowa\u0142. Dosta\u0142 t\u0119 \nprac\u0119 kilka lat temu. Nie m\u00f3g\u0142 narzeka\u0107. Nie by\u0142o to zbyt \nblisko, potrzebowa\u0142 oko\u0142o godziny aby dojecha\u0107 na miejsce, ale \npensja by\u0142a odpowiednia i warunki pracy r\u00f3wnie\u017c. No i Bill \nby\u0142 r\u00f3wny facet. W radio zabrzmia\u0142a w\u0142a\u015bnie jedna z \nulubionych jego melodii. Zacz\u0105\u0142 towarzyszyc jej gwizdaniem, \nrozmarzy\u0142 si\u0119 i przycisn\u0105\u0142 mocniej peda\u0142 gazu. \nDziewi\u0119cdziesi\u0105t mil na liczniku. Wok\u00f3\u0142 ani \u017cywej duszy. Za \nwcze\u015bnie. Poczu\u0142 nagle \u015bciskanie w \u017co\u0142\u0105dku. Kanapki. Mia\u0142 \njednak ochot\u0119 na fili\u017cank\u0119 mocnej kawy. Tu b\u0119d\u0105 mieli jak \nzwykle t\u0119 aromatyczn\u0105 kaw\u0119. Frank wjecha\u0142 na parking i \nwszed\u0142 do kafeterii. Niewielu klient\u00f3w jeszcze o tej godzinie. \nDwu znajomych kierowc\u00f3w na prawo, w cz\u0119\u015bci dla pal\u0105cych. Po \ndrugiej stronie, w k\u0105cie przy oknie jaka\u015b drobna sylwetka \nblondynki, pochylonej nad sto\u0142em. Pusto. Frank zam\u00f3wi\u0142 kaw\u0119, \ngrzanki i jajecznic\u0119 na bekonie. Niewiele my\u015bl\u0105c usiad\u0142 po \nprzeciwnej stronie du\u017cej sali, tak, \u017ce m\u00f3g\u0142 obserwowa\u0107 \nm\u0142od\u0105 nieznajom\u0105. Kim by\u0142a? Nie st\u0105d. W Atmore i okolicach \nzna\u0142 przecie\u017c niemal wszystkich. Nie odrywa\u0142a wzroku od \nkartki, zawzi\u0119cie co\u015b pisz\u0105c w notatniku. Popij\u0105c kaw\u0119 \ndrobnymi \u0142ykami. Pi\u0119tna\u015bcie minut nie min\u0119\u0142o, wezwa\u0142a \nkelnerk\u0119, zap\u0142aci\u0142a rachunek i z\u0142o\u017cy\u0142a zeszyt gotowa do \nwyj\u015bcia. Mi\u0142a twarz, regularne rysy. Bardzo \u0142adna kobieta, \nuroda nietypowa tutaj, jakby nie ameryka\u0144ska. By\u0142a obca. Po \nchwili ju\u017c jej nie by\u0142o. Bill sko\u0144czy\u0142 \u015bniadanie zap\u0142aci\u0142 \ni wyszed\u0142. Na parkingu obok niego dwa trucki, a w pewnym \noddaleniu elegancka terenowa toyota. Land Cruiser, na kt\u00f3rego \nniewielu w tych okolicach by\u0142o sta\u0107. Wiedzia\u0142, \u017ce to jej \nsamoch\u00f3d. Jej sylwetka majaczy\u0142a zreszt\u0105 wewn\u0105trz wozu, \nschylona. Dlaczego jeszcze nie odjecha\u0142a? Zastanawia\u0142 si\u0119 co \nprzydarzyc si\u0119 mog\u0142o temu jednemu z nowszych modeli \njapo\u0144skich. <\/p>\n– Dzien dobry. Jak mog\u0119 pom\u00f3c. Zabrak\u0142o pani benzyny? Mam \ntu ca\u0142y kanisterek. Mog\u0119 wspom\u00f3c. <\/p>\n– Nie nie, wie pan. To jest dziwne. Zostawi\u0142am tu w\u00f3z przed \nbarem, tak jak zwykle, na hamulcu r\u0119cznym. Wie pan, odruch, \nzawsze to robi\u0119. <\/p>\n– No i?. <\/p>\n– Hamulec nie dzia\u0142a. Nie rozumiem? <\/p>\n– Hmmm. Dziwne. Nowa toyotka, prawda? <\/p>\n– Och, to nie moje auto. Z wypo\u017cyczalni. Nie pami\u0119tam roku \nprodukcji ale tak, chyba do\u015b\u0107 nowe. Jest ubezpieczone. Ale co \nsi\u0119 mog\u0142o sta\u0107?<\/p>\n– Wygl\u0105da na to, \u017ce uk\u0142ad hamulcowy siad\u0142. Mog\u0119 zajrze\u0107?\n<\/p>\n– Oczywi\u015bcie prosz\u0119. ? Frank roze\u015bmia\u0142 si\u0119 spogl\u0105daj\u0105c \nna zdezorientowan\u0105 min\u0119 Anny ? No tak, po prostu zablokowa\u0142y \nsi\u0119 pani hamulce. To si\u0119 rzadko zdarza, musia\u0142a pani, \nprzepraszam za bezpo\u015brednio\u015b\u0107, nadmiernie przy nich \nmanipulowa\u0107. Sam nie wiem. A jak szybko pani jecha\u0142a przed \npostawieniem wozu tu na parkingu? <\/p>\n– Szybko. <\/p>\n– I ten hamulec r\u0119czny? Mo\u017ce zreszt\u0105 wcze\u015bniej co\u015b by\u0142o \nnie tak. Proponuj\u0119, aby przejecha\u0142a si\u0119 pani ze mn\u0105 do \nwarsztatu. To nie jest daleko. Tam wezwiemy kogo\u015b od nas i \n\u015bci\u0105gn\u0105 w\u00f3z do warsztatu. Wzi\u0105\u0142bym t\u0119 toyotk\u0119 na hol, ale \nw tym przypadku nie jest to bezpieczne. Ma pani kart\u0119 AAA? <\/p>\n– Ale mo\u017ce ja poczekam tutaj. Tak b\u0119dzie szybciej. Tak, \njestem cz\u0142onkiem AAA. Pan dla nich pracuje? <\/p>\n– Tak. Nasz warsztat jest autoryzowanym przez nich punktem \nnapraw.<\/p>\n– Och, \u015bwietnie. Jak dobrze, \u017ce na pana trafi\u0142am. C\u00f3\u017c, to \nmo\u017ce zadzwo\u0144my. Nie mam ameryka\u0144skiej kom\u00f3rki. Mam kart\u0119. <\/p>\n– Ja mam s\u0142u\u017cbow\u0105. Prosz\u0119 zg\u0142osi\u0107 ? Frank poda\u0142 jej \ntelefon podaj\u0105c jednocze\u015bnie wizyt\u00f3wk\u0119 warsztatu, w kt\u00f3rym \npracowa\u0142 ? prosz\u0119 poprosi\u0107 aby \u015bci\u0105gn\u0119li w\u00f3z do nas. Na \nI-65 Service Road. Mobile. Poczekam z pani\u0105 a\u017c przyjad\u0105. Nie \nspieszy mi si\u0119. Zaczynam prac\u0119 dopiero za godzin\u0119. <\/p>\n– Ah tak. To mo\u017ce wejd\u017amy jeszcze do baru, stawiam panu \nkaw\u0119 za pomoc. <\/p>\n– Dobrze. Chod\u017amy. ? Frank poczu\u0142 si\u0119 nagle troch\u0119 \nniezr\u0119cznie, poczu\u0142, \u017ce musi jej wyt\u0142umaczy\u0107, wyja\u015bni\u0107<\/p>\n– Przepraszam, ja nie chcia\u0142em si\u0119 narzuca\u0107. Musz\u0119 co\u015b \nwyja\u015bni\u0107. Wie pani, tu jest warsztat autoryzowany AAA w \nPensacola, jest ich kilka, a jednak chcia\u0142em aby przyjecha\u0142a \npani do nas. Mo\u017ce mi pani zaufa\u0107, a tam, nie wiadomo na kogo \npani trafi. R\u00f3\u017cnie bywa prawda? ? Frankowi pl\u0105ta\u0142y si\u0119 \ns\u0142owa, i czu\u0142 \u017ce jego wyw\u00f3d jest coraz mniej logiczny i \nwiarygodny. Anna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 dostrzegaj\u0105c jego \nnieporadno\u015b\u0107.<\/p>\n– Ale\u017c niech si\u0119 pan nie t\u0142umaczy! Nawet je\u015bli mnie pan \npodrywa, albo mia\u0142 pan ochot\u0119 na chwil\u0119 rozmowy z nieznajom\u0105 \no dziwacznym akcencie, nie wezm\u0119 panu tego za z\u0142e. Gdyby tak \nby\u0142o, nie zaprosi\u0142abym pana na kaw\u0119. C\u00f3\u017c, przyznam szczerze, \n\u017ce rzadko zdarza mi si\u0119 rozmawia\u0107 z osobami takimi jak pan. \nLubie takie przypadkowe historie. Lubi\u0119 poznawa\u0107 nowych ludzi. \nNowe typy ? niech\u017ce si\u0119 pan nie obrazi ? nowe typy osobowe, \nkt\u00f3re pozwalaj\u0105 mi wzbogaci\u0107 moj\u0105 galeri\u0119 postaci, moj\u0105 \nwiedz\u0119 o ludzkich charakterach. To niezb\u0119dne podczas pisania. \nOch, ma pan tak\u0105 \u015bmieszn\u0105 min\u0119. A ja jestem okropna i \ncyniczna. Przepraszam. Jaka kawa dla pana? ? Anna uci\u0119\u0142a \nwyw\u00f3d na widok podchodz\u0105cej do stolika kelnerki<\/p>\n– Ja poprosz\u0119 z ekspresu z mlekiem. <\/p>\n– Dla mnie te\u017c ma\u0142a, z mlekiem. Wracaj\u0105c do tematu \nsamochodu i warsztatu, wiem, \u017ce jest warsztat w Pensacola. \nMieszka\u0142am tu kiedy\u015b kilka lat temu. Ale i tak mia\u0142am zamiar \nuda\u0107 si\u0119 do Mobile. Jest mi to ca\u0142kowicie na r\u0119k\u0119. Mam \nnadziej\u0119 tylko, \u017ce naprawa nie potrwa zbyt d\u0142ugo. Mam dzi\u015b po \npo\u0142udniu spotkanie z przyjaci\u00f3\u0142k\u0105. Promuje swoj\u0105 now\u0105 \nksi\u0105\u017ck\u0119. Tak dawno nie widzia\u0142y\u015bmy si\u0119. Och, wieki! Po \njutrze za\u015b ruszam do Nowego Jorku. Czy s\u0105dzi pan, \u017ce dwa dni w \nwarsztacie wystarcz\u0105? Mam nadziej\u0119, \u017ce mi pan pomo\u017ce ? Anna \nspojrza\u0142a na niego spod oka, wzrokiem niewinnego dziewcz\u0105tka, \njakim na pewno nie by\u0142a. Frankowi zrobi\u0142o si\u0119 gor\u0105co. Nigdy \nnie wiedzia\u0142 jak zachowa\u0107 si\u0119 wobec kobiety, kt\u00f3ra \nprzewy\u017csza\u0142a go sprytem. Przecie\u017c nie wygl\u0105da\u0142a na \nkokietk\u0119. By\u0142a urocza i naturalna. A jednak by\u0142o w niej co\u015b, \nco nie pozwala\u0142o oderwa\u0107 wzroku. Zgramna niska szczup\u0142a o \nharmonijnych kszta\u0142tach, d\u0142ugich rozja\u015bnianych prostych blond \nw\u0142osach, przypomina\u0142a te Rosjanki, kt\u00f3re pozna\u0142 kiedy\u015b w \nbarze w Mobile. <\/p>\n– Oczywi\u015bcie, spr\u00f3bujemy to za\u0142atwi\u0107 jak najszybciej. \nPorozmawiam z szefem. <\/p>\n– Dzi\u0119kuj\u0119? <\/p>\n– Frank, przepraszam, nawet si\u0119 nie przedstawi\u0142em <\/p>\n– Anna, mi\u0142o mi.<\/p>\n– A wi\u0119c Frank, pracujesz w Mobile, ale mieszkasz tu, w \nAtmore? <\/p>\n– O nie, w Pensacola. Mia\u0142em tu co\u015b do za\u0142atwienia, ale to \nma\u0142o istotne. Za\u0142atwi\u0119 to po po\u0142udniu. <\/p>\n– Rozumiem. Jeste\u015b \u017conaty?<\/p>\n– Tak. Od wielu lat. \u017bona ma na imi\u0119 Angelika. Pracuje w \nszpitalu. I w przedszkolu, dorywczo. Pomaga przyjaci\u00f3\u0142ce. \nAngelica uwielbia dzieci. <\/p>\n– Hmm? macie w\u0142asne?<\/p>\n– Nie. <\/p>\n– My te\u017c nie mamy. Nie chcieli\u015bmy.<\/p>\n– Angelika bardzo chcia\u0142a mie\u0107 dziecko, ale s\u0105 jakie\u015b \nkomplikacje. <\/p>\n– Leczy si\u0119? <\/p>\n– Tak, chyba tak. ? Anna pr\u00f3bowa\u0142a wyobrazi\u0107 sobie posta\u0107 \nAngeliki. Nie mieli dzieci. Frank zachowywa\u0142 si\u0119 dziwnie. Nie \ndo ko\u0144ca potrafi\u0142 si\u0119 zrelaksowa\u0107 w towarzystwie kobiety. \nZupe\u0142nie jakby kobiety poci\u0105ga\u0142y go, a jednocze\u015bnie jakby \nsi\u0119 ich ba\u0142, obawia\u0142. Nie chcia\u0142 skrzywdzi\u0107? Czu\u0142 si\u0119 \nwinny. Czy\u017cby interes kt\u00f3ry mo\u017cna by\u0142o za\u0142atwi\u0107 po \npo\u0142udniu w Atmore by\u0142 r\u00f3wnie\u017c kobiet\u0105? Co\u015b w zachowaniu \nFranka by\u0142o a\u017c nazbyt nienaturalne. W sposobie w jaki m\u00f3wi\u0142 o \nAngelice Anna dostrzega\u0142a czu\u0142o\u015b\u0107 zmieszan\u0105 ze smutkiem i \nrozczarowaniem. Nie, to by\u0142o co\u015b innego. Rezygnacja. \u017bal? \nPoczucie winy? Ile takich par spotka\u0142a ju\u017c w czasach, gdy \npracowa\u0142a dorywczo w szpitalu w Karachi? Niedom\u00f3wienia, strach \nrozczarowanie i poczucie winy. Wi\u0119kszo\u015bc takich zwi\u0105zk\u00f3w \nrozpada\u0142a si\u0119 po kilku latach. Niep\u0142odno\u015b\u0107 by\u0142a \nbezwzgl\u0119dnie istotnym powodem rozwodu. Zw\u0142aszcza w Pakistanie. <\/p>\n– Na jak d\u0142ugo pani przyjecha\u0142a do Stan\u00f3w? Och, to znaczy. \nCzy dobrze zrozumia\u0142em, \u017ce Pa\u0144stwo tu nie mieszkaj\u0105? <\/p>\n– Nie, mieszkamy z Faridem w Londynie. Frank, m\u00f3w mi po \nimieniu, prosz\u0119. <\/p>\n– Dobrze<\/p>\n– Przyjecha\u0142am w odwiedziny do przyjaci\u00f3\u0142, szczeg\u00f3lnie do \nSuzanne, kt\u00f3ra ma t\u0119 promocj\u0119. Wspomina\u0142am ju\u017c. \nUczestniczy\u0142y\u015bmy kiedy\u015b wsp\u00f3lnie w warsztatach literackich w \nAtlancie. Emocjonuj\u0105ce do\u015bwiadczenie. Suzanne wkr\u00f3tce potem \nzdo\u0142a\u0142a wyda\u0107 swoj\u0105 pierwsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119. Zajmuje si\u0119 te\u017c \nmalarstwem i instalacjami. Mnie zawsze najbardziej interesowa\u0142a \nkaligrafia. Mimo wszystko jednak s\u0105 to pokrewne dziedziny \nsztuki. Ale dosy\u0107. Za du\u017co m\u00f3wi\u0119 o sobie. <\/p>\n– Ale\u017c nie. To ciekawe. Prowadzi pani, prowadzisz Anno \nzupe\u0142nie inne \u017cycie, odmienne od mojego. Moje jest monotonne i \nnudne. Nigdy nie by\u0142em dalej ni\u017c w Nowym Jorku.<\/p>\n– Nigdy nie wiadomo, co \u017cycie przyniesie. Ja jad\u0119 do Nowego \nJorku po jutrze. M\u0105\u017c b\u0119dzie tam czeka\u0142. W tej chwili trwa \nsympozjum medyczne World Congress of Fertility and Sterility, na \nkt\u00f3re zosta\u0142 zaproszony aby wyg\u0142osi\u0107 wyk\u0142ad. <\/p>\n– Przepraszam, ale nie pami\u0119tam imienia m\u0119\u017ca ? Farid? <\/p>\n– Tak, Farid Ahmed. Jest doktorem medycyny. Ginekologiem. <\/p>\n– Tak? S\u0142yszeli\u015bmy o nim z Angelik\u0105, a raczej to ona \nm\u00f3wi\u0142a mi o nim. Jest specjalist\u0105 w swojej dziedzinie, \nnieprawda? <\/p>\n– W istocie. ? Anna zdawa\u0142a si\u0119 troch\u0119 rozczarowana \nfaktem, \u017ce rozmowa zesz\u0142a na temat, o kt\u00f3rym nie mia\u0142a ochoty \nrozmawia\u0107. By\u0142a wci\u0105\u017c pod wp\u0142ywem wczorajszych dyskusji z \nSuzanne. Nie spa\u0142y wiele, ca\u0142\u0105 noc sp\u0119dzaj\u0105c na rozmowach o \ndawnych czasach, wspomnieniach i planach na przysz\u0142o\u015b\u0107, o \ntekstach wydanych i tych, kt\u00f3re stara\u0142y si\u0119 wyda\u0107, o \nprojektach ekspozycji i odczyt\u00f3w. <\/p>\n– Chod\u017amy Anno, cz\u0142owiek z serwisu w\u0142a\u015bnie si\u0119 pojawi\u0142. \n? Frank pozostawi\u0142 banknot na stole, p\u0142ac\u0105c rachunek za \nobojga, mimo protest\u00f3w Anny. ? To ty jeste\u015b go\u015bciem w moim \nkraju. Ja zapraszam.<\/p>\n– Niech tak b\u0119dzie. By\u0107 mo\u017ce b\u0119d\u0119 jeszcze mia\u0142a okazj\u0119 \nsi\u0119 zrewan\u017cowa\u0107. <\/p>\n3.<\/font><\/p>\nZmierzch zaskoczy\u0142 go w po\u0142owie drogi do domu. Do Pensacola \njeszcze kwadrans, mo\u017ce nieco d\u0142u\u017cej. Zaczyna\u0142o pada\u0107. Frank \nzdj\u0105\u0142 delikatnie nog\u0119 z gazu. W\u00f3z zwolni\u0142 do \nsze\u015b\u0107dziesi\u0119ciu mil na godzin\u0119. Ostatecznie dlaczego mia\u0142by \nsi\u0119 spieszy\u0107. Za p\u00f3\u017ano by\u0142o na odwiedziny u Jane. Minie \nkolejny tydzie\u0144 bez niej, bez jej czu\u0142ych delikatnych d\u0142oni, \nbez jej cichego g\u0142osu. M\u00f3wi\u0142a zawsze p\u00f3\u0142tonami, jakby ba\u0142a \nsi\u0119 naruszy\u0107 cisz\u0119 ? tak m\u00f3wi\u0142a ? ciszy nie nale\u017cy \nnarusza\u0107. Cisz\u0119 trzeba szanowa\u0107. Godziny sp\u0119dzone z ni\u0105 \nby\u0142y chwilami odpr\u0119\u017cenia. Ona nie zadawa\u0142a pyta\u0144. Nie \nmusia\u0142 mie\u0107 przygotowanego zestawu prawid\u0142owych odpowiedzi \nprzed spotkaniem z ni\u0105. Jane by\u0142a zawsze taka sama. Cicha \nspokojna, niewidoczna. Mo\u017ce inni nazwaliby j\u0105 oportunistk\u0105, \nnudziar\u0105, ale dla niego by\u0142a istot\u0105 kobieco\u015bci. Ona powinna \nnosi\u0107 imi\u0119 Angelika. Czy to nie zabawne, \u017ce nosi\u0142a je jego \n\u017cona, kt\u00f3ra i wygl\u0105dem i osobowo\u015bci\u0105 daleka by\u0142a od \nanio\u0142a. Jej wysoka postawna sylwetka, jej energiczne ruchy, \nwynios\u0142y podbr\u00f3dek, wyra\u017anie rysy twarzy to by\u0142y znamiona \npani domu, gospodyni, kt\u00f3ra zawsze nieco podniesionym g\u0142osem \nwyra\u017ca\u0142a opinie, niezaleznie czy tematem by\u0142a kuchnia polityka \nczy religia. \u0141agodno\u015b\u0107 kry\u0142a si\u0119 w odrobin\u0119 zbyt okr\u0105g\u0142ym \nkszta\u0142cie twarzy, w jej u\u015bmiechu kt\u00f3ry unosi\u0142 niezanacznie \ng\u00f3rn\u0105 zmys\u0142ow\u0105 warg\u0119 i pokazywa\u0142 bia\u0142e pi\u0119kne z\u0119by, w \nciemnych lokach hiszpanki kt\u00f3rej dziadkowie zamieszkiwali \nMeksyk. Jej kszta\u0142ty kobiece, w kt\u00f3re hojnie wyposa\u017cy\u0142\u0105 j\u0105 \nnatura, tak wyra\u017anie m\u00f3wi\u0142y, \u017ce ta kobieta powinna by\u0107 \nmatk\u0105. Mo\u017ce by\u0107 matk\u0105. A jednak nie mog\u0142a. Komplikacje po \nprzej\u015bciach gru\u017aliczych pozbawi\u0142y j\u0105 mo\u017cliwo\u015bci \nzap\u0142odnienia drog\u0105 naturaln\u0105. Frank nie zna\u0142 si\u0119 na tych \nsprawach. To by\u0142y jej sprawy. Angelika zawsze sama chodzi\u0142a z \nwizyt\u0105 do lekarza, na badania, testy i konsultacje. Nigdy nie \npozwoli\u0142a, aby pozna\u0142 szczeg\u00f3\u0142y jej dolegliwo\u015bci. Wstydzi\u0142a \nsi\u0119, czy po prostu uwa\u017ca\u0142a, jak jej matka i babka, \u017ce nie s\u0105 \nto sprawy o kt\u00f3rych dyskutowa\u0107 nale\u017cy z m\u0119\u017cczyzn\u0105, skoro \nproblem dotyczy kobiety. Nie potrafi\u0142 jej jednak wybaczy\u0107 tej \nciszy, tych dni pe\u0142nych ci\u0119\u017ckiego milczenia gdy wraca\u0142\u0105 \nprzygn\u0119biona po jednej z cyklicznych wizyt u ginekologa. \nDlaczego nie chcia\u0142a si\u0119 zwierzy\u0107. O ile\u017c \u0142atwiej by\u0142oby \njej. I jemu. Nie by\u0142 pewien, a jednak zdawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce ich \nma\u0142\u017ce\u0144stwo sta\u0142o si\u0119 tak puste i monotonne w momencie, gdy \nona zamkn\u0119\u0142a si\u0119 w sobie. Pami\u0119ta\u0142 j\u0105 inn\u0105. By\u0142a otwarta. \nRozmawiali. Dzieli\u0142a si\u0119 z nim swoimi przemy\u015bleniami. Rozmowy \nz ni\u0105 pod wiecz\u00f3r, w sypialni, w \u0142\u00f3\u017cku, by\u0142y chwilami na \nkt\u00f3re czeka\u0142. Tak niemal jak na seks i zaspokojenie. Kiedy\u015b \nby\u0142a prawdziw\u0105 Angelik\u0105. Zmieni\u0142\u0105 si\u0119. Nie pami\u0119ta\u0142 ju\u017c \nkiedy. Zamkn\u0119\u0142a w sobie. Szczelnie. Nie potrafi\u0142 jej \nzrozumie\u0107. Zrezygnowa\u0142. Czy nie widzia\u0142a jednak tej pustki \npomi\u0119dzy nimi dwojgiem? Czy by\u0142a jaka\u015b szansa na uratowanie \ntego ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Jane nie m\u00f3wi\u0142a ani s\u0142owa. A jednak on sam \nmy\u015bla\u0142 ju\u017c tyle razy o rozwodzie. Jak m\u00f3g\u0142 j\u0105 jednak \nzostawi\u0107? Jak m\u00f3g\u0142 odej\u015b\u0107 po tylu latach. Kochali si\u0119 \nprzecie\u017c , kiedy\u015b. Jak m\u00f3g\u0142 zapomnie\u0107 o tamtych chwilach. <\/p>\nBrent Lane, skr\u0119t w lewo. W domu \u015bwieci\u0142o si\u0119 tylko jedno \n\u015bwiat\u0142o. Angelika czeka\u0142a zapewne na niego w kuchni. \nWiedzia\u0142, \u017ce b\u0119dzie czeka\u0142a z obiadem. Dochodzi\u0142a \ndziewi\u0105ta. Zosta\u0142 d\u0142u\u017cej w warsztacie, chc\u0105c przyspieszy\u0107 \nnapraw\u0119 toyoty. Pozosta\u0142 jeden dzie\u0144. Nie by\u0142 pewien, czy \nzdo\u0142aj\u0105 dotrzyma\u0107 obiecanego terminu. Anna chcia\u0142a wyjecha\u0107 \nw \u015brod\u0119. <\/p>\n– Witaj kochanie. Nie musia\u0142a\u015b na mnie czeka\u0107. Trzeba by\u0142o \ntakiego \u0142obuza jak ja ukara\u0107 zimn\u0105 kolacj\u0105. ? Frank \npodszed\u0142 do Angeliki i u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 \u017cartobliwie \npoca\u0142owa\u0142 j\u0105 w policzek. Odgarn\u0105\u0142 w\u0142osy, i za\u0142o\u017cy\u0142 za \nucho. Niesforne wymyka\u0142y si\u0119 jednak i opada\u0142y na czo\u0142o. Tak \nlubi\u0142 zapach jej ciemnych w\u0142os\u00f3w. W dotyku sztywne, \nniesfornie, chaotycznie splata\u0142y si\u0119 w male wa\u0142eczki i \nopada\u0142y wedle w\u0142asnego widzimisi\u0119. By\u0142y kwintesencj\u0105 jej \nnatury. Angelika odsun\u0119\u0142a powoli jego d\u0142o\u0144 i poprawi\u0142a sama \nniesforny kosmyk. <\/p>\n– Siadaj prosz\u0119. Zaraz podam. Jak tam w pracy? ? stara\u0142a \nsi\u0119 by\u0107 mi\u0142a, cho\u0107 czu\u0142 drganie w jej g\u0142osie, kt\u00f3re \nr\u00f3wnie dobrze mog\u0142o by\u0107 przejawem zm\u0119czenia jak i \nrozgorycznia, roz\u017calenia i smutku. <\/p>\n– Dobrze, nie mog\u0142em jednak przyjecha\u0107 wcze\u015bniej. Mamy \ndodatkowe nieprzewidziane zlecenie. Na po jutrze w\u00f3z musi by\u0107 \ngotowy. Zosta\u0142em d\u0142u\u017cej. Podobnie john i Stephan. Jutro \nb\u0119dzie tak samo. <\/p>\n– Ah tak. Rozumiem. Przyzwyczai\u0142am si\u0119 kochanie. ? Frank \nus\u0142ysza\u0142 ukryt\u0105 zjadliwo\u015b\u0107 w jej g\u0142osie. <\/p>\n– Nie musisz by\u0107 z\u0142o\u015bliwa Angel. Praca to praca. Nic nie \nporadz\u0119, sama wiesz. <\/p>\n– Dobrze. Sko\u0144czmy t\u0119 bezsensown\u0105 dyskusj\u0119 i chod\u017amy \nspa\u0107. W\u0142\u00f3\u017c naczynia do zlewu jak zjesz. <\/p>\n– Angeliko. Chod\u017a, usi\u0105d\u017a jeszcze na chwil\u0119 ko\u0142o mnie. \nMam ci co\u015b do opowiedzenia. ? u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 tajmniczo i \nzacz\u0105\u0142 opowiada\u0107 histori\u0119 spotkania Anny, pomijaj\u0105c chwile \nwsp\u00f3lnej dyskusji przy kawie i nie wspominaj\u0105c dok\u0142adnego \nmiejsca przypadkowego spotkania. Angelika s\u0142ucha\u0142a uwa\u017cnie. \nGdy us\u0142ysza\u0142a jednak, \u017ce Frank nie pr\u00f3bowa\u0142 nawet zagadn\u0105\u0107 \nAnn\u0119 o d\u0142ugo\u015b\u0107 pobytu jej m\u0119\u017ca w new yorku oraz \nmo\u017cliwo\u015b\u0107 um\u00f3wienia si\u0119 na wizyt\u0119, oburzy\u0142a si\u0119 i \nzacz\u0119\u0142a skar\u017cy\u0107 na jego niezr\u0119czno\u015bc, na jego \nnieporadno\u015b\u0107. <\/p>\n– Frank, to by\u0142a wspania\u0142a okazja. Taka mo\u017ce nam si\u0119 ju\u017c \nnie trafi\u0107. Ty nic nie wiesz. Ty nie rozumiesz! Dr Farid niemal \nnie przeprowadza ju\u017c zabieg\u00f3w, nie zajmuje si\u0119 pacjentami. \nJe\u017adzi tylko na te swoje sympozja, a ja potrzebuj\u0119 specjalisty \ni pewnej r\u0119ki. ? Frankowi zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce Angelika za \nchwil\u0119 wybuchnie p\u0142aczem, zaleje si\u0119 \u0142zami , ona jednak \nkontynuowa\u0142a ca\u0142a podniecona, wzburzona. ? Ja potrzebuj\u0119 \nlekarza, kt\u00f3ry postawi prawid\u0142ow\u0105 diagnozy, a tak\u0105 mysl\u0119 \ntylko on jest w stanie postawi\u0107. Ostateczn\u0105. Licz\u0119 na to, \u017ce \njutro za\u0142atwisz t\u0119 spraw\u0119 z jego \u017con\u0105. Och, ale jak \nmog\u0142e\u015b? \u017beby nawet nie zapyta\u0107. Nie wspomnie\u0107 o mnie.<\/p>\n– Ale\u017c wspomnia\u0142em. ? Frank zaczyna\u0142 si\u0119 denerwowa\u0107. \nDobry humor prys\u0142 – Ale szczeg\u00f3\u0142y? Czy kiedykolwiek \npowiedzia\u0142a\u015b mi cokolwiek na temat swojego stanu? Co ja wiem? \nCo ja wiem? Nic, zero, jestem ma\u0142o wa\u017cny w ca\u0142ej tej sprawie \nbezp\u0142odno\u015bci!<\/p>\n– Frank. Nie m\u00f3w tak. Wiem to moja wina. Pr\u00f3bowa\u0142am ci \npowiedzie\u0107, ale nie potrafi\u0119. I jest to dla mnie trudne. Wiesz, \ns\u0142ysz\u0105c ten ci\u0105g okrutnych diagnoz od lekarzy, to by\u0142o tak \njakby kto\u015b m\u00f3wi\u0142 mi uparcie, wci\u0105\u017c na nowo ? ty nie jeste\u015b \nkobiet\u0105. Nie jeste\u015b i nie b\u0119dziesz. Jeste\u015b u\u0142omna. \nNiepe\u0142nowarto\u015bciowa. I potem przyj\u015b\u0107 i powiedzie\u0107 to tobie? \nNie mog\u0142am. Och Frank, tak bardzo chcia\u0142am aby\u015b kocha\u0142 mnie \ntak jak dawniej, aby te problemy nic mi\u0119dzy nami nie zmieni\u0142y.<\/p>\n– Angela, myszko, ale\u017c ja kocham ci\u0119 tak jak dawniej. Ale \nsekrety w ma\u0142\u017censtwie? No, nie wiem. ? m\u00f3wi\u0105c to, czu\u0142 si\u0119 \njak najwi\u0119kszy w \u015bwiecie hipokryta, pod\u015bwiadomie jednak \nwiedzia\u0142, \u017ce to w\u0142a\u015bnie by\u0142a odpowiednia w tej chwili w \nk\u0142\u00f3tni z \u017con\u0105 strategia. W g\u0142\u0119bi duszy chcia\u0142 by\u0107 \nszczery. W g\u0142\u0119bi duszy by\u0142 szczery! Czy\u017c nie desperacja, i \njej ci\u0105g\u0142e narzekania, jej \u017cale sprawi\u0142y \u017ce coraz cz\u0119\u015bciej \nucieka\u0142 z domu, szukaj\u0105c ciszy, ciszy i spokoju u boku Jane? \nKim by\u0142a Jane? Och, nie mog\u0142a si\u0119 r\u00f3wna\u0107 z Angelik\u0105 kt\u00f3r\u0105 \nkocha\u0142 od tak dawna, od wiek\u00f3w. Frank ci\u0105gn\u0105\u0142 dalej, \nopanowawszy zmieszanie, uspokoiwszy nerwy. Przekonywa\u0142 j\u0105 ? \nAngeliko, ale mi si\u0119 wydaje, \u017ce prawda zawsze jest lepsza. Ona \n\u0142\u0105czy. Buduje porozumienie. Nie s\u0105dzisz? Angela, nie p\u0142acz, \nno tylko nie to. Prosz\u0119. ? Frank przesiad\u0142 si\u0119 na s\u0105siednie \nkrzes\u0142o, blisko niej i przysun\u0105wszy do siebie zacz\u0105\u0142 \ng\u0142adzi\u0107 jej w\u0142osy. ? Wiesz. Wszystko jeszcze przed nami. \nG\u0142owa do g\u00f3ry. Jutro porozmawiam z Ann\u0105. Ale musz\u0119 to sam \nrozumie\u0107. Nie chc\u0119 wyj\u015b\u0107 na g\u0142upka. Na zimnego drania, \nkt\u00f3ry nic nie wie o kobiecych k\u0142opotach \u017cony. ? roze\u015bmia\u0142 \nsi\u0119 cicho ironiczne i poca\u0142owa\u0142 j\u0105<\/p>\n– Widzisz, to jest tak. ? zacz\u0119\u0142a ? kilka lat temu, \nprzechodzi\u0142am bardzo ci\u0119\u017cko gru\u017alic\u0119. Pami\u0119tasz na pewno. \nJej skutkiem by\u0142y moje problemy p\u0142odno\u015bci. Jestem p\u0142odna w \ntym sensie, \u017ce moja macica jest gotowa na przyj\u0119cie kom\u00f3rki, \nmoje jajniki funkcjonuj\u0105 i produkuj\u0105 te male\u0144kie jajeczka, a \njednak nasienie, twoje nasienie nie przedostanie si\u0119 tam. \nJajowody s\u0105 niedro\u017cne. Te kanaliki, kt\u00f3r\u0119dy plemnik si\u0119 \ndostaje do kobiecego cia\u0142a. <\/p>\n– Jakie pozostaje rozwi\u0105zanie? ? Frank mia\u0142 twarz dziecka, \nkt\u00f3re s\u0142ucha ba\u015bni tysi\u0105ca i jednej nocy, maksymalnie \nskupiona uwaga, szeroko otwarte oczy, ca\u0142e cia\u0142o skierowane w \nkierunku m\u00f3wi\u0105cej. Angelika poczu\u0142a nag\u0142y przyp\u0142yw \nnajcieplejszych uczu\u0107 dla tego m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3ry nieporadnie, \nale jednak stara\u0142 si\u0119 jej pom\u00f3c. Pr\u00f3bowa\u0142. <\/p>\n– Trzeba dokona\u0107 bardzo ryzykownego, delikatnego zabiegu, \nkt\u00f3rego szanse powodzenia nie s\u0105 wielkie, W\u0142a\u015bciwie nie ma \nabsolutnie \u017cadnej pewno\u015bci, \u017ce si\u0119 ca\u0142o\u015b\u0107 powiedzie. \nChodzi o to, aby w spos\u00f3b sztuczny, niejako mechaniczny pobra\u0107 \nmoje jajeczko i po\u0142\u0105czy\u0107 je z twoim nasieniem poza moim \norganizmem. Tam musi doj\u015b\u0107 do zap\u0142odnienia. W tej prob\u00f3wce, w \ntych warunkach sztucznych, sztucznie przystosowanych, \nlabolatoryjnych. Potem ten male\u0144ki zarodek wszczepia si\u0119 \nwewn\u0105trz mnie, w mojej macicy. Tam musi si\u0119 on zaadoptowa\u0107, \nmusi znale\u017a\u0107 swoje ulubione miejsce i tam zacz\u0105\u0107 si\u0119 \nrozwija\u0107. Nie obumrze\u0107. Musi prze\u017cy\u0107. Musi. To moje pobo\u017cne \n\u017cyczenie. Trzydzie\u015bci procent pewno\u015bci! To tak niewiele. Ale \nto w\u0142a\u015bnie jest moje pragnienie, m\u00f3j sen. Oczywi\u015bcie, nic nie \nmusi si\u0119 sta\u0107. Mo\u017ce nie doj\u015b\u0107 do adaptacji kom\u00f3rki z \nnieokre\u015blonych powod\u00f3w. Ca\u0142a najdelikatniejsza pod s\u0142o\u0144cem \noperacja mo\u017ce zako\u0144czy\u0107 si\u0119 fiaskiem. <\/p>\n– Ale, kochanie, je\u015bli s\u0105 jakiekolwiek szanse, trzeba \npodj\u0105\u0107 ryzyko. Rozumiem, \u017ce ten enigmatyczny doktor Farid, \nkt\u00f3rego tak chwalisz od dawna, jest specjalist\u0105 w dziedzinie \nkobiecej bezp\u0142odno\u015bci? <\/p>\n– Tak. To prawda. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego pacjentek pocz\u0119\u0142a i \nurodzi\u0142a zdrowe dzieci. Jest znany z ?dobrej r\u0119ki". Jego \ndiagnozy i rady s\u0105 zazwyczaj trafne. <\/p>\n– Rozumiem. Pozostaje mi wi\u0119c stawi\u0107 jutro czo\u0142a Annie i \nprosi\u0107 o wizyt\u0119 u s\u0142awnego ginekologa. ? Frank wsta\u0142 i \nwyci\u0105gn\u0105\u0142 d\u0142o\u0144 do Angeliki, kt\u00f3ra wsta\u0142a opieraj\u0105c si\u0119 \nna jego ramieniu, jakby poczu\u0142a si\u0119 nagle o kilkana\u015bcie lat \nstarsza. Czy\u017c nie powinno jej ul\u017cy\u0107? Czy nie powinna si\u0119 \ncieszy\u0107, \u017ce m\u0105\u017c zrozumia\u0142 jej frustracje, jej problemy i \n\u017cale? Cieszy\u0142a si\u0119. By\u0142a szcz\u0119\u015bliwa. A jednocz\u0119\u015bnie by\u0142a \nprzera\u017cona. Ten moment, na kt\u00f3ry czeka\u0142a, wymarzona chwila \npodj\u0119cia decyzji o rozpocz\u0119ciu stara\u0144 o dziecko by\u0142a \n\u017ar\u00f3d\u0142em kolejnych frustracji. Jak\u017ce si\u0119 ba\u0142a, \u017ce ci\u0119\u017cko \nzarobione pieni\u0105dze, odk\u0142adane od lat nie przynios\u0105 efekt\u00f3w. \nBa\u0142a si\u0119 pora\u017cki. Bezradno\u015bci i depresji. Sk\u0105d jednak ten \nnag\u0142y pesymizm u niej, kt\u00f3ra by\u0142a nieustaj\u0105c\u0105 optymistk\u0105, \nkt\u00f3ra tryska\u0142a energi\u0105 niezale\u017cnie od okoliczno\u015bci? Czu\u0142a \nsi\u0119 stara. Taka stara i samotna. Ostatecznie to w jej ciele \nrozegra\u0107 mia\u0142 si\u0119 dramat. Ostatni akt decyduj\u0105cy o \u017cyciu lub \n\u015bmierci. Ale dlaczego samotno\u015b\u0107? Angelika poczu\u0142a lekkie \ndotkni\u0119cie d\u0142oni. <\/p>\n– Chod\u017a ju\u017c kochanie. G\u0142owa do g\u00f3ry. B\u0119dzie dobrze. ? \nPoca\u0142owa\u0142 j\u0105 w czo\u0142o, zgasi\u0142 \u015bwiat\u0142o w kuchni i \npoci\u0105gn\u0105\u0142 j\u0105 do sypialni. By\u0142a ju\u017c dwunasta. Zasiedzieli \nsi\u0119 oboje. Kilka godzin snu a jutro nowy dzie\u0144. Usn\u0119li oboje \nledwie przy\u0142o\u017cywszy g\u0142owy do poduszki, przytuleni do siebie \n\u015bci\u015ble, cia\u0142o przy ciele, kochankowie sprzed lat. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n4.<\/font><\/p>\nZapuka\u0142 do drzwi cicho. Wiedzia\u0142, \u017ce spotkanie trwa\u0142o ju\u017c \nod godziny i trwa\u0107 mia\u0142o jeszcze kolejne sze\u015b\u0107dziesi\u0105t \nminut, nie wiedzia\u0142 jednak czy ma d\u0142u\u017cej czeka\u0107 pod drzwiami, \nczy mo\u017ce wej\u015b\u0107 do \u015brodka zgodnie z wcze\u015bniejszymi \nustaleniami. Um\u00f3wili si\u0119 przecie\u017c na \u00f3sm\u0105. Samoch\u00f3d by\u0142 \ngot\u00f3w. Chcia\u0142 przekaza\u0107 Annie nowin\u0119 osobi\u015bcie. Terminy \ndotrzymane. Wszystko jak w zegarku. Nie tylko toyotka by\u0142a \ngotow. I on sam, on Frank tak\u017ce by\u0142 got\u00f3w. Przygotowa\u0142 si\u0119 \nnale\u017cycie do rozmowy z Ann\u0105. Chcia\u0142 jej wszystko \nwyt\u0142umaczy\u0107. Chcia\u0142 opowiedzie\u0107 o \u017conie, o ich problemach. \nChcia\u0142, aby zrozumia\u0142a. Czy nie by\u0142a i ona kobiet\u0105? Jak \ntrudno by\u0142o jednak powstrzyma\u0107 ciekawo\u015b\u0107. Co te\u017c robi\u0142y tam \nte baby, sam na sam z sob\u0105? Feministki. Pisarki. Dyskutowa\u0142y. \nZa\u015bmiewa\u0142y si\u0119. A potem nastawa\u0142a cisza. Na kilkana\u015bcie \nminut. Nie wytrzyma\u0142. Powoli otworzy\u0142 ci\u0119\u017ckie drewniane drzwi \nz okienkiem chronionym metalow\u0105 kratk\u0105 i wsun\u0105\u0142 nie\u015bmia\u0142o \ng\u0142ow\u0119. Jedynie g\u0142owy dwu siedz\u0105cych przy stole kobiet, po \nstronie najbli\u017cszej wyj\u015bcia skierowa\u0142y si\u0119 w jego stron\u0119. \nPrzy\u0142apa\u0142 roztargniony, pytaj\u0105cy wzrok szczup\u0142ej blondynki w \nokularach i na chwil\u0119 spu\u015bci\u0142 oczy. Po chwili szybkim ruchem \nzdj\u0105\u0142 swoj\u0105 czapk\u0119 z daszkiem, z kt\u00f3r\u0105 nie rozstawa\u0142 si\u0119 \nniemal nigdy, i wykonawszy g\u0142ow\u0105 niezr\u0119czny ruch powitania \nwsun\u0105\u0142 do pomieszczenia ca\u0142e swoje bardzo wysokie szczup\u0142e \ncia\u0142o. W niskiej d\u0142ugiej sali poczu\u0142 przyp\u0142yw n\u0119kaj\u0105cej go \nod dziecka klaustrofobii. Od sufitu dzieli\u0142o go nie wi\u0119cej ni\u017c \npi\u0119\u0107 centymetr\u00f3w. Sta\u0142 tak bez ruchu kilka sekund, nie \nwiedzi\u0105c, czy powinien wycofac si\u0119, czy pr\u00f3bowac przyci\u0105gn\u0105c \nuwag\u0119 Anny. Na szcz\u0119\u015bcie jednak po chwili ona sama dostrzeg\u0142a \nwysok\u0105 niezgrabn\u0105 sylwetk\u0119 Franka. Da\u0142a porozumiewawczy ruch \nr\u0119k\u0105 pod wp\u0142ywem kt\u00f3rego m\u0119\u017cczyzna wycofa\u0142 si\u0119 z sali \nnajciszej jak potrafi\u0142. Zdawa\u0142o mu si\u0119 jednak, \u017ce zamkni\u0119cie \ndrzwi zabrzmia\u0142o zbyt ha\u0142a\u015bliwie. Dlaczego zawsze by\u0142 taki \nniezgrabny? Nie potrafi\u0142 kontrolowa\u0107 swoich zbyt d\u0142ugich n\u00f3g \ni zbyt d\u0142ugich r\u0105k. Tak by\u0142o jednak jedynie w otoczeniu wielu \nkobiet. Nie czu\u0142 si\u0119 pewnie. Te intelektualistki ocenia\u0142y go \nzapewne. Jego powierzchowno\u015b\u0107i, jego umiej\u0119tno\u015bci \nintelektualne i fizyczyne. Anna by\u0142a jedyn\u0105 pisark\u0105 jak\u0105 \nzna\u0142. Drug\u0105 znan\u0105 mu osobi\u015bcie kobieta, kt\u00f3ra wykonywa\u0142a \nprac\u0119 zwan\u0105 umys\u0142ow\u0105. Pierwsz\u0105 by\u0142a jego matka. \nNauczycielka historii w szkole publicznej. Umia\u0142a barwnie \nopowiada\u0107. Frank uwielbia\u0142 w dzieci\u0144stwie s\u0142ucha\u0107 jej \nopowie\u015bci. Gdy zmar\u0142a nikt nie m\u00f3g\u0142 jej ju\u017c zast\u0105pi\u0107. \nBajki i historie czytane suchym g\u0142osem ojca by\u0142y jedynie \ncieniem tamtych. <\/p>\n– Jestem. Przepraszam za sp\u00f3\u017anienie, ale przed\u0142u\u017cy\u0142o nam \nsi\u0119 spotkanie. Jak zwykle. Tak. Powinnam by\u0142a ci\u0119 uprzedzi\u0107. \n? gwa\u0142towny potok s\u0142\u00f3w, pe\u0142en po\u015bpiechu i entuzjazmu \nprzerwa\u0142 rozmy\u015blania Franka. Anna. A wi\u0119c koniec? <\/p>\n– To ja przepraszam, powinienem by\u0142 poczeka\u0107 na zewn\u0105trz, \nmy\u015bla\u0142em jednak, \u017ce toyota? \u017ce chcia\u0142aby\u015b wyjecha\u0107 dzi\u015b \njeszcze. Auto jest gotowe. Czeka. <\/p>\n– \u015awietnie, mo\u017cemy pojecha\u0107 odebra\u0107 je teraz, ale wyjazd \nzaplanowa\u0142am dopiero na jutro. Jest jeszcze kilka spraw, kt\u00f3re \nchcia\u0142abym z kole\u017cankami om\u00f3wi\u0107. Wybieram si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na \nkolacj\u0119 z Suz. Och, ju\u017c jest szalenie p\u00f3\u017ano!<\/p>\n– Dochodzi \u00f3sma. <\/p>\n– Tak, jed\u017amy, jed\u017amy. Gdzie jest tw\u00f3j w\u00f3z? <\/p>\n– Tam. Anno? Chcia\u0142bym z tob\u0105 przez chwil\u0119 porozmawia\u0107, \nje\u015bli to mo\u017cliwe. <\/p>\n– Oczywi\u015bcie, mo\u017ce podczas drogi do warsztatu? Czy co\u015b si\u0119 \nsta\u0142o? ? Frank wyczu\u0142 zaniepokojenie w g\u0142osie Anny. Zd\u0105\u017cy\u0142 \nju\u017c zauwa\u017cy\u0107, \u017ce szybko i \u0142atwo przywi\u0105zywa\u0142a si\u0119 do \nludzi. By\u0142a ufna. By\u0107 mo\u017ce naiwna? A jednak sympati\u0119 \nwzbudza\u0142 spos\u00f3b w jaki traktowa\u0142a nowych przyjaci\u00f3\u0142 i \nznajomych. By\u0142a do dyspozycji. Jej oferta pomocy nigdy nie by\u0142a \njedynie s\u0142own\u0105 deklaracj\u0105. P\u0142yn\u0119\u0142a z serca. By\u0142a typem \nosoby, na kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna liczy\u0107. Frank wiedzia\u0142 \u017ce tak \nw\u0142a\u015bnie by\u0142o. Wiedzia\u0142, \u017ce Anna nie b\u0119dzie chcia\u0142a ani \npotrafi\u0142a odm\u00f3wi\u0107 jego pro\u015bbie, cho\u0107 prawdopodobnie nie od \nniej zale\u017ca\u0142a ostateczna decyzja o wizycie u s\u0142ynnego \nginekologa. Frank postanowi\u0142 wy\u0142uszczy\u0107 spraw\u0119 wprost. Tak \nby\u0142o najlepiej. Zreszt\u0105 nie potrafi\u0142 m\u00f3wi\u0107 inaczej. Po co \nowija\u0107 w bawe\u0142n\u0119 co\u015b co wymaga jasnej i szybkiej odpowiedzi?<\/p>\n– Anno, moja \u017cona jak wiesz ma problemy ginekologiczne. Wiem, \n\u017ce leczy si\u0119 ju\u017c od d\u0142u\u017cszego czasu, wszystkie jednak \ndotychczasowe badania stwierdzaj\u0105, \u017ce nie b\u0119dzie ona w stanie \npocz\u0105\u0107 dziecka inaczej ni\u017c za po\u015brednictwem metody \nprob\u00f3wkowej. Nie znam si\u0119 na tym. Nie jestem specjalist\u0105. Mam \nnadziej\u0119, \u017ce nie przeinaczam tu fakt\u00f3w. Chodzi jednak o to, \naby Angelika uzyska\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia z doktorem Ahmedem. \nAngelika wierzy, \u017ce jest on najlepszym w tej chwili specjalist\u0105 \ni chcia\u0142aby, aby on nadzorowa\u0142 przebieg zabiegu. S\u0142owem, Anno, \nliczymy na twoj\u0105 pomoc. <\/p>\n– Och?. Rozumiem ? Anna spu\u015bci\u0142a g\u0142ow\u0119 na chwil\u0119, \nrozwa\u017caj\u0105c w my\u015blach sposoby zrealizowania tej pro\u015bby, \nkt\u00f3ra, jak wiedzia\u0142a, znacznie komplikowa\u0142a plany pobytu i \npodr\u00f3\u017cy jej m\u0119\u017ca. ? C\u00f3\u017c, bardzo chc\u0119 wam pom\u00f3c, nie \nmog\u0119 jednak powiedzie\u0107 jaka b\u0119dzie ostateczna decyzja mojego \nm\u0119\u017ca. Proponuj\u0119 jednak aby\u015bmy niejako postawili go przed \nfaktem dokonanym. Porozmawiam z nim dzi\u015b telefonicznie. \nNiezale\u017cnie jednak od decyzji?. Och, moi drodzy, po prostu \njed\u017acie ze mn\u0105 do Nowego Jorku. Tak d\u0142uga podr\u00f3\u017c b\u0119dzie \nprzyjemniejsza w towarzystwie, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o korzy\u015bci \njak\u0105 jest wi\u0119ksza ilo\u015b\u0107 kierowc\u00f3w i obecno\u015b\u0107 mechanika \nsamochodowego! ? Anna roze\u015bmia\u0142a si\u0119 beztrosko i lekko, jak \nma\u0142a dziewczynka. Frank lubi\u0142 s\u0142ucha\u0107 tego dziwnego \u015bmiechu \no wysokich tonach po\u0142\u0105czonego z nerwowym jakby zach\u0142ystywaniem \nsi\u0119, \u015bmiechem cichym, o kt\u00f3rym \u015bwiadczy\u0142 jedynie ruch \nkrtani, nieraz ruch ca\u0142ego delikatnego cia\u0142a. <\/p>\n– Rozumiem, \u017ce mog\u0119 przekaza\u0107 pomy\u015bln\u0105 nowin\u0119 \u017conie ? \nFrank wola\u0142 si\u0119 jeszcze upewni\u0107 co do ostatecznej decyzji Anny<\/p>\n– Tak tak, b\u0105d\u017acie gotowi jutro rano. Ha! Nie wiem jednak \ngdzie mieszkasz Franku. Jakie proponujesz rozwi\u0105zanie?<\/p>\n– My\u015bl\u0119 \u017ce mo\u017cemy si\u0119 spotka\u0107 pod moim warsztatem w \nMobile. Nie ma zreszt\u0105 sensu \u017ceby\u015b jecha\u0142a do nas. Przy \nokazji zostawi\u0119 sw\u00f3j w\u00f3z ch\u0142opakom do przegl\u0105du. Akurat \ntermin si\u0119 zbli\u017ca. <\/p>\n– \u015awietnie. Jestesmy wiec um\u00f3wieni. ? zapad\u0142a chwila \nciszy, kt\u00f3ra zda\u0142a im si\u0119 nagle obojgu nienaturalna i \nniewygodna. Anna rzuci\u0142a wi\u0119c pytanie, kt\u00f3re rozlu\u017ani\u0142o \ndziwne napi\u0119t\u0105 nagle atmosfer\u0119, jakby w powietrzu wisia\u0142o \nco\u015b niedopowiedzianego, co\u015b nienazwanego, co mia\u0142o si\u0119 \nwyja\u015bni\u0107 jednak nieco p\u00f3\u017aniej ? Czy nie uwa\u017casz \u017ce kobiety \ns\u0105 lepszymi kierowcami o m\u0119\u017cczyzn? ? Frank zaskoczony \nspojrza\u0142 z ironicznym u\u015bmiechem na rozm\u00f3wczyni\u0119. <\/p>\n– Co masz na my\u015bli? To podchwytliwe pytanie? <\/p>\n– Ale\u017c nie ? Anna udawa\u0142a powag\u0119<\/p>\n– C\u00f3\u017c, bior\u0105c pod uwag\u0119 m\u0119sk\u0105 o wiele lepsz\u0105 \nznajomo\u015b\u0107 budowy samochodu, dzia\u0142ania maszyny, ich \nmo\u017cliwo\u015bci? <\/p>\n– No w\u0142a\u015bnie w\u0142a\u015bnie! ? przerwa\u0142a. Kobiety tych rzeczy \nnie wiedz\u0105. Z natury rzeczy b\u0119d\u0105 wi\u0119c pr\u00f3bowa\u0142y podchodzi\u0107 \ndo sprawy delikatniej i ostro\u017cniej. Uwa\u017cam, \u017ce kobiety \nje\u017cd\u017c\u0105 dalece ostro\u017cniej. Maj\u0105 mniej wypadk\u00f3w. <\/p>\n– Ale\u017c ty pyta\u0142a\u015b czy m\u0119\u017cczy\u017ani je\u017cd\u017c\u0105 lepiej! \nUwa\u017cam \u017ce rzeczywi\u015bcie to m\u0119\u017cczy\u017ani je\u017cd\u017c\u0105 lepiej<\/p>\n– Och, zale\u017cy od definicji s\u0142owa ?lepiej" ? droczy\u0142a \nsi\u0119 ona. Doje\u017cd\u017cali w\u0142a\u015bnie do warsztatu, przerwa\u0107 wi\u0119c \nmusieli ironiczn\u0105 \u017cartobliw\u0105 dyskusj\u0119, kt\u00f3ra pozwoli\u0142\u0105 \nobojgu z przyjemno\u015bci\u0105 pomy\u015ble\u0107 o niedalekiej wsp\u00f3lnej \nwyprawie. Anna wysiad\u0142a wi\u0119c po chwili z wozu i skierowa\u0142a \nsi\u0119 w stron\u0119 swojej toyoty, kt\u00f3ra czeka\u0142a ju\u017c na ni\u0105 na \nparkingu. Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 jeszcze i wykona\u0142a po\u017cegnalny ruch \nr\u0119k\u0105. Wygl\u0105da\u0142a o dziesi\u0119\u0107 lat m\u0142odziej. Tak. Co najmniej \no dziesi\u0119\u0107. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce ma trzydzie\u015bci tymczasem wygl\u0105da\u0142a \nna dwudziestolatk\u0119. To spostrze\u017cenie pojawi\u0142o si\u0119 nagle, \njakby teraz dopiero zrozumia\u0142 dlaczego tak dobrze czu\u0142 si\u0119 w \njej towarzystwie. Nie by\u0142a nad\u0119t\u0105 intelektualistk\u0105. Nie \nmia\u0142a w sobie nic z typowej feministki, tak jak je sobie on, \nprzeci\u0119tny obywatel Ameryki wyobra\u017ca\u0142. By\u0142a urocza, czasami \ndziecinna. By\u0142a sympatyczn\u0105 babk\u0105. Czy nie przypomina\u0142a mu \ntroch\u0119 Jane? R\u00f3wnie z\u0142udne by\u0142o wra\u017cenie, jakie tamta \nwywiera\u0142a na m\u0119\u017cczyznach przy pierwszym spotkaniu. Naiwna \ndziecinna kobietka okazywa\u0142a si\u0119 osob\u0105 upart\u0105, kt\u00f3ra \nwiedzia\u0142a czego chce. To jej milczenie, te tajemnice. Ta cisza. \nPozory otwarto\u015bci a w rzeczywisto\u015bci skryto\u015b\u0107. Mo\u017ce \nwszystkie kobiety by\u0142y do siebie odrobin\u0119 podobne? Wiedzia\u0142, \n\u017ce co\u015b wydarzy\u0142o si\u0119 w \u017cyciu Jane, a o czym nigdy ona nie \nchcia\u0142a opowiada\u0107. Pisa\u0142a tylko ten sw\u00f3j pami\u0119tnik. I \npo\u0142yka\u0142a tony ksi\u0105\u017cek o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re nazywa\u0142a \nharlequinami. To prawda. Co robi\u0107 mo\u017cna by\u0142o w salonie \nfryzjerskim na obrze\u017cach Atmore, gdzie klienci pojawiali si\u0119 \ntak rzadko?<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n5.<\/font><\/p>\nAnna obudzi\u0142a si\u0119 przed \u015bwitem. Nie spa\u0142a dobrze tej nocy. \nCzy by\u0142o to zdenerwowanie przed dalek\u0105 podr\u00f3\u017c\u0105, czy te\u017c \nmo\u017ce t\u0119sknota za nim? Po\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 z Suz bardzo p\u00f3\u017ano, \nprzegadawszy ca\u0142y wiecz\u00f3r. Tyle spraw by\u0142o do opowiedzenia, \ntyle rzeczy do uregulowania. Ich wsp\u00f3lne projekty europejskie, \nwystawy i promocje nowych tekst\u00f3w. Suzanne mia\u0142a pojawi\u0107 si\u0119 \nw Londynie ju\u017c za kilka tygodni. Do tego czasu Anna \nzobowi\u0105za\u0142a si\u0119 skontaktowa\u0107 z jedn\u0105 z galerii sztuki \nnowoczesnej, podpisa\u0107 kontrakt, ustali\u0107 warunki. Ale to nie \nby\u0142o to. Nie dlatego m\u0119czy\u0142 j\u0105 ci\u0105g\u0142y b\u00f3l g\u0142owy i \nbezsenno\u015b\u0107. T\u0119sknota za m\u0119\u017cem te\u017c nie by\u0142a wystarczaj\u0105cym \npowodem dla tych zaburze\u0144 zdrowia i psychiki. T\u0119skni\u0142a za nim! \nOch, jeszcze jak! Przecie\u017c w tym miesi\u0105cu widzieli si\u0119 \nzaledwie kilka razy. Farid sp\u0119dzi\u0142 kilka tygodni w Pakistanie z \nRabi\u0105 i dzie\u0107mi. Przyjechali wszyscy razem do Londynu, \nzamieszkali u jego rodziny. Ann\u0119 odwiedzi\u0142 kilkakrotnie. \nSp\u0119dzi\u0142 z ni\u0105 kilka nocy. Ale c\u00f3\u017c, oboje dnie mieli \nwype\u0142nione prac\u0105. Anna t\u0119skni\u0142a za chwilami, gdy pracowa\u0142a \njedynie w domu. Pisa\u0142a i zajmowa\u0142a si\u0119 domem. By\u0142a jak sama o \nsobie m\u00f3wi\u0142a zwyk\u0142\u0105 kur\u0105 domow\u0105. W\u00f3wczas widywali si\u0119 z \nFaridem codziennie. Domowe biuro by\u0142o dla niego wystarczaj\u0105cym \ni doskona\u0142ym miejscem pracy. Podr\u00f3\u017cowali razem. By\u0142 \nnieroz\u0142\u0105czni. Jednak to w\u0142a\u015bnie bycie razem dwadzie\u015bcia \ncztery na dwadzie\u015bcia cztery by\u0142o przyczyn\u0105 nieustannych \nk\u0142\u00f3tni, kt\u00f3rych trudno by\u0142o unikn\u0105\u0107 bior\u0105c pod uwag\u0119 \nodmienno\u015b\u0107 ich charakter\u00f3w, zwyczaj\u00f3w, ambicji. Anna \nt\u0119skni\u0142a za tamtymi czasami. Cz\u0119sto powraca\u0142a do nich \nmy\u015blami. Wzdycha\u0142a. A jednak wiedzia\u0142a, \u017ce sytuacja, w jakiej \nznajdowali si\u0119 obecnie by\u0142a o wiele lepsza. Farid otworzy\u0142 \nbiuro niezale\u017cne w centrum Londynu. Anna otworzy\u0142a w\u0142asn\u0105 \nksi\u0119garni\u0119 i galeri\u0119. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z kilkoma \nwydawnictwami. Rzadko pisa\u0142a w domu. Gotowa\u0142a w czasie \nweekend\u00f3w. Te sp\u0119dzali zwykle razem. Z wyj\u0105tkiem tych \nmiesi\u0105cy gdy on wyje\u017cd\u017ca\u0142 z kraju. W\u00f3wczas ona pracowa\u0142a \ndwa razy wi\u0119cej. Aby zapomnie\u0107 o samotno\u015bci. O t\u0119sknocie, o \nzazdro\u015bci. <\/p>\nDochodzi\u0142a pi\u0105ta. Zbli\u017ca\u0142 si\u0119 czas porannej modlitwy. Nie \npami\u0119ta\u0142a dok\u0142adnego rozk\u0142adu czasowego modlitw, \nprzypuszcza\u0142a jednak \u017ce zbli\u017ca si\u0119 fajr. Cztery godziny snu \nto nie by\u0142o wiele. Czu\u0142a si\u0119 tak zm\u0119czona. Dokucza\u0142 b\u00f3l \ng\u0142owy i ko\u015bci. By\u0142a staruszk\u0105. W jej wieku trzydziestu dwu \nlat by\u0142a ju\u017c staruszk\u0105. Reumatyczne dolegliwo\u015bci \nskoliozowatego kr\u0119gos\u0142upa dokucza\u0142y zw\u0142aszcza w porze \ndeszczowej. Pada. Na pewno pada\u0142o. By\u0142a pewna. W istocie na \nszybie pojawi\u0142y si\u0119 male\u0144kie kropelki deszczu. Anna \nza\u0142o\u017cy\u0142a szlafrok, kt\u00f3ry po\u017cyczy\u0142a jej Suzanne i \npow\u0119drowa\u0142a do \u0142azienki. Bose stopy chwyta\u0142y ch\u0142\u00f3d \npod\u0142ogi. Zimno. Gdzie zostawi\u0142a klapki? Apartament wype\u0142nia\u0142o \nniemrawe jeszcze promienie wschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. Ostre \n\u015bwiat\u0142o w \u0142azience razi\u0142o w oczy. Bismillah a rahman i rahim. \nAnna rozpocz\u0119\u0142a rytualne obmycie. Najpierw d\u0142onie do \u0142okci. \nKa\u017cda trzy razy. Usta, przep\u0142uka\u0107 trzy razy, nos, ca\u0142a twarz, \nw\u0142osy, szyj\u0119, uszy i stopy do kostek. Wszystko obmyte jedynie \nwoda, powoli, trzykrotnie. Po obmyciu by\u0142o jeszcze zimniej. \nPr\u0119dko, do pokoju. Na dywanie roz\u0142o\u017cy\u0107 mog\u0142a jedynie ma\u0142y \nw\u0105ski kocyk, kt\u00f3ry musia\u0142 zast\u0105pi\u0107 mat\u0119 do modlitwy. \nChustka pakista\u0144ska, d\u0142ugi pas materia\u0142u zakrywa\u0142a \numiej\u0119tnie i szczelnie cia\u0142o a\u017c do pasa. Widoczna by\u0142a spod \nniej nocna koszula d\u0142uga a\u017c do st\u00f3p. Cisza. Dwa rakaty \nporanne. Kilkakrotne sk\u0142ony i pochylenia. Pok\u0142on najg\u0142\u0119bszy, \nczterokrotny. Szeptane cicho arabskie s\u0142owa chwa\u0142y i pro\u015bby. \nKilka d\u0142ugich minut pozostawa\u0142a jeszcze siedz\u0105c na kolanach w \npostawie ko\u0144czacej modlitw\u0119. Nas\u0142uchiwa\u0142a odg\u0142os\u00f3w z \nzewn\u0105trz. Niema pro\u015bba. O szcz\u0119\u015bliw\u0105 podr\u00f3\u017c. O snu \nwyja\u015bnienie. Tego, kt\u00f3ry prze\u015bladowa\u0142 j\u0105 od wielu dni. \nMigawkowo powraca\u0142. Nie dawa\u0142 o sobie zapomnie\u0107. C\u00f3\u017c to za \nproblem, c\u00f3\u017c to za zmartwienie, czyich to \u017cal\u00f3w ona w\u0142a\u015bnie \nwe \u015bnie musia\u0142a by\u0107 \u015bwiadkiem. Co mia\u0142o si\u0119 wkr\u00f3tce \nwydarzy\u0107? <\/p>\nWiedzia\u0142a, \u017ce ju\u017c nie za\u015bnie. Narzuci\u0142a wi\u0119c szlafrok \nSuzanne. Odnalaz\u0142a kapcie i skierowa\u0142a si\u0119 ku kuchni. Zapach \nporannej kawy budzi\u0142 i orze\u017awia\u0142. Nie stnia\u0142y poranki bez \nkawy po turecku, gotowanej w ma\u0142ym dzbanuszku, jaki odnalaz\u0142 \nsi\u0119 r\u00f3wnie\u017c w kuchni Suzanne. Sama go jej kiedy\u015b ofiarowa\u0142a. \nNie istnia\u0142y r\u00f3wnie\u017c poranki bez pisania. To nie by\u0142 \npami\u0119tnik. A jednak niejednokrotnie pami\u0119tnik przypomina\u0142. To \nby\u0142y zapiski chaotyczne i niesp\u00f3jne ale te\u017c nie chodzi\u0142o w \nnich o sp\u00f3jno\u015b\u0107, ale o wylanie na papier wszystkiego, co \npojawia\u0142o si\u0119 w jej g\u0142owie, kt\u00f3ra nie w pe\u0142ni jeszcze \nopu\u015bci\u0142a rzeczywisto\u015b\u0107 snu. Chodzi\u0142o o to, aby wypisa\u0107 \n\u017cale, skargi, obawy tu\u017c obok entuzjazmu i optymistych wizji na \nprzysz\u0142o\u015b\u0107, tak dalece jak si\u0119ga\u0142 wzrok. A ten bardzo \ncz\u0119sto nie wybiega\u0142 dalej ni\u017c na podw\u00f3rze, ogr\u00f3d, ulic\u0119 \nnaprzeciwko, albo jeszcze bli\u017cej, dotyka\u0142 i dostrzega\u0142 \nlod\u00f3wk\u0119, st\u00f3\u0142 i biurko do pracy. I ten wierny laptop, kt\u00f3ry \nmia\u0142 ju\u017c tak wiele lat. Anna pisa\u0142a w ciszy. Pssst, nie \nzd\u0105\u017cy\u0142a wy\u0142\u0105czy\u0107 kawy, kt\u00f3ra wyst\u0105pi\u0142a z brzeg\u00f3w \nczajniczka i zala\u0142a kuchenk\u0119. Och, czy nie by\u0142a do tego \nprzyzwyczajona? Kawa z mlekiem, grzanki z miodem i marmolad\u0105. \nIch zapach sprowadzi\u0142 zapewne do kuchni zaspan\u0105 Suz. <\/p>\n– Dzien dobry kochanie. Co robisz tu o tak rannej porze? Och, \npiszesz. <\/p>\n– Nie mog\u0142am spa\u0107. Obudzi\u0142am si\u0119 na fajr, wi\u0119c wsta\u0142am. \nRzadko si\u0119 budz\u0119. Zwykle modl\u0119 si\u0119 p\u00f3\u017aniej, och sama wiesz \njakim jestem leniem. Ale tym razem tak wida\u0107 by\u0142o zaplanowane. \nNie b\u0119d\u0119 si\u0119 buntowa\u0107 ? roze\u015bmia\u0142a si\u0119 Anna. Suzanne \nzna\u0142a ten ton g\u0142osu, ironiczny i prze\u015bmiewczy, a w gruncie \nrzeczy \u015bmiertelnie powa\u017cny, w\u00f3wczas gdy przyjaci\u00f3\u0142ka \nm\u00f3wi\u0142a o sprawach wiary. Suzanne nie potrafi\u0142a jednak \nzrozumie\u0107 fenomenu religijno\u015bci. Zw\u0142aszcza tego islamskiego, \nkt\u00f3ry obwarowany by\u0142 tyloma zakazami i nakazami. Anna na ka\u017cde \njednak pytanie odpowieda\u0142a tylko ? nie ma przymusu w religii. \n? albo ? To jest tylko i wy\u0142\u0105cznie kwestia twojej wiary. Nie \nr\u00f3b czego\u015b w co nie wierzysz! Pope\u0142niasz grzech jeszcze \nwi\u0119kszy. , albo jeszcze ? Nie mnie ocenia\u0107. Ka\u017cdy odpowiada \nza siebie. <\/p>\nI tak by\u0142o niezale\u017cnie od tematu rozmowy, czy chodzi\u0142o o \nchustk\u0119, o modlitw\u0119 czy pojawianie si\u0119 w meczecie. Anna \nposiada\u0142a odpowiedzi niezmienne. Tak jak niezmienna by\u0142a \nr\u00f3wnie\u017c jej odpowied\u017a w sprawach pisarstwa ? Aby podnie\u015b\u0107 \njako\u015b\u0107 pisarstwa, aby sta\u0107 si\u0119 lepszym, aby wyda\u0107, aby \nodnie\u015b\u0107 sukces ? odpowied\u017a by\u0142\u0105 zawsze tylko jedna, i tak\u0105 \nte\u017c mia\u0142a Suzannae, – Po prostu nale\u017ca\u0142o pisa\u0107, pisa\u0107 i \njeszcze raz pisa\u0107. Pisanie by\u0142o dobre na wszystko. <\/p>\n– O kt\u00f3rej wyje\u017cd\u017cacie? ? Suzanne podesz\u0142a do kuchenki \nzamierzaj\u0105c umy\u0107 dzbanuszek, kt\u00f3rego u\u017cywa\u0142a Anna i \nprzygotowa\u0107 sobie kaw\u0119. ? chcesz dolewk\u0119 kawy? Zrobi\u0107 \ntroch\u0119 wi\u0119cej? <\/p>\n– O nie, dzi\u0119kuj\u0119. Moja jest wyj\u0105tkowo mocna. Zreszt\u0105 \nzrobi\u0119 sobie za chwil\u0119 herbaty. A ty masz ochot\u0119 na grzanki? <\/p>\n– Tak prosz\u0119, wrzu\u0107 dla mnie kilka. <\/p>\n– Kiedy wyje\u017cd\u017camy. Um\u00f3wi\u0142am si\u0119 o si\u00f3dmej przy \nwarsztacie Franka. To pi\u0119\u0107 minut st\u0105d. <\/p>\n– Rozumiem. C\u00f3\u017c, b\u0119d\u0119 z tob\u0105 t\u0119skni\u0107, kochanie. Teraz \nspotkamy si\u0119 ju\u017c dopiero w Europie. Za miesi\u0105c. <\/p>\n– Tak. ? Anna zamy\u015bli\u0142a si\u0119 nad swoj\u0105 kaw\u0105 i pisaniem. \nKilka stron mia\u0142a za sob\u0105. Zamkn\u0119\u0142a zeszyt. ? Suz, bardzo mi \nsi\u0119 podoba tw\u00f3j nowy domowy design. Te maroka\u0144skie klimaty. \nZawsze chcia\u0142am pojecha\u0107 do Maroko. Tunezja te\u017c musi by\u0107 \nciekawym miejscem. <\/p>\n– Ciesz\u0119 si\u0119. Kuchnia i salon s\u0105 sko\u0144czone. Mam jeszcze \nkilka pomys\u0142\u00f3w na sypialni\u0119 i pozosta\u0142e pokoje. Ale to \nobejrzysz dopiero w trakcie przysz\u0142ej wizyty. Dziura bud\u017cetowa \nchwilowo. <\/p>\n– Hmm, rozumiem. ? Anna spogl\u0105da\u0142a na drobn\u0105 sylwetk\u0119 \nSuz, gdy ta przygotowywa\u0142a kaw\u0119, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie si\u0119 \nzaparzy\u0142a. By\u0142y do siebie odrobin\u0119 podobne. Ona by\u0142a jednak \nstarsza o jakie dziesi\u0119\u0107 lat. Blond w\u0142osy zawsze skrupulatnie \nfarbowane, szczup\u0142e cia\u0142o nastolatki. Jedynie zmarszczki \ndawa\u0142y \u015bwiadectwo wieku. By\u0142a wci\u0105\u017c \u0142adna. \nCzterdziestolatka. Przed kilkoma miesi\u0105cami wysz\u0142a ponownie za \nm\u0105\u017c. Szcz\u0119\u015bliwa, nareszcie. – Pozdr\u00f3w ode mnie Johna<\/p>\n– A ty Farida ? u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Suzanne<\/p>\n– Oczywi\u015bcie. Kochanie, id\u0119 wzi\u0105\u0107 prysznic, zbli\u017ca si\u0119 \nsz\u00f3sta a ja jestem jeszcze w proszku. ? Anna podesz\u0142a i \npoca\u0142owa\u0142a Suzanne w policzek, figlarnie. Tamta roze\u015bmia\u0142a \nsi\u0119 i pr\u00f3bowa\u0142a przy\u0142o\u017cy\u0107 przyjaci\u00f3\u0142ce solidnego klapsa. \nOna jednak ju\u017c zd\u0105\u017cy\u0142a schronic si\u0119 w \u0142azience. Suz \nus\u0142ysza\u0142a jeszcze tylko przyt\u0142umion\u0105 pro\u015bb\u0119 o zrobienie \nherbaty i przykrycie jej spodeczkiem aby nie wystyg\u0142a. Potem \ns\u0142ycha\u0107 by\u0142o ju\u017c tylko szum prysznica. <\/p>\nAnna by\u0142a przed warsztatem za dziesi\u0119\u0107 si\u00f3dma. Frank i \nAngelika pojawili si\u0119 punktualnie. Anna wysun\u0119\u0142a si\u0119 z \nToyoty. Przymkn\u0119\u0142a za sob\u0105 drzwi nie zamykaj\u0105c i ruszy\u0142a w \nkierunku przyby\u0142ych. Frank machn\u0105\u0142 d\u0142oni\u0105 na powitanie i \nzostawiaj\u0105c \u017con\u0119 na parkingu, pojecha\u0142 w stron\u0119 wej\u015bcia do \nwarsztatu, zatrzyma\u0142 si\u0119 i otworzy\u0142 bram\u0119 z zamiarem \npozostawienia auta. Wszystko trwa\u0142o kilka minut, tymczasem \nAngelika i Anna ruszy\u0142y ku sobie. Angelika energicznie, \npochylaj\u0105c si\u0119 jednocze\u015bnie w jedn\u0105 stron\u0119 co krok, w miar\u0119 \njak sz\u0142a, ci\u0105\u017cy\u0142a jej zapewna spora torba na ramieniu. \nDrug\u0105, wi\u0119ksz\u0105 pozostawi\u0142a za sob\u0105. Zabierze j\u0105 za chwil\u0119 \nFrank. Angelika. Postawna brunetka, o ciemnych weso\u0142ych oczach. \nLubi\u0142a m\u00f3wi\u0107, lubi\u0142a pogaduszki i babskie plotki ? \nwestchn\u0119\u0142a Anna, oceniaj\u0105c przyby\u0142\u0105 z niech\u0119ci\u0105. By\u0107 \nmo\u017ce myli\u0142a si\u0119. Dlaczego ju\u017c od pierwszych chwil nastawia\u0142a \nsi\u0119 do niej negatywnie? Angelika. \u0141adne imi\u0119. By\u0107 mo\u017ce \nb\u0119dzie to mi\u0142a towarzyszka podr\u00f3\u017cy, ostatecznie musi by\u0107 \nkto\u015b, kto b\u0119dzie chcia\u0142 podtrzymywa\u0107 konwersacj\u0119 i nie \npozwoli kierowcy na chwile znudzenia znu\u017cenia i niebezpiecznego \nw czasie drogi ? snu. Angelika. Zdecydowany u\u015bcisk \u015bniadej \nd\u0142oni o d\u0142ugich palcach i kr\u00f3tkich paznokciach. Anna \nzauwa\u017cy\u0142a, \u017ce tak jak ona sama, \u017cona Franka nie nosi\u0142a \npier\u015bcionk\u00f3w. Anna zak\u0142ada\u0142a je jedynie sporadycznie. W \nchwilach uroczystych wyj\u015b\u0107, spotka\u0144 i prezentacji. Na co \ndzie\u0144 pier\u015bcionki przeszkadza\u0142y jej, uciska\u0142y delikatn\u0105 \nsk\u00f3r\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a tendencj\u0119 do wysuszania, alergii, uraz\u00f3w \ni ranek. Nie nosi\u0142a nawet obr\u0105czki. Dlaczego zreszt\u0105 mia\u0142aby \nto czyni\u0107. Nie by\u0142 to przecie\u017c zwyczaj muzu\u0142ma\u0144ski, Anna \nwita\u0142a zawsze wzruszeniem ramion i uniesieniem zdzwiwionych brwi \nte pary muzu\u0142ma\u0144skie kt\u00f3re t\u0142umaczy\u0142y nieco m\u0119tnie ? Och, \nwiesz, sytuacja, europejskie zwyczaje, te spojrzenia m\u0119\u017cczyzn? \nI c\u00f3\u017c z tego? Dlaczego czerpa\u0107 z kultury Europy akurat to, co \nnajmniej warto\u015bciowe, najbardziej w\u0105tpliwe i dziwaczne? \nAngelika przy\u0142apa\u0142a wzrok Anny, w momencie, gdy podawa\u0142y sobie \nd\u0142onie. Roze\u015bmia\u0142a si\u0119 ? Jak inne mia\u0142y d\u0142onie! Jej \n\u015bniade du\u017ce stwardnia\u0142e od pracy, poranione przy pracy w \nogrodzie, o kr\u00f3tkich paznokciach, Anny za\u015b delikatne ma\u0142e \nniczym r\u0119ce dziecka, ma\u0142ej dziewczynki, mi\u0119kkie, bia\u0142e, \ng\u0142adkie o d\u0142ugich paznokciach niewypiel\u0119gnowanych jednak \nniemalowanych, lecz zdrowych \u0142adnych. ? Anna towarzyszy\u0142a jej \n\u015bmiechem, a jednak po chwili ujawni\u0142a w\u0142asne my\u015bli. Dziwi\u0142a \nsi\u0119, jak zupe\u0142nie odmienne mia\u0142y obie spostrze\u017cenia. Jak \nuwa\u017cne i szybkie w ocenie by\u0142y ich spojrzenia. Anna poczu\u0142a \nodrobin\u0119 sympatii dla Angeliki. Wyczuwa\u0142a wyj\u0105tkowo \ninteligent\u0105 bystr\u0105 kobietk\u0119. Nie wiedzia\u0142a jednak jeszcze jak \ndalece bliska si\u0119 stanie, wkr\u00f3tce. Jak dalece \u015bci\u015ble zwi\u0105\u017ce \nlos ich powik\u0142ane \u017cyciorysy. <\/p>\nPo chwili siedzieli ju\u017c wszyscy troje w toyocie. Torby Franka \ni Angeliki zapakowane w baga\u017cniku. W samochodzie przez \nd\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 trwa\u0142a cisza. Anna upewni\u0142a si\u0119, \u017ce \nwszystkim jest wygodnie, \u017ce wszyscy maj\u0105 zapi\u0119te pasy i do\u015b\u0107 \nmiejsca i w\u0142\u0105czy\u0142a radio. Zabrzmia\u0142 blues. Anna spojrza\u0142a w \nlusterku na Franka. Nic nie mog\u0142a wyczyta\u0107 z jego oczu, kt\u00f3re \nzamyka\u0142y si\u0119 zm\u0119czone. Powieki opada\u0142y leniwie, po chwili \nju\u017c spa\u0142. A wi\u0119c jemu by\u0142o niew\u0105tpliwie wszystko jedno jaki \ntyp muzyki wybierze kierowca. Siedz\u0105ca obok Angelika nie mia\u0142a \nnic przeciwko bluesowi. M\u00f3wi\u0142y to wyra\u017anie jej podnosz\u0105ce \nsi\u0119 rytm muzyki kolana, wystukuj\u0105ca rytm cicho stopa, palce \nd\u0142oni kt\u00f3re z\u0142\u0105czone uderza\u0142y lekko o kolano. <\/p>\n– Lubisz blues, prawda? ? Annie ci\u0105\u017cy\u0142a mimo wszystko \ncisza i nieco napi\u0119ta atmosfera pierwszych chwil znajomo\u015bci. \nNale\u017ca\u0142o prze\u0142ama\u0107 lody. Angelika spojrza\u0142a na ni\u0105 z \nu\u015bmiechem i potakuj\u0105co skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. <\/p>\n– Bardzo lubi\u0119 blues, cho\u0107 jest jeszcze lepsza stacja, ale \nnigdy nie pami\u0119tam jej cz\u0119stotliwo\u015bci. ? roze\u015bmia\u0142a si\u0119 \ng\u0142o\u015bno, tak \u017ce Frank podni\u00f3s\u0142 na chwil\u0119 g\u0142ow\u0119 i \nrozejrza\u0142 si\u0119 zdezorientowanym wzrokiem, po sekundzie jednak \nzn\u00f3w powr\u00f3ci\u0142 do wcze\u015bniejszej wygodnej pozycji, g\u0142owa \noparta o waliz\u0119, nos wtulony w br\u0105zowy gruby koc podr\u00f3\u017cny, \nkt\u00f3ry Anna zwyk\u0142a zawsze zabiera\u0107 ze sob\u0105 w ka\u017cd\u0105 dalsz\u0105 \npodr\u00f3\u017c. Angelika kontynuowa\u0142a ? a jednak przyznam, \u017ce jestem \nogromnie ciekawa, jak brzmi ta wasza muzyka. Musi by\u0107 ogromnie \negzotyczna. C\u00f3\u017c ja zreszt\u0105 m\u00f3wi\u0119! Dla ciebie egzotyczna \nmo\u017ce by\u0107 r\u00f3wnie\u017c muzyka meksyka\u0144ska, kt\u00f3ra mi jest bliska, \nkt\u00f3rej wspomnienia zachowa\u0142am z dzieci\u0144stwa do dzi\u015b. Ale \nwasza muzyka jest dla wielu niew\u0105tpliwie czyst\u0105 egzotyk\u0105.<\/p>\n– Ale o jaki typ muzyki konkretnie chodzi, Angeliko? ? Anna \ndomy\u015bla\u0142a si\u0119, \u017ce Angelika m\u00f3wi o muzyce hinduskiej, \nudawa\u0142a jednak nieco z\u0142o\u015bliwie, \u017ce nie wie o co chodzi. <\/p>\n– Hmm, Frank m\u00f3wi\u0142 mi, \u017ce jeste\u015b Polk\u0105 z pochodzenia, \nAnno, ale nie interesuje mnie raczej muzyka polska, bez obrazy, \nmy\u015bl\u0119, \u017ce jest bliska muzyce europejskiej i ameryka\u0144skiej. \nCzy tak? M\u00f3wi\u0142am o muzyce azjatyckiej. Czy interesujesz si\u0119 \nmo\u017ce kultur\u0105 swojego m\u0119\u017ca? Mia\u0142a\u015b okazj\u0119 by\u0107 w \nPakistanie? Masz mo\u017ce jakie\u015b kasety z nagraniami muzycznymi? ? \nAngelika zasypa\u0142a Ann\u0119 natr\u0119tnymi pytaniami, na kt\u00f3re ta \nnagle nie mia\u0142a ju\u017c ochoty odpowiada\u0107. Jak\u017ce jej towarzyszka \nby\u0142a m\u0119cz\u0105ca. Czy\u017c nie mog\u0142a zachowa\u0107 ciszy, spa\u0107, \nmilcze\u0107, jak jej m\u0105\u017c? Anna by\u0142a rozdra\u017cniona. Nie umkn\u0119\u0142o \nto uwadze Angeliki. Poczu\u0142a si\u0119 by\u0107 mo\u017ce ura\u017cona, a jednak \nnie powiedzia\u0142a ani s\u0142owa. Zamilk\u0142a i w ciszy wpatrywa\u0142a si\u0119 \nju\u017c tylko przed siebie, a potem spogl\u0105da\u0142a na d\u0142onie Anny, \nkt\u00f3re powoli wyj\u0119\u0142y kilka kaset ze schowka pod radiem, \nwybra\u0142y jedn\u0105 z nich i w\u0142o\u017cy\u0142y do odbiornika \nmagnetofonowego. Zabrzmia\u0142a muzyka. To nie by\u0142a \u017cadna z \npiosenek filmowych, kt\u00f3re us\u0142ysze\u0107 mo\u017cna by\u0142o nawet na \nodpowiednich kana\u0142ach ameryka\u0144skich, to nie by\u0142y indian songs, \nkt\u00f3re mixowane sprytnie przez hip hopowc\u00f3w i raper\u00f3w stawa\u0142y \nsi\u0119 przebojami raz jeszcze w innej cz\u0119\u015bci \u015bwiata. Muzyka, \nkt\u00f3r\u0105 wybra\u0142a Anna by\u0142a delikatna chwilami, intensywna jednak \nw tonacji, melodyjna, a jednak rytm i melodyka odmienne by\u0142y od \nznanych Angelice. <\/p>\n– Nusrat Fateh Ali Khan ? us\u0142ysza\u0142a Angelika po d\u0142u\u017cszej \nchwili ciszy ? tak nazywa si\u0119 wykonawca. To Pakista\u0144czyk. \nTworzy bardzo ciekaw\u0105 muzyk\u0119. Nie s\u0105dzisz? ? Angelika wci\u0105\u017c \nczu\u0142a si\u0119 odrobin\u0119 obra\u017cona, a jednak z natury optymistka \nwielkoduszna i weso\u0142a, nie potrafi\u0142a d\u0142ugo chowa\u0107 urazy do \nnikogo. Stwierdzi\u0142a, \u017ce skoro Anna wyci\u0105ga do niej d\u0142o\u0144, \nproponuje rozmow\u0119 i zawarcie przyja\u017ani, nie powinna propozycji \nodrzuca\u0107. <\/p>\n– Tak, podoba mi si\u0119. Cho\u0107 z pocz\u0105tku razi\u0142 mnie troch\u0119 \nten spos\u00f3b \u015bpiewania. Wci\u0105\u017c zdaje mi si\u0119 dziwaczny, ale w \nmiar\u0119 s\u0142uchania cz\u0142owiek si\u0119 przyzwyczaja. ? Anna \nroze\u015bmia\u0142a si\u0119<\/p>\n– Odpowied\u017a godna wykwalifikowanego dyplomaty. <\/p>\n– Co? Ale\u017c nie, naprawd\u0119 mi si\u0119 podoba. Ja jestem otwarta \nna wszelkie nowo\u015bci, na obce kultury. Zawsze chcia\u0142am wyjecha\u0107 \ngdzie\u015b, podr\u00f3\u017cowa\u0107. Europa jest jednak tak daleko. Zapewne \nnigdy nie b\u0119d\u0119 mia\u0142a okazji jej odwiedzi\u0107. ? w g\u0142osie \nAngeliki s\u0142ycha\u0107 by\u0142o rzeczywisty smutek. <\/p>\n– C\u00f3\u017c, faktycznie jest to daleko. A jednak zapraszam ci\u0119 do \nLondynu. Je\u015bli kiedykolwiek b\u0119dziesz mia\u0142a okazj\u0119 wyjecha\u0107. \nZanocujesz u mnie. Dobrze? <\/p>\n– To mi\u0142o z twojej strony. Wiesz, osoby naszej klasy i \nnaszego usytuowania bardzo rzadko podr\u00f3\u017cuj\u0105. Ale faktycznie, \nje\u015bli wygramy kiedy\u015b los na loterii, obiecuj\u0119, przyjedziemy! \n? Angelika potrafi\u0142a wszystko obr\u00f3ci\u0107 w \u017cart, spojrze\u0107 \nokiem cynicznego odrobin\u0119 optymisty. ? Opowiedz mi mo\u017ce jednak \nco\u015b o Europie, o Anglii, abym nie by\u0142a nadmiernie zaskoczona w \nczasie mojej pierwszej wizyty.<\/p>\n– Nie lubisz niespodzianek? <\/p>\n– Hmm.. lubi\u0119. A wi\u0119c opowiedz mi co\u015b o sobie. <\/p>\n– O mnie? Mam trzydzie\u015bci dwa lata, jestem z pochodzenia \nPolk\u0105, me\u017catk\u0105, mieszkam na sta\u0142e od wielu lat w Londynie, \njestem pisark\u0105, dziennikark\u0105 po trochu, w\u0142a\u015bcicielk\u0105 ma\u0142ej \np\u00f3\u0142 kawiarenki p\u00f3\u0142 galerii. Co wi\u0119cej mog\u0119 ci powiedzie\u0107? \nNie wiem <\/p>\n– Czy jeste\u015b szcz\u0119sliwa? ? rzuci\u0142a bez namys\u0142u Angelika<\/p>\n– Bywam. A ty?<\/p>\n– Bywam ? Angelika roze\u015bmia\u0142a si\u0119 a Anna zacz\u0119\u0142a jej \ntowarzyszy\u0107. <\/p>\n? Przepraszam, ale to pytanie jest troch\u0119 retoryczne, a \ntroch\u0119 niem\u0105dre i bez sensu. M\u00f3j m\u0105\u017c zwyk\u0142 zadawa\u0107 mi to \npytanie \u015brednio raz w tygodniu. Na pocz\u0105tku naszej znajomo\u015bci \nzawsze m\u00f3wi\u0142am ? tak, potem zacz\u0119\u0142am si\u0119 zastanawia\u0107, nie \nby\u0142o ju\u017c odpowiedzi odruchowej, by\u0142a odpowied\u017a ? Bywam, \nbywam szcz\u0119\u015bliwa,- ostatecznie nie dawno, mo\u017ce dwa tygodnie \ntemu powiedzia\u0142am, \u017ce ? Nie. Nie do ko\u0144ca jestem \nszcz\u0119\u015bliwa. ? Na co on rzuci\u0142 tylko ? Czy\u017cby\u015b stawa\u0142a \nsi\u0119 coraz bardziej wymagaj\u0105ca? ? Odczu\u0142am to jako atak, jak \nagresj\u0119. Jak zarzut? Ja chcia\u0142am mo\u017ce tylko po\u017ca\u0142owa\u0107 \nwsp\u00f3lnie tamtych chwil, gdy przebywali\u015bmy ze sob\u0105 cz\u0119\u015bciej.<\/p>\n– Rozumiem ci\u0119. Wiesz rzeczywiste pytanie powinno brzmie\u0107 ? \nCzy czujesz si\u0119 kobiet\u0105 spe\u0142nion\u0105. Czy masz wszystko czego \npragn\u0119\u0142a\u015b jako kobieta? Czy jeste\u015b zaspokojona? M\u00f3wi\u0119 o \nemocjach, o pragnieniach kobiecych. <\/p>\n– M\u00f3wisz o dzieciach prawda? ? Anna wyczuwa\u0142a, \u017ce Angelika \npragnie rozmawia\u0107 o jej w\u0142asnych problemach kobiecych. O \nobawach co do zabiegu, leczenia, mo\u017cliwo\u015bci pocz\u0119cia. Sama \njednak nie mia\u0142a ochoty o tym dyskutowa\u0107, od tak dawna unika\u0142a \nju\u017c tego tematu, sta\u0142 si\u0119 on dla niej niejako tematem tabu. \nNie znosi\u0142a s\u0142ucha\u0107 \u017cal\u00f3w kobiet na temat ich \nbezp\u0142odno\u015bci. Och, dlaczego zgodzi\u0142a si\u0119 na t\u0119 przekl\u0119t\u0105 \npodr\u00f3\u017c w towarzystwie tych dwojga? Odpowied\u017a jednak pojawia\u0142a \nsi\u0119 szybko w jej umy\u015ble. Polubi\u0142a Franka, polubi\u0142a ju\u017c \nniemal Angelik\u0119, cho\u0107 wola\u0142a my\u015ble\u0107 o nich jako o dw\u00f3ch \nniezaleznych osobach, jako para byli w jej umy\u015ble po\u0142\u0105czeniem \nniezno\u015bnym. Mo\u017ce by\u0142o te\u017c i tak, \u017ce rzeczywi\u015bcie chcia\u0142a \npom\u00f3c. Powraca\u0142y starutkie, przysypane latami wspomnienia z \nodleg\u0142ej przesz\u0142o\u015bci, jej w\u0142asne obawy zwi\u0105zane z \nniep\u0142odno\u015bci\u0105. Wypowiedzi lekarzy ginekolog\u00f3w opinie \nabsurdalne specjalist\u00f3w. Wtedy jednak nie chcia\u0142a nikogo \ns\u0142ucha\u0107. Co obchodzi\u0142a j\u0105 ta niezno\u015bna uczona gadanina. \nStatystycznie niemal co druga kobieta ma problemy \nhormonalno-ginekologiczne, wiele par podejmuje za\u015b wci\u0105\u017c na \nnowo nieudane pr\u00f3by koncepcji. Ona za\u015b nigdy dziecka mie\u0107 nie \nb\u0119dzie, nie dlatego \u017ce nie b\u0119dzie mog\u0142a, lecz dlatego \u017ce \nmie\u0107 nie b\u0119dzie chcia\u0142a! <\/p>\n– Tak. My\u015bla\u0142am o dzieciach. ? Angelika przerwa\u0142a \nzamy\u015blenie Anny<\/p>\n– A ja nie chc\u0119 mie\u0107 dzieci. Nigdy nie chcia\u0142am. Zgadzamy \nsi\u0119 oboje pod tym wzgl\u0119dem. On r\u00f3wnie\u017c uwa\u017ca, \u017ce dziecko \nzak\u0142\u00f3ci\u0142oby nasz spokojny tryb \u017cycia, wprowadzi\u0142oby zmiany \nkt\u00f3rych nie chcemy. Problemy troski, konieczno\u015b\u0107 porzucenia \npracy, odsuni\u0119cia na bok projekt\u00f3w i skoncentrowania si\u0119 \njedynie na nowym przyby\u0142ym, poza tym brak czasu dla siebie, na \nintymno\u015b\u0107, na brutalnie m\u00f3wi\u0105c ? seks. Nie mam na to ochoty. \nMo\u017ce nie jestem do tego stworzona. Mo\u017ce nie posiadam instynktu \nmacierzy\u0144skiego ? \u015bmiech Anny zabrzmia\u0142 dziwnie \nnienaturalnie, sztucznie. Angelika nie wiedzia\u0142a w czym rzecz, \nmog\u0142a jedynie domy\u015bla\u0107 si\u0119, \u017ce jest co\u015b, czego nie wie, o \nczym Anna nie chce m\u00f3wi\u0107. Uwa\u017ca\u0142a jednak, \u017ce nietaktem jest \ndr\u0105\u017cenie tematu i dalsze stawianie pyta\u0144. Je\u015bli jest to dla \nniej istotne, sama opowie. Wyczuje, \u017ce Angelika jest jej \nprzychylna. Sama opowie. Stara\u0142a si\u0119 delikatnie zmieni\u0107 temat. \nO czym jednak do\u015b\u0107 neutralnym mog\u0142a opowiada\u0107. Aby zagada\u0107 \nt\u0119 cisz\u0119. <\/p>\n– Nieca\u0142y rok temu zacz\u0119\u0142am pracowa\u0107 w przedszkolu. ? \nzacz\u0119\u0142a ? Nie p\u0142ac\u0105 mi za to wiele. Jest to zreszt\u0105 \nprzedszkole mojej przyjaci\u00f3\u0142ki. Znamy si\u0119 od dawna. Ponad \ndwadzie\u015bcia lat b\u0119dzie. ? Anna spojrza\u0142a badawczo na \nm\u00f3wi\u0105c\u0105. Ona przy\u0142apa\u0142a jej wzrok ? Oczywi\u015bcie. Jestem od \nciebie starsza Anno, trzydziesty sz\u00f3sty rok idzie. Moja \nprzyjaci\u00f3\u0142ka uko\u0144czy\u0142a niedawno szko\u0142\u0119 pedagogiczn\u0105, \npostanowi\u0142a z pomoc\u0105 m\u0119\u017ca otworzy\u0107 przedszkole domowe. Dla \ndzieci muzu\u0142ma\u0144skich. Uwa\u017cam, \u017ce to genialny pomys\u0142. <\/p>\n– Twoja przyjaci\u00f3\u0142ka jest muzu\u0142mank\u0105? ? zainteresowa\u0142a \nsi\u0119 Anna<\/p>\n– Tak. Dokona\u0142a konwersji. Wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Maroka\u0144czyka.\n<\/p>\n– Ja pyta\u0142am tylko czy jest muzu\u0142mank\u0105. Dlaczego od razu \nm\u00f3wisz mi o jej m\u0119\u017cu? Och, dlaczego wszyscy my\u015bl\u0105, \u017ce \nje\u015bli kobieta zmienia wiar\u0119, to od razu musi to by\u0107 zwi\u0105zane \nz m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3rego pokocha\u0142a. Jakbym s\u0142ysza\u0142a mojego \nojca! ? Angelika otworzy\u0142a szeroko oczy widz\u0105c Ann\u0119 tak \nrozdra\u017cnion\u0105. <\/p>\n– Kochana moja, ja nie chcia\u0142am zupe\u0142nie ciebie urazi\u0107. \nWierz mi, przepraszam. Ja si\u0119 nie b\u0119d\u0119 ju\u017c odzywa\u0107. ? \nnasta\u0142a sekundowa cisza po czym jednak Angelika ci\u0105gn\u0119\u0142a \ntemat ? Wiesz, ja zupe\u0142nie nic nikomu nie zarzucam. Ja wierz\u0119, \n\u017ce wiara jest spraw\u0105 indywidualn\u0105 i ka\u017cdy podejmuje decyzje \nsamodzielnie, to oportunizm i tch\u00f3rzostwo i wygodnictwo ? \nprzyj\u0119cie wiary m\u0119\u017ca bez zastanowienia. Anno, ja nie stara\u0142am \nsi\u0119 ciebie atakowa\u0107. Przecie\u017c ja nawet nie wiem czy ty jeste\u015b \nmuzu\u0142mank\u0105. <\/p>\n– Jestem muzu\u0142mank\u0105. Modl\u0119 si\u0119. Czytam Koran. Wierz\u0119 w \nAllaha, to znaczy w Boga Jedynego. By\u0107 mo\u017ce moja wiara nie jest \ndo\u015b\u0107 silna, abym by\u0142a w stanie zaakceptowa\u0107 niekt\u00f3re inne \ntezy muzu\u0142ma\u0144skie. Mo\u017ce nie doszuka\u0142am si\u0119 sama \nwystarczaj\u0105cych powod\u00f3w w Koranie? dla za\u0142o\u017cenia chustki, \ndla odrzucenia sztuki, muzyki, dla nieuczestniczenia swobodnego \nkobiet w \u017cyciu spo\u0142ecze\u0144stwa, w \u017cyciu profesjonalnym. Och, \nczy\u017c muzu\u0142manie sami nie s\u0105 hipokrytami, walcz\u0105c ze sztuk\u0105 i \nmuzyk\u0105, a jednocze\u015bnie nami\u0119tnie s\u0142uchaj\u0105c tej swojej \ncz\u0119sto niegustownej kociej muzyki i ogl\u0105daj\u0105c bezkrytycznie \nfilm z filmem boolywoodzkiej, indyjskiej produkcji? Czy\u017c nie s\u0105 \ns\u0105 hipokrytami do kwadratu jednocze\u015bnie uznaj\u0105c noszenie \nhijabu za sine qua non, dow\u00f3d wiary, oraz nie daj\u0105c kobietom \nmo\u017cliwo\u015bci zatrudnienia je\u015bli one chustk\u0119 t\u0119 rzeczywi\u015bcie \nna co dzie\u0144 nosz\u0105.<\/p>\n– Nie wiem o tym wiele Anno? – Angelika ostro\u017cnie wola\u0142a \nwycofa\u0107 si\u0119 od odpowiedzi, nie b\u0119d\u0105c pewna czy tamta zn\u00f3w \njej nie zaatakuje. Co\u015b by\u0142o na rzeczy. Co\u015b by\u0142o nie tak z t\u0105 \nAnn\u0105. Jaki\u015b sekret, jaki\u015b problem. Angelika nie wiedzia\u0142a \njednak jeszcze co takiego kry\u0142a w sobie ta dziwna kobieta. <\/p>\n– Nie wiesz. Ja jednak wiem. Wiem jak to jest. Jak trudno jest \nobroni\u0107 si\u0119 przed krytyk\u0105. Jak zaciekle trzeba walczy\u0107 o \nswoje prawa w ma\u0142\u017ce\u0144stwie z muzu\u0142maninem. Moja konwersja \nnast\u0105pi\u0142a dopiero po dwu latach od momentu poznania islamu, \npoznania mojego obecnego m\u0119\u017ca. To nieprawda, \u017ce kobieta nie \nodczuwa presji z jego strony. Najwa\u017cniejsze jednak to by\u0107 \npewnym swoich przekona\u0144. Tymczasem jest to trudne. Zw\u0142ascza \nje\u015bli on ma siln\u0105 osobowo\u015b\u0107. Tak siln\u0105 osobowo\u015b\u0107? I t\u0119 \nswoj\u0105 wersj\u0119 islamu, z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 nie zgadzam. ? Anna \nzdawa\u0142a si\u0119 m\u00f3wi\u0107 ju\u017c jedynie do siebie. Zamy\u015blona, opad\u0142y \nemocje, by\u0142a ju\u017c tylko nieco zrezygnowana i zamy\u015blona. \nSpogl\u0105da\u0142a ju\u017c tylko gdzie\u015b tam przed siebie, troch\u0119 \nniewidz\u0105cym wzrokiem. Nagle odr\u00f3ci\u0142a jednak g\u0142ow\u0119 w kierunku \nAngeliki i zapyta\u0142a czy ta nie chcia\u0142aby poprowadzi\u0107 auta. \nAngelika odm\u00f3wi\u0142a t\u0142umacz\u0105c si\u0119 niezr\u0119cznie. W istocie, \nAnna przypomnia\u0142a sobie teraz co m\u00f3wi\u0142 Frank o \numiej\u0119tno\u015bciach kierowcy swojej \u017cony ? ona boi si\u0119 \nautostrady. Jest niedzielnym kierowc\u0105. Kurs zaliczy\u0142a \n\u015bpiewaj\u0105co, a jednak boi si\u0119 prowadzi\u0107. Dlaczego ba\u0142a si\u0119?<\/p>\n– Czy mia\u0142a\u015b kiedy\u015b wypadek Angeliko?<\/p>\n– Nie? – wahanie w jej g\u0142osie ? Nie, ale widzia\u0142am kiedy\u015b \nkraks\u0119 na autostradzie. Kilkana\u015bcie samochod\u00f3w, tir, kt\u00f3ry \nwpad\u0142 w po\u015blizg i wywr\u00f3ci\u0142 si\u0119 na bok, kilkadziesi\u0105t os\u00f3b \nrannych. Jestem piel\u0119gniark\u0105. Pr\u00f3bowa\u0142am wtedy pom\u00f3c, to \nby\u0142o zaraz po wypadku. By\u0142o tam dwoje dzieci. Jedno zmar\u0142o po \nkilkunastu minutach. Drugie by\u0142o powa\u017cnie ranne. Nie mog\u0119 tego \nopowiada\u0107. Nie chc\u0119. Ale widz\u0119 wci\u0105\u017c to dziecko. I \npochylon\u0105 nad nim matk\u0119. <\/p>\n– Rozumiem. Rozumiem teraz sk\u0105d twoje obawy w czasie \nprowadzenia wozu. Ale trzeba si\u0119 prze\u0142ama\u0107. Czy chcesz abym ci \npomog\u0142a? Mo\u017cesz chwil\u0119 poprowadzi\u0107. Wiem co czujesz, ja \nprze\u017cy\u0142am kiedy\u015b wypadek. Mia\u0142am podobne fobie i obawy. A \njednak przemog\u0142am si\u0119. \u017bycie toczy si\u0119 dalej. Nie mo\u017cna si\u0119 \nwycofywa\u0107. To my kontrolujemy zycie, nie ono nas. Czy\u017c nie? ? \nAnna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 ciep\u0142o. Zupe\u0142nie jakby nie pami\u0119ta\u0142a \nju\u017c swojego podniecenia i rozgoryczenia, i dyskusji sprzed \nchwili. Obie posiada\u0142y t\u0119 cenn\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107 ? szybkiego \nzapominania uraz\u00f3w, wybaczania. Och\u0142on\u0105\u0107. Szybko. Nie \npami\u0119ta\u0107 o k\u0142\u00f3tni. \u017bycie toczy si\u0119 dalej. <\/p>\nAnna zatrzyma\u0142a si\u0119 na poboczu. Frank nawet nie otworzy\u0142 \noczu, spa\u0142 g\u0142\u0119boko. Angelika zaj\u0119\u0142a miejsce kierowcy. \nRuszy\u0142a spokojnie i pewnie. Anna u\u015bmiecha\u0142a sie obserwuj\u0105c \ntowarzyszk\u0119 na siedzeniu obok. Rzuci\u0142a jej jeszcze kr\u00f3tki \nkomplement. By\u0142a przecie\u017c \u015bwietnym kierowc\u0105. Spokojnym i \nrozs\u0105dnym. Pewnie trzyma\u0142a kierownic\u0119 i niemal niewidoczne \nby\u0142o nerwowe drganie d\u0142oni w momencie gdy mija\u0142y ich wielkie \ntiry. Anna przekr\u0119ci\u0142a ga\u0142k\u0119 radia, kt\u00f3re wcze\u015bniej jedna z \nnich przyciszy\u0142\u0105 maksymalnie. Zabrzmia\u0142 zn\u00f3w blues. \nUspokaja\u0142 i ko\u0142ysa\u0142. Nagle po\u015br\u00f3d muzyki milczenie nie \nzdawa\u0142o si\u0119 by\u0107 ju\u017c a\u017c tak trudne do zniesienia, ci\u0119\u017ckie. \nPierwsze lody zosta\u0142y prze\u0142amane. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n6.<\/font><\/p>\n– Jak masz na imi\u0119? Nie odpowiadasz. Zn\u00f3w. Nie czuj\u0119 twojej \nobecno\u015bci. Nic poza \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce tam wci\u0105\u017c jeste\u015b. \nJeste\u015b w moim \u015bnie. Ale dlaczego tak przera\u017caj\u0105co? \u015anisz mi \nsi\u0119 co noc. Odk\u0105d przyjecha\u0142am tu, jeste\u015b. Przychodzisz do \nmnie we \u015bnie i s\u0142ysz\u0119 tw\u00f3j bezradny p\u0142acz. Nie potrafi\u0119 \nci\u0119 ukoi\u0107. Nie wiem jak. Jestem matk\u0105 pozbawion\u0105 instynktu \nmacierzy\u0144skiego. Jestem okrutna i nieczu\u0142a. A ty p\u0142aczesz. Nie \nm\u00f3wisz nic. Nie potrafisz m\u00f3wi\u0107. <\/p>\n– Mamo<\/p>\n– Co kochanie<\/p>\n– Gdzie jeste\u015b mamo?<\/p>\n– Gdzie jeste\u015b moje dziecko? Dlaczego nie widz\u0119 ci\u0119? \nZamykam si\u0119 w ramionach ale mam wra\u017cenie, \u017ce chwytam jedynie \npustk\u0119. Nie ma ci\u0119.<\/p>\n– Jestem mamo<\/p>\n– Nie. Jeste\u015b zjaw\u0105. Jeste\u015b projekcj\u0105 moich pragnie\u0144, \nniczym wi\u0119cej. Jeste\u015b wytworem mojej wyobra\u017ani. Jeste\u015b \nwyrazem moich obaw. Niczym wi\u0119cej. Dlatego trac\u0119 ci\u0119 za \nka\u017cdym razem gdy odchodzisz, gdy znikasz, gdy odnajduj\u0119 ci\u0119 \nzn\u00f3w gdzie\u015b opuszczone na progu smierci, p\u0142acz\u0105ce na ca\u0142y \ng\u0142os.<\/p>\n– Ja nie odchodz\u0119 mamo, to ty zapominasz o mnie. Chcesz \nzapomnie\u0107, tak jest wygodniej. Ale ja \u017cyj\u0119 wci\u0105\u017c w twoim \nciele. Czekam, aby\u015b da\u0142a mi prawo do \u017cycia. <\/p>\nAnna zastyg\u0142a z palcami ponad klawiatur\u0105. Co robi\u0142a tu o \ntej porannej zn\u00f3w porze. Od kilku dni budzi\u0142a si\u0119 r\u00f3wno o \npi\u0105tej. Budzi\u0142 j\u0105 ten sen. Dzi\u015b jednak wsta\u0142a, jeszcze \n\u015bpi\u0105c niemal, bez kawy i modlitwy siad\u0142a do komputera i \nwstuka\u0142a tekst, kt\u00f3ry utkwi\u0142 jej w g\u0142owie. Tekst, kt\u00f3ry \nwysnu\u0142 si\u0119 we \u015bnie. Ta rozmowa dziwaczna. Te zbyt dojrza\u0142e \nuwagi dzieci\u0119ce by\u0142y by\u0107 mo\u017ce rozmow\u0105 sam na sam z sob\u0105. \nNie wiedzia\u0142a. A jednak czu\u0142a, \u017ce musi to zapisa\u0107. Cynicznie \nrzecz oceniaj\u0105c by\u0142 to ciekawy kawa\u0142ek dramatyczny, z kt\u00f3rego \nmog\u0142a si\u0119 jeszcze kiedy\u015b ciekawa ksi\u0105\u017cka narodzi\u0107. Kobieca, \njak m\u00f3wiono o jej pisarstwie. Niech tam, kobieca. \u017bachn\u0119\u0142a \nsi\u0119 nagle w myslach ? zupe\u0142nie jakby problemy potomstwa nie \nby\u0142y r\u00f3wnie\u017c problemami m\u0119\u017cczyzn! Czy mia\u0142a powr\u00f3ci\u0107 do \n\u0142\u00f3\u017cka? By\u0142o jej zimno. Ten hotel, w kt\u00f3rym zatrzymali si\u0119 \nna noc z Frankiem i Angelik\u0105 by\u0142 do\u015b\u0107 tani, ma\u0142o przyjemny, \nprosty. By\u0142o jej zimno. Wsta\u0142a i skierowala si\u0119 do \u0142azienki. \nNale\u017ca\u0142o jednak wykona\u0107 porann\u0105 modlitw\u0119. \u015awita\u0142o. <\/p>\nAnna podesz\u0142a do okna i wpatrywa\u0142a si\u0119 w pierwsze promienie \nwschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. Na szcz\u0119\u015bcie wschodzi\u0142o i ko\u0144czy\u0142a \nsi\u0119 noc, kt\u00f3ra wydawa\u0142a jej si\u0119 tak d\u0142uga. Niemal nie \nspa\u0142a. M\u0119czy\u0142a j\u0105 bezsenno\u015b\u0107. M\u0119czy\u0142a samotno\u015b\u0107. \nDzwoni\u0142a dwukrotnie poprzedniego wieczora do Farida zawsze \njednak zastawa\u0142a sekretark\u0119 automatyczn\u0105. Nagra\u0142a raz \npro\u015bb\u0119 o telefon zwrotny. Cisza jednak. Anna wiedzia\u0142a, \u017ce \nFarid zwyk\u0142 w\u0142\u00f3czy\u0107 si\u0119 do p\u00f3\u017ana z przyjaci\u00f3\u0142mi po \nmie\u015bcie podczas tych samotnych podr\u00f3\u017cy, meeting\u00f3w, \nkonferencji naukowych. Dzwoni\u0142a raz jeszcze, po dwunastej. Tym \nrazem uda\u0142o si\u0119. Us\u0142ysza\u0142a zm\u0119czony g\u0142os Farida. Zapewne \ndopiero si\u0119 po\u0142o\u017cy\u0142. Zacz\u0119\u0142a go przeprasza\u0107 za p\u00f3\u017an\u0105 \npor\u0119 i wyrzuca\u0107 mu, \u017ce nie odbiera ca\u0142y wiecz\u00f3r telefon\u00f3w. \nFarid zdawa\u0142 si\u0119 nie s\u0142ucha\u0107 jej uwa\u017cnie.<\/p>\n– Jeste\u015b tam kochanie? ? zapyta\u0142a podejrzliwie<\/p>\n– Hmm<\/p>\n– Mam wra\u017cenie, \u017ce przysypiasz przy s\u0142uchawce.<\/p>\n– Hmm, to prawda, jestem ju\u017c w \u0142\u00f3\u017cku.<\/p>\n– Ja te\u017c, ale \u017ale si\u0119 czuj\u0119. Mia\u0142am ochot\u0119 porozmawia\u0107.\n<\/p>\n– Co si\u0119 sta\u0142o<\/p>\n– Nic si\u0119 w\u0142a\u015bciwie nie sta\u0142o. Po prostu mam jaki\u015b \npsychiczny kryzys i t\u0119skni\u0119 za tob\u0105. <\/p>\n– Ja te\u017c za tob\u0105 bardzo t\u0119skni\u0119. <\/p>\n– Hmm? Farid, mam nadziej\u0119, \u017ce nie zapomnia\u0142e\u015b o moim \nwcze\u015bniejszym telefonie i mojej pro\u015bbie. Wioz\u0119 ci pacjentk\u0119. \nWiesz, to jest naprawd\u0119 bardzo ciekawy przypadek. <\/p>\n– Jak\u0105 pacjentk\u0119? ? Farid teraz dopiero przem\u00f3wi\u0142 nieco \nprzytomniejszym g\u0142osem. ? O czym ty m\u00f3wisz? <\/p>\n– \u017bona Franka, kt\u00f3ry pom\u00f3g\u0142 w sprawie samochodu, Angelika, \nta Meksykanka, m\u00f3wi\u0142am ci. Naprawd\u0119 nic nie pami\u0119tasz? Och, \ndobrze, zadzwoni\u0119 do ciebie jutro, jak b\u0119dziesz przytomniejszy \ni mniej zm\u0119czony. <\/p>\n– Nie nie, dobrze, ju\u017c pami\u0119tam. Zobaczymy na miejscu. \nMusz\u0119 przejrze\u0107 kalendarz. <\/p>\n– Kochanie, ale my ju\u017c jeste\u015bmy w drodze! ? Anna zaczyna\u0142a \nsi\u0119 denerwowa\u0107<\/p>\n– Rozumiem, nie ma sprawy. Co\u015b wymy\u015bl\u0119. Nie martw si\u0119 \nkochanie. I nie prychaj mi w telefon. Dobrze, wiem \u017ce uwielbiasz \npomaga\u0107 ludziom, ale dlaczego moim kosztem? <\/p>\n– Farid! Dwukrotnie si\u0119 ciebie pyta\u0142am zanim wyjechali\u015bmy! <\/p>\n– Tak. Dobrze wi\u0119c. To moja wina. Okay, przyjm\u0119 t\u0119 twoj\u0105 \nprzyjaci\u00f3\u0142k\u0119. Dobrze ju\u017c? Szcz\u0119\u015bliwa?<\/p>\n– Jeste\u015b niezno\u015bny. Jak ja ci\u0119 czasem nie znosz\u0119. Potw\u00f3r \n? Anna by\u0142a niepocieszona. Zdenerwowanie nie przechodzi\u0142o, a \nsamotno\u015b\u0107 wci\u0105\u017c doskwiera\u0142a<\/p>\n– Kochanie, nie chcia\u0142em ci\u0119 zdenerwowa\u0107. Kocham ci\u0119, \nokay? Po\u0142\u00f3\u017c si\u0119 spa\u0107. No ju\u017c. We\u017a jakie\u015b proszki na sen. \nJak zamierzasz jutro prowadzi\u0107?<\/p>\n– Poprosz\u0119 Franka. <\/p>\n– Ach Franka? Interesuj\u0105ce. Czy jest przystojny?<\/p>\n– Przesta\u0144. Jest \u017conaty!<\/p>\n– Ja te\u017c. Jako\u015b ci to nie przeszkadza\u0142o. <\/p>\n– Nie wiesz czy mi przeszkadza\u0142o czy nie. Kocha\u0142am ci\u0119! Jak \nmo\u017cesz by\u0107 taki niezno\u015bny! Frank ma r\u00f3wnie\u017c kochank\u0119, tak \ns\u0105dz\u0119. Wy faceci jeste\u015bcie wszyscy do siebie podobni. Mam was \ndosy\u0107. Dobranoc. Id\u0119 spa\u0107. <\/p>\n– Dobranoc. Ale nie z\u0142o\u015b\u0107 si\u0119 ju\u017c. Bardzo ci\u0119 kocham. \nUwierz mi chcia\u0142bym by\u0107 teraz przy tobie i przytuli\u0107 ci\u0119. \nWierzysz mi?<\/p>\n– Tak. <\/p>\n– Ca\u0142usy. K\u0142ad\u017a si\u0119. Przyjd\u0119 do ciebie we \u015bnie ? Anna \nus\u0142ysza\u0142a jeszcze ciep\u0142y \u015bmiech Farida i potem ju\u017c tylko \nci\u0105g\u0142y ton w s\u0142uchawce. Roz\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119. Westchn\u0119\u0142a i \npo\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 spa\u0107. Ale nie spa\u0142a dobrze. Budzi\u0142a si\u0119 \nwielokrotnie. W ko\u0144cu wsta\u0142a. <\/p>\nJu\u017c nowy dzie\u0144. Kolejny dzie\u0144, a przed ni\u0105 d\u0142uga \npodr\u00f3\u017c. Wkr\u00f3tce jednak mia\u0142a spotka\u0107 si\u0119 z m\u0119\u017cem, \nsp\u0119dz\u0105 kilka dni w Nowym Jorku, a potem kilka miesi\u0119cy \nwsp\u00f3lnie w Londynie. Anna planowa\u0142a r\u00f3wnie\u017c wsp\u00f3lne wakacje \nw po\u0142udniowej Ameryce. Brazylia? Meksyk? Och, nie mog\u0142a si\u0119 \nju\u017c doczeka\u0107. Wiedzia\u0142a, \u017ce oboje zabior\u0105 ze sob\u0105 swoj\u0105 \nprac\u0119 w postaci przeno\u015bnych komputer\u00f3w. \u017badne z nich nie \nmog\u0142o \u017cy\u0107 bez laptopa, ona bez pisania, on bez internetu. A \njednak to mia\u0142 by\u0107 wsp\u00f3lnie sp\u0119dzony czas. Tylko we dwoje. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n7.<\/font><\/p>\nAnna nie czu\u0142a si\u0119 dobrze. Zgodnie z planem z poprzedniego \nwieczoru poprosi\u0142a Franka aby prowadzi\u0142 w\u00f3z, przynajmniej \nprzez kilka godzin, podczas gdy ona prze\u015bpi si\u0119 i odpocznie. \nMia\u0142a zawroty g\u0142owy. Przytula\u0142a g\u0142ow\u0119 do siedzenia, \nzakrywa\u0142a si\u0119 kocem po sam nos, przymyka\u0142a oczy, ale wci\u0105\u017c \nnie mog\u0142a odegna\u0107 upartego niepokoj\u0105cego snu. Przywo\u0142a\u0142a \nBrazyli\u0119. Pla\u017ce Rio de Janeiro. Bossa nov\u0119. S\u0142o\u0144ce. \nPrzysn\u0119\u0142a na chwil\u0119, zdawa\u0142o jej si\u0119. Obudzi\u0142 j\u0105 dopiero \npo kilku godzinach d\u017awi\u0119k muzyki. Otworzy\u0142a oczy i napotka\u0142a \nwzrok Franka. Przeprasza\u0142. Chcia\u0142 wy\u0142\u0105czy\u0107. T\u0142umaczy\u0142 si\u0119 \nsenno\u015bci\u0105 i zm\u0119czeniem. Muzyka nie pozwala\u0142a zasn\u0105\u0107. Anna \npodnios\u0142a si\u0119 i wyprostowa\u0142a na siedzeniu. B\u00f3\u0142 g\u0142owy i \nzawroty min\u0119\u0142y. Zarz\u0105dzi\u0142a zmian\u0119 miejsc i po chwili \nznalaz\u0142a si\u0119 ju\u017c za k\u00f3\u0142kiem. Przyg\u0142osi\u0142a muzyk\u0119. \nPrzyciszy\u0142a j\u0105 jednak ju\u017c po kilku minutach widz\u0105c \u017ce Frank \nprzymierza si\u0119 do snu. Samochodowa sztafeta \u015bpi\u0105czkowa ? \npomy\u015bla\u0142a Anna i u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 w duchu na my\u015bl o \ndziwacznej zbitce s\u0142ownej jak\u0105 wyprodukowa\u0142 jej umys\u0142. \nWypocz\u0119ta \u015bledzi\u0142a uwa\u017cnie przesuwaj\u0105ce si\u0119 poza \nogrodzeniem ochronnym autostrady krajobrazy. Wy\u017cyny. Ziele\u0144, \n\u017c\u00f3\u0142\u0107, ziele\u0144 \u017c\u00f3\u0142\u0107. Uwielbia\u0142a to. Po\u0142yka\u0107 \u015bwiat ? \ntak to nazywa\u0142a. Po\u0142ykaniem \u015bwiata by\u0142a ka\u017cda bli\u017csza lub \ndalsza przeja\u017cd\u017cka, niezale\u017cnie od \u015brodka lokomocji. \nChodzi\u0142o o ruch. Przemieszczanie si\u0119. Ruchome obrazy \nuk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 w pasmo, w \u015bcie\u017ck\u0119 filmow\u0105. Muzyka \np\u0142yn\u0119\u0142a nienatr\u0119tnie. Wci\u0105\u017c blues. Bardziej lub mniej blue. \nMniej lub bardziej sm\u0119tny. Przesun\u0119\u0142a o kilka kresek. Rock. \nNie. Cofni\u0119cie ga\u0142ki. Jednak zn\u00f3w blues. Poczu\u0142a lekkie \ndotkni\u0119cie d\u0142oni na ramieniu z ty\u0142u. <\/p>\n– Tak Angeliko? <\/p>\n– Anno, powiedz mi jak to jest ? Angelika zacz\u0119\u0142a fraz\u0119 po \nczym zaci\u0119\u0142a si\u0119, niepewna<\/p>\n– M\u00f3w dalej, s\u0142ucham <\/p>\n– ? Jak to jest sta\u0107 si\u0119 kim\u015b innym. Jak to jest zmieni\u0107 \nsk\u00f3r\u0119, zrzuci\u0107 star\u0105, zaakceptowa\u0107 now\u0105? Opowiedz mi o \nswojej konwersji, prosz\u0119. Je\u015bli to zbyt intymne, zrozumiem. Ale \nwiesz, zawsze podziwia\u0142am ludzi, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 z tak\u0105 \nodwag\u0105 i determinacj\u0105 podchodzi\u0107 do \u017cycia. Ot tak, jednym \nposuni\u0119ciem zmieni\u0107 stron\u0119 w grze, jednym ruchem zatrzasn\u0105\u0107 \nza sob\u0105 drzwi, odci\u0105\u0107 si\u0119 od przesz\u0142o\u015bci. Ot tak! ? \nAngelika zamilk\u0142a oczekuj\u0105c odpowiedzi towarzyszki. Po chwili \njednak przysun\u0119\u0142a ca\u0142e cia\u0142o bli\u017cej w kierunku Anny, \nodchyli\u0142a si\u0119 z siedzenia i szepc\u0105c je niemal do ucha \npowiedzia\u0142a – Nie musisz nic m\u00f3wi\u0107 je\u015bli nie chcesz. Ale \nwiesz, ja chcia\u0142am ci si\u0119 tylko zwierzy\u0107, \u017ce i ja?, i ja \nby\u0142am bliska tej decyzji. Chcia\u0142am zacz\u0105\u0107 nowe \u017cycie, ale \nstch\u00f3rzy\u0142am. Tak, uwa\u017cam si\u0119 za tch\u00f3rza. <\/p>\n– Och, przesta\u0144! Co ty opowiadasz, Angeliko? Nie jeste\u015b \ntch\u00f3rzem, a spraw\u0105 naturaln\u0105 jest rozwa\u017cenie wszystkich za i \nprzeciw w sprawie tak istotnej jak religia. Powiem ci, dobrze, \npowiem, skoro chcesz zna\u0107 moje zdanie na ten temat, skoro chcesz \npozna\u0107 moje uczucia i wra\u017cenia w tamtej chwili. Ot\u00f3\u017c \nnajsilniejszym i najbardziej przejmuj\u0105cym uczuciem po konwersji \njest uczucie dezorientacji. Tak. DESORIENTACJI. Nie s\u0142uchaj \nbzdur, jakie opowiadaj\u0105 ci neofici o tej pewno\u015bci, kt\u00f3ra \npojawia si\u0119 jakby z niebios. O tej rado\u015bci i spokoju, kt\u00f3ry \npodobno ogarnia konwert\u00f3w. Rzeczywi\u015bcie pierwsze chwile to \nekstaza, ekscytacja, rado\u015b\u0107. Potem jednak zaczyna si\u0119 \nmonotonia \u017cycia i najbardziej dojmuj\u0105cym uczuciem jest ci\u0105g\u0142y \nniedosyt, brak dostatecznej wiedzy, brak podstawowych nawyk\u00f3w, \nkt\u00f3re oni, szcz\u0119sliwie urodzeni w islamie nabywali przez lata. \nKa\u017cdy krok osoby po konwersji wype\u0142niony jest obaw\u0105 ? Czy \nmoja postawa jest dostatecznie muzu\u0142ma\u0144ska? Ka\u017cda decyzja \nobarczona jest \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce wszyscy wok\u00f3\u0142 oceniaj\u0105 \nmnie muzu\u0142manina, mnie, moje czyny, moj\u0105 now\u0105 religi\u0119, islam. \nObok dezorientacji pojawia si\u0119 te\u017c zaniepokojenie ? Czy moje \n\u015bwiadectwo jest wystarczaj\u0105ce, ale przede wszystkim ? czy jest \nono dobre czy z\u0142e? Im wi\u0119cej za\u015b my\u015blisz o tym, \u017ce \notoczenie, twoi najbli\u017csi, twoi przyjaciele obserwuj\u0105 ci\u0119 i \noceniaj\u0105, tym wi\u0119cej pope\u0142niasz b\u0142ed\u00f3w. Ca\u0142a sytuacja \nprzypomina\u0142a zakl\u0119ty kr\u0105g. Szereg obsesji. W\u00f3wczas \nzrozumia\u0142am, dlaczego ka\u017cda przemiana dokonywa\u0107 powinna si\u0119 w \nciszy i samotno\u015bci, z dala od krytycznych spojrze\u0144. Z dala od \nspojrze\u0144. Kropka. Ka\u017cda przemiana jest przecie\u017c stopniowa. \nRadykalizm powoduje jedynie, \u017ce pewne etapy przeskakujemy w \npo\u015bpiechu, uznajemy za jasne i oczywiste to, co w \nrzeczywisto\u015bci takie nie jest. I czym pr\u0119dzej te po\u0142kni\u0119te \npigu\u0142ki, elementy wiedzy i wiary, p\u00f3\u017aniej odrzucamy, \nnieprzemy\u015blane nieprzetrawione, narzucone nam przez innych i \nzaakceptowane przez nas jak gotowce, szablony my\u015blowe. ? Anna \numilk\u0142a nagle. Oddycha\u0142a jeszcze g\u0142\u0119boko i szybko, po tak \nd\u0142ugim monologu pe\u0142nym wzburzenia i podniecenia. Angelika nie \nodzywa\u0142a si\u0119 przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119, spogl\u0105daj\u0105c tylko w \nzamysleniu na zaci\u015bni\u0119te nerwowo na kierownicy d\u0142onie kobiece. \nW pewnym momencie, podczas gdy Anna wyrzuca\u0142a z siebie potok \nmkn\u0105cych, trudnych do do\u015bcigni\u0119cia my\u015bl\u0105 s\u0142\u00f3w, Angelika \nzacz\u0119\u0142a si\u0119 obawia\u0107, \u017ce kobiecy kierowca nie zapanuje nad \nkierownic\u0105. Anna palce jednej d\u0142oni trzyma\u0142a na pokrytym \nozdobn\u0105 sk\u00f3r\u0105 k\u00f3\u0142ku, palcami za\u015b drugiej gestykulowa\u0142a \nnami\u0119tnie i dobitnie. Ruch d\u0142oni to uderzaj\u0105cej o kierownic\u0119, \nto unosz\u0105cej si\u0119 ku g\u00f3rze, ku szybie, ku Angelice za jej \nplecami, by\u0142 niczym taneczny ruch hiszpanki z kastanietami w \nd\u0142oni. Podkre\u015bla\u0142 emocje. Towarzyszy\u0142 im krok w krok. Pas de \ndeux, zmiana, raz dwa trzy czteeery. Walc, tango, polka. Angelika \nwci\u0105\u017c milcza\u0142a. Anna z wzrokiem utkwionym w dalekim punkcie na \nwprost siebie, zdawa\u0142a si\u0119 by\u0107 nieobecna duchem. Nagle, cicho, \ntak, \u017ce Angelika ledwie w po\u0142owie zdania zrozumia\u0142a, o czym \ntamta m\u00f3wi\u0142a, ko\u0144czy\u0142a urwane w p\u00f3\u0142 my\u015bli. <\/p>\n– ? ale poczucie si\u0142y wewn\u0119trznej, determinacji i \nzdecydowania i woli, jest wszechogarniaj\u0105ce. Niepowtarzalne \nwspomnienie. Metamorfoza, kt\u00f3ra otwiera nam oczy, szeroko tak, \n\u017ce a\u017c bole\u015bnie. I ogarniamy wzrokiem wzystkie rzeczy na raz, \nwszystkie rzeczywisto\u015bcie nasze i cudze, przesz\u0142o\u015b\u0107 nasz\u0105 i \nprzysz\u0142o\u015b\u0107, realno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 zdawa\u0142oby si\u0119 utracili\u015bmy, \ni t\u0119 , w kt\u00f3r\u0105 wst\u0119pujemy, kt\u00f3rej stajemy si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105. \nJak dziecko ka\u017cda rzecz interesuje na nowo, poci\u0105ga. Chcemy \npo\u0142kn\u0105\u0107 wszystko jednym haustem. Biec we wszystkich kierunkach \nna raz. Potrzeba drogowskaz\u00f3w. Nauczycieli. <\/p>\n– Co dok\u0142adnie masz na my\u015bli? ? odwa\u017cy\u0142a si\u0119 wtr\u0105ci\u0107 \nAngelika ? Koran? Uczeni? Ksi\u0105\u017cki? Znajomi muzu\u0142manie? <\/p>\n– Nie patrz na muzu\u0142man\u00f3w bo sprowadz\u0105 ci\u0119 na manowce. <\/p>\n– A wi\u0119c?<\/p>\n– Koran. Przede wszystkim.<\/p>\nW tej chwili Anna wykona\u0142a do\u015b\u0107 gwa\u0142towny skr\u0119t w prawo. \nAngelika przeczyta\u0142a ponad szos\u0105 napis Zjazd nr 27. <\/p>\n– Ma\u0142o brakowa\u0142o a min\u0119\u0142abym ten zjazd. Baltimore. \nJedziemy w kierunku Baltimore? Angeliko, wyci\u0105gnij t\u0119 map\u0119 \nyahoo i sprawd\u017a, czy dobrze pami\u0119ta\u0142am numer zjazdu. \nBaltimore. Hmm, nigdy nie by\u0142am w Baltimore. ? Anna zn\u00f3w \nzdawa\u0142a si\u0119 pogr\u0105\u017ca\u0107 we w\u0142asnych my\u015blach. Angelika mia\u0142a \njednak wielk\u0105 ochot\u0119 ci\u0105gn\u0105\u0107 rozpocz\u0119t\u0105 pasjonuj\u0105c\u0105 dla \nniej dyskusj\u0119. <\/p>\n– Wiesz Anno, to wszystko co us\u0142ysza\u0142am od ciebie jest w \nistocie do\u015b\u0107 przera\u017caj\u0105ce. Radykalna zmiana o wielkich \nkonsekwencjach. To nie brzmi zach\u0119caj\u0105co. <\/p>\n– Ale\u017c to jest powa\u017cna decyzja. Nikt nikogo do niczego nie \nzach\u0119ca. Ani nie przymusza. Nie ma przymusu w religii. Ale nie \nczarujmy si\u0119. Nie jest lekko. Nie mam zreszt\u0105 szacunku dla \nchor\u0105giewek, natomiast czuj\u0119 respekt dla os\u00f3b, kt\u00f3re nawet w \nzwi\u0105zkach mieszanych pozostaj\u0105 przy w\u0142asnym wyznaniu i \npotrafi\u0105 tak\u0105 decyzj\u0119 rozsadnie obroni\u0107. <\/p>\n– Dobrze. A teraz powiem ci to, co staram si\u0119 powiedzie\u0107 ci \nod kilka godzin, ale nie mam \u015bmia\u0142o\u015bci ? Angelika zrobi\u0142a \ng\u0142\u0119boki wdech i kontynuowa\u0142a po chwili ? Podj\u0119\u0142am decyzj\u0119 \no konwersji dwa lata temu. Pozna\u0142am muzu\u0142man\u00f3w. Przeczyta\u0142am \nKoran. Pozna\u0142am osobi\u015bcie imama w meczecie w Pensacola oraz \njego \u017con\u0119, rozpocz\u0119\u0142am prac\u0119 w przedszkolu muzu\u0142ma\u0144skim. \nPost\u0119powa\u0142am dok\u0142adnie tak jak powiedzia\u0142a\u015b ? \nzanalizowa\u0142am za i przeciw. I? my\u015bl\u0119, ze zbyt wiele mam do \nstracenia. Jedn\u0105 z podstawowych, cennych dla mnie spraw jest \nmoje ma\u0142\u017ce\u0144stwo z m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3ry nie jest muzu\u0142maninem. \nNie wierz\u0119, aby potrafi\u0142 zrozumie\u0107 moj\u0105 decyzj\u0119. <\/p>\n– A pr\u00f3bowa\u0142a\u015b uwierzy\u0107? ? strza\u0142 by\u0142 celny. Angelika \nzamilk\u0142a. \u017badna z nich nie odezwa\u0142a si\u0119. Anna przyg\u0142osi\u0142a \nmuzyk\u0119. Nudzi\u0142 j\u0105 ju\u017c blues. Rock. Jest. A mo\u017ce wiadomo\u015bci? \nNPR. Lubi\u0142a t\u0119 niezale\u017cn\u0105 stacj\u0119. Niekonwencjonalne \npogl\u0105dy, dalekie od og\u00f3lnie-og\u0142upiaj\u0105cego tonu CNN. Mia\u0142a \npoczucie jednak, \u017ce dyskusja nie jest sko\u0144czona. By\u0142a jeszcze \njedna rzecz, kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142a wyja\u015bni\u0107 w obecno\u015bci Angeliki. \nPo co? Nie wiedzia\u0142a. Dzia\u0142a\u0142a pod wp\u0142ywem impulsu, ale \nwiedzia\u0142a \u017ce to musi by\u0107 powiedziane. Dla jej dobra. Mo\u017ce \nzreszt\u0105 by\u0142a to jej w\u0142asna potrzeba wyzna\u0144 i zwierze\u0144.<\/p>\n– Angeliko, jest jeszcze co\u015b, co chcia\u0142am ci powiedzie\u0107. \nWyb\u00f3r islamu, to nie tylko wyb\u00f3r \u015bcie\u017cki klarownej i jasnej, \nbo B\u00f3g jest jeden i brak komplikacji takich jak tr\u00f3jjedyno\u015b\u0107 \nos\u00f3b boskich. To tak\u017ce akceptacja pewnych spraw, kt\u00f3re dla \neuropejczyka i w twoim przypadku amerykanina, mog\u0105 by\u0107 \nniezrozumia\u0142e i niewygodne. <\/p>\n– o czym m\u00f3wisz?<\/p>\n– o czym? M\u00f3wi\u0119 na przyk\u0142ad o poligamii. M\u00f3wi\u0119 o tym, \u017ce \nm\u0119\u017cczyzna ma prawo \u017ceni\u0107 si\u0119 nawet czterokrotnie. I \nposiada\u0107 nawet cztery \u017cony, jednocze\u015bnie. Cz\u0119\u015bciej spotykany \nwariant to taki jak nasz, tr\u00f3jk\u0105tny. Nasz drogi doktor Farid \nposiada dwie \u017cony. ? Ann\u0119 ogarn\u0119\u0142o nieodparte pragnienie \n\u015bmiechu na widok niem\u0105drej, zdziwionej miny Angeliki. ? No \ndobrze, koniec tych pogaduszek. Pos\u0142uchajmy teraz NPR, mo\u017ce \nopowiedz\u0105 co\u015b nieco\u015b bardziej rozs\u0105dnego. ? m\u00f3wi\u0142a, \nwci\u0105\u017c t\u0142umi\u0105c \u015bmiech, tak aby nie budzi\u0107 siedz\u0105cego na \nsiedzeniu obok Franka, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie poruszy\u0142 si\u0119, otworzy\u0142 \nna chwil\u0119 oczy i odwr\u00f3ci\u0107 g\u0142ow\u0119 w stron\u0119 okna. Anna \nzastanawia\u0142a si\u0119, czy istotnie spa\u0142, czy te\u017c drzema\u0142 \njednocze\u015bnie przys\u0142uchuj\u0105c si\u0119 ich dyskusji. <\/p>\n\u015aciemni\u0142o si\u0119 nagle jakby za chwil\u0119 mia\u0142a rozp\u0119ta\u0107 si\u0119 \nburza. Chmury zasnu\u0142y niebo, nie spad\u0142a jednak ani jednak \nkropla. Sklepienie pozosta\u0142o jednak ciemne i niskie ponad mask\u0105 \nsamochodu, tak \u017ce \u017cadne z nich nie zauwa\u017cy\u0142o kiedy zapada\u0107 \nzacz\u0105\u0142 zmierzch. Angelika zn\u00f3w zacz\u0119\u0142\u0105 narzeka\u0107 na b\u00f3l \ng\u0142owy i senno\u015b\u0107. Siedzia\u0142a milcz\u0105ca ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w \ng\u0142os radia z odrobin\u0119 znudzon\u0105 min\u0105. Anna te\u017c nie mia\u0142a \nju\u017c ochoty na dyskusje. Pozwoli\u0142a Frankowi poprowadzi\u0107 w\u00f3z po \nraz kolejny, da\u0142a map\u0119 do r\u0119ki i rozpiski trasy wydrukowane z \nmap oferowanych przez portal yahoo. Te nigdy nie by\u0142y poprawne, \nprowadzi\u0142y na manowce i Anna o tym doskonale wiedzia\u0142a, a \njednak post\u0119powanie za ich wskaz\u00f3wkami by\u0142o prostsze ni\u017c \n\u015bledzenie mapy drogowej poszczeg\u00f3lnych stan\u00f3w. Anna ufaj\u0105c \nFrankowemu wyczuciu specjalisty od samochod\u00f3w i dr\u00f3g, \nu\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 wygodniej na siedzeniu, okry\u0142a kocem i \nprzysn\u0119\u0142a. Obudzi\u0142o j\u0105 poczucie bezruchu i ciszy. Nie \ns\u0142ysza\u0142a szumu silnika. Podsnios\u0142a si\u0119 na siedzeniu i \nrozejrza\u0142a. Samoch\u00f3d sta\u0142 na stacji benzynowej a Frank \ntankowa\u0142 bezo\u0142owi\u00f3wk\u0119. Anna wysun\u0119\u0142a si\u0119 niech\u0119tnie spod \nkoca i lekko przymykaj\u0105c drzwi aby nie obudzi\u0107 Angeliki \nopu\u015bci\u0142a samoch\u00f3d. <\/p>\n– Frank, ja zap\u0142ac\u0119 tym razem. Wczoraj fundowa\u0142e\u015b ca\u0142y \nbak. Rozumiem wdzi\u0119czno\u015b\u0107, ale bez przesady. Zachowaj \npieni\u0105dze na Nowy Jork, b\u0119d\u0105 potrzebne. – Frank pokiwa\u0142 \ng\u0142ow\u0105 na znak zgody. Rzuci\u0142 jednak za Ann\u0105 kt\u00f3ra skierowa\u0142a \nsi\u0119 stron\u0119 sklepu i kasy<\/p>\n– Mo\u017ce mog\u0119 ci chocia\u017c postawi\u0107 kaw\u0119? ? Anna odwr\u00f3ci\u0142a \nsi\u0119 i u\u015bmiechn\u0119\u0142a. <\/p>\n– Znowu? Powtarzasz ten sam stary numer, m\u00f3j drogi. – \nSpogl\u0105da\u0142a na wysok\u0105 zabawn\u0105 sylwetk\u0119, w chwili gdy truchtem \nrzuci\u0142 si\u0119 w jej kierunku. By\u0142 zabawny. Jak du\u017ce dziecko, jak \nwszyscy faceci. Czy\u017cby pr\u00f3bowa\u0142 z ni\u0105 flirtowa\u0107? Jest chyba \nna mi\u0142o\u015b\u0107 bosk\u0105 jaki\u015b limit je\u015bli chodzi o jednocze\u015bnie \nrozgrywaj\u0105ce si\u0119 awantury mi\u0142osne. \u017bachn\u0119\u0142a si\u0119 w my\u015blach \ni pozwoli\u0142a sobie kupi\u0107 nie tylko kaw\u0119 ale i ciastko i \nulubione jej sezamki. Stan\u0119li przy wysokim stoliku i na stoj\u0105co \npoci\u0105gali on niesko\u0144czenie wolno przez s\u0142omk\u0119, col\u0119, Anna \nswoj\u0105 cafe latte, obok sta\u0142a cappucino przykryta dla ochrony \nprzykrywk\u0105. Czeka\u0142a na Angelik\u0119. Frank wpatrywa\u0142 si\u0119 \nnieruchomo w swoje d\u0142onie. W b\u0105belki coca coli, z kt\u00f3rej \nzdj\u0105\u0142 przykrywk\u0119. \u017badne z nich nie wypowiedzia\u0142o ani s\u0142owa. \nOdg\u0142os wysysanych resztek napoju z dnia papierowego kubka \nsprawi\u0142y, \u017ce Anna podnios\u0142a oczy sponad swojej kawy i rzuci\u0142a \nFrankowi zniesmaczone spojrzenie. On roze\u015bmia\u0142 si\u0119 \nz\u0142o\u015bliwie, \u0142obuzersko. <\/p>\n– Wiedzia\u0142em, \u017ce jeste\u015b panienk\u0105 z dobrego domu o \nnienagannych manierach. Zimna poprawna Angielka. <\/p>\n– Ty za to jeste\u015b draniem. Wybacz Frank, ale nie wiem do \nczego zmierzasz, ani czego ode mnie oczekujesz. Zdajesz si\u0119 \nczasami tak delikatnym i mi\u0142ym facetem, niemal nie\u015bmia\u0142ym, \nchwilami za\u015b wst\u0119puje w ciebie szatan. Zastanawiam si\u0119 kt\u00f3ra \nz tych os\u00f3b jest prawdziwa.<\/p>\n– Nie wiem, to ty znasz si\u0119 na ludziach, a nawet potrafisz \nich stwarza\u0107 w tych swoich powie\u015bciach. Ja jestem prosty facet. \nProstak jestem ? jego g\u0142os wci\u0105\u017c brzmia\u0142 niezno\u015bnie \nz\u0142o\u015bliwie i prowokuj\u0105co. Co w niego wst\u0105pi\u0142o, Anna zdawa\u0142a \nsi\u0119 nie poznawa\u0107 cz\u0142owieka, kt\u00f3rego pozna\u0142a kilka dni temu. \nBy\u0107 mo\u017ce nawet zaczyna\u0142a \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce zgodzi\u0142a si\u0119 na t\u0119 \npodr\u00f3\u017c w ich towarzystwie. <\/p>\n– Wiesz co, nie bardzo rozumiem o co ci chodzi, ale \u017cal mi \njest przede wszystkim twojej \u017cony. Nie tylko ona ma problem, ale \ntylko ona zdecydowa\u0142a si\u0119 rzeczywi\u015bcie zawalczy\u0107 o swoje \nprawo do bycia w pe\u0142ni kobiet\u0105. Dla niej, tylko dla niej \nzgodzi\u0142am si\u0119 na wasze towarzystwo w tej podr\u00f3\u017cy. Ty za\u015b? \nC\u00f3\u017c, gubi\u0119 si\u0119 w my\u015blach i zastanawiam, co ko\u0142ata si\u0119 w \ntwojej g\u0142owie, Frank. Czego ty tak naprawd\u0119 chcesz? Je\u015bli nie \nzale\u017cy ci na tych dzieciach, kt\u00f3re nied\u0142ugo mog\u0105 si\u0119 \nurodzi\u0107, je\u015bli nie zale\u017cy ci na wsp\u00f3\u0142\u017cyciu z Angelik\u0105, to \ndlaczego po prostu jej tego nie powiesz? Czy zbyt wielkiej wymaga \nto odwagi? Mo\u017ce po prostu jeste\u015b wielkim tch\u00f3rzem! Jak wszyscy \nfaceci z rodu flirciarzy!<\/p>\n– Och, nie z\u0142os\u0107 si\u0119 Anno. Co ty o mnie wiesz i o moim \n\u017cyciu. Co wiesz o \u017cyciu z kobiet\u0105 kt\u00f3ra prze\u017cywa wieczn\u0105 \nnieko\u0144cz\u0105c\u0105 si\u0119 depresj\u0119 z powodu swojej bezp\u0142odno\u015bci. To \nprawda. Zgad\u0142a\u015b, jestem flirciarzem. Ale niegro\u017anym i \noswojonym. To prawda, jest kto\u015b z kim si\u0119 spotykam. Potrzebuj\u0119 \n\u015bwi\u0119tego spokoju cho\u0107 przez p\u00f3\u0142 godziny dziennie. Nie chc\u0119 \nodej\u015b\u0107 od Angeliki. Dlaczego mia\u0142bym? Kocham j\u0105. Zreszt\u0105, co \nciebie to wszystko w og\u00f3le obchodzi. Czy ja pytam ci\u0119 o two \njakie uk\u0142ady panuj\u0105 w twoim ma\u0142\u017ce\u0144stwie. Czy interesowa\u0142em \nsi\u0119 tym czy \u017cona twojego m\u0119\u017ca by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa w momencie \ngdy m\u0105\u017c zakomunikowa\u0142 jej, \u017ce \u017ceni si\u0119 po raz kolejny? Nie, \nbo mnie to wszystko nie obchodzi. To jest twoje \u017cycie. A wi\u0119c \npozostaw i moje w spokoju. Zreszt\u0105 uwa\u017cam, \u017ce sytuacja, gdzie \n\u017cona nie wie nic o kochance jest o wiele zdrowsza dla niej, jest \nbardziej? ludzka no! <\/p>\n– \u015awietnie. A czy pyta\u0142e\u015b kiedykolwiek co s\u0105dzi o tym ta \nkobieta z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 potajemnie spotykasz? Uwa\u017casz, \u017ce taki \nuk\u0142ad jest fair w stosunku do niej? <\/p>\n– Nigdy o tym nie rozmawiali\u015bmy. Ona si\u0119 nie skar\u017cy. Czy \nnie znaczy to \u017ce jest zadowolona? <\/p>\n– Ach tak? Skoro tak twierdzisz? – Anna zrezygnowana \nzako\u0144czy\u0142a dyskusj\u0119. ? Chod\u017amy do wozu. Jest p\u00f3\u017ano. Za \ngodzini\u0119 b\u0119dziemy na przedmie\u015bciach Nowego Jorku. Musz\u0119 \nskontaktowa\u0107 si\u0119 z m\u0119\u017cem. Trzeba wam znale\u017a\u0107 nocleg. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n8.<\/font><\/p>\n <\/p>\nPok\u00f3j zasnu\u0142 cie\u0144. Na wp\u00f3\u0142 widoczne kontury sprz\u0119t\u00f3w \nprzypomina\u0142y koszmary z dzieci\u0144stwa. Zawsze ba\u0142a si\u0119 zabaw w \nchowanego. Przepastna szafa kry\u0142a nie tylko ulubionego braciszka \ni towarzysza zabaw, ale r\u00f3wnie\u017c multum nieznanych postaci, \nkt\u00f3re zawisa\u0142y sprytnie pomi\u0119dzy ubraniami matki, na starych \nwieszakach z drewna. Anna ogarn\u0119\u0142a wzrokiem pok\u00f3j hotelowy. Od \nprawej do lewej, od lewej do prawej , i jeszcze raz. \u0106wiczenie \nga\u0142ek ocznych, \u0107wieczenie dezorientacji umys\u0142u. Skuteczne na \nprzeci\u0105g kilku sekund. Nie docenia\u0142a przebieg\u0142o\u015bci w\u0142asnej \nwyobra\u017ani kt\u00f3ra noc\u0105 uniezale\u017cnia\u0142a si\u0119 od niej, od kobiety \nzwanej Ann\u0105, i o\u017cywa\u0142a, i zy\u0142a przez te kilka nocnych godzin \nw\u0142asnym \u017cyciem. Anna spojrza\u0142a w okno. Jasny rogalik. P\u00f3\u0142 \njab\u0142ka w otoczeniu okruch\u00f3w chleba. Wr\u00f3ci\u0142a wzrokiem wg\u0142\u0105b \npomieszczenia. Poczeka\u0142a a\u017c wzrok znw\u00f3w przyzwybierze \nw\u0142a\u015bciwo\u015bci kocie i dostrzega\u0107 b\u0119dzie obiekty w ciemno\u015bci. \nPok\u00f3j przypomina\u0142 pobojowisko. Rozrzucane byle jak ubrania, \notwarte wybebeszone walizki. Farid zwyk\u0142 nie przejmowa\u0107 si\u0119 \nporz\u0105dkowaniem w\u0142asnej odzie\u017cy i przynale\u017cno\u015bci. To by\u0142o \nkobiece zadanie. Tak. Tak zosta\u0142 wychowany ? powtarza\u0142a w \nduchu ona i z rezygnacj\u0105 spr\u017cata\u0142a po sobie i po nim. \nNieustaj\u0105ce syzyfowe prace. Trudy kariatydy. Odrastaj\u0105ca \nw\u0105troba. Tfu, dlaczego mia\u0142a tak dziwaczne skojarzenia, \npomieszanie element\u00f3w kuchenno spo\u017cywczych z krwawo \n\u015bmierciono\u015bnymi i obrzydliwymi. Powinna zamkn\u0105\u0107 powieki i \nspa\u0107. Tak jak on, kt\u00f3ry obok chrapa\u0142 ju\u017c od dobrej godziny. \nAnna nie mog\u0142a jednak zasn\u0105\u0107. Przyciska\u0142a palcami zm\u0119czone \nmi\u0119\u015bnie ga\u0142ek ocznych. Rozci\u0105ga\u0142a je, masowa\u0142a, \nprzykrywa\u0142a wn\u0119trzem d\u0142oni. Kreowa\u0142a noc ciemniejsz\u0105 ni\u017c \nby\u0142a w istocie. Na nic. Oczy nie chcia\u0142y odpocz\u0105\u0107. \nPoddenerwowane mi\u0119\u015bnie ga\u0142ek drga\u0142y pod dotkni\u0119ciem d\u0142oni. \nCzu\u0142a ich dr\u017cenie nawet ich nie dotykaj\u0105c. To wszystko z jego \nwiny. Jak\u017ce nie znosi\u0142a tych wieczornych k\u0142\u00f3tni! Wola\u0142a ju\u017c \nte poranne. Mia\u0142y czas rozwia\u0107 si\u0119 przygasn\u0105\u0107 i \nzniewa\u017cnie\u0107 przed czu\u0142o\u015bci\u0105 i intymno\u015bci\u0105 nocy. I o co \nw\u0142a\u015bciwie te k\u0142otnie wieczorne? O nic. Przywo\u0142a\u0142a w my\u015blach \nprzebieg ich dyskusji sprzed kilku godzin, kiedy to dotarli \nnareszcie z Frankiem i Angelik\u0105 do Nowego Jorku i zameldowali w \nhotelu, kt\u00f3ry zarezerwowa\u0142 im Farid. <\/p>\nM\u0105\u017c by\u0142 wyj\u0105tkowo czu\u0142y, mi\u0142y i czaruj\u0105cy niemal. Anna \nspogl\u0105da\u0142a na niego mile zaskoczona. A wi\u0119c by\u0107 mo\u017ce \nwszystko mia\u0142o potoczy\u0107 si\u0119 wedle zamierze\u0144. Nie b\u0119dzie \nproblem\u00f3w z wizyt\u0105 Angeliki, leczeniem i ostatecznym zabiegiem. \nAnna wiedzia\u0142a, \u017ce Farid potrafi\u0142 zaanga\u017cowa\u0107 si\u0119 g\u0142\u0119boko \nw spraw\u0119 pacjenta, je\u015bli by\u0142 ku temu dostatecznie istotny, \nnaukowo-badawczo-medyczny pow\u00f3d. Je\u015bli by\u0142 to przypadek \nciekawy ? jak twierdzi\u0142. Annie, aby zainteresowa\u0107 si\u0119 spraw\u0105 \nobcego nawet cz\u0142owieka, jego nowopowstaj\u0105c\u0105 niedojrza\u0142\u0105 \ncho\u0107by sztuk\u0105, aby wyci\u0105gn\u0105\u0107 pomocn\u0105 d\u0142o\u0144, wystawi\u0107 jego \ndzie\u0142a w swojej galerii wystarcza\u0142a cho\u0107by chwila rozmowy, \nrzut oka na obraz, kilka s\u0142\u00f3w w emailu. Farid jednak pierwsze \nlata swojej praktyki odby\u0142 w Pakistanie, gdzie ilo\u015b\u0107 \npacjent\u00f3w, ubogich pacjent\u00f3w jest ogromna, gdzie lekarz nie \nmo\u017ce pozwoli\u0107 sobie na czu\u0142ostkowo\u015b\u0107, \u017cal, wahanie i \nfilantropi\u0119. Wszyscy zas\u0142uguj\u0105 na leczenie a jednak jedynie \nnajbogatsi otrzymuj\u0105 propozycje zastosowania najnowszych metod \nleczenia. Farid bardzo kocha\u0142 jednak swoj\u0105 \u017con\u0119. Niewielu \nrzeczy potrafi\u0142 jej odm\u00f3wi\u0107, je\u015bli chodzi o sprawy dora\u017ane. \nInaczej jednak kwestia wygl\u0105da\u0142a, je\u015bli chodzi\u0142o o jego \nniez\u0142omne pogl\u0105dy, kt\u00f3re jak Anna skar\u017cy\u0142a si\u0119 przed sob\u0105 \nsam\u0105 i zaufanymi przyjaci\u00f3\u0142mi, nie zawsze zgadza\u0142y si\u0119 z \nislamem. Wielokrotnie by\u0142y efektem jego silnie zakorzenionego \negoizmu rozpieszczonego dziecka, syna w bogatej rodzinie \npakista\u0144skiej, kt\u00f3ry zawsze mia\u0142 tradycyjnie bardziej \nuprzywilejowan\u0105 pozycj\u0119 od c\u00f3rki. Nie by\u0142o tu te\u017c bez \nprzyczyny jego wieloletnie pomieszkiwanie na granicy Europy \nzachodniej i Ameryki. Do Pakistanu powraca\u0142 ju\u017c niemal jako \ngo\u015b\u0107, przybysz tymczasowy. Farid zd\u0105\u017cy\u0142 wi\u0119c ju\u017c \nprzesi\u0105kn\u0105\u0107 europejsko\u015bci\u0105 i zachodnio\u015bci\u0105 z ca\u0142ym \nniezno\u015bnym dla Anny, dobrodziejstwem inwentarza, wygodnictwem, \numi\u0142owaniem komfortu, oboj\u0119tno\u015bci\u0105, liberalizmem i cynizmem. \nAnna spogl\u0105daj\u0105c wi\u0119c tego wieczoru na Farida utwierdzia\u0142a \nsi\u0119 w przekonaniu, \u017ce plany jej i zapoznanej pary p\u00f3jd\u0105 \ng\u0142adko. W istocie tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o. Doctor by\u0142 w \u015bwietnym \nhumorze w momencie spotkania. Um\u00f3wi\u0142 si\u0119 z pacjentk\u0105 i jej \nm\u0119\u017cem na dzie\u0144 kolejny, tu\u017c po po\u0142udniu. W jednej z lepszych \nklinik nowojorskich, ? gdzie mia\u0142 status lekarza go\u015bcinnego, \nhonorowego cz\u0142onka stowarzyszenia lekarzy, z kt\u00f3rych inicjatywy \npowsta\u0142a ta klinika. Angelika nie potrafi\u0142a ukry\u0107 swojej \nrado\u015bci. Anna r\u00f3wnie\u017c pe\u0142na by\u0142a entuzjazmu i dobroci dla \nca\u0142ego \u015bwiata. Farid i Anna szybko rozstali si\u0119 z Angelik\u0105 i \nFrankiem i udali do swojego pokoju na jednym z wy\u017cszych pi\u0119ter. \nPok\u00f3j by\u0142 niewielki ale przytulny, co rzadko mo\u017cna by\u0142o \npowiedzie\u0107 o pokojach hotelowych. By\u0107 mo\u017ce to jego \nmale\u0144ko\u015b\u0107, zape\u0142nienie meblami powodowa\u0142o wra\u017cenie \ncosy-cosy jak m\u00f3wi\u0142a sobie Anna po angielsku. Zrzuci\u0142a \nsweterek i po\u0142o\u017cy\u0142a go na wi\u0119kszym z foteli, przysiad\u0142a na \nchwil\u0119 przed gustown\u0105 szerok\u0105 toaletk\u0105 i wielkim lustrem. \nZajrza\u0142a w siebie. Mrugn\u0119\u0142a okiem do Anny z naprzeciwka, \nzdj\u0119\u0142a okulary s\u0142oneczne, bi\u017cuteri\u0119 i ubranie i uciek\u0142a do \n\u0142azienki, s\u0142ysz\u0105c jeszcze tylko w ostatniej chwili natr\u0119tn\u0105 \npro\u015bb\u0119 m\u0119\u017ca o wyj\u0119cie komputera pod\u0142\u0105czenie, o \npo\u015bcielenie \u0142\u00f3\u017cka, o co\u015b jeszcze czego ju\u017c nie chcia\u0142a \ns\u0142ysze\u0107. <\/p>\n– pomy\u015bl przez chwil\u0119 kochanie, \u017ce jeszcze mnie nie ma. ? \nrzuci\u0142a z\u0142o\u015bliwie. – Musz\u0119 odpocz\u0105c po podr\u00f3\u017cy, musz\u0119 \nwzi\u0105\u0107 d\u0142u\u017csz\u0105 k\u0105piel. Je\u015bli chcesz, chod\u017a do mnie. ? nie \nby\u0142o odpowiedzi. Farid prawdopodobnie sam si\u0119gn\u0105\u0142 po laptopa \ni w przeci\u0105gu kilku sekund ju\u017c znikn\u0105\u0142 z pola widzenia \ns\u0142yszenia i reagowania. By\u0142 w pracy. By\u0142 przy komputerze. By\u0142 \nonline. Wireless network by\u0142 dost\u0119pny dla ch\u0119tnych i \nsk\u0142onnych do uiszczenia rachunku za serwis. Anna r\u00f3wnie\u017c \ncieszy\u0142a si\u0119 my\u015bl\u0105c o mo\u017cliwo\u015bci sprawdzenia swojej \nkorespondecji. Le\u017ca\u0142a w wannie, p\u0142yn do k\u0105pieli wytworzy\u0142 \npi\u0119ciocentrymentrow\u0105 warstw\u0119 piany. Dolany olejek zapachowy \nsprawia\u0142, \u017ce mia\u0142a ochot\u0119 zasn\u0105\u0107 cho\u0107 na chwil\u0119. Nie \nlubi\u0142a jednak chwili, w kt\u00f3rej budzi\u0142a si\u0119 na tyle p\u00f3\u017ano, \n\u017ce woda zd\u0105\u017cy\u0142a ju\u017c wystygn\u0105\u0107. Brrr. Nieprzyjemne \nzako\u0144czenie cudownej relaksacyjnej k\u0105pieli. Pr\u0119dki prysznic. I \nby\u0142a ju\u017c w \u0142\u00f3\u017cku, obok niego. Z mokrymi w\u0142osami okrytymi \nsk\u0105pym r\u0119cznikiem, kt\u00f3ry zsuwa\u0142 si\u0119 nieustannie. Skry\u0142a \nsi\u0119 wraz z g\u0142ow\u0105 w po\u015bcieli, przytulaj\u0105c do jego cia\u0142a i \npi\u017camy. Laptop przeszkadza\u0142. Wysun\u0119\u0142a si\u0119 zn\u00f3w spod ko\u0142dry \ni zacz\u0119\u0142a odruchowo spogl\u0105da\u0107 na ekran. Rozmawia\u0142 z Rabi\u0105. <\/p>\n– Pozdr\u00f3w j\u0105 ode mnie ? poprosi\u0142a – wszystko u nich w \nporz\u0105dku? Jak min\u0119\u0142a podr\u00f3\u017c? <\/p>\n– Tak, wszystko dobrze. Podr\u00f3\u017c ? bezproblemowo. Dzieci \nby\u0142y podobno marudne. Safija cz\u0119sto o tobie wspomina, powinna\u015b \ndo niej zadzwoni\u0107. <\/p>\n– Tak, dawno nie widzia\u0142am si\u0119 ju\u017c dzie\u0107mi. No ale teraz \nmaj\u0105 mn\u00f3stwo innych atrakcji, tabun kuzyn\u00f3w i kuzynek \nameryka\u0144skich. <\/p>\n– By\u0107 mo\u017ce. Ale je\u015bli chcia\u0142aby\u015b pojecha\u0107 ze mn\u0105 do \nHouston, to prosz\u0119 bardzo. Gdy przyjad\u0119 przeniesiemy si\u0119 i tak \ndo hotelu. ? Anna zamilk\u0142a. Nie mia\u0142a ochoty jecha\u0107. \nNiepotrzebnie zacz\u0119\u0142a t\u0119 rozmow\u0119 o Rabii i dzieciach. Zn\u00f3w. \nSchowa\u0142a si\u0119 pod ko\u0142dr\u0119 aby unikn\u0105\u0107 odpowiedzi. Czy on nie \nwiedzia\u0142 jednak jaka b\u0119dzie odpowied\u017a? To ju\u017c nie te czasy, \ngdy mieszkali razem. Min\u0119\u0142y chwil\u0119, gdy Anna skupia\u0142a si\u0119 w \nsobie aby kontrolowa\u0107 swoje emocje, aby tolerowa\u0107, przyjmowa\u0107 \nkompromisy, rozumie\u0107. Utrzymywa\u0142a pozytywne relacje z Rabi\u0105. \nNa odleg\u0142o\u015b\u0107. Obecno\u015b\u0107 jej dzieci jednak, kontakt z nimi, \nby\u0142 jedynie bolesny. Zazdro\u015bci\u0142a? By\u0107 mo\u017ce. By\u0107 mo\u017ce tak \nw\u0142a\u015bnie nale\u017ca\u0142o to nazwa\u0107. <\/p>\n– M\u00f3j najm\u0142odszy syn r\u00f3wnie\u017c chcia\u0142by ci\u0119 zobaczy\u0107. ? \nFarid przerwa\u0142 ci\u0105g my\u015bli Anny kontynuuj\u0105c rozpocz\u0119ty \nwcze\u015bniej watek – Nie pami\u0119ta ju\u017c za dobrze swojej drugiej \nmamy. Ju\u017c m\u00f3wi i chodzi. A po raz ostatni widzia\u0142a\u015b go \nprzecie\u017c tak dawno. <\/p>\n– To prawda. By\u0142 bobasem. Ale kochanie, to nie jest moje \ndziecko. Dobrze, \u015bwietnie, mia\u0142e\u015b wspania\u0142e intencje prosz\u0105c \nmnie abym zajmowa\u0142a si\u0119 nim kiedy\u015b, w momencie gdy by\u0142 \nmale\u0144ki, gdy Rabia mia\u0142a pe\u0142ne r\u0119ce roboty przy pozosta\u0142ych \ndwojgu. Ale to nie moje dziecko. Wiesz jak ja si\u0119 czuj\u0119? C\u00f3\u017c, \npowiniene\u015b wiedzie\u0107, \u017ce czuj\u0119 zazdro\u015b\u0107, jako kobieta. \nNiezale\u017cnie od decyzji jakie podj\u0105\u0142e\u015b, czy mo\u017ce podj\u0119li\u015bmy \nw sprawie potomstwa. <\/p>\n– Zazdro\u015b\u0107? A czy wiesz jak ja si\u0119 czuj\u0119 za ka\u017cdym razem \ngdy wypuszczasz si\u0119 w podr\u00f3\u017c samotnie? Gdy wracasz \nszcz\u0119\u015bliwa i radosna i opowiadasz mi o swoich nowych znajomych.\n<\/p>\n– Ale o kogo jeste\u015b w tej chwili zazdrosny, o Franka, o \nAngelik\u0119?<\/p>\n– Nie \u017cartuj prosz\u0119. Oczywi\u015bcie, \u017ce my\u015bl\u0119 o Franku. \nPrzykro mi Anno, ale sama wiesz, \u017ce w pewnym sensie straci\u0142em \ndo ciebie zaufanie. Chc\u0119 wi\u0119c teraz wiedzie\u0107, czy co\u015b mi\u0119dzy \nwami by\u0142o.<\/p>\n– Ale\u017c nic nie by\u0142o. Absolutnie nic. Wiem, ze by\u0107 mo\u017ce \nmasz prawo do podejrzliwo\u015bci, ale dlaczego nigdy nie pr\u00f3bujesz \nmnie zrozumie\u0107? Ani nie pr\u00f3bujesz zrozumie\u0107 tamtej sytuacji \nsprzed dwu lat. By\u0142am samotna, pe\u0142na w\u0105tpliwo\u015bci. Wok\u00f3\u0142 \ns\u0142ysza\u0142am r\u00f3\u017cne opinie i tysi\u0105ce narzeka\u0144 na ciebie. Sama \nnie wiedzia\u0142am ju\u017c w co wierzy\u0107. Wiesz sam, jak bliska by\u0142am \nwtedy decyzji o rozstaniu. By\u0107 mo\u017ce w moim umy\u015ble to si\u0119 ju\u017c \nw\u0142a\u015bciwie wtedy sta\u0142o. Chcia\u0142am by\u0107 wolna, chcia\u0142am \nzwi\u0105za\u0107 si\u0119 z kim\u015b, kto b\u0119dzie sam wolny, kto da mi nie \ntylko mi\u0142o\u015b\u0107, ale i mo\u017cliwo\u015b\u0107 \u017cycia wedle schemat\u00f3w, \nkt\u00f3re by\u0142y mi bli\u017csze, mnie, Europejce. Farid, zw\u0105tpi\u0142am \nwtedy w pomy\u015blno\u015b\u0107 naszego zwi\u0105zku. Dlatego? dlatego da\u0142am \nsi\u0119 zwie\u015b\u0107 temu m\u0119\u017cczy\u017anie. Dlatego ci\u0119 zdradzi\u0142am. \nPoczu\u0142am nareszcie \u017ce niczego nie musz\u0119 udowadnia\u0107, nie \nmusz\u0119 pilnowa\u0107 swoich uczu\u0107 i szuka\u0107 kompromis\u00f3w, mog\u0119 by\u0107 \nw pe\u0142ni sob\u0105. Ale kocha\u0142am ci\u0119, nigdy nie przesta\u0142am ci\u0119 \nkocha\u0107. Mimo to, to wszystko po prostu mnie wtedy przeros\u0142o. \nMultum problem\u00f3w i ty, od kt\u00f3rego nie mog\u0142am nigdy oczekiwa\u0107 \npe\u0142nego wsparcia, bo zawsze przecie\u017c by\u0142a te\u017c ona. Ona, och. \nLubi\u0119 Rabi\u0119 ogromnie, ale nie wymagaj ode mnie za du\u017co, \nprosz\u0119. Ponadto ty, ty, czy nigdy nie zdarzy\u0142o ci si\u0119 mnie \nzdradzi\u0107? Przecie\u017c oboje wiemy, \u017ce tak! Dlaczego te odmienne \nkryteria dla kobiet i m\u0119\u017cczyzn, och jak\u017ce nienawidz\u0119 czasem \ntej twojej, twojej ale i mojej naszej kultury patriarchalnej. ? \nAnna oddycha\u0142a szybko, przerwa\u0142a na chwil\u0119 jakby zabrak\u0142o jej \ntchu. \u017bachn\u0119\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu – Jak\u017ce nie potrafi\u0119 \n\u015bcierpie\u0107 tych dyskusji i sytuacji w kt\u00f3re si\u0119 wik\u0142am. \nFarid, musz\u0119 na chwil\u0119 wyj\u015b\u0107. Przykro mi. ? Anna wsta\u0142a \ngwa\u0142townie i zacz\u0119\u0142a si\u0119 szybko ubiera\u0107. <\/p>\n– Gdzie chcesz i\u015b\u0107. P\u00f3\u017ano jest!<\/p>\n– Nigdzie, nie wiem. Mo\u017ce na basen. Musz\u0119 odreagowa\u0107. <\/p>\n– Sama?<\/p>\n– Dlaczego nie? Ponad siedemdziesi\u0105t procent czasu sp\u0119dzam \nsamotnie, zdala od ciebie! Dlaczego w\u00f3wczas nie pytasz dlaczego \ntak wiele rzeczy robi\u0119 sama! ? Farid us\u0142ysza\u0142 ju\u017c tylko \ntrza\u015bni\u0119cie drzwiami i jej szybkie kroki na zewn\u0105trz. <\/p>\nPo up\u0142ywie p\u00f3\u0142 godziny otworzy\u0142y si\u0119 cicho drzwi. Na \nszcz\u0119\u015bcie mimo \u017ce w afekcie Anna nie zapomnia\u0142a zabra\u0107 \nswojej karty. Basen by\u0142 jeszcze otwarty, ostatnie minuty. \nZamykali dopiero o p\u00f3\u0142nocy. By\u0142a sama, ani zywej duszy o tej \nporze. By\u0142a przyzwyczajona, zawsze chodzi\u0142a na ma\u0142o znane, \npuste baseny. Samotnie przemierza\u0142a d\u0142ugo\u015b\u0107 niebieskiego \nzbiornika, w t\u0119 i z powrotem, raz , dwa, trzy i zn\u00f3w. Wiele \nrazy, a\u017c do zm\u0119czenia, do utraty si\u0142. P\u0142ywanie wprowadza\u0142o w \ntrans, \u017cabka, plecy, \u017cabka, plecy, \u017cabka, \u017cabka, \u017cabka. \nUlga. I odpr\u0119\u017cenie. <\/p>\nFarid spa\u0142, lampka zapalona, laptop na \u0142\u00f3\u017cku, w nogach. \nZapewne przy\u0142o\u017cy\u0142 g\u0142ow\u0119 na chwil\u0119, chc\u0105c odpocz\u0105\u0107, by\u0107 \nmo\u017ce sfrustrowany po minionej dyskusji, i tak zasn\u0105\u0142. Zrobi\u0142o \njej si\u0119 go \u017cal. Czy nie stara\u0142 si\u0119 by\u0107 dobrym m\u0119\u017cem? Nigdy \njej niczego nie brakowa\u0142o. Brakowa\u0142o?? Tak jego obecno\u015bci. \nAle to by\u0142y regu\u0142y gry kt\u00f3re przyj\u0119\u0142a ju\u017c na pocz\u0105tku, z \nca\u0142\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105. Anna zdj\u0119\u0142a komputer z \u0142\u00f3\u017cka, \nwsun\u0119\u0142a si\u0119 pod ko\u0142dr\u0119, przytuli\u0142a do niego i pr\u00f3bowa\u0142a \nzasn\u0105\u0107. Poczu\u0142a, \u017ce obudzi\u0142 si\u0119. Poczu\u0142 jej obecno\u015b\u0107 i \nzacz\u0105\u0142 szuka\u0107 ustami i d\u0142o\u0144mi. Podda\u0142a si\u0119 tylko, \nzm\u0119czona p\u0142ywaniem, pozwoli\u0142a, aby dotkn\u0105\u0142 j\u0105, pie\u015bci\u0142 i \nwzi\u0105\u0142. Tak jak zawsze gdy budzi\u0142 si\u0119 w \u015brodku nocy. Troch\u0119 \nleniwie, troch\u0119 nami\u0119tnie. Szybko. <\/p>\nI le\u017cy tak ju\u017c od bodaj dwu godzin, my\u015bli, wspomina, nie \nmo\u017ce zaufa\u0107 morfeuszowi. Farid zn\u00f3w zasn\u0105\u0142, snem jeszcze \ng\u0142\u0119bszym po zaspokojeniu. Anna tymczasem postanowi\u0142a wsta\u0107 i \nusi\u0105\u015b\u0107 przy toaletce, otworzy\u0107 komputer i napisa\u0107 kilka \ns\u0142\u00f3w, mo\u017ce wiersz, mo\u017ce list. <\/p>\nKilka minut przed lustrem przy toaletcei, oczekiwanie na \nwielkie otwarcie k\u0142opotliwych okienek. W kilkana\u015bcie minut \npowsta\u0142 list, d\u0142ugi, ciep\u0142y list do Rabii. Przeprosiny na \nzanieobecno\u015b\u0107 przysz\u0142\u0105 w Houston, pozdrowienia i poca\u0142unki \ndla dzieci, zwierzenia na temat w\u0142asnych plan\u00f3w pracy i \npisania, zwierzenia na granicy intymno\u015bci, o dzieciach, o \npragnieniach, kt\u00f3re zdawa\u0142o si\u0119 st\u0142umione tu, w ameryce zn\u00f3w \nod\u017cy\u0142y. By\u0107 mo\u017ce pod wp\u0142ywem dawnych wspomnie\u0144 pobytu w \nPensacola, by\u0107 mo\u017ce pod wp\u0142ywem problem\u00f3w i opowie\u015bci \nAngeliki. List na wiele d\u0142ugich linijek, kt\u00f3re Rabia czyta\u0107 \nb\u0119dzie pewnie z zaciekawieniem, na kt\u00f3ry Anna nigdy nie \ndostanie odpowiedzi. Jak zwykle. Pozdrowienia. Podpis. Nowy plik \ni jeszcze ten pe\u0142en niecierpliwo\u015bci i straconych z\u0142udze\u0144, \nwiersz. Anna nareszcie poczu\u0142a si\u0119 senna. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n9.<\/font><\/p>\nNajszybszym \u015brodkiem transportu w Nowym Jorku jest metro. \nFrank i Angelika z map\u0105 w r\u0119ku skierowali si\u0119 ku linii numer \nsze\u015bc, kt\u00f3ra zawie\u017ac ich mia\u0142a bezpo\u015brednio na skrzy\u017cowanie \nLexington avenue i ulic\u0119 68. Stamt\u0105d nale\u017ca\u0142o przespacerowac \nsi\u0119 na East 70th Street gdzie znajdowa\u0142 si\u0119 szpital Center for \nReproductive Medecine and Infertility, zwany kr\u00f3tko CRMI, \nCentrum Medycyny Reprodukcji i Niep\u0142odno\u015bci. O\u015brodek ten, w \nsamym centrum miasta, w New York City, dzia\u0142a\u0142 pod patronatem \nCornell University. Stosowa\u0142 on ciekaw\u0105 metod\u0119 wykorzystania \nkom\u00f3rek kobiecych przysz\u0142ej matki pobranych z wn\u0119trza macicy, \ndla procesu zap\u0142odnienia i rozwoju jaja w prob\u00f3wce. Wcze\u015bniej \nu\u017cywano kom\u00f3rek zwierz\u0119cych. Doktor Farid zdecydowanie jednak \nstawia\u0142 t\u0119 metod\u0119 wy\u017cej ponad pierwotn\u0105, barbarzy\u0144sk\u0105, jak \ntwierdzi\u0142. <\/p>\nAngelika by\u0142a zdenerwowana. Frank musia\u0142 sam czuwa\u0107 nad \nodnalezieniem kierunku drogi i zachowa\u0107 orientacj\u0119 w terenie, \nona bowiem, a widzia\u0142 swoj\u0105 zon\u0119 w tak wielkim stanie \nroztargnienia po raz pierwszy, nie potrafi\u0142a na niczym skupi\u0107 \nuwagi poza m\u0105j\u0105c\u0105 nast\u0105pi\u0107 za nieca\u0142\u0105 godzin\u0119 rozmow\u0105 z \ndoktorem. Prawd\u0105 by\u0142o jednak i to, \u017ce Frank nigdy dot\u0105d nie \ntowarzyszy\u0142 \u017conie podczas wizyt u ginekologa, mo\u017ce by\u0142a wi\u0119c \nto jej naturalna w takiej sytuacji postawa, tak odmienna od tej \njak\u0105 obserwowa\u0142 na co dzie\u0144, zr\u00f3wnowa\u017conej i rozs\u0105dnej ? \nmy\u015bla\u0142 zachowuj\u0105c milczenie od momentu opuszczenia hotelu a\u017c \ndo chwili przest\u0105pienia progu szpitala. Angelika za\u015b rzuca\u0142a \nod czasu do czasu chaotyczne uwagi, kt\u00f3rych sensu Frank nie \nstara\u0142 si\u0119 nawet zrozumie\u0107. Co\u015b jej si\u0119 przypomina\u0142o. O \nczym\u015b nie mog\u0142a zapomnie\u0107. Za wszelk\u0105 cen\u0119 musia\u0142a \npostawi\u0107 doktorowi to w\u0142a\u015bnie pytanie. Nareszcie. Drzwi do \ngabinetu na pi\u0119trze by\u0142y zamkni\u0119te. Angelika podesz\u0142a i \ndelikatnie zapuka\u0142a. Odezwa\u0142 si\u0119 zapraszaj\u0105cy g\u0142os z \nwewn\u0105trz. <\/p>\n– Chod\u017a ze mn\u0105. ? poci\u0105gn\u0119\u0142a m\u0119\u017ca za sob\u0105. Chc\u0119 \naby\u015b by\u0142 ze mn\u0105, ostatecznie? zgodzi\u0142e\u015b si\u0119 ? pu\u015bci\u0142a \nmu najmniej oczekiwanie przez niego w tej chwili kpiarskie oczko. \nWeszli wi\u0119c oboje. Anna podesz\u0142a do biurka doktora pierwsza i \nus\u0142ysza\u0142a zaproszenie zaj\u0119cia fotela na wprost jego biurka. \nFrank usiad\u0142 na krze\u015ble obok. Doktor Farid by\u0142 cz\u0142owiekiem \ndo\u015b\u0107 wysokim, dobrze zbudowanym i przystojnym. Tak oceni\u0142a go \nAngelika w ci\u0105gu kilku minut gdy podni\u00f3s\u0142 si\u0119 poda\u0142 jej \nr\u0119k\u0119 i jej m\u0119\u017cowi w ge\u015bcie powiatania. Ona r\u00f3wnie\u017c \npoczu\u0142a, \u017ce ten m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3rego wygl\u0105d by\u0142 tak \negzotyczny i poci\u0105gaj\u0105cy, bacznie j\u0105 obserwuje, jej \nzachowanie, spos\u00f3b m\u00f3wienia, ocenia jej zdolno\u015bci umys\u0142owe, \ncharakter, studiuje jej cia\u0142o. To by\u0142o niecodzienne uczucie, \nkt\u00f3rego Angelika do tej pory nie doznawa\u0142a w gabinetach \nlekarzy. Ci, kt\u00f3rych pozna\u0142a byli zazwyczaj wpatrzeni w kart\u0119 \npacjenta, analizy medyczne, w ko\u0144cu zapatrzeni we w\u0142asne pi\u00f3ro \ni biurko. Dopiero w momencie, gdy pacjentka musia\u0142a podda\u0107 si\u0119 \nogl\u0119dzinom, lekarz zwyk\u0142 spogl\u0105dac na ni\u0105 wzrokiem, kt\u00f3ry \nnie wyra\u017ca\u0142 \u017cadnych uczu\u0107, zupe\u0142nie jakby spogl\u0105danie na \nkobiece piersi, czy narz\u0105dy rozrodcze by\u0142o czynno\u015bci\u0105 tak \nnaturaln\u0105 i codzienn\u0105 jak spogl\u0105danie na przedmioty martwe, na \nokazy zoologiczne, na wsp\u00f3\u0142ziomk\u00f3w w autobusie. Zupe\u0142nie \njakby ich ogl\u0105danie nie wzbudza\u0142o absolutnie \u017cadnych odczu\u0107, \nc\u00f3\u017c m\u00f3wi\u0107 o podnieceniu, ekscytacji. Tymczasem doktor Farid \nzachowywa\u0142 si\u0119 zupe\u0142nie inaczej. Uwa\u017cnie otaksowa\u0142 bardzo \nkobiec\u0105 figur\u0119 Angeliki, tak \u017ce ona poczu\u0142a si\u0119 niepewnie i \nw chwili gdy Frank usiad\u0142 obok niej przysun\u0119\u0142a si\u0119 bli\u017cej \nwraz z fotelem, przechyli\u0142a w jego stron\u0119 i po\u0142o\u017cy\u0142a d\u0142o\u0144 \nna jego d\u0142oni spoczywaj\u0105cej na kolanie. Frank nie zareagowa\u0142. \nDoktor za\u015b zrozumia\u0142 aluzj\u0119 bez s\u0142owa i cofn\u0105\u0142 si\u0119 w \nfotelu, opar\u0142 wygodnie i z dystansem zadaj\u0105c pytania co do \nprzebiegu dotychczasowego leczenia ginekologicznego Angeliki, \nprzegl\u0105da\u0142 podane mu przez ni\u0105 badania, analizy i opinie \nmedyczne lekarzy florydzkich. Po chwili poprosi\u0142 tonem pe\u0142nym \ntaktu, grzecznym a nawet przepraszaj\u0105cym, o mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozmowy \nsam na sam z pacjentk\u0105. Angelika przez chwil\u0119 nie odzywa\u0142a \nsi\u0119 w ko\u0144cu potakuj\u0105co skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 w stron\u0119 m\u0119\u017ca. \nFrank wyszed\u0142. W momencie gdy zamkn\u0119\u0142y si\u0119 drzwi doktor \nzapyta\u0142 czy na pewno wszystko jest w porz\u0105dku je\u015bli chodzi o \nsprawy p\u0142ciowe jej m\u0119\u017ca. Angelika kiwaj\u0105c g\u0142ow\u0105 przyzna\u0142a, \n\u017ce uda\u0142o jej si\u0119 nam\u00f3wi\u0107 go aby podda\u0142 si\u0119 testowi \np\u0142odno\u015bci. Analiza wykaza\u0142a, \u017ce jej m\u0105\u017c jest p\u0142odny. \nDoktor pochyli\u0142 g\u0142ow\u0119. I powoli zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107<\/p>\n– Wyczuwam dziwny dystans w zachowaniu pani m\u0119\u017ca. Rozumiem, \n\u017ce zdaje sobie pani spraw\u0119, \u017ce wiele zale\u017cy tak\u017ce od jego \npostawy pozytywnej, optymistycznej, od jego wsp\u00f3\u0142pracy. Tak jak \npowiedzia\u0142em ju\u017c uprzednio metoda in vitro obejmuje pobranie \nzar\u00f3wno jaja przysz\u0142ej matki jak i nasienia przysz\u0142ego ojca. \nPani m\u0105\u017c musi r\u00f3wnie\u017c przyj\u0105\u0107 pewne warunki, zachowa\u0107 \nzasady, kt\u00f3re szczeg\u00f3\u0142owo zostan\u0105 pa\u0144stwu przekazane w \nmomencie rozpocz\u0119cie kuracji. ? doktor Farid spojrza\u0142 w oczy \nAngelice szukaj\u0105c znaku zrozumienia i akceptacji. ? Przepraszam \nza moje zachowanie w momencie gdy pa\u0144stwo weszli do gabinetu. \nCzasem trudno poskromi\u0107 m\u0119sk\u0105 natur\u0119. Zw\u0142aszcza w obecno\u015bci \ntak pi\u0119knej kobiety ? Farid spojrza\u0142 na kobiet\u0119 siedz\u0105c\u0105 po \ndrugiej stronie biurka. Angelika westchn\u0119\u0142a i wzruszy\u0142a \nramiona. <\/p>\n– Och, m\u0119\u017cczy\u017ani, wszyscy tacy sami. Ale pan, doktorze. \nAnna wiele nam o panu opowiada\u0142a. Same pozytywne rzeczy ? \ndorzuci\u0142a ostatnie zdanie widz\u0105c ironiczne zdziwienie na twarzy \nFarida. <\/p>\n– W istocie? <\/p>\n– Tak. Ale ja chcia\u0142abym wiedzie\u0107 co\u015b wi\u0119cej, je\u015bli nie \nuzna pan tego za niedyskretno\u015b\u0107. A raczej co\u015b wi\u0119cej o pana \npogl\u0105dach. Ot\u00f3\u017c Anna opowiada\u0142a mi du\u017co o islamie. Wiem, \u017ce \noboje pa\u0144stwo s\u0105 muzu\u0142manami. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce spraw\u0105 \nnaturaln\u0105 dla muzu\u0142manina jest posiadanie dzieci w zwi\u0105zku z \n\u017con\u0105. Nawet? – Angelika zawaha\u0142a si\u0119 nie wiedz\u0105c czy tak \ndalekie posuwanie si\u0119 w kwestiach \u017cycia prywatnego doktora jest \nspraw\u0105 po\u017c\u0105dan\u0105 i z gruntu stosown\u0105 w tych okoliczno\u015bciach \nw kt\u00f3rych si\u0119 oboje znale\u017ali. Widz\u0105c jednak przychylny \nu\u015bmiech i ani \u015bladu za\u017cenowania a raczej zaciekawienie na \ntwarzy Farida ci\u0105gn\u0119\u0142a dalej. ? Nawet je\u015bli jest to druga \n\u017cona. <\/p>\n– Ma pani racj\u0119. Potomstwa jest istotnym elementem zwi\u0105zku \nma\u0142\u017ce\u0144skiego. A jednak wszystko ma sw\u00f3j czas i miejsce. \nZawsze powtarzam Annie, \u017ce przyjdzie czas odpowiedni. W tej \nchwili oboje jeste\u015bmy zaj\u0119ci, podr\u00f3\u017cujemy. Nie s\u0105dz\u0119 \nzreszt\u0105 aby ona tak \u0142atwo chcia\u0142a pozby\u0107 si\u0119 swoich ambicji \nprofesjonalnych. Firmy, galerii, pisania. <\/p>\n– Dlaczego mia\u0142aby si\u0119 wyrzeka\u0107. Nie s\u0105dzi pan, \u017ce da \nsi\u0119 te sprawy po\u0142\u0105czy\u0107, zawiesie\u0107, powr\u00f3ci\u0107 do nich w \nodpowiednim czasie? ? g\u0142os Angeliki podni\u00f3s\u0142 si\u0119 o ton. <\/p>\n– Pani Angeliko, o co chodzi? Mam wra\u017cenie, \u017ce jest pani \nadwokatem Anny. Sk\u0105d to nag\u0142e zainteresowanie?<\/p>\n– Och, nie, bro\u0144 Bo\u017ce. Anna! Nigdy. Po prostu ogromnie \nlubi\u0119 dzieci, pracuj\u0119 z nimi, i oczekuj\u0119 z wielk\u0105 nadziej\u0105 \nw\u0142asnych jak mo\u017ce si\u0119 pan domy\u015bla\u0107. I szczerze m\u00f3wi\u0105c \nbardzo niewiele jest kobiet, kt\u00f3re z jakich\u015b powod\u00f3w \nrezygnuj\u0105 \u015bwiadomie z macierzy\u0144stwa albo przesuwaj\u0105 je na \nodleg\u0142y i niekre\u015blony w przysz\u0142o\u015bci termin, i po wielu latach \ngdy jest ju\u017c na macierzy\u0144stwo w zasadzie za p\u00f3\u017ano, nie \n\u017ca\u0142uj\u0105 swojej dycyzji. <\/p>\n– Anna jest kobiet\u0105 dojrza\u0142\u0105 i rozs\u0105dn\u0105. Jest wolna i \nniezale\u017cna ode mnie w du\u017cym stopniu. Nie wiem czym by\u0142a \npokierowana jej decyzja ale zgodzi\u0142a si\u0119 na moj\u0105 propozycj\u0119. \nJednocze\u015bnie ma pani troch\u0119 racji pytaj\u0105c o moje pogl\u0105dy. \nRzyczywi\u015bcie r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 one nieco od opinii, kt\u00f3re us\u0142yszy \npani od tych kt\u00f3rzy wszelkie regu\u0142y islamu traktuj\u0105 w spos\u00f3b \n\u015bmiertelnie powa\u017cny, w\u015br\u00f3d konserwatyst\u00f3w islamskich. Ja \nsi\u0119 do nich nie zaliczam. Uwa\u017cam, \u017ce para ma\u0142\u017ceska ma prawo \ndecydowa\u0107 o sobie i o chwili pojawienia si\u0119 potomstwa. Ja \nsk\u0142aniam si\u0119 ku dalekiemu terminowi w przysz\u0142o\u015bci. Oboje mamy \nz Ann\u0105 wiele zaj\u0119\u0107 wiele obowi\u0105zk\u00f3w, wiele pasji. Nie \ns\u0105dz\u0119, aby ona chcia\u0142a porzuci\u0107 obecny styl \u017cycia i \npo\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 macierzy\u0144stwu, wymieni\u0107 wolno\u015b\u0107 na \nuzale\u017cnienie od dzieci. <\/p>\n– Ma pan szalenie radykalne pogl\u0105dy, w\u0142a\u015bciwie nazwa\u0142abym \nje ? liberalnymi. <\/p>\n– Nie interesuje mnie jak zaszufladkuje si\u0119 moje pogl\u0105dy. \nMam ju\u017c troje dzieci i wiem jak wielk\u0105 s\u0105 rado\u015bci\u0105 a \njednocze\u015bnie ci\u0119\u017carem. <\/p>\n– W\u0142a\u015bnie, s\u0105 r\u00f3wnie\u017c rado\u015bci\u0105. Dlaczego wi\u0119c uwa\u017ca \npan, \u017ce Anna nie powinna pozna\u0107 przyjemno\u015bci bycia matk\u0105. <\/p>\n– Nie, myli si\u0119 pani, niczego Annie nie zabraniam ani nie \nodmawiam. Chcia\u0142bym aby by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa. Bardzo j\u0105 kocham, a \njednocze\u015bnie wiem, \u017ce to co robi, jej galeria, praca w \nwydawnictwie, pisarstwo jest jej pasj\u0105 i nie chcia\u0142aby z niej \ntak \u0142atwo zrezygnowa\u0107. Nasze ma\u0142\u017ce\u0144stwo jest jednak jeszcze \nm\u0142ode, Anna niedawno przesz\u0142a na islam. Jej wiara jest \nr\u00f3wnie\u017c \u015bwie\u017ca. Jest neofitk\u0105. Potrzebuje czasu, aby poj\u0105c \nca\u0142\u0105 istot\u0119 islamu. Dzieci za\u015b, wychowanie muzu\u0142ma\u0144skich \ndzieci to odpowiedzialno\u015b\u0107. Ponadto niech pani spojrzy wok\u00f3\u0142 \nsiebie! Ile sierot na \u015bwiecie. Ile wojen, potrzebuj\u0105cych. Ile \nrzeczy w kt\u00f3re mo\u017cna si\u0119 zaanga\u017cowa\u0107. Adopcja, pomoc \ndora\u017ana, pomoc dzieciom g\u0142oduj\u0105cym, chorym. Anna jest \nr\u00f3wnie\u017c cz\u0142onkiem kilku organizacji charytatywnych. Zaj\u0119cie \nsi\u0119 w\u0142asn\u0105 rodzin\u0105 to w pewien spos\u00f3b egoizm, nie s\u0105dzi \npani? Trzeba mysle\u0107 globalnie, by\u0107 spo\u0142ecznikem, spojrze\u0107 \nszerzej, nie obejmowa\u0107 wzrokiem jedynie w\u0142asne podw\u00f3rko. To \npr\u00f3buj\u0119 wszystkim wyt\u0142umaczy\u0107. Annie r\u00f3wnie\u017c. Wydaje mi \nsi\u0119, \u017ce si\u0119 dobrze rozumiemy. A teraz, je\u015bli pani pozwoli, \nmusz\u0119 wraca\u0107 do pracy. Zagadali\u015bmy si\u0119 nieprawda? Mi\u0142o by\u0142o \nmi pani\u0105 pozna\u0107. ? Angelika u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 nieco \nza\u017cenowana, w istocie, uprzytomni\u0142a sobie, \u017ce sp\u0119dzi\u0142a na \nrozmowie z doktorem dobry kwadrans, m\u0105\u017c tymczasem czeka\u0142 pod \ngabinetem i zastanawia\u0142 si\u0119 zapewne dlaczego rozmowa trwa a\u017c \ntak d\u0142ugo, by\u0107 mo\u017ce niepokoi\u0142 si\u0119 i martwi\u0142, by\u0107 mo\u017ce \nr\u00f3wnie\u017c niecierpliwili si\u0119 oczekuj\u0105cy na doktora pacjenci \nalbo wsp\u00f3\u0142pracownicy. Czy\u017c nie by\u0142 osob\u0105 szalenie \nzapracowan\u0105 i zaj\u0119t\u0105? Pewne by\u0142o jednak to, \u017ce jego s\u0142owa \nujawnia\u0142y szczeg\u00f3ln\u0105 charyzm\u0119. Mia\u0142 dar m\u00f3wienia i dar \nprzekonywania. Angelika by\u0142a pod wra\u017ceniem jego teorii do tego \nstopnia, \u017ce potrafi\u0142a jedynie wys\u0142ucha\u0107 tego co m\u00f3wi\u0142, nie \npoddaj\u0105c tego logicznej obr\u00f3bce. Nie dziwi\u0142a si\u0119 ju\u017c \nzupe\u0142nie Annie, kt\u00f3ra pozostawa\u0142a pod tak wielkim wp\u0142ywem \ntego interesuj\u0105cego cz\u0142owieka, o wielkim autorytecie , szalenie \nautorytatywnego. Nie dziwi\u0142a si\u0119 \u017ce Anna tak bardzo i tak \n\u015blepo by\u0142a w nim zakochana. Po\u017cegna\u0142a si\u0119 wi\u0119c z doktorem, \num\u00f3wi\u0142a na kolejn\u0105 wizyt\u0119 w szpitalu, tym razem mia\u0142a ju\u017c \nuzyska\u0107 konkretny opis przebiegu bada\u0144, oraz otrzyma\u0107 \nprzepisane hormony, kt\u00f3re nakazano za\u017cywa\u0107 przez dwa tygodnie \nprzez zabiegiem pobrania kom\u00f3rek jajowych z jej organizmu. \nWysz\u0142a z gabinetu zamy\u015blona, dopiero g\u0142os Franka przywr\u00f3ci\u0142 \nj\u0105 do rzeczywisto\u015bci. Odpowiedzia\u0142a spokojnie na wszystkie \njego pytania, w g\u0142owie pozostawa\u0142a jednak jedna tylko my\u015bl ? \nmusia\u0142a zobaczy\u0107 si\u0119 z Ann\u0105 i wyja\u015bni\u0107 pewne kwestie. Za \nwszelk\u0105 cen\u0119 musia\u0142a na\u015bwietli\u0107 spraw\u0119 dzieci, \nmacierzy\u0144stwa i bezp\u0142odno\u015bci, adopcji. Chcia\u0142a wiedzie\u0107 jaki \nby\u0142 punkt widzenia islamu. Czy zgadza\u0142 si\u0119 z jej intuicyjnym \npodej\u015bciem czy by\u0142 raczej zgodny z ideami doktora Farida? Nie \npotrafi\u0142a odm\u00f3wi\u0107 logiczno\u015bci jego wywodom a jednak \npozostawa\u0142a jaka\u015b pod\u015bwiadoma nieokre\u015blona w\u0105tpliwo\u015b\u0107. \nDlaczego tak silnie obstawa\u0142 przy oddaleniu perspektywy narodzin \npotomstwa ze zwi\u0105zku z Ann\u0105? Czy mia\u0142 tu znaczenie fakt, \u017ce \non sam czu\u0142 si\u0119 ju\u017c w pe\u0142ni spe\u0142niony jako ojciec? Angelika \nnie mog\u0142a zrozumie\u0107 do ko\u0144ca jakimi kr\u0119tymi drogami sz\u0142y \nmy\u015bli Farida. Skoro jego powt\u00f3rne ma\u0142\u017ce\u0144stwo by\u0142o jawne i \nzaakceptowane, a by\u0142o przecie\u017c akceptowane przez islam, gdzie \ntkwi\u0142 prawdziwy problem? Po chwili wczuwaj\u0105c si\u0119 w sytuacj\u0119 \nAnny, kt\u00f3r\u0105 stawa\u0142a jej si\u0119 coraz bli\u017csza, zaczyna\u0142a \nwsp\u00f3\u0142czu\u0107 jej skomplikowanej sytuacji \u017cyciowej. Czy\u017c jednak \nka\u017cdy nie by\u0142 w pe\u0142ni odpowiedzialny za swoje \u017cycie? Anna \nby\u0142a pani\u0105 swego losu. Angelika pogr\u0105\u017cona w my\u015blach nie \nodzywa\u0142a si\u0119 przez ca\u0142\u0105 niemal drog\u0119 do hotelu. Po powrocie \nza\u015b odczu\u0142a potrzeb\u0119 drzemki. Czu\u0142a si\u0119 dziwnie emocjonalnie \ni psychicznie wyczerpana. Zasn\u0119\u0142a po chwili. Spa\u0142a twardo. Nie \nmog\u0142a us\u0142ysze\u0107 cichych krok\u00f3w Franka gdy wychodzi\u0142 z pokoju \nzostawiaj\u0105c jedynie kr\u00f3tk\u0105 notatk\u0119 dla niej na szafce nocnej \nobok szerokiego wygodnego ma\u0142\u017ce\u0144skiego \u0142\u00f3\u017cka. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n10.<\/font><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n?za tym idzie potrzeba wej\u015bcia w miejsk\u0105 energi\u0119 zakonu? \n– przeczyta\u0142 odruchowo wycinek z prasy sponad g\u0142owy \nczytaj\u0105cego. Staruszek siedzia\u0142 zgarbiony i pochylony nad \ngazet\u0105 tak, \u017ce trudno by\u0142o uwierzy\u0107, \u017ce jest w stanie co\u015b \nodczyta\u0107 z odleg\u0142o\u015bci pi\u0119ciu centymetr\u00f3w od tekstu. Co to za \ngazeta ? zastanawia\u0142 si\u0119 Frank ? zapewne jaki\u015b tygodnik \nkatolicki. Spos\u00f3b pisania pachnia\u0142 modernizmem \nneochrze\u015bcija\u0144skim, kt\u00f3rego on nie znosi\u0142 i nie rozumia\u0142. Te \nnowoczesne kazania, w kt\u00f3rych gubi\u0142 w\u0105tek ju\u017c w nastej \nminucie s\u0142uchania. Zwykle zasypia\u0142 w ko\u015bciele. Raz zdarzy\u0142a \nmu si\u0119 nawet g\u0142o\u015bniejsza drzemka. Od tej pory przesta\u0142 \npojawia\u0107 si\u0119 w parafii, odrobin\u0119 ze wstydu, odrobin\u0119 z \npoczucia bezsensu uczestniczenia w nabo\u017ce\u0144stwach. Przeczytane \nprzed chwil\u0105 zdanie utkwi\u0142o mu fragmentarycznie w pami\u0119ci ? o \njak\u0105 energi\u0119 zakonu chodzi\u0142o ? zachodzi\u0142 w g\u0142ow\u0119. ? Co \nautor mia\u0142 na my\u015bli u\u017cywaj\u0105c przymiotnika ?miejska". \nZakon w centrum miasta? Zakonnicy zaanga\u017cowani w prace \nurbanistyczne? Eh, bzdury ? pochyli\u0142 si\u0119 gwa\u0142townie do przodu \nprzyciskaj\u0105c niezr\u0119cznie staruszka do okna, bo w tym momencie \nautobus zahamowa\u0142 z piskiem opon. Frank zwymy\u015bla\u0142 pod nosem \nzar\u00f3wno kierowc\u0119 autobusu jak i niefortunnego szofera \nmercedesa, kt\u00f3ry wyjecha\u0142 nieostro\u017cnie z parkingu niemal tu\u017c \npod ko\u0142a miejskiej komunikacji. Frank przeprosi\u0142 siedz\u0105cego \nm\u0119\u017cczyzn\u0119 zaczytanego w swojej gazecie do tego stopnia, \u017ce \nniemal nie zwr\u00f3ci\u0142 uwagi na incydent drogowy. Przesun\u0105\u0142 si\u0119 \no krok w prawo, aby nie dosz\u0142o do powt\u00f3rnego kontaktu \ncielesnego z siedz\u0105cym. Kierowca autobusu by\u0142 zdaje si\u0119 \ncholerykiem i nerwusem. Gwa\u0142towne hamowania zdarza\u0142y mu si\u0119 \nnieustannie. Nowa perspektywa, nieco z ty\u0142u pozwala\u0142a widzie\u0107 \nwyra\u017aniej nie tylko gazet\u0119, ale i wystaj\u0105ce spod d\u0142ugiego \np\u0142aszcza dziwacznie kolorowe fa\u0142dowane szaty starca. \nNieoczekiwanie siedz\u0105cy podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119 odwr\u00f3ci\u0142 j\u0105 i \nu\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do Franka. Ten poczu\u0142 si\u0119 za\u017cenowany. Znane \nmu by\u0142o to zjawisko. Zbyt d\u0142ugo obserwowane osoby czuj\u0105 \nniejako ci\u0119\u017car obcego spojrzenia. Starszy cz\u0142owiek spogl\u0105da\u0142 \nna niego wzrokiem w kt\u00f3rym nie pojawi\u0142a si\u0119 uraza ani \nzdenerwowanie. Nie by\u0142o nawet zdziwienia. Tylko ten szeroki \nu\u015bmiech. Bardzo du\u017ce ciemne oczy. Przesun\u0105\u0142 r\u0119k\u0105 \nzaczesuj\u0105c do ty\u0142u niemal nieistniej\u0105ce resztki w\u0142os\u00f3w. \nWsta\u0142 i spogl\u0105daj\u0105c za okno jakby upewnia\u0142 si\u0119, \u017ce jest to \nrzeczywi\u015bcie jego przystanek, skierowa\u0142 do Franka propozycj\u0119. <\/p>\n– Czy chcia\u0142by pan p\u00f3j\u015b\u0107 ze mn\u0105? Wydaje mi si\u0119, \u017ce \nusilnie pan czego\u015b szuka i nie mo\u017ce tego odnale\u017a\u0107. <\/p>\n– W istocie, szukam mieszkania, na miesi\u0105c dla mnie i mojej \nzony ? odpowiedzia\u0142 Frank prostolinijnie i zgodnie z prawd\u0105, \nnie doszukuj\u0105c si\u0119 dwuznaczno\u015bci w wypowiedzi nieznajomego. ? \nstaruszek roze\u015bmia\u0142 si\u0119<\/p>\n– W takim razie musz\u0119 panu co\u015b pokaza\u0107. Niech pan p\u00f3jdzie \nze mn\u0105. Prosz\u0119. To nie daleko. Zupe\u0142nie niedaleko. ? doda\u0142 \nwidz\u0105c, \u017ce autobus w\u0142a\u015bnie si\u0119 zatrzymuje a Frank waha si\u0119 \nnajwyra\u017aniej nad podj\u0119ciem dezycji. Wysiedli obaj. M\u0142ody \nsilnej budowy dryblas obok male\u0144skiego cho\u0107 trzymaj\u0105cego si\u0119 \nprosto, chudego, \u0142ysego starca wygl\u0105da\u0142 komicznie, wr\u0119cz \ngroteskowo. <\/p>\nWkr\u00f3tce okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce starcowi nie brakowa\u0142o \nwigoru. Bardzo szybko zdecydowanie zmierza\u0142 w kierunku Frankowi \nnieznanym. Autobus opu\u015bcili na przedmie\u015bciach Brooklinu. Na \ngranicy dzielnic. Nagle bogate okolice, czyste ulice New York \nCity zamieni\u0142y si\u0119 paj\u0119czyn\u0119 w\u0119\u017cszych zarzuconych \n\u015bmieciami ulic. Okolice naziemnej stacji metra by\u0142y niezno\u015bnie \nha\u0142a\u015bliwe. Ju\u017c kilka minut pod\u0105\u017cali wzd\u0142u\u017c drogi ponad \nkt\u00f3r\u0105 hucza\u0142 po torach poci\u0105g. Frank niecierpliwie \nspogl\u0105da\u0142 a zegarek niepokoj\u0105c si\u0119, \u017ce nie uda mu si\u0119 \nzd\u0105\u017cy\u0107 na um\u00f3wione spotkanie z przyjacielem Anny, kt\u00f3ry \nposzukiwa\u0142 lokator\u00f3w do swojego jednopokojowego mieszkania. \nWolne dwie godziny, kt\u00f3re rado\u015bnie zamierza\u0142 wykorzysta\u0107 na \nw\u0142\u00f3cz\u0119g\u0119 po obcym mie\u015bcie topnia\u0142y w zawrotnym tempie. \nTymczasem nietaktem zdawa\u0142o si\u0119 zadzieranie ze staruszkiem i \nzmienianie powzi\u0119tej wcze\u015bniej decyzji. Frank mia\u0142 ponadto \npoczucie, \u017ce rzeczywi\u015bcie za chwil\u0119 w istocie wy\u0142oni si\u0119 \nprzed nim miejsce tajemnicze i ciekawe na podobie\u0144stwo jej \nmieszka\u0144ca czy te\u017c wyznawcy ? staruszka. Ten za\u015b co chwil\u0119 \nodwraca\u0142 si\u0119 do niego rzucaj\u0105c mu tajemniczy u\u015bmiech i \nupewniaj\u0105c si\u0119, \u017ce przypadkowo poznany wci\u0105\u017c pod\u0105\u017ca za nim \nkrok w krok i nie gubi si\u0119 w t\u0142umie Amerykan\u00f3w i imigrant\u00f3w \nhandlarzy i dzieci r\u00f3\u017cnych ras i kolor\u00f3w. Za kolejnym \nzakr\u0119tem pojawi\u0142 si\u0119 w ko\u0144cu niepozorny budynek. Szary i \nodrapany z farby, odpadaj\u0105cy tynk \u015bwiadczy\u0142, \u017ce w\u0142a\u015bciciel \nnie jest bogaczem, a mo\u017ce po prostu nie chce aby jego siedziba \nnadmiern\u0105 zwraca\u0142a na siebie uwag\u0119. Ponad drewnianymi drzwiami \nwidnia\u0142 napis ? ma\u0142a \u015awi\u0105tynia Buddyjska, a pod spodem \nChuang Yen Monastery ? biuro. Nieznajomy uczyni\u0142 ruch \nzapraszaj\u0105cy. Frank pod\u0105\u017cy\u0142 za nim do pokoju, kt\u00f3ry \nrzeczywi\u015bcie przypomina\u0142 biuro, tymczasem tu\u017c obok znajdowa\u0142o \nsi\u0119 wej\u015bcie do Sali, w kt\u00f3rej kilkana\u015bcie os\u00f3b siedzia\u0142o ze \nskrzy\u017cowanymi nogami na pod\u0142odze, w ciszy. Wszyscy skierowani \nbyli twarzami w kierunku ma\u0142ego o\u0142tarzyka po przeciwleg\u0142ej \nstronie drzwi wej\u015bciowych. P\u00f3\u0142mrok zalegaj\u0105cy pomieszczenie \nnie pozwala\u0142 Frankowi dostrzec dok\u0142adnie co znajdowa\u0142o si\u0119 na \no\u0142tarzyku. By\u0142a to jaka\u015b male\u0144ka figurka obok kt\u00f3rej pali\u0142o \nsi\u0119 kilka niskich \u015bwieczek. <\/p>\n– To pos\u0105g Buddy. ? wyja\u015bni\u0142 starzec, jakby odgadywa\u0142 \nmy\u015bli Franka. Spojrza\u0142 na niego i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 na widok \nminy pe\u0142nej zmieszania czy niezrozumienia ? Budda to nasz \nduchowy przewodnik. O\u015bwiecony. On wskazuje nam \u015bcie\u017ck\u0119 \no\u015bwiecenia i nirwany. ? wyraz zdziwienie ale i zainteresowania \nna twarzy Franka pog\u0142\u0119bia\u0142 si\u0119. Starzec zawini\u0119ty w d\u0142ug\u0105 \nszat\u0119 z jednego czy dwu kawa\u0142k\u00f3w materia\u0142u, kt\u00f3ra sp\u0142ywa\u0142a \ndo ziemi w fa\u0142dach kontynuowa\u0142 wyw\u00f3d. Krok po kroku, powoli. \n? Nirwana. Nirwana to stan najwy\u017cszego spokoju, stan \nnajwy\u017cszego o\u015bwiecenia. Nie ka\u017cdemu dane jest osi\u0105gn\u0105\u0107 taki \nstan, cho\u0107 ka\u017cde z nas do niego d\u0105zy. Potrzeba wiele godzin \n\u0107wicze\u0144 i kontemplacji. <\/p>\n– Ci ludzie tam? kontempluj\u0105? ? odwa\u017cy\u0142 si\u0119 zapyta\u0107 \nFrank. <\/p>\n– Tak. Mo\u017cesz si\u0119 do nich przy\u0142\u0105czy\u0107. Id\u017a, ja tymczasem \nzadzwoni\u0119 do osoby, kt\u00f3ra zamierza wynaj\u0105\u0107 sw\u00f3j lokal. ? \nFrank spojrza\u0142 na niego zaskoczony. Zdo\u0142a\u0142 ju\u017c zapomnie\u0107 o \nrzeczywistym celu wyprawy do miasta. Spojrza\u0142 na zegarek. \nPozosta\u0142o jeszcze p\u00f3\u0142 godziny do spotkania. To jednak \nr\u00f3wnie\u017c mia\u0142o si\u0119 odbyc na Brooklynie. Trzeba by\u0142o spojrze\u0107 \nna map\u0119, oceni\u0107 odleg\u0142o\u015b\u0107, tymczasem jednak uparcie \nprzyci\u0105ga\u0142a go tamta sala, otwarte drzwi i grupa \nkontempluj\u0105cych w p\u00f3\u0142mroku i ruchomej po\u015bwiacie \u015bwiec. <\/p>\n– Id\u017a. Usi\u0105d\u017a, zaobserwuj jak robi\u0105 to inni. I staraj si\u0119 \nodpr\u0119\u017cy\u0107, zrelaksowa\u0107. Oddal od siebie wszelkie my\u015bli. Po \nprostu nie my\u015bl o niczym. Spr\u00f3buj. ? Frank pod\u0105\u017cy\u0142 cicho w \nkierunku sali, za wszelk\u0105 cen\u0119 nie chcia\u0142 zwr\u00f3ci\u0107 niczyjej \nuwagi, nikomu nie chcia\u0142 przeszkodzi\u0107. Jego wzrost jednak \nprzyci\u0105gn\u0105\u0142 wzrok siedz\u0105cych najbli\u017cej drzwi. Zaraz jednak \npowr\u00f3cili do poprzedniej pozy, g\u0142owa w lekkim pochyleniu, \nrozlu\u017anione cia\u0142o, nogi w postawie skrzy\u017cnej, d\u0142onie na \nkolanach, wyprostowany kr\u0119gos\u0142up. Cisza. Frank czu\u0142 si\u0119 nieco \nniezr\u0119cznie w swoich d\u017cinsach, skarpetkach z dziur\u0105. Zd\u0105\u017cy\u0142 \nbowiem ju\u017c zdj\u0105\u0107 u progu ci\u0119\u017ckie podr\u00f3\u017cne, m\u0119skie buty o \ngrubych podeszwach. Pr\u00f3bowa\u0142 wczu\u0107 si\u0119 w cisz\u0119, w ten klimat \nskupienia i kontemplacji. G\u0142owa jednak wci\u0105\u017c opada\u0142a, czu\u0142 \nzm\u0119czenie i senno\u015b\u0107, kr\u0119gos\u0142up bola\u0142. Cia\u0142o nie \nprzyzwyczajone do postawy siedz\u0105cej skrzy\u017cnej buntowa\u0142o si\u0119 \nju\u017c po kilku minutach. Ba\u0142 si\u0119, \u017ce za\u015bnie i zauwa\u017c\u0105 to \nwszyscy kontempluj\u0105cy. By\u0142o mu wstyd. By\u0107 mo\u017ce nie nadawa\u0142 \nsi\u0119 do tego, nie dla niego by\u0142y \u0107wiczenia duchowe i \nkontemplacja. Zreszt\u0105 czy kiedykolwiek interesowa\u0142 si\u0119 t\u0105 \nduchowo\u015bci\u0105, jak nazywa\u0142a to Angelika? Absolutnie by\u0142o mu to \nobce i oboj\u0119tne. Kontemplacja jednak poci\u0105ga\u0142a. Rozlu\u017ani\u0142 \nsi\u0119 i pogodzi\u0142 si\u0119 z my\u015bl\u0105, \u017ce jest nieudacznikiem i \nniezr\u0119cznym na\u015bladawc\u0105 tych tu, buddyst\u00f3w. Czego w\u0142a\u015bciwie \nchcia\u0142, czego szuka\u0142. Wsta\u0142, nagle rozdra\u017cniony w\u0142asn\u0105 \nnaiwno\u015bci\u0105 i skierowa\u0142 si\u0119 do\u015b\u0107 gwa\u0142twownie w kierunku \nwyj\u015bcia. Tym razem jednak \u017cadne oczy nie odprowadzi\u0142y go do \ndrzwi. Nikt z obecnych nie poruszy\u0142 si\u0119. Frank nie zwr\u00f3ci\u0142 na \ntojednak uwagi. Zak\u0142adaj\u0105c buty przy drzwiach us\u0142ysza\u0142 nad \ng\u0142ow\u0105 g\u0142os starca <\/p>\n– Ka\u017cdy na pocz\u0105tku odczuwa trudno\u015bci. Kontemplacja, \nskupienie, kontrola cia\u0142a, mi\u0119\u015bni, znu\u017cenia, senno\u015bci to \nkwestia \u0107wicze\u0144. Nic w \u017cyciu, co naprawd\u0119 cenne, nie \nprzychodzi \u0142atwo, ch\u0142opcze. ? Frank podni\u00f3s\u0142szy oczy \ndostrzeg\u0142 \u0142agodny u\u015bmiech m\u00f3wi\u0105cego, by\u0142a w nim jednak \nr\u00f3wnie\u017c odrobina ironii. ? Prosz\u0119, oto adres mojego \nprzyjaciela, buddysty, kt\u00f3ry szuka lokator\u00f3w. Zajrzyj do niego \npo drodze do miejsca twojego um\u00f3wionego miejsca spotkania. ? \nSk\u0105d wiedzia\u0142 \u017ce Frank jest um\u00f3wiony? Frank pos\u0142a\u0142 mu \nzdziwione spojrzenie ? To \u017cadna wiedza tajemna. Wci\u0105\u017c \nspogl\u0105sz na zegarek? – roze\u015bmia\u0142 si\u0119 staruszek. ? I zajrzyj \ndo nas jeszcze. By\u0107 mo\u017ce nast\u0119pnym razem zechcesz odwiedzi\u0107 \nnasz\u0105 o wiele wi\u0119ksz\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 w Carmelu. Prosz\u0119, oto \nwizyt\u00f3wka. Carmel to dzielnica Nowego Jorku, blisko.. Do \nzobaczenia. ? Frank poda\u0142 mu r\u0119k\u0119 na po\u017cegnanie i odszed\u0142 \nkieruj\u0105c si\u0119 wskaz\u00f3wkami na ma\u0142ej mapce, kt\u00f3r\u0105 narysowa\u0142 \nna kartce starzec. Zadzwoni\u0142 do przyjaciela Anny, zapowiadaj\u0105c \npi\u0119tnastominutowe sp\u00f3\u017anienie. We\u017amie taks\u00f3wk\u0119. Tak. Tak \nb\u0119dzie szybciej. Machn\u0105\u0142. Zatrzyma\u0142a si\u0119 bia\u0142a odmienna od \ntych eleganckich \u017c\u00f3\u0142tych w NYC. Wsiad\u0142. I poda\u0142 instrukcje \nkierowcy. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\nAnna by\u0142a ca\u0142kowicie uzale\u017cniona od komputera. Wstawa\u0142a \nrano i jeszcze senn\u0105 d\u0142oni\u0105 w\u0142\u0105cza\u0142a srebrny ma\u0142y guzik \nzasilania na laptopie, po czym sz\u0142a do \u0142azienki. Toaleta, \nprysznic, modlitwa, poranne pisanie, \u015bniadanie na czele z \nnieod\u0142\u0105czn\u0105 kaw\u0105 po turecku. Komputer zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c si\u0119 \nuruchomi\u0107 i czeka\u0142 na moment zalogowania. Kilka szybkich \nruch\u00f3w i ju\u017c otwarty by\u0142 plik z muzyk\u0105, tekst nowej powie\u015bci \nw wordzie i skrzynka emailowa. Emaile uzale\u017cnia\u0142y. Messangery \nby\u0142y zmor\u0105. W dniach podr\u00f3\u017cy komputer by\u0142 jednak jedyn\u0105 \nniemal mo\u017cliwo\u015bci\u0105 utrzymania kontakt\u00f3w prywatnych i \nprofesjonalnych. Anna by\u0142a zm\u0119czona. Ca\u0142y dzie\u0144 stara\u0142a si\u0119 \nzako\u0144czy\u0107 rozpocz\u0119ty przed tygodniem rozdzia\u0142, jednak nie \npotrafi\u0142o. Wci\u0105\u017c pojawia\u0142y si\u0119 natr\u0119tne wiadomo\u015bci, \npowiadomienia o emailach. Wszystko sprzysi\u0119g\u0142o si\u0119 przeciwko \nniej. Wszystko uniemo\u017cliwia\u0142o pisanie, Anna wiedzia\u0142a jednak, \n\u017ce poblemem by\u0142a ona sama. Czego nie chcia\u0142a powiedzie\u0107, co \nstara\u0142a si\u0119 ukry\u0107? Czy\u017cby sprzeniewierza\u0142a si\u0119 uczciwo\u015bci \npisarskiej? Zniecierpliwiona wsta\u0142a. Spojrza\u0142a na komputer z \nodleg\u0142o\u015bci dwu krok\u00f3w. Wyj\u0119\u0142a szybkim ruchem kart\u0119 \nsieciow\u0105 i w jednej chwili znik\u0142y migaj\u0105ce wiadomo\u015bci i \nmessengery wylogowa\u0142y si\u0119 jak jeden m\u0105\u017c. Zrestartowa\u0142a \nkomputer i wysz\u0142a do kuchni aby zrobi\u0107 sobie kolejny kubek \nciep\u0142ej herbaty z mlekiem. Na stole le\u017ca\u0142a stara kolorowa \ngazeta z gatunku ?kobiecych". Anna przypomnia\u0142a sobie \nw\u00f3wczas jedne z pierwszych warsztat\u00f3w literackich w jakich \nuczestniczy\u0142a jeszcze z Suzanne. Robi\u0142y w\u00f3wczas colla\u017ce. \nPodobno one pomaga\u0142y rozja\u015bni\u0107 spl\u0105tane my\u015bli, zamieszanie w \ng\u0142owie oraz nakierowa\u0107 na trop dalszych ci\u0105g\u00f3w niesfornych \npowie\u015bci, kt\u00f3re rwa\u0142y si\u0119 w p\u00f3\u0142 drogi. Collage. Wzi\u0119\u0142a \nno\u017cyczki i zacz\u0119\u0142a wycina\u0107, jednocze\u015bnie naklejaj\u0105c bez \nplanu kawa\u0142ki papieru na bia\u0142ej kartce. Zamy\u015blona dopiero po \nchwili us\u0142ysza\u0142a dzwonek u drzwi. Kto to m\u00f3g\u0142 by\u0107 i dlaczego \nnie zaanonsowa\u0142 portrier tego przybysza? Farid wczesnym rankiem \nopu\u015bci\u0142 miasto udaj\u0105c si\u0119 do Houston. Czy\u017cby co\u015b si\u0119 \nsta\u0142o? Anna mocno zaniepokojona wysz\u0142a na korytarzyk \napartamentu hotelowego i spojrza\u0142a przez wizjer. Pod drzwiami \nsta\u0142 Frank. Anna widzie\u0107 mog\u0142a akurat kawa\u0142ek jego nosa w \nmomencie, gdy nadmiernie si\u0119 zbli\u017cy\u0142, prawdopodobnie aby \nzadzwoni\u0107 po raz kolejny. Zawo\u0142a\u0142a wi\u0119c aby unikn\u0105\u0107 \nnatr\u0119tnego d\u017awi\u0119ku dzwonka ? Jestem, jestem. Ju\u017c otwieram. \n? Po chwili wpu\u015bci\u0142a Franka, zaprosi\u0142a do kuchni, kt\u00f3ra \npo\u0142\u0105czona by\u0142a z ma\u0142ym salonem. Zaparzy\u0142a kolejny dzbanek \nkawy. Nalewaj\u0105c kawy z czajniczka-ekspresu spogl\u0105da\u0142a k\u0105tem \noka na Franka. kt\u00f3ry usiad\u0142 w przeciwleg\u0142ym rogu salonu, tak \n\u017ce cz\u0119\u015bciowo zas\u0142ania\u0142a go \u015bcianka aneksu kuchennego z \nperspektywy Anny. Mia\u0142 wyraz twarzy, blask oczu zw\u0142aszcza, \nkt\u00f3rego wcze\u015bniej u niego nigdy nie dostrzeg\u0142a. By\u0142a \nzaintrygowana, stara\u0142a si\u0119 jednak zachowywa\u0107 tak, jakby nic \nnie dostrzeg\u0142a a wizyta Franka w jej apartamencie sam na sam, \nby\u0142a najbardziej codzienn\u0105 spraw\u0105 pod s\u0142o\u0144cem. <\/p>\nFrank nale\u017ca\u0142 do nie\u015bmia\u0142ych. Anna nie potrafi\u0142a zmieni\u0107 \nzdania na temat tego, szalenie dla niej wyra\u017anego rysu \ncharakteru m\u0119\u017cczyzny, mimo \u017ce wysz\u0142a na jaw sprawa jego \nkochanki. Frank by\u0142 nie\u015bmia\u0142y. \u015awiadczy\u0142o o tym jego \nspojrzenie, kt\u00f3re w\u015br\u00f3d obcych szuka\u0142o akceptacji. To \nspojrzenie z ukosa, z do\u0142u, spod wydatnych \u0142uk\u00f3w brwiowych. \nAnna mia\u0142a wra\u017cenie, \u017ce wizyta nie by\u0142a zupe\u0142nie \nprzypadkowa. Oczy Franka, p\u00f3\u0142przymkni\u0119te jednocze\u015bnie \n\u015bledzi\u0142y j\u0105 bez chwili przerwy i nieobecne kontemplowa\u0142y \njakie\u015b nieznane jej tajemnicze wydarzenia, kt\u00f3re, by\u0142a \nprzekonana, mia\u0142y miejsce w niedalekiej przesz\u0142o\u015bci Franka. O \nco chodzi\u0142o? Do\u015b\u0107 mia\u0142a ju\u017c rozmy\u015bla\u0144 i ciszy w \nprzed\u0142u\u017caj\u0105cej si\u0119 chwili parzenia kawy. Zbyt du\u017co nala\u0142a \nwody, zbyt ma\u0142o nasypa\u0142a kawy, tak \u017ce po spr\u00f3bowaniu \ndelikatnie wargami nap\u00f3j zda\u0142 jej si\u0119 pozbawiony smaku. ? \nLura! ? parskn\u0119\u0142a ze z\u0142o\u015bci\u0105 na siebie. Jednym szybkim \nruchem chwyci\u0142a czajnik ekspresu i wyla\u0142a ca\u0142o\u015b\u0107 do zlewu. \nZmieni\u0142a filtr i nasypa\u0142a tym razem dok\u0142adnie odmierzone \nsze\u015b\u0107 \u0142y\u017ceczek. Nala\u0142a ostro\u017cnie odpowiedni\u0105 ilo\u015b\u0107 \ndok\u0142adnie wedle podzia\u0142ek ekspresu. Intuicja szwankowa\u0142a. Nie \nmog\u0142a ufa\u0107 sobie. organizm buntowa\u0142 si\u0119 i stawa\u0142 okoniem. \nWiedzia\u0142a, \u017ce nie powinna stawa\u0107 tego dnia nad garnkami. Jej \nniech\u0119\u0107 do dok\u0142adnego spe\u0142niania zalece\u0144 przepis\u00f3w \nkuchennych by\u0142aby zgubna. Omija\u0107 nale\u017ca\u0142o kuchni\u0119 z daleka. \nZaanonsuje dzi\u015b Faridowi, \u017ce kolacji domowej nie b\u0119dzie. Take \naway. Tylko to wchodzi\u0142o w rachub\u0119. ? rozmy\u015bla\u0142a \nspogl\u0105daj\u0105c na ekspres nape\u0142niaj\u0105cy si\u0119 ciemn\u0105 ciecz\u0105 i \nprzypominaj\u0105c sobie gwa\u0142townie, \u017ce nie musia\u0142a obawia\u0107 si\u0119 \no reakcj\u0119 m\u0119\u017ca. Dzwoni\u0142 dwie godziny wcze\u015bniej. Jedyny lot \ndo Houston jaki uda\u0142o mu si\u0119 zarezerwowa\u0107 zaplanowany by\u0142 na \ndwunast\u0105. Angelika mia\u0142a by\u0107 ostatni\u0105 pacjentk\u0105. \nZarezerwowa\u0142 dla niej jednodniow\u0105 opiek\u0119 medyczn\u0105, pobyt w \nszpitalu i szereg niezb\u0119dnych test\u00f3w i analiz medycznych. Sam \nnie by\u0142 potrzebny. Kuracja hormonalna mia\u0142a zaj\u0105\u0107 dwa \ntygodnie. Farid t\u0119skni\u0142 za Rabi\u0105. Anna s\u0142uchaj\u0105c jego \npowolnego w s\u0142uchawce narzekania zmusza\u0142a si\u0119 do cierpliwo\u015bci \ncho\u0107 w istocie pragn\u0119\u0142a przerwa\u0107 mu, prosi\u0107 aby zosta\u0142 z \nni\u0105, odwo\u0142a\u0142 lot. Jakie jednak mia\u0142a prawo? Jakie? ? \nporann\u0105 kontemplacj\u0119 kawy przerwa\u0142 Frank. Anna drgn\u0119\u0142a \nwyczuwaj\u0105c czyj\u0105\u015b obecno\u015b\u0107 w kuchni. Stan\u0105\u0142 w drzwiach i \nwidz\u0105c, \u017ce Anna nie poruszy\u0142a si\u0119 zamy\u015blona i nieobecna, \npodszed\u0142 do ekspresu i zacz\u0105\u0142 nalewa\u0107 kaw\u0119 do stoj\u0105cych \nobok, przygotowanych fili\u017canek. <\/p>\n– Nie, nie, we\u017amy ca\u0142y dzbanek do pokoju ? zaoponowa\u0142a \ngwa\u0142townie Anna wyrwana z zamy\u015blenia, tak \u017ce Frank odsun\u0105\u0142 \nsi\u0119 zaskoczony jej siln\u0105 i nieoczekiwanie agresywn\u0105 reakcj\u0105. \nNie powiedzia\u0142 nic. Pozwoli\u0142 jej przygotowa\u0107 du\u017c\u0105 srebrn\u0105 \ntac\u0119, ustawi\u0107 fili\u017canki z kt\u00f3rych jedna by\u0142a niemal pe\u0142na, \ndzbanek z kaw\u0105 oraz ma\u0142y dzbanuszek pe\u0142en \u015bwie\u017cego mleka. W \nsalonie o typowo hotelowym umeblowaniu, gdzie sofa, niziutki \nstolik i dwa fotele oraz du\u017ce lustro na przeciwleg\u0142ej do sofy \n\u015bcianie, by\u0142y istotnym elementem kreuj\u0105cym nastr\u00f3j. Ani on \nani ona nie czuli si\u0119 swobodnie. Frank rozsiad\u0142 si\u0119 na jednym \nz foteli. Dwukrotnie zmieni\u0142 jeszcze pozycj\u0119 podczas gdy ona \nstawia\u0142a tac\u0119, nalewa\u0142a kawy, usiad\u0142a w ko\u0144cu w jednym z \nfoteli, kt\u00f3ry najbardziej oddalony by\u0142 od niego. <\/p>\n<ul>\n<li> <\/li>\n<li>Cz\u0119stuj si\u0119, prosz\u0119. Fili\u017canka z lewej jest twoja. \n Mleka? Wybacz, nie pami\u0119tam jak\u0105 kaw\u0119 pijesz. ? \n t\u0142umaczy\u0142a si\u0119 Anna pr\u00f3buj\u0105c rozpocz\u0105\u0107 rozmow\u0119. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Dzi\u0119kuj\u0119. Z mlekiem i z cukrem. Sypi\u0119 zawsze dwie ? \n u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Frank. ? Anno, wybacz je\u015bli \n zaskoczy\u0142a ci\u0119 moja wizyta. Dzieje si\u0119 dzi\u015b ze mn\u0105 \n co\u015b dziwnego i pomy\u015bla\u0142em, \u017ce mo\u017ce mog\u0142aby\u015b mnie \n wys\u0142ucha\u0107, odpowiedzie\u0107 na kilka pyta\u0144, kt\u00f3re mi nie \n daj\u0105 spokoju. To dziwne, nigdy nie miewa\u0142em tego typu \n problem\u00f3w. Dzisiejszy dzie\u0144 jest jednak szczeg\u00f3lny. \n Zupe\u0142nie absurdalny zbieg okoliczno\u015bci doprowadzi\u0142 do \n spotkania szalenie mi\u0142ego starca, kt\u00f3ry pokaza\u0142 mi \n Nowy Jork jakiego istnienia nie podejrzewa\u0142em. ? Frank \n nie zauwa\u017cy\u0142, \u017ce Anna ju\u017c po raz kolejny nabiera tchu \n aby zada\u0107 ciekawskie pytanie w przyd\u0142ugich, zdawa\u0142o \n jej si\u0119 przerwach w monologu Franka. Za ka\u017cdym razem \n powstrzymywa\u0142a si\u0119 i wybiera\u0142a milczenie jakby boj\u0105c \n si\u0119, \u017ce przerwie jej tok my\u015bli, \u017ce wymknie jej si\u0119 \n ten Frank, jakiego dopiero zaczyna\u0142a poznawa\u0107, ten \n m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry obok swojej prostoduszno\u015bci, \n uczciwo\u015bci, prostoty, kt\u00f3r\u0105 ona niejednokrotnie ze \n wstydem nazywa\u0142a w duchu prostactwem, nabiera\u0142 cech \n nowych. Stawa\u0142 si\u0119 typem interesuj\u0105cym. Co\u015b si\u0119 \n dzia\u0142o. Co\u015b, czego ani on ani ona nie przewidzieli. \n Spotkanie tych dwu par, ich czworga, tych szalenie \n odmiennych od siebie osobowo\u015bci mia\u0142o zaowocowa\u0107 \n istotnymi dla wszystkich zmianami. \u017badne z nich nie \n potrafi\u0142o jednak do ko\u0144ca przewidzie\u0107 jak daleko \n posunie si\u0119 ich metamorfoza. ? Just let it go ? czuli \n wewn\u0105trz i poddawali si\u0119 temu g\u0142osowi znik\u0105d. Anna \n obserwowa\u0142a Franka gdy m\u00f3wi\u0142 z p\u0142on\u0105cymi oczami. \n Nigdy takim go nie widzia\u0142a. Przy\u0142apa\u0142a si\u0119 po chwili \n my\u015bl, kt\u00f3ra analizowa\u0142a jego cia\u0142o, zw\u0142aszcza te \n du\u017ce, szalenie m\u0119skie, szorstkie d\u0142onie. \n Potrz\u0105sn\u0119\u0142a szybko g\u0142ow\u0105 jakby chcia\u0142a \n strz\u0105sn\u0105\u0107, przegoni\u0107, przestraszy\u0107 niezno\u015bne \n wyobra\u017cenia. On od kilku minut ju\u017c opowiada\u0142 o \n spotkaniu ze starcem w buddyjskich kolorowych szatach \n mnicha, ukrywanych pod szarym p\u0142aszczem. Kim by\u0142 \n starzec? Anna w pop\u0142ochu stara\u0142a si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 \n w\u0105tki i s\u0142owa, nadrobi\u0107 kilka minut nieuwagi. \n Zdezorientowana zdecydowa\u0142a si\u0119 jednak w ko\u0144cu zada\u0107 \n nie\u015bmia\u0142e pytanie.<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>A wi\u0119c gdzie zdecydowa\u0142e\u015b si\u0119 zamieszka\u0107 z \n Angelik\u0105? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Och. Hmm, wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce wspomnia\u0142em. Wybacz \n zamieszanie, je\u015bli chcesz sam skontaktuj\u0119 si\u0119 z twoim \n znajomym. Wszystko mu wyja\u015bni\u0119.. B\u0119dziemy mieszka\u0107 \n niedaleko. R\u00f3wnie\u017c na Brooklynie. Niedaleko \u015bwi\u0105tyni, \n o kt\u00f3rej wspomnia\u0142em Zrozum, poczu\u0142em, \u017ce nie mog\u0119 \n przegapi\u0107 tej okazji. To zupe\u0142nie niezrozumia\u0142e dla \n mnie zachowanie, zupe\u0142nie absurdalna sytuacja, ale…<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Frank, nie t\u0142umacz si\u0119. nie ma sprawy. Moj przyjaciel \n znajdzie innych lokator\u00f3w. Jest wielu ch\u0119tnych. New \n York to \u017cyj\u0105ce aktywne miasto – przerwa\u0142a mu Anna i \n zaraz poprosi\u0142a aby kontynuowa\u0142 widz\u0105\u0107 \u017ce on tylko \n czeka aby ci\u0105gn\u0105\u0107 dalej opowie\u015b\u0107 o buddystach. <\/li>\n<\/ul>\n– Tam, w tej na wp\u00f3\u0142 zaciemnionej sali, w\u015br\u00f3d tych ludzi \nsiedz\u0105cych w postawie skrzy\u017cnej na pod\u0142odze, mia\u0142em \nwra\u017cenie, to znaczy poczu\u0142em, \u017ce co\u015b si\u0119 ze mn\u0105 dzieje. Nic \nsi\u0119 w\u0142a\u015bciwie nie sta\u0142o tylko ten spok\u00f3j i cisza. To inna \nzupe\u0142nie cisza od tej, kt\u00f3ra towarzyszy mi gdy jestem sam. Gdy \nwsiadam do samochodu po pracy albo rano. Tamtej ciszy nie mog\u0119 \nznie\u015b\u0107. S\u0142ucham najpierw silnika, s\u0142ucham odg\u0142os\u00f3w zza okna \nale po chwili i tak co\u015b zmusza mnie abym w\u0142\u0105czy\u0142 \nradio.Ulubiona stacja rozlu\u017ania mnie. Relaksuje. Tam, w tej \n\u015bwi\u0105tyni, muzyka by\u0142aby intruzem. Potrzebowa\u0142em tej ciszy. \nNigdy czego\u015b takiego nie do\u015bwiadczy\u0142em. Przez kilka minut \nby\u0142em w stanie nie my\u015ble\u0107 od niczym. Zapomnie\u0107 o Angelice i \no.. i po prostu o niczym nie my\u015ble\u0107. To by\u0142o ca\u0142kiem \nprzyjemne uczucie – Frank zdawa\u0142 si\u0119 mowi\u0107 ju\u017c tylko do \nsiebie ze wzrokiem wbitym w okno. Nagle roze\u015bmia\u0142 si\u0119 i \nodwr\u00f3ci\u0142 do niej.<\/p>\n– Wiesz, zawsze uwa\u017ca\u0142em to za kompletna bzdur\u0119, za \ng\u0142upot\u0119, za stek stek k\u0142amstw. – Anna podnios\u0142a tylko brwi ze \nzdumieniem, lekko zaniepokojona, na widok nag\u0142ej gwa\u0142townej \nreakcji Franka – tak, religia, sprawy duchowe, wszystko to by\u0142o \njedynie pi\u0119trz\u0105cymi si\u0119 bez ko\u0144ca bzdurami, powtarzanymi \nwsz\u0119dzie wok\u00f3\u0142. Nie wierzy\u0142em to, co g\u0142osi\u0142y media, nie \nmia\u0142em ochoty s\u0142ucha\u0107 mojej nawiedzonej babki dewotki, nie \npotrafi\u0142em tolerowa\u0107 rozm\u00f3w z Angelik\u0105 w chwilach, gdy mia\u0142a \nt\u0119 wielk\u0105 potrzeb\u0119 powierzania mi swoich prze\u017cy\u0107 duchowych. \n– Och, twoje prze\u017cycia duchowe! – ironizowa\u0142em. O\u015bmiesza\u0142em \nj\u0105 tak d\u0142ugo, tak d\u0142ugo zniech\u0119ca\u0142em do rozm\u00f3w o wierze i \njej przemy\u015bleniach na ten temat, o jej przyjacio\u0142ach \nmuzu\u0142manach, a\u017c poj\u0119\u0142a, zrozumia\u0142a przekaz. Przesta\u0142a \nkiedykolwiek, nie tylko w rozmowie ze mn\u0105, ale i w mojej \nobecno\u015bci porusza\u0107 ten temat. I nagle zacz\u0119\u0142o mi tego \nbrakowa\u0107. Ale oczywi\u015bcie nie potrafi\u0142em si\u0119 przed ni\u0105 do \ntego przyzna\u0107. Co m\u00f3wi\u0119! Nie chcia\u0142em! To by\u0142oby naruszenie \nmojej dumy m\u0119skiej, skaza na honorze. Nadal niezale\u017cnie od \ntego, co wydarzy\u0142o si\u0119 dzisiaj nie chc\u0119 rozmawia\u0107 z \nAngelik\u0105, kt\u00f3ra uzna\u0142aby \u017ce po prostu staram si\u0119 by\u0107 dla \nniej mi\u0142y teraz, gdy w \u017cyje w stresie oczekuj\u0105c na zabieg \npobrania kom\u00f3rek, a potem.. wiadomo.. na dziecko, na wyniki \nzabiegu… Pog\u0142adzi mnie po d\u0142oni, pu\u015bci do mnie oko i na tym \nzako\u0144czy rozmow\u0119. Nie we\u017amie sobie do serca moih zwierze\u0144. – \nFrank zdawa\u0142 si\u0119 na nowo pogr\u0105\u017ca\u0107 w zamy\u015bleniu, a tego Anna \npragn\u0119\u0142a za wszelk\u0105 cen\u0119 unikn\u0105\u0107. Spojrza\u0142a na jego \nrozmarzone oczy, mydlany wzrok, kt\u00f3ry zmieni\u0142 si\u0119 zapewne pod \nmy\u015bli o Angelice. Och, jak trudno by\u0142o jej zrozumie\u0107 \nm\u0119\u017cczyzn! Jak mogli kocha\u0107 tak czule i g\u0142\u0119boko swoje \u017cony \njednocze\u015bnie lekcewa\u017c\u0105\u0107 ich uczucia i my\u015bli. Kocha\u0107 je, \nprzysi\u0119ga\u0107 im mi\u0142o\u015b\u0107, szale\u0107 z zazdro\u015bci, traci\u0107 g\u0142ow\u0119 \nz t\u0119sknoty za nimi, jednocze\u015bnie zdradzaj\u0105c je i zaniedbuj\u0105c, \ntrac\u0105c z nimi kontakt i umiej\u0119tno\u015b\u0107 komunikacji. <\/p>\n– Frank, to wspania\u0142e, co m\u00f3wisz. Ogromnie si\u0119 ciesz\u0119 a \njednak mylisz si\u0119 uwa\u017caj\u0105c \u017ce Angelika ci\u0119 nie zrozumie i \nzlekcewa\u017cy. Zreszt\u0105, mo\u017ce jest w tym odrobina racji. \nPrzeczekaj pierwsze dni kuracji hormonalnej, a\u017c Angelika \nprzyzwyczai si\u0119 do niej. Spr\u00f3buj jednak porozmawia\u0107 z ni\u0105 o \ntym co dzi\u015b si\u0119 wydarzy\u0142o. I nie m\u00f3w jej o naszej rozmowie. \nJestem pewna, \u017ce doceni, \u017ce jej w\u0142a\u015bnie chcia\u0142e\u015b powierzy\u0107 \nswoje do\u015bwiadczenie. Doceni to, wierz mi. By\u0107 mo\u017ce masz \nracj\u0119. Wiesz, najdziwniejsze jest to, \u017ce poszed\u0142em za starcem \nw odruchu dobrej woli i pragnienia zrozumienia czym jest ta \nfascynacja religi\u0105 i duchowo\u015bci\u0105, w momencie gdy zrozumia\u0142em, \n\u017ce starzec jest mnichem, gdy domy\u015bli\u0142em si\u0119, \u017ce prowadzi \nmnie do jednej z tych niewidocznych dla laik\u00f3w \u015bwi\u0105ty\u0144. \nWyobra\u017ca\u0142em sobie min\u0119 mojej \u017cony w momencie gdy opowiem jej \no \u015bwi\u0105tyni i o starcu, o kontemplacji. Ale my\u015bl\u0119, \u017ce nie \njestem w stanie przekaza\u0107 jej tego co czuj\u0119. Wiem, \u017ce brzmi to \nmo\u017ce dziwnie, Anno, ale chc\u0119 \u017ceby\u015b mnie zrozumia\u0142a. Angelika \njest wspania\u0142\u0105 kobiet\u0105, ale uzna \u017ce robi\u0119 to dla niej albo \n.. \u017ce oszala\u0142em. <\/p>\n– A nie robisz tego dla niej? – wpad\u0142a mu w s\u0142owo Anna<\/p>\n– Mo\u017ce i tak. Tak, ale przede wszystkim chc\u0119 j\u0105 zrozumie\u0107. \nNie interesuje mnie religia, nie ciekawi\u0105 do\u015bwiadczenia \nduchowe, nie wierz\u0119 w to, ale chc\u0119 zrozumie\u0107 dlaczego j\u0105 to \ntak poci\u0105ga. <\/p>\n– Musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce odrobin\u0119 sobie przeczysz, ale to… \n– Anna zrezygnowa\u0142a z dalszego ci\u0105gu my\u015bli widz\u0105c niepewn\u0105 \nmin\u0119 Franka, kt\u00f3ra sugerowa\u0142a bliski wybuch niezadowolenia – \nwybacz bezpo\u015brednio\u015b\u0107, my\u015bl\u0119 Franku, \u017ce jest w tobie jednak \njaka\u015b g\u0142\u0119bsza potrzeba, powiedzmy duchowa, kt\u00f3rej istnieniu \nnie chcesz przyzna\u0107 racji bytu. Frank, po co zas\u0142aniasz si\u0119 \nmi\u0142o\u015bci\u0105 do \u017cony, to \u017caden wstyd – odrobina kontemplacji! – \nAnna wybuchn\u0119\u0142a ciep\u0142ym spontanicznym \u015bmiechem, kt\u00f3ry \nsprawi\u0142, \u017ce Frank zamilk\u0142 i zamkn\u0105\u0142 si\u0119 w sobie. Anna po \nchwili ju\u017c \u017ca\u0142owa\u0142a swojego zachowania. – Z\u0142y ruch, z\u0142y \nruch! Och jakim jestem wielkim s\u0142oniem w sklepie porcelany! – \nwyrzuca\u0142a sobie w duchu.<\/p>\n– Frank – podesz\u0142a i po\u0142o\u017cy\u0142a mu d\u0142o\u0144 na ramieniu – \nchcesz jeszcze herbaty?<\/p>\n– Nie. Musz\u0119 ju\u017c i\u015b\u0107. Anna b\u0119dzie si\u0119 niepokoi\u0107. <\/p>\n– Usi\u0105d\u017a. Przepraszam ci\u0119. Nie chcia\u0142am ci\u0119 urazi\u0107 ani \nzdenerwowa\u0107. Usi\u0105d\u017a prosz\u0119 i wypij herbat\u0119. – pro\u015bby Anny \nprzerwa\u0142 d\u017awi\u0119k telefonu. Anna ogl\u0105daj\u0105c si\u0119 jeszcze na \nFranka, wskazuj\u0105c na migi aby usiad\u0142 i pi\u0142 herbat\u0119, \npodnios\u0142a s\u0142uchawk\u0119. <\/p>\n– Och, Wa alaikum salaam, Rabio. Wszystko w porz\u0105dku? \nJeste\u015bcie wszyscy online? Nie siedzia\u0142am przy komputerze. Tak \ntak, ju\u017c za chwil\u0119. Nie nie, oczywi\u015bcie mog\u0119. – m\u00f3wi\u0142a \nprzed\u0142u\u017caj\u0105c pauzy pomi\u0119dzy zdaniami jakby nie by\u0142a pewna co \npowinna odpowiedzie\u0107. By\u0142o jej niezr\u0119cznie wyzna\u0107, \u017ce Frank \nz\u0142o\u017cy\u0142 jej niezapowiedzian\u0105 wizyt\u0119, \u017ce jest zaj\u0119ta, a \nprzecie\u017c wizyta by\u0142a zupe\u0142nie niewinna. Rozmawiaj\u0105c jeszcze \nchwil\u0119 przez telefon spogl\u0105da\u0142a na Franka. Ca\u0142y czas sta\u0142, \nmimo pr\u00f3\u015bb Anny, na stoj\u0105co poci\u0105ga\u0142 herbat\u0119 z fili\u017canki, \ndrobnymi \u0142ykami. W momencie za\u015b, gdy sko\u0144czy\u0142a rozmow\u0119 \nu\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 zupe\u0142nie naturalnie bez z\u0142o\u015bliwo\u015bci, \ntwierdz\u0105c \u017ce musi i\u015b\u0107 a i ona przecie\u017c b\u0119dzie zaj\u0119ta. \nDotkn\u0105\u0142 na po\u017cegnanie jej d\u0142oni. Zrobi\u0142o jej si\u0119 przykro z \npowodu tak nietaktownie zako\u0144czonej rozmowy. Szybko jednak \npodesz\u0142a do komputera i przesun\u0119\u0142a palcami d\u0142oni po ma\u0142ym \nkwadraciku ,kt\u00f3ry w jej laptopie s\u0142u\u017cy\u0142 za myszk\u0119. Wygaszacz \nprzesta\u0142 zas\u0142ania\u0107 ekran i pojawi\u0142o si\u0119 mn\u00f3stwo \nnieuporz\u0105dkowanych ikon po lewej stronie pulpitu. Anna \ndostrzeg\u0142a u do\u0142u ekranu migaj\u0105cy centymetr paska MSN i \nklikn\u0119\u0142a, aby przywo\u0142a\u0107 okno. <\/p>\n– Otw\u00f3rz kamer\u0119. Nie widz\u0119 ci\u0119. – krzycza\u0142a Rabia po \ndrugiej stronie ekranu drukowanymi literami. Kamera by\u0142a \npod\u0142\u0105czona i otwarta. Anna zdecydowa\u0142a si\u0119 jednak na szybki \nreset i ponowne wys\u0142anie zezwolenia na odbi\u00f3r obrazu. Pomog\u0142o. \nWidzia\u0142y sie ju\u017c obie, obraz chwytany przez kamer\u0119 po stronie \nHoustonowskiej wype\u0142nia\u0142y jednak przede wszystkim roze\u015bmiane \ntwarze Sumei i jej m\u0142odszego brata. Ciemne oczy Rabii \npokazywa\u0142y si\u0119 i znika\u0142y gdzie\u015b w tle gdy usi\u0142owa\u0142a \ndoprowadzi\u0107 do porz\u0105dku dzieciaki, kt\u00f3re k\u0142\u00f3ci\u0142y si\u0119 o \nmiejsce nie tylko na siedzeniu przed komputerem, ale i przy \nklawiaturze. Okienko messengera wype\u0142nia\u0142y szeregi \nniezrozumia\u0142ych znak\u00f3w spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych wy\u0142owi\u0107 nale\u017ca\u0142o \nte, kt\u00f3re mia\u0142y jaki\u015b sens. Anna odsy\u0142a\u0142a s\u0142owa pe\u0142ne \npozdrowie\u0144, podzi\u0119kowa\u0144 i zapyta\u0144. Po chwili dopiero gdy \ndzieciaki nacieszy\u0142y si\u0119 zabaw\u0105 kamer\u0105, gdy namacha\u0142y si\u0119 \nwystarczaj\u0105co d\u0142ugo cioci Ani i uciek\u0142y sprzed ekranu, \nkomunikacja z Rabi\u0105 nabra\u0142a konkretniejszych kszta\u0142t\u00f3w. <\/p>\n– S\u0142ysza\u0142am o tej parze z Alabamy. To szalenie mi\u0142o, \u017ce \nFarid zdecydowa\u0142 si\u0119 im pom\u00f3c nieprawda? Naprawd\u0119 \u017cycz\u0119 im \njak najlepiej, nie wyobra\u017cam sobie jak mo\u017cna \u017cy\u0107 w \nma\u0142\u017ce\u0144stwie bezdzietnym. To musi by\u0107 przygn\u0119biaj\u0105ce. <\/p>\n– C\u00f3\u017c, s\u0105 r\u00f3wnie\u017c inne sposoby uzyskania potomstwa w \nma\u0142\u017ce\u0144stwie takie jak adopcja na przyk\u0142ad – Anna wbrew samej \nsobie poczu\u0142a \u017ce jej wypowied\u017a przybiera ton ironiczny – czy \nnie s\u0142ysza\u0142a\u015b o tym wielokrotnie od Farida tak jak ja? – \npytanie by\u0142o w\u0142a\u015bciwie retoryczne, cho\u0107 w pewnym momencie \nAnna poczu\u0142a, \u017ce mog\u0142oby ono t\u0119 retoryczno\u015b\u0107 utraci\u0107, \ngdyby okaza\u0142o si\u0119 \u017ce Rabia rzeczywi\u015bcie nigdy nie mia\u0142a \nokazji us\u0142ysze\u0107 Faridowych teorii na temat adopcji i unikania \nkoncepcji w\u0142asnych dzieci, w \u015bwiecie, gdzie istnia\u0142o tak wiele \nsierot, g\u0142oduj\u0105cych i bezdomnych dzieci. Tok jej domniema\u0144 \nprzerwa\u0142a jednak kr\u00f3tka wiadomo\u015b\u0107 nios\u0105ca odpowied\u017a Rabii – \nTak, tak, s\u0142ysza\u0142am to wielokrotnie. \u017bycie jednak toczy si\u0119 \nw\u0142asnym biegiem, niezale\u017cnie od teorii i pragnie\u0144 – te kilka \ns\u0142\u00f3w ko\u0144czy\u0142 szeroki u\u015bmiech internetowej bu\u017aki. – Mamy \ntroje dzieci, wiem \u017ce on je kocha. Teorie wi\u0119c nie maj\u0105 tu \nju\u017c miejsca. <\/p>\n– C\u00f3\u017c, moja sytuacja jest Rabio jest inna, jak wiesz. <\/p>\n– Wiem – lakoniczna odpowied\u017a po kt\u00f3rej nast\u0105pi\u0142a \nd\u0142u\u017csza chwila ciszy. Anna nie by\u0142a pewna jak zareagowa\u0107. \nMia\u0142a ochot\u0119 zmieni\u0107 temat, kt\u00f3ry niefortunnie poruszy\u0142 \nsprawy kt\u00f3re od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu naznaczone by\u0142y \nnieporozumieniami i urazami. Anna obok ma\u0142ych wspomnie\u0144 jakie \nzachowa\u0142a z chwil ich pomieszkiwania razem jak wielka rodzina w \njednym obszernym domu w Ameryce, posiada\u0142 r\u00f3wnie\u017c to, kt\u00f3re \ndo dzi\u015b bola\u0142y i nie chcia\u0142y si\u0119 zabli\u017ani\u0107. Wsp\u00f3\u0142\u017cycie \ndwu kobiet w jednym domu nie by\u0142o \u0142atwe. Anna stara\u0142a si\u0119 \nbezkutecznie ukry\u0107 swoj\u0105 zazdo\u015b\u0107, kt\u00f3rej \u017ar\u00f3d\u0142em nie \nby\u0142a Rabia ale jej dzieci. Dzieci. Te, kt\u00f3rych ona zdecydowa\u0142a \nsi\u0119 nie mie\u0107. Kilka pierwszych dyskusji z Faridem sko\u0144czy\u0142o \nsi\u0119 fiaskiem jej pragnie\u0144, a tok wywod\u00f3w Farida by\u0142 zbyt \nprzekonuj\u0105cy aby Anna im nie uleg\u0142a. \u017bycie bez dzieci by\u0142o \nprostsze, wygodniejsze. Ostatecznie jednak po\u017cegna\u0142a si\u0119 z \nnadziejami w momencie gdy dowiedzia\u0142a si\u0119 jak bardzo \nniedomaga\u0142 jej system hormonalny, jak wiele zabieg\u00f3w i bada\u0144 \nczeka\u0142oby j\u0105 gdyby zdecydowa\u0142a si\u0119 na ci\u0105\u017c\u0119. Nie \nporzuci\u0142a jednak my\u015bli o dziecku, odsun\u0119\u0142a je tylko. Na \njaki\u015b czas. <\/p>\n– Jeste\u015b tam, Anno? – migaj\u0105ce okienko messengera nie \nprzywo\u0142a\u0142o uwagi Anny, dopiero dzwonek i uparte Hello! kt\u00f3rego \nu\u017cy\u0142a Rabia sprawi\u0142y \u017ce Anna zn\u00f3w po\u0142o\u017cy\u0142a palce na \nklawiaturze laptopa. <\/p>\n– Tak, jestem.<\/p>\n– Anno, kamera nam si\u0119 chyba zn\u00f3w zawiesi\u0142a ale to \nniewa\u017cne. Anno, nie miej do mnie \u017calu, sprawa ta o kt\u00f3rej by\u0107 \nmo\u017ce w og\u00f3le nie powinny\u015bmy rozmawia\u0107 to probem mi\u0119dzy tob\u0105 \na Faridem a jednak je\u015bli mog\u0119 co\u015b powiedzie\u0107, Anno… czasem \nwystarczy po prostu przesta\u0107 ingerowa\u0107 w swoje cia\u0142o i \npozwoli\u0107 mu dzia\u0142a\u0107. Nie wiesz co zdecyduje w\u00f3wczas Allah. \nOstatecznie cz\u0142owiek nie jest w mocy kontrolowa\u0107 pewnych rzeczy \n– tu znowu pojawi\u0142 si\u0119 u\u015bmiech.<\/p>\n-Sugerujesz abym oszuka\u0142a Farida i przesta\u0142a bra\u0107 pigu\u0142ki?<\/p>\n– Nic nie sugeruj\u0119. Decyzja nale\u017cy do ciebie. Rabia \nasekuracyjnie wycofa\u0142a si\u0119 jakby czuj\u0105c \u017ce powiedzia\u0142a o \nwiele za du\u017co, a mo\u017ce to co powiedzia\u0142a mia\u0142o konsekwencje \nnieco inne od zamierzonych. – Anno, musz\u0119 biec. Dzieci strasznie \nrozrabiaj\u0105 w drugim pokoju. Boj\u0119 si\u0119 o mieszkanie kuzyn\u00f3w. \nZreszt\u0105 zbli\u017ca si\u0119 maghrib. Salam alaikum. Pozdrawiam. <\/p>\n <\/p>\n11.<\/font><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\nOstatnie dwa tygodnie by\u0142y dla Angeliki szczeg\u00f3lnie trudne. \nPrzyjmowane codziennie zastrzyki hormonalne sprawi\u0142y, \u017ce czu\u0142a \nsi\u0119 obolala i podra\u017cniona. Wiedzia\u0142a jednak \u017ce zrezygnowanie \nz ca\u0142ej procedury lub lekcewa\u017cenie jej sprawi, \u017ce szanse na \nzap\u0142odnienie drastycznie si\u0119 zmniejsz\u0105. W istocie chodzi\u0142o o \nszczeg\u00f3lnego rodzaju sztuczn\u0105 nadprodukcj\u0119 kom\u00f3rek jajowych, \nkt\u00f3re potem jedna po drugiej mia\u0142y by\u0107 pobierane za pomoc\u0105 \nspecjalnej ig\u0142y z organizmu kobiety. Angelika wzdrygn\u0119\u0142a si\u0119 \nz odraz\u0105 na my\u015bl o tym co jeszcze j\u0105 czeka\u0142o. Tymczasem przy \ndrugim zastrzyku pr\u00f3bowa\u0142a przekona\u0107 Franka aby wykonywa\u0142 je \nw\u0142asnor\u0119cznie. Oszcz\u0119dzi\u0142oby jej to d\u0142ugich minut stania w \nkolejce w oczekiwaniu na codzienny zastrzyk. Frank jednak \nwycofa\u0142 si\u0119 w panice, nie wierz\u0105c w posiadanie najmniejszych \ncho\u0107by umiej\u0119tno\u015bci piel\u0119giarskich. W\u00f3wczas za\u015b, w drugim \ndniu przyjmowania zastrzyk\u00f3w pomoc zaoferowa\u0142a Anna, kt\u00f3rej \nFarid przekaza\u0142 informacj\u0119 o konieczno\u015bci codziennych \nzastrzyk\u00f3w hormonalnych. Anna by\u0142a niemal pewna, \u017ce Frank \nodm\u00f3wi\u0142 Angelice. By\u0142a tak pewna, \u017ce podnosz\u0105c s\u0142uchawk\u0119 i \nwykr\u0119caj\u0105c numer do Angeliki z ledwo\u015bci\u0105 powstrzyma\u0142a \ngwa\u0142town\u0105 ochot\u0119 przej\u015bcia do rzeczy i zaproponowania pomocy \npomijaj\u0105c szereg grzeczno\u015bciowych pyta\u0144 o samopoczucie \nAngeliki i Franka oraz o przebieg kuracji hormonalnej. Anna \nwyczu\u0142a najpierw zdziwnienie, a po chwili wahanie w g\u0142osie \nAngeliki. <\/p>\n– Pomy\u015bl o ile\u017c \u0142atwiejsze b\u0119dzie to dla ciebie i mniej \nstresuj\u0105ce – przekonywa\u0142a Angelika – Zawsze wstaj\u0119 przed \nsi\u00f3dm\u0105, pisz\u0119 i wykonuj\u0119 moj\u0105 codzienn\u0105 bieg po mie\u015bcie w \nposzukiwaniu obraz\u00f3w i natchnienia. Frank powiedzia\u0142 mi gdzie \nmie\u015bci si\u0119 wasze nowe lokum, to niedaleko, na Manhattanie. \nMyli\u0142 si\u0119 wmawiaj\u0105c mi wcze\u015bniej \u017ce jest to na Brooklynie. W \nka\u017cdym razie, Angeliko, dobrze si\u0119 zastan\u00f3w, nie ponowi\u0119 ju\u017c \ntej propozycji – grozi\u0142a przybieraj\u0105c powa\u017cno-\u017cartobliwy ton \ng\u0142osu. Zapad\u0142a kr\u00f3tka chwila ciszy, w kt\u00f3rej Angelika \nzdo\u0142a\u0142a wtr\u0105ci\u0107 tylko lakoniczne wci\u0105\u017c pe\u0142ne wahania – Oh, \nto nie to, Anno…<\/p>\n– Aha! wiem! Chodzi o to, \u017ce nie ufasz mi \u017ce potrafi\u0119 \nrobi\u0107 bezbolesne zastrzyki – ton Anny by\u0142 teraz \nkpiarsko-\u017cyczliwy – kochanie, moja matka jest piel\u0119gniark\u0105. Od \ndziecka przygl\u0105da\u0142am si\u0119 jak robi zastrzyki domowym pacjentom. \nNie wspominaj\u0105c ju\u017c o moim m\u0119\u017cu, kt\u00f3ry \u017cyczy\u0142 sobie abym \nto ja w\u0142a\u015bnie robi\u0142a bolesne zastrzyki jakie zaaplikowano mu \npo ugryzieniu przez psa. Nauczy\u0142am si\u0119 i powiem ci – jestem w \ntym naprawd\u0119 dobra. <\/p>\n– Okay, poddaj\u0119 si\u0119 – Anna za\u015bmiewa\u0142a si\u0119 do woli po \ndrugiej stronie s\u0142uchawki. Cho\u0107 opowie\u015b\u0107 o wypadku Farida nie \nby\u0142a w istocie zabawna, Anna nada\u0142a jej specjalnie dla ucha \nrozm\u00f3wczyni sens komiczno-\u017cartobliwy. Farid jednak nie \nzdzier\u017cy\u0142 i opu\u015bci\u0142 pok\u00f3j zniesmaczony <\/p>\n– No masz, m\u00f3j m\u0105\u017c si\u0119 obrazi\u0142 – Anna westchn\u0119\u0142a i \nzacz\u0119\u0142a \u017cali\u0107 si\u0119 Angelice -obrazi\u0142 si\u0119. A jutro ju\u017c \nwyje\u017cd\u017ca. Na dwa tygodnie. Tak d\u0142ugo. <\/p>\n– Nie chcia\u0142a\u015b jecha\u0107 z nim?<\/p>\n– Nie, to nie jest dobry pomys\u0142. B\u0119dzie tam Rabia i dzieci. \nNie jestem jeszcze gotowa. Ostatnie spotkanie nie przebieg\u0142o \nnajspokojniej. <\/p>\n– Rozumiem. – Angelika \u017ca\u0142owa\u0142a zadanych pyta\u0144 i \nzastanawia\u0142a si\u0119 nad zmian\u0105 kierunku rozmowy – A wi\u0119c \nb\u0119dziesz sama. Wiesz, to rzeczywi\u015bcie dobry pomys\u0142 – \nzastrzyki. Dzi\u0119kuj\u0119 ci serdecznie za pomoc i \u017cyczliwo\u015b\u0107. A \nprzy okazji mog\u0142yby\u015bmy um\u00f3wi\u0107 si\u0119 na poranne rozmowy i \nspacery. <\/p>\n-\u015awietny pomys\u0142 – Anna przysta\u0142a bez chwili wahania cho\u0107 \nka\u017cdy poranek po spacerze przeznacza\u0142a na pisanie. Wiedzia\u0142a \njednak, \u017ce czas sp\u0119dzony z Angelik\u0105 nie b\u0119dzie zmarnowany. \nIntuicja podpowiada\u0142a, aby i\u015b\u0107 za jej wezwaniem. <\/p>\nBy\u0142 to ju\u017c kolejny tydzie\u0144 hormonalnej kuracji Angeliki \noraz wizyt Anny w wynaj\u0119tym mieszkaniu pary z Alabamy. Czwartek. \nTego dnia Anna zaspa\u0142a. Nie obudzi\u0142a si\u0119 na d\u017awi\u0119k budzika. \nWsta\u0142a p\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej, zaspana. Po\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 spa\u0107 \nzdecydowanie wcze\u015bnie, wraz z wybiciem dziesi\u0105tej, a jednak \nbudzi\u0142a si\u0119 dwukrotnie w nocy pod wp\u0142ywem gn\u0119bi\u0105cego j\u0105 od \npocz\u0105tku podr\u00f3\u017cy ameryka\u0144skiej snu od dziecku. Kontakt \ncodzienny z Angelik\u0105 i rozmowy z ni\u0105 jeszcze silniej dzia\u0142a\u0142y \nna wyobra\u017ani\u0119 Anny i pobudza\u0142y do przemy\u015ble\u0144, kt\u00f3re ju\u017c \ndawno porzuci\u0142a. Szczeg\u00f3lnie wa\u017cna by\u0142a rozmowa, kt\u00f3r\u0105 \nprzeprowadzi\u0142y poprzedniego poranka, wa\u017cna by\u0142a dla nich obu. <\/p>\nPoranek by\u0142 wyj\u0105tkowo pochmurny. Niebo do tego stopnia nie \nprzepuszcza\u0142o s\u0142o\u0144ca, \u017ce Angelika i Anna zastanawia\u0142y si\u0119 \nczy spacer by\u0142 w\u0142a\u015bciw\u0105 decyzj\u0105. Anna w zwi\u0105zku z ca\u0142\u0105 \nnieszcz\u0119sn\u0105 histori\u0105 zaspania i przygn\u0119bienia pod wp\u0142ywem \nm\u0119cz\u0105cych j\u0105 sn\u00f3w minionej nocy zaproponowa\u0142a nie\u015bmia\u0142o \n\u015bniadanie. My\u015blala o wyj\u015bciu na miasto w chwil\u0119 po kolejnym \nzastrzyku, kt\u00f3ry Anna zrobi\u0142a pewn\u0105 r\u0119k\u0105 fachowca. Angelika \no\u015bwiadczy\u0142a jednak, \u017ce znacznie przyjemniej by\u0142oby zje\u015b\u0107 \nobfite \u015bniadanie w ich mieszkaniu. Frank ju\u017c ubrany, po \nkonsumpcji porannej kawy szykowa\u0142 si\u0119 do wyj\u015bcia w korytarzu. \nAnna przyj\u0119\u0142a wi\u0119c propozycj\u0119. Wesz\u0142a do kuchni i usiad\u0142a \nprzy stole zaproszona gestem Angeliki. Po chwili postawi\u0142a ona \nna stole ma\u0142\u0105 tack\u0119 pe\u0142n\u0105 zawijanych rogalik\u00f3w z kruchego \nciasta z nadzieniem z truskawek. <\/p>\n– hmm, wygl\u0105daj\u0105 smakowicie. Masz tu w okolicy doskona\u0142\u0105 \npiekarni\u0119 czy\u017c nie?<\/p>\n– O nie! Sama je wczoraj piek\u0142am. Nie lubi\u0119 tego mieszkania, \nnie czuj\u0119 si\u0119 tu jak w domu ale kuchnia jest mi\u0142ym miejscem i \nzaprasza do pichcenia przysmak\u00f3w. Anna unios\u0142a brwi w ge\u015bcie \npodziwu i u\u015bmiechu – Och, bez przesady! Ale czemu nie mia\u0142abym \nwykorzysta\u0107 tych nowoczesnych urz\u0105dze\u0144 kuchennych jakich nie \nmam w Atmore. Sp\u00f3jrz na ten piecyk. Ma tyle opcji \u017ce mo\u017cna \nsi\u0119 pogubi\u0107. Musia\u0142am przestudiowa\u0107 instrukcj\u0119 , kt\u00f3r\u0105 \nw\u0142a\u015bciciel przezornie zostawi\u0142 szufladzie. Zapewne poprzedni \nmieszka\u0144cy mieli podobne problemy jak ja. To mi poprawi\u0142o \nhumor. – Angelika wybuchn\u0119\u0142a swobdnym \u015bmiechem. Zorientowa\u0142a \nsi\u0119 jednak, \u017ce Anna jej nie s\u0142ysza\u0142a. Nie odpowiedzia\u0142a \nu\u015bmiechem na jej u\u015bmiech. Zamyli\u0142a si\u0119. By\u0142a dziwnie \nnieobecna ju\u017c od momentu gdy wesz\u0142a do mieszkania. <\/p>\n– Wszystko w porz\u0105dku Anno? – Angelika dotkn\u0119\u0142a delikatnie \nr\u0119ki siedz\u0105cej przy stole kuchennym. – Anno, czy co\u015b nie tak? <\/p>\n– Ale\u017c nie. Och, przepraszam ci\u0119 Co m\u00f3wi\u0142a\u015b? Okropnym \njestem go\u015bciem. Taki brak taktu! <\/p>\n– Rzeczywi\u015bcie moja droga, to niewybaczalny brak taktu, \npowinna\u015b mi jako\u015b to wynagrodzi\u0107 i… spr\u00f3bowa\u0107 cho\u0107 \njednego rogalika! Na mi\u0142o\u015b\u0107 bosk\u0105 Anno! My\u015bla\u0142am \u017ce \n\u0142\u0105czy nas du\u017co wi\u0119cej, ot, cho\u0107by \u0142akomstwo – ostatnie \ns\u0142owa Angelika m\u00f3wi\u0142a ledwie powstrzymuj\u0105c gwa\u0142towny atak \n\u015bmiechu. Sta\u0142a wci\u0105\u017c przy stole z d\u0142oni\u0105 na biodrze i p\u00f3\u0142 \nzgi\u0119ta poddawa\u0142a si\u0119 drganiom mi\u0119\u015bni. <\/p>\n– Ju\u017c pr\u00f3buj\u0119. Ju\u017c… Hmmm.. wy\u015bmienite ! – Anna \nsi\u0119ga\u0142a d\u0142oni\u0105 po trzeci z kolei rogalik kt\u00f3ry tym razem \nzamierza\u0142a zamoczy\u0107 dla odmiany w fili\u017cance z kaw\u0105, gdy \nus\u0142ysza\u0142a pytanie Angeliki. <\/p>\n– Co ci jest Anno? Wiem, \u017ce co\u015b ci\u0119 gn\u0119bi. Nie zaprzeczaj, \nwidz\u0119 przecie\u017c. Jeste\u015b osob\u0105, kt\u00f3ra absolutnie nie potrafi \nukrywa\u0107 swoich uczu\u0107 ani udawa\u0107. Kiepska z ciebie k\u0142amczucha \nmoja droga.<\/p>\n<ul>\n<li> <\/li>\n<li>Masz racj\u0119. Nie potrafi\u0119 udawa\u0107, ale nie mam ochoty \n m\u00f3wi\u0107 o tym… tkwi to we mnie g\u0142\u0119boko. Nie wiem \n nawet od czego zacz\u0105\u0107. Angela! to jest jaka\u015b bzdura, \n abstrakt, nieporozumienie. Jak po kilku latach \n wsp\u00f3\u0142\u017cycia, po kilku szcz\u0119\u015bliwych latach \n wsp\u00f3\u0142\u017cycia, po wielu rozmowach, k\u0142\u00f3tniach i paktach \n pokojowych mog\u0119 teraz zarzuca\u0107 Faridowi, \u017ce mnie \n unieszcz\u0119\u015bliwia nie godz\u0105c si\u0119 na dziecko!<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>By\u0107 mo\u017ce potrzebowa\u0142a\u015b czasu, aby to zrozumie\u0107. By\u0107 \n mo\u017ce dopiero teraz dojrza\u0142a\u015b do podj\u0119cia niezale\u017cnej \n od m\u0119\u017ca decyzji od w\u0142asnym zyciu. O w\u0142asnym \n szcz\u0119\u015bciu? ? Angelika mrugn\u0119\u0142a porozumiewawczo w \n stron\u0119 Anny chc\u0105c zapewne roz\u0142adowa\u0107 napi\u0119t\u0105 \n sytuacj\u0119 i uspokoi\u0107 gniew Anny. Jej jednak wyda\u0142o si\u0119 \n to niesmaczne i nieodpowiednie. ? Czemu opowiadam o tym \n kobiecie, kt\u00f3rej zupe\u0142nie nie znam, obcej ? \n przy\u0142apa\u0142a szybk\u0105 i niech\u0119tn\u0105 my\u015bl, zaraz jednak \n zmusi\u0142a si\u0119 do u\u015bmiechu i spr\u00f3bowa\u0142a zbagatelizowa\u0107 \n ca\u0142e zaj\u015bcie.<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Anno, przepraszam je\u015bli ci\u0119 urazi\u0142am. Rozumiem twoje \n rozterki. Wierz mi. Poza tym, podziwiam ci\u0119 za \n wytrwa\u0142o\u015b\u0107 i cierpliwo\u015b\u0107. Sam\u0105 siebie r\u00f3wnie\u017c \n podziwiam za cierpliwo\u015b\u0107 w sytuacji gdy m\u00f3j m\u0105\u017c \n coraz bardziej ode mnie si\u0119 oddala i dryfuje sobie \n spokojnie w kierunku kochanki. ? ostatnie s\u0142owa \n sprawi\u0142y, \u017ce Anna gwa\u0142townie podnios\u0142a spuszczon\u0105 \n nad sto\u0142em g\u0142ow\u0119 i spojrza\u0142a towarzyszce prosto w \n oczy<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>A wi\u0119c ty wiesz.. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Oczywi\u015bcie, wiem. A jednak wierzy\u0142am, \u017ce jest to \n sytuacja tymczasowa. Frank mnie potrzebuje, wiem, \u017ce nie \n odejdzie. Wiem. ? jej ton g\u0142osu by\u0142 twardy, \n nieprzyjemny niemal. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Na pewno trudno ci zrozumie\u0107 jak mog\u0119 pogodzi\u0107 si\u0119 z \n JEJ obecno\u015bci\u0105. Nikt nie jest w stanie tego zrozumie\u0107. \n Tylko ja wiem jak to jest by\u0107 drug\u0105 \u017con\u0105, ale nawet \n ja nie wiem w pe\u0142ni dlaczego zdecydowa\u0142am si\u0119 na taki \n zwi\u0105zek. Ale dlaczego, powiedz mi, dlaczego on nie chce \n mojego dziecka, je\u015bli jak twierdzi, kocha mnie? Ja \n pragn\u0119 jego dziecka z mi\u0142o\u015bci dla niego. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Tak jest wygodniej. Tym \u0142atwiej mo\u017cna ukrywa\u0107 \n sytuacj\u0119 podw\u00f3jnego zwi\u0105zku.<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Och, nie b\u0105d\u017a cyniczna, nie uwierz\u0119 w tak\u0105 motywacj\u0119 \n z jego strony. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Czemu nie? To czysty realizm, to pragmatyzm. Nie \n twierdz\u0119, \u017ce Farid nie pokocha twojego dziecka, gdy \n pojawi si\u0119 na \u015bwiecie. Nie twierdz\u0119 nawet, \u017ce nie \n pragnie z tob\u0105 potomstwa, ka\u017cdy zdrowomy\u015bl\u0105cy \n m\u0119\u017cczyzna pragnie potomka, wielu potomk\u00f3w, to \n naturalna sk\u0142onno\u015b\u0107, najbardziej prymitywna, twierdz\u0119 \n natomiast, \u017ce tak bardzo obawia si\u0119 tej ewentualno\u015bci, \n \u017ce zastosuje wszelkie \u015brodki perswazji aby jej \n unikn\u0105\u0107. Ty im w\u0142a\u015bnie uleg\u0142a\u015b. Ulega\u0142a\u015b bardzo \n d\u0142ugo. By\u0107 mo\u017ce nawet wbrew jego naj\u015bmielszym \n oczekiwaniom. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>To prawda, jestem naiwn\u0105 idiotk\u0105. Zakochan\u0105 idiotk\u0105. \n Co wi\u0119c proponujesz? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Zastan\u00f3w si\u0119 czego naprawd\u0119 chcesz.<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Chc\u0119 dziecka. Chc\u0119 aby on r\u00f3wnie\u017c chcia\u0142 tego \n dziecka. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Nie. Zastan\u00f3w si\u0119 czego naprawd\u0119 chcesz niezale\u017cnie \n od tego czego on chce i jak\u0105 on podj\u0105\u0142 decyzj\u0119. \n Zgoda? ? gdy Anna skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 Angelika m\u00f3wi\u0142a \n dalej ? Jutro jest ostatni dzie\u0144 zastrzyk\u00f3w. \n Porozmawiajmy jutro rano. Potem podejmiesz ostateczn\u0105 \n decyzj\u0119 i mam nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dziesz si\u0119 jej \n trzyma\u0107. B\u0119dziesz spokojniejsza i silniejsza. Licz\u0119 na \n wsparcie emocjonalne, i licz\u0119 na twoj\u0105 modlitw\u0119. \n Zbli\u017ca si\u0119 m\u00f3j zabieg. Ju\u017c mam g\u0119si\u0105 sk\u00f3rk\u0119 i \n dr\u017c\u0119 jak zaj\u0105c podczas polowania ? Anna roze\u015bmia\u0142a \n si\u0119 g\u0142o\u015bno po raz kolejny zaskakuj\u0105c Ann\u0119 swoim \n zachowaniem. <\/li>\n<\/ul>\n <\/p>\n <\/p>\nAnna nigdy nie widzia\u0142a Angeliki bardziej spokojnej. Po \nzabiegu porusza\u0142a si\u0119 w tempie trzykrotnie wolniejszym, \nu\u015bmiecha\u0142a si\u0119 trzykrotnie cz\u0119\u015bciej i z cz\u0119stotliwo\u015bci\u0105 \nco kilkana\u015bcie minut wypowiada\u0142a imi\u0119 oczekiwanego dziecka. \nImi\u0119 podw\u00f3jne, Alex Chris, kt\u00f3re mia\u0142o ulec rozdzieleniu w \nmomencie gdy pojawi\u0105 si\u0119 bli\u017aniaki. Kom\u00f3rki mia\u0142y p\u0142e\u0107 \nodmienn\u0105, m\u0119sk\u0105 i \u017ce\u0144sk\u0105, mog\u0142o si\u0119 jednak zdarzy\u0107, \u017ce \njedna z nich nie prze\u017cyje, dziewczynka mia\u0142aby wi\u0119c na imi\u0119 \nAlexandra Christine, a ch\u0142opiec Alexandre Christophe. W ten \nspos\u00f3b ? t\u0142umaczy\u0142a Angelika ? zachowywano pami\u0119\u0107 o \nbli\u017aniaku nawet je\u015bli urodzi\u0107 mia\u0142o si\u0119 tylko jedno. <\/p>\nUrodzi\u0142o si\u0119 tylko jedno. Angelika by\u0142a za\u0142amana. By\u0142a \nr\u00f3wnie\u017c rozczarowana p\u0142ci\u0105 dziecka. Urodzi\u0142a si\u0119 \ndziewczynka i Angelika spogl\u0105da\u0142a na ni\u0105 z rozczarowaniem \npowtarzaj\u0105c wci\u0105\u017c nieodmienne motto ? Oh, \u017ceby\u015b wiedzia\u0142a \njak ci\u0119\u017cko jest by\u0107 kobieta, no ale c\u00f3\u017c.. Frank milcza\u0142. \nBy\u0142 szcz\u0119\u015bliwy. To on w\u0142a\u015bnie postanowi\u0142 zadzwoni\u0107 do Anny \ni zgodnie z obietnic\u0105 dan\u0105 przez Angelik\u0119 przekaza\u0107 nowin\u0119 o \nnowonarodzonej. Angelika jednak po chwili ich rozmowy zabra\u0142a \nFrankowi s\u0142uchawk\u0119 i wda\u0142a si\u0119 w konwersacj\u0119 z Ann\u0105. <\/p>\n<ul>\n<li> <\/li>\n<li>Kochanie, czy wiesz jaka jestem szcz\u0119\u015bliwa? ? \n wybuchn\u0119\u0142a entuzjazmem kt\u00f3ry Anny zupe\u0142nie nie \n zaskoczy\u0142, skwitowa\u0142a to jednak z ironi\u0105 <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Rzeczywi\u015bcie? My\u015bla\u0142am \u017ce jeste\u015b rozczarowana \n p\u0142ci\u0105 dziecka? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>To nie tak. Ja jej po prostu odrobin\u0119 wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 losu \n kobiety. Zaczynam sobie wyobra\u017ca\u0107 w\u0142asny okres \n dorastania, stawania si\u0119 kobiet\u0105, no i p\u00f3\u017aniej? \n m\u0119\u017cczy\u017ani. Wiesz o czym my\u015bl\u0119, prawda? ? Angelika \n za\u015bmia\u0142a si\u0119 nerwowo. ? Ale to nic, ja j\u0105 naucz\u0119 \n tego czego sama nie wiedzia\u0142am, postaram si\u0119 aby \n omin\u0119\u0142a rafy na kt\u00f3re ja wpad\u0142am pe\u0142n\u0105 par\u0105<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Czysta poezja, Angela? Zaczynasz m\u00f3wi\u0107 wierszem. Mam \n nadziej\u0119 \u017ce to macierzy\u0144stwo daje daje \u015bwietne \n talenty. W tym wypadku powinnam sama.. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Tak, tak ? wpad\u0142a jej w s\u0142owo ona ? powinna\u015b \n powinna\u015b. Id\u017a do lekarza, porad\u017a si\u0119 jak za\u0142atwi\u0107 \n to najlepiej i najszybciej. Bo wysychasz. Emocjonalnie, \n nie tylko fizycznie. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Dobrze ju\u017c dobrze, nie wiem. Nie jestem pewna i nie \n zdecydowa\u0142am Angeliko. Ale dam ci zna\u0107 jak podejm\u0119 \n decyzj\u0119. S\u0142ysz\u0119 jakie\u015b terrozyzuj\u0105ce ci\u0119 p\u0142acze. \n Odezwa\u0142a si\u0119 ma\u0142a Christine? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Christina Alexandra. Tak, musz\u0119 lecie\u0107. Pa, trzymaj \n si\u0119 ciep\u0142o. I nie zapominaj o nas.<\/li>\n<\/ul>\n <\/p>\n12<\/b><\/font><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\nAnna z Faridem zostali w Nowym Jorku jeszcze dwa tygodnie, a\u017c \ndo zako\u0144czenia cyklu jego konferencji medycznych. Anna uda\u0142a \nsi\u0119 prosto do domu rodzic\u00f3w na przedmie\u015bciach Londynu. Decyzja \nby\u0142a nag\u0142a, podj\u0119ta pod wp\u0142ywem dyskusji z Faridem, kt\u00f3ra \ncho\u0107 \u0142agodna w przebiegu w istocie bardzo Ann\u0119 zrani\u0142a. \nTematem by\u0142 po raz kolejny problem potomstwa. Farid nie \nzareagowa\u0142 z irytacj\u0105 jak to wielokrotnie wcze\u015bniej bywa\u0142o. \nSpojrza\u0142 na \u017con\u0119 przenikliwie domy\u015blaj\u0105c si\u0119 szybko sk\u0105d \nto uporczywe powracanie tematu, kt\u00f3ry on ju\u017c dawno uzna\u0142 za \nzamkni\u0119ty. Na kilka lat. <\/p>\n<ul>\n<li> <\/li>\n<li>Widz\u0119 \u017ce sukces macierzy\u0144ski Angeliki wzbudzi\u0142 w \n tobie t\u0119 dawn\u0105 Ann\u0119, kt\u00f3ra uwa\u017ca \u017ce spe\u0142ni\u0107 si\u0119 \n mo\u017ce jedynie jako matka ? rzuci\u0142 lekko, bez gniewu ? \n Kochanie. Zapewniam ci\u0119, przyjdzie i na nas czas, ale.. \n nie jestem jeszcze gotowy. Nie chc\u0119 by\u0107 jeszcze ojcem<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Przecie\u017c ju\u017c jeste\u015b ojcem! Od dawna! <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Dobrze, dobrze, nie o tym m\u00f3wi\u0119, poza tym dzieci \n pojawi\u0142y si\u0119 tak szybko \u017ce nie bylo czasu na \n planowanie rodziny z Rabi\u0105. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Ach tak. Rozumiem. Nie m\u00f3wmy ju\u017c o tym. ? Anna \n uci\u0119\u0142a kr\u00f3tko rozmow\u0119<\/li>\n<\/ul>\nOdwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119 do okna poza kt\u00f3rym zacz\u0119\u0142a z wielk\u0105 \nuwag\u0105 obserwowa\u0107 ruch chmur i s\u0142onecznych promieni. Czu\u0142a \njednak, \u017ce ma ochot\u0119 rozp\u0142aka\u0107 si\u0119. Jak dziecko. Na ca\u0142y \ng\u0142os. Wykrzycze\u0107 w z\u0142o\u015bci to czego nie mog\u0142a powiedzie\u0107 \nnawet szeptem. B\u0119dzie mia\u0142a dziecko. B\u0119dzie. Wiedzia\u0142a, \u017ce \nchce dziecka, niezale\u017cnie od tego jakie mia\u0142y by\u0107 konsekwencje \ntej decyzji. By\u0142o jej wszystko jedno. Chcia\u0142a by\u0107 matk\u0105. \nPostanowi\u0142a sama si\u0119 tym zaj\u0105\u0107. Postanowi\u0142a, \u017ce po prostu \npozwoli aby wszystko rozwi\u0105za\u0142o si\u0119 samoistnie. Aby.. po \nprostu zacznie bra\u0107 hormony, kt\u00f3re mia\u0142y wywo\u0142a\u0107 owulacj\u0119 \nkt\u00f3rej zwykle nie miewa\u0142a. Farid trwa\u0107 mia\u0142 w przekonaniu, ze \nhormony kt\u00f3re bierze maj\u0105 w\u0142a\u015bciwo\u015bci antykoncepcyjne. Za \nwszelk\u0105 cen\u0119 nie m\u00f3g\u0142 ich zobaczy\u0107. \u017badnego \u015bladu. Ani \ns\u0142owa o nich. Zachowa\u0107 spok\u00f3j i pozory. <\/p>\nSamolot l\u0105duj\u0105cy w Londynie mia\u0142 niewielkie op\u00f3\u017anienie. \nAnna i Farid nie mogli si\u0119 ju\u017c doczeka\u0107 opuszczenia pok\u0142adu. \nT\u0142um na lotnisku rozdzieli\u0142 ich na chwil\u0119, ka\u017cde na w\u0142asn\u0105 \nr\u0119k\u0119 szuka\u0142o potem walizek a\u017c do momentu gdy spotkali si\u0119 \nprzy wyj\u015bciu i zatrzymali jedn\u0105 taks\u00f3wk\u0119. Farid \nprzyci\u0105gn\u0105\u0142 do siebie i poca\u0142owa\u0142. Urazy nawet te \nnajg\u0142\u0119bsze sz\u0142y zawsze w chwilow\u0105 lub d\u0142u\u017csz\u0105 niepami\u0119c \nwobec nami\u0119tno\u015bci i czu\u0142o\u015bci kt\u00f3rego u siebie wzajemnie \nszukali. Pozosta\u0142e godziny tej mglistej niedzieli sp\u0119dzili w \n\u0142\u00f3\u017cku, kochaj\u0105c si\u0119, ogl\u0105daj\u0105c filmy, jedz\u0105c zam\u00f3wion\u0105 \nchi\u0144szczyzn\u0119 i nadrabiaj\u0105c zaleg\u0142o\u015bci w zarzuconej na kilka \ntygodni podr\u00f3\u017cy korespondencji emailowej. <\/p>\nAnna ca\u0142y rok przygotowywa\u0142a si\u0119 do otwarcia nowej galerii \ni kawiarni. Hormony sta\u0142y si\u0119 nawykiem. Wizyty u zaufanego \nginekologa, przyjaciela Farida i Anny, kt\u00f3ry zgodzi\u0142 si\u0119 \npom\u00f3c jej i zachowa\u0107 dyskrecj\u0119, by\u0142y rzadko\u015bci\u0105. Anna \npozostawia\u0142a jedynie niezmienn\u0105 wiadomo\u015b\u0107 na sekretarce \nlekarza ? Wszystko w porz\u0105dku, brak efekt\u00f3w kuracji. Przez rok \nwi\u0119c nic si\u0119 nie wydarzy\u0142o ? my\u015bla\u0142a. ? czy nie \nnale\u017ca\u0142oby da\u0107 z\u0142o\u017cyc bro\u0144? Zapomnie\u0107 o macierzy\u0144stwie… \n? Anna chcia\u0142a odstawi\u0107 pigu\u0142ki, gdy zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce jej \nniezmienny od dawna okres, pojawiaj\u0105cy si\u0119 z podziwu godn\u0105 \nregularno\u015bci\u0105, sp\u00f3\u017ania\u0142 si\u0119. By\u0142a w\u00f3wczas z wizyt\u0105 u \nrodzic\u00f3w na prowincji. Wkr\u00f3tce zacz\u0119\u0142y si\u0119 naturalne \nsyndromy ci\u0105\u017cy z\u0142e samopoczucie, zawroty g\u0142owy i wymioty. \nTest potwierdzi\u0142 domys\u0142y. Zadzwoni\u0142a do lekarza, spokojnie \npoda\u0142a informacje o swoim stanie, po chwili podnios\u0142a zn\u00f3w \ns\u0142uchawk\u0119 zamierzaj\u0105c dzwoni\u0107 do Farida. Nie by\u0142o go w domu \nani w biurze. Odczu\u0142a ulg\u0119. Wys\u0142a\u0142a mu kr\u00f3tki e-mail ? \nWszystko wskazuje na to, \u017ce zasz\u0142am w ci\u0105\u017c\u0119. Znam twoje \nzdanie na ten temat, ale wydawa\u0142o mi si\u0119 \u017ce jestem ci winna \nt\u0119 informacj\u0119. Do zobaczenia za miesi\u0105c w Londynie. <\/p>\nFarid zadzwoni\u0142 nast\u0119pnego dnia. <\/p>\n<ul>\n<li> <\/li>\n<li>Witaj Anno ? zawiesi\u0142 g\u0142os ? jak si\u0119 czujesz? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Wszystko w porz\u0105dku. Zanim jednak powiesz cokolwiek \n wi\u0119cej, chc\u0119 aby\u015b wiedzia\u0142, \u017ce ja chcia\u0142am tego \n dziecka…<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Wiem, \u017ce chcia\u0142a\u015b, ale co w\u0142a\u015bciwie starasz si\u0119 mi \n powiedzie\u0107. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Wiedzia\u0142am, \u017ce mog\u0119 zaj\u015b\u0107 w ci\u0105\u017c\u0119. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Ah tak.. Czy chcesz powiedzie\u0107 \u017ce nie stosowa\u0142a\u015b \n antykoncepcji?<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Farid, dobrze wiemy oboje co chc\u0119 powiedzie\u0107. Mnie \n interesuje twoja postawa w tej chwili. Co czujesz? Wiem, \n \u017ce jeste\u015b zaskoczony, ale… ale, czy nie cieszysz \n si\u0119? Kochanie.. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Wiesz, szczerze m\u00f3wi\u0105c w tej chwili nie potrafi\u0119 \n my\u015ble\u0107 o czymkolwiek innym jak o tym \u017ce mnie \n ok\u0142ama\u0142a\u015b. Zreszt\u0105, nie wiem, co czuj\u0119. To co nosisz \n jest jeszcze kom\u00f3rk\u0105 zapewne, kiedy robi\u0142a\u015b test? ? \n zawiesi\u0142 na chwil\u0119 g\u0142os gdy Anna nie odezwa\u0142a si\u0119 \n ci\u0105gn\u0105\u0142 ciszej ? zaproponowa\u0142bym ci jej usuni\u0119cie \n gdybym nie wiedzia\u0142 z g\u00f3ry \u017ce i tak tego nie uczynisz.\n <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>O czym ty m\u00f3wisz Farid?<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Wiesz o czym m\u00f3wi\u0119. Zastan\u00f3w si\u0119 i zadzwo\u0144 do mnie \n p\u00f3\u017aniej. Dobranoc ? zako\u0144czy\u0142 gwa\u0142townie rozmow\u0119. <\/li>\n<\/ul>\nAnna usiad\u0142a powoli w fotelu i zacz\u0119\u0142a histerycznie \np\u0142aka\u0107. Po chwili uspokoi\u0142a si\u0119. Wzi\u0119\u0142a sw\u00f3j zeszyt, \nkt\u00f3ry s\u0142u\u017cy\u0142 jej za rodzaj dziennika i pisa\u0142a przez \ngodzin\u0119. Potem ruszy\u0142a do \u0142azienki. Umy\u0142a si\u0119 i przesz\u0142a do \npokoju na modlitw\u0119. Uspokoi\u0142a si\u0119. Wiedzia\u0142a ju\u017c jak \npost\u0105pi.<\/p>\nMin\u0105\u0142 miesi\u0105c. Anna nie pojawi\u0142a si\u0119 w Londynie. \nWys\u0142a\u0142a tylko kr\u00f3tki email ? ?Dosz\u0142o do poronienia. \nChcia\u0142abym aby\u015bmy si\u0119 rozstali. Przyjad\u0119 kt\u00f3rego\u015b dnia po \nswoje rzeczy. Salam alaikum. Uwa\u017caj na siebie. Anna"<\/i><\/p>\nMieszka\u0142a przez kilka miesi\u0119cy u rodzic\u00f3w w ma\u0142ym \nmieszkaniu pod Londynem. Nie pojawia\u0142a si\u0119 w firmie. \nWyznaczy\u0142a zaufan\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0119 aby \u015bledzi\u0142a sprawy \ngalerii i kawiarni. w ko\u0144cu wynaj\u0119\u0142a dwupokojowe mieszkanie w \nLondynie. Mieszka\u0142a sama. Nie odwiedza\u0142a nikogo i nikomu nie \npozwoli\u0142a si\u0119 odwiedza\u0107. Farid kilkakrotnie pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 z \nni\u0105 kontaktowa\u0107 ale nie odbiera\u0142a jego telefon\u00f3w. Nie \nodbiera\u0142a niczyich telefon\u00f3w. Czasami oddzwania\u0142a do wybranych \nos\u00f3b. Farid nie zna\u0142 jej nowego londy\u0144skiego adresu. Kontakty \nsi\u0119 urwa\u0142y. W jednym z emaili zaproponowa\u0142 zachowanie wi\u0119z\u00f3w \nma\u0142\u017ce\u0144stwa. Dla jej dobra. Rozw\u00f3d nie by\u0142 dobrze widziany w \n\u015brodowisku muzu\u0142ma\u0144skim. Anna nie odpowiedzia\u0142a. Uzna\u0142 jej \nmilczenie za zgod\u0119. Przesy\u0142a\u0142 co miesi\u0105c na jej konto \npieni\u0105dze. Wysy\u0142a\u0142 co jaki\u015b czas emaile o podobnej tre\u015bci ? \nT\u0119skni\u0119 za tob\u0105, Anno. Tw\u00f3j m\u0105\u017c.<\/i>" Nigdy nie \nodpowiedzia\u0142a. Jedn\u0105 z os\u00f3b z kt\u00f3rymi zachowa\u0142a nieprzerwany \nkontakt by\u0142a Angelika. Dzwoni\u0142y do siebie regularnie. Angelika \nzapowiedzia\u0142a pewnego dnia wizyt\u0119 jednej z jej przyjaci\u00f3\u0142ek z \nAmeryb ki, kt\u00f3ra przyje\u017cd\u017ca\u0142a do Anglii aby odwiedzi\u0107 \nrodzin\u0119. ? Pomy\u015bl, rogaliki i moje domowe konfitury, \nprzekonywa\u0142a \u017cartobliwie Angela. ? Anna nie potrafi\u0142a \nodm\u00f3wi\u0107. G\u0142os si\u0119 jej jednak za\u0142ama\u0142 i Angelika tkni\u0119ta \nprzeczuciem zapyta\u0142a<\/p>\n<ul>\n<li> <\/li>\n<li>Anno, powiedz mi prawd\u0119. O co chodzi? Czy ty wci\u0105\u017c… \n czy wci\u0105z nosisz to dziecko? ? wypali\u0142a nagle<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Tak ? Anna rozp\u0142aka\u0142a si\u0119 i tamta s\u0142ysza\u0142a w \n s\u0142uchawce ju\u017c tylko jej szloch i poci\u0105ganie nosem. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Pos\u0142uchaj. Kochanie, uspok\u00f3j si\u0119. Jeste\u015b dzielna. No, \n oczywi\u015bcie sama si\u0119 na to zdecydowa\u0142a\u015b. S\u0142uchaj, \n prze\u015bl\u0119 przez Cathy troch\u0119 ciuszk\u00f3w, wiem \u017ce ci ich \n nie b\u0119dzie brakowa\u0142o, ale chc\u0119 by\u015b je mia\u0142a. \n Podarunek ode mnie. Tak bardzo chcia\u0142abym przyjecha\u0107 \n aby ci pom\u00f3c… Kiedy masz rozwi\u0105znie? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Za dwa miesi\u0105ce. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Mo\u017cesz liczy\u0107 na czyj\u0105\u015b pomoc? Matka? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Tak, rodzice moi wiedz\u0105 wszystko. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Farid nie wie… ? Angelika zawiesi\u0142a g\u0142os w tonacji \n bardziej konstatuj\u0105cej ni\u017c pytaj\u0105cej. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Oczywi\u015bcie ze nie wie. Chcia\u0142 abym je usun\u0119\u0142a Angela! \n Wyobra\u017casz sobie? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Nie uno\u015b si\u0119 kochanie, nie warto. Musz\u0119 ko\u0144czy\u0107. \n Christine si\u0119 obudzi\u0142a. Ca\u0142usy. Trzymaj si\u0119 ciep\u0142o. <\/li>\n<\/ul>\nAnna od\u0142o\u017cy\u0142a s\u0142uchawk\u0119 i wr\u00f3ci\u0142a do ma\u0142ego pokoju, \nobok sypialni. Wci\u0105gn\u0119\u0142a zn\u00f3w gumowe r\u0119kawiczki i wr\u00f3ci\u0142a \ndo malowania. Trzy \u015bciany by\u0142y ju\u017c b\u0142\u0119kitne. Jedna w \npo\u0142owie z\u0142ota. To b\u0119dzie ch\u0142opiec ? my\u015bla\u0142a z u\u015bmiechem \nna ustach ? to b\u0119dzie m\u00f3j ma\u0142y ksi\u0105\u017c\u0119. inteligentny i \ndelikatny. B\u0119dzie Polakiem. <\/p>\n <\/p>\n13<\/b><\/font><\/p>\nDear doctor Farid, <\/i><\/p>\nNie chcia\u0142bym marnotrawi\u0107 pa\u0144skiego cennego czasu, ale \nmy\u015bl\u0119, \u017ce chcia\u0142by pan wiedzie\u0107, \u017ce Anna urodzi\u0142a jaki\u015b \nczas temu \u0142adnego, zdrowego syna. Nie znam szczeg\u00f3\u0142\u00f3w. Nawet \ntego dowiedzia\u0142em si\u0119 przypadkiem pods\u0142uchuj\u0105c w\u0142asn\u0105 \n\u017con\u0119, kt\u00f3ra utrzymuje wszystko w tajemnicy na prosb\u0119 Anny. \nC\u00f3\u017c, pomy\u015bla\u0142em ? solidarno\u015b\u0107 m\u0119ska.. ? Nie znam ca\u0142ej \nsprawy, nie rozumiem pana post\u0119powania doktorze, w sumie nie \nmoim zadaniem jest udzielanie panu rad. Ale wydaje mi si\u0119, \u017ce \nwa\u017cne jest dobro tego dziecka. Ja jestem szcz\u0119\u015bliwym ojcem i \npanu \u017cycz\u0119 tego samego, cho\u0107 wiem, \u017ce to uczucie ju\u017c dawno \nnie jest panu obce. <\/i><\/p>\nPozdrawiam. Frank.<\/i><\/p>\nFarid wsta\u0142 po przeczytaniu listu. Od ostatniego emaila Anny \nup\u0142yn\u0105\u0142 rok. Wie\u015bci o niej przyp\u0142ywa\u0142y za po\u015brednictwem \njej matki. Fitrowana prawda ? pomy\u015bla\u0142 oszo\u0142omiony. Nie czu\u0142 \nani zdziwienia ani gniewu. Od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu jedynym \nuczuciem jakie towarzyszy\u0142o my\u015blom o Annie by\u0142a by\u0142a \nprzejmuj\u0105ca t\u0119sknota. Nie mia\u0142 jednak ochoty narzuca\u0107 jej \nsi\u0119 ze swoimi uczuciami, skoro ju\u017c dawno wybra\u0142a my\u015blenie. \nTak by\u0142o jej by\u0107 mo\u017ce \u0142atwiej. Przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 \nsiedzia\u0142 bez ruchu. Jakby odr\u0119twia\u0142y. W ciszy odzywa\u0142 si\u0119 \njedynie brz\u0119k okiennego klimatyzatora. Lato by\u0142o jak zwykle \nupalne w Pakistanie. Od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu sp\u0119dza\u0142 \nwszystkie wolne chwile w Karachi. Rabia rzadko odwiedza\u0142a go w \nLondynie. <\/p>\nNagle wsta\u0142 i podszed\u0142 do okna. Ods\u0142oni\u0142 je i s\u0142o\u0144ce \nzala\u0142o natychmiast pok\u00f3j. Si\u0119gn\u0105\u0142 d\u0142oni\u0105 po kubek z dawno \nwystyg\u0142\u0105 herbat\u0105 z mlekiem. Upi\u0142 \u0142yka i skrzywi\u0142 si\u0119. \nPodszed\u0142 zn\u00f3w do biurka i spojrza\u0142 na email. W ko\u0144cu usiad\u0142 \nz powrotem i otworzy\u0142 now\u0105 wiadomo\u015b\u0107. Kilka d\u0142ugich minut \nmin\u0119\u0142o zanim wystuka\u0142 pierwsze s\u0142owa ? Najdro\u017csza Anno… <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n<\/body><\/p>\n<\/html><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Moje drogie dziecko Moje drogie dziecko… 1. Te fotele by\u0142y tak szalenie wygodne, wygi\u0119te odpowiednio do cia\u0142a […]<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"class_list":["post-4775","page","type-page","status-publish","hentry"],"spectra_custom_meta":{"_edit_lock":["1598284342:2"],"_edit_last":["2"],"_wp_page_template":["default"],"_uag_page_assets":["a:9:{s:3:\"css\";s:0:\"\";s:2:\"js\";s:0:\"\";s:18:\"current_block_list\";a:0:{}s:8:\"uag_flag\";b:0;s:11:\"uag_version\";s:10:\"1776190721\";s:6:\"gfonts\";a:0:{}s:10:\"gfonts_url\";s:0:\"\";s:12:\"gfonts_files\";a:0:{}s:14:\"uag_faq_layout\";b:0;}"]},"uagb_featured_image_src":{"full":false,"thumbnail":false,"medium":false,"medium_large":false,"large":false,"1536x1536":false,"2048x2048":false,"trp-custom-language-flag":false,"illdy-blog-list":false,"illdy-widget-recent-posts":false,"illdy-blog-post-related-articles":false,"illdy-front-page-latest-news":false,"illdy-front-page-testimonials":false,"illdy-front-page-projects":false,"illdy-front-page-person":false},"uagb_author_info":{"display_name":"Joanna Choluj","author_link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/blog\/author\/joannacholuj\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"Moje drogie dziecko Moje drogie dziecko… 1. Te fotele by\u0142y tak szalenie wygodne, wygi\u0119te odpowiednio do cia\u0142a […]","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4775"}],"collection":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4775"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4775\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4776,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4775\/revisions\/4776"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4775"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}

{"id":4775,"date":"2020-08-24T17:52:01","date_gmt":"2020-08-24T15:52:01","guid":{"rendered":"http:\/\/joannacholuj.pl\/?page_id=4775"},"modified":"2020-08-24T17:52:01","modified_gmt":"2020-08-24T15:52:01","slug":"moje-drogie-dziecko-powiesc","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/moje-drogie-dziecko-powiesc\/","title":{"rendered":"Moje drogie dziecko – powie\u015b\u0107"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

\n
\n
\n
\nMoje drogie dziecko<\/title> \n<\/head><\/p>\n<body><\/p>\nMoje drogie dziecko…<\/font><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n1.<\/font><\/p>\nTe fotele by\u0142y tak szalenie wygodne, wygi\u0119te odpowiednio do \ncia\u0142a ludzkiego, niby le\u017canki, wy\u015bcie\u0142ane ciemnoniebieskim \nmateria\u0142em. Gdyby nie ch\u0142\u00f3d przestronnego pomieszczenia Anna \nby\u0142aby zasn\u0119\u0142a w kilka sekund. O dwa fotele dalej w przy samej \nszybie kt\u00f3ra oddziela\u0142a od przej\u015bcia do drugiej hali \nodpoczywa\u0142 starszy m\u0119\u017cczyzna, poza nim ani w pierwszym ani w \ndrugim rzedzie nie by\u0142o nikogo. Cisza i spok\u00f3j. Czasami \nchrapanie m\u0142odzie\u0144ca o d\u0142ugich nogach, kt\u00f3ry wyci\u0105gn\u0105\u0142 \nsi\u0119 tu\u017c za ni\u0105. Powieki opada\u0142y ze zm\u0119czenia, \npowstrzymywa\u0142a si\u0119 jeszcze chwil\u0119 si\u0142\u0105 woli przed \nza\u015bni\u0119ciem, ale sen by\u0142 silniejszy. \u015ani\u0142a przez kilka \nsekund. Kilka sekund wystarczy\u0142o aby przy\u015bnic ten dziwaczny \nsen, kt\u00f3rego nie mog\u0142a p\u00f3\u017aniej zapomniec. Za nic. To dziwne. \nSny przecie\u017c zapomina si\u0119 tak szybko. Ale nie ten. <\/p>\nUsn\u0119\u0142a zn\u00f3w. A przecie\u017c przysiad\u0142a tu jedynie na chwil\u0119. \nW oczekiwaniu na niego. A przecie\u017c nie chcia\u0142a ju\u017c spac i \n\u015bnic dalszego ci\u0105gu tego snu o makabrycznie snuj\u0105cych si\u0119 \nw\u0105tkach z ni\u0105 w roli g\u0142\u00f3wnej, w roli czarnego charakteru. \nZn\u00f3w obudzi\u0142a si\u0119 wraz z g\u0142o\u015bniejszym chrapni\u0119ciem \nm\u0119\u017cczyzny \u015bpi\u0105cego na le\u017cance za ni\u0105. Przykry\u0142a si\u0119 \nkurtk\u0105 po sam nos i zacz\u0119\u0142a uwa\u017cnie obserwowac przesuwaj\u0105ce \nsi\u0119 leniwie po pasach startowych samoloty r\u00f3\u017cnych linii \nlotniczych. Najbli\u017cszej szyby British Airways w\u0142a\u015bnie \nprzyjmowa\u0142 pasa\u017cer\u00f3w na pok\u0142ad. Szeroki r\u0119kaw korytarza \nszczelnie przylega\u0142 do \u015bciany samolotu. Obserwowa\u0142a nie \nlicz\u0105c minut. W pewnym momencie, spanikowana spojrza\u0142a na \nzegarek w kom\u00f3rce. Jeszcze dwadzie\u015bcia minut do um\u00f3wionego \nspotkania z Faridem. Zawsze by\u0142a za wcze\u015bnie. Nie znosi\u0142a si\u0119 \nsp\u00f3\u017aniac i nie tolerowa\u0142a sp\u00f3\u017anialskich. Zawsze wola\u0142a by\u0107 \np\u00f3\u0142 godziny wcze\u015bniej. W razie nieprzewidzianych okoliczno\u015bci \n? t\u0142oku na drodze, zmiany planu odlot\u00f3w. Mieli oboje \nca\u0142kowicie r\u00f3\u017cne podej\u015bcie do czasu. On wyluzowany, zawsze \nwkracza\u0142 na peron, wskakiwa\u0142 do autobusu, przybiega\u0142 do bramki \nlotniczej w ostatniej chwili. Ona nie znosi\u0142a stresu przed \npodr\u00f3\u017c\u0105, po\u015bpiechu i obaw o sp\u00f3\u017anienie, utrat\u0119 \npo\u0142\u0105czenia. Na szcz\u0119\u015bcie od kilku lat ju\u017c podr\u00f3\u017cowali \nniezale\u017cnie od siebie. Je\u015bli podr\u00f3\u017cowali razem, ka\u017cde z \nnich, zabiegane, zaj\u0119te w\u0142asnymi sprawami przybywa\u0142o na \nspotkanie przed podr\u00f3\u017c\u0105 samodzielnie. Pami\u0119ta\u0142a jednak te \nlata na pocz\u0105tku ich zwi\u0105zku, gdy ona zawsze wola\u0142a \npodr\u00f3\u017cowac z nim. W jego towarzystwie. On rezerwowa\u0142 loty i \nkupowa\u0142 bilety online. W ostatniej chwili. Jego system \nsprawdza\u0142 si\u0119, by\u0142 efektywny. Ceny bilet\u00f3w przez niego \nzakupionych zawsze by\u0142y ni\u017csze od tych kt\u00f3re ona zdo\u0142a\u0142a \nwyszukac online. Podda\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu. Do dzi\u015b on kupowa\u0142 \nbilety. Jeden email z prosb\u0105 i dok\u0142adnymi datami. Nie zdarzy\u0142o \nsi\u0119, aby zapomnia\u0142. Wiedzia\u0142a, \u017ce mo\u017ce na niego liczyc. A \njednak podr\u00f3\u017cowanie niezale\u017cne by\u0142o zdrowsze. Przynios\u0142o \nodpre\u017cenie i spok\u00f3j umys\u0142u obojgu. Choc ona nie mog\u0142a \npogodzic si\u0119 pocz\u0105tkowo z my\u015bl\u0105 o samotno\u015bci przed i w \ntrakcie podr\u00f3\u017cy, on nie m\u00f3g\u0142 prze\u0142kn\u0105c my\u015bli o jej \nsamotnych wypadach i niezale\u017cno\u015bci, o wszystkich tych \nprzystojnych podr\u00f3\u017cuj\u0105cych flirciarzach, kt\u00f3rych zna\u0142 jak \nnikt. Czy\u017c nie nale\u017ca\u0142 do tego samego rodzaju ? podr\u00f3\u017cnych \nuwodzicieli – jak m\u00f3wi\u0142a sama? <\/p>\nPodnios\u0142a si\u0119. W oddali us\u0142ysza\u0142a g\u0142os kobiecy \nzapowiadaj\u0105cy otwarcie bramki dla lotu do Nowego Jorku. A jego \njeszcze nie by\u0142o. Nie zd\u0105\u017c\u0105 si\u0119 zapewne nawet wsp\u00f3lnie \nnapi\u0107 herbaty. Anna za\u0142o\u017cy\u0142a lekki p\u0142aszczyk, ma\u0142y zgrabny \nplecaczek kt\u00f3ry zast\u0119powa\u0142 jej torebk\u0119 ? nawyk od lat, \nkt\u00f3ry wpoi\u0142a sobie pod wp\u0142ywem rady jej ulubionego ?lekarza \nod ko\u015bci". Wci\u0105\u017c s\u0142ysza\u0142a jego uwagi ? prosz\u0119 nie \nnosi\u0107 nic na jednym ramieniu. Prosz\u0119 nosi\u0107 podk\u0142adk\u0119 pod \npraw\u0105 stop\u0105. Nie jest pani przecie\u017c ju\u017c dzieckiem. Ile razy \nmo\u017cna pani\u0105 strofowa\u0107, pani Anno! – Kochany stary profesor, \nkt\u00f3ry wszystkich bez wyj\u0105tku pacjent\u00f3w traktowa\u0142 jak \nniesforne dzieci. <\/p>\nAnna skierowa\u0142a si\u0119 nieco oci\u0119\u017cale w kierunku ma\u0142ej \nkafejki Nescafe tu\u017c obok sali z wygodnymi le\u017cankami. Lotnisko \nHeathrow by\u0142o jej ulubionym. Zna\u0142a je jak w\u0142asn\u0105 kiesze\u0144, \ndzi\u015b jednak czu\u0142a si\u0119 troch\u0119 zdezorientowana i zagubiona. \nUsadowszy si\u0119 ju\u017c przy jednym ze stolik\u00f3w, zam\u00f3wszy kaw\u0119 z \nmlekiem, bez cukru, zda\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce nie ma apaszki. \nMusia\u0142a zosta\u0107 na le\u017cance. Wr\u00f3ci\u0142\u0105 si\u0119 po ni\u0105, \npozostawiaj\u0105c na krze\u015ble p\u0142aszczyk, walizk\u0119 na k\u00f3\u0142kach i \ntorebk\u0119 biorac z sob\u0105. Jest! Cienka jedwabna wi\u015bniowa apaszka \nzsun\u0119\u0142\u0105 si\u0119 pod siedzenie. Wracaj\u0105c do stolika i stygn\u0105cej \nkawy Anna dostrzeg\u0142a ju\u017c z odleg\u0142o\u015bci kilku krok\u00f3w \nmachajacego do niej i u\u015bmiechaj\u0105cego si\u0119 Farida, kt\u00f3ry sta\u0142 \nprzy ladzie zamawiaj\u0105c z pewno\u015bci\u0105 r\u00f3wnie\u017c chai, herbat\u0119 z \nmlekiem. <\/p>\n– Witaj kochanie. \u0179le wygl\u0105dasz. Co\u015b nie tak? ? przywita\u0142 \nj\u0105 czule dotykaj\u0105c jej d\u0142oni. Nigdy nie przyzwyczai\u0142a si\u0119 do \njego azjatyckiej natury i nawyk\u00f3w, kt\u00f3re nie pozwola\u0142y mu na \nwyra\u017cenie czu\u0142o\u015bci w\u015br\u00f3d obcych. Jej, Polce, kt\u00f3ra ju\u017c w \ndzieci\u0144stwie przenios\u0142a si\u0119 do Anglii, przyzwyczajonej do \notwartej i przyjaznej kultury europejskiej brakowa\u0142o \npoca\u0142unk\u00f3w na powitanie, tych intymnych dotkni\u0119\u0107 policzka i \nzapachu jego dezodorantu i after shave, blisko, tu\u017c przy jej \ntwarzy, w\u0142osach, ciele. Brytyjskie zimne maniery by\u0142y jej obce, \npodobnie jak muzu\u0142ma\u0144ski, zdystansowany i ch\u0142odny styl bycia, \nkt\u00f3ry wyra\u017anie zaznacza\u0142 odmienno\u015b\u0107 p\u0142ci. To, co \nakceptowa\u0142a w \u015brodowisku muzu\u0142ma\u0144skim Pakistanu i kraj\u00f3w \narabskich, tego nie potrafi\u0142a przyj\u0105\u0107 w otoczeniu europejskim. \nPrzeszkadza\u0142a jej ta dwulicowo\u015b\u0107, ta hipokryzja, ta gra, \nkt\u00f3r\u0105 gra\u0142a jako Europejka, \u017cona muzu\u0142manina. A przecie\u017c \ntyle lat ju\u017c min\u0119\u0142o i przyzwyczai\u0142a si\u0119 do kompromis\u00f3w, do \ntajemnic i uk\u0142ad\u00f3w. Akceptowa\u0142a \u017cycie takim jakie jest, nie \nmia\u0142a z\u0142udze\u0144. Ju\u017c nie. Marze\u0144 te\u017c ju\u017c nie mia\u0142a. Tylko \nsny. <\/p>\n– Dzi\u015b kilkakrotnie \u015bni\u0142 mi si\u0119 ten sam sen. Jakby \nhistoria w odcinkach. Obudzi\u0142am si\u0119 o pi\u0105tej. Gwa\u0142townie. \nWtedy po raz pierwszy widzia\u0142am t\u0119 scen\u0119 ? siebie sam\u0105 \ntrzymaj\u0105c\u0105 na r\u0119kach niemowl\u0119. Zostawi\u0142am je na chwil\u0119. \nSekundy mija\u0142y jak godziny. Us\u0142ysza\u0142am p\u0142acz za plecami. \nDziecko spad\u0142o z \u0142\u00f3\u017cka. Pami\u0119tam w\u0142asne przera\u017cenie. Ten \nhorror. T\u0119 dezorientacj\u0119. Przytuli\u0142am je do piersi i zacz\u0119\u0142o \nssa\u0107. Dalej nic. Obudzi\u0142am si\u0119. Wsta\u0142am. Ba\u0142am si\u0119, \u017ce \nje\u015bli przy\u0142o\u017c\u0119 jeszcze raz g\u0142ow\u0119 do poduszki sen snu\u0107 \nb\u0119dzie si\u0119 dalej. I rzeczywi\u015bcie. Ale wiesz. Dopiero tu, o tam \n? wskaza\u0142a ruchem podbr\u00f3dka, na le\u017cankach, przy\u015bni\u0142am ci\u0105g \ndalszy. Och, jeszcze bardziej przera\u017caj\u0105cy. <\/p>\n– Jeste\u015b przem\u0119czona. Nie mo\u017cesz tyle pracowa\u0107. To ten \nprojekt, kt\u00f3ry ci\u0119 wyka\u0144cza, st\u0105d te absurdalne sny.<\/p>\n– Dlaczego uwa\u017casz \u017ce absurdalne? Nie s\u0105dzisz \u017ce to s\u0105 \njakie\u015b sygna\u0142y ze strony mojej pod\u015bwiadomo\u015bci? Jakie\u015b \nutajnione, usuni\u0119te w cie\u0144 pragnienia. <\/p>\n– Co masz konkretnie na mysli Anno? ? spojrzenie zimne i \nostre Farida sprawi\u0142o, \u017ce Anna postanowi\u0142a zmieni\u0107 temat, \n\u017ca\u0142owa\u0142a, \u017ce opowiedzia\u0142a mu sen. Och, \u017ca\u0142owa\u0142a, \u017ce po \nraz kolejny poruszy\u0142a temat, nad kt\u00f3rym dyskusja ko\u0144czy\u0142a \nsi\u0119 zawsze w ten sam spos\u00f3b. Oboje wiedzieli, \u017ce dotkn\u0119li \ntematu tabu, kt\u00f3ry ju\u017c od miesi\u0119cy nie pojawia\u0142 si\u0119 w ich \nrozmowach. Odk\u0105d Anna zrezygnowa\u0142a z k\u0142\u00f3tni. Odk\u0105d \nprzyj\u0119\u0142a jego warunki kilka lat wcze\u015bniej. <\/p>\n– Nic nie mam na my\u015bli. A jak tam dzieci? Zdrowe? Wszystko w \nporz\u0105dku? Tak dawno ich nie widzia\u0142am. <\/p>\n– Tak tak, wszystko w porz\u0105dku. Wczoraj odprowadzi\u0142em Rabi\u0119 \nna samolot do Houston. B\u0119d\u0119 si\u0119 z nimi widzia\u0142 za tydzie\u0144. \nMasz mo\u017ce ochot\u0119 przyjecha\u0107? <\/p>\n– Nie, nie. ? Anna sp\u0142oszona zastanawia\u0142a si\u0119 jaki pow\u00f3d \npoda\u0107 odrzucenia propozycji. Czy nie wiedzia\u0142, jak trudno by\u0142o \njej utrzymywa\u0107 dobre relacje z Rabi\u0105? Nigdy nie stara\u0142 si\u0119 \njej zrozumie\u0107. Zawsze tylko zarzuca\u0142 jej egoizm tymczasem? Eh, \nzn\u00f3w rozczula\u0142a si\u0119 nad sob\u0105. ? Nie wiesz, mo\u017ce innym \nrazem. Czas mam \u015bci\u015ble zaplanowany. Ale dzi\u0119kuj\u0119 za \npropozycj\u0119. Pozdr\u00f3w j\u0105 ode mnie. Chod\u017amy ju\u017c mo\u017ce. \nOdprowadz\u0119 ci\u0119 do bramki. Tw\u00f3j lot jest kilkana\u015bcie minut \nprzed moim. Ju\u017c trzeci raz prosz\u0105 sp\u00f3\u017anialskich o zg\u0142oszenie \nsi\u0119 do odprawy. <\/p>\n– Jeszcze zd\u0105\u017cymy. Spokojnie. W ka\u017cdym razie chcia\u0142bym, \naby\u015b uwa\u017ca\u0142a na siebie. Masz ju\u017c rezerwacj\u0119 w Days-In. Tu \ns\u0105 twoje dane ? Farid poda\u0142 jej kartk\u0119 z wydrukiem rezerwacji \nhotelowej. ? O kt\u00f3rej b\u0119dziesz dok\u0142adnie w Pensacola? \nDwudziesta druga dziesi\u0119c. Dwa po\u0142\u0105czenia. Tak mi przykro \nkochanie, \u017ce nie uda\u0142o mi si\u0119 za\u0142atwic nic lepszego. ? Farid \nwpatrywa\u0142 si\u0119 przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 w jej bilet. – Zadzwo\u0144 \ndo mnie po przylocie. Na kom\u00f3rk\u0119. Jutro zainstaluj\u0119 lini\u0119 212 \nw biurze. Dopiero jutro. Ja b\u0119d\u0119 w Stanach w samo po\u0142udnie. \nDobrze mo\u017cemy i\u015b\u0107 ? Farid jednym \u0142ykiem dopi\u0142 swoj\u0105 kaw\u0119 \nz mlekiem. Wsta\u0142, rozejrza\u0142 si\u0119 i jego wzrok spocz\u0105\u0142 na \nwidocznym w oddali biurze British Airways. ? Wiesz, zajrzyjmy \njeszcze na chwil\u0119 do Brytyjczyk\u00f3w. Nie ma kolejki. Jestem \npewien, \u017ce tego sama nie zrobisz po przylocie do USA. Poka\u017c mi \nsw\u00f3j bilet. ? Farid szybkim ruchem poda\u0142 oba bilety sw\u00f3j i \nAnny obs\u0142uguj\u0105cej biuro british airways m\u0142odej kobiecie w \npodobnym do stuardessowskiego granatowym uniformie z czerwonym \nakcentem koszuli i apaszki. <\/p>\n– Oboje pa\u0144stwo zyskuj\u0105 dodatkowe tysi\u0105c punkt\u00f3w. Prosz\u0119 \noto aktualny stan konta w systemie Miles Away. Wkr\u00f3tce mog\u0105 \npa\u0144stwo liczyc na darmowy lot. ? u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 szeroko \nobs\u0142uguj\u0105ca<\/p>\n– Dzi\u0119kujemy ? oboje skierowali si\u0119 ku bramce lotu do \nNowego Jorku. Stuardzi przyjmowali na pok\u0142ad kilka ostatnich w \nkolejce os\u00f3b. Anna stan\u0119\u0142a z dala i spogl\u0105da\u0142a w milczeniu \nna Farida, jego sylwetk\u0119 postawn\u0105 wysok\u0105, jego powi\u0119kszaj\u0105cy \nsi\u0119 z ka\u017cdym rokiem brzuszek osoby sp\u0119dzaj\u0105cej wiele godzin \nprzed komputerem. Ostatnio przecie\u017c ca\u0142y sw\u00f3j czas \npo\u015bwi\u0119ca\u0142 otwartej przed trzema laty firmie \ninformatyczno-telekomunikacyjnej, kt\u00f3rej nowe biura powstawa\u0142y \njak grzyby po deszczu w nowych wci\u0105\u017c lokalizacjach na ca\u0142ym \n\u015bwiecie. Coraz rzadziej pojawia\u0142 si\u0119 w szpitalu, kt\u00f3ry \nza\u0142o\u017cyli wsp\u00f3lnymi si\u0142ami w Karachi. Coraz rzadziej \nprzyjmowa\u0142 pacjent\u00f3w. Interesowa\u0142y go jedynie przypadki \nnajtrudniejsze, szczeg\u00f3lne. Pozosta\u0142e pozstawia\u0142 uczniom i \nkolegom. Nie opuszcza\u0142 jednak \u017cadnego z sympozj\u00f3w naukowych i \nlekarskich. Nie odrzuca\u0142 \u017cadnego zaproszenia na konferencje \nmedyczne. Jedna z nich odbywa\u0142a si\u0119 w\u0142a\u015bnie w Nowym Jorku. \nFarid wr\u0119czy\u0142 w\u0142a\u015bnie jako ostatni bilet stewardessie i \nzamiast pod\u0105\u017cy\u0107 grzecznie korytarzem na pok\u0142ad, odwr\u00f3ci\u0142 \nsi\u0119 jeszcze do niej i rzucaj\u0105c kilka s\u0142\u00f3w wyja\u015bnienia \nobs\u0142udze ruszy\u0142 ku Annie. <\/p>\n– Kochanie, uwa\u017caj na siebie. B\u0119d\u0119 za tob\u0105 t\u0119skni\u0142 i \nczeka\u0142 na ciebie w Nowym Jorku. Aha, pami\u0119taj ? tylko Toyota, \nnie wypo\u017cyczaj nic innego. ? dotkn\u0105\u0142 delikatnie jej w\u0142os\u00f3w \ni r\u0105k, dostrzeg\u0142a b\u0142ysk czu\u0142o\u015bci i po\u017c\u0105dania w jego \noczach. Tak lubi\u0142a te ciemne oczy, te zmru\u017cone powieki i \nd\u0142ugie rz\u0119sy uwodziciela. ? I love you baby. <\/p>\n– Ja te\u017c ci\u0119 kocham ? odpowiedzia\u0142a przekornie po polsku. \n? id\u017a ju\u017c. Czekaj\u0105. <\/p>\nZosta\u0142a sama. Spogl\u0105da\u0142a jeszcze przez chwil\u0119 na \nkrz\u0105taj\u0105c\u0105 si\u0119 obs\u0142ug\u0119 bramki, na zamkni\u0119te ju\u017c po chwili \ndrzwi, kt\u00f3re przed chwil\u0105 prowadzi\u0142y na pok\u0142ad samolotu do \nNowego Jorku. Zapowiadali lot do Pensacola. Sp\u00f3\u017aniony \ndziesi\u0119\u0107 minut. Ruszy\u0142a w kierunku swojej bramki my\u015bl\u0105c o \nczekaj\u0105cej j\u0105 podr\u00f3\u017cy, o pogodzie w Pensacola. Zapowiadali \nupalne lato. Floryda przywita j\u0105 zapewne s\u0142o\u0144cem, jak zawsze. \nNie pojawia\u0142a si\u0119 tam przecie\u017c nigdy por\u0105 zimow\u0105. Nigdy w \npe\u0142ni lata, gdy upa\u0142 nie pozwala\u0142 opuszcza\u0107 przez wi\u0119ksz\u0105 \ncz\u0119\u015b\u0107 dnia zacienionych \u015bcian domu. Lubi\u0142a Alabam\u0119 i \nFlorid\u0119 wiosn\u0105, kt\u00f3ra przypomina\u0142a europejskie lato. Ale \ndlaczego on zawsze musia\u0142 by\u0107 tak zasadniczy i tak? okrutny. \nOch, jak mog\u0142a kocha\u0107 m\u0119\u017cczyzn\u0119 o tak apodyktycznym \ncharakterze? Ale te jego oczy. I dotyk, delikatny i czu\u0142y, \nintymny. Nie wierzy\u0142a, aby jakikolwiek inny m\u0119\u017cczyzna m\u00f3g\u0142 \nby\u0107 bardziej m\u0119ski i kobiecy jednocze\u015bnie. Androgyn! ? \nza\u015bmia\u0142a si\u0119 nagle g\u0142o\u015bno ? przednia my\u015bl. Genialna. M\u00f3j \nukochany androgyn. Dobry temat na ksi\u0105\u017ck\u0119. A mo\u017ce powinnam \np\u00f3j\u015b\u0107 w \u015blady pani Nydell pisz\u0105c Zrozumie\u0107 Hindus\u00f3w! Oh, \npowsta\u0142aby chyba raczej groteska! Pastisz. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n2.<\/font><\/p>\nFrank obudzi\u0142 si\u0119 tego ranka wcze\u015bniej , otworzy\u0142 oczy i \nspojrza\u0142 na zegarek. By\u0142a pi\u0105ta. Za godzin\u0119 mia\u0142 wstac i \nprzygotowac si\u0119 do wyj\u015bcia do pracy. Spojrza\u0142 na \u017con\u0119, \nkt\u00f3ra spa\u0142a odwr\u00f3cona do niego ty\u0142em. Poruszy\u0142a si\u0119 i \nprzekr\u0119ci\u0142a na wznak. Us\u0142ysza\u0142 ciche \u015bwistanie. Westchn\u0105\u0142. \nNie lubi\u0142 odg\u0142osu \u017coninego chrapania. M\u00f3g\u0142 dotkn\u0105c j\u0105 \nlekko, przyzwyczajona obr\u00f3ci\u0142aby si\u0119 zn\u00f3w odruchowo na bok. \nTen ranek jednak rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 jako\u015b inaczej. Nie nie dzia\u0142o \nsi\u0119 tak jak zwykle. Frank nie wiedzia\u0142 jeszcze na czym \npolega\u0142a jego odmienno\u015bc, postanowi\u0142 jednak po cichu wstac i \nubrac si\u0119. Skrzypn\u0119\u0142o \u0142\u00f3\u017cko. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119. Nie. Ona \nwci\u0105\u017c spa\u0142a, nie drgn\u0119\u0142a nawet na d\u017awi\u0119k jego ruch\u00f3w i \npotem szurania w kierunku drzwi kuchennych. Zdj\u0105\u0142 z krzes\u0142a \nwczorajsze poplamione d\u017cinsy i wczorajsz\u0105 niezbyt ju\u017c \n\u015bwie\u017c\u0105 koszul\u0119 w ciemnozielone kraty i wyszed\u0142. Spodziewa\u0142 \nsi\u0119 odnale\u017ac par\u0119 skarpetek w \u0142azience, gdzie zostawi\u0142 je \npoprzedniego dnia, aby wysch\u0142y po r\u0119cznym przepraniu. Po chwili \nsiedzia\u0142 ju\u017c przy stole s\u0105cz\u0105c powoli stygn\u0105c\u0105 szybko \nherbat\u0119 i wpatruj\u0105c si\u0119 ot\u0119piale w okno. S\u0142o\u0144ce sta\u0142o ju\u017c \ndo\u015bc wysoko. Co chwila spogl\u0105da\u0142 na wisz\u0105cy nad kredensem \nzegar. Nie by\u0142o jeszcze sz\u00f3stej. Dlaczego obudzi\u0142 si\u0119 \nwcze\u015bniej. Co\u015b si\u0119 \u015bni\u0142o. Tak, to by\u0142a ona. Zn\u00f3w za ni\u0105 \nt\u0119skni\u0142. Min\u0119\u0142y ju\u017c dwa tygodnie odk\u0105d widzieli si\u0119 po raz \nostatni.<\/p>\nNie by\u0142 g\u0142odny. Nie tkn\u0105\u0142 chleba, nie mia\u0142 ochoty na \nmi\u0119so. Po chwili gwat\u0142ownym ruchem wsta\u0142, chwyci\u0142 kanapki, \nkt\u00f3re przygotowa\u0142a mu Angelica poprzedniego wieczoru i \nwyszed\u0142. Trzasn\u0119\u0142y cicho drzwi. Stara furgonetka sta\u0142a przed \ndomem. Wsiad\u0142, odpali\u0142 silnik, nastawi\u0142 ulubion\u0105 stacj\u0119 Home \ncountry i si\u0119gn\u0105\u0142 po papierosy. Otwarta paczka zawsze le\u017ca\u0142a \nw zag\u0142\u0119bieniu obok dr\u0105\u017cka bieg\u00f3w. Nie pali\u0142 du\u017co. Stara\u0142 \nsi\u0119 odzwyczaic, dlatego nigdy nie nosi\u0142 fajek przy sobie. Jeden \npapieros, w czasie jazdy, to co innego. To ucisza\u0142o nerwy. \nOdsuwa\u0142o natr\u0119tne niepotrzebne my\u015bli. <\/p>\nWyjecha\u0142 na ulic\u0119, nie zastanawiaj\u0105c si\u0119 nawet dok\u0105d \njedzie. Jak to dok\u0105d? Dok\u0105d m\u00f3g\u0142 jechac, ta droga wiod\u0142a go \nzwykle w stron\u0119 Mobile, gdzie znajdowa\u0142 si\u0119 warsztat Billa. \nWiod\u0142a go te\u017c do niej. Dok\u0105d wi\u0119c jecha\u0142? Skr\u0119ci\u0142 w lewo. \nKilometr dwa i ukazac mia\u0142 si\u0119 jej dom. Za nim jeszcze kilka \nkilometr\u00f3w rozwidlenie. Drogi rozchodzi\u0142y si\u0119 i szersza \ndawa\u0142a mo\u017cliwo\u015bc wyj\u015bcia na mi\u0119dzystan\u00f3wk\u0119 i stamt\u0105d ju\u017c \nprosto mkn\u0119\u0142o si\u0119 setk\u0105 do Mobile, do stolicy stanu Alabama. \nTam sta\u0142 nowoczesny garage, w kt\u00f3rym pracowa\u0142. Dosta\u0142 t\u0119 \nprac\u0119 kilka lat temu. Nie m\u00f3g\u0142 narzeka\u0107. Nie by\u0142o to zbyt \nblisko, potrzebowa\u0142 oko\u0142o godziny aby dojecha\u0107 na miejsce, ale \npensja by\u0142a odpowiednia i warunki pracy r\u00f3wnie\u017c. No i Bill \nby\u0142 r\u00f3wny facet. W radio zabrzmia\u0142a w\u0142a\u015bnie jedna z \nulubionych jego melodii. Zacz\u0105\u0142 towarzyszyc jej gwizdaniem, \nrozmarzy\u0142 si\u0119 i przycisn\u0105\u0142 mocniej peda\u0142 gazu. \nDziewi\u0119cdziesi\u0105t mil na liczniku. Wok\u00f3\u0142 ani \u017cywej duszy. Za \nwcze\u015bnie. Poczu\u0142 nagle \u015bciskanie w \u017co\u0142\u0105dku. Kanapki. Mia\u0142 \njednak ochot\u0119 na fili\u017cank\u0119 mocnej kawy. Tu b\u0119d\u0105 mieli jak \nzwykle t\u0119 aromatyczn\u0105 kaw\u0119. Frank wjecha\u0142 na parking i \nwszed\u0142 do kafeterii. Niewielu klient\u00f3w jeszcze o tej godzinie. \nDwu znajomych kierowc\u00f3w na prawo, w cz\u0119\u015bci dla pal\u0105cych. Po \ndrugiej stronie, w k\u0105cie przy oknie jaka\u015b drobna sylwetka \nblondynki, pochylonej nad sto\u0142em. Pusto. Frank zam\u00f3wi\u0142 kaw\u0119, \ngrzanki i jajecznic\u0119 na bekonie. Niewiele my\u015bl\u0105c usiad\u0142 po \nprzeciwnej stronie du\u017cej sali, tak, \u017ce m\u00f3g\u0142 obserwowa\u0107 \nm\u0142od\u0105 nieznajom\u0105. Kim by\u0142a? Nie st\u0105d. W Atmore i okolicach \nzna\u0142 przecie\u017c niemal wszystkich. Nie odrywa\u0142a wzroku od \nkartki, zawzi\u0119cie co\u015b pisz\u0105c w notatniku. Popij\u0105c kaw\u0119 \ndrobnymi \u0142ykami. Pi\u0119tna\u015bcie minut nie min\u0119\u0142o, wezwa\u0142a \nkelnerk\u0119, zap\u0142aci\u0142a rachunek i z\u0142o\u017cy\u0142a zeszyt gotowa do \nwyj\u015bcia. Mi\u0142a twarz, regularne rysy. Bardzo \u0142adna kobieta, \nuroda nietypowa tutaj, jakby nie ameryka\u0144ska. By\u0142a obca. Po \nchwili ju\u017c jej nie by\u0142o. Bill sko\u0144czy\u0142 \u015bniadanie zap\u0142aci\u0142 \ni wyszed\u0142. Na parkingu obok niego dwa trucki, a w pewnym \noddaleniu elegancka terenowa toyota. Land Cruiser, na kt\u00f3rego \nniewielu w tych okolicach by\u0142o sta\u0107. Wiedzia\u0142, \u017ce to jej \nsamoch\u00f3d. Jej sylwetka majaczy\u0142a zreszt\u0105 wewn\u0105trz wozu, \nschylona. Dlaczego jeszcze nie odjecha\u0142a? Zastanawia\u0142 si\u0119 co \nprzydarzyc si\u0119 mog\u0142o temu jednemu z nowszych modeli \njapo\u0144skich. <\/p>\n– Dzien dobry. Jak mog\u0119 pom\u00f3c. Zabrak\u0142o pani benzyny? Mam \ntu ca\u0142y kanisterek. Mog\u0119 wspom\u00f3c. <\/p>\n– Nie nie, wie pan. To jest dziwne. Zostawi\u0142am tu w\u00f3z przed \nbarem, tak jak zwykle, na hamulcu r\u0119cznym. Wie pan, odruch, \nzawsze to robi\u0119. <\/p>\n– No i?. <\/p>\n– Hamulec nie dzia\u0142a. Nie rozumiem? <\/p>\n– Hmmm. Dziwne. Nowa toyotka, prawda? <\/p>\n– Och, to nie moje auto. Z wypo\u017cyczalni. Nie pami\u0119tam roku \nprodukcji ale tak, chyba do\u015b\u0107 nowe. Jest ubezpieczone. Ale co \nsi\u0119 mog\u0142o sta\u0107?<\/p>\n– Wygl\u0105da na to, \u017ce uk\u0142ad hamulcowy siad\u0142. Mog\u0119 zajrze\u0107?\n<\/p>\n– Oczywi\u015bcie prosz\u0119. ? Frank roze\u015bmia\u0142 si\u0119 spogl\u0105daj\u0105c \nna zdezorientowan\u0105 min\u0119 Anny ? No tak, po prostu zablokowa\u0142y \nsi\u0119 pani hamulce. To si\u0119 rzadko zdarza, musia\u0142a pani, \nprzepraszam za bezpo\u015brednio\u015b\u0107, nadmiernie przy nich \nmanipulowa\u0107. Sam nie wiem. A jak szybko pani jecha\u0142a przed \npostawieniem wozu tu na parkingu? <\/p>\n– Szybko. <\/p>\n– I ten hamulec r\u0119czny? Mo\u017ce zreszt\u0105 wcze\u015bniej co\u015b by\u0142o \nnie tak. Proponuj\u0119, aby przejecha\u0142a si\u0119 pani ze mn\u0105 do \nwarsztatu. To nie jest daleko. Tam wezwiemy kogo\u015b od nas i \n\u015bci\u0105gn\u0105 w\u00f3z do warsztatu. Wzi\u0105\u0142bym t\u0119 toyotk\u0119 na hol, ale \nw tym przypadku nie jest to bezpieczne. Ma pani kart\u0119 AAA? <\/p>\n– Ale mo\u017ce ja poczekam tutaj. Tak b\u0119dzie szybciej. Tak, \njestem cz\u0142onkiem AAA. Pan dla nich pracuje? <\/p>\n– Tak. Nasz warsztat jest autoryzowanym przez nich punktem \nnapraw.<\/p>\n– Och, \u015bwietnie. Jak dobrze, \u017ce na pana trafi\u0142am. C\u00f3\u017c, to \nmo\u017ce zadzwo\u0144my. Nie mam ameryka\u0144skiej kom\u00f3rki. Mam kart\u0119. <\/p>\n– Ja mam s\u0142u\u017cbow\u0105. Prosz\u0119 zg\u0142osi\u0107 ? Frank poda\u0142 jej \ntelefon podaj\u0105c jednocze\u015bnie wizyt\u00f3wk\u0119 warsztatu, w kt\u00f3rym \npracowa\u0142 ? prosz\u0119 poprosi\u0107 aby \u015bci\u0105gn\u0119li w\u00f3z do nas. Na \nI-65 Service Road. Mobile. Poczekam z pani\u0105 a\u017c przyjad\u0105. Nie \nspieszy mi si\u0119. Zaczynam prac\u0119 dopiero za godzin\u0119. <\/p>\n– Ah tak. To mo\u017ce wejd\u017amy jeszcze do baru, stawiam panu \nkaw\u0119 za pomoc. <\/p>\n– Dobrze. Chod\u017amy. ? Frank poczu\u0142 si\u0119 nagle troch\u0119 \nniezr\u0119cznie, poczu\u0142, \u017ce musi jej wyt\u0142umaczy\u0107, wyja\u015bni\u0107<\/p>\n– Przepraszam, ja nie chcia\u0142em si\u0119 narzuca\u0107. Musz\u0119 co\u015b \nwyja\u015bni\u0107. Wie pani, tu jest warsztat autoryzowany AAA w \nPensacola, jest ich kilka, a jednak chcia\u0142em aby przyjecha\u0142a \npani do nas. Mo\u017ce mi pani zaufa\u0107, a tam, nie wiadomo na kogo \npani trafi. R\u00f3\u017cnie bywa prawda? ? Frankowi pl\u0105ta\u0142y si\u0119 \ns\u0142owa, i czu\u0142 \u017ce jego wyw\u00f3d jest coraz mniej logiczny i \nwiarygodny. Anna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 dostrzegaj\u0105c jego \nnieporadno\u015b\u0107.<\/p>\n– Ale\u017c niech si\u0119 pan nie t\u0142umaczy! Nawet je\u015bli mnie pan \npodrywa, albo mia\u0142 pan ochot\u0119 na chwil\u0119 rozmowy z nieznajom\u0105 \no dziwacznym akcencie, nie wezm\u0119 panu tego za z\u0142e. Gdyby tak \nby\u0142o, nie zaprosi\u0142abym pana na kaw\u0119. C\u00f3\u017c, przyznam szczerze, \n\u017ce rzadko zdarza mi si\u0119 rozmawia\u0107 z osobami takimi jak pan. \nLubie takie przypadkowe historie. Lubi\u0119 poznawa\u0107 nowych ludzi. \nNowe typy ? niech\u017ce si\u0119 pan nie obrazi ? nowe typy osobowe, \nkt\u00f3re pozwalaj\u0105 mi wzbogaci\u0107 moj\u0105 galeri\u0119 postaci, moj\u0105 \nwiedz\u0119 o ludzkich charakterach. To niezb\u0119dne podczas pisania. \nOch, ma pan tak\u0105 \u015bmieszn\u0105 min\u0119. A ja jestem okropna i \ncyniczna. Przepraszam. Jaka kawa dla pana? ? Anna uci\u0119\u0142a \nwyw\u00f3d na widok podchodz\u0105cej do stolika kelnerki<\/p>\n– Ja poprosz\u0119 z ekspresu z mlekiem. <\/p>\n– Dla mnie te\u017c ma\u0142a, z mlekiem. Wracaj\u0105c do tematu \nsamochodu i warsztatu, wiem, \u017ce jest warsztat w Pensacola. \nMieszka\u0142am tu kiedy\u015b kilka lat temu. Ale i tak mia\u0142am zamiar \nuda\u0107 si\u0119 do Mobile. Jest mi to ca\u0142kowicie na r\u0119k\u0119. Mam \nnadziej\u0119 tylko, \u017ce naprawa nie potrwa zbyt d\u0142ugo. Mam dzi\u015b po \npo\u0142udniu spotkanie z przyjaci\u00f3\u0142k\u0105. Promuje swoj\u0105 now\u0105 \nksi\u0105\u017ck\u0119. Tak dawno nie widzia\u0142y\u015bmy si\u0119. Och, wieki! Po \njutrze za\u015b ruszam do Nowego Jorku. Czy s\u0105dzi pan, \u017ce dwa dni w \nwarsztacie wystarcz\u0105? Mam nadziej\u0119, \u017ce mi pan pomo\u017ce ? Anna \nspojrza\u0142a na niego spod oka, wzrokiem niewinnego dziewcz\u0105tka, \njakim na pewno nie by\u0142a. Frankowi zrobi\u0142o si\u0119 gor\u0105co. Nigdy \nnie wiedzia\u0142 jak zachowa\u0107 si\u0119 wobec kobiety, kt\u00f3ra \nprzewy\u017csza\u0142a go sprytem. Przecie\u017c nie wygl\u0105da\u0142a na \nkokietk\u0119. By\u0142a urocza i naturalna. A jednak by\u0142o w niej co\u015b, \nco nie pozwala\u0142o oderwa\u0107 wzroku. Zgramna niska szczup\u0142a o \nharmonijnych kszta\u0142tach, d\u0142ugich rozja\u015bnianych prostych blond \nw\u0142osach, przypomina\u0142a te Rosjanki, kt\u00f3re pozna\u0142 kiedy\u015b w \nbarze w Mobile. <\/p>\n– Oczywi\u015bcie, spr\u00f3bujemy to za\u0142atwi\u0107 jak najszybciej. \nPorozmawiam z szefem. <\/p>\n– Dzi\u0119kuj\u0119? <\/p>\n– Frank, przepraszam, nawet si\u0119 nie przedstawi\u0142em <\/p>\n– Anna, mi\u0142o mi.<\/p>\n– A wi\u0119c Frank, pracujesz w Mobile, ale mieszkasz tu, w \nAtmore? <\/p>\n– O nie, w Pensacola. Mia\u0142em tu co\u015b do za\u0142atwienia, ale to \nma\u0142o istotne. Za\u0142atwi\u0119 to po po\u0142udniu. <\/p>\n– Rozumiem. Jeste\u015b \u017conaty?<\/p>\n– Tak. Od wielu lat. \u017bona ma na imi\u0119 Angelika. Pracuje w \nszpitalu. I w przedszkolu, dorywczo. Pomaga przyjaci\u00f3\u0142ce. \nAngelica uwielbia dzieci. <\/p>\n– Hmm? macie w\u0142asne?<\/p>\n– Nie. <\/p>\n– My te\u017c nie mamy. Nie chcieli\u015bmy.<\/p>\n– Angelika bardzo chcia\u0142a mie\u0107 dziecko, ale s\u0105 jakie\u015b \nkomplikacje. <\/p>\n– Leczy si\u0119? <\/p>\n– Tak, chyba tak. ? Anna pr\u00f3bowa\u0142a wyobrazi\u0107 sobie posta\u0107 \nAngeliki. Nie mieli dzieci. Frank zachowywa\u0142 si\u0119 dziwnie. Nie \ndo ko\u0144ca potrafi\u0142 si\u0119 zrelaksowa\u0107 w towarzystwie kobiety. \nZupe\u0142nie jakby kobiety poci\u0105ga\u0142y go, a jednocze\u015bnie jakby \nsi\u0119 ich ba\u0142, obawia\u0142. Nie chcia\u0142 skrzywdzi\u0107? Czu\u0142 si\u0119 \nwinny. Czy\u017cby interes kt\u00f3ry mo\u017cna by\u0142o za\u0142atwi\u0107 po \npo\u0142udniu w Atmore by\u0142 r\u00f3wnie\u017c kobiet\u0105? Co\u015b w zachowaniu \nFranka by\u0142o a\u017c nazbyt nienaturalne. W sposobie w jaki m\u00f3wi\u0142 o \nAngelice Anna dostrzega\u0142a czu\u0142o\u015b\u0107 zmieszan\u0105 ze smutkiem i \nrozczarowaniem. Nie, to by\u0142o co\u015b innego. Rezygnacja. \u017bal? \nPoczucie winy? Ile takich par spotka\u0142a ju\u017c w czasach, gdy \npracowa\u0142a dorywczo w szpitalu w Karachi? Niedom\u00f3wienia, strach \nrozczarowanie i poczucie winy. Wi\u0119kszo\u015bc takich zwi\u0105zk\u00f3w \nrozpada\u0142a si\u0119 po kilku latach. Niep\u0142odno\u015b\u0107 by\u0142a \nbezwzgl\u0119dnie istotnym powodem rozwodu. Zw\u0142aszcza w Pakistanie. <\/p>\n– Na jak d\u0142ugo pani przyjecha\u0142a do Stan\u00f3w? Och, to znaczy. \nCzy dobrze zrozumia\u0142em, \u017ce Pa\u0144stwo tu nie mieszkaj\u0105? <\/p>\n– Nie, mieszkamy z Faridem w Londynie. Frank, m\u00f3w mi po \nimieniu, prosz\u0119. <\/p>\n– Dobrze<\/p>\n– Przyjecha\u0142am w odwiedziny do przyjaci\u00f3\u0142, szczeg\u00f3lnie do \nSuzanne, kt\u00f3ra ma t\u0119 promocj\u0119. Wspomina\u0142am ju\u017c. \nUczestniczy\u0142y\u015bmy kiedy\u015b wsp\u00f3lnie w warsztatach literackich w \nAtlancie. Emocjonuj\u0105ce do\u015bwiadczenie. Suzanne wkr\u00f3tce potem \nzdo\u0142a\u0142a wyda\u0107 swoj\u0105 pierwsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119. Zajmuje si\u0119 te\u017c \nmalarstwem i instalacjami. Mnie zawsze najbardziej interesowa\u0142a \nkaligrafia. Mimo wszystko jednak s\u0105 to pokrewne dziedziny \nsztuki. Ale dosy\u0107. Za du\u017co m\u00f3wi\u0119 o sobie. <\/p>\n– Ale\u017c nie. To ciekawe. Prowadzi pani, prowadzisz Anno \nzupe\u0142nie inne \u017cycie, odmienne od mojego. Moje jest monotonne i \nnudne. Nigdy nie by\u0142em dalej ni\u017c w Nowym Jorku.<\/p>\n– Nigdy nie wiadomo, co \u017cycie przyniesie. Ja jad\u0119 do Nowego \nJorku po jutrze. M\u0105\u017c b\u0119dzie tam czeka\u0142. W tej chwili trwa \nsympozjum medyczne World Congress of Fertility and Sterility, na \nkt\u00f3re zosta\u0142 zaproszony aby wyg\u0142osi\u0107 wyk\u0142ad. <\/p>\n– Przepraszam, ale nie pami\u0119tam imienia m\u0119\u017ca ? Farid? <\/p>\n– Tak, Farid Ahmed. Jest doktorem medycyny. Ginekologiem. <\/p>\n– Tak? S\u0142yszeli\u015bmy o nim z Angelik\u0105, a raczej to ona \nm\u00f3wi\u0142a mi o nim. Jest specjalist\u0105 w swojej dziedzinie, \nnieprawda? <\/p>\n– W istocie. ? Anna zdawa\u0142a si\u0119 troch\u0119 rozczarowana \nfaktem, \u017ce rozmowa zesz\u0142a na temat, o kt\u00f3rym nie mia\u0142a ochoty \nrozmawia\u0107. By\u0142a wci\u0105\u017c pod wp\u0142ywem wczorajszych dyskusji z \nSuzanne. Nie spa\u0142y wiele, ca\u0142\u0105 noc sp\u0119dzaj\u0105c na rozmowach o \ndawnych czasach, wspomnieniach i planach na przysz\u0142o\u015b\u0107, o \ntekstach wydanych i tych, kt\u00f3re stara\u0142y si\u0119 wyda\u0107, o \nprojektach ekspozycji i odczyt\u00f3w. <\/p>\n– Chod\u017amy Anno, cz\u0142owiek z serwisu w\u0142a\u015bnie si\u0119 pojawi\u0142. \n? Frank pozostawi\u0142 banknot na stole, p\u0142ac\u0105c rachunek za \nobojga, mimo protest\u00f3w Anny. ? To ty jeste\u015b go\u015bciem w moim \nkraju. Ja zapraszam.<\/p>\n– Niech tak b\u0119dzie. By\u0107 mo\u017ce b\u0119d\u0119 jeszcze mia\u0142a okazj\u0119 \nsi\u0119 zrewan\u017cowa\u0107. <\/p>\n3.<\/font><\/p>\nZmierzch zaskoczy\u0142 go w po\u0142owie drogi do domu. Do Pensacola \njeszcze kwadrans, mo\u017ce nieco d\u0142u\u017cej. Zaczyna\u0142o pada\u0107. Frank \nzdj\u0105\u0142 delikatnie nog\u0119 z gazu. W\u00f3z zwolni\u0142 do \nsze\u015b\u0107dziesi\u0119ciu mil na godzin\u0119. Ostatecznie dlaczego mia\u0142by \nsi\u0119 spieszy\u0107. Za p\u00f3\u017ano by\u0142o na odwiedziny u Jane. Minie \nkolejny tydzie\u0144 bez niej, bez jej czu\u0142ych delikatnych d\u0142oni, \nbez jej cichego g\u0142osu. M\u00f3wi\u0142a zawsze p\u00f3\u0142tonami, jakby ba\u0142a \nsi\u0119 naruszy\u0107 cisz\u0119 ? tak m\u00f3wi\u0142a ? ciszy nie nale\u017cy \nnarusza\u0107. Cisz\u0119 trzeba szanowa\u0107. Godziny sp\u0119dzone z ni\u0105 \nby\u0142y chwilami odpr\u0119\u017cenia. Ona nie zadawa\u0142a pyta\u0144. Nie \nmusia\u0142 mie\u0107 przygotowanego zestawu prawid\u0142owych odpowiedzi \nprzed spotkaniem z ni\u0105. Jane by\u0142a zawsze taka sama. Cicha \nspokojna, niewidoczna. Mo\u017ce inni nazwaliby j\u0105 oportunistk\u0105, \nnudziar\u0105, ale dla niego by\u0142a istot\u0105 kobieco\u015bci. Ona powinna \nnosi\u0107 imi\u0119 Angelika. Czy to nie zabawne, \u017ce nosi\u0142a je jego \n\u017cona, kt\u00f3ra i wygl\u0105dem i osobowo\u015bci\u0105 daleka by\u0142a od \nanio\u0142a. Jej wysoka postawna sylwetka, jej energiczne ruchy, \nwynios\u0142y podbr\u00f3dek, wyra\u017anie rysy twarzy to by\u0142y znamiona \npani domu, gospodyni, kt\u00f3ra zawsze nieco podniesionym g\u0142osem \nwyra\u017ca\u0142a opinie, niezaleznie czy tematem by\u0142a kuchnia polityka \nczy religia. \u0141agodno\u015b\u0107 kry\u0142a si\u0119 w odrobin\u0119 zbyt okr\u0105g\u0142ym \nkszta\u0142cie twarzy, w jej u\u015bmiechu kt\u00f3ry unosi\u0142 niezanacznie \ng\u00f3rn\u0105 zmys\u0142ow\u0105 warg\u0119 i pokazywa\u0142 bia\u0142e pi\u0119kne z\u0119by, w \nciemnych lokach hiszpanki kt\u00f3rej dziadkowie zamieszkiwali \nMeksyk. Jej kszta\u0142ty kobiece, w kt\u00f3re hojnie wyposa\u017cy\u0142\u0105 j\u0105 \nnatura, tak wyra\u017anie m\u00f3wi\u0142y, \u017ce ta kobieta powinna by\u0107 \nmatk\u0105. Mo\u017ce by\u0107 matk\u0105. A jednak nie mog\u0142a. Komplikacje po \nprzej\u015bciach gru\u017aliczych pozbawi\u0142y j\u0105 mo\u017cliwo\u015bci \nzap\u0142odnienia drog\u0105 naturaln\u0105. Frank nie zna\u0142 si\u0119 na tych \nsprawach. To by\u0142y jej sprawy. Angelika zawsze sama chodzi\u0142a z \nwizyt\u0105 do lekarza, na badania, testy i konsultacje. Nigdy nie \npozwoli\u0142a, aby pozna\u0142 szczeg\u00f3\u0142y jej dolegliwo\u015bci. Wstydzi\u0142a \nsi\u0119, czy po prostu uwa\u017ca\u0142a, jak jej matka i babka, \u017ce nie s\u0105 \nto sprawy o kt\u00f3rych dyskutowa\u0107 nale\u017cy z m\u0119\u017cczyzn\u0105, skoro \nproblem dotyczy kobiety. Nie potrafi\u0142 jej jednak wybaczy\u0107 tej \nciszy, tych dni pe\u0142nych ci\u0119\u017ckiego milczenia gdy wraca\u0142\u0105 \nprzygn\u0119biona po jednej z cyklicznych wizyt u ginekologa. \nDlaczego nie chcia\u0142a si\u0119 zwierzy\u0107. O ile\u017c \u0142atwiej by\u0142oby \njej. I jemu. Nie by\u0142 pewien, a jednak zdawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce ich \nma\u0142\u017ce\u0144stwo sta\u0142o si\u0119 tak puste i monotonne w momencie, gdy \nona zamkn\u0119\u0142a si\u0119 w sobie. Pami\u0119ta\u0142 j\u0105 inn\u0105. By\u0142a otwarta. \nRozmawiali. Dzieli\u0142a si\u0119 z nim swoimi przemy\u015bleniami. Rozmowy \nz ni\u0105 pod wiecz\u00f3r, w sypialni, w \u0142\u00f3\u017cku, by\u0142y chwilami na \nkt\u00f3re czeka\u0142. Tak niemal jak na seks i zaspokojenie. Kiedy\u015b \nby\u0142a prawdziw\u0105 Angelik\u0105. Zmieni\u0142\u0105 si\u0119. Nie pami\u0119ta\u0142 ju\u017c \nkiedy. Zamkn\u0119\u0142a w sobie. Szczelnie. Nie potrafi\u0142 jej \nzrozumie\u0107. Zrezygnowa\u0142. Czy nie widzia\u0142a jednak tej pustki \npomi\u0119dzy nimi dwojgiem? Czy by\u0142a jaka\u015b szansa na uratowanie \ntego ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Jane nie m\u00f3wi\u0142a ani s\u0142owa. A jednak on sam \nmy\u015bla\u0142 ju\u017c tyle razy o rozwodzie. Jak m\u00f3g\u0142 j\u0105 jednak \nzostawi\u0107? Jak m\u00f3g\u0142 odej\u015b\u0107 po tylu latach. Kochali si\u0119 \nprzecie\u017c , kiedy\u015b. Jak m\u00f3g\u0142 zapomnie\u0107 o tamtych chwilach. <\/p>\nBrent Lane, skr\u0119t w lewo. W domu \u015bwieci\u0142o si\u0119 tylko jedno \n\u015bwiat\u0142o. Angelika czeka\u0142a zapewne na niego w kuchni. \nWiedzia\u0142, \u017ce b\u0119dzie czeka\u0142a z obiadem. Dochodzi\u0142a \ndziewi\u0105ta. Zosta\u0142 d\u0142u\u017cej w warsztacie, chc\u0105c przyspieszy\u0107 \nnapraw\u0119 toyoty. Pozosta\u0142 jeden dzie\u0144. Nie by\u0142 pewien, czy \nzdo\u0142aj\u0105 dotrzyma\u0107 obiecanego terminu. Anna chcia\u0142a wyjecha\u0107 \nw \u015brod\u0119. <\/p>\n– Witaj kochanie. Nie musia\u0142a\u015b na mnie czeka\u0107. Trzeba by\u0142o \ntakiego \u0142obuza jak ja ukara\u0107 zimn\u0105 kolacj\u0105. ? Frank \npodszed\u0142 do Angeliki i u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 \u017cartobliwie \npoca\u0142owa\u0142 j\u0105 w policzek. Odgarn\u0105\u0142 w\u0142osy, i za\u0142o\u017cy\u0142 za \nucho. Niesforne wymyka\u0142y si\u0119 jednak i opada\u0142y na czo\u0142o. Tak \nlubi\u0142 zapach jej ciemnych w\u0142os\u00f3w. W dotyku sztywne, \nniesfornie, chaotycznie splata\u0142y si\u0119 w male wa\u0142eczki i \nopada\u0142y wedle w\u0142asnego widzimisi\u0119. By\u0142y kwintesencj\u0105 jej \nnatury. Angelika odsun\u0119\u0142a powoli jego d\u0142o\u0144 i poprawi\u0142a sama \nniesforny kosmyk. <\/p>\n– Siadaj prosz\u0119. Zaraz podam. Jak tam w pracy? ? stara\u0142a \nsi\u0119 by\u0107 mi\u0142a, cho\u0107 czu\u0142 drganie w jej g\u0142osie, kt\u00f3re \nr\u00f3wnie dobrze mog\u0142o by\u0107 przejawem zm\u0119czenia jak i \nrozgorycznia, roz\u017calenia i smutku. <\/p>\n– Dobrze, nie mog\u0142em jednak przyjecha\u0107 wcze\u015bniej. Mamy \ndodatkowe nieprzewidziane zlecenie. Na po jutrze w\u00f3z musi by\u0107 \ngotowy. Zosta\u0142em d\u0142u\u017cej. Podobnie john i Stephan. Jutro \nb\u0119dzie tak samo. <\/p>\n– Ah tak. Rozumiem. Przyzwyczai\u0142am si\u0119 kochanie. ? Frank \nus\u0142ysza\u0142 ukryt\u0105 zjadliwo\u015b\u0107 w jej g\u0142osie. <\/p>\n– Nie musisz by\u0107 z\u0142o\u015bliwa Angel. Praca to praca. Nic nie \nporadz\u0119, sama wiesz. <\/p>\n– Dobrze. Sko\u0144czmy t\u0119 bezsensown\u0105 dyskusj\u0119 i chod\u017amy \nspa\u0107. W\u0142\u00f3\u017c naczynia do zlewu jak zjesz. <\/p>\n– Angeliko. Chod\u017a, usi\u0105d\u017a jeszcze na chwil\u0119 ko\u0142o mnie. \nMam ci co\u015b do opowiedzenia. ? u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 tajmniczo i \nzacz\u0105\u0142 opowiada\u0107 histori\u0119 spotkania Anny, pomijaj\u0105c chwile \nwsp\u00f3lnej dyskusji przy kawie i nie wspominaj\u0105c dok\u0142adnego \nmiejsca przypadkowego spotkania. Angelika s\u0142ucha\u0142a uwa\u017cnie. \nGdy us\u0142ysza\u0142a jednak, \u017ce Frank nie pr\u00f3bowa\u0142 nawet zagadn\u0105\u0107 \nAnn\u0119 o d\u0142ugo\u015b\u0107 pobytu jej m\u0119\u017ca w new yorku oraz \nmo\u017cliwo\u015b\u0107 um\u00f3wienia si\u0119 na wizyt\u0119, oburzy\u0142a si\u0119 i \nzacz\u0119\u0142a skar\u017cy\u0107 na jego niezr\u0119czno\u015bc, na jego \nnieporadno\u015b\u0107. <\/p>\n– Frank, to by\u0142a wspania\u0142a okazja. Taka mo\u017ce nam si\u0119 ju\u017c \nnie trafi\u0107. Ty nic nie wiesz. Ty nie rozumiesz! Dr Farid niemal \nnie przeprowadza ju\u017c zabieg\u00f3w, nie zajmuje si\u0119 pacjentami. \nJe\u017adzi tylko na te swoje sympozja, a ja potrzebuj\u0119 specjalisty \ni pewnej r\u0119ki. ? Frankowi zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce Angelika za \nchwil\u0119 wybuchnie p\u0142aczem, zaleje si\u0119 \u0142zami , ona jednak \nkontynuowa\u0142a ca\u0142a podniecona, wzburzona. ? Ja potrzebuj\u0119 \nlekarza, kt\u00f3ry postawi prawid\u0142ow\u0105 diagnozy, a tak\u0105 mysl\u0119 \ntylko on jest w stanie postawi\u0107. Ostateczn\u0105. Licz\u0119 na to, \u017ce \njutro za\u0142atwisz t\u0119 spraw\u0119 z jego \u017con\u0105. Och, ale jak \nmog\u0142e\u015b? \u017beby nawet nie zapyta\u0107. Nie wspomnie\u0107 o mnie.<\/p>\n– Ale\u017c wspomnia\u0142em. ? Frank zaczyna\u0142 si\u0119 denerwowa\u0107. \nDobry humor prys\u0142 – Ale szczeg\u00f3\u0142y? Czy kiedykolwiek \npowiedzia\u0142a\u015b mi cokolwiek na temat swojego stanu? Co ja wiem? \nCo ja wiem? Nic, zero, jestem ma\u0142o wa\u017cny w ca\u0142ej tej sprawie \nbezp\u0142odno\u015bci!<\/p>\n– Frank. Nie m\u00f3w tak. Wiem to moja wina. Pr\u00f3bowa\u0142am ci \npowiedzie\u0107, ale nie potrafi\u0119. I jest to dla mnie trudne. Wiesz, \ns\u0142ysz\u0105c ten ci\u0105g okrutnych diagnoz od lekarzy, to by\u0142o tak \njakby kto\u015b m\u00f3wi\u0142 mi uparcie, wci\u0105\u017c na nowo ? ty nie jeste\u015b \nkobiet\u0105. Nie jeste\u015b i nie b\u0119dziesz. Jeste\u015b u\u0142omna. \nNiepe\u0142nowarto\u015bciowa. I potem przyj\u015b\u0107 i powiedzie\u0107 to tobie? \nNie mog\u0142am. Och Frank, tak bardzo chcia\u0142am aby\u015b kocha\u0142 mnie \ntak jak dawniej, aby te problemy nic mi\u0119dzy nami nie zmieni\u0142y.<\/p>\n– Angela, myszko, ale\u017c ja kocham ci\u0119 tak jak dawniej. Ale \nsekrety w ma\u0142\u017censtwie? No, nie wiem. ? m\u00f3wi\u0105c to, czu\u0142 si\u0119 \njak najwi\u0119kszy w \u015bwiecie hipokryta, pod\u015bwiadomie jednak \nwiedzia\u0142, \u017ce to w\u0142a\u015bnie by\u0142a odpowiednia w tej chwili w \nk\u0142\u00f3tni z \u017con\u0105 strategia. W g\u0142\u0119bi duszy chcia\u0142 by\u0107 \nszczery. W g\u0142\u0119bi duszy by\u0142 szczery! Czy\u017c nie desperacja, i \njej ci\u0105g\u0142e narzekania, jej \u017cale sprawi\u0142y \u017ce coraz cz\u0119\u015bciej \nucieka\u0142 z domu, szukaj\u0105c ciszy, ciszy i spokoju u boku Jane? \nKim by\u0142a Jane? Och, nie mog\u0142a si\u0119 r\u00f3wna\u0107 z Angelik\u0105 kt\u00f3r\u0105 \nkocha\u0142 od tak dawna, od wiek\u00f3w. Frank ci\u0105gn\u0105\u0142 dalej, \nopanowawszy zmieszanie, uspokoiwszy nerwy. Przekonywa\u0142 j\u0105 ? \nAngeliko, ale mi si\u0119 wydaje, \u017ce prawda zawsze jest lepsza. Ona \n\u0142\u0105czy. Buduje porozumienie. Nie s\u0105dzisz? Angela, nie p\u0142acz, \nno tylko nie to. Prosz\u0119. ? Frank przesiad\u0142 si\u0119 na s\u0105siednie \nkrzes\u0142o, blisko niej i przysun\u0105wszy do siebie zacz\u0105\u0142 \ng\u0142adzi\u0107 jej w\u0142osy. ? Wiesz. Wszystko jeszcze przed nami. \nG\u0142owa do g\u00f3ry. Jutro porozmawiam z Ann\u0105. Ale musz\u0119 to sam \nrozumie\u0107. Nie chc\u0119 wyj\u015b\u0107 na g\u0142upka. Na zimnego drania, \nkt\u00f3ry nic nie wie o kobiecych k\u0142opotach \u017cony. ? roze\u015bmia\u0142 \nsi\u0119 cicho ironiczne i poca\u0142owa\u0142 j\u0105<\/p>\n– Widzisz, to jest tak. ? zacz\u0119\u0142a ? kilka lat temu, \nprzechodzi\u0142am bardzo ci\u0119\u017cko gru\u017alic\u0119. Pami\u0119tasz na pewno. \nJej skutkiem by\u0142y moje problemy p\u0142odno\u015bci. Jestem p\u0142odna w \ntym sensie, \u017ce moja macica jest gotowa na przyj\u0119cie kom\u00f3rki, \nmoje jajniki funkcjonuj\u0105 i produkuj\u0105 te male\u0144kie jajeczka, a \njednak nasienie, twoje nasienie nie przedostanie si\u0119 tam. \nJajowody s\u0105 niedro\u017cne. Te kanaliki, kt\u00f3r\u0119dy plemnik si\u0119 \ndostaje do kobiecego cia\u0142a. <\/p>\n– Jakie pozostaje rozwi\u0105zanie? ? Frank mia\u0142 twarz dziecka, \nkt\u00f3re s\u0142ucha ba\u015bni tysi\u0105ca i jednej nocy, maksymalnie \nskupiona uwaga, szeroko otwarte oczy, ca\u0142e cia\u0142o skierowane w \nkierunku m\u00f3wi\u0105cej. Angelika poczu\u0142a nag\u0142y przyp\u0142yw \nnajcieplejszych uczu\u0107 dla tego m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3ry nieporadnie, \nale jednak stara\u0142 si\u0119 jej pom\u00f3c. Pr\u00f3bowa\u0142. <\/p>\n– Trzeba dokona\u0107 bardzo ryzykownego, delikatnego zabiegu, \nkt\u00f3rego szanse powodzenia nie s\u0105 wielkie, W\u0142a\u015bciwie nie ma \nabsolutnie \u017cadnej pewno\u015bci, \u017ce si\u0119 ca\u0142o\u015b\u0107 powiedzie. \nChodzi o to, aby w spos\u00f3b sztuczny, niejako mechaniczny pobra\u0107 \nmoje jajeczko i po\u0142\u0105czy\u0107 je z twoim nasieniem poza moim \norganizmem. Tam musi doj\u015b\u0107 do zap\u0142odnienia. W tej prob\u00f3wce, w \ntych warunkach sztucznych, sztucznie przystosowanych, \nlabolatoryjnych. Potem ten male\u0144ki zarodek wszczepia si\u0119 \nwewn\u0105trz mnie, w mojej macicy. Tam musi si\u0119 on zaadoptowa\u0107, \nmusi znale\u017a\u0107 swoje ulubione miejsce i tam zacz\u0105\u0107 si\u0119 \nrozwija\u0107. Nie obumrze\u0107. Musi prze\u017cy\u0107. Musi. To moje pobo\u017cne \n\u017cyczenie. Trzydzie\u015bci procent pewno\u015bci! To tak niewiele. Ale \nto w\u0142a\u015bnie jest moje pragnienie, m\u00f3j sen. Oczywi\u015bcie, nic nie \nmusi si\u0119 sta\u0107. Mo\u017ce nie doj\u015b\u0107 do adaptacji kom\u00f3rki z \nnieokre\u015blonych powod\u00f3w. Ca\u0142a najdelikatniejsza pod s\u0142o\u0144cem \noperacja mo\u017ce zako\u0144czy\u0107 si\u0119 fiaskiem. <\/p>\n– Ale, kochanie, je\u015bli s\u0105 jakiekolwiek szanse, trzeba \npodj\u0105\u0107 ryzyko. Rozumiem, \u017ce ten enigmatyczny doktor Farid, \nkt\u00f3rego tak chwalisz od dawna, jest specjalist\u0105 w dziedzinie \nkobiecej bezp\u0142odno\u015bci? <\/p>\n– Tak. To prawda. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego pacjentek pocz\u0119\u0142a i \nurodzi\u0142a zdrowe dzieci. Jest znany z ?dobrej r\u0119ki". Jego \ndiagnozy i rady s\u0105 zazwyczaj trafne. <\/p>\n– Rozumiem. Pozostaje mi wi\u0119c stawi\u0107 jutro czo\u0142a Annie i \nprosi\u0107 o wizyt\u0119 u s\u0142awnego ginekologa. ? Frank wsta\u0142 i \nwyci\u0105gn\u0105\u0142 d\u0142o\u0144 do Angeliki, kt\u00f3ra wsta\u0142a opieraj\u0105c si\u0119 \nna jego ramieniu, jakby poczu\u0142a si\u0119 nagle o kilkana\u015bcie lat \nstarsza. Czy\u017c nie powinno jej ul\u017cy\u0107? Czy nie powinna si\u0119 \ncieszy\u0107, \u017ce m\u0105\u017c zrozumia\u0142 jej frustracje, jej problemy i \n\u017cale? Cieszy\u0142a si\u0119. By\u0142a szcz\u0119\u015bliwa. A jednocz\u0119\u015bnie by\u0142a \nprzera\u017cona. Ten moment, na kt\u00f3ry czeka\u0142a, wymarzona chwila \npodj\u0119cia decyzji o rozpocz\u0119ciu stara\u0144 o dziecko by\u0142a \n\u017ar\u00f3d\u0142em kolejnych frustracji. Jak\u017ce si\u0119 ba\u0142a, \u017ce ci\u0119\u017cko \nzarobione pieni\u0105dze, odk\u0142adane od lat nie przynios\u0105 efekt\u00f3w. \nBa\u0142a si\u0119 pora\u017cki. Bezradno\u015bci i depresji. Sk\u0105d jednak ten \nnag\u0142y pesymizm u niej, kt\u00f3ra by\u0142a nieustaj\u0105c\u0105 optymistk\u0105, \nkt\u00f3ra tryska\u0142a energi\u0105 niezale\u017cnie od okoliczno\u015bci? Czu\u0142a \nsi\u0119 stara. Taka stara i samotna. Ostatecznie to w jej ciele \nrozegra\u0107 mia\u0142 si\u0119 dramat. Ostatni akt decyduj\u0105cy o \u017cyciu lub \n\u015bmierci. Ale dlaczego samotno\u015b\u0107? Angelika poczu\u0142a lekkie \ndotkni\u0119cie d\u0142oni. <\/p>\n– Chod\u017a ju\u017c kochanie. G\u0142owa do g\u00f3ry. B\u0119dzie dobrze. ? \nPoca\u0142owa\u0142 j\u0105 w czo\u0142o, zgasi\u0142 \u015bwiat\u0142o w kuchni i \npoci\u0105gn\u0105\u0142 j\u0105 do sypialni. By\u0142a ju\u017c dwunasta. Zasiedzieli \nsi\u0119 oboje. Kilka godzin snu a jutro nowy dzie\u0144. Usn\u0119li oboje \nledwie przy\u0142o\u017cywszy g\u0142owy do poduszki, przytuleni do siebie \n\u015bci\u015ble, cia\u0142o przy ciele, kochankowie sprzed lat. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n4.<\/font><\/p>\nZapuka\u0142 do drzwi cicho. Wiedzia\u0142, \u017ce spotkanie trwa\u0142o ju\u017c \nod godziny i trwa\u0107 mia\u0142o jeszcze kolejne sze\u015b\u0107dziesi\u0105t \nminut, nie wiedzia\u0142 jednak czy ma d\u0142u\u017cej czeka\u0107 pod drzwiami, \nczy mo\u017ce wej\u015b\u0107 do \u015brodka zgodnie z wcze\u015bniejszymi \nustaleniami. Um\u00f3wili si\u0119 przecie\u017c na \u00f3sm\u0105. Samoch\u00f3d by\u0142 \ngot\u00f3w. Chcia\u0142 przekaza\u0107 Annie nowin\u0119 osobi\u015bcie. Terminy \ndotrzymane. Wszystko jak w zegarku. Nie tylko toyotka by\u0142a \ngotow. I on sam, on Frank tak\u017ce by\u0142 got\u00f3w. Przygotowa\u0142 si\u0119 \nnale\u017cycie do rozmowy z Ann\u0105. Chcia\u0142 jej wszystko \nwyt\u0142umaczy\u0107. Chcia\u0142 opowiedzie\u0107 o \u017conie, o ich problemach. \nChcia\u0142, aby zrozumia\u0142a. Czy nie by\u0142a i ona kobiet\u0105? Jak \ntrudno by\u0142o jednak powstrzyma\u0107 ciekawo\u015b\u0107. Co te\u017c robi\u0142y tam \nte baby, sam na sam z sob\u0105? Feministki. Pisarki. Dyskutowa\u0142y. \nZa\u015bmiewa\u0142y si\u0119. A potem nastawa\u0142a cisza. Na kilkana\u015bcie \nminut. Nie wytrzyma\u0142. Powoli otworzy\u0142 ci\u0119\u017ckie drewniane drzwi \nz okienkiem chronionym metalow\u0105 kratk\u0105 i wsun\u0105\u0142 nie\u015bmia\u0142o \ng\u0142ow\u0119. Jedynie g\u0142owy dwu siedz\u0105cych przy stole kobiet, po \nstronie najbli\u017cszej wyj\u015bcia skierowa\u0142y si\u0119 w jego stron\u0119. \nPrzy\u0142apa\u0142 roztargniony, pytaj\u0105cy wzrok szczup\u0142ej blondynki w \nokularach i na chwil\u0119 spu\u015bci\u0142 oczy. Po chwili szybkim ruchem \nzdj\u0105\u0142 swoj\u0105 czapk\u0119 z daszkiem, z kt\u00f3r\u0105 nie rozstawa\u0142 si\u0119 \nniemal nigdy, i wykonawszy g\u0142ow\u0105 niezr\u0119czny ruch powitania \nwsun\u0105\u0142 do pomieszczenia ca\u0142e swoje bardzo wysokie szczup\u0142e \ncia\u0142o. W niskiej d\u0142ugiej sali poczu\u0142 przyp\u0142yw n\u0119kaj\u0105cej go \nod dziecka klaustrofobii. Od sufitu dzieli\u0142o go nie wi\u0119cej ni\u017c \npi\u0119\u0107 centymetr\u00f3w. Sta\u0142 tak bez ruchu kilka sekund, nie \nwiedzi\u0105c, czy powinien wycofac si\u0119, czy pr\u00f3bowac przyci\u0105gn\u0105c \nuwag\u0119 Anny. Na szcz\u0119\u015bcie jednak po chwili ona sama dostrzeg\u0142a \nwysok\u0105 niezgrabn\u0105 sylwetk\u0119 Franka. Da\u0142a porozumiewawczy ruch \nr\u0119k\u0105 pod wp\u0142ywem kt\u00f3rego m\u0119\u017cczyzna wycofa\u0142 si\u0119 z sali \nnajciszej jak potrafi\u0142. Zdawa\u0142o mu si\u0119 jednak, \u017ce zamkni\u0119cie \ndrzwi zabrzmia\u0142o zbyt ha\u0142a\u015bliwie. Dlaczego zawsze by\u0142 taki \nniezgrabny? Nie potrafi\u0142 kontrolowa\u0107 swoich zbyt d\u0142ugich n\u00f3g \ni zbyt d\u0142ugich r\u0105k. Tak by\u0142o jednak jedynie w otoczeniu wielu \nkobiet. Nie czu\u0142 si\u0119 pewnie. Te intelektualistki ocenia\u0142y go \nzapewne. Jego powierzchowno\u015b\u0107i, jego umiej\u0119tno\u015bci \nintelektualne i fizyczyne. Anna by\u0142a jedyn\u0105 pisark\u0105 jak\u0105 \nzna\u0142. Drug\u0105 znan\u0105 mu osobi\u015bcie kobieta, kt\u00f3ra wykonywa\u0142a \nprac\u0119 zwan\u0105 umys\u0142ow\u0105. Pierwsz\u0105 by\u0142a jego matka. \nNauczycielka historii w szkole publicznej. Umia\u0142a barwnie \nopowiada\u0107. Frank uwielbia\u0142 w dzieci\u0144stwie s\u0142ucha\u0107 jej \nopowie\u015bci. Gdy zmar\u0142a nikt nie m\u00f3g\u0142 jej ju\u017c zast\u0105pi\u0107. \nBajki i historie czytane suchym g\u0142osem ojca by\u0142y jedynie \ncieniem tamtych. <\/p>\n– Jestem. Przepraszam za sp\u00f3\u017anienie, ale przed\u0142u\u017cy\u0142o nam \nsi\u0119 spotkanie. Jak zwykle. Tak. Powinnam by\u0142a ci\u0119 uprzedzi\u0107. \n? gwa\u0142towny potok s\u0142\u00f3w, pe\u0142en po\u015bpiechu i entuzjazmu \nprzerwa\u0142 rozmy\u015blania Franka. Anna. A wi\u0119c koniec? <\/p>\n– To ja przepraszam, powinienem by\u0142 poczeka\u0107 na zewn\u0105trz, \nmy\u015bla\u0142em jednak, \u017ce toyota? \u017ce chcia\u0142aby\u015b wyjecha\u0107 dzi\u015b \njeszcze. Auto jest gotowe. Czeka. <\/p>\n– \u015awietnie, mo\u017cemy pojecha\u0107 odebra\u0107 je teraz, ale wyjazd \nzaplanowa\u0142am dopiero na jutro. Jest jeszcze kilka spraw, kt\u00f3re \nchcia\u0142abym z kole\u017cankami om\u00f3wi\u0107. Wybieram si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na \nkolacj\u0119 z Suz. Och, ju\u017c jest szalenie p\u00f3\u017ano!<\/p>\n– Dochodzi \u00f3sma. <\/p>\n– Tak, jed\u017amy, jed\u017amy. Gdzie jest tw\u00f3j w\u00f3z? <\/p>\n– Tam. Anno? Chcia\u0142bym z tob\u0105 przez chwil\u0119 porozmawia\u0107, \nje\u015bli to mo\u017cliwe. <\/p>\n– Oczywi\u015bcie, mo\u017ce podczas drogi do warsztatu? Czy co\u015b si\u0119 \nsta\u0142o? ? Frank wyczu\u0142 zaniepokojenie w g\u0142osie Anny. Zd\u0105\u017cy\u0142 \nju\u017c zauwa\u017cy\u0107, \u017ce szybko i \u0142atwo przywi\u0105zywa\u0142a si\u0119 do \nludzi. By\u0142a ufna. By\u0107 mo\u017ce naiwna? A jednak sympati\u0119 \nwzbudza\u0142 spos\u00f3b w jaki traktowa\u0142a nowych przyjaci\u00f3\u0142 i \nznajomych. By\u0142a do dyspozycji. Jej oferta pomocy nigdy nie by\u0142a \njedynie s\u0142own\u0105 deklaracj\u0105. P\u0142yn\u0119\u0142a z serca. By\u0142a typem \nosoby, na kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna liczy\u0107. Frank wiedzia\u0142 \u017ce tak \nw\u0142a\u015bnie by\u0142o. Wiedzia\u0142, \u017ce Anna nie b\u0119dzie chcia\u0142a ani \npotrafi\u0142a odm\u00f3wi\u0107 jego pro\u015bbie, cho\u0107 prawdopodobnie nie od \nniej zale\u017ca\u0142a ostateczna decyzja o wizycie u s\u0142ynnego \nginekologa. Frank postanowi\u0142 wy\u0142uszczy\u0107 spraw\u0119 wprost. Tak \nby\u0142o najlepiej. Zreszt\u0105 nie potrafi\u0142 m\u00f3wi\u0107 inaczej. Po co \nowija\u0107 w bawe\u0142n\u0119 co\u015b co wymaga jasnej i szybkiej odpowiedzi?<\/p>\n– Anno, moja \u017cona jak wiesz ma problemy ginekologiczne. Wiem, \n\u017ce leczy si\u0119 ju\u017c od d\u0142u\u017cszego czasu, wszystkie jednak \ndotychczasowe badania stwierdzaj\u0105, \u017ce nie b\u0119dzie ona w stanie \npocz\u0105\u0107 dziecka inaczej ni\u017c za po\u015brednictwem metody \nprob\u00f3wkowej. Nie znam si\u0119 na tym. Nie jestem specjalist\u0105. Mam \nnadziej\u0119, \u017ce nie przeinaczam tu fakt\u00f3w. Chodzi jednak o to, \naby Angelika uzyska\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia z doktorem Ahmedem. \nAngelika wierzy, \u017ce jest on najlepszym w tej chwili specjalist\u0105 \ni chcia\u0142aby, aby on nadzorowa\u0142 przebieg zabiegu. S\u0142owem, Anno, \nliczymy na twoj\u0105 pomoc. <\/p>\n– Och?. Rozumiem ? Anna spu\u015bci\u0142a g\u0142ow\u0119 na chwil\u0119, \nrozwa\u017caj\u0105c w my\u015blach sposoby zrealizowania tej pro\u015bby, \nkt\u00f3ra, jak wiedzia\u0142a, znacznie komplikowa\u0142a plany pobytu i \npodr\u00f3\u017cy jej m\u0119\u017ca. ? C\u00f3\u017c, bardzo chc\u0119 wam pom\u00f3c, nie \nmog\u0119 jednak powiedzie\u0107 jaka b\u0119dzie ostateczna decyzja mojego \nm\u0119\u017ca. Proponuj\u0119 jednak aby\u015bmy niejako postawili go przed \nfaktem dokonanym. Porozmawiam z nim dzi\u015b telefonicznie. \nNiezale\u017cnie jednak od decyzji?. Och, moi drodzy, po prostu \njed\u017acie ze mn\u0105 do Nowego Jorku. Tak d\u0142uga podr\u00f3\u017c b\u0119dzie \nprzyjemniejsza w towarzystwie, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o korzy\u015bci \njak\u0105 jest wi\u0119ksza ilo\u015b\u0107 kierowc\u00f3w i obecno\u015b\u0107 mechanika \nsamochodowego! ? Anna roze\u015bmia\u0142a si\u0119 beztrosko i lekko, jak \nma\u0142a dziewczynka. Frank lubi\u0142 s\u0142ucha\u0107 tego dziwnego \u015bmiechu \no wysokich tonach po\u0142\u0105czonego z nerwowym jakby zach\u0142ystywaniem \nsi\u0119, \u015bmiechem cichym, o kt\u00f3rym \u015bwiadczy\u0142 jedynie ruch \nkrtani, nieraz ruch ca\u0142ego delikatnego cia\u0142a. <\/p>\n– Rozumiem, \u017ce mog\u0119 przekaza\u0107 pomy\u015bln\u0105 nowin\u0119 \u017conie ? \nFrank wola\u0142 si\u0119 jeszcze upewni\u0107 co do ostatecznej decyzji Anny<\/p>\n– Tak tak, b\u0105d\u017acie gotowi jutro rano. Ha! Nie wiem jednak \ngdzie mieszkasz Franku. Jakie proponujesz rozwi\u0105zanie?<\/p>\n– My\u015bl\u0119 \u017ce mo\u017cemy si\u0119 spotka\u0107 pod moim warsztatem w \nMobile. Nie ma zreszt\u0105 sensu \u017ceby\u015b jecha\u0142a do nas. Przy \nokazji zostawi\u0119 sw\u00f3j w\u00f3z ch\u0142opakom do przegl\u0105du. Akurat \ntermin si\u0119 zbli\u017ca. <\/p>\n– \u015awietnie. Jestesmy wiec um\u00f3wieni. ? zapad\u0142a chwila \nciszy, kt\u00f3ra zda\u0142a im si\u0119 nagle obojgu nienaturalna i \nniewygodna. Anna rzuci\u0142a wi\u0119c pytanie, kt\u00f3re rozlu\u017ani\u0142o \ndziwne napi\u0119t\u0105 nagle atmosfer\u0119, jakby w powietrzu wisia\u0142o \nco\u015b niedopowiedzianego, co\u015b nienazwanego, co mia\u0142o si\u0119 \nwyja\u015bni\u0107 jednak nieco p\u00f3\u017aniej ? Czy nie uwa\u017casz \u017ce kobiety \ns\u0105 lepszymi kierowcami o m\u0119\u017cczyzn? ? Frank zaskoczony \nspojrza\u0142 z ironicznym u\u015bmiechem na rozm\u00f3wczyni\u0119. <\/p>\n– Co masz na my\u015bli? To podchwytliwe pytanie? <\/p>\n– Ale\u017c nie ? Anna udawa\u0142a powag\u0119<\/p>\n– C\u00f3\u017c, bior\u0105c pod uwag\u0119 m\u0119sk\u0105 o wiele lepsz\u0105 \nznajomo\u015b\u0107 budowy samochodu, dzia\u0142ania maszyny, ich \nmo\u017cliwo\u015bci? <\/p>\n– No w\u0142a\u015bnie w\u0142a\u015bnie! ? przerwa\u0142a. Kobiety tych rzeczy \nnie wiedz\u0105. Z natury rzeczy b\u0119d\u0105 wi\u0119c pr\u00f3bowa\u0142y podchodzi\u0107 \ndo sprawy delikatniej i ostro\u017cniej. Uwa\u017cam, \u017ce kobiety \nje\u017cd\u017c\u0105 dalece ostro\u017cniej. Maj\u0105 mniej wypadk\u00f3w. <\/p>\n– Ale\u017c ty pyta\u0142a\u015b czy m\u0119\u017cczy\u017ani je\u017cd\u017c\u0105 lepiej! \nUwa\u017cam \u017ce rzeczywi\u015bcie to m\u0119\u017cczy\u017ani je\u017cd\u017c\u0105 lepiej<\/p>\n– Och, zale\u017cy od definicji s\u0142owa ?lepiej" ? droczy\u0142a \nsi\u0119 ona. Doje\u017cd\u017cali w\u0142a\u015bnie do warsztatu, przerwa\u0107 wi\u0119c \nmusieli ironiczn\u0105 \u017cartobliw\u0105 dyskusj\u0119, kt\u00f3ra pozwoli\u0142\u0105 \nobojgu z przyjemno\u015bci\u0105 pomy\u015ble\u0107 o niedalekiej wsp\u00f3lnej \nwyprawie. Anna wysiad\u0142a wi\u0119c po chwili z wozu i skierowa\u0142a \nsi\u0119 w stron\u0119 swojej toyoty, kt\u00f3ra czeka\u0142a ju\u017c na ni\u0105 na \nparkingu. Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 jeszcze i wykona\u0142a po\u017cegnalny ruch \nr\u0119k\u0105. Wygl\u0105da\u0142a o dziesi\u0119\u0107 lat m\u0142odziej. Tak. Co najmniej \no dziesi\u0119\u0107. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce ma trzydzie\u015bci tymczasem wygl\u0105da\u0142a \nna dwudziestolatk\u0119. To spostrze\u017cenie pojawi\u0142o si\u0119 nagle, \njakby teraz dopiero zrozumia\u0142 dlaczego tak dobrze czu\u0142 si\u0119 w \njej towarzystwie. Nie by\u0142a nad\u0119t\u0105 intelektualistk\u0105. Nie \nmia\u0142a w sobie nic z typowej feministki, tak jak je sobie on, \nprzeci\u0119tny obywatel Ameryki wyobra\u017ca\u0142. By\u0142a urocza, czasami \ndziecinna. By\u0142a sympatyczn\u0105 babk\u0105. Czy nie przypomina\u0142a mu \ntroch\u0119 Jane? R\u00f3wnie z\u0142udne by\u0142o wra\u017cenie, jakie tamta \nwywiera\u0142a na m\u0119\u017cczyznach przy pierwszym spotkaniu. Naiwna \ndziecinna kobietka okazywa\u0142a si\u0119 osob\u0105 upart\u0105, kt\u00f3ra \nwiedzia\u0142a czego chce. To jej milczenie, te tajemnice. Ta cisza. \nPozory otwarto\u015bci a w rzeczywisto\u015bci skryto\u015b\u0107. Mo\u017ce \nwszystkie kobiety by\u0142y do siebie odrobin\u0119 podobne? Wiedzia\u0142, \n\u017ce co\u015b wydarzy\u0142o si\u0119 w \u017cyciu Jane, a o czym nigdy ona nie \nchcia\u0142a opowiada\u0107. Pisa\u0142a tylko ten sw\u00f3j pami\u0119tnik. I \npo\u0142yka\u0142a tony ksi\u0105\u017cek o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re nazywa\u0142a \nharlequinami. To prawda. Co robi\u0107 mo\u017cna by\u0142o w salonie \nfryzjerskim na obrze\u017cach Atmore, gdzie klienci pojawiali si\u0119 \ntak rzadko?<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n5.<\/font><\/p>\nAnna obudzi\u0142a si\u0119 przed \u015bwitem. Nie spa\u0142a dobrze tej nocy. \nCzy by\u0142o to zdenerwowanie przed dalek\u0105 podr\u00f3\u017c\u0105, czy te\u017c \nmo\u017ce t\u0119sknota za nim? Po\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 z Suz bardzo p\u00f3\u017ano, \nprzegadawszy ca\u0142y wiecz\u00f3r. Tyle spraw by\u0142o do opowiedzenia, \ntyle rzeczy do uregulowania. Ich wsp\u00f3lne projekty europejskie, \nwystawy i promocje nowych tekst\u00f3w. Suzanne mia\u0142a pojawi\u0107 si\u0119 \nw Londynie ju\u017c za kilka tygodni. Do tego czasu Anna \nzobowi\u0105za\u0142a si\u0119 skontaktowa\u0107 z jedn\u0105 z galerii sztuki \nnowoczesnej, podpisa\u0107 kontrakt, ustali\u0107 warunki. Ale to nie \nby\u0142o to. Nie dlatego m\u0119czy\u0142 j\u0105 ci\u0105g\u0142y b\u00f3l g\u0142owy i \nbezsenno\u015b\u0107. T\u0119sknota za m\u0119\u017cem te\u017c nie by\u0142a wystarczaj\u0105cym \npowodem dla tych zaburze\u0144 zdrowia i psychiki. T\u0119skni\u0142a za nim! \nOch, jeszcze jak! Przecie\u017c w tym miesi\u0105cu widzieli si\u0119 \nzaledwie kilka razy. Farid sp\u0119dzi\u0142 kilka tygodni w Pakistanie z \nRabi\u0105 i dzie\u0107mi. Przyjechali wszyscy razem do Londynu, \nzamieszkali u jego rodziny. Ann\u0119 odwiedzi\u0142 kilkakrotnie. \nSp\u0119dzi\u0142 z ni\u0105 kilka nocy. Ale c\u00f3\u017c, oboje dnie mieli \nwype\u0142nione prac\u0105. Anna t\u0119skni\u0142a za chwilami, gdy pracowa\u0142a \njedynie w domu. Pisa\u0142a i zajmowa\u0142a si\u0119 domem. By\u0142a jak sama o \nsobie m\u00f3wi\u0142a zwyk\u0142\u0105 kur\u0105 domow\u0105. W\u00f3wczas widywali si\u0119 z \nFaridem codziennie. Domowe biuro by\u0142o dla niego wystarczaj\u0105cym \ni doskona\u0142ym miejscem pracy. Podr\u00f3\u017cowali razem. By\u0142 \nnieroz\u0142\u0105czni. Jednak to w\u0142a\u015bnie bycie razem dwadzie\u015bcia \ncztery na dwadzie\u015bcia cztery by\u0142o przyczyn\u0105 nieustannych \nk\u0142\u00f3tni, kt\u00f3rych trudno by\u0142o unikn\u0105\u0107 bior\u0105c pod uwag\u0119 \nodmienno\u015b\u0107 ich charakter\u00f3w, zwyczaj\u00f3w, ambicji. Anna \nt\u0119skni\u0142a za tamtymi czasami. Cz\u0119sto powraca\u0142a do nich \nmy\u015blami. Wzdycha\u0142a. A jednak wiedzia\u0142a, \u017ce sytuacja, w jakiej \nznajdowali si\u0119 obecnie by\u0142a o wiele lepsza. Farid otworzy\u0142 \nbiuro niezale\u017cne w centrum Londynu. Anna otworzy\u0142a w\u0142asn\u0105 \nksi\u0119garni\u0119 i galeri\u0119. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z kilkoma \nwydawnictwami. Rzadko pisa\u0142a w domu. Gotowa\u0142a w czasie \nweekend\u00f3w. Te sp\u0119dzali zwykle razem. Z wyj\u0105tkiem tych \nmiesi\u0105cy gdy on wyje\u017cd\u017ca\u0142 z kraju. W\u00f3wczas ona pracowa\u0142a \ndwa razy wi\u0119cej. Aby zapomnie\u0107 o samotno\u015bci. O t\u0119sknocie, o \nzazdro\u015bci. <\/p>\nDochodzi\u0142a pi\u0105ta. Zbli\u017ca\u0142 si\u0119 czas porannej modlitwy. Nie \npami\u0119ta\u0142a dok\u0142adnego rozk\u0142adu czasowego modlitw, \nprzypuszcza\u0142a jednak \u017ce zbli\u017ca si\u0119 fajr. Cztery godziny snu \nto nie by\u0142o wiele. Czu\u0142a si\u0119 tak zm\u0119czona. Dokucza\u0142 b\u00f3l \ng\u0142owy i ko\u015bci. By\u0142a staruszk\u0105. W jej wieku trzydziestu dwu \nlat by\u0142a ju\u017c staruszk\u0105. Reumatyczne dolegliwo\u015bci \nskoliozowatego kr\u0119gos\u0142upa dokucza\u0142y zw\u0142aszcza w porze \ndeszczowej. Pada. Na pewno pada\u0142o. By\u0142a pewna. W istocie na \nszybie pojawi\u0142y si\u0119 male\u0144kie kropelki deszczu. Anna \nza\u0142o\u017cy\u0142a szlafrok, kt\u00f3ry po\u017cyczy\u0142a jej Suzanne i \npow\u0119drowa\u0142a do \u0142azienki. Bose stopy chwyta\u0142y ch\u0142\u00f3d \npod\u0142ogi. Zimno. Gdzie zostawi\u0142a klapki? Apartament wype\u0142nia\u0142o \nniemrawe jeszcze promienie wschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. Ostre \n\u015bwiat\u0142o w \u0142azience razi\u0142o w oczy. Bismillah a rahman i rahim. \nAnna rozpocz\u0119\u0142a rytualne obmycie. Najpierw d\u0142onie do \u0142okci. \nKa\u017cda trzy razy. Usta, przep\u0142uka\u0107 trzy razy, nos, ca\u0142a twarz, \nw\u0142osy, szyj\u0119, uszy i stopy do kostek. Wszystko obmyte jedynie \nwoda, powoli, trzykrotnie. Po obmyciu by\u0142o jeszcze zimniej. \nPr\u0119dko, do pokoju. Na dywanie roz\u0142o\u017cy\u0107 mog\u0142a jedynie ma\u0142y \nw\u0105ski kocyk, kt\u00f3ry musia\u0142 zast\u0105pi\u0107 mat\u0119 do modlitwy. \nChustka pakista\u0144ska, d\u0142ugi pas materia\u0142u zakrywa\u0142a \numiej\u0119tnie i szczelnie cia\u0142o a\u017c do pasa. Widoczna by\u0142a spod \nniej nocna koszula d\u0142uga a\u017c do st\u00f3p. Cisza. Dwa rakaty \nporanne. Kilkakrotne sk\u0142ony i pochylenia. Pok\u0142on najg\u0142\u0119bszy, \nczterokrotny. Szeptane cicho arabskie s\u0142owa chwa\u0142y i pro\u015bby. \nKilka d\u0142ugich minut pozostawa\u0142a jeszcze siedz\u0105c na kolanach w \npostawie ko\u0144czacej modlitw\u0119. Nas\u0142uchiwa\u0142a odg\u0142os\u00f3w z \nzewn\u0105trz. Niema pro\u015bba. O szcz\u0119\u015bliw\u0105 podr\u00f3\u017c. O snu \nwyja\u015bnienie. Tego, kt\u00f3ry prze\u015bladowa\u0142 j\u0105 od wielu dni. \nMigawkowo powraca\u0142. Nie dawa\u0142 o sobie zapomnie\u0107. C\u00f3\u017c to za \nproblem, c\u00f3\u017c to za zmartwienie, czyich to \u017cal\u00f3w ona w\u0142a\u015bnie \nwe \u015bnie musia\u0142a by\u0107 \u015bwiadkiem. Co mia\u0142o si\u0119 wkr\u00f3tce \nwydarzy\u0107? <\/p>\nWiedzia\u0142a, \u017ce ju\u017c nie za\u015bnie. Narzuci\u0142a wi\u0119c szlafrok \nSuzanne. Odnalaz\u0142a kapcie i skierowa\u0142a si\u0119 ku kuchni. Zapach \nporannej kawy budzi\u0142 i orze\u017awia\u0142. Nie stnia\u0142y poranki bez \nkawy po turecku, gotowanej w ma\u0142ym dzbanuszku, jaki odnalaz\u0142 \nsi\u0119 r\u00f3wnie\u017c w kuchni Suzanne. Sama go jej kiedy\u015b ofiarowa\u0142a. \nNie istnia\u0142y r\u00f3wnie\u017c poranki bez pisania. To nie by\u0142 \npami\u0119tnik. A jednak niejednokrotnie pami\u0119tnik przypomina\u0142. To \nby\u0142y zapiski chaotyczne i niesp\u00f3jne ale te\u017c nie chodzi\u0142o w \nnich o sp\u00f3jno\u015b\u0107, ale o wylanie na papier wszystkiego, co \npojawia\u0142o si\u0119 w jej g\u0142owie, kt\u00f3ra nie w pe\u0142ni jeszcze \nopu\u015bci\u0142a rzeczywisto\u015b\u0107 snu. Chodzi\u0142o o to, aby wypisa\u0107 \n\u017cale, skargi, obawy tu\u017c obok entuzjazmu i optymistych wizji na \nprzysz\u0142o\u015b\u0107, tak dalece jak si\u0119ga\u0142 wzrok. A ten bardzo \ncz\u0119sto nie wybiega\u0142 dalej ni\u017c na podw\u00f3rze, ogr\u00f3d, ulic\u0119 \nnaprzeciwko, albo jeszcze bli\u017cej, dotyka\u0142 i dostrzega\u0142 \nlod\u00f3wk\u0119, st\u00f3\u0142 i biurko do pracy. I ten wierny laptop, kt\u00f3ry \nmia\u0142 ju\u017c tak wiele lat. Anna pisa\u0142a w ciszy. Pssst, nie \nzd\u0105\u017cy\u0142a wy\u0142\u0105czy\u0107 kawy, kt\u00f3ra wyst\u0105pi\u0142a z brzeg\u00f3w \nczajniczka i zala\u0142a kuchenk\u0119. Och, czy nie by\u0142a do tego \nprzyzwyczajona? Kawa z mlekiem, grzanki z miodem i marmolad\u0105. \nIch zapach sprowadzi\u0142 zapewne do kuchni zaspan\u0105 Suz. <\/p>\n– Dzien dobry kochanie. Co robisz tu o tak rannej porze? Och, \npiszesz. <\/p>\n– Nie mog\u0142am spa\u0107. Obudzi\u0142am si\u0119 na fajr, wi\u0119c wsta\u0142am. \nRzadko si\u0119 budz\u0119. Zwykle modl\u0119 si\u0119 p\u00f3\u017aniej, och sama wiesz \njakim jestem leniem. Ale tym razem tak wida\u0107 by\u0142o zaplanowane. \nNie b\u0119d\u0119 si\u0119 buntowa\u0107 ? roze\u015bmia\u0142a si\u0119 Anna. Suzanne \nzna\u0142a ten ton g\u0142osu, ironiczny i prze\u015bmiewczy, a w gruncie \nrzeczy \u015bmiertelnie powa\u017cny, w\u00f3wczas gdy przyjaci\u00f3\u0142ka \nm\u00f3wi\u0142a o sprawach wiary. Suzanne nie potrafi\u0142a jednak \nzrozumie\u0107 fenomenu religijno\u015bci. Zw\u0142aszcza tego islamskiego, \nkt\u00f3ry obwarowany by\u0142 tyloma zakazami i nakazami. Anna na ka\u017cde \njednak pytanie odpowieda\u0142a tylko ? nie ma przymusu w religii. \n? albo ? To jest tylko i wy\u0142\u0105cznie kwestia twojej wiary. Nie \nr\u00f3b czego\u015b w co nie wierzysz! Pope\u0142niasz grzech jeszcze \nwi\u0119kszy. , albo jeszcze ? Nie mnie ocenia\u0107. Ka\u017cdy odpowiada \nza siebie. <\/p>\nI tak by\u0142o niezale\u017cnie od tematu rozmowy, czy chodzi\u0142o o \nchustk\u0119, o modlitw\u0119 czy pojawianie si\u0119 w meczecie. Anna \nposiada\u0142a odpowiedzi niezmienne. Tak jak niezmienna by\u0142a \nr\u00f3wnie\u017c jej odpowied\u017a w sprawach pisarstwa ? Aby podnie\u015b\u0107 \njako\u015b\u0107 pisarstwa, aby sta\u0107 si\u0119 lepszym, aby wyda\u0107, aby \nodnie\u015b\u0107 sukces ? odpowied\u017a by\u0142\u0105 zawsze tylko jedna, i tak\u0105 \nte\u017c mia\u0142a Suzannae, – Po prostu nale\u017ca\u0142o pisa\u0107, pisa\u0107 i \njeszcze raz pisa\u0107. Pisanie by\u0142o dobre na wszystko. <\/p>\n– O kt\u00f3rej wyje\u017cd\u017cacie? ? Suzanne podesz\u0142a do kuchenki \nzamierzaj\u0105c umy\u0107 dzbanuszek, kt\u00f3rego u\u017cywa\u0142a Anna i \nprzygotowa\u0107 sobie kaw\u0119. ? chcesz dolewk\u0119 kawy? Zrobi\u0107 \ntroch\u0119 wi\u0119cej? <\/p>\n– O nie, dzi\u0119kuj\u0119. Moja jest wyj\u0105tkowo mocna. Zreszt\u0105 \nzrobi\u0119 sobie za chwil\u0119 herbaty. A ty masz ochot\u0119 na grzanki? <\/p>\n– Tak prosz\u0119, wrzu\u0107 dla mnie kilka. <\/p>\n– Kiedy wyje\u017cd\u017camy. Um\u00f3wi\u0142am si\u0119 o si\u00f3dmej przy \nwarsztacie Franka. To pi\u0119\u0107 minut st\u0105d. <\/p>\n– Rozumiem. C\u00f3\u017c, b\u0119d\u0119 z tob\u0105 t\u0119skni\u0107, kochanie. Teraz \nspotkamy si\u0119 ju\u017c dopiero w Europie. Za miesi\u0105c. <\/p>\n– Tak. ? Anna zamy\u015bli\u0142a si\u0119 nad swoj\u0105 kaw\u0105 i pisaniem. \nKilka stron mia\u0142a za sob\u0105. Zamkn\u0119\u0142a zeszyt. ? Suz, bardzo mi \nsi\u0119 podoba tw\u00f3j nowy domowy design. Te maroka\u0144skie klimaty. \nZawsze chcia\u0142am pojecha\u0107 do Maroko. Tunezja te\u017c musi by\u0107 \nciekawym miejscem. <\/p>\n– Ciesz\u0119 si\u0119. Kuchnia i salon s\u0105 sko\u0144czone. Mam jeszcze \nkilka pomys\u0142\u00f3w na sypialni\u0119 i pozosta\u0142e pokoje. Ale to \nobejrzysz dopiero w trakcie przysz\u0142ej wizyty. Dziura bud\u017cetowa \nchwilowo. <\/p>\n– Hmm, rozumiem. ? Anna spogl\u0105da\u0142a na drobn\u0105 sylwetk\u0119 \nSuz, gdy ta przygotowywa\u0142a kaw\u0119, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie si\u0119 \nzaparzy\u0142a. By\u0142y do siebie odrobin\u0119 podobne. Ona by\u0142a jednak \nstarsza o jakie dziesi\u0119\u0107 lat. Blond w\u0142osy zawsze skrupulatnie \nfarbowane, szczup\u0142e cia\u0142o nastolatki. Jedynie zmarszczki \ndawa\u0142y \u015bwiadectwo wieku. By\u0142a wci\u0105\u017c \u0142adna. \nCzterdziestolatka. Przed kilkoma miesi\u0105cami wysz\u0142a ponownie za \nm\u0105\u017c. Szcz\u0119\u015bliwa, nareszcie. – Pozdr\u00f3w ode mnie Johna<\/p>\n– A ty Farida ? u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 Suzanne<\/p>\n– Oczywi\u015bcie. Kochanie, id\u0119 wzi\u0105\u0107 prysznic, zbli\u017ca si\u0119 \nsz\u00f3sta a ja jestem jeszcze w proszku. ? Anna podesz\u0142a i \npoca\u0142owa\u0142a Suzanne w policzek, figlarnie. Tamta roze\u015bmia\u0142a \nsi\u0119 i pr\u00f3bowa\u0142a przy\u0142o\u017cy\u0107 przyjaci\u00f3\u0142ce solidnego klapsa. \nOna jednak ju\u017c zd\u0105\u017cy\u0142a schronic si\u0119 w \u0142azience. Suz \nus\u0142ysza\u0142a jeszcze tylko przyt\u0142umion\u0105 pro\u015bb\u0119 o zrobienie \nherbaty i przykrycie jej spodeczkiem aby nie wystyg\u0142a. Potem \ns\u0142ycha\u0107 by\u0142o ju\u017c tylko szum prysznica. <\/p>\nAnna by\u0142a przed warsztatem za dziesi\u0119\u0107 si\u00f3dma. Frank i \nAngelika pojawili si\u0119 punktualnie. Anna wysun\u0119\u0142a si\u0119 z \nToyoty. Przymkn\u0119\u0142a za sob\u0105 drzwi nie zamykaj\u0105c i ruszy\u0142a w \nkierunku przyby\u0142ych. Frank machn\u0105\u0142 d\u0142oni\u0105 na powitanie i \nzostawiaj\u0105c \u017con\u0119 na parkingu, pojecha\u0142 w stron\u0119 wej\u015bcia do \nwarsztatu, zatrzyma\u0142 si\u0119 i otworzy\u0142 bram\u0119 z zamiarem \npozostawienia auta. Wszystko trwa\u0142o kilka minut, tymczasem \nAngelika i Anna ruszy\u0142y ku sobie. Angelika energicznie, \npochylaj\u0105c si\u0119 jednocze\u015bnie w jedn\u0105 stron\u0119 co krok, w miar\u0119 \njak sz\u0142a, ci\u0105\u017cy\u0142a jej zapewna spora torba na ramieniu. \nDrug\u0105, wi\u0119ksz\u0105 pozostawi\u0142a za sob\u0105. Zabierze j\u0105 za chwil\u0119 \nFrank. Angelika. Postawna brunetka, o ciemnych weso\u0142ych oczach. \nLubi\u0142a m\u00f3wi\u0107, lubi\u0142a pogaduszki i babskie plotki ? \nwestchn\u0119\u0142a Anna, oceniaj\u0105c przyby\u0142\u0105 z niech\u0119ci\u0105. By\u0107 \nmo\u017ce myli\u0142a si\u0119. Dlaczego ju\u017c od pierwszych chwil nastawia\u0142a \nsi\u0119 do niej negatywnie? Angelika. \u0141adne imi\u0119. By\u0107 mo\u017ce \nb\u0119dzie to mi\u0142a towarzyszka podr\u00f3\u017cy, ostatecznie musi by\u0107 \nkto\u015b, kto b\u0119dzie chcia\u0142 podtrzymywa\u0107 konwersacj\u0119 i nie \npozwoli kierowcy na chwile znudzenia znu\u017cenia i niebezpiecznego \nw czasie drogi ? snu. Angelika. Zdecydowany u\u015bcisk \u015bniadej \nd\u0142oni o d\u0142ugich palcach i kr\u00f3tkich paznokciach. Anna \nzauwa\u017cy\u0142a, \u017ce tak jak ona sama, \u017cona Franka nie nosi\u0142a \npier\u015bcionk\u00f3w. Anna zak\u0142ada\u0142a je jedynie sporadycznie. W \nchwilach uroczystych wyj\u015b\u0107, spotka\u0144 i prezentacji. Na co \ndzie\u0144 pier\u015bcionki przeszkadza\u0142y jej, uciska\u0142y delikatn\u0105 \nsk\u00f3r\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a tendencj\u0119 do wysuszania, alergii, uraz\u00f3w \ni ranek. Nie nosi\u0142a nawet obr\u0105czki. Dlaczego zreszt\u0105 mia\u0142aby \nto czyni\u0107. Nie by\u0142 to przecie\u017c zwyczaj muzu\u0142ma\u0144ski, Anna \nwita\u0142a zawsze wzruszeniem ramion i uniesieniem zdzwiwionych brwi \nte pary muzu\u0142ma\u0144skie kt\u00f3re t\u0142umaczy\u0142y nieco m\u0119tnie ? Och, \nwiesz, sytuacja, europejskie zwyczaje, te spojrzenia m\u0119\u017cczyzn? \nI c\u00f3\u017c z tego? Dlaczego czerpa\u0107 z kultury Europy akurat to, co \nnajmniej warto\u015bciowe, najbardziej w\u0105tpliwe i dziwaczne? \nAngelika przy\u0142apa\u0142a wzrok Anny, w momencie, gdy podawa\u0142y sobie \nd\u0142onie. Roze\u015bmia\u0142a si\u0119 ? Jak inne mia\u0142y d\u0142onie! Jej \n\u015bniade du\u017ce stwardnia\u0142e od pracy, poranione przy pracy w \nogrodzie, o kr\u00f3tkich paznokciach, Anny za\u015b delikatne ma\u0142e \nniczym r\u0119ce dziecka, ma\u0142ej dziewczynki, mi\u0119kkie, bia\u0142e, \ng\u0142adkie o d\u0142ugich paznokciach niewypiel\u0119gnowanych jednak \nniemalowanych, lecz zdrowych \u0142adnych. ? Anna towarzyszy\u0142a jej \n\u015bmiechem, a jednak po chwili ujawni\u0142a w\u0142asne my\u015bli. Dziwi\u0142a \nsi\u0119, jak zupe\u0142nie odmienne mia\u0142y obie spostrze\u017cenia. Jak \nuwa\u017cne i szybkie w ocenie by\u0142y ich spojrzenia. Anna poczu\u0142a \nodrobin\u0119 sympatii dla Angeliki. Wyczuwa\u0142a wyj\u0105tkowo \ninteligent\u0105 bystr\u0105 kobietk\u0119. Nie wiedzia\u0142a jednak jeszcze jak \ndalece bliska si\u0119 stanie, wkr\u00f3tce. Jak dalece \u015bci\u015ble zwi\u0105\u017ce \nlos ich powik\u0142ane \u017cyciorysy. <\/p>\nPo chwili siedzieli ju\u017c wszyscy troje w toyocie. Torby Franka \ni Angeliki zapakowane w baga\u017cniku. W samochodzie przez \nd\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 trwa\u0142a cisza. Anna upewni\u0142a si\u0119, \u017ce \nwszystkim jest wygodnie, \u017ce wszyscy maj\u0105 zapi\u0119te pasy i do\u015b\u0107 \nmiejsca i w\u0142\u0105czy\u0142a radio. Zabrzmia\u0142 blues. Anna spojrza\u0142a w \nlusterku na Franka. Nic nie mog\u0142a wyczyta\u0107 z jego oczu, kt\u00f3re \nzamyka\u0142y si\u0119 zm\u0119czone. Powieki opada\u0142y leniwie, po chwili \nju\u017c spa\u0142. A wi\u0119c jemu by\u0142o niew\u0105tpliwie wszystko jedno jaki \ntyp muzyki wybierze kierowca. Siedz\u0105ca obok Angelika nie mia\u0142a \nnic przeciwko bluesowi. M\u00f3wi\u0142y to wyra\u017anie jej podnosz\u0105ce \nsi\u0119 rytm muzyki kolana, wystukuj\u0105ca rytm cicho stopa, palce \nd\u0142oni kt\u00f3re z\u0142\u0105czone uderza\u0142y lekko o kolano. <\/p>\n– Lubisz blues, prawda? ? Annie ci\u0105\u017cy\u0142a mimo wszystko \ncisza i nieco napi\u0119ta atmosfera pierwszych chwil znajomo\u015bci. \nNale\u017ca\u0142o prze\u0142ama\u0107 lody. Angelika spojrza\u0142a na ni\u0105 z \nu\u015bmiechem i potakuj\u0105co skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. <\/p>\n– Bardzo lubi\u0119 blues, cho\u0107 jest jeszcze lepsza stacja, ale \nnigdy nie pami\u0119tam jej cz\u0119stotliwo\u015bci. ? roze\u015bmia\u0142a si\u0119 \ng\u0142o\u015bno, tak \u017ce Frank podni\u00f3s\u0142 na chwil\u0119 g\u0142ow\u0119 i \nrozejrza\u0142 si\u0119 zdezorientowanym wzrokiem, po sekundzie jednak \nzn\u00f3w powr\u00f3ci\u0142 do wcze\u015bniejszej wygodnej pozycji, g\u0142owa \noparta o waliz\u0119, nos wtulony w br\u0105zowy gruby koc podr\u00f3\u017cny, \nkt\u00f3ry Anna zwyk\u0142a zawsze zabiera\u0107 ze sob\u0105 w ka\u017cd\u0105 dalsz\u0105 \npodr\u00f3\u017c. Angelika kontynuowa\u0142a ? a jednak przyznam, \u017ce jestem \nogromnie ciekawa, jak brzmi ta wasza muzyka. Musi by\u0107 ogromnie \negzotyczna. C\u00f3\u017c ja zreszt\u0105 m\u00f3wi\u0119! Dla ciebie egzotyczna \nmo\u017ce by\u0107 r\u00f3wnie\u017c muzyka meksyka\u0144ska, kt\u00f3ra mi jest bliska, \nkt\u00f3rej wspomnienia zachowa\u0142am z dzieci\u0144stwa do dzi\u015b. Ale \nwasza muzyka jest dla wielu niew\u0105tpliwie czyst\u0105 egzotyk\u0105.<\/p>\n– Ale o jaki typ muzyki konkretnie chodzi, Angeliko? ? Anna \ndomy\u015bla\u0142a si\u0119, \u017ce Angelika m\u00f3wi o muzyce hinduskiej, \nudawa\u0142a jednak nieco z\u0142o\u015bliwie, \u017ce nie wie o co chodzi. <\/p>\n– Hmm, Frank m\u00f3wi\u0142 mi, \u017ce jeste\u015b Polk\u0105 z pochodzenia, \nAnno, ale nie interesuje mnie raczej muzyka polska, bez obrazy, \nmy\u015bl\u0119, \u017ce jest bliska muzyce europejskiej i ameryka\u0144skiej. \nCzy tak? M\u00f3wi\u0142am o muzyce azjatyckiej. Czy interesujesz si\u0119 \nmo\u017ce kultur\u0105 swojego m\u0119\u017ca? Mia\u0142a\u015b okazj\u0119 by\u0107 w \nPakistanie? Masz mo\u017ce jakie\u015b kasety z nagraniami muzycznymi? ? \nAngelika zasypa\u0142a Ann\u0119 natr\u0119tnymi pytaniami, na kt\u00f3re ta \nnagle nie mia\u0142a ju\u017c ochoty odpowiada\u0107. Jak\u017ce jej towarzyszka \nby\u0142a m\u0119cz\u0105ca. Czy\u017c nie mog\u0142a zachowa\u0107 ciszy, spa\u0107, \nmilcze\u0107, jak jej m\u0105\u017c? Anna by\u0142a rozdra\u017cniona. Nie umkn\u0119\u0142o \nto uwadze Angeliki. Poczu\u0142a si\u0119 by\u0107 mo\u017ce ura\u017cona, a jednak \nnie powiedzia\u0142a ani s\u0142owa. Zamilk\u0142a i w ciszy wpatrywa\u0142a si\u0119 \nju\u017c tylko przed siebie, a potem spogl\u0105da\u0142a na d\u0142onie Anny, \nkt\u00f3re powoli wyj\u0119\u0142y kilka kaset ze schowka pod radiem, \nwybra\u0142y jedn\u0105 z nich i w\u0142o\u017cy\u0142y do odbiornika \nmagnetofonowego. Zabrzmia\u0142a muzyka. To nie by\u0142a \u017cadna z \npiosenek filmowych, kt\u00f3re us\u0142ysze\u0107 mo\u017cna by\u0142o nawet na \nodpowiednich kana\u0142ach ameryka\u0144skich, to nie by\u0142y indian songs, \nkt\u00f3re mixowane sprytnie przez hip hopowc\u00f3w i raper\u00f3w stawa\u0142y \nsi\u0119 przebojami raz jeszcze w innej cz\u0119\u015bci \u015bwiata. Muzyka, \nkt\u00f3r\u0105 wybra\u0142a Anna by\u0142a delikatna chwilami, intensywna jednak \nw tonacji, melodyjna, a jednak rytm i melodyka odmienne by\u0142y od \nznanych Angelice. <\/p>\n– Nusrat Fateh Ali Khan ? us\u0142ysza\u0142a Angelika po d\u0142u\u017cszej \nchwili ciszy ? tak nazywa si\u0119 wykonawca. To Pakista\u0144czyk. \nTworzy bardzo ciekaw\u0105 muzyk\u0119. Nie s\u0105dzisz? ? Angelika wci\u0105\u017c \nczu\u0142a si\u0119 odrobin\u0119 obra\u017cona, a jednak z natury optymistka \nwielkoduszna i weso\u0142a, nie potrafi\u0142a d\u0142ugo chowa\u0107 urazy do \nnikogo. Stwierdzi\u0142a, \u017ce skoro Anna wyci\u0105ga do niej d\u0142o\u0144, \nproponuje rozmow\u0119 i zawarcie przyja\u017ani, nie powinna propozycji \nodrzuca\u0107. <\/p>\n– Tak, podoba mi si\u0119. Cho\u0107 z pocz\u0105tku razi\u0142 mnie troch\u0119 \nten spos\u00f3b \u015bpiewania. Wci\u0105\u017c zdaje mi si\u0119 dziwaczny, ale w \nmiar\u0119 s\u0142uchania cz\u0142owiek si\u0119 przyzwyczaja. ? Anna \nroze\u015bmia\u0142a si\u0119<\/p>\n– Odpowied\u017a godna wykwalifikowanego dyplomaty. <\/p>\n– Co? Ale\u017c nie, naprawd\u0119 mi si\u0119 podoba. Ja jestem otwarta \nna wszelkie nowo\u015bci, na obce kultury. Zawsze chcia\u0142am wyjecha\u0107 \ngdzie\u015b, podr\u00f3\u017cowa\u0107. Europa jest jednak tak daleko. Zapewne \nnigdy nie b\u0119d\u0119 mia\u0142a okazji jej odwiedzi\u0107. ? w g\u0142osie \nAngeliki s\u0142ycha\u0107 by\u0142o rzeczywisty smutek. <\/p>\n– C\u00f3\u017c, faktycznie jest to daleko. A jednak zapraszam ci\u0119 do \nLondynu. Je\u015bli kiedykolwiek b\u0119dziesz mia\u0142a okazj\u0119 wyjecha\u0107. \nZanocujesz u mnie. Dobrze? <\/p>\n– To mi\u0142o z twojej strony. Wiesz, osoby naszej klasy i \nnaszego usytuowania bardzo rzadko podr\u00f3\u017cuj\u0105. Ale faktycznie, \nje\u015bli wygramy kiedy\u015b los na loterii, obiecuj\u0119, przyjedziemy! \n? Angelika potrafi\u0142a wszystko obr\u00f3ci\u0107 w \u017cart, spojrze\u0107 \nokiem cynicznego odrobin\u0119 optymisty. ? Opowiedz mi mo\u017ce jednak \nco\u015b o Europie, o Anglii, abym nie by\u0142a nadmiernie zaskoczona w \nczasie mojej pierwszej wizyty.<\/p>\n– Nie lubisz niespodzianek? <\/p>\n– Hmm.. lubi\u0119. A wi\u0119c opowiedz mi co\u015b o sobie. <\/p>\n– O mnie? Mam trzydzie\u015bci dwa lata, jestem z pochodzenia \nPolk\u0105, me\u017catk\u0105, mieszkam na sta\u0142e od wielu lat w Londynie, \njestem pisark\u0105, dziennikark\u0105 po trochu, w\u0142a\u015bcicielk\u0105 ma\u0142ej \np\u00f3\u0142 kawiarenki p\u00f3\u0142 galerii. Co wi\u0119cej mog\u0119 ci powiedzie\u0107? \nNie wiem <\/p>\n– Czy jeste\u015b szcz\u0119sliwa? ? rzuci\u0142a bez namys\u0142u Angelika<\/p>\n– Bywam. A ty?<\/p>\n– Bywam ? Angelika roze\u015bmia\u0142a si\u0119 a Anna zacz\u0119\u0142a jej \ntowarzyszy\u0107. <\/p>\n? Przepraszam, ale to pytanie jest troch\u0119 retoryczne, a \ntroch\u0119 niem\u0105dre i bez sensu. M\u00f3j m\u0105\u017c zwyk\u0142 zadawa\u0107 mi to \npytanie \u015brednio raz w tygodniu. Na pocz\u0105tku naszej znajomo\u015bci \nzawsze m\u00f3wi\u0142am ? tak, potem zacz\u0119\u0142am si\u0119 zastanawia\u0107, nie \nby\u0142o ju\u017c odpowiedzi odruchowej, by\u0142a odpowied\u017a ? Bywam, \nbywam szcz\u0119\u015bliwa,- ostatecznie nie dawno, mo\u017ce dwa tygodnie \ntemu powiedzia\u0142am, \u017ce ? Nie. Nie do ko\u0144ca jestem \nszcz\u0119\u015bliwa. ? Na co on rzuci\u0142 tylko ? Czy\u017cby\u015b stawa\u0142a \nsi\u0119 coraz bardziej wymagaj\u0105ca? ? Odczu\u0142am to jako atak, jak \nagresj\u0119. Jak zarzut? Ja chcia\u0142am mo\u017ce tylko po\u017ca\u0142owa\u0107 \nwsp\u00f3lnie tamtych chwil, gdy przebywali\u015bmy ze sob\u0105 cz\u0119\u015bciej.<\/p>\n– Rozumiem ci\u0119. Wiesz rzeczywiste pytanie powinno brzmie\u0107 ? \nCzy czujesz si\u0119 kobiet\u0105 spe\u0142nion\u0105. Czy masz wszystko czego \npragn\u0119\u0142a\u015b jako kobieta? Czy jeste\u015b zaspokojona? M\u00f3wi\u0119 o \nemocjach, o pragnieniach kobiecych. <\/p>\n– M\u00f3wisz o dzieciach prawda? ? Anna wyczuwa\u0142a, \u017ce Angelika \npragnie rozmawia\u0107 o jej w\u0142asnych problemach kobiecych. O \nobawach co do zabiegu, leczenia, mo\u017cliwo\u015bci pocz\u0119cia. Sama \njednak nie mia\u0142a ochoty o tym dyskutowa\u0107, od tak dawna unika\u0142a \nju\u017c tego tematu, sta\u0142 si\u0119 on dla niej niejako tematem tabu. \nNie znosi\u0142a s\u0142ucha\u0107 \u017cal\u00f3w kobiet na temat ich \nbezp\u0142odno\u015bci. Och, dlaczego zgodzi\u0142a si\u0119 na t\u0119 przekl\u0119t\u0105 \npodr\u00f3\u017c w towarzystwie tych dwojga? Odpowied\u017a jednak pojawia\u0142a \nsi\u0119 szybko w jej umy\u015ble. Polubi\u0142a Franka, polubi\u0142a ju\u017c \nniemal Angelik\u0119, cho\u0107 wola\u0142a my\u015ble\u0107 o nich jako o dw\u00f3ch \nniezaleznych osobach, jako para byli w jej umy\u015ble po\u0142\u0105czeniem \nniezno\u015bnym. Mo\u017ce by\u0142o te\u017c i tak, \u017ce rzeczywi\u015bcie chcia\u0142a \npom\u00f3c. Powraca\u0142y starutkie, przysypane latami wspomnienia z \nodleg\u0142ej przesz\u0142o\u015bci, jej w\u0142asne obawy zwi\u0105zane z \nniep\u0142odno\u015bci\u0105. Wypowiedzi lekarzy ginekolog\u00f3w opinie \nabsurdalne specjalist\u00f3w. Wtedy jednak nie chcia\u0142a nikogo \ns\u0142ucha\u0107. Co obchodzi\u0142a j\u0105 ta niezno\u015bna uczona gadanina. \nStatystycznie niemal co druga kobieta ma problemy \nhormonalno-ginekologiczne, wiele par podejmuje za\u015b wci\u0105\u017c na \nnowo nieudane pr\u00f3by koncepcji. Ona za\u015b nigdy dziecka mie\u0107 nie \nb\u0119dzie, nie dlatego \u017ce nie b\u0119dzie mog\u0142a, lecz dlatego \u017ce \nmie\u0107 nie b\u0119dzie chcia\u0142a! <\/p>\n– Tak. My\u015bla\u0142am o dzieciach. ? Angelika przerwa\u0142a \nzamy\u015blenie Anny<\/p>\n– A ja nie chc\u0119 mie\u0107 dzieci. Nigdy nie chcia\u0142am. Zgadzamy \nsi\u0119 oboje pod tym wzgl\u0119dem. On r\u00f3wnie\u017c uwa\u017ca, \u017ce dziecko \nzak\u0142\u00f3ci\u0142oby nasz spokojny tryb \u017cycia, wprowadzi\u0142oby zmiany \nkt\u00f3rych nie chcemy. Problemy troski, konieczno\u015b\u0107 porzucenia \npracy, odsuni\u0119cia na bok projekt\u00f3w i skoncentrowania si\u0119 \njedynie na nowym przyby\u0142ym, poza tym brak czasu dla siebie, na \nintymno\u015b\u0107, na brutalnie m\u00f3wi\u0105c ? seks. Nie mam na to ochoty. \nMo\u017ce nie jestem do tego stworzona. Mo\u017ce nie posiadam instynktu \nmacierzy\u0144skiego ? \u015bmiech Anny zabrzmia\u0142 dziwnie \nnienaturalnie, sztucznie. Angelika nie wiedzia\u0142a w czym rzecz, \nmog\u0142a jedynie domy\u015bla\u0107 si\u0119, \u017ce jest co\u015b, czego nie wie, o \nczym Anna nie chce m\u00f3wi\u0107. Uwa\u017ca\u0142a jednak, \u017ce nietaktem jest \ndr\u0105\u017cenie tematu i dalsze stawianie pyta\u0144. Je\u015bli jest to dla \nniej istotne, sama opowie. Wyczuje, \u017ce Angelika jest jej \nprzychylna. Sama opowie. Stara\u0142a si\u0119 delikatnie zmieni\u0107 temat. \nO czym jednak do\u015b\u0107 neutralnym mog\u0142a opowiada\u0107. Aby zagada\u0107 \nt\u0119 cisz\u0119. <\/p>\n– Nieca\u0142y rok temu zacz\u0119\u0142am pracowa\u0107 w przedszkolu. ? \nzacz\u0119\u0142a ? Nie p\u0142ac\u0105 mi za to wiele. Jest to zreszt\u0105 \nprzedszkole mojej przyjaci\u00f3\u0142ki. Znamy si\u0119 od dawna. Ponad \ndwadzie\u015bcia lat b\u0119dzie. ? Anna spojrza\u0142a badawczo na \nm\u00f3wi\u0105c\u0105. Ona przy\u0142apa\u0142a jej wzrok ? Oczywi\u015bcie. Jestem od \nciebie starsza Anno, trzydziesty sz\u00f3sty rok idzie. Moja \nprzyjaci\u00f3\u0142ka uko\u0144czy\u0142a niedawno szko\u0142\u0119 pedagogiczn\u0105, \npostanowi\u0142a z pomoc\u0105 m\u0119\u017ca otworzy\u0107 przedszkole domowe. Dla \ndzieci muzu\u0142ma\u0144skich. Uwa\u017cam, \u017ce to genialny pomys\u0142. <\/p>\n– Twoja przyjaci\u00f3\u0142ka jest muzu\u0142mank\u0105? ? zainteresowa\u0142a \nsi\u0119 Anna<\/p>\n– Tak. Dokona\u0142a konwersji. Wysz\u0142a za m\u0105\u017c za Maroka\u0144czyka.\n<\/p>\n– Ja pyta\u0142am tylko czy jest muzu\u0142mank\u0105. Dlaczego od razu \nm\u00f3wisz mi o jej m\u0119\u017cu? Och, dlaczego wszyscy my\u015bl\u0105, \u017ce \nje\u015bli kobieta zmienia wiar\u0119, to od razu musi to by\u0107 zwi\u0105zane \nz m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3rego pokocha\u0142a. Jakbym s\u0142ysza\u0142a mojego \nojca! ? Angelika otworzy\u0142a szeroko oczy widz\u0105c Ann\u0119 tak \nrozdra\u017cnion\u0105. <\/p>\n– Kochana moja, ja nie chcia\u0142am zupe\u0142nie ciebie urazi\u0107. \nWierz mi, przepraszam. Ja si\u0119 nie b\u0119d\u0119 ju\u017c odzywa\u0107. ? \nnasta\u0142a sekundowa cisza po czym jednak Angelika ci\u0105gn\u0119\u0142a \ntemat ? Wiesz, ja zupe\u0142nie nic nikomu nie zarzucam. Ja wierz\u0119, \n\u017ce wiara jest spraw\u0105 indywidualn\u0105 i ka\u017cdy podejmuje decyzje \nsamodzielnie, to oportunizm i tch\u00f3rzostwo i wygodnictwo ? \nprzyj\u0119cie wiary m\u0119\u017ca bez zastanowienia. Anno, ja nie stara\u0142am \nsi\u0119 ciebie atakowa\u0107. Przecie\u017c ja nawet nie wiem czy ty jeste\u015b \nmuzu\u0142mank\u0105. <\/p>\n– Jestem muzu\u0142mank\u0105. Modl\u0119 si\u0119. Czytam Koran. Wierz\u0119 w \nAllaha, to znaczy w Boga Jedynego. By\u0107 mo\u017ce moja wiara nie jest \ndo\u015b\u0107 silna, abym by\u0142a w stanie zaakceptowa\u0107 niekt\u00f3re inne \ntezy muzu\u0142ma\u0144skie. Mo\u017ce nie doszuka\u0142am si\u0119 sama \nwystarczaj\u0105cych powod\u00f3w w Koranie? dla za\u0142o\u017cenia chustki, \ndla odrzucenia sztuki, muzyki, dla nieuczestniczenia swobodnego \nkobiet w \u017cyciu spo\u0142ecze\u0144stwa, w \u017cyciu profesjonalnym. Och, \nczy\u017c muzu\u0142manie sami nie s\u0105 hipokrytami, walcz\u0105c ze sztuk\u0105 i \nmuzyk\u0105, a jednocze\u015bnie nami\u0119tnie s\u0142uchaj\u0105c tej swojej \ncz\u0119sto niegustownej kociej muzyki i ogl\u0105daj\u0105c bezkrytycznie \nfilm z filmem boolywoodzkiej, indyjskiej produkcji? Czy\u017c nie s\u0105 \ns\u0105 hipokrytami do kwadratu jednocze\u015bnie uznaj\u0105c noszenie \nhijabu za sine qua non, dow\u00f3d wiary, oraz nie daj\u0105c kobietom \nmo\u017cliwo\u015bci zatrudnienia je\u015bli one chustk\u0119 t\u0119 rzeczywi\u015bcie \nna co dzie\u0144 nosz\u0105.<\/p>\n– Nie wiem o tym wiele Anno? – Angelika ostro\u017cnie wola\u0142a \nwycofa\u0107 si\u0119 od odpowiedzi, nie b\u0119d\u0105c pewna czy tamta zn\u00f3w \njej nie zaatakuje. Co\u015b by\u0142o na rzeczy. Co\u015b by\u0142o nie tak z t\u0105 \nAnn\u0105. Jaki\u015b sekret, jaki\u015b problem. Angelika nie wiedzia\u0142a \njednak jeszcze co takiego kry\u0142a w sobie ta dziwna kobieta. <\/p>\n– Nie wiesz. Ja jednak wiem. Wiem jak to jest. Jak trudno jest \nobroni\u0107 si\u0119 przed krytyk\u0105. Jak zaciekle trzeba walczy\u0107 o \nswoje prawa w ma\u0142\u017ce\u0144stwie z muzu\u0142maninem. Moja konwersja \nnast\u0105pi\u0142a dopiero po dwu latach od momentu poznania islamu, \npoznania mojego obecnego m\u0119\u017ca. To nieprawda, \u017ce kobieta nie \nodczuwa presji z jego strony. Najwa\u017cniejsze jednak to by\u0107 \npewnym swoich przekona\u0144. Tymczasem jest to trudne. Zw\u0142ascza \nje\u015bli on ma siln\u0105 osobowo\u015b\u0107. Tak siln\u0105 osobowo\u015b\u0107? I t\u0119 \nswoj\u0105 wersj\u0119 islamu, z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 nie zgadzam. ? Anna \nzdawa\u0142a si\u0119 m\u00f3wi\u0107 ju\u017c jedynie do siebie. Zamy\u015blona, opad\u0142y \nemocje, by\u0142a ju\u017c tylko nieco zrezygnowana i zamy\u015blona. \nSpogl\u0105da\u0142a ju\u017c tylko gdzie\u015b tam przed siebie, troch\u0119 \nniewidz\u0105cym wzrokiem. Nagle odr\u00f3ci\u0142a jednak g\u0142ow\u0119 w kierunku \nAngeliki i zapyta\u0142a czy ta nie chcia\u0142aby poprowadzi\u0107 auta. \nAngelika odm\u00f3wi\u0142a t\u0142umacz\u0105c si\u0119 niezr\u0119cznie. W istocie, \nAnna przypomnia\u0142a sobie teraz co m\u00f3wi\u0142 Frank o \numiej\u0119tno\u015bciach kierowcy swojej \u017cony ? ona boi si\u0119 \nautostrady. Jest niedzielnym kierowc\u0105. Kurs zaliczy\u0142a \n\u015bpiewaj\u0105co, a jednak boi si\u0119 prowadzi\u0107. Dlaczego ba\u0142a si\u0119?<\/p>\n– Czy mia\u0142a\u015b kiedy\u015b wypadek Angeliko?<\/p>\n– Nie? – wahanie w jej g\u0142osie ? Nie, ale widzia\u0142am kiedy\u015b \nkraks\u0119 na autostradzie. Kilkana\u015bcie samochod\u00f3w, tir, kt\u00f3ry \nwpad\u0142 w po\u015blizg i wywr\u00f3ci\u0142 si\u0119 na bok, kilkadziesi\u0105t os\u00f3b \nrannych. Jestem piel\u0119gniark\u0105. Pr\u00f3bowa\u0142am wtedy pom\u00f3c, to \nby\u0142o zaraz po wypadku. By\u0142o tam dwoje dzieci. Jedno zmar\u0142o po \nkilkunastu minutach. Drugie by\u0142o powa\u017cnie ranne. Nie mog\u0119 tego \nopowiada\u0107. Nie chc\u0119. Ale widz\u0119 wci\u0105\u017c to dziecko. I \npochylon\u0105 nad nim matk\u0119. <\/p>\n– Rozumiem. Rozumiem teraz sk\u0105d twoje obawy w czasie \nprowadzenia wozu. Ale trzeba si\u0119 prze\u0142ama\u0107. Czy chcesz abym ci \npomog\u0142a? Mo\u017cesz chwil\u0119 poprowadzi\u0107. Wiem co czujesz, ja \nprze\u017cy\u0142am kiedy\u015b wypadek. Mia\u0142am podobne fobie i obawy. A \njednak przemog\u0142am si\u0119. \u017bycie toczy si\u0119 dalej. Nie mo\u017cna si\u0119 \nwycofywa\u0107. To my kontrolujemy zycie, nie ono nas. Czy\u017c nie? ? \nAnna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 ciep\u0142o. Zupe\u0142nie jakby nie pami\u0119ta\u0142a \nju\u017c swojego podniecenia i rozgoryczenia, i dyskusji sprzed \nchwili. Obie posiada\u0142y t\u0119 cenn\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107 ? szybkiego \nzapominania uraz\u00f3w, wybaczania. Och\u0142on\u0105\u0107. Szybko. Nie \npami\u0119ta\u0107 o k\u0142\u00f3tni. \u017bycie toczy si\u0119 dalej. <\/p>\nAnna zatrzyma\u0142a si\u0119 na poboczu. Frank nawet nie otworzy\u0142 \noczu, spa\u0142 g\u0142\u0119boko. Angelika zaj\u0119\u0142a miejsce kierowcy. \nRuszy\u0142a spokojnie i pewnie. Anna u\u015bmiecha\u0142a sie obserwuj\u0105c \ntowarzyszk\u0119 na siedzeniu obok. Rzuci\u0142a jej jeszcze kr\u00f3tki \nkomplement. By\u0142a przecie\u017c \u015bwietnym kierowc\u0105. Spokojnym i \nrozs\u0105dnym. Pewnie trzyma\u0142a kierownic\u0119 i niemal niewidoczne \nby\u0142o nerwowe drganie d\u0142oni w momencie gdy mija\u0142y ich wielkie \ntiry. Anna przekr\u0119ci\u0142a ga\u0142k\u0119 radia, kt\u00f3re wcze\u015bniej jedna z \nnich przyciszy\u0142\u0105 maksymalnie. Zabrzmia\u0142 zn\u00f3w blues. \nUspokaja\u0142 i ko\u0142ysa\u0142. Nagle po\u015br\u00f3d muzyki milczenie nie \nzdawa\u0142o si\u0119 by\u0107 ju\u017c a\u017c tak trudne do zniesienia, ci\u0119\u017ckie. \nPierwsze lody zosta\u0142y prze\u0142amane. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n6.<\/font><\/p>\n– Jak masz na imi\u0119? Nie odpowiadasz. Zn\u00f3w. Nie czuj\u0119 twojej \nobecno\u015bci. Nic poza \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce tam wci\u0105\u017c jeste\u015b. \nJeste\u015b w moim \u015bnie. Ale dlaczego tak przera\u017caj\u0105co? \u015anisz mi \nsi\u0119 co noc. Odk\u0105d przyjecha\u0142am tu, jeste\u015b. Przychodzisz do \nmnie we \u015bnie i s\u0142ysz\u0119 tw\u00f3j bezradny p\u0142acz. Nie potrafi\u0119 \nci\u0119 ukoi\u0107. Nie wiem jak. Jestem matk\u0105 pozbawion\u0105 instynktu \nmacierzy\u0144skiego. Jestem okrutna i nieczu\u0142a. A ty p\u0142aczesz. Nie \nm\u00f3wisz nic. Nie potrafisz m\u00f3wi\u0107. <\/p>\n– Mamo<\/p>\n– Co kochanie<\/p>\n– Gdzie jeste\u015b mamo?<\/p>\n– Gdzie jeste\u015b moje dziecko? Dlaczego nie widz\u0119 ci\u0119? \nZamykam si\u0119 w ramionach ale mam wra\u017cenie, \u017ce chwytam jedynie \npustk\u0119. Nie ma ci\u0119.<\/p>\n– Jestem mamo<\/p>\n– Nie. Jeste\u015b zjaw\u0105. Jeste\u015b projekcj\u0105 moich pragnie\u0144, \nniczym wi\u0119cej. Jeste\u015b wytworem mojej wyobra\u017ani. Jeste\u015b \nwyrazem moich obaw. Niczym wi\u0119cej. Dlatego trac\u0119 ci\u0119 za \nka\u017cdym razem gdy odchodzisz, gdy znikasz, gdy odnajduj\u0119 ci\u0119 \nzn\u00f3w gdzie\u015b opuszczone na progu smierci, p\u0142acz\u0105ce na ca\u0142y \ng\u0142os.<\/p>\n– Ja nie odchodz\u0119 mamo, to ty zapominasz o mnie. Chcesz \nzapomnie\u0107, tak jest wygodniej. Ale ja \u017cyj\u0119 wci\u0105\u017c w twoim \nciele. Czekam, aby\u015b da\u0142a mi prawo do \u017cycia. <\/p>\nAnna zastyg\u0142a z palcami ponad klawiatur\u0105. Co robi\u0142a tu o \ntej porannej zn\u00f3w porze. Od kilku dni budzi\u0142a si\u0119 r\u00f3wno o \npi\u0105tej. Budzi\u0142 j\u0105 ten sen. Dzi\u015b jednak wsta\u0142a, jeszcze \n\u015bpi\u0105c niemal, bez kawy i modlitwy siad\u0142a do komputera i \nwstuka\u0142a tekst, kt\u00f3ry utkwi\u0142 jej w g\u0142owie. Tekst, kt\u00f3ry \nwysnu\u0142 si\u0119 we \u015bnie. Ta rozmowa dziwaczna. Te zbyt dojrza\u0142e \nuwagi dzieci\u0119ce by\u0142y by\u0107 mo\u017ce rozmow\u0105 sam na sam z sob\u0105. \nNie wiedzia\u0142a. A jednak czu\u0142a, \u017ce musi to zapisa\u0107. Cynicznie \nrzecz oceniaj\u0105c by\u0142 to ciekawy kawa\u0142ek dramatyczny, z kt\u00f3rego \nmog\u0142a si\u0119 jeszcze kiedy\u015b ciekawa ksi\u0105\u017cka narodzi\u0107. Kobieca, \njak m\u00f3wiono o jej pisarstwie. Niech tam, kobieca. \u017bachn\u0119\u0142a \nsi\u0119 nagle w myslach ? zupe\u0142nie jakby problemy potomstwa nie \nby\u0142y r\u00f3wnie\u017c problemami m\u0119\u017cczyzn! Czy mia\u0142a powr\u00f3ci\u0107 do \n\u0142\u00f3\u017cka? By\u0142o jej zimno. Ten hotel, w kt\u00f3rym zatrzymali si\u0119 \nna noc z Frankiem i Angelik\u0105 by\u0142 do\u015b\u0107 tani, ma\u0142o przyjemny, \nprosty. By\u0142o jej zimno. Wsta\u0142a i skierowala si\u0119 do \u0142azienki. \nNale\u017ca\u0142o jednak wykona\u0107 porann\u0105 modlitw\u0119. \u015awita\u0142o. <\/p>\nAnna podesz\u0142a do okna i wpatrywa\u0142a si\u0119 w pierwsze promienie \nwschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca. Na szcz\u0119\u015bcie wschodzi\u0142o i ko\u0144czy\u0142a \nsi\u0119 noc, kt\u00f3ra wydawa\u0142a jej si\u0119 tak d\u0142uga. Niemal nie \nspa\u0142a. M\u0119czy\u0142a j\u0105 bezsenno\u015b\u0107. M\u0119czy\u0142a samotno\u015b\u0107. \nDzwoni\u0142a dwukrotnie poprzedniego wieczora do Farida zawsze \njednak zastawa\u0142a sekretark\u0119 automatyczn\u0105. Nagra\u0142a raz \npro\u015bb\u0119 o telefon zwrotny. Cisza jednak. Anna wiedzia\u0142a, \u017ce \nFarid zwyk\u0142 w\u0142\u00f3czy\u0107 si\u0119 do p\u00f3\u017ana z przyjaci\u00f3\u0142mi po \nmie\u015bcie podczas tych samotnych podr\u00f3\u017cy, meeting\u00f3w, \nkonferencji naukowych. Dzwoni\u0142a raz jeszcze, po dwunastej. Tym \nrazem uda\u0142o si\u0119. Us\u0142ysza\u0142a zm\u0119czony g\u0142os Farida. Zapewne \ndopiero si\u0119 po\u0142o\u017cy\u0142. Zacz\u0119\u0142a go przeprasza\u0107 za p\u00f3\u017an\u0105 \npor\u0119 i wyrzuca\u0107 mu, \u017ce nie odbiera ca\u0142y wiecz\u00f3r telefon\u00f3w. \nFarid zdawa\u0142 si\u0119 nie s\u0142ucha\u0107 jej uwa\u017cnie.<\/p>\n– Jeste\u015b tam kochanie? ? zapyta\u0142a podejrzliwie<\/p>\n– Hmm<\/p>\n– Mam wra\u017cenie, \u017ce przysypiasz przy s\u0142uchawce.<\/p>\n– Hmm, to prawda, jestem ju\u017c w \u0142\u00f3\u017cku.<\/p>\n– Ja te\u017c, ale \u017ale si\u0119 czuj\u0119. Mia\u0142am ochot\u0119 porozmawia\u0107.\n<\/p>\n– Co si\u0119 sta\u0142o<\/p>\n– Nic si\u0119 w\u0142a\u015bciwie nie sta\u0142o. Po prostu mam jaki\u015b \npsychiczny kryzys i t\u0119skni\u0119 za tob\u0105. <\/p>\n– Ja te\u017c za tob\u0105 bardzo t\u0119skni\u0119. <\/p>\n– Hmm? Farid, mam nadziej\u0119, \u017ce nie zapomnia\u0142e\u015b o moim \nwcze\u015bniejszym telefonie i mojej pro\u015bbie. Wioz\u0119 ci pacjentk\u0119. \nWiesz, to jest naprawd\u0119 bardzo ciekawy przypadek. <\/p>\n– Jak\u0105 pacjentk\u0119? ? Farid teraz dopiero przem\u00f3wi\u0142 nieco \nprzytomniejszym g\u0142osem. ? O czym ty m\u00f3wisz? <\/p>\n– \u017bona Franka, kt\u00f3ry pom\u00f3g\u0142 w sprawie samochodu, Angelika, \nta Meksykanka, m\u00f3wi\u0142am ci. Naprawd\u0119 nic nie pami\u0119tasz? Och, \ndobrze, zadzwoni\u0119 do ciebie jutro, jak b\u0119dziesz przytomniejszy \ni mniej zm\u0119czony. <\/p>\n– Nie nie, dobrze, ju\u017c pami\u0119tam. Zobaczymy na miejscu. \nMusz\u0119 przejrze\u0107 kalendarz. <\/p>\n– Kochanie, ale my ju\u017c jeste\u015bmy w drodze! ? Anna zaczyna\u0142a \nsi\u0119 denerwowa\u0107<\/p>\n– Rozumiem, nie ma sprawy. Co\u015b wymy\u015bl\u0119. Nie martw si\u0119 \nkochanie. I nie prychaj mi w telefon. Dobrze, wiem \u017ce uwielbiasz \npomaga\u0107 ludziom, ale dlaczego moim kosztem? <\/p>\n– Farid! Dwukrotnie si\u0119 ciebie pyta\u0142am zanim wyjechali\u015bmy! <\/p>\n– Tak. Dobrze wi\u0119c. To moja wina. Okay, przyjm\u0119 t\u0119 twoj\u0105 \nprzyjaci\u00f3\u0142k\u0119. Dobrze ju\u017c? Szcz\u0119\u015bliwa?<\/p>\n– Jeste\u015b niezno\u015bny. Jak ja ci\u0119 czasem nie znosz\u0119. Potw\u00f3r \n? Anna by\u0142a niepocieszona. Zdenerwowanie nie przechodzi\u0142o, a \nsamotno\u015b\u0107 wci\u0105\u017c doskwiera\u0142a<\/p>\n– Kochanie, nie chcia\u0142em ci\u0119 zdenerwowa\u0107. Kocham ci\u0119, \nokay? Po\u0142\u00f3\u017c si\u0119 spa\u0107. No ju\u017c. We\u017a jakie\u015b proszki na sen. \nJak zamierzasz jutro prowadzi\u0107?<\/p>\n– Poprosz\u0119 Franka. <\/p>\n– Ach Franka? Interesuj\u0105ce. Czy jest przystojny?<\/p>\n– Przesta\u0144. Jest \u017conaty!<\/p>\n– Ja te\u017c. Jako\u015b ci to nie przeszkadza\u0142o. <\/p>\n– Nie wiesz czy mi przeszkadza\u0142o czy nie. Kocha\u0142am ci\u0119! Jak \nmo\u017cesz by\u0107 taki niezno\u015bny! Frank ma r\u00f3wnie\u017c kochank\u0119, tak \ns\u0105dz\u0119. Wy faceci jeste\u015bcie wszyscy do siebie podobni. Mam was \ndosy\u0107. Dobranoc. Id\u0119 spa\u0107. <\/p>\n– Dobranoc. Ale nie z\u0142o\u015b\u0107 si\u0119 ju\u017c. Bardzo ci\u0119 kocham. \nUwierz mi chcia\u0142bym by\u0107 teraz przy tobie i przytuli\u0107 ci\u0119. \nWierzysz mi?<\/p>\n– Tak. <\/p>\n– Ca\u0142usy. K\u0142ad\u017a si\u0119. Przyjd\u0119 do ciebie we \u015bnie ? Anna \nus\u0142ysza\u0142a jeszcze ciep\u0142y \u015bmiech Farida i potem ju\u017c tylko \nci\u0105g\u0142y ton w s\u0142uchawce. Roz\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119. Westchn\u0119\u0142a i \npo\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 spa\u0107. Ale nie spa\u0142a dobrze. Budzi\u0142a si\u0119 \nwielokrotnie. W ko\u0144cu wsta\u0142a. <\/p>\nJu\u017c nowy dzie\u0144. Kolejny dzie\u0144, a przed ni\u0105 d\u0142uga \npodr\u00f3\u017c. Wkr\u00f3tce jednak mia\u0142a spotka\u0107 si\u0119 z m\u0119\u017cem, \nsp\u0119dz\u0105 kilka dni w Nowym Jorku, a potem kilka miesi\u0119cy \nwsp\u00f3lnie w Londynie. Anna planowa\u0142a r\u00f3wnie\u017c wsp\u00f3lne wakacje \nw po\u0142udniowej Ameryce. Brazylia? Meksyk? Och, nie mog\u0142a si\u0119 \nju\u017c doczeka\u0107. Wiedzia\u0142a, \u017ce oboje zabior\u0105 ze sob\u0105 swoj\u0105 \nprac\u0119 w postaci przeno\u015bnych komputer\u00f3w. \u017badne z nich nie \nmog\u0142o \u017cy\u0107 bez laptopa, ona bez pisania, on bez internetu. A \njednak to mia\u0142 by\u0107 wsp\u00f3lnie sp\u0119dzony czas. Tylko we dwoje. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n7.<\/font><\/p>\nAnna nie czu\u0142a si\u0119 dobrze. Zgodnie z planem z poprzedniego \nwieczoru poprosi\u0142a Franka aby prowadzi\u0142 w\u00f3z, przynajmniej \nprzez kilka godzin, podczas gdy ona prze\u015bpi si\u0119 i odpocznie. \nMia\u0142a zawroty g\u0142owy. Przytula\u0142a g\u0142ow\u0119 do siedzenia, \nzakrywa\u0142a si\u0119 kocem po sam nos, przymyka\u0142a oczy, ale wci\u0105\u017c \nnie mog\u0142a odegna\u0107 upartego niepokoj\u0105cego snu. Przywo\u0142a\u0142a \nBrazyli\u0119. Pla\u017ce Rio de Janeiro. Bossa nov\u0119. S\u0142o\u0144ce. \nPrzysn\u0119\u0142a na chwil\u0119, zdawa\u0142o jej si\u0119. Obudzi\u0142 j\u0105 dopiero \npo kilku godzinach d\u017awi\u0119k muzyki. Otworzy\u0142a oczy i napotka\u0142a \nwzrok Franka. Przeprasza\u0142. Chcia\u0142 wy\u0142\u0105czy\u0107. T\u0142umaczy\u0142 si\u0119 \nsenno\u015bci\u0105 i zm\u0119czeniem. Muzyka nie pozwala\u0142a zasn\u0105\u0107. Anna \npodnios\u0142a si\u0119 i wyprostowa\u0142a na siedzeniu. B\u00f3\u0142 g\u0142owy i \nzawroty min\u0119\u0142y. Zarz\u0105dzi\u0142a zmian\u0119 miejsc i po chwili \nznalaz\u0142a si\u0119 ju\u017c za k\u00f3\u0142kiem. Przyg\u0142osi\u0142a muzyk\u0119. \nPrzyciszy\u0142a j\u0105 jednak ju\u017c po kilku minutach widz\u0105c \u017ce Frank \nprzymierza si\u0119 do snu. Samochodowa sztafeta \u015bpi\u0105czkowa ? \npomy\u015bla\u0142a Anna i u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 w duchu na my\u015bl o \ndziwacznej zbitce s\u0142ownej jak\u0105 wyprodukowa\u0142 jej umys\u0142. \nWypocz\u0119ta \u015bledzi\u0142a uwa\u017cnie przesuwaj\u0105ce si\u0119 poza \nogrodzeniem ochronnym autostrady krajobrazy. Wy\u017cyny. Ziele\u0144, \n\u017c\u00f3\u0142\u0107, ziele\u0144 \u017c\u00f3\u0142\u0107. Uwielbia\u0142a to. Po\u0142yka\u0107 \u015bwiat ? \ntak to nazywa\u0142a. Po\u0142ykaniem \u015bwiata by\u0142a ka\u017cda bli\u017csza lub \ndalsza przeja\u017cd\u017cka, niezale\u017cnie od \u015brodka lokomocji. \nChodzi\u0142o o ruch. Przemieszczanie si\u0119. Ruchome obrazy \nuk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 w pasmo, w \u015bcie\u017ck\u0119 filmow\u0105. Muzyka \np\u0142yn\u0119\u0142a nienatr\u0119tnie. Wci\u0105\u017c blues. Bardziej lub mniej blue. \nMniej lub bardziej sm\u0119tny. Przesun\u0119\u0142a o kilka kresek. Rock. \nNie. Cofni\u0119cie ga\u0142ki. Jednak zn\u00f3w blues. Poczu\u0142a lekkie \ndotkni\u0119cie d\u0142oni na ramieniu z ty\u0142u. <\/p>\n– Tak Angeliko? <\/p>\n– Anno, powiedz mi jak to jest ? Angelika zacz\u0119\u0142a fraz\u0119 po \nczym zaci\u0119\u0142a si\u0119, niepewna<\/p>\n– M\u00f3w dalej, s\u0142ucham <\/p>\n– ? Jak to jest sta\u0107 si\u0119 kim\u015b innym. Jak to jest zmieni\u0107 \nsk\u00f3r\u0119, zrzuci\u0107 star\u0105, zaakceptowa\u0107 now\u0105? Opowiedz mi o \nswojej konwersji, prosz\u0119. Je\u015bli to zbyt intymne, zrozumiem. Ale \nwiesz, zawsze podziwia\u0142am ludzi, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 z tak\u0105 \nodwag\u0105 i determinacj\u0105 podchodzi\u0107 do \u017cycia. Ot tak, jednym \nposuni\u0119ciem zmieni\u0107 stron\u0119 w grze, jednym ruchem zatrzasn\u0105\u0107 \nza sob\u0105 drzwi, odci\u0105\u0107 si\u0119 od przesz\u0142o\u015bci. Ot tak! ? \nAngelika zamilk\u0142a oczekuj\u0105c odpowiedzi towarzyszki. Po chwili \njednak przysun\u0119\u0142a ca\u0142e cia\u0142o bli\u017cej w kierunku Anny, \nodchyli\u0142a si\u0119 z siedzenia i szepc\u0105c je niemal do ucha \npowiedzia\u0142a – Nie musisz nic m\u00f3wi\u0107 je\u015bli nie chcesz. Ale \nwiesz, ja chcia\u0142am ci si\u0119 tylko zwierzy\u0107, \u017ce i ja?, i ja \nby\u0142am bliska tej decyzji. Chcia\u0142am zacz\u0105\u0107 nowe \u017cycie, ale \nstch\u00f3rzy\u0142am. Tak, uwa\u017cam si\u0119 za tch\u00f3rza. <\/p>\n– Och, przesta\u0144! Co ty opowiadasz, Angeliko? Nie jeste\u015b \ntch\u00f3rzem, a spraw\u0105 naturaln\u0105 jest rozwa\u017cenie wszystkich za i \nprzeciw w sprawie tak istotnej jak religia. Powiem ci, dobrze, \npowiem, skoro chcesz zna\u0107 moje zdanie na ten temat, skoro chcesz \npozna\u0107 moje uczucia i wra\u017cenia w tamtej chwili. Ot\u00f3\u017c \nnajsilniejszym i najbardziej przejmuj\u0105cym uczuciem po konwersji \njest uczucie dezorientacji. Tak. DESORIENTACJI. Nie s\u0142uchaj \nbzdur, jakie opowiadaj\u0105 ci neofici o tej pewno\u015bci, kt\u00f3ra \npojawia si\u0119 jakby z niebios. O tej rado\u015bci i spokoju, kt\u00f3ry \npodobno ogarnia konwert\u00f3w. Rzeczywi\u015bcie pierwsze chwile to \nekstaza, ekscytacja, rado\u015b\u0107. Potem jednak zaczyna si\u0119 \nmonotonia \u017cycia i najbardziej dojmuj\u0105cym uczuciem jest ci\u0105g\u0142y \nniedosyt, brak dostatecznej wiedzy, brak podstawowych nawyk\u00f3w, \nkt\u00f3re oni, szcz\u0119sliwie urodzeni w islamie nabywali przez lata. \nKa\u017cdy krok osoby po konwersji wype\u0142niony jest obaw\u0105 ? Czy \nmoja postawa jest dostatecznie muzu\u0142ma\u0144ska? Ka\u017cda decyzja \nobarczona jest \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce wszyscy wok\u00f3\u0142 oceniaj\u0105 \nmnie muzu\u0142manina, mnie, moje czyny, moj\u0105 now\u0105 religi\u0119, islam. \nObok dezorientacji pojawia si\u0119 te\u017c zaniepokojenie ? Czy moje \n\u015bwiadectwo jest wystarczaj\u0105ce, ale przede wszystkim ? czy jest \nono dobre czy z\u0142e? Im wi\u0119cej za\u015b my\u015blisz o tym, \u017ce \notoczenie, twoi najbli\u017csi, twoi przyjaciele obserwuj\u0105 ci\u0119 i \noceniaj\u0105, tym wi\u0119cej pope\u0142niasz b\u0142ed\u00f3w. Ca\u0142a sytuacja \nprzypomina\u0142a zakl\u0119ty kr\u0105g. Szereg obsesji. W\u00f3wczas \nzrozumia\u0142am, dlaczego ka\u017cda przemiana dokonywa\u0107 powinna si\u0119 w \nciszy i samotno\u015bci, z dala od krytycznych spojrze\u0144. Z dala od \nspojrze\u0144. Kropka. Ka\u017cda przemiana jest przecie\u017c stopniowa. \nRadykalizm powoduje jedynie, \u017ce pewne etapy przeskakujemy w \npo\u015bpiechu, uznajemy za jasne i oczywiste to, co w \nrzeczywisto\u015bci takie nie jest. I czym pr\u0119dzej te po\u0142kni\u0119te \npigu\u0142ki, elementy wiedzy i wiary, p\u00f3\u017aniej odrzucamy, \nnieprzemy\u015blane nieprzetrawione, narzucone nam przez innych i \nzaakceptowane przez nas jak gotowce, szablony my\u015blowe. ? Anna \numilk\u0142a nagle. Oddycha\u0142a jeszcze g\u0142\u0119boko i szybko, po tak \nd\u0142ugim monologu pe\u0142nym wzburzenia i podniecenia. Angelika nie \nodzywa\u0142a si\u0119 przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119, spogl\u0105daj\u0105c tylko w \nzamysleniu na zaci\u015bni\u0119te nerwowo na kierownicy d\u0142onie kobiece. \nW pewnym momencie, podczas gdy Anna wyrzuca\u0142a z siebie potok \nmkn\u0105cych, trudnych do do\u015bcigni\u0119cia my\u015bl\u0105 s\u0142\u00f3w, Angelika \nzacz\u0119\u0142a si\u0119 obawia\u0107, \u017ce kobiecy kierowca nie zapanuje nad \nkierownic\u0105. Anna palce jednej d\u0142oni trzyma\u0142a na pokrytym \nozdobn\u0105 sk\u00f3r\u0105 k\u00f3\u0142ku, palcami za\u015b drugiej gestykulowa\u0142a \nnami\u0119tnie i dobitnie. Ruch d\u0142oni to uderzaj\u0105cej o kierownic\u0119, \nto unosz\u0105cej si\u0119 ku g\u00f3rze, ku szybie, ku Angelice za jej \nplecami, by\u0142 niczym taneczny ruch hiszpanki z kastanietami w \nd\u0142oni. Podkre\u015bla\u0142 emocje. Towarzyszy\u0142 im krok w krok. Pas de \ndeux, zmiana, raz dwa trzy czteeery. Walc, tango, polka. Angelika \nwci\u0105\u017c milcza\u0142a. Anna z wzrokiem utkwionym w dalekim punkcie na \nwprost siebie, zdawa\u0142a si\u0119 by\u0107 nieobecna duchem. Nagle, cicho, \ntak, \u017ce Angelika ledwie w po\u0142owie zdania zrozumia\u0142a, o czym \ntamta m\u00f3wi\u0142a, ko\u0144czy\u0142a urwane w p\u00f3\u0142 my\u015bli. <\/p>\n– ? ale poczucie si\u0142y wewn\u0119trznej, determinacji i \nzdecydowania i woli, jest wszechogarniaj\u0105ce. Niepowtarzalne \nwspomnienie. Metamorfoza, kt\u00f3ra otwiera nam oczy, szeroko tak, \n\u017ce a\u017c bole\u015bnie. I ogarniamy wzrokiem wzystkie rzeczy na raz, \nwszystkie rzeczywisto\u015bcie nasze i cudze, przesz\u0142o\u015b\u0107 nasz\u0105 i \nprzysz\u0142o\u015b\u0107, realno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 zdawa\u0142oby si\u0119 utracili\u015bmy, \ni t\u0119 , w kt\u00f3r\u0105 wst\u0119pujemy, kt\u00f3rej stajemy si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105. \nJak dziecko ka\u017cda rzecz interesuje na nowo, poci\u0105ga. Chcemy \npo\u0142kn\u0105\u0107 wszystko jednym haustem. Biec we wszystkich kierunkach \nna raz. Potrzeba drogowskaz\u00f3w. Nauczycieli. <\/p>\n– Co dok\u0142adnie masz na my\u015bli? ? odwa\u017cy\u0142a si\u0119 wtr\u0105ci\u0107 \nAngelika ? Koran? Uczeni? Ksi\u0105\u017cki? Znajomi muzu\u0142manie? <\/p>\n– Nie patrz na muzu\u0142man\u00f3w bo sprowadz\u0105 ci\u0119 na manowce. <\/p>\n– A wi\u0119c?<\/p>\n– Koran. Przede wszystkim.<\/p>\nW tej chwili Anna wykona\u0142a do\u015b\u0107 gwa\u0142towny skr\u0119t w prawo. \nAngelika przeczyta\u0142a ponad szos\u0105 napis Zjazd nr 27. <\/p>\n– Ma\u0142o brakowa\u0142o a min\u0119\u0142abym ten zjazd. Baltimore. \nJedziemy w kierunku Baltimore? Angeliko, wyci\u0105gnij t\u0119 map\u0119 \nyahoo i sprawd\u017a, czy dobrze pami\u0119ta\u0142am numer zjazdu. \nBaltimore. Hmm, nigdy nie by\u0142am w Baltimore. ? Anna zn\u00f3w \nzdawa\u0142a si\u0119 pogr\u0105\u017ca\u0107 we w\u0142asnych my\u015blach. Angelika mia\u0142a \njednak wielk\u0105 ochot\u0119 ci\u0105gn\u0105\u0107 rozpocz\u0119t\u0105 pasjonuj\u0105c\u0105 dla \nniej dyskusj\u0119. <\/p>\n– Wiesz Anno, to wszystko co us\u0142ysza\u0142am od ciebie jest w \nistocie do\u015b\u0107 przera\u017caj\u0105ce. Radykalna zmiana o wielkich \nkonsekwencjach. To nie brzmi zach\u0119caj\u0105co. <\/p>\n– Ale\u017c to jest powa\u017cna decyzja. Nikt nikogo do niczego nie \nzach\u0119ca. Ani nie przymusza. Nie ma przymusu w religii. Ale nie \nczarujmy si\u0119. Nie jest lekko. Nie mam zreszt\u0105 szacunku dla \nchor\u0105giewek, natomiast czuj\u0119 respekt dla os\u00f3b, kt\u00f3re nawet w \nzwi\u0105zkach mieszanych pozostaj\u0105 przy w\u0142asnym wyznaniu i \npotrafi\u0105 tak\u0105 decyzj\u0119 rozsadnie obroni\u0107. <\/p>\n– Dobrze. A teraz powiem ci to, co staram si\u0119 powiedzie\u0107 ci \nod kilka godzin, ale nie mam \u015bmia\u0142o\u015bci ? Angelika zrobi\u0142a \ng\u0142\u0119boki wdech i kontynuowa\u0142a po chwili ? Podj\u0119\u0142am decyzj\u0119 \no konwersji dwa lata temu. Pozna\u0142am muzu\u0142man\u00f3w. Przeczyta\u0142am \nKoran. Pozna\u0142am osobi\u015bcie imama w meczecie w Pensacola oraz \njego \u017con\u0119, rozpocz\u0119\u0142am prac\u0119 w przedszkolu muzu\u0142ma\u0144skim. \nPost\u0119powa\u0142am dok\u0142adnie tak jak powiedzia\u0142a\u015b ? \nzanalizowa\u0142am za i przeciw. I? my\u015bl\u0119, ze zbyt wiele mam do \nstracenia. Jedn\u0105 z podstawowych, cennych dla mnie spraw jest \nmoje ma\u0142\u017ce\u0144stwo z m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3ry nie jest muzu\u0142maninem. \nNie wierz\u0119, aby potrafi\u0142 zrozumie\u0107 moj\u0105 decyzj\u0119. <\/p>\n– A pr\u00f3bowa\u0142a\u015b uwierzy\u0107? ? strza\u0142 by\u0142 celny. Angelika \nzamilk\u0142a. \u017badna z nich nie odezwa\u0142a si\u0119. Anna przyg\u0142osi\u0142a \nmuzyk\u0119. Nudzi\u0142 j\u0105 ju\u017c blues. Rock. Jest. A mo\u017ce wiadomo\u015bci? \nNPR. Lubi\u0142a t\u0119 niezale\u017cn\u0105 stacj\u0119. Niekonwencjonalne \npogl\u0105dy, dalekie od og\u00f3lnie-og\u0142upiaj\u0105cego tonu CNN. Mia\u0142a \npoczucie jednak, \u017ce dyskusja nie jest sko\u0144czona. By\u0142a jeszcze \njedna rzecz, kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142a wyja\u015bni\u0107 w obecno\u015bci Angeliki. \nPo co? Nie wiedzia\u0142a. Dzia\u0142a\u0142a pod wp\u0142ywem impulsu, ale \nwiedzia\u0142a \u017ce to musi by\u0107 powiedziane. Dla jej dobra. Mo\u017ce \nzreszt\u0105 by\u0142a to jej w\u0142asna potrzeba wyzna\u0144 i zwierze\u0144.<\/p>\n– Angeliko, jest jeszcze co\u015b, co chcia\u0142am ci powiedzie\u0107. \nWyb\u00f3r islamu, to nie tylko wyb\u00f3r \u015bcie\u017cki klarownej i jasnej, \nbo B\u00f3g jest jeden i brak komplikacji takich jak tr\u00f3jjedyno\u015b\u0107 \nos\u00f3b boskich. To tak\u017ce akceptacja pewnych spraw, kt\u00f3re dla \neuropejczyka i w twoim przypadku amerykanina, mog\u0105 by\u0107 \nniezrozumia\u0142e i niewygodne. <\/p>\n– o czym m\u00f3wisz?<\/p>\n– o czym? M\u00f3wi\u0119 na przyk\u0142ad o poligamii. M\u00f3wi\u0119 o tym, \u017ce \nm\u0119\u017cczyzna ma prawo \u017ceni\u0107 si\u0119 nawet czterokrotnie. I \nposiada\u0107 nawet cztery \u017cony, jednocze\u015bnie. Cz\u0119\u015bciej spotykany \nwariant to taki jak nasz, tr\u00f3jk\u0105tny. Nasz drogi doktor Farid \nposiada dwie \u017cony. ? Ann\u0119 ogarn\u0119\u0142o nieodparte pragnienie \n\u015bmiechu na widok niem\u0105drej, zdziwionej miny Angeliki. ? No \ndobrze, koniec tych pogaduszek. Pos\u0142uchajmy teraz NPR, mo\u017ce \nopowiedz\u0105 co\u015b nieco\u015b bardziej rozs\u0105dnego. ? m\u00f3wi\u0142a, \nwci\u0105\u017c t\u0142umi\u0105c \u015bmiech, tak aby nie budzi\u0107 siedz\u0105cego na \nsiedzeniu obok Franka, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie poruszy\u0142 si\u0119, otworzy\u0142 \nna chwil\u0119 oczy i odwr\u00f3ci\u0107 g\u0142ow\u0119 w stron\u0119 okna. Anna \nzastanawia\u0142a si\u0119, czy istotnie spa\u0142, czy te\u017c drzema\u0142 \njednocze\u015bnie przys\u0142uchuj\u0105c si\u0119 ich dyskusji. <\/p>\n\u015aciemni\u0142o si\u0119 nagle jakby za chwil\u0119 mia\u0142a rozp\u0119ta\u0107 si\u0119 \nburza. Chmury zasnu\u0142y niebo, nie spad\u0142a jednak ani jednak \nkropla. Sklepienie pozosta\u0142o jednak ciemne i niskie ponad mask\u0105 \nsamochodu, tak \u017ce \u017cadne z nich nie zauwa\u017cy\u0142o kiedy zapada\u0107 \nzacz\u0105\u0142 zmierzch. Angelika zn\u00f3w zacz\u0119\u0142\u0105 narzeka\u0107 na b\u00f3l \ng\u0142owy i senno\u015b\u0107. Siedzia\u0142a milcz\u0105ca ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w \ng\u0142os radia z odrobin\u0119 znudzon\u0105 min\u0105. Anna te\u017c nie mia\u0142a \nju\u017c ochoty na dyskusje. Pozwoli\u0142a Frankowi poprowadzi\u0107 w\u00f3z po \nraz kolejny, da\u0142a map\u0119 do r\u0119ki i rozpiski trasy wydrukowane z \nmap oferowanych przez portal yahoo. Te nigdy nie by\u0142y poprawne, \nprowadzi\u0142y na manowce i Anna o tym doskonale wiedzia\u0142a, a \njednak post\u0119powanie za ich wskaz\u00f3wkami by\u0142o prostsze ni\u017c \n\u015bledzenie mapy drogowej poszczeg\u00f3lnych stan\u00f3w. Anna ufaj\u0105c \nFrankowemu wyczuciu specjalisty od samochod\u00f3w i dr\u00f3g, \nu\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 wygodniej na siedzeniu, okry\u0142a kocem i \nprzysn\u0119\u0142a. Obudzi\u0142o j\u0105 poczucie bezruchu i ciszy. Nie \ns\u0142ysza\u0142a szumu silnika. Podsnios\u0142a si\u0119 na siedzeniu i \nrozejrza\u0142a. Samoch\u00f3d sta\u0142 na stacji benzynowej a Frank \ntankowa\u0142 bezo\u0142owi\u00f3wk\u0119. Anna wysun\u0119\u0142a si\u0119 niech\u0119tnie spod \nkoca i lekko przymykaj\u0105c drzwi aby nie obudzi\u0107 Angeliki \nopu\u015bci\u0142a samoch\u00f3d. <\/p>\n– Frank, ja zap\u0142ac\u0119 tym razem. Wczoraj fundowa\u0142e\u015b ca\u0142y \nbak. Rozumiem wdzi\u0119czno\u015b\u0107, ale bez przesady. Zachowaj \npieni\u0105dze na Nowy Jork, b\u0119d\u0105 potrzebne. – Frank pokiwa\u0142 \ng\u0142ow\u0105 na znak zgody. Rzuci\u0142 jednak za Ann\u0105 kt\u00f3ra skierowa\u0142a \nsi\u0119 stron\u0119 sklepu i kasy<\/p>\n– Mo\u017ce mog\u0119 ci chocia\u017c postawi\u0107 kaw\u0119? ? Anna odwr\u00f3ci\u0142a \nsi\u0119 i u\u015bmiechn\u0119\u0142a. <\/p>\n– Znowu? Powtarzasz ten sam stary numer, m\u00f3j drogi. – \nSpogl\u0105da\u0142a na wysok\u0105 zabawn\u0105 sylwetk\u0119, w chwili gdy truchtem \nrzuci\u0142 si\u0119 w jej kierunku. By\u0142 zabawny. Jak du\u017ce dziecko, jak \nwszyscy faceci. Czy\u017cby pr\u00f3bowa\u0142 z ni\u0105 flirtowa\u0107? Jest chyba \nna mi\u0142o\u015b\u0107 bosk\u0105 jaki\u015b limit je\u015bli chodzi o jednocze\u015bnie \nrozgrywaj\u0105ce si\u0119 awantury mi\u0142osne. \u017bachn\u0119\u0142a si\u0119 w my\u015blach \ni pozwoli\u0142a sobie kupi\u0107 nie tylko kaw\u0119 ale i ciastko i \nulubione jej sezamki. Stan\u0119li przy wysokim stoliku i na stoj\u0105co \npoci\u0105gali on niesko\u0144czenie wolno przez s\u0142omk\u0119, col\u0119, Anna \nswoj\u0105 cafe latte, obok sta\u0142a cappucino przykryta dla ochrony \nprzykrywk\u0105. Czeka\u0142a na Angelik\u0119. Frank wpatrywa\u0142 si\u0119 \nnieruchomo w swoje d\u0142onie. W b\u0105belki coca coli, z kt\u00f3rej \nzdj\u0105\u0142 przykrywk\u0119. \u017badne z nich nie wypowiedzia\u0142o ani s\u0142owa. \nOdg\u0142os wysysanych resztek napoju z dnia papierowego kubka \nsprawi\u0142y, \u017ce Anna podnios\u0142a oczy sponad swojej kawy i rzuci\u0142a \nFrankowi zniesmaczone spojrzenie. On roze\u015bmia\u0142 si\u0119 \nz\u0142o\u015bliwie, \u0142obuzersko. <\/p>\n– Wiedzia\u0142em, \u017ce jeste\u015b panienk\u0105 z dobrego domu o \nnienagannych manierach. Zimna poprawna Angielka. <\/p>\n– Ty za to jeste\u015b draniem. Wybacz Frank, ale nie wiem do \nczego zmierzasz, ani czego ode mnie oczekujesz. Zdajesz si\u0119 \nczasami tak delikatnym i mi\u0142ym facetem, niemal nie\u015bmia\u0142ym, \nchwilami za\u015b wst\u0119puje w ciebie szatan. Zastanawiam si\u0119 kt\u00f3ra \nz tych os\u00f3b jest prawdziwa.<\/p>\n– Nie wiem, to ty znasz si\u0119 na ludziach, a nawet potrafisz \nich stwarza\u0107 w tych swoich powie\u015bciach. Ja jestem prosty facet. \nProstak jestem ? jego g\u0142os wci\u0105\u017c brzmia\u0142 niezno\u015bnie \nz\u0142o\u015bliwie i prowokuj\u0105co. Co w niego wst\u0105pi\u0142o, Anna zdawa\u0142a \nsi\u0119 nie poznawa\u0107 cz\u0142owieka, kt\u00f3rego pozna\u0142a kilka dni temu. \nBy\u0107 mo\u017ce nawet zaczyna\u0142a \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce zgodzi\u0142a si\u0119 na t\u0119 \npodr\u00f3\u017c w ich towarzystwie. <\/p>\n– Wiesz co, nie bardzo rozumiem o co ci chodzi, ale \u017cal mi \njest przede wszystkim twojej \u017cony. Nie tylko ona ma problem, ale \ntylko ona zdecydowa\u0142a si\u0119 rzeczywi\u015bcie zawalczy\u0107 o swoje \nprawo do bycia w pe\u0142ni kobiet\u0105. Dla niej, tylko dla niej \nzgodzi\u0142am si\u0119 na wasze towarzystwo w tej podr\u00f3\u017cy. Ty za\u015b? \nC\u00f3\u017c, gubi\u0119 si\u0119 w my\u015blach i zastanawiam, co ko\u0142ata si\u0119 w \ntwojej g\u0142owie, Frank. Czego ty tak naprawd\u0119 chcesz? Je\u015bli nie \nzale\u017cy ci na tych dzieciach, kt\u00f3re nied\u0142ugo mog\u0105 si\u0119 \nurodzi\u0107, je\u015bli nie zale\u017cy ci na wsp\u00f3\u0142\u017cyciu z Angelik\u0105, to \ndlaczego po prostu jej tego nie powiesz? Czy zbyt wielkiej wymaga \nto odwagi? Mo\u017ce po prostu jeste\u015b wielkim tch\u00f3rzem! Jak wszyscy \nfaceci z rodu flirciarzy!<\/p>\n– Och, nie z\u0142os\u0107 si\u0119 Anno. Co ty o mnie wiesz i o moim \n\u017cyciu. Co wiesz o \u017cyciu z kobiet\u0105 kt\u00f3ra prze\u017cywa wieczn\u0105 \nnieko\u0144cz\u0105c\u0105 si\u0119 depresj\u0119 z powodu swojej bezp\u0142odno\u015bci. To \nprawda. Zgad\u0142a\u015b, jestem flirciarzem. Ale niegro\u017anym i \noswojonym. To prawda, jest kto\u015b z kim si\u0119 spotykam. Potrzebuj\u0119 \n\u015bwi\u0119tego spokoju cho\u0107 przez p\u00f3\u0142 godziny dziennie. Nie chc\u0119 \nodej\u015b\u0107 od Angeliki. Dlaczego mia\u0142bym? Kocham j\u0105. Zreszt\u0105, co \nciebie to wszystko w og\u00f3le obchodzi. Czy ja pytam ci\u0119 o two \njakie uk\u0142ady panuj\u0105 w twoim ma\u0142\u017ce\u0144stwie. Czy interesowa\u0142em \nsi\u0119 tym czy \u017cona twojego m\u0119\u017ca by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa w momencie \ngdy m\u0105\u017c zakomunikowa\u0142 jej, \u017ce \u017ceni si\u0119 po raz kolejny? Nie, \nbo mnie to wszystko nie obchodzi. To jest twoje \u017cycie. A wi\u0119c \npozostaw i moje w spokoju. Zreszt\u0105 uwa\u017cam, \u017ce sytuacja, gdzie \n\u017cona nie wie nic o kochance jest o wiele zdrowsza dla niej, jest \nbardziej? ludzka no! <\/p>\n– \u015awietnie. A czy pyta\u0142e\u015b kiedykolwiek co s\u0105dzi o tym ta \nkobieta z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 potajemnie spotykasz? Uwa\u017casz, \u017ce taki \nuk\u0142ad jest fair w stosunku do niej? <\/p>\n– Nigdy o tym nie rozmawiali\u015bmy. Ona si\u0119 nie skar\u017cy. Czy \nnie znaczy to \u017ce jest zadowolona? <\/p>\n– Ach tak? Skoro tak twierdzisz? – Anna zrezygnowana \nzako\u0144czy\u0142a dyskusj\u0119. ? Chod\u017amy do wozu. Jest p\u00f3\u017ano. Za \ngodzini\u0119 b\u0119dziemy na przedmie\u015bciach Nowego Jorku. Musz\u0119 \nskontaktowa\u0107 si\u0119 z m\u0119\u017cem. Trzeba wam znale\u017a\u0107 nocleg. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n8.<\/font><\/p>\n <\/p>\nPok\u00f3j zasnu\u0142 cie\u0144. Na wp\u00f3\u0142 widoczne kontury sprz\u0119t\u00f3w \nprzypomina\u0142y koszmary z dzieci\u0144stwa. Zawsze ba\u0142a si\u0119 zabaw w \nchowanego. Przepastna szafa kry\u0142a nie tylko ulubionego braciszka \ni towarzysza zabaw, ale r\u00f3wnie\u017c multum nieznanych postaci, \nkt\u00f3re zawisa\u0142y sprytnie pomi\u0119dzy ubraniami matki, na starych \nwieszakach z drewna. Anna ogarn\u0119\u0142a wzrokiem pok\u00f3j hotelowy. Od \nprawej do lewej, od lewej do prawej , i jeszcze raz. \u0106wiczenie \nga\u0142ek ocznych, \u0107wieczenie dezorientacji umys\u0142u. Skuteczne na \nprzeci\u0105g kilku sekund. Nie docenia\u0142a przebieg\u0142o\u015bci w\u0142asnej \nwyobra\u017ani kt\u00f3ra noc\u0105 uniezale\u017cnia\u0142a si\u0119 od niej, od kobiety \nzwanej Ann\u0105, i o\u017cywa\u0142a, i zy\u0142a przez te kilka nocnych godzin \nw\u0142asnym \u017cyciem. Anna spojrza\u0142a w okno. Jasny rogalik. P\u00f3\u0142 \njab\u0142ka w otoczeniu okruch\u00f3w chleba. Wr\u00f3ci\u0142a wzrokiem wg\u0142\u0105b \npomieszczenia. Poczeka\u0142a a\u017c wzrok znw\u00f3w przyzwybierze \nw\u0142a\u015bciwo\u015bci kocie i dostrzega\u0107 b\u0119dzie obiekty w ciemno\u015bci. \nPok\u00f3j przypomina\u0142 pobojowisko. Rozrzucane byle jak ubrania, \notwarte wybebeszone walizki. Farid zwyk\u0142 nie przejmowa\u0107 si\u0119 \nporz\u0105dkowaniem w\u0142asnej odzie\u017cy i przynale\u017cno\u015bci. To by\u0142o \nkobiece zadanie. Tak. Tak zosta\u0142 wychowany ? powtarza\u0142a w \nduchu ona i z rezygnacj\u0105 spr\u017cata\u0142a po sobie i po nim. \nNieustaj\u0105ce syzyfowe prace. Trudy kariatydy. Odrastaj\u0105ca \nw\u0105troba. Tfu, dlaczego mia\u0142a tak dziwaczne skojarzenia, \npomieszanie element\u00f3w kuchenno spo\u017cywczych z krwawo \n\u015bmierciono\u015bnymi i obrzydliwymi. Powinna zamkn\u0105\u0107 powieki i \nspa\u0107. Tak jak on, kt\u00f3ry obok chrapa\u0142 ju\u017c od dobrej godziny. \nAnna nie mog\u0142a jednak zasn\u0105\u0107. Przyciska\u0142a palcami zm\u0119czone \nmi\u0119\u015bnie ga\u0142ek ocznych. Rozci\u0105ga\u0142a je, masowa\u0142a, \nprzykrywa\u0142a wn\u0119trzem d\u0142oni. Kreowa\u0142a noc ciemniejsz\u0105 ni\u017c \nby\u0142a w istocie. Na nic. Oczy nie chcia\u0142y odpocz\u0105\u0107. \nPoddenerwowane mi\u0119\u015bnie ga\u0142ek drga\u0142y pod dotkni\u0119ciem d\u0142oni. \nCzu\u0142a ich dr\u017cenie nawet ich nie dotykaj\u0105c. To wszystko z jego \nwiny. Jak\u017ce nie znosi\u0142a tych wieczornych k\u0142\u00f3tni! Wola\u0142a ju\u017c \nte poranne. Mia\u0142y czas rozwia\u0107 si\u0119 przygasn\u0105\u0107 i \nzniewa\u017cnie\u0107 przed czu\u0142o\u015bci\u0105 i intymno\u015bci\u0105 nocy. I o co \nw\u0142a\u015bciwie te k\u0142otnie wieczorne? O nic. Przywo\u0142a\u0142a w my\u015blach \nprzebieg ich dyskusji sprzed kilku godzin, kiedy to dotarli \nnareszcie z Frankiem i Angelik\u0105 do Nowego Jorku i zameldowali w \nhotelu, kt\u00f3ry zarezerwowa\u0142 im Farid. <\/p>\nM\u0105\u017c by\u0142 wyj\u0105tkowo czu\u0142y, mi\u0142y i czaruj\u0105cy niemal. Anna \nspogl\u0105da\u0142a na niego mile zaskoczona. A wi\u0119c by\u0107 mo\u017ce \nwszystko mia\u0142o potoczy\u0107 si\u0119 wedle zamierze\u0144. Nie b\u0119dzie \nproblem\u00f3w z wizyt\u0105 Angeliki, leczeniem i ostatecznym zabiegiem. \nAnna wiedzia\u0142a, \u017ce Farid potrafi\u0142 zaanga\u017cowa\u0107 si\u0119 g\u0142\u0119boko \nw spraw\u0119 pacjenta, je\u015bli by\u0142 ku temu dostatecznie istotny, \nnaukowo-badawczo-medyczny pow\u00f3d. Je\u015bli by\u0142 to przypadek \nciekawy ? jak twierdzi\u0142. Annie, aby zainteresowa\u0107 si\u0119 spraw\u0105 \nobcego nawet cz\u0142owieka, jego nowopowstaj\u0105c\u0105 niedojrza\u0142\u0105 \ncho\u0107by sztuk\u0105, aby wyci\u0105gn\u0105\u0107 pomocn\u0105 d\u0142o\u0144, wystawi\u0107 jego \ndzie\u0142a w swojej galerii wystarcza\u0142a cho\u0107by chwila rozmowy, \nrzut oka na obraz, kilka s\u0142\u00f3w w emailu. Farid jednak pierwsze \nlata swojej praktyki odby\u0142 w Pakistanie, gdzie ilo\u015b\u0107 \npacjent\u00f3w, ubogich pacjent\u00f3w jest ogromna, gdzie lekarz nie \nmo\u017ce pozwoli\u0107 sobie na czu\u0142ostkowo\u015b\u0107, \u017cal, wahanie i \nfilantropi\u0119. Wszyscy zas\u0142uguj\u0105 na leczenie a jednak jedynie \nnajbogatsi otrzymuj\u0105 propozycje zastosowania najnowszych metod \nleczenia. Farid bardzo kocha\u0142 jednak swoj\u0105 \u017con\u0119. Niewielu \nrzeczy potrafi\u0142 jej odm\u00f3wi\u0107, je\u015bli chodzi o sprawy dora\u017ane. \nInaczej jednak kwestia wygl\u0105da\u0142a, je\u015bli chodzi\u0142o o jego \nniez\u0142omne pogl\u0105dy, kt\u00f3re jak Anna skar\u017cy\u0142a si\u0119 przed sob\u0105 \nsam\u0105 i zaufanymi przyjaci\u00f3\u0142mi, nie zawsze zgadza\u0142y si\u0119 z \nislamem. Wielokrotnie by\u0142y efektem jego silnie zakorzenionego \negoizmu rozpieszczonego dziecka, syna w bogatej rodzinie \npakista\u0144skiej, kt\u00f3ry zawsze mia\u0142 tradycyjnie bardziej \nuprzywilejowan\u0105 pozycj\u0119 od c\u00f3rki. Nie by\u0142o tu te\u017c bez \nprzyczyny jego wieloletnie pomieszkiwanie na granicy Europy \nzachodniej i Ameryki. Do Pakistanu powraca\u0142 ju\u017c niemal jako \ngo\u015b\u0107, przybysz tymczasowy. Farid zd\u0105\u017cy\u0142 wi\u0119c ju\u017c \nprzesi\u0105kn\u0105\u0107 europejsko\u015bci\u0105 i zachodnio\u015bci\u0105 z ca\u0142ym \nniezno\u015bnym dla Anny, dobrodziejstwem inwentarza, wygodnictwem, \numi\u0142owaniem komfortu, oboj\u0119tno\u015bci\u0105, liberalizmem i cynizmem. \nAnna spogl\u0105daj\u0105c wi\u0119c tego wieczoru na Farida utwierdzia\u0142a \nsi\u0119 w przekonaniu, \u017ce plany jej i zapoznanej pary p\u00f3jd\u0105 \ng\u0142adko. W istocie tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o. Doctor by\u0142 w \u015bwietnym \nhumorze w momencie spotkania. Um\u00f3wi\u0142 si\u0119 z pacjentk\u0105 i jej \nm\u0119\u017cem na dzie\u0144 kolejny, tu\u017c po po\u0142udniu. W jednej z lepszych \nklinik nowojorskich, ? gdzie mia\u0142 status lekarza go\u015bcinnego, \nhonorowego cz\u0142onka stowarzyszenia lekarzy, z kt\u00f3rych inicjatywy \npowsta\u0142a ta klinika. Angelika nie potrafi\u0142a ukry\u0107 swojej \nrado\u015bci. Anna r\u00f3wnie\u017c pe\u0142na by\u0142a entuzjazmu i dobroci dla \nca\u0142ego \u015bwiata. Farid i Anna szybko rozstali si\u0119 z Angelik\u0105 i \nFrankiem i udali do swojego pokoju na jednym z wy\u017cszych pi\u0119ter. \nPok\u00f3j by\u0142 niewielki ale przytulny, co rzadko mo\u017cna by\u0142o \npowiedzie\u0107 o pokojach hotelowych. By\u0107 mo\u017ce to jego \nmale\u0144ko\u015b\u0107, zape\u0142nienie meblami powodowa\u0142o wra\u017cenie \ncosy-cosy jak m\u00f3wi\u0142a sobie Anna po angielsku. Zrzuci\u0142a \nsweterek i po\u0142o\u017cy\u0142a go na wi\u0119kszym z foteli, przysiad\u0142a na \nchwil\u0119 przed gustown\u0105 szerok\u0105 toaletk\u0105 i wielkim lustrem. \nZajrza\u0142a w siebie. Mrugn\u0119\u0142a okiem do Anny z naprzeciwka, \nzdj\u0119\u0142a okulary s\u0142oneczne, bi\u017cuteri\u0119 i ubranie i uciek\u0142a do \n\u0142azienki, s\u0142ysz\u0105c jeszcze tylko w ostatniej chwili natr\u0119tn\u0105 \npro\u015bb\u0119 m\u0119\u017ca o wyj\u0119cie komputera pod\u0142\u0105czenie, o \npo\u015bcielenie \u0142\u00f3\u017cka, o co\u015b jeszcze czego ju\u017c nie chcia\u0142a \ns\u0142ysze\u0107. <\/p>\n– pomy\u015bl przez chwil\u0119 kochanie, \u017ce jeszcze mnie nie ma. ? \nrzuci\u0142a z\u0142o\u015bliwie. – Musz\u0119 odpocz\u0105c po podr\u00f3\u017cy, musz\u0119 \nwzi\u0105\u0107 d\u0142u\u017csz\u0105 k\u0105piel. Je\u015bli chcesz, chod\u017a do mnie. ? nie \nby\u0142o odpowiedzi. Farid prawdopodobnie sam si\u0119gn\u0105\u0142 po laptopa \ni w przeci\u0105gu kilku sekund ju\u017c znikn\u0105\u0142 z pola widzenia \ns\u0142yszenia i reagowania. By\u0142 w pracy. By\u0142 przy komputerze. By\u0142 \nonline. Wireless network by\u0142 dost\u0119pny dla ch\u0119tnych i \nsk\u0142onnych do uiszczenia rachunku za serwis. Anna r\u00f3wnie\u017c \ncieszy\u0142a si\u0119 my\u015bl\u0105c o mo\u017cliwo\u015bci sprawdzenia swojej \nkorespondecji. Le\u017ca\u0142a w wannie, p\u0142yn do k\u0105pieli wytworzy\u0142 \npi\u0119ciocentrymentrow\u0105 warstw\u0119 piany. Dolany olejek zapachowy \nsprawia\u0142, \u017ce mia\u0142a ochot\u0119 zasn\u0105\u0107 cho\u0107 na chwil\u0119. Nie \nlubi\u0142a jednak chwili, w kt\u00f3rej budzi\u0142a si\u0119 na tyle p\u00f3\u017ano, \n\u017ce woda zd\u0105\u017cy\u0142a ju\u017c wystygn\u0105\u0107. Brrr. Nieprzyjemne \nzako\u0144czenie cudownej relaksacyjnej k\u0105pieli. Pr\u0119dki prysznic. I \nby\u0142a ju\u017c w \u0142\u00f3\u017cku, obok niego. Z mokrymi w\u0142osami okrytymi \nsk\u0105pym r\u0119cznikiem, kt\u00f3ry zsuwa\u0142 si\u0119 nieustannie. Skry\u0142a \nsi\u0119 wraz z g\u0142ow\u0105 w po\u015bcieli, przytulaj\u0105c do jego cia\u0142a i \npi\u017camy. Laptop przeszkadza\u0142. Wysun\u0119\u0142a si\u0119 zn\u00f3w spod ko\u0142dry \ni zacz\u0119\u0142a odruchowo spogl\u0105da\u0107 na ekran. Rozmawia\u0142 z Rabi\u0105. <\/p>\n– Pozdr\u00f3w j\u0105 ode mnie ? poprosi\u0142a – wszystko u nich w \nporz\u0105dku? Jak min\u0119\u0142a podr\u00f3\u017c? <\/p>\n– Tak, wszystko dobrze. Podr\u00f3\u017c ? bezproblemowo. Dzieci \nby\u0142y podobno marudne. Safija cz\u0119sto o tobie wspomina, powinna\u015b \ndo niej zadzwoni\u0107. <\/p>\n– Tak, dawno nie widzia\u0142am si\u0119 ju\u017c dzie\u0107mi. No ale teraz \nmaj\u0105 mn\u00f3stwo innych atrakcji, tabun kuzyn\u00f3w i kuzynek \nameryka\u0144skich. <\/p>\n– By\u0107 mo\u017ce. Ale je\u015bli chcia\u0142aby\u015b pojecha\u0107 ze mn\u0105 do \nHouston, to prosz\u0119 bardzo. Gdy przyjad\u0119 przeniesiemy si\u0119 i tak \ndo hotelu. ? Anna zamilk\u0142a. Nie mia\u0142a ochoty jecha\u0107. \nNiepotrzebnie zacz\u0119\u0142a t\u0119 rozmow\u0119 o Rabii i dzieciach. Zn\u00f3w. \nSchowa\u0142a si\u0119 pod ko\u0142dr\u0119 aby unikn\u0105\u0107 odpowiedzi. Czy on nie \nwiedzia\u0142 jednak jaka b\u0119dzie odpowied\u017a? To ju\u017c nie te czasy, \ngdy mieszkali razem. Min\u0119\u0142y chwil\u0119, gdy Anna skupia\u0142a si\u0119 w \nsobie aby kontrolowa\u0107 swoje emocje, aby tolerowa\u0107, przyjmowa\u0107 \nkompromisy, rozumie\u0107. Utrzymywa\u0142a pozytywne relacje z Rabi\u0105. \nNa odleg\u0142o\u015b\u0107. Obecno\u015b\u0107 jej dzieci jednak, kontakt z nimi, \nby\u0142 jedynie bolesny. Zazdro\u015bci\u0142a? By\u0107 mo\u017ce. By\u0107 mo\u017ce tak \nw\u0142a\u015bnie nale\u017ca\u0142o to nazwa\u0107. <\/p>\n– M\u00f3j najm\u0142odszy syn r\u00f3wnie\u017c chcia\u0142by ci\u0119 zobaczy\u0107. ? \nFarid przerwa\u0142 ci\u0105g my\u015bli Anny kontynuuj\u0105c rozpocz\u0119ty \nwcze\u015bniej watek – Nie pami\u0119ta ju\u017c za dobrze swojej drugiej \nmamy. Ju\u017c m\u00f3wi i chodzi. A po raz ostatni widzia\u0142a\u015b go \nprzecie\u017c tak dawno. <\/p>\n– To prawda. By\u0142 bobasem. Ale kochanie, to nie jest moje \ndziecko. Dobrze, \u015bwietnie, mia\u0142e\u015b wspania\u0142e intencje prosz\u0105c \nmnie abym zajmowa\u0142a si\u0119 nim kiedy\u015b, w momencie gdy by\u0142 \nmale\u0144ki, gdy Rabia mia\u0142a pe\u0142ne r\u0119ce roboty przy pozosta\u0142ych \ndwojgu. Ale to nie moje dziecko. Wiesz jak ja si\u0119 czuj\u0119? C\u00f3\u017c, \npowiniene\u015b wiedzie\u0107, \u017ce czuj\u0119 zazdro\u015b\u0107, jako kobieta. \nNiezale\u017cnie od decyzji jakie podj\u0105\u0142e\u015b, czy mo\u017ce podj\u0119li\u015bmy \nw sprawie potomstwa. <\/p>\n– Zazdro\u015b\u0107? A czy wiesz jak ja si\u0119 czuj\u0119 za ka\u017cdym razem \ngdy wypuszczasz si\u0119 w podr\u00f3\u017c samotnie? Gdy wracasz \nszcz\u0119\u015bliwa i radosna i opowiadasz mi o swoich nowych znajomych.\n<\/p>\n– Ale o kogo jeste\u015b w tej chwili zazdrosny, o Franka, o \nAngelik\u0119?<\/p>\n– Nie \u017cartuj prosz\u0119. Oczywi\u015bcie, \u017ce my\u015bl\u0119 o Franku. \nPrzykro mi Anno, ale sama wiesz, \u017ce w pewnym sensie straci\u0142em \ndo ciebie zaufanie. Chc\u0119 wi\u0119c teraz wiedzie\u0107, czy co\u015b mi\u0119dzy \nwami by\u0142o.<\/p>\n– Ale\u017c nic nie by\u0142o. Absolutnie nic. Wiem, ze by\u0107 mo\u017ce \nmasz prawo do podejrzliwo\u015bci, ale dlaczego nigdy nie pr\u00f3bujesz \nmnie zrozumie\u0107? Ani nie pr\u00f3bujesz zrozumie\u0107 tamtej sytuacji \nsprzed dwu lat. By\u0142am samotna, pe\u0142na w\u0105tpliwo\u015bci. Wok\u00f3\u0142 \ns\u0142ysza\u0142am r\u00f3\u017cne opinie i tysi\u0105ce narzeka\u0144 na ciebie. Sama \nnie wiedzia\u0142am ju\u017c w co wierzy\u0107. Wiesz sam, jak bliska by\u0142am \nwtedy decyzji o rozstaniu. By\u0107 mo\u017ce w moim umy\u015ble to si\u0119 ju\u017c \nw\u0142a\u015bciwie wtedy sta\u0142o. Chcia\u0142am by\u0107 wolna, chcia\u0142am \nzwi\u0105za\u0107 si\u0119 z kim\u015b, kto b\u0119dzie sam wolny, kto da mi nie \ntylko mi\u0142o\u015b\u0107, ale i mo\u017cliwo\u015b\u0107 \u017cycia wedle schemat\u00f3w, \nkt\u00f3re by\u0142y mi bli\u017csze, mnie, Europejce. Farid, zw\u0105tpi\u0142am \nwtedy w pomy\u015blno\u015b\u0107 naszego zwi\u0105zku. Dlatego? dlatego da\u0142am \nsi\u0119 zwie\u015b\u0107 temu m\u0119\u017cczy\u017anie. Dlatego ci\u0119 zdradzi\u0142am. \nPoczu\u0142am nareszcie \u017ce niczego nie musz\u0119 udowadnia\u0107, nie \nmusz\u0119 pilnowa\u0107 swoich uczu\u0107 i szuka\u0107 kompromis\u00f3w, mog\u0119 by\u0107 \nw pe\u0142ni sob\u0105. Ale kocha\u0142am ci\u0119, nigdy nie przesta\u0142am ci\u0119 \nkocha\u0107. Mimo to, to wszystko po prostu mnie wtedy przeros\u0142o. \nMultum problem\u00f3w i ty, od kt\u00f3rego nie mog\u0142am nigdy oczekiwa\u0107 \npe\u0142nego wsparcia, bo zawsze przecie\u017c by\u0142a te\u017c ona. Ona, och. \nLubi\u0119 Rabi\u0119 ogromnie, ale nie wymagaj ode mnie za du\u017co, \nprosz\u0119. Ponadto ty, ty, czy nigdy nie zdarzy\u0142o ci si\u0119 mnie \nzdradzi\u0107? Przecie\u017c oboje wiemy, \u017ce tak! Dlaczego te odmienne \nkryteria dla kobiet i m\u0119\u017cczyzn, och jak\u017ce nienawidz\u0119 czasem \ntej twojej, twojej ale i mojej naszej kultury patriarchalnej. ? \nAnna oddycha\u0142a szybko, przerwa\u0142a na chwil\u0119 jakby zabrak\u0142o jej \ntchu. \u017bachn\u0119\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu – Jak\u017ce nie potrafi\u0119 \n\u015bcierpie\u0107 tych dyskusji i sytuacji w kt\u00f3re si\u0119 wik\u0142am. \nFarid, musz\u0119 na chwil\u0119 wyj\u015b\u0107. Przykro mi. ? Anna wsta\u0142a \ngwa\u0142townie i zacz\u0119\u0142a si\u0119 szybko ubiera\u0107. <\/p>\n– Gdzie chcesz i\u015b\u0107. P\u00f3\u017ano jest!<\/p>\n– Nigdzie, nie wiem. Mo\u017ce na basen. Musz\u0119 odreagowa\u0107. <\/p>\n– Sama?<\/p>\n– Dlaczego nie? Ponad siedemdziesi\u0105t procent czasu sp\u0119dzam \nsamotnie, zdala od ciebie! Dlaczego w\u00f3wczas nie pytasz dlaczego \ntak wiele rzeczy robi\u0119 sama! ? Farid us\u0142ysza\u0142 ju\u017c tylko \ntrza\u015bni\u0119cie drzwiami i jej szybkie kroki na zewn\u0105trz. <\/p>\nPo up\u0142ywie p\u00f3\u0142 godziny otworzy\u0142y si\u0119 cicho drzwi. Na \nszcz\u0119\u015bcie mimo \u017ce w afekcie Anna nie zapomnia\u0142a zabra\u0107 \nswojej karty. Basen by\u0142 jeszcze otwarty, ostatnie minuty. \nZamykali dopiero o p\u00f3\u0142nocy. By\u0142a sama, ani zywej duszy o tej \nporze. By\u0142a przyzwyczajona, zawsze chodzi\u0142a na ma\u0142o znane, \npuste baseny. Samotnie przemierza\u0142a d\u0142ugo\u015b\u0107 niebieskiego \nzbiornika, w t\u0119 i z powrotem, raz , dwa, trzy i zn\u00f3w. Wiele \nrazy, a\u017c do zm\u0119czenia, do utraty si\u0142. P\u0142ywanie wprowadza\u0142o w \ntrans, \u017cabka, plecy, \u017cabka, plecy, \u017cabka, \u017cabka, \u017cabka. \nUlga. I odpr\u0119\u017cenie. <\/p>\nFarid spa\u0142, lampka zapalona, laptop na \u0142\u00f3\u017cku, w nogach. \nZapewne przy\u0142o\u017cy\u0142 g\u0142ow\u0119 na chwil\u0119, chc\u0105c odpocz\u0105\u0107, by\u0107 \nmo\u017ce sfrustrowany po minionej dyskusji, i tak zasn\u0105\u0142. Zrobi\u0142o \njej si\u0119 go \u017cal. Czy nie stara\u0142 si\u0119 by\u0107 dobrym m\u0119\u017cem? Nigdy \njej niczego nie brakowa\u0142o. Brakowa\u0142o?? Tak jego obecno\u015bci. \nAle to by\u0142y regu\u0142y gry kt\u00f3re przyj\u0119\u0142a ju\u017c na pocz\u0105tku, z \nca\u0142\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105. Anna zdj\u0119\u0142a komputer z \u0142\u00f3\u017cka, \nwsun\u0119\u0142a si\u0119 pod ko\u0142dr\u0119, przytuli\u0142a do niego i pr\u00f3bowa\u0142a \nzasn\u0105\u0107. Poczu\u0142a, \u017ce obudzi\u0142 si\u0119. Poczu\u0142 jej obecno\u015b\u0107 i \nzacz\u0105\u0142 szuka\u0107 ustami i d\u0142o\u0144mi. Podda\u0142a si\u0119 tylko, \nzm\u0119czona p\u0142ywaniem, pozwoli\u0142a, aby dotkn\u0105\u0142 j\u0105, pie\u015bci\u0142 i \nwzi\u0105\u0142. Tak jak zawsze gdy budzi\u0142 si\u0119 w \u015brodku nocy. Troch\u0119 \nleniwie, troch\u0119 nami\u0119tnie. Szybko. <\/p>\nI le\u017cy tak ju\u017c od bodaj dwu godzin, my\u015bli, wspomina, nie \nmo\u017ce zaufa\u0107 morfeuszowi. Farid zn\u00f3w zasn\u0105\u0142, snem jeszcze \ng\u0142\u0119bszym po zaspokojeniu. Anna tymczasem postanowi\u0142a wsta\u0107 i \nusi\u0105\u015b\u0107 przy toaletce, otworzy\u0107 komputer i napisa\u0107 kilka \ns\u0142\u00f3w, mo\u017ce wiersz, mo\u017ce list. <\/p>\nKilka minut przed lustrem przy toaletcei, oczekiwanie na \nwielkie otwarcie k\u0142opotliwych okienek. W kilkana\u015bcie minut \npowsta\u0142 list, d\u0142ugi, ciep\u0142y list do Rabii. Przeprosiny na \nzanieobecno\u015b\u0107 przysz\u0142\u0105 w Houston, pozdrowienia i poca\u0142unki \ndla dzieci, zwierzenia na temat w\u0142asnych plan\u00f3w pracy i \npisania, zwierzenia na granicy intymno\u015bci, o dzieciach, o \npragnieniach, kt\u00f3re zdawa\u0142o si\u0119 st\u0142umione tu, w ameryce zn\u00f3w \nod\u017cy\u0142y. By\u0107 mo\u017ce pod wp\u0142ywem dawnych wspomnie\u0144 pobytu w \nPensacola, by\u0107 mo\u017ce pod wp\u0142ywem problem\u00f3w i opowie\u015bci \nAngeliki. List na wiele d\u0142ugich linijek, kt\u00f3re Rabia czyta\u0107 \nb\u0119dzie pewnie z zaciekawieniem, na kt\u00f3ry Anna nigdy nie \ndostanie odpowiedzi. Jak zwykle. Pozdrowienia. Podpis. Nowy plik \ni jeszcze ten pe\u0142en niecierpliwo\u015bci i straconych z\u0142udze\u0144, \nwiersz. Anna nareszcie poczu\u0142a si\u0119 senna. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n9.<\/font><\/p>\nNajszybszym \u015brodkiem transportu w Nowym Jorku jest metro. \nFrank i Angelika z map\u0105 w r\u0119ku skierowali si\u0119 ku linii numer \nsze\u015bc, kt\u00f3ra zawie\u017ac ich mia\u0142a bezpo\u015brednio na skrzy\u017cowanie \nLexington avenue i ulic\u0119 68. Stamt\u0105d nale\u017ca\u0142o przespacerowac \nsi\u0119 na East 70th Street gdzie znajdowa\u0142 si\u0119 szpital Center for \nReproductive Medecine and Infertility, zwany kr\u00f3tko CRMI, \nCentrum Medycyny Reprodukcji i Niep\u0142odno\u015bci. O\u015brodek ten, w \nsamym centrum miasta, w New York City, dzia\u0142a\u0142 pod patronatem \nCornell University. Stosowa\u0142 on ciekaw\u0105 metod\u0119 wykorzystania \nkom\u00f3rek kobiecych przysz\u0142ej matki pobranych z wn\u0119trza macicy, \ndla procesu zap\u0142odnienia i rozwoju jaja w prob\u00f3wce. Wcze\u015bniej \nu\u017cywano kom\u00f3rek zwierz\u0119cych. Doktor Farid zdecydowanie jednak \nstawia\u0142 t\u0119 metod\u0119 wy\u017cej ponad pierwotn\u0105, barbarzy\u0144sk\u0105, jak \ntwierdzi\u0142. <\/p>\nAngelika by\u0142a zdenerwowana. Frank musia\u0142 sam czuwa\u0107 nad \nodnalezieniem kierunku drogi i zachowa\u0107 orientacj\u0119 w terenie, \nona bowiem, a widzia\u0142 swoj\u0105 zon\u0119 w tak wielkim stanie \nroztargnienia po raz pierwszy, nie potrafi\u0142a na niczym skupi\u0107 \nuwagi poza m\u0105j\u0105c\u0105 nast\u0105pi\u0107 za nieca\u0142\u0105 godzin\u0119 rozmow\u0105 z \ndoktorem. Prawd\u0105 by\u0142o jednak i to, \u017ce Frank nigdy dot\u0105d nie \ntowarzyszy\u0142 \u017conie podczas wizyt u ginekologa, mo\u017ce by\u0142a wi\u0119c \nto jej naturalna w takiej sytuacji postawa, tak odmienna od tej \njak\u0105 obserwowa\u0142 na co dzie\u0144, zr\u00f3wnowa\u017conej i rozs\u0105dnej ? \nmy\u015bla\u0142 zachowuj\u0105c milczenie od momentu opuszczenia hotelu a\u017c \ndo chwili przest\u0105pienia progu szpitala. Angelika za\u015b rzuca\u0142a \nod czasu do czasu chaotyczne uwagi, kt\u00f3rych sensu Frank nie \nstara\u0142 si\u0119 nawet zrozumie\u0107. Co\u015b jej si\u0119 przypomina\u0142o. O \nczym\u015b nie mog\u0142a zapomnie\u0107. Za wszelk\u0105 cen\u0119 musia\u0142a \npostawi\u0107 doktorowi to w\u0142a\u015bnie pytanie. Nareszcie. Drzwi do \ngabinetu na pi\u0119trze by\u0142y zamkni\u0119te. Angelika podesz\u0142a i \ndelikatnie zapuka\u0142a. Odezwa\u0142 si\u0119 zapraszaj\u0105cy g\u0142os z \nwewn\u0105trz. <\/p>\n– Chod\u017a ze mn\u0105. ? poci\u0105gn\u0119\u0142a m\u0119\u017ca za sob\u0105. Chc\u0119 \naby\u015b by\u0142 ze mn\u0105, ostatecznie? zgodzi\u0142e\u015b si\u0119 ? pu\u015bci\u0142a \nmu najmniej oczekiwanie przez niego w tej chwili kpiarskie oczko. \nWeszli wi\u0119c oboje. Anna podesz\u0142a do biurka doktora pierwsza i \nus\u0142ysza\u0142a zaproszenie zaj\u0119cia fotela na wprost jego biurka. \nFrank usiad\u0142 na krze\u015ble obok. Doktor Farid by\u0142 cz\u0142owiekiem \ndo\u015b\u0107 wysokim, dobrze zbudowanym i przystojnym. Tak oceni\u0142a go \nAngelika w ci\u0105gu kilku minut gdy podni\u00f3s\u0142 si\u0119 poda\u0142 jej \nr\u0119k\u0119 i jej m\u0119\u017cowi w ge\u015bcie powiatania. Ona r\u00f3wnie\u017c \npoczu\u0142a, \u017ce ten m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3rego wygl\u0105d by\u0142 tak \negzotyczny i poci\u0105gaj\u0105cy, bacznie j\u0105 obserwuje, jej \nzachowanie, spos\u00f3b m\u00f3wienia, ocenia jej zdolno\u015bci umys\u0142owe, \ncharakter, studiuje jej cia\u0142o. To by\u0142o niecodzienne uczucie, \nkt\u00f3rego Angelika do tej pory nie doznawa\u0142a w gabinetach \nlekarzy. Ci, kt\u00f3rych pozna\u0142a byli zazwyczaj wpatrzeni w kart\u0119 \npacjenta, analizy medyczne, w ko\u0144cu zapatrzeni we w\u0142asne pi\u00f3ro \ni biurko. Dopiero w momencie, gdy pacjentka musia\u0142a podda\u0107 si\u0119 \nogl\u0119dzinom, lekarz zwyk\u0142 spogl\u0105dac na ni\u0105 wzrokiem, kt\u00f3ry \nnie wyra\u017ca\u0142 \u017cadnych uczu\u0107, zupe\u0142nie jakby spogl\u0105danie na \nkobiece piersi, czy narz\u0105dy rozrodcze by\u0142o czynno\u015bci\u0105 tak \nnaturaln\u0105 i codzienn\u0105 jak spogl\u0105danie na przedmioty martwe, na \nokazy zoologiczne, na wsp\u00f3\u0142ziomk\u00f3w w autobusie. Zupe\u0142nie \njakby ich ogl\u0105danie nie wzbudza\u0142o absolutnie \u017cadnych odczu\u0107, \nc\u00f3\u017c m\u00f3wi\u0107 o podnieceniu, ekscytacji. Tymczasem doktor Farid \nzachowywa\u0142 si\u0119 zupe\u0142nie inaczej. Uwa\u017cnie otaksowa\u0142 bardzo \nkobiec\u0105 figur\u0119 Angeliki, tak \u017ce ona poczu\u0142a si\u0119 niepewnie i \nw chwili gdy Frank usiad\u0142 obok niej przysun\u0119\u0142a si\u0119 bli\u017cej \nwraz z fotelem, przechyli\u0142a w jego stron\u0119 i po\u0142o\u017cy\u0142a d\u0142o\u0144 \nna jego d\u0142oni spoczywaj\u0105cej na kolanie. Frank nie zareagowa\u0142. \nDoktor za\u015b zrozumia\u0142 aluzj\u0119 bez s\u0142owa i cofn\u0105\u0142 si\u0119 w \nfotelu, opar\u0142 wygodnie i z dystansem zadaj\u0105c pytania co do \nprzebiegu dotychczasowego leczenia ginekologicznego Angeliki, \nprzegl\u0105da\u0142 podane mu przez ni\u0105 badania, analizy i opinie \nmedyczne lekarzy florydzkich. Po chwili poprosi\u0142 tonem pe\u0142nym \ntaktu, grzecznym a nawet przepraszaj\u0105cym, o mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozmowy \nsam na sam z pacjentk\u0105. Angelika przez chwil\u0119 nie odzywa\u0142a \nsi\u0119 w ko\u0144cu potakuj\u0105co skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 w stron\u0119 m\u0119\u017ca. \nFrank wyszed\u0142. W momencie gdy zamkn\u0119\u0142y si\u0119 drzwi doktor \nzapyta\u0142 czy na pewno wszystko jest w porz\u0105dku je\u015bli chodzi o \nsprawy p\u0142ciowe jej m\u0119\u017ca. Angelika kiwaj\u0105c g\u0142ow\u0105 przyzna\u0142a, \n\u017ce uda\u0142o jej si\u0119 nam\u00f3wi\u0107 go aby podda\u0142 si\u0119 testowi \np\u0142odno\u015bci. Analiza wykaza\u0142a, \u017ce jej m\u0105\u017c jest p\u0142odny. \nDoktor pochyli\u0142 g\u0142ow\u0119. I powoli zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107<\/p>\n– Wyczuwam dziwny dystans w zachowaniu pani m\u0119\u017ca. Rozumiem, \n\u017ce zdaje sobie pani spraw\u0119, \u017ce wiele zale\u017cy tak\u017ce od jego \npostawy pozytywnej, optymistycznej, od jego wsp\u00f3\u0142pracy. Tak jak \npowiedzia\u0142em ju\u017c uprzednio metoda in vitro obejmuje pobranie \nzar\u00f3wno jaja przysz\u0142ej matki jak i nasienia przysz\u0142ego ojca. \nPani m\u0105\u017c musi r\u00f3wnie\u017c przyj\u0105\u0107 pewne warunki, zachowa\u0107 \nzasady, kt\u00f3re szczeg\u00f3\u0142owo zostan\u0105 pa\u0144stwu przekazane w \nmomencie rozpocz\u0119cie kuracji. ? doktor Farid spojrza\u0142 w oczy \nAngelice szukaj\u0105c znaku zrozumienia i akceptacji. ? Przepraszam \nza moje zachowanie w momencie gdy pa\u0144stwo weszli do gabinetu. \nCzasem trudno poskromi\u0107 m\u0119sk\u0105 natur\u0119. Zw\u0142aszcza w obecno\u015bci \ntak pi\u0119knej kobiety ? Farid spojrza\u0142 na kobiet\u0119 siedz\u0105c\u0105 po \ndrugiej stronie biurka. Angelika westchn\u0119\u0142a i wzruszy\u0142a \nramiona. <\/p>\n– Och, m\u0119\u017cczy\u017ani, wszyscy tacy sami. Ale pan, doktorze. \nAnna wiele nam o panu opowiada\u0142a. Same pozytywne rzeczy ? \ndorzuci\u0142a ostatnie zdanie widz\u0105c ironiczne zdziwienie na twarzy \nFarida. <\/p>\n– W istocie? <\/p>\n– Tak. Ale ja chcia\u0142abym wiedzie\u0107 co\u015b wi\u0119cej, je\u015bli nie \nuzna pan tego za niedyskretno\u015b\u0107. A raczej co\u015b wi\u0119cej o pana \npogl\u0105dach. Ot\u00f3\u017c Anna opowiada\u0142a mi du\u017co o islamie. Wiem, \u017ce \noboje pa\u0144stwo s\u0105 muzu\u0142manami. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce spraw\u0105 \nnaturaln\u0105 dla muzu\u0142manina jest posiadanie dzieci w zwi\u0105zku z \n\u017con\u0105. Nawet? – Angelika zawaha\u0142a si\u0119 nie wiedz\u0105c czy tak \ndalekie posuwanie si\u0119 w kwestiach \u017cycia prywatnego doktora jest \nspraw\u0105 po\u017c\u0105dan\u0105 i z gruntu stosown\u0105 w tych okoliczno\u015bciach \nw kt\u00f3rych si\u0119 oboje znale\u017ali. Widz\u0105c jednak przychylny \nu\u015bmiech i ani \u015bladu za\u017cenowania a raczej zaciekawienie na \ntwarzy Farida ci\u0105gn\u0119\u0142a dalej. ? Nawet je\u015bli jest to druga \n\u017cona. <\/p>\n– Ma pani racj\u0119. Potomstwa jest istotnym elementem zwi\u0105zku \nma\u0142\u017ce\u0144skiego. A jednak wszystko ma sw\u00f3j czas i miejsce. \nZawsze powtarzam Annie, \u017ce przyjdzie czas odpowiedni. W tej \nchwili oboje jeste\u015bmy zaj\u0119ci, podr\u00f3\u017cujemy. Nie s\u0105dz\u0119 \nzreszt\u0105 aby ona tak \u0142atwo chcia\u0142a pozby\u0107 si\u0119 swoich ambicji \nprofesjonalnych. Firmy, galerii, pisania. <\/p>\n– Dlaczego mia\u0142aby si\u0119 wyrzeka\u0107. Nie s\u0105dzi pan, \u017ce da \nsi\u0119 te sprawy po\u0142\u0105czy\u0107, zawiesie\u0107, powr\u00f3ci\u0107 do nich w \nodpowiednim czasie? ? g\u0142os Angeliki podni\u00f3s\u0142 si\u0119 o ton. <\/p>\n– Pani Angeliko, o co chodzi? Mam wra\u017cenie, \u017ce jest pani \nadwokatem Anny. Sk\u0105d to nag\u0142e zainteresowanie?<\/p>\n– Och, nie, bro\u0144 Bo\u017ce. Anna! Nigdy. Po prostu ogromnie \nlubi\u0119 dzieci, pracuj\u0119 z nimi, i oczekuj\u0119 z wielk\u0105 nadziej\u0105 \nw\u0142asnych jak mo\u017ce si\u0119 pan domy\u015bla\u0107. I szczerze m\u00f3wi\u0105c \nbardzo niewiele jest kobiet, kt\u00f3re z jakich\u015b powod\u00f3w \nrezygnuj\u0105 \u015bwiadomie z macierzy\u0144stwa albo przesuwaj\u0105 je na \nodleg\u0142y i niekre\u015blony w przysz\u0142o\u015bci termin, i po wielu latach \ngdy jest ju\u017c na macierzy\u0144stwo w zasadzie za p\u00f3\u017ano, nie \n\u017ca\u0142uj\u0105 swojej dycyzji. <\/p>\n– Anna jest kobiet\u0105 dojrza\u0142\u0105 i rozs\u0105dn\u0105. Jest wolna i \nniezale\u017cna ode mnie w du\u017cym stopniu. Nie wiem czym by\u0142a \npokierowana jej decyzja ale zgodzi\u0142a si\u0119 na moj\u0105 propozycj\u0119. \nJednocze\u015bnie ma pani troch\u0119 racji pytaj\u0105c o moje pogl\u0105dy. \nRzyczywi\u015bcie r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 one nieco od opinii, kt\u00f3re us\u0142yszy \npani od tych kt\u00f3rzy wszelkie regu\u0142y islamu traktuj\u0105 w spos\u00f3b \n\u015bmiertelnie powa\u017cny, w\u015br\u00f3d konserwatyst\u00f3w islamskich. Ja \nsi\u0119 do nich nie zaliczam. Uwa\u017cam, \u017ce para ma\u0142\u017ceska ma prawo \ndecydowa\u0107 o sobie i o chwili pojawienia si\u0119 potomstwa. Ja \nsk\u0142aniam si\u0119 ku dalekiemu terminowi w przysz\u0142o\u015bci. Oboje mamy \nz Ann\u0105 wiele zaj\u0119\u0107 wiele obowi\u0105zk\u00f3w, wiele pasji. Nie \ns\u0105dz\u0119, aby ona chcia\u0142a porzuci\u0107 obecny styl \u017cycia i \npo\u015bwi\u0119ci\u0107 si\u0119 macierzy\u0144stwu, wymieni\u0107 wolno\u015b\u0107 na \nuzale\u017cnienie od dzieci. <\/p>\n– Ma pan szalenie radykalne pogl\u0105dy, w\u0142a\u015bciwie nazwa\u0142abym \nje ? liberalnymi. <\/p>\n– Nie interesuje mnie jak zaszufladkuje si\u0119 moje pogl\u0105dy. \nMam ju\u017c troje dzieci i wiem jak wielk\u0105 s\u0105 rado\u015bci\u0105 a \njednocze\u015bnie ci\u0119\u017carem. <\/p>\n– W\u0142a\u015bnie, s\u0105 r\u00f3wnie\u017c rado\u015bci\u0105. Dlaczego wi\u0119c uwa\u017ca \npan, \u017ce Anna nie powinna pozna\u0107 przyjemno\u015bci bycia matk\u0105. <\/p>\n– Nie, myli si\u0119 pani, niczego Annie nie zabraniam ani nie \nodmawiam. Chcia\u0142bym aby by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa. Bardzo j\u0105 kocham, a \njednocze\u015bnie wiem, \u017ce to co robi, jej galeria, praca w \nwydawnictwie, pisarstwo jest jej pasj\u0105 i nie chcia\u0142aby z niej \ntak \u0142atwo zrezygnowa\u0107. Nasze ma\u0142\u017ce\u0144stwo jest jednak jeszcze \nm\u0142ode, Anna niedawno przesz\u0142a na islam. Jej wiara jest \nr\u00f3wnie\u017c \u015bwie\u017ca. Jest neofitk\u0105. Potrzebuje czasu, aby poj\u0105c \nca\u0142\u0105 istot\u0119 islamu. Dzieci za\u015b, wychowanie muzu\u0142ma\u0144skich \ndzieci to odpowiedzialno\u015b\u0107. Ponadto niech pani spojrzy wok\u00f3\u0142 \nsiebie! Ile sierot na \u015bwiecie. Ile wojen, potrzebuj\u0105cych. Ile \nrzeczy w kt\u00f3re mo\u017cna si\u0119 zaanga\u017cowa\u0107. Adopcja, pomoc \ndora\u017ana, pomoc dzieciom g\u0142oduj\u0105cym, chorym. Anna jest \nr\u00f3wnie\u017c cz\u0142onkiem kilku organizacji charytatywnych. Zaj\u0119cie \nsi\u0119 w\u0142asn\u0105 rodzin\u0105 to w pewien spos\u00f3b egoizm, nie s\u0105dzi \npani? Trzeba mysle\u0107 globalnie, by\u0107 spo\u0142ecznikem, spojrze\u0107 \nszerzej, nie obejmowa\u0107 wzrokiem jedynie w\u0142asne podw\u00f3rko. To \npr\u00f3buj\u0119 wszystkim wyt\u0142umaczy\u0107. Annie r\u00f3wnie\u017c. Wydaje mi \nsi\u0119, \u017ce si\u0119 dobrze rozumiemy. A teraz, je\u015bli pani pozwoli, \nmusz\u0119 wraca\u0107 do pracy. Zagadali\u015bmy si\u0119 nieprawda? Mi\u0142o by\u0142o \nmi pani\u0105 pozna\u0107. ? Angelika u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 nieco \nza\u017cenowana, w istocie, uprzytomni\u0142a sobie, \u017ce sp\u0119dzi\u0142a na \nrozmowie z doktorem dobry kwadrans, m\u0105\u017c tymczasem czeka\u0142 pod \ngabinetem i zastanawia\u0142 si\u0119 zapewne dlaczego rozmowa trwa a\u017c \ntak d\u0142ugo, by\u0107 mo\u017ce niepokoi\u0142 si\u0119 i martwi\u0142, by\u0107 mo\u017ce \nr\u00f3wnie\u017c niecierpliwili si\u0119 oczekuj\u0105cy na doktora pacjenci \nalbo wsp\u00f3\u0142pracownicy. Czy\u017c nie by\u0142 osob\u0105 szalenie \nzapracowan\u0105 i zaj\u0119t\u0105? Pewne by\u0142o jednak to, \u017ce jego s\u0142owa \nujawnia\u0142y szczeg\u00f3ln\u0105 charyzm\u0119. Mia\u0142 dar m\u00f3wienia i dar \nprzekonywania. Angelika by\u0142a pod wra\u017ceniem jego teorii do tego \nstopnia, \u017ce potrafi\u0142a jedynie wys\u0142ucha\u0107 tego co m\u00f3wi\u0142, nie \npoddaj\u0105c tego logicznej obr\u00f3bce. Nie dziwi\u0142a si\u0119 ju\u017c \nzupe\u0142nie Annie, kt\u00f3ra pozostawa\u0142a pod tak wielkim wp\u0142ywem \ntego interesuj\u0105cego cz\u0142owieka, o wielkim autorytecie , szalenie \nautorytatywnego. Nie dziwi\u0142a si\u0119 \u017ce Anna tak bardzo i tak \n\u015blepo by\u0142a w nim zakochana. Po\u017cegna\u0142a si\u0119 wi\u0119c z doktorem, \num\u00f3wi\u0142a na kolejn\u0105 wizyt\u0119 w szpitalu, tym razem mia\u0142a ju\u017c \nuzyska\u0107 konkretny opis przebiegu bada\u0144, oraz otrzyma\u0107 \nprzepisane hormony, kt\u00f3re nakazano za\u017cywa\u0107 przez dwa tygodnie \nprzez zabiegiem pobrania kom\u00f3rek jajowych z jej organizmu. \nWysz\u0142a z gabinetu zamy\u015blona, dopiero g\u0142os Franka przywr\u00f3ci\u0142 \nj\u0105 do rzeczywisto\u015bci. Odpowiedzia\u0142a spokojnie na wszystkie \njego pytania, w g\u0142owie pozostawa\u0142a jednak jedna tylko my\u015bl ? \nmusia\u0142a zobaczy\u0107 si\u0119 z Ann\u0105 i wyja\u015bni\u0107 pewne kwestie. Za \nwszelk\u0105 cen\u0119 musia\u0142a na\u015bwietli\u0107 spraw\u0119 dzieci, \nmacierzy\u0144stwa i bezp\u0142odno\u015bci, adopcji. Chcia\u0142a wiedzie\u0107 jaki \nby\u0142 punkt widzenia islamu. Czy zgadza\u0142 si\u0119 z jej intuicyjnym \npodej\u015bciem czy by\u0142 raczej zgodny z ideami doktora Farida? Nie \npotrafi\u0142a odm\u00f3wi\u0107 logiczno\u015bci jego wywodom a jednak \npozostawa\u0142a jaka\u015b pod\u015bwiadoma nieokre\u015blona w\u0105tpliwo\u015b\u0107. \nDlaczego tak silnie obstawa\u0142 przy oddaleniu perspektywy narodzin \npotomstwa ze zwi\u0105zku z Ann\u0105? Czy mia\u0142 tu znaczenie fakt, \u017ce \non sam czu\u0142 si\u0119 ju\u017c w pe\u0142ni spe\u0142niony jako ojciec? Angelika \nnie mog\u0142a zrozumie\u0107 do ko\u0144ca jakimi kr\u0119tymi drogami sz\u0142y \nmy\u015bli Farida. Skoro jego powt\u00f3rne ma\u0142\u017ce\u0144stwo by\u0142o jawne i \nzaakceptowane, a by\u0142o przecie\u017c akceptowane przez islam, gdzie \ntkwi\u0142 prawdziwy problem? Po chwili wczuwaj\u0105c si\u0119 w sytuacj\u0119 \nAnny, kt\u00f3r\u0105 stawa\u0142a jej si\u0119 coraz bli\u017csza, zaczyna\u0142a \nwsp\u00f3\u0142czu\u0107 jej skomplikowanej sytuacji \u017cyciowej. Czy\u017c jednak \nka\u017cdy nie by\u0142 w pe\u0142ni odpowiedzialny za swoje \u017cycie? Anna \nby\u0142a pani\u0105 swego losu. Angelika pogr\u0105\u017cona w my\u015blach nie \nodzywa\u0142a si\u0119 przez ca\u0142\u0105 niemal drog\u0119 do hotelu. Po powrocie \nza\u015b odczu\u0142a potrzeb\u0119 drzemki. Czu\u0142a si\u0119 dziwnie emocjonalnie \ni psychicznie wyczerpana. Zasn\u0119\u0142a po chwili. Spa\u0142a twardo. Nie \nmog\u0142a us\u0142ysze\u0107 cichych krok\u00f3w Franka gdy wychodzi\u0142 z pokoju \nzostawiaj\u0105c jedynie kr\u00f3tk\u0105 notatk\u0119 dla niej na szafce nocnej \nobok szerokiego wygodnego ma\u0142\u017ce\u0144skiego \u0142\u00f3\u017cka. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n10.<\/font><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n?za tym idzie potrzeba wej\u015bcia w miejsk\u0105 energi\u0119 zakonu? \n– przeczyta\u0142 odruchowo wycinek z prasy sponad g\u0142owy \nczytaj\u0105cego. Staruszek siedzia\u0142 zgarbiony i pochylony nad \ngazet\u0105 tak, \u017ce trudno by\u0142o uwierzy\u0107, \u017ce jest w stanie co\u015b \nodczyta\u0107 z odleg\u0142o\u015bci pi\u0119ciu centymetr\u00f3w od tekstu. Co to za \ngazeta ? zastanawia\u0142 si\u0119 Frank ? zapewne jaki\u015b tygodnik \nkatolicki. Spos\u00f3b pisania pachnia\u0142 modernizmem \nneochrze\u015bcija\u0144skim, kt\u00f3rego on nie znosi\u0142 i nie rozumia\u0142. Te \nnowoczesne kazania, w kt\u00f3rych gubi\u0142 w\u0105tek ju\u017c w nastej \nminucie s\u0142uchania. Zwykle zasypia\u0142 w ko\u015bciele. Raz zdarzy\u0142a \nmu si\u0119 nawet g\u0142o\u015bniejsza drzemka. Od tej pory przesta\u0142 \npojawia\u0107 si\u0119 w parafii, odrobin\u0119 ze wstydu, odrobin\u0119 z \npoczucia bezsensu uczestniczenia w nabo\u017ce\u0144stwach. Przeczytane \nprzed chwil\u0105 zdanie utkwi\u0142o mu fragmentarycznie w pami\u0119ci ? o \njak\u0105 energi\u0119 zakonu chodzi\u0142o ? zachodzi\u0142 w g\u0142ow\u0119. ? Co \nautor mia\u0142 na my\u015bli u\u017cywaj\u0105c przymiotnika ?miejska". \nZakon w centrum miasta? Zakonnicy zaanga\u017cowani w prace \nurbanistyczne? Eh, bzdury ? pochyli\u0142 si\u0119 gwa\u0142townie do przodu \nprzyciskaj\u0105c niezr\u0119cznie staruszka do okna, bo w tym momencie \nautobus zahamowa\u0142 z piskiem opon. Frank zwymy\u015bla\u0142 pod nosem \nzar\u00f3wno kierowc\u0119 autobusu jak i niefortunnego szofera \nmercedesa, kt\u00f3ry wyjecha\u0142 nieostro\u017cnie z parkingu niemal tu\u017c \npod ko\u0142a miejskiej komunikacji. Frank przeprosi\u0142 siedz\u0105cego \nm\u0119\u017cczyzn\u0119 zaczytanego w swojej gazecie do tego stopnia, \u017ce \nniemal nie zwr\u00f3ci\u0142 uwagi na incydent drogowy. Przesun\u0105\u0142 si\u0119 \no krok w prawo, aby nie dosz\u0142o do powt\u00f3rnego kontaktu \ncielesnego z siedz\u0105cym. Kierowca autobusu by\u0142 zdaje si\u0119 \ncholerykiem i nerwusem. Gwa\u0142towne hamowania zdarza\u0142y mu si\u0119 \nnieustannie. Nowa perspektywa, nieco z ty\u0142u pozwala\u0142a widzie\u0107 \nwyra\u017aniej nie tylko gazet\u0119, ale i wystaj\u0105ce spod d\u0142ugiego \np\u0142aszcza dziwacznie kolorowe fa\u0142dowane szaty starca. \nNieoczekiwanie siedz\u0105cy podni\u00f3s\u0142 g\u0142ow\u0119 odwr\u00f3ci\u0142 j\u0105 i \nu\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do Franka. Ten poczu\u0142 si\u0119 za\u017cenowany. Znane \nmu by\u0142o to zjawisko. Zbyt d\u0142ugo obserwowane osoby czuj\u0105 \nniejako ci\u0119\u017car obcego spojrzenia. Starszy cz\u0142owiek spogl\u0105da\u0142 \nna niego wzrokiem w kt\u00f3rym nie pojawi\u0142a si\u0119 uraza ani \nzdenerwowanie. Nie by\u0142o nawet zdziwienia. Tylko ten szeroki \nu\u015bmiech. Bardzo du\u017ce ciemne oczy. Przesun\u0105\u0142 r\u0119k\u0105 \nzaczesuj\u0105c do ty\u0142u niemal nieistniej\u0105ce resztki w\u0142os\u00f3w. \nWsta\u0142 i spogl\u0105daj\u0105c za okno jakby upewnia\u0142 si\u0119, \u017ce jest to \nrzeczywi\u015bcie jego przystanek, skierowa\u0142 do Franka propozycj\u0119. <\/p>\n– Czy chcia\u0142by pan p\u00f3j\u015b\u0107 ze mn\u0105? Wydaje mi si\u0119, \u017ce \nusilnie pan czego\u015b szuka i nie mo\u017ce tego odnale\u017a\u0107. <\/p>\n– W istocie, szukam mieszkania, na miesi\u0105c dla mnie i mojej \nzony ? odpowiedzia\u0142 Frank prostolinijnie i zgodnie z prawd\u0105, \nnie doszukuj\u0105c si\u0119 dwuznaczno\u015bci w wypowiedzi nieznajomego. ? \nstaruszek roze\u015bmia\u0142 si\u0119<\/p>\n– W takim razie musz\u0119 panu co\u015b pokaza\u0107. Niech pan p\u00f3jdzie \nze mn\u0105. Prosz\u0119. To nie daleko. Zupe\u0142nie niedaleko. ? doda\u0142 \nwidz\u0105c, \u017ce autobus w\u0142a\u015bnie si\u0119 zatrzymuje a Frank waha si\u0119 \nnajwyra\u017aniej nad podj\u0119ciem dezycji. Wysiedli obaj. M\u0142ody \nsilnej budowy dryblas obok male\u0144skiego cho\u0107 trzymaj\u0105cego si\u0119 \nprosto, chudego, \u0142ysego starca wygl\u0105da\u0142 komicznie, wr\u0119cz \ngroteskowo. <\/p>\nWkr\u00f3tce okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce starcowi nie brakowa\u0142o \nwigoru. Bardzo szybko zdecydowanie zmierza\u0142 w kierunku Frankowi \nnieznanym. Autobus opu\u015bcili na przedmie\u015bciach Brooklinu. Na \ngranicy dzielnic. Nagle bogate okolice, czyste ulice New York \nCity zamieni\u0142y si\u0119 paj\u0119czyn\u0119 w\u0119\u017cszych zarzuconych \n\u015bmieciami ulic. Okolice naziemnej stacji metra by\u0142y niezno\u015bnie \nha\u0142a\u015bliwe. Ju\u017c kilka minut pod\u0105\u017cali wzd\u0142u\u017c drogi ponad \nkt\u00f3r\u0105 hucza\u0142 po torach poci\u0105g. Frank niecierpliwie \nspogl\u0105da\u0142 a zegarek niepokoj\u0105c si\u0119, \u017ce nie uda mu si\u0119 \nzd\u0105\u017cy\u0107 na um\u00f3wione spotkanie z przyjacielem Anny, kt\u00f3ry \nposzukiwa\u0142 lokator\u00f3w do swojego jednopokojowego mieszkania. \nWolne dwie godziny, kt\u00f3re rado\u015bnie zamierza\u0142 wykorzysta\u0107 na \nw\u0142\u00f3cz\u0119g\u0119 po obcym mie\u015bcie topnia\u0142y w zawrotnym tempie. \nTymczasem nietaktem zdawa\u0142o si\u0119 zadzieranie ze staruszkiem i \nzmienianie powzi\u0119tej wcze\u015bniej decyzji. Frank mia\u0142 ponadto \npoczucie, \u017ce rzeczywi\u015bcie za chwil\u0119 w istocie wy\u0142oni si\u0119 \nprzed nim miejsce tajemnicze i ciekawe na podobie\u0144stwo jej \nmieszka\u0144ca czy te\u017c wyznawcy ? staruszka. Ten za\u015b co chwil\u0119 \nodwraca\u0142 si\u0119 do niego rzucaj\u0105c mu tajemniczy u\u015bmiech i \nupewniaj\u0105c si\u0119, \u017ce przypadkowo poznany wci\u0105\u017c pod\u0105\u017ca za nim \nkrok w krok i nie gubi si\u0119 w t\u0142umie Amerykan\u00f3w i imigrant\u00f3w \nhandlarzy i dzieci r\u00f3\u017cnych ras i kolor\u00f3w. Za kolejnym \nzakr\u0119tem pojawi\u0142 si\u0119 w ko\u0144cu niepozorny budynek. Szary i \nodrapany z farby, odpadaj\u0105cy tynk \u015bwiadczy\u0142, \u017ce w\u0142a\u015bciciel \nnie jest bogaczem, a mo\u017ce po prostu nie chce aby jego siedziba \nnadmiern\u0105 zwraca\u0142a na siebie uwag\u0119. Ponad drewnianymi drzwiami \nwidnia\u0142 napis ? ma\u0142a \u015awi\u0105tynia Buddyjska, a pod spodem \nChuang Yen Monastery ? biuro. Nieznajomy uczyni\u0142 ruch \nzapraszaj\u0105cy. Frank pod\u0105\u017cy\u0142 za nim do pokoju, kt\u00f3ry \nrzeczywi\u015bcie przypomina\u0142 biuro, tymczasem tu\u017c obok znajdowa\u0142o \nsi\u0119 wej\u015bcie do Sali, w kt\u00f3rej kilkana\u015bcie os\u00f3b siedzia\u0142o ze \nskrzy\u017cowanymi nogami na pod\u0142odze, w ciszy. Wszyscy skierowani \nbyli twarzami w kierunku ma\u0142ego o\u0142tarzyka po przeciwleg\u0142ej \nstronie drzwi wej\u015bciowych. P\u00f3\u0142mrok zalegaj\u0105cy pomieszczenie \nnie pozwala\u0142 Frankowi dostrzec dok\u0142adnie co znajdowa\u0142o si\u0119 na \no\u0142tarzyku. By\u0142a to jaka\u015b male\u0144ka figurka obok kt\u00f3rej pali\u0142o \nsi\u0119 kilka niskich \u015bwieczek. <\/p>\n– To pos\u0105g Buddy. ? wyja\u015bni\u0142 starzec, jakby odgadywa\u0142 \nmy\u015bli Franka. Spojrza\u0142 na niego i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 na widok \nminy pe\u0142nej zmieszania czy niezrozumienia ? Budda to nasz \nduchowy przewodnik. O\u015bwiecony. On wskazuje nam \u015bcie\u017ck\u0119 \no\u015bwiecenia i nirwany. ? wyraz zdziwienie ale i zainteresowania \nna twarzy Franka pog\u0142\u0119bia\u0142 si\u0119. Starzec zawini\u0119ty w d\u0142ug\u0105 \nszat\u0119 z jednego czy dwu kawa\u0142k\u00f3w materia\u0142u, kt\u00f3ra sp\u0142ywa\u0142a \ndo ziemi w fa\u0142dach kontynuowa\u0142 wyw\u00f3d. Krok po kroku, powoli. \n? Nirwana. Nirwana to stan najwy\u017cszego spokoju, stan \nnajwy\u017cszego o\u015bwiecenia. Nie ka\u017cdemu dane jest osi\u0105gn\u0105\u0107 taki \nstan, cho\u0107 ka\u017cde z nas do niego d\u0105zy. Potrzeba wiele godzin \n\u0107wicze\u0144 i kontemplacji. <\/p>\n– Ci ludzie tam? kontempluj\u0105? ? odwa\u017cy\u0142 si\u0119 zapyta\u0107 \nFrank. <\/p>\n– Tak. Mo\u017cesz si\u0119 do nich przy\u0142\u0105czy\u0107. Id\u017a, ja tymczasem \nzadzwoni\u0119 do osoby, kt\u00f3ra zamierza wynaj\u0105\u0107 sw\u00f3j lokal. ? \nFrank spojrza\u0142 na niego zaskoczony. Zdo\u0142a\u0142 ju\u017c zapomnie\u0107 o \nrzeczywistym celu wyprawy do miasta. Spojrza\u0142 na zegarek. \nPozosta\u0142o jeszcze p\u00f3\u0142 godziny do spotkania. To jednak \nr\u00f3wnie\u017c mia\u0142o si\u0119 odbyc na Brooklynie. Trzeba by\u0142o spojrze\u0107 \nna map\u0119, oceni\u0107 odleg\u0142o\u015b\u0107, tymczasem jednak uparcie \nprzyci\u0105ga\u0142a go tamta sala, otwarte drzwi i grupa \nkontempluj\u0105cych w p\u00f3\u0142mroku i ruchomej po\u015bwiacie \u015bwiec. <\/p>\n– Id\u017a. Usi\u0105d\u017a, zaobserwuj jak robi\u0105 to inni. I staraj si\u0119 \nodpr\u0119\u017cy\u0107, zrelaksowa\u0107. Oddal od siebie wszelkie my\u015bli. Po \nprostu nie my\u015bl o niczym. Spr\u00f3buj. ? Frank pod\u0105\u017cy\u0142 cicho w \nkierunku sali, za wszelk\u0105 cen\u0119 nie chcia\u0142 zwr\u00f3ci\u0107 niczyjej \nuwagi, nikomu nie chcia\u0142 przeszkodzi\u0107. Jego wzrost jednak \nprzyci\u0105gn\u0105\u0142 wzrok siedz\u0105cych najbli\u017cej drzwi. Zaraz jednak \npowr\u00f3cili do poprzedniej pozy, g\u0142owa w lekkim pochyleniu, \nrozlu\u017anione cia\u0142o, nogi w postawie skrzy\u017cnej, d\u0142onie na \nkolanach, wyprostowany kr\u0119gos\u0142up. Cisza. Frank czu\u0142 si\u0119 nieco \nniezr\u0119cznie w swoich d\u017cinsach, skarpetkach z dziur\u0105. Zd\u0105\u017cy\u0142 \nbowiem ju\u017c zdj\u0105\u0107 u progu ci\u0119\u017ckie podr\u00f3\u017cne, m\u0119skie buty o \ngrubych podeszwach. Pr\u00f3bowa\u0142 wczu\u0107 si\u0119 w cisz\u0119, w ten klimat \nskupienia i kontemplacji. G\u0142owa jednak wci\u0105\u017c opada\u0142a, czu\u0142 \nzm\u0119czenie i senno\u015b\u0107, kr\u0119gos\u0142up bola\u0142. Cia\u0142o nie \nprzyzwyczajone do postawy siedz\u0105cej skrzy\u017cnej buntowa\u0142o si\u0119 \nju\u017c po kilku minutach. Ba\u0142 si\u0119, \u017ce za\u015bnie i zauwa\u017c\u0105 to \nwszyscy kontempluj\u0105cy. By\u0142o mu wstyd. By\u0107 mo\u017ce nie nadawa\u0142 \nsi\u0119 do tego, nie dla niego by\u0142y \u0107wiczenia duchowe i \nkontemplacja. Zreszt\u0105 czy kiedykolwiek interesowa\u0142 si\u0119 t\u0105 \nduchowo\u015bci\u0105, jak nazywa\u0142a to Angelika? Absolutnie by\u0142o mu to \nobce i oboj\u0119tne. Kontemplacja jednak poci\u0105ga\u0142a. Rozlu\u017ani\u0142 \nsi\u0119 i pogodzi\u0142 si\u0119 z my\u015bl\u0105, \u017ce jest nieudacznikiem i \nniezr\u0119cznym na\u015bladawc\u0105 tych tu, buddyst\u00f3w. Czego w\u0142a\u015bciwie \nchcia\u0142, czego szuka\u0142. Wsta\u0142, nagle rozdra\u017cniony w\u0142asn\u0105 \nnaiwno\u015bci\u0105 i skierowa\u0142 si\u0119 do\u015b\u0107 gwa\u0142twownie w kierunku \nwyj\u015bcia. Tym razem jednak \u017cadne oczy nie odprowadzi\u0142y go do \ndrzwi. Nikt z obecnych nie poruszy\u0142 si\u0119. Frank nie zwr\u00f3ci\u0142 na \ntojednak uwagi. Zak\u0142adaj\u0105c buty przy drzwiach us\u0142ysza\u0142 nad \ng\u0142ow\u0105 g\u0142os starca <\/p>\n– Ka\u017cdy na pocz\u0105tku odczuwa trudno\u015bci. Kontemplacja, \nskupienie, kontrola cia\u0142a, mi\u0119\u015bni, znu\u017cenia, senno\u015bci to \nkwestia \u0107wicze\u0144. Nic w \u017cyciu, co naprawd\u0119 cenne, nie \nprzychodzi \u0142atwo, ch\u0142opcze. ? Frank podni\u00f3s\u0142szy oczy \ndostrzeg\u0142 \u0142agodny u\u015bmiech m\u00f3wi\u0105cego, by\u0142a w nim jednak \nr\u00f3wnie\u017c odrobina ironii. ? Prosz\u0119, oto adres mojego \nprzyjaciela, buddysty, kt\u00f3ry szuka lokator\u00f3w. Zajrzyj do niego \npo drodze do miejsca twojego um\u00f3wionego miejsca spotkania. ? \nSk\u0105d wiedzia\u0142 \u017ce Frank jest um\u00f3wiony? Frank pos\u0142a\u0142 mu \nzdziwione spojrzenie ? To \u017cadna wiedza tajemna. Wci\u0105\u017c \nspogl\u0105sz na zegarek? – roze\u015bmia\u0142 si\u0119 staruszek. ? I zajrzyj \ndo nas jeszcze. By\u0107 mo\u017ce nast\u0119pnym razem zechcesz odwiedzi\u0107 \nnasz\u0105 o wiele wi\u0119ksz\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 w Carmelu. Prosz\u0119, oto \nwizyt\u00f3wka. Carmel to dzielnica Nowego Jorku, blisko.. Do \nzobaczenia. ? Frank poda\u0142 mu r\u0119k\u0119 na po\u017cegnanie i odszed\u0142 \nkieruj\u0105c si\u0119 wskaz\u00f3wkami na ma\u0142ej mapce, kt\u00f3r\u0105 narysowa\u0142 \nna kartce starzec. Zadzwoni\u0142 do przyjaciela Anny, zapowiadaj\u0105c \npi\u0119tnastominutowe sp\u00f3\u017anienie. We\u017amie taks\u00f3wk\u0119. Tak. Tak \nb\u0119dzie szybciej. Machn\u0105\u0142. Zatrzyma\u0142a si\u0119 bia\u0142a odmienna od \ntych eleganckich \u017c\u00f3\u0142tych w NYC. Wsiad\u0142. I poda\u0142 instrukcje \nkierowcy. <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\nAnna by\u0142a ca\u0142kowicie uzale\u017cniona od komputera. Wstawa\u0142a \nrano i jeszcze senn\u0105 d\u0142oni\u0105 w\u0142\u0105cza\u0142a srebrny ma\u0142y guzik \nzasilania na laptopie, po czym sz\u0142a do \u0142azienki. Toaleta, \nprysznic, modlitwa, poranne pisanie, \u015bniadanie na czele z \nnieod\u0142\u0105czn\u0105 kaw\u0105 po turecku. Komputer zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c si\u0119 \nuruchomi\u0107 i czeka\u0142 na moment zalogowania. Kilka szybkich \nruch\u00f3w i ju\u017c otwarty by\u0142 plik z muzyk\u0105, tekst nowej powie\u015bci \nw wordzie i skrzynka emailowa. Emaile uzale\u017cnia\u0142y. Messangery \nby\u0142y zmor\u0105. W dniach podr\u00f3\u017cy komputer by\u0142 jednak jedyn\u0105 \nniemal mo\u017cliwo\u015bci\u0105 utrzymania kontakt\u00f3w prywatnych i \nprofesjonalnych. Anna by\u0142a zm\u0119czona. Ca\u0142y dzie\u0144 stara\u0142a si\u0119 \nzako\u0144czy\u0107 rozpocz\u0119ty przed tygodniem rozdzia\u0142, jednak nie \npotrafi\u0142o. Wci\u0105\u017c pojawia\u0142y si\u0119 natr\u0119tne wiadomo\u015bci, \npowiadomienia o emailach. Wszystko sprzysi\u0119g\u0142o si\u0119 przeciwko \nniej. Wszystko uniemo\u017cliwia\u0142o pisanie, Anna wiedzia\u0142a jednak, \n\u017ce poblemem by\u0142a ona sama. Czego nie chcia\u0142a powiedzie\u0107, co \nstara\u0142a si\u0119 ukry\u0107? Czy\u017cby sprzeniewierza\u0142a si\u0119 uczciwo\u015bci \npisarskiej? Zniecierpliwiona wsta\u0142a. Spojrza\u0142a na komputer z \nodleg\u0142o\u015bci dwu krok\u00f3w. Wyj\u0119\u0142a szybkim ruchem kart\u0119 \nsieciow\u0105 i w jednej chwili znik\u0142y migaj\u0105ce wiadomo\u015bci i \nmessengery wylogowa\u0142y si\u0119 jak jeden m\u0105\u017c. Zrestartowa\u0142a \nkomputer i wysz\u0142a do kuchni aby zrobi\u0107 sobie kolejny kubek \nciep\u0142ej herbaty z mlekiem. Na stole le\u017ca\u0142a stara kolorowa \ngazeta z gatunku ?kobiecych". Anna przypomnia\u0142a sobie \nw\u00f3wczas jedne z pierwszych warsztat\u00f3w literackich w jakich \nuczestniczy\u0142a jeszcze z Suzanne. Robi\u0142y w\u00f3wczas colla\u017ce. \nPodobno one pomaga\u0142y rozja\u015bni\u0107 spl\u0105tane my\u015bli, zamieszanie w \ng\u0142owie oraz nakierowa\u0107 na trop dalszych ci\u0105g\u00f3w niesfornych \npowie\u015bci, kt\u00f3re rwa\u0142y si\u0119 w p\u00f3\u0142 drogi. Collage. Wzi\u0119\u0142a \nno\u017cyczki i zacz\u0119\u0142a wycina\u0107, jednocze\u015bnie naklejaj\u0105c bez \nplanu kawa\u0142ki papieru na bia\u0142ej kartce. Zamy\u015blona dopiero po \nchwili us\u0142ysza\u0142a dzwonek u drzwi. Kto to m\u00f3g\u0142 by\u0107 i dlaczego \nnie zaanonsowa\u0142 portrier tego przybysza? Farid wczesnym rankiem \nopu\u015bci\u0142 miasto udaj\u0105c si\u0119 do Houston. Czy\u017cby co\u015b si\u0119 \nsta\u0142o? Anna mocno zaniepokojona wysz\u0142a na korytarzyk \napartamentu hotelowego i spojrza\u0142a przez wizjer. Pod drzwiami \nsta\u0142 Frank. Anna widzie\u0107 mog\u0142a akurat kawa\u0142ek jego nosa w \nmomencie, gdy nadmiernie si\u0119 zbli\u017cy\u0142, prawdopodobnie aby \nzadzwoni\u0107 po raz kolejny. Zawo\u0142a\u0142a wi\u0119c aby unikn\u0105\u0107 \nnatr\u0119tnego d\u017awi\u0119ku dzwonka ? Jestem, jestem. Ju\u017c otwieram. \n? Po chwili wpu\u015bci\u0142a Franka, zaprosi\u0142a do kuchni, kt\u00f3ra \npo\u0142\u0105czona by\u0142a z ma\u0142ym salonem. Zaparzy\u0142a kolejny dzbanek \nkawy. Nalewaj\u0105c kawy z czajniczka-ekspresu spogl\u0105da\u0142a k\u0105tem \noka na Franka. kt\u00f3ry usiad\u0142 w przeciwleg\u0142ym rogu salonu, tak \n\u017ce cz\u0119\u015bciowo zas\u0142ania\u0142a go \u015bcianka aneksu kuchennego z \nperspektywy Anny. Mia\u0142 wyraz twarzy, blask oczu zw\u0142aszcza, \nkt\u00f3rego wcze\u015bniej u niego nigdy nie dostrzeg\u0142a. By\u0142a \nzaintrygowana, stara\u0142a si\u0119 jednak zachowywa\u0107 tak, jakby nic \nnie dostrzeg\u0142a a wizyta Franka w jej apartamencie sam na sam, \nby\u0142a najbardziej codzienn\u0105 spraw\u0105 pod s\u0142o\u0144cem. <\/p>\nFrank nale\u017ca\u0142 do nie\u015bmia\u0142ych. Anna nie potrafi\u0142a zmieni\u0107 \nzdania na temat tego, szalenie dla niej wyra\u017anego rysu \ncharakteru m\u0119\u017cczyzny, mimo \u017ce wysz\u0142a na jaw sprawa jego \nkochanki. Frank by\u0142 nie\u015bmia\u0142y. \u015awiadczy\u0142o o tym jego \nspojrzenie, kt\u00f3re w\u015br\u00f3d obcych szuka\u0142o akceptacji. To \nspojrzenie z ukosa, z do\u0142u, spod wydatnych \u0142uk\u00f3w brwiowych. \nAnna mia\u0142a wra\u017cenie, \u017ce wizyta nie by\u0142a zupe\u0142nie \nprzypadkowa. Oczy Franka, p\u00f3\u0142przymkni\u0119te jednocze\u015bnie \n\u015bledzi\u0142y j\u0105 bez chwili przerwy i nieobecne kontemplowa\u0142y \njakie\u015b nieznane jej tajemnicze wydarzenia, kt\u00f3re, by\u0142a \nprzekonana, mia\u0142y miejsce w niedalekiej przesz\u0142o\u015bci Franka. O \nco chodzi\u0142o? Do\u015b\u0107 mia\u0142a ju\u017c rozmy\u015bla\u0144 i ciszy w \nprzed\u0142u\u017caj\u0105cej si\u0119 chwili parzenia kawy. Zbyt du\u017co nala\u0142a \nwody, zbyt ma\u0142o nasypa\u0142a kawy, tak \u017ce po spr\u00f3bowaniu \ndelikatnie wargami nap\u00f3j zda\u0142 jej si\u0119 pozbawiony smaku. ? \nLura! ? parskn\u0119\u0142a ze z\u0142o\u015bci\u0105 na siebie. Jednym szybkim \nruchem chwyci\u0142a czajnik ekspresu i wyla\u0142a ca\u0142o\u015b\u0107 do zlewu. \nZmieni\u0142a filtr i nasypa\u0142a tym razem dok\u0142adnie odmierzone \nsze\u015b\u0107 \u0142y\u017ceczek. Nala\u0142a ostro\u017cnie odpowiedni\u0105 ilo\u015b\u0107 \ndok\u0142adnie wedle podzia\u0142ek ekspresu. Intuicja szwankowa\u0142a. Nie \nmog\u0142a ufa\u0107 sobie. organizm buntowa\u0142 si\u0119 i stawa\u0142 okoniem. \nWiedzia\u0142a, \u017ce nie powinna stawa\u0107 tego dnia nad garnkami. Jej \nniech\u0119\u0107 do dok\u0142adnego spe\u0142niania zalece\u0144 przepis\u00f3w \nkuchennych by\u0142aby zgubna. Omija\u0107 nale\u017ca\u0142o kuchni\u0119 z daleka. \nZaanonsuje dzi\u015b Faridowi, \u017ce kolacji domowej nie b\u0119dzie. Take \naway. Tylko to wchodzi\u0142o w rachub\u0119. ? rozmy\u015bla\u0142a \nspogl\u0105daj\u0105c na ekspres nape\u0142niaj\u0105cy si\u0119 ciemn\u0105 ciecz\u0105 i \nprzypominaj\u0105c sobie gwa\u0142townie, \u017ce nie musia\u0142a obawia\u0107 si\u0119 \no reakcj\u0119 m\u0119\u017ca. Dzwoni\u0142 dwie godziny wcze\u015bniej. Jedyny lot \ndo Houston jaki uda\u0142o mu si\u0119 zarezerwowa\u0107 zaplanowany by\u0142 na \ndwunast\u0105. Angelika mia\u0142a by\u0107 ostatni\u0105 pacjentk\u0105. \nZarezerwowa\u0142 dla niej jednodniow\u0105 opiek\u0119 medyczn\u0105, pobyt w \nszpitalu i szereg niezb\u0119dnych test\u00f3w i analiz medycznych. Sam \nnie by\u0142 potrzebny. Kuracja hormonalna mia\u0142a zaj\u0105\u0107 dwa \ntygodnie. Farid t\u0119skni\u0142 za Rabi\u0105. Anna s\u0142uchaj\u0105c jego \npowolnego w s\u0142uchawce narzekania zmusza\u0142a si\u0119 do cierpliwo\u015bci \ncho\u0107 w istocie pragn\u0119\u0142a przerwa\u0107 mu, prosi\u0107 aby zosta\u0142 z \nni\u0105, odwo\u0142a\u0142 lot. Jakie jednak mia\u0142a prawo? Jakie? ? \nporann\u0105 kontemplacj\u0119 kawy przerwa\u0142 Frank. Anna drgn\u0119\u0142a \nwyczuwaj\u0105c czyj\u0105\u015b obecno\u015b\u0107 w kuchni. Stan\u0105\u0142 w drzwiach i \nwidz\u0105c, \u017ce Anna nie poruszy\u0142a si\u0119 zamy\u015blona i nieobecna, \npodszed\u0142 do ekspresu i zacz\u0105\u0142 nalewa\u0107 kaw\u0119 do stoj\u0105cych \nobok, przygotowanych fili\u017canek. <\/p>\n– Nie, nie, we\u017amy ca\u0142y dzbanek do pokoju ? zaoponowa\u0142a \ngwa\u0142townie Anna wyrwana z zamy\u015blenia, tak \u017ce Frank odsun\u0105\u0142 \nsi\u0119 zaskoczony jej siln\u0105 i nieoczekiwanie agresywn\u0105 reakcj\u0105. \nNie powiedzia\u0142 nic. Pozwoli\u0142 jej przygotowa\u0107 du\u017c\u0105 srebrn\u0105 \ntac\u0119, ustawi\u0107 fili\u017canki z kt\u00f3rych jedna by\u0142a niemal pe\u0142na, \ndzbanek z kaw\u0105 oraz ma\u0142y dzbanuszek pe\u0142en \u015bwie\u017cego mleka. W \nsalonie o typowo hotelowym umeblowaniu, gdzie sofa, niziutki \nstolik i dwa fotele oraz du\u017ce lustro na przeciwleg\u0142ej do sofy \n\u015bcianie, by\u0142y istotnym elementem kreuj\u0105cym nastr\u00f3j. Ani on \nani ona nie czuli si\u0119 swobodnie. Frank rozsiad\u0142 si\u0119 na jednym \nz foteli. Dwukrotnie zmieni\u0142 jeszcze pozycj\u0119 podczas gdy ona \nstawia\u0142a tac\u0119, nalewa\u0142a kawy, usiad\u0142a w ko\u0144cu w jednym z \nfoteli, kt\u00f3ry najbardziej oddalony by\u0142 od niego. <\/p>\n<ul>\n<li> <\/li>\n<li>Cz\u0119stuj si\u0119, prosz\u0119. Fili\u017canka z lewej jest twoja. \n Mleka? Wybacz, nie pami\u0119tam jak\u0105 kaw\u0119 pijesz. ? \n t\u0142umaczy\u0142a si\u0119 Anna pr\u00f3buj\u0105c rozpocz\u0105\u0107 rozmow\u0119. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Dzi\u0119kuj\u0119. Z mlekiem i z cukrem. Sypi\u0119 zawsze dwie ? \n u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 Frank. ? Anno, wybacz je\u015bli \n zaskoczy\u0142a ci\u0119 moja wizyta. Dzieje si\u0119 dzi\u015b ze mn\u0105 \n co\u015b dziwnego i pomy\u015bla\u0142em, \u017ce mo\u017ce mog\u0142aby\u015b mnie \n wys\u0142ucha\u0107, odpowiedzie\u0107 na kilka pyta\u0144, kt\u00f3re mi nie \n daj\u0105 spokoju. To dziwne, nigdy nie miewa\u0142em tego typu \n problem\u00f3w. Dzisiejszy dzie\u0144 jest jednak szczeg\u00f3lny. \n Zupe\u0142nie absurdalny zbieg okoliczno\u015bci doprowadzi\u0142 do \n spotkania szalenie mi\u0142ego starca, kt\u00f3ry pokaza\u0142 mi \n Nowy Jork jakiego istnienia nie podejrzewa\u0142em. ? Frank \n nie zauwa\u017cy\u0142, \u017ce Anna ju\u017c po raz kolejny nabiera tchu \n aby zada\u0107 ciekawskie pytanie w przyd\u0142ugich, zdawa\u0142o \n jej si\u0119 przerwach w monologu Franka. Za ka\u017cdym razem \n powstrzymywa\u0142a si\u0119 i wybiera\u0142a milczenie jakby boj\u0105c \n si\u0119, \u017ce przerwie jej tok my\u015bli, \u017ce wymknie jej si\u0119 \n ten Frank, jakiego dopiero zaczyna\u0142a poznawa\u0107, ten \n m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry obok swojej prostoduszno\u015bci, \n uczciwo\u015bci, prostoty, kt\u00f3r\u0105 ona niejednokrotnie ze \n wstydem nazywa\u0142a w duchu prostactwem, nabiera\u0142 cech \n nowych. Stawa\u0142 si\u0119 typem interesuj\u0105cym. Co\u015b si\u0119 \n dzia\u0142o. Co\u015b, czego ani on ani ona nie przewidzieli. \n Spotkanie tych dwu par, ich czworga, tych szalenie \n odmiennych od siebie osobowo\u015bci mia\u0142o zaowocowa\u0107 \n istotnymi dla wszystkich zmianami. \u017badne z nich nie \n potrafi\u0142o jednak do ko\u0144ca przewidzie\u0107 jak daleko \n posunie si\u0119 ich metamorfoza. ? Just let it go ? czuli \n wewn\u0105trz i poddawali si\u0119 temu g\u0142osowi znik\u0105d. Anna \n obserwowa\u0142a Franka gdy m\u00f3wi\u0142 z p\u0142on\u0105cymi oczami. \n Nigdy takim go nie widzia\u0142a. Przy\u0142apa\u0142a si\u0119 po chwili \n my\u015bl, kt\u00f3ra analizowa\u0142a jego cia\u0142o, zw\u0142aszcza te \n du\u017ce, szalenie m\u0119skie, szorstkie d\u0142onie. \n Potrz\u0105sn\u0119\u0142a szybko g\u0142ow\u0105 jakby chcia\u0142a \n strz\u0105sn\u0105\u0107, przegoni\u0107, przestraszy\u0107 niezno\u015bne \n wyobra\u017cenia. On od kilku minut ju\u017c opowiada\u0142 o \n spotkaniu ze starcem w buddyjskich kolorowych szatach \n mnicha, ukrywanych pod szarym p\u0142aszczem. Kim by\u0142 \n starzec? Anna w pop\u0142ochu stara\u0142a si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 \n w\u0105tki i s\u0142owa, nadrobi\u0107 kilka minut nieuwagi. \n Zdezorientowana zdecydowa\u0142a si\u0119 jednak w ko\u0144cu zada\u0107 \n nie\u015bmia\u0142e pytanie.<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>A wi\u0119c gdzie zdecydowa\u0142e\u015b si\u0119 zamieszka\u0107 z \n Angelik\u0105? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Och. Hmm, wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce wspomnia\u0142em. Wybacz \n zamieszanie, je\u015bli chcesz sam skontaktuj\u0119 si\u0119 z twoim \n znajomym. Wszystko mu wyja\u015bni\u0119.. B\u0119dziemy mieszka\u0107 \n niedaleko. R\u00f3wnie\u017c na Brooklynie. Niedaleko \u015bwi\u0105tyni, \n o kt\u00f3rej wspomnia\u0142em Zrozum, poczu\u0142em, \u017ce nie mog\u0119 \n przegapi\u0107 tej okazji. To zupe\u0142nie niezrozumia\u0142e dla \n mnie zachowanie, zupe\u0142nie absurdalna sytuacja, ale…<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Frank, nie t\u0142umacz si\u0119. nie ma sprawy. Moj przyjaciel \n znajdzie innych lokator\u00f3w. Jest wielu ch\u0119tnych. New \n York to \u017cyj\u0105ce aktywne miasto – przerwa\u0142a mu Anna i \n zaraz poprosi\u0142a aby kontynuowa\u0142 widz\u0105\u0107 \u017ce on tylko \n czeka aby ci\u0105gn\u0105\u0107 dalej opowie\u015b\u0107 o buddystach. <\/li>\n<\/ul>\n– Tam, w tej na wp\u00f3\u0142 zaciemnionej sali, w\u015br\u00f3d tych ludzi \nsiedz\u0105cych w postawie skrzy\u017cnej na pod\u0142odze, mia\u0142em \nwra\u017cenie, to znaczy poczu\u0142em, \u017ce co\u015b si\u0119 ze mn\u0105 dzieje. Nic \nsi\u0119 w\u0142a\u015bciwie nie sta\u0142o tylko ten spok\u00f3j i cisza. To inna \nzupe\u0142nie cisza od tej, kt\u00f3ra towarzyszy mi gdy jestem sam. Gdy \nwsiadam do samochodu po pracy albo rano. Tamtej ciszy nie mog\u0119 \nznie\u015b\u0107. S\u0142ucham najpierw silnika, s\u0142ucham odg\u0142os\u00f3w zza okna \nale po chwili i tak co\u015b zmusza mnie abym w\u0142\u0105czy\u0142 \nradio.Ulubiona stacja rozlu\u017ania mnie. Relaksuje. Tam, w tej \n\u015bwi\u0105tyni, muzyka by\u0142aby intruzem. Potrzebowa\u0142em tej ciszy. \nNigdy czego\u015b takiego nie do\u015bwiadczy\u0142em. Przez kilka minut \nby\u0142em w stanie nie my\u015ble\u0107 od niczym. Zapomnie\u0107 o Angelice i \no.. i po prostu o niczym nie my\u015ble\u0107. To by\u0142o ca\u0142kiem \nprzyjemne uczucie – Frank zdawa\u0142 si\u0119 mowi\u0107 ju\u017c tylko do \nsiebie ze wzrokiem wbitym w okno. Nagle roze\u015bmia\u0142 si\u0119 i \nodwr\u00f3ci\u0142 do niej.<\/p>\n– Wiesz, zawsze uwa\u017ca\u0142em to za kompletna bzdur\u0119, za \ng\u0142upot\u0119, za stek stek k\u0142amstw. – Anna podnios\u0142a tylko brwi ze \nzdumieniem, lekko zaniepokojona, na widok nag\u0142ej gwa\u0142townej \nreakcji Franka – tak, religia, sprawy duchowe, wszystko to by\u0142o \njedynie pi\u0119trz\u0105cymi si\u0119 bez ko\u0144ca bzdurami, powtarzanymi \nwsz\u0119dzie wok\u00f3\u0142. Nie wierzy\u0142em to, co g\u0142osi\u0142y media, nie \nmia\u0142em ochoty s\u0142ucha\u0107 mojej nawiedzonej babki dewotki, nie \npotrafi\u0142em tolerowa\u0107 rozm\u00f3w z Angelik\u0105 w chwilach, gdy mia\u0142a \nt\u0119 wielk\u0105 potrzeb\u0119 powierzania mi swoich prze\u017cy\u0107 duchowych. \n– Och, twoje prze\u017cycia duchowe! – ironizowa\u0142em. O\u015bmiesza\u0142em \nj\u0105 tak d\u0142ugo, tak d\u0142ugo zniech\u0119ca\u0142em do rozm\u00f3w o wierze i \njej przemy\u015bleniach na ten temat, o jej przyjacio\u0142ach \nmuzu\u0142manach, a\u017c poj\u0119\u0142a, zrozumia\u0142a przekaz. Przesta\u0142a \nkiedykolwiek, nie tylko w rozmowie ze mn\u0105, ale i w mojej \nobecno\u015bci porusza\u0107 ten temat. I nagle zacz\u0119\u0142o mi tego \nbrakowa\u0107. Ale oczywi\u015bcie nie potrafi\u0142em si\u0119 przed ni\u0105 do \ntego przyzna\u0107. Co m\u00f3wi\u0119! Nie chcia\u0142em! To by\u0142oby naruszenie \nmojej dumy m\u0119skiej, skaza na honorze. Nadal niezale\u017cnie od \ntego, co wydarzy\u0142o si\u0119 dzisiaj nie chc\u0119 rozmawia\u0107 z \nAngelik\u0105, kt\u00f3ra uzna\u0142aby \u017ce po prostu staram si\u0119 by\u0107 dla \nniej mi\u0142y teraz, gdy w \u017cyje w stresie oczekuj\u0105c na zabieg \npobrania kom\u00f3rek, a potem.. wiadomo.. na dziecko, na wyniki \nzabiegu… Pog\u0142adzi mnie po d\u0142oni, pu\u015bci do mnie oko i na tym \nzako\u0144czy rozmow\u0119. Nie we\u017amie sobie do serca moih zwierze\u0144. – \nFrank zdawa\u0142 si\u0119 na nowo pogr\u0105\u017ca\u0107 w zamy\u015bleniu, a tego Anna \npragn\u0119\u0142a za wszelk\u0105 cen\u0119 unikn\u0105\u0107. Spojrza\u0142a na jego \nrozmarzone oczy, mydlany wzrok, kt\u00f3ry zmieni\u0142 si\u0119 zapewne pod \nmy\u015bli o Angelice. Och, jak trudno by\u0142o jej zrozumie\u0107 \nm\u0119\u017cczyzn! Jak mogli kocha\u0107 tak czule i g\u0142\u0119boko swoje \u017cony \njednocze\u015bnie lekcewa\u017c\u0105\u0107 ich uczucia i my\u015bli. Kocha\u0107 je, \nprzysi\u0119ga\u0107 im mi\u0142o\u015b\u0107, szale\u0107 z zazdro\u015bci, traci\u0107 g\u0142ow\u0119 \nz t\u0119sknoty za nimi, jednocze\u015bnie zdradzaj\u0105c je i zaniedbuj\u0105c, \ntrac\u0105c z nimi kontakt i umiej\u0119tno\u015b\u0107 komunikacji. <\/p>\n– Frank, to wspania\u0142e, co m\u00f3wisz. Ogromnie si\u0119 ciesz\u0119 a \njednak mylisz si\u0119 uwa\u017caj\u0105c \u017ce Angelika ci\u0119 nie zrozumie i \nzlekcewa\u017cy. Zreszt\u0105, mo\u017ce jest w tym odrobina racji. \nPrzeczekaj pierwsze dni kuracji hormonalnej, a\u017c Angelika \nprzyzwyczai si\u0119 do niej. Spr\u00f3buj jednak porozmawia\u0107 z ni\u0105 o \ntym co dzi\u015b si\u0119 wydarzy\u0142o. I nie m\u00f3w jej o naszej rozmowie. \nJestem pewna, \u017ce doceni, \u017ce jej w\u0142a\u015bnie chcia\u0142e\u015b powierzy\u0107 \nswoje do\u015bwiadczenie. Doceni to, wierz mi. By\u0107 mo\u017ce masz \nracj\u0119. Wiesz, najdziwniejsze jest to, \u017ce poszed\u0142em za starcem \nw odruchu dobrej woli i pragnienia zrozumienia czym jest ta \nfascynacja religi\u0105 i duchowo\u015bci\u0105, w momencie gdy zrozumia\u0142em, \n\u017ce starzec jest mnichem, gdy domy\u015bli\u0142em si\u0119, \u017ce prowadzi \nmnie do jednej z tych niewidocznych dla laik\u00f3w \u015bwi\u0105ty\u0144. \nWyobra\u017ca\u0142em sobie min\u0119 mojej \u017cony w momencie gdy opowiem jej \no \u015bwi\u0105tyni i o starcu, o kontemplacji. Ale my\u015bl\u0119, \u017ce nie \njestem w stanie przekaza\u0107 jej tego co czuj\u0119. Wiem, \u017ce brzmi to \nmo\u017ce dziwnie, Anno, ale chc\u0119 \u017ceby\u015b mnie zrozumia\u0142a. Angelika \njest wspania\u0142\u0105 kobiet\u0105, ale uzna \u017ce robi\u0119 to dla niej albo \n.. \u017ce oszala\u0142em. <\/p>\n– A nie robisz tego dla niej? – wpad\u0142a mu w s\u0142owo Anna<\/p>\n– Mo\u017ce i tak. Tak, ale przede wszystkim chc\u0119 j\u0105 zrozumie\u0107. \nNie interesuje mnie religia, nie ciekawi\u0105 do\u015bwiadczenia \nduchowe, nie wierz\u0119 w to, ale chc\u0119 zrozumie\u0107 dlaczego j\u0105 to \ntak poci\u0105ga. <\/p>\n– Musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce odrobin\u0119 sobie przeczysz, ale to… \n– Anna zrezygnowa\u0142a z dalszego ci\u0105gu my\u015bli widz\u0105c niepewn\u0105 \nmin\u0119 Franka, kt\u00f3ra sugerowa\u0142a bliski wybuch niezadowolenia – \nwybacz bezpo\u015brednio\u015b\u0107, my\u015bl\u0119 Franku, \u017ce jest w tobie jednak \njaka\u015b g\u0142\u0119bsza potrzeba, powiedzmy duchowa, kt\u00f3rej istnieniu \nnie chcesz przyzna\u0107 racji bytu. Frank, po co zas\u0142aniasz si\u0119 \nmi\u0142o\u015bci\u0105 do \u017cony, to \u017caden wstyd – odrobina kontemplacji! – \nAnna wybuchn\u0119\u0142a ciep\u0142ym spontanicznym \u015bmiechem, kt\u00f3ry \nsprawi\u0142, \u017ce Frank zamilk\u0142 i zamkn\u0105\u0142 si\u0119 w sobie. Anna po \nchwili ju\u017c \u017ca\u0142owa\u0142a swojego zachowania. – Z\u0142y ruch, z\u0142y \nruch! Och jakim jestem wielkim s\u0142oniem w sklepie porcelany! – \nwyrzuca\u0142a sobie w duchu.<\/p>\n– Frank – podesz\u0142a i po\u0142o\u017cy\u0142a mu d\u0142o\u0144 na ramieniu – \nchcesz jeszcze herbaty?<\/p>\n– Nie. Musz\u0119 ju\u017c i\u015b\u0107. Anna b\u0119dzie si\u0119 niepokoi\u0107. <\/p>\n– Usi\u0105d\u017a. Przepraszam ci\u0119. Nie chcia\u0142am ci\u0119 urazi\u0107 ani \nzdenerwowa\u0107. Usi\u0105d\u017a prosz\u0119 i wypij herbat\u0119. – pro\u015bby Anny \nprzerwa\u0142 d\u017awi\u0119k telefonu. Anna ogl\u0105daj\u0105c si\u0119 jeszcze na \nFranka, wskazuj\u0105c na migi aby usiad\u0142 i pi\u0142 herbat\u0119, \npodnios\u0142a s\u0142uchawk\u0119. <\/p>\n– Och, Wa alaikum salaam, Rabio. Wszystko w porz\u0105dku? \nJeste\u015bcie wszyscy online? Nie siedzia\u0142am przy komputerze. Tak \ntak, ju\u017c za chwil\u0119. Nie nie, oczywi\u015bcie mog\u0119. – m\u00f3wi\u0142a \nprzed\u0142u\u017caj\u0105c pauzy pomi\u0119dzy zdaniami jakby nie by\u0142a pewna co \npowinna odpowiedzie\u0107. By\u0142o jej niezr\u0119cznie wyzna\u0107, \u017ce Frank \nz\u0142o\u017cy\u0142 jej niezapowiedzian\u0105 wizyt\u0119, \u017ce jest zaj\u0119ta, a \nprzecie\u017c wizyta by\u0142a zupe\u0142nie niewinna. Rozmawiaj\u0105c jeszcze \nchwil\u0119 przez telefon spogl\u0105da\u0142a na Franka. Ca\u0142y czas sta\u0142, \nmimo pr\u00f3\u015bb Anny, na stoj\u0105co poci\u0105ga\u0142 herbat\u0119 z fili\u017canki, \ndrobnymi \u0142ykami. W momencie za\u015b, gdy sko\u0144czy\u0142a rozmow\u0119 \nu\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 zupe\u0142nie naturalnie bez z\u0142o\u015bliwo\u015bci, \ntwierdz\u0105c \u017ce musi i\u015b\u0107 a i ona przecie\u017c b\u0119dzie zaj\u0119ta. \nDotkn\u0105\u0142 na po\u017cegnanie jej d\u0142oni. Zrobi\u0142o jej si\u0119 przykro z \npowodu tak nietaktownie zako\u0144czonej rozmowy. Szybko jednak \npodesz\u0142a do komputera i przesun\u0119\u0142a palcami d\u0142oni po ma\u0142ym \nkwadraciku ,kt\u00f3ry w jej laptopie s\u0142u\u017cy\u0142 za myszk\u0119. Wygaszacz \nprzesta\u0142 zas\u0142ania\u0107 ekran i pojawi\u0142o si\u0119 mn\u00f3stwo \nnieuporz\u0105dkowanych ikon po lewej stronie pulpitu. Anna \ndostrzeg\u0142a u do\u0142u ekranu migaj\u0105cy centymetr paska MSN i \nklikn\u0119\u0142a, aby przywo\u0142a\u0107 okno. <\/p>\n– Otw\u00f3rz kamer\u0119. Nie widz\u0119 ci\u0119. – krzycza\u0142a Rabia po \ndrugiej stronie ekranu drukowanymi literami. Kamera by\u0142a \npod\u0142\u0105czona i otwarta. Anna zdecydowa\u0142a si\u0119 jednak na szybki \nreset i ponowne wys\u0142anie zezwolenia na odbi\u00f3r obrazu. Pomog\u0142o. \nWidzia\u0142y sie ju\u017c obie, obraz chwytany przez kamer\u0119 po stronie \nHoustonowskiej wype\u0142nia\u0142y jednak przede wszystkim roze\u015bmiane \ntwarze Sumei i jej m\u0142odszego brata. Ciemne oczy Rabii \npokazywa\u0142y si\u0119 i znika\u0142y gdzie\u015b w tle gdy usi\u0142owa\u0142a \ndoprowadzi\u0107 do porz\u0105dku dzieciaki, kt\u00f3re k\u0142\u00f3ci\u0142y si\u0119 o \nmiejsce nie tylko na siedzeniu przed komputerem, ale i przy \nklawiaturze. Okienko messengera wype\u0142nia\u0142y szeregi \nniezrozumia\u0142ych znak\u00f3w spo\u015br\u00f3d kt\u00f3rych wy\u0142owi\u0107 nale\u017ca\u0142o \nte, kt\u00f3re mia\u0142y jaki\u015b sens. Anna odsy\u0142a\u0142a s\u0142owa pe\u0142ne \npozdrowie\u0144, podzi\u0119kowa\u0144 i zapyta\u0144. Po chwili dopiero gdy \ndzieciaki nacieszy\u0142y si\u0119 zabaw\u0105 kamer\u0105, gdy namacha\u0142y si\u0119 \nwystarczaj\u0105co d\u0142ugo cioci Ani i uciek\u0142y sprzed ekranu, \nkomunikacja z Rabi\u0105 nabra\u0142a konkretniejszych kszta\u0142t\u00f3w. <\/p>\n– S\u0142ysza\u0142am o tej parze z Alabamy. To szalenie mi\u0142o, \u017ce \nFarid zdecydowa\u0142 si\u0119 im pom\u00f3c nieprawda? Naprawd\u0119 \u017cycz\u0119 im \njak najlepiej, nie wyobra\u017cam sobie jak mo\u017cna \u017cy\u0107 w \nma\u0142\u017ce\u0144stwie bezdzietnym. To musi by\u0107 przygn\u0119biaj\u0105ce. <\/p>\n– C\u00f3\u017c, s\u0105 r\u00f3wnie\u017c inne sposoby uzyskania potomstwa w \nma\u0142\u017ce\u0144stwie takie jak adopcja na przyk\u0142ad – Anna wbrew samej \nsobie poczu\u0142a \u017ce jej wypowied\u017a przybiera ton ironiczny – czy \nnie s\u0142ysza\u0142a\u015b o tym wielokrotnie od Farida tak jak ja? – \npytanie by\u0142o w\u0142a\u015bciwie retoryczne, cho\u0107 w pewnym momencie \nAnna poczu\u0142a, \u017ce mog\u0142oby ono t\u0119 retoryczno\u015b\u0107 utraci\u0107, \ngdyby okaza\u0142o si\u0119 \u017ce Rabia rzeczywi\u015bcie nigdy nie mia\u0142a \nokazji us\u0142ysze\u0107 Faridowych teorii na temat adopcji i unikania \nkoncepcji w\u0142asnych dzieci, w \u015bwiecie, gdzie istnia\u0142o tak wiele \nsierot, g\u0142oduj\u0105cych i bezdomnych dzieci. Tok jej domniema\u0144 \nprzerwa\u0142a jednak kr\u00f3tka wiadomo\u015b\u0107 nios\u0105ca odpowied\u017a Rabii – \nTak, tak, s\u0142ysza\u0142am to wielokrotnie. \u017bycie jednak toczy si\u0119 \nw\u0142asnym biegiem, niezale\u017cnie od teorii i pragnie\u0144 – te kilka \ns\u0142\u00f3w ko\u0144czy\u0142 szeroki u\u015bmiech internetowej bu\u017aki. – Mamy \ntroje dzieci, wiem \u017ce on je kocha. Teorie wi\u0119c nie maj\u0105 tu \nju\u017c miejsca. <\/p>\n– C\u00f3\u017c, moja sytuacja jest Rabio jest inna, jak wiesz. <\/p>\n– Wiem – lakoniczna odpowied\u017a po kt\u00f3rej nast\u0105pi\u0142a \nd\u0142u\u017csza chwila ciszy. Anna nie by\u0142a pewna jak zareagowa\u0107. \nMia\u0142a ochot\u0119 zmieni\u0107 temat, kt\u00f3ry niefortunnie poruszy\u0142 \nsprawy kt\u00f3re od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu naznaczone by\u0142y \nnieporozumieniami i urazami. Anna obok ma\u0142ych wspomnie\u0144 jakie \nzachowa\u0142a z chwil ich pomieszkiwania razem jak wielka rodzina w \njednym obszernym domu w Ameryce, posiada\u0142 r\u00f3wnie\u017c to, kt\u00f3re \ndo dzi\u015b bola\u0142y i nie chcia\u0142y si\u0119 zabli\u017ani\u0107. Wsp\u00f3\u0142\u017cycie \ndwu kobiet w jednym domu nie by\u0142o \u0142atwe. Anna stara\u0142a si\u0119 \nbezkutecznie ukry\u0107 swoj\u0105 zazdo\u015b\u0107, kt\u00f3rej \u017ar\u00f3d\u0142em nie \nby\u0142a Rabia ale jej dzieci. Dzieci. Te, kt\u00f3rych ona zdecydowa\u0142a \nsi\u0119 nie mie\u0107. Kilka pierwszych dyskusji z Faridem sko\u0144czy\u0142o \nsi\u0119 fiaskiem jej pragnie\u0144, a tok wywod\u00f3w Farida by\u0142 zbyt \nprzekonuj\u0105cy aby Anna im nie uleg\u0142a. \u017bycie bez dzieci by\u0142o \nprostsze, wygodniejsze. Ostatecznie jednak po\u017cegna\u0142a si\u0119 z \nnadziejami w momencie gdy dowiedzia\u0142a si\u0119 jak bardzo \nniedomaga\u0142 jej system hormonalny, jak wiele zabieg\u00f3w i bada\u0144 \nczeka\u0142oby j\u0105 gdyby zdecydowa\u0142a si\u0119 na ci\u0105\u017c\u0119. Nie \nporzuci\u0142a jednak my\u015bli o dziecku, odsun\u0119\u0142a je tylko. Na \njaki\u015b czas. <\/p>\n– Jeste\u015b tam, Anno? – migaj\u0105ce okienko messengera nie \nprzywo\u0142a\u0142o uwagi Anny, dopiero dzwonek i uparte Hello! kt\u00f3rego \nu\u017cy\u0142a Rabia sprawi\u0142y \u017ce Anna zn\u00f3w po\u0142o\u017cy\u0142a palce na \nklawiaturze laptopa. <\/p>\n– Tak, jestem.<\/p>\n– Anno, kamera nam si\u0119 chyba zn\u00f3w zawiesi\u0142a ale to \nniewa\u017cne. Anno, nie miej do mnie \u017calu, sprawa ta o kt\u00f3rej by\u0107 \nmo\u017ce w og\u00f3le nie powinny\u015bmy rozmawia\u0107 to probem mi\u0119dzy tob\u0105 \na Faridem a jednak je\u015bli mog\u0119 co\u015b powiedzie\u0107, Anno… czasem \nwystarczy po prostu przesta\u0107 ingerowa\u0107 w swoje cia\u0142o i \npozwoli\u0107 mu dzia\u0142a\u0107. Nie wiesz co zdecyduje w\u00f3wczas Allah. \nOstatecznie cz\u0142owiek nie jest w mocy kontrolowa\u0107 pewnych rzeczy \n– tu znowu pojawi\u0142 si\u0119 u\u015bmiech.<\/p>\n-Sugerujesz abym oszuka\u0142a Farida i przesta\u0142a bra\u0107 pigu\u0142ki?<\/p>\n– Nic nie sugeruj\u0119. Decyzja nale\u017cy do ciebie. Rabia \nasekuracyjnie wycofa\u0142a si\u0119 jakby czuj\u0105c \u017ce powiedzia\u0142a o \nwiele za du\u017co, a mo\u017ce to co powiedzia\u0142a mia\u0142o konsekwencje \nnieco inne od zamierzonych. – Anno, musz\u0119 biec. Dzieci strasznie \nrozrabiaj\u0105 w drugim pokoju. Boj\u0119 si\u0119 o mieszkanie kuzyn\u00f3w. \nZreszt\u0105 zbli\u017ca si\u0119 maghrib. Salam alaikum. Pozdrawiam. <\/p>\n <\/p>\n11.<\/font><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\nOstatnie dwa tygodnie by\u0142y dla Angeliki szczeg\u00f3lnie trudne. \nPrzyjmowane codziennie zastrzyki hormonalne sprawi\u0142y, \u017ce czu\u0142a \nsi\u0119 obolala i podra\u017cniona. Wiedzia\u0142a jednak \u017ce zrezygnowanie \nz ca\u0142ej procedury lub lekcewa\u017cenie jej sprawi, \u017ce szanse na \nzap\u0142odnienie drastycznie si\u0119 zmniejsz\u0105. W istocie chodzi\u0142o o \nszczeg\u00f3lnego rodzaju sztuczn\u0105 nadprodukcj\u0119 kom\u00f3rek jajowych, \nkt\u00f3re potem jedna po drugiej mia\u0142y by\u0107 pobierane za pomoc\u0105 \nspecjalnej ig\u0142y z organizmu kobiety. Angelika wzdrygn\u0119\u0142a si\u0119 \nz odraz\u0105 na my\u015bl o tym co jeszcze j\u0105 czeka\u0142o. Tymczasem przy \ndrugim zastrzyku pr\u00f3bowa\u0142a przekona\u0107 Franka aby wykonywa\u0142 je \nw\u0142asnor\u0119cznie. Oszcz\u0119dzi\u0142oby jej to d\u0142ugich minut stania w \nkolejce w oczekiwaniu na codzienny zastrzyk. Frank jednak \nwycofa\u0142 si\u0119 w panice, nie wierz\u0105c w posiadanie najmniejszych \ncho\u0107by umiej\u0119tno\u015bci piel\u0119giarskich. W\u00f3wczas za\u015b, w drugim \ndniu przyjmowania zastrzyk\u00f3w pomoc zaoferowa\u0142a Anna, kt\u00f3rej \nFarid przekaza\u0142 informacj\u0119 o konieczno\u015bci codziennych \nzastrzyk\u00f3w hormonalnych. Anna by\u0142a niemal pewna, \u017ce Frank \nodm\u00f3wi\u0142 Angelice. By\u0142a tak pewna, \u017ce podnosz\u0105c s\u0142uchawk\u0119 i \nwykr\u0119caj\u0105c numer do Angeliki z ledwo\u015bci\u0105 powstrzyma\u0142a \ngwa\u0142town\u0105 ochot\u0119 przej\u015bcia do rzeczy i zaproponowania pomocy \npomijaj\u0105c szereg grzeczno\u015bciowych pyta\u0144 o samopoczucie \nAngeliki i Franka oraz o przebieg kuracji hormonalnej. Anna \nwyczu\u0142a najpierw zdziwnienie, a po chwili wahanie w g\u0142osie \nAngeliki. <\/p>\n– Pomy\u015bl o ile\u017c \u0142atwiejsze b\u0119dzie to dla ciebie i mniej \nstresuj\u0105ce – przekonywa\u0142a Angelika – Zawsze wstaj\u0119 przed \nsi\u00f3dm\u0105, pisz\u0119 i wykonuj\u0119 moj\u0105 codzienn\u0105 bieg po mie\u015bcie w \nposzukiwaniu obraz\u00f3w i natchnienia. Frank powiedzia\u0142 mi gdzie \nmie\u015bci si\u0119 wasze nowe lokum, to niedaleko, na Manhattanie. \nMyli\u0142 si\u0119 wmawiaj\u0105c mi wcze\u015bniej \u017ce jest to na Brooklynie. W \nka\u017cdym razie, Angeliko, dobrze si\u0119 zastan\u00f3w, nie ponowi\u0119 ju\u017c \ntej propozycji – grozi\u0142a przybieraj\u0105c powa\u017cno-\u017cartobliwy ton \ng\u0142osu. Zapad\u0142a kr\u00f3tka chwila ciszy, w kt\u00f3rej Angelika \nzdo\u0142a\u0142a wtr\u0105ci\u0107 tylko lakoniczne wci\u0105\u017c pe\u0142ne wahania – Oh, \nto nie to, Anno…<\/p>\n– Aha! wiem! Chodzi o to, \u017ce nie ufasz mi \u017ce potrafi\u0119 \nrobi\u0107 bezbolesne zastrzyki – ton Anny by\u0142 teraz \nkpiarsko-\u017cyczliwy – kochanie, moja matka jest piel\u0119gniark\u0105. Od \ndziecka przygl\u0105da\u0142am si\u0119 jak robi zastrzyki domowym pacjentom. \nNie wspominaj\u0105c ju\u017c o moim m\u0119\u017cu, kt\u00f3ry \u017cyczy\u0142 sobie abym \nto ja w\u0142a\u015bnie robi\u0142a bolesne zastrzyki jakie zaaplikowano mu \npo ugryzieniu przez psa. Nauczy\u0142am si\u0119 i powiem ci – jestem w \ntym naprawd\u0119 dobra. <\/p>\n– Okay, poddaj\u0119 si\u0119 – Anna za\u015bmiewa\u0142a si\u0119 do woli po \ndrugiej stronie s\u0142uchawki. Cho\u0107 opowie\u015b\u0107 o wypadku Farida nie \nby\u0142a w istocie zabawna, Anna nada\u0142a jej specjalnie dla ucha \nrozm\u00f3wczyni sens komiczno-\u017cartobliwy. Farid jednak nie \nzdzier\u017cy\u0142 i opu\u015bci\u0142 pok\u00f3j zniesmaczony <\/p>\n– No masz, m\u00f3j m\u0105\u017c si\u0119 obrazi\u0142 – Anna westchn\u0119\u0142a i \nzacz\u0119\u0142a \u017cali\u0107 si\u0119 Angelice -obrazi\u0142 si\u0119. A jutro ju\u017c \nwyje\u017cd\u017ca. Na dwa tygodnie. Tak d\u0142ugo. <\/p>\n– Nie chcia\u0142a\u015b jecha\u0107 z nim?<\/p>\n– Nie, to nie jest dobry pomys\u0142. B\u0119dzie tam Rabia i dzieci. \nNie jestem jeszcze gotowa. Ostatnie spotkanie nie przebieg\u0142o \nnajspokojniej. <\/p>\n– Rozumiem. – Angelika \u017ca\u0142owa\u0142a zadanych pyta\u0144 i \nzastanawia\u0142a si\u0119 nad zmian\u0105 kierunku rozmowy – A wi\u0119c \nb\u0119dziesz sama. Wiesz, to rzeczywi\u015bcie dobry pomys\u0142 – \nzastrzyki. Dzi\u0119kuj\u0119 ci serdecznie za pomoc i \u017cyczliwo\u015b\u0107. A \nprzy okazji mog\u0142yby\u015bmy um\u00f3wi\u0107 si\u0119 na poranne rozmowy i \nspacery. <\/p>\n-\u015awietny pomys\u0142 – Anna przysta\u0142a bez chwili wahania cho\u0107 \nka\u017cdy poranek po spacerze przeznacza\u0142a na pisanie. Wiedzia\u0142a \njednak, \u017ce czas sp\u0119dzony z Angelik\u0105 nie b\u0119dzie zmarnowany. \nIntuicja podpowiada\u0142a, aby i\u015b\u0107 za jej wezwaniem. <\/p>\nBy\u0142 to ju\u017c kolejny tydzie\u0144 hormonalnej kuracji Angeliki \noraz wizyt Anny w wynaj\u0119tym mieszkaniu pary z Alabamy. Czwartek. \nTego dnia Anna zaspa\u0142a. Nie obudzi\u0142a si\u0119 na d\u017awi\u0119k budzika. \nWsta\u0142a p\u00f3\u0142 godziny p\u00f3\u017aniej, zaspana. Po\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 spa\u0107 \nzdecydowanie wcze\u015bnie, wraz z wybiciem dziesi\u0105tej, a jednak \nbudzi\u0142a si\u0119 dwukrotnie w nocy pod wp\u0142ywem gn\u0119bi\u0105cego j\u0105 od \npocz\u0105tku podr\u00f3\u017cy ameryka\u0144skiej snu od dziecku. Kontakt \ncodzienny z Angelik\u0105 i rozmowy z ni\u0105 jeszcze silniej dzia\u0142a\u0142y \nna wyobra\u017ani\u0119 Anny i pobudza\u0142y do przemy\u015ble\u0144, kt\u00f3re ju\u017c \ndawno porzuci\u0142a. Szczeg\u00f3lnie wa\u017cna by\u0142a rozmowa, kt\u00f3r\u0105 \nprzeprowadzi\u0142y poprzedniego poranka, wa\u017cna by\u0142a dla nich obu. <\/p>\nPoranek by\u0142 wyj\u0105tkowo pochmurny. Niebo do tego stopnia nie \nprzepuszcza\u0142o s\u0142o\u0144ca, \u017ce Angelika i Anna zastanawia\u0142y si\u0119 \nczy spacer by\u0142 w\u0142a\u015bciw\u0105 decyzj\u0105. Anna w zwi\u0105zku z ca\u0142\u0105 \nnieszcz\u0119sn\u0105 histori\u0105 zaspania i przygn\u0119bienia pod wp\u0142ywem \nm\u0119cz\u0105cych j\u0105 sn\u00f3w minionej nocy zaproponowa\u0142a nie\u015bmia\u0142o \n\u015bniadanie. My\u015blala o wyj\u015bciu na miasto w chwil\u0119 po kolejnym \nzastrzyku, kt\u00f3ry Anna zrobi\u0142a pewn\u0105 r\u0119k\u0105 fachowca. Angelika \no\u015bwiadczy\u0142a jednak, \u017ce znacznie przyjemniej by\u0142oby zje\u015b\u0107 \nobfite \u015bniadanie w ich mieszkaniu. Frank ju\u017c ubrany, po \nkonsumpcji porannej kawy szykowa\u0142 si\u0119 do wyj\u015bcia w korytarzu. \nAnna przyj\u0119\u0142a wi\u0119c propozycj\u0119. Wesz\u0142a do kuchni i usiad\u0142a \nprzy stole zaproszona gestem Angeliki. Po chwili postawi\u0142a ona \nna stole ma\u0142\u0105 tack\u0119 pe\u0142n\u0105 zawijanych rogalik\u00f3w z kruchego \nciasta z nadzieniem z truskawek. <\/p>\n– hmm, wygl\u0105daj\u0105 smakowicie. Masz tu w okolicy doskona\u0142\u0105 \npiekarni\u0119 czy\u017c nie?<\/p>\n– O nie! Sama je wczoraj piek\u0142am. Nie lubi\u0119 tego mieszkania, \nnie czuj\u0119 si\u0119 tu jak w domu ale kuchnia jest mi\u0142ym miejscem i \nzaprasza do pichcenia przysmak\u00f3w. Anna unios\u0142a brwi w ge\u015bcie \npodziwu i u\u015bmiechu – Och, bez przesady! Ale czemu nie mia\u0142abym \nwykorzysta\u0107 tych nowoczesnych urz\u0105dze\u0144 kuchennych jakich nie \nmam w Atmore. Sp\u00f3jrz na ten piecyk. Ma tyle opcji \u017ce mo\u017cna \nsi\u0119 pogubi\u0107. Musia\u0142am przestudiowa\u0107 instrukcj\u0119 , kt\u00f3r\u0105 \nw\u0142a\u015bciciel przezornie zostawi\u0142 szufladzie. Zapewne poprzedni \nmieszka\u0144cy mieli podobne problemy jak ja. To mi poprawi\u0142o \nhumor. – Angelika wybuchn\u0119\u0142a swobdnym \u015bmiechem. Zorientowa\u0142a \nsi\u0119 jednak, \u017ce Anna jej nie s\u0142ysza\u0142a. Nie odpowiedzia\u0142a \nu\u015bmiechem na jej u\u015bmiech. Zamyli\u0142a si\u0119. By\u0142a dziwnie \nnieobecna ju\u017c od momentu gdy wesz\u0142a do mieszkania. <\/p>\n– Wszystko w porz\u0105dku Anno? – Angelika dotkn\u0119\u0142a delikatnie \nr\u0119ki siedz\u0105cej przy stole kuchennym. – Anno, czy co\u015b nie tak? <\/p>\n– Ale\u017c nie. Och, przepraszam ci\u0119 Co m\u00f3wi\u0142a\u015b? Okropnym \njestem go\u015bciem. Taki brak taktu! <\/p>\n– Rzeczywi\u015bcie moja droga, to niewybaczalny brak taktu, \npowinna\u015b mi jako\u015b to wynagrodzi\u0107 i… spr\u00f3bowa\u0107 cho\u0107 \njednego rogalika! Na mi\u0142o\u015b\u0107 bosk\u0105 Anno! My\u015bla\u0142am \u017ce \n\u0142\u0105czy nas du\u017co wi\u0119cej, ot, cho\u0107by \u0142akomstwo – ostatnie \ns\u0142owa Angelika m\u00f3wi\u0142a ledwie powstrzymuj\u0105c gwa\u0142towny atak \n\u015bmiechu. Sta\u0142a wci\u0105\u017c przy stole z d\u0142oni\u0105 na biodrze i p\u00f3\u0142 \nzgi\u0119ta poddawa\u0142a si\u0119 drganiom mi\u0119\u015bni. <\/p>\n– Ju\u017c pr\u00f3buj\u0119. Ju\u017c… Hmmm.. wy\u015bmienite ! – Anna \nsi\u0119ga\u0142a d\u0142oni\u0105 po trzeci z kolei rogalik kt\u00f3ry tym razem \nzamierza\u0142a zamoczy\u0107 dla odmiany w fili\u017cance z kaw\u0105, gdy \nus\u0142ysza\u0142a pytanie Angeliki. <\/p>\n– Co ci jest Anno? Wiem, \u017ce co\u015b ci\u0119 gn\u0119bi. Nie zaprzeczaj, \nwidz\u0119 przecie\u017c. Jeste\u015b osob\u0105, kt\u00f3ra absolutnie nie potrafi \nukrywa\u0107 swoich uczu\u0107 ani udawa\u0107. Kiepska z ciebie k\u0142amczucha \nmoja droga.<\/p>\n<ul>\n<li> <\/li>\n<li>Masz racj\u0119. Nie potrafi\u0119 udawa\u0107, ale nie mam ochoty \n m\u00f3wi\u0107 o tym… tkwi to we mnie g\u0142\u0119boko. Nie wiem \n nawet od czego zacz\u0105\u0107. Angela! to jest jaka\u015b bzdura, \n abstrakt, nieporozumienie. Jak po kilku latach \n wsp\u00f3\u0142\u017cycia, po kilku szcz\u0119\u015bliwych latach \n wsp\u00f3\u0142\u017cycia, po wielu rozmowach, k\u0142\u00f3tniach i paktach \n pokojowych mog\u0119 teraz zarzuca\u0107 Faridowi, \u017ce mnie \n unieszcz\u0119\u015bliwia nie godz\u0105c si\u0119 na dziecko!<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>By\u0107 mo\u017ce potrzebowa\u0142a\u015b czasu, aby to zrozumie\u0107. By\u0107 \n mo\u017ce dopiero teraz dojrza\u0142a\u015b do podj\u0119cia niezale\u017cnej \n od m\u0119\u017ca decyzji od w\u0142asnym zyciu. O w\u0142asnym \n szcz\u0119\u015bciu? ? Angelika mrugn\u0119\u0142a porozumiewawczo w \n stron\u0119 Anny chc\u0105c zapewne roz\u0142adowa\u0107 napi\u0119t\u0105 \n sytuacj\u0119 i uspokoi\u0107 gniew Anny. Jej jednak wyda\u0142o si\u0119 \n to niesmaczne i nieodpowiednie. ? Czemu opowiadam o tym \n kobiecie, kt\u00f3rej zupe\u0142nie nie znam, obcej ? \n przy\u0142apa\u0142a szybk\u0105 i niech\u0119tn\u0105 my\u015bl, zaraz jednak \n zmusi\u0142a si\u0119 do u\u015bmiechu i spr\u00f3bowa\u0142a zbagatelizowa\u0107 \n ca\u0142e zaj\u015bcie.<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Anno, przepraszam je\u015bli ci\u0119 urazi\u0142am. Rozumiem twoje \n rozterki. Wierz mi. Poza tym, podziwiam ci\u0119 za \n wytrwa\u0142o\u015b\u0107 i cierpliwo\u015b\u0107. Sam\u0105 siebie r\u00f3wnie\u017c \n podziwiam za cierpliwo\u015b\u0107 w sytuacji gdy m\u00f3j m\u0105\u017c \n coraz bardziej ode mnie si\u0119 oddala i dryfuje sobie \n spokojnie w kierunku kochanki. ? ostatnie s\u0142owa \n sprawi\u0142y, \u017ce Anna gwa\u0142townie podnios\u0142a spuszczon\u0105 \n nad sto\u0142em g\u0142ow\u0119 i spojrza\u0142a towarzyszce prosto w \n oczy<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>A wi\u0119c ty wiesz.. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Oczywi\u015bcie, wiem. A jednak wierzy\u0142am, \u017ce jest to \n sytuacja tymczasowa. Frank mnie potrzebuje, wiem, \u017ce nie \n odejdzie. Wiem. ? jej ton g\u0142osu by\u0142 twardy, \n nieprzyjemny niemal. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Na pewno trudno ci zrozumie\u0107 jak mog\u0119 pogodzi\u0107 si\u0119 z \n JEJ obecno\u015bci\u0105. Nikt nie jest w stanie tego zrozumie\u0107. \n Tylko ja wiem jak to jest by\u0107 drug\u0105 \u017con\u0105, ale nawet \n ja nie wiem w pe\u0142ni dlaczego zdecydowa\u0142am si\u0119 na taki \n zwi\u0105zek. Ale dlaczego, powiedz mi, dlaczego on nie chce \n mojego dziecka, je\u015bli jak twierdzi, kocha mnie? Ja \n pragn\u0119 jego dziecka z mi\u0142o\u015bci dla niego. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Tak jest wygodniej. Tym \u0142atwiej mo\u017cna ukrywa\u0107 \n sytuacj\u0119 podw\u00f3jnego zwi\u0105zku.<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Och, nie b\u0105d\u017a cyniczna, nie uwierz\u0119 w tak\u0105 motywacj\u0119 \n z jego strony. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Czemu nie? To czysty realizm, to pragmatyzm. Nie \n twierdz\u0119, \u017ce Farid nie pokocha twojego dziecka, gdy \n pojawi si\u0119 na \u015bwiecie. Nie twierdz\u0119 nawet, \u017ce nie \n pragnie z tob\u0105 potomstwa, ka\u017cdy zdrowomy\u015bl\u0105cy \n m\u0119\u017cczyzna pragnie potomka, wielu potomk\u00f3w, to \n naturalna sk\u0142onno\u015b\u0107, najbardziej prymitywna, twierdz\u0119 \n natomiast, \u017ce tak bardzo obawia si\u0119 tej ewentualno\u015bci, \n \u017ce zastosuje wszelkie \u015brodki perswazji aby jej \n unikn\u0105\u0107. Ty im w\u0142a\u015bnie uleg\u0142a\u015b. Ulega\u0142a\u015b bardzo \n d\u0142ugo. By\u0107 mo\u017ce nawet wbrew jego naj\u015bmielszym \n oczekiwaniom. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>To prawda, jestem naiwn\u0105 idiotk\u0105. Zakochan\u0105 idiotk\u0105. \n Co wi\u0119c proponujesz? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Zastan\u00f3w si\u0119 czego naprawd\u0119 chcesz.<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Chc\u0119 dziecka. Chc\u0119 aby on r\u00f3wnie\u017c chcia\u0142 tego \n dziecka. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Nie. Zastan\u00f3w si\u0119 czego naprawd\u0119 chcesz niezale\u017cnie \n od tego czego on chce i jak\u0105 on podj\u0105\u0142 decyzj\u0119. \n Zgoda? ? gdy Anna skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 Angelika m\u00f3wi\u0142a \n dalej ? Jutro jest ostatni dzie\u0144 zastrzyk\u00f3w. \n Porozmawiajmy jutro rano. Potem podejmiesz ostateczn\u0105 \n decyzj\u0119 i mam nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dziesz si\u0119 jej \n trzyma\u0107. B\u0119dziesz spokojniejsza i silniejsza. Licz\u0119 na \n wsparcie emocjonalne, i licz\u0119 na twoj\u0105 modlitw\u0119. \n Zbli\u017ca si\u0119 m\u00f3j zabieg. Ju\u017c mam g\u0119si\u0105 sk\u00f3rk\u0119 i \n dr\u017c\u0119 jak zaj\u0105c podczas polowania ? Anna roze\u015bmia\u0142a \n si\u0119 g\u0142o\u015bno po raz kolejny zaskakuj\u0105c Ann\u0119 swoim \n zachowaniem. <\/li>\n<\/ul>\n <\/p>\n <\/p>\nAnna nigdy nie widzia\u0142a Angeliki bardziej spokojnej. Po \nzabiegu porusza\u0142a si\u0119 w tempie trzykrotnie wolniejszym, \nu\u015bmiecha\u0142a si\u0119 trzykrotnie cz\u0119\u015bciej i z cz\u0119stotliwo\u015bci\u0105 \nco kilkana\u015bcie minut wypowiada\u0142a imi\u0119 oczekiwanego dziecka. \nImi\u0119 podw\u00f3jne, Alex Chris, kt\u00f3re mia\u0142o ulec rozdzieleniu w \nmomencie gdy pojawi\u0105 si\u0119 bli\u017aniaki. Kom\u00f3rki mia\u0142y p\u0142e\u0107 \nodmienn\u0105, m\u0119sk\u0105 i \u017ce\u0144sk\u0105, mog\u0142o si\u0119 jednak zdarzy\u0107, \u017ce \njedna z nich nie prze\u017cyje, dziewczynka mia\u0142aby wi\u0119c na imi\u0119 \nAlexandra Christine, a ch\u0142opiec Alexandre Christophe. W ten \nspos\u00f3b ? t\u0142umaczy\u0142a Angelika ? zachowywano pami\u0119\u0107 o \nbli\u017aniaku nawet je\u015bli urodzi\u0107 mia\u0142o si\u0119 tylko jedno. <\/p>\nUrodzi\u0142o si\u0119 tylko jedno. Angelika by\u0142a za\u0142amana. By\u0142a \nr\u00f3wnie\u017c rozczarowana p\u0142ci\u0105 dziecka. Urodzi\u0142a si\u0119 \ndziewczynka i Angelika spogl\u0105da\u0142a na ni\u0105 z rozczarowaniem \npowtarzaj\u0105c wci\u0105\u017c nieodmienne motto ? Oh, \u017ceby\u015b wiedzia\u0142a \njak ci\u0119\u017cko jest by\u0107 kobieta, no ale c\u00f3\u017c.. Frank milcza\u0142. \nBy\u0142 szcz\u0119\u015bliwy. To on w\u0142a\u015bnie postanowi\u0142 zadzwoni\u0107 do Anny \ni zgodnie z obietnic\u0105 dan\u0105 przez Angelik\u0119 przekaza\u0107 nowin\u0119 o \nnowonarodzonej. Angelika jednak po chwili ich rozmowy zabra\u0142a \nFrankowi s\u0142uchawk\u0119 i wda\u0142a si\u0119 w konwersacj\u0119 z Ann\u0105. <\/p>\n<ul>\n<li> <\/li>\n<li>Kochanie, czy wiesz jaka jestem szcz\u0119\u015bliwa? ? \n wybuchn\u0119\u0142a entuzjazmem kt\u00f3ry Anny zupe\u0142nie nie \n zaskoczy\u0142, skwitowa\u0142a to jednak z ironi\u0105 <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Rzeczywi\u015bcie? My\u015bla\u0142am \u017ce jeste\u015b rozczarowana \n p\u0142ci\u0105 dziecka? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>To nie tak. Ja jej po prostu odrobin\u0119 wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 losu \n kobiety. Zaczynam sobie wyobra\u017ca\u0107 w\u0142asny okres \n dorastania, stawania si\u0119 kobiet\u0105, no i p\u00f3\u017aniej? \n m\u0119\u017cczy\u017ani. Wiesz o czym my\u015bl\u0119, prawda? ? Angelika \n za\u015bmia\u0142a si\u0119 nerwowo. ? Ale to nic, ja j\u0105 naucz\u0119 \n tego czego sama nie wiedzia\u0142am, postaram si\u0119 aby \n omin\u0119\u0142a rafy na kt\u00f3re ja wpad\u0142am pe\u0142n\u0105 par\u0105<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Czysta poezja, Angela? Zaczynasz m\u00f3wi\u0107 wierszem. Mam \n nadziej\u0119 \u017ce to macierzy\u0144stwo daje daje \u015bwietne \n talenty. W tym wypadku powinnam sama.. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Tak, tak ? wpad\u0142a jej w s\u0142owo ona ? powinna\u015b \n powinna\u015b. Id\u017a do lekarza, porad\u017a si\u0119 jak za\u0142atwi\u0107 \n to najlepiej i najszybciej. Bo wysychasz. Emocjonalnie, \n nie tylko fizycznie. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Dobrze ju\u017c dobrze, nie wiem. Nie jestem pewna i nie \n zdecydowa\u0142am Angeliko. Ale dam ci zna\u0107 jak podejm\u0119 \n decyzj\u0119. S\u0142ysz\u0119 jakie\u015b terrozyzuj\u0105ce ci\u0119 p\u0142acze. \n Odezwa\u0142a si\u0119 ma\u0142a Christine? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Christina Alexandra. Tak, musz\u0119 lecie\u0107. Pa, trzymaj \n si\u0119 ciep\u0142o. I nie zapominaj o nas.<\/li>\n<\/ul>\n <\/p>\n12<\/b><\/font><\/p>\n <\/p>\n <\/p>\nAnna z Faridem zostali w Nowym Jorku jeszcze dwa tygodnie, a\u017c \ndo zako\u0144czenia cyklu jego konferencji medycznych. Anna uda\u0142a \nsi\u0119 prosto do domu rodzic\u00f3w na przedmie\u015bciach Londynu. Decyzja \nby\u0142a nag\u0142a, podj\u0119ta pod wp\u0142ywem dyskusji z Faridem, kt\u00f3ra \ncho\u0107 \u0142agodna w przebiegu w istocie bardzo Ann\u0119 zrani\u0142a. \nTematem by\u0142 po raz kolejny problem potomstwa. Farid nie \nzareagowa\u0142 z irytacj\u0105 jak to wielokrotnie wcze\u015bniej bywa\u0142o. \nSpojrza\u0142 na \u017con\u0119 przenikliwie domy\u015blaj\u0105c si\u0119 szybko sk\u0105d \nto uporczywe powracanie tematu, kt\u00f3ry on ju\u017c dawno uzna\u0142 za \nzamkni\u0119ty. Na kilka lat. <\/p>\n<ul>\n<li> <\/li>\n<li>Widz\u0119 \u017ce sukces macierzy\u0144ski Angeliki wzbudzi\u0142 w \n tobie t\u0119 dawn\u0105 Ann\u0119, kt\u00f3ra uwa\u017ca \u017ce spe\u0142ni\u0107 si\u0119 \n mo\u017ce jedynie jako matka ? rzuci\u0142 lekko, bez gniewu ? \n Kochanie. Zapewniam ci\u0119, przyjdzie i na nas czas, ale.. \n nie jestem jeszcze gotowy. Nie chc\u0119 by\u0107 jeszcze ojcem<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Przecie\u017c ju\u017c jeste\u015b ojcem! Od dawna! <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Dobrze, dobrze, nie o tym m\u00f3wi\u0119, poza tym dzieci \n pojawi\u0142y si\u0119 tak szybko \u017ce nie bylo czasu na \n planowanie rodziny z Rabi\u0105. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Ach tak. Rozumiem. Nie m\u00f3wmy ju\u017c o tym. ? Anna \n uci\u0119\u0142a kr\u00f3tko rozmow\u0119<\/li>\n<\/ul>\nOdwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119 do okna poza kt\u00f3rym zacz\u0119\u0142a z wielk\u0105 \nuwag\u0105 obserwowa\u0107 ruch chmur i s\u0142onecznych promieni. Czu\u0142a \njednak, \u017ce ma ochot\u0119 rozp\u0142aka\u0107 si\u0119. Jak dziecko. Na ca\u0142y \ng\u0142os. Wykrzycze\u0107 w z\u0142o\u015bci to czego nie mog\u0142a powiedzie\u0107 \nnawet szeptem. B\u0119dzie mia\u0142a dziecko. B\u0119dzie. Wiedzia\u0142a, \u017ce \nchce dziecka, niezale\u017cnie od tego jakie mia\u0142y by\u0107 konsekwencje \ntej decyzji. By\u0142o jej wszystko jedno. Chcia\u0142a by\u0107 matk\u0105. \nPostanowi\u0142a sama si\u0119 tym zaj\u0105\u0107. Postanowi\u0142a, \u017ce po prostu \npozwoli aby wszystko rozwi\u0105za\u0142o si\u0119 samoistnie. Aby.. po \nprostu zacznie bra\u0107 hormony, kt\u00f3re mia\u0142y wywo\u0142a\u0107 owulacj\u0119 \nkt\u00f3rej zwykle nie miewa\u0142a. Farid trwa\u0107 mia\u0142 w przekonaniu, ze \nhormony kt\u00f3re bierze maj\u0105 w\u0142a\u015bciwo\u015bci antykoncepcyjne. Za \nwszelk\u0105 cen\u0119 nie m\u00f3g\u0142 ich zobaczy\u0107. \u017badnego \u015bladu. Ani \ns\u0142owa o nich. Zachowa\u0107 spok\u00f3j i pozory. <\/p>\nSamolot l\u0105duj\u0105cy w Londynie mia\u0142 niewielkie op\u00f3\u017anienie. \nAnna i Farid nie mogli si\u0119 ju\u017c doczeka\u0107 opuszczenia pok\u0142adu. \nT\u0142um na lotnisku rozdzieli\u0142 ich na chwil\u0119, ka\u017cde na w\u0142asn\u0105 \nr\u0119k\u0119 szuka\u0142o potem walizek a\u017c do momentu gdy spotkali si\u0119 \nprzy wyj\u015bciu i zatrzymali jedn\u0105 taks\u00f3wk\u0119. Farid \nprzyci\u0105gn\u0105\u0142 do siebie i poca\u0142owa\u0142. Urazy nawet te \nnajg\u0142\u0119bsze sz\u0142y zawsze w chwilow\u0105 lub d\u0142u\u017csz\u0105 niepami\u0119c \nwobec nami\u0119tno\u015bci i czu\u0142o\u015bci kt\u00f3rego u siebie wzajemnie \nszukali. Pozosta\u0142e godziny tej mglistej niedzieli sp\u0119dzili w \n\u0142\u00f3\u017cku, kochaj\u0105c si\u0119, ogl\u0105daj\u0105c filmy, jedz\u0105c zam\u00f3wion\u0105 \nchi\u0144szczyzn\u0119 i nadrabiaj\u0105c zaleg\u0142o\u015bci w zarzuconej na kilka \ntygodni podr\u00f3\u017cy korespondencji emailowej. <\/p>\nAnna ca\u0142y rok przygotowywa\u0142a si\u0119 do otwarcia nowej galerii \ni kawiarni. Hormony sta\u0142y si\u0119 nawykiem. Wizyty u zaufanego \nginekologa, przyjaciela Farida i Anny, kt\u00f3ry zgodzi\u0142 si\u0119 \npom\u00f3c jej i zachowa\u0107 dyskrecj\u0119, by\u0142y rzadko\u015bci\u0105. Anna \npozostawia\u0142a jedynie niezmienn\u0105 wiadomo\u015b\u0107 na sekretarce \nlekarza ? Wszystko w porz\u0105dku, brak efekt\u00f3w kuracji. Przez rok \nwi\u0119c nic si\u0119 nie wydarzy\u0142o ? my\u015bla\u0142a. ? czy nie \nnale\u017ca\u0142oby da\u0107 z\u0142o\u017cyc bro\u0144? Zapomnie\u0107 o macierzy\u0144stwie… \n? Anna chcia\u0142a odstawi\u0107 pigu\u0142ki, gdy zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce jej \nniezmienny od dawna okres, pojawiaj\u0105cy si\u0119 z podziwu godn\u0105 \nregularno\u015bci\u0105, sp\u00f3\u017ania\u0142 si\u0119. By\u0142a w\u00f3wczas z wizyt\u0105 u \nrodzic\u00f3w na prowincji. Wkr\u00f3tce zacz\u0119\u0142y si\u0119 naturalne \nsyndromy ci\u0105\u017cy z\u0142e samopoczucie, zawroty g\u0142owy i wymioty. \nTest potwierdzi\u0142 domys\u0142y. Zadzwoni\u0142a do lekarza, spokojnie \npoda\u0142a informacje o swoim stanie, po chwili podnios\u0142a zn\u00f3w \ns\u0142uchawk\u0119 zamierzaj\u0105c dzwoni\u0107 do Farida. Nie by\u0142o go w domu \nani w biurze. Odczu\u0142a ulg\u0119. Wys\u0142a\u0142a mu kr\u00f3tki e-mail ? \nWszystko wskazuje na to, \u017ce zasz\u0142am w ci\u0105\u017c\u0119. Znam twoje \nzdanie na ten temat, ale wydawa\u0142o mi si\u0119 \u017ce jestem ci winna \nt\u0119 informacj\u0119. Do zobaczenia za miesi\u0105c w Londynie. <\/p>\nFarid zadzwoni\u0142 nast\u0119pnego dnia. <\/p>\n<ul>\n<li> <\/li>\n<li>Witaj Anno ? zawiesi\u0142 g\u0142os ? jak si\u0119 czujesz? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Wszystko w porz\u0105dku. Zanim jednak powiesz cokolwiek \n wi\u0119cej, chc\u0119 aby\u015b wiedzia\u0142, \u017ce ja chcia\u0142am tego \n dziecka…<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Wiem, \u017ce chcia\u0142a\u015b, ale co w\u0142a\u015bciwie starasz si\u0119 mi \n powiedzie\u0107. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Wiedzia\u0142am, \u017ce mog\u0119 zaj\u015b\u0107 w ci\u0105\u017c\u0119. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Ah tak.. Czy chcesz powiedzie\u0107 \u017ce nie stosowa\u0142a\u015b \n antykoncepcji?<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Farid, dobrze wiemy oboje co chc\u0119 powiedzie\u0107. Mnie \n interesuje twoja postawa w tej chwili. Co czujesz? Wiem, \n \u017ce jeste\u015b zaskoczony, ale… ale, czy nie cieszysz \n si\u0119? Kochanie.. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Wiesz, szczerze m\u00f3wi\u0105c w tej chwili nie potrafi\u0119 \n my\u015ble\u0107 o czymkolwiek innym jak o tym \u017ce mnie \n ok\u0142ama\u0142a\u015b. Zreszt\u0105, nie wiem, co czuj\u0119. To co nosisz \n jest jeszcze kom\u00f3rk\u0105 zapewne, kiedy robi\u0142a\u015b test? ? \n zawiesi\u0142 na chwil\u0119 g\u0142os gdy Anna nie odezwa\u0142a si\u0119 \n ci\u0105gn\u0105\u0142 ciszej ? zaproponowa\u0142bym ci jej usuni\u0119cie \n gdybym nie wiedzia\u0142 z g\u00f3ry \u017ce i tak tego nie uczynisz.\n <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>O czym ty m\u00f3wisz Farid?<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Wiesz o czym m\u00f3wi\u0119. Zastan\u00f3w si\u0119 i zadzwo\u0144 do mnie \n p\u00f3\u017aniej. Dobranoc ? zako\u0144czy\u0142 gwa\u0142townie rozmow\u0119. <\/li>\n<\/ul>\nAnna usiad\u0142a powoli w fotelu i zacz\u0119\u0142a histerycznie \np\u0142aka\u0107. Po chwili uspokoi\u0142a si\u0119. Wzi\u0119\u0142a sw\u00f3j zeszyt, \nkt\u00f3ry s\u0142u\u017cy\u0142 jej za rodzaj dziennika i pisa\u0142a przez \ngodzin\u0119. Potem ruszy\u0142a do \u0142azienki. Umy\u0142a si\u0119 i przesz\u0142a do \npokoju na modlitw\u0119. Uspokoi\u0142a si\u0119. Wiedzia\u0142a ju\u017c jak \npost\u0105pi.<\/p>\nMin\u0105\u0142 miesi\u0105c. Anna nie pojawi\u0142a si\u0119 w Londynie. \nWys\u0142a\u0142a tylko kr\u00f3tki email ? ?Dosz\u0142o do poronienia. \nChcia\u0142abym aby\u015bmy si\u0119 rozstali. Przyjad\u0119 kt\u00f3rego\u015b dnia po \nswoje rzeczy. Salam alaikum. Uwa\u017caj na siebie. Anna"<\/i><\/p>\nMieszka\u0142a przez kilka miesi\u0119cy u rodzic\u00f3w w ma\u0142ym \nmieszkaniu pod Londynem. Nie pojawia\u0142a si\u0119 w firmie. \nWyznaczy\u0142a zaufan\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0119 aby \u015bledzi\u0142a sprawy \ngalerii i kawiarni. w ko\u0144cu wynaj\u0119\u0142a dwupokojowe mieszkanie w \nLondynie. Mieszka\u0142a sama. Nie odwiedza\u0142a nikogo i nikomu nie \npozwoli\u0142a si\u0119 odwiedza\u0107. Farid kilkakrotnie pr\u00f3bowa\u0142 si\u0119 z \nni\u0105 kontaktowa\u0107 ale nie odbiera\u0142a jego telefon\u00f3w. Nie \nodbiera\u0142a niczyich telefon\u00f3w. Czasami oddzwania\u0142a do wybranych \nos\u00f3b. Farid nie zna\u0142 jej nowego londy\u0144skiego adresu. Kontakty \nsi\u0119 urwa\u0142y. W jednym z emaili zaproponowa\u0142 zachowanie wi\u0119z\u00f3w \nma\u0142\u017ce\u0144stwa. Dla jej dobra. Rozw\u00f3d nie by\u0142 dobrze widziany w \n\u015brodowisku muzu\u0142ma\u0144skim. Anna nie odpowiedzia\u0142a. Uzna\u0142 jej \nmilczenie za zgod\u0119. Przesy\u0142a\u0142 co miesi\u0105c na jej konto \npieni\u0105dze. Wysy\u0142a\u0142 co jaki\u015b czas emaile o podobnej tre\u015bci ? \nT\u0119skni\u0119 za tob\u0105, Anno. Tw\u00f3j m\u0105\u017c.<\/i>" Nigdy nie \nodpowiedzia\u0142a. Jedn\u0105 z os\u00f3b z kt\u00f3rymi zachowa\u0142a nieprzerwany \nkontakt by\u0142a Angelika. Dzwoni\u0142y do siebie regularnie. Angelika \nzapowiedzia\u0142a pewnego dnia wizyt\u0119 jednej z jej przyjaci\u00f3\u0142ek z \nAmeryb ki, kt\u00f3ra przyje\u017cd\u017ca\u0142a do Anglii aby odwiedzi\u0107 \nrodzin\u0119. ? Pomy\u015bl, rogaliki i moje domowe konfitury, \nprzekonywa\u0142a \u017cartobliwie Angela. ? Anna nie potrafi\u0142a \nodm\u00f3wi\u0107. G\u0142os si\u0119 jej jednak za\u0142ama\u0142 i Angelika tkni\u0119ta \nprzeczuciem zapyta\u0142a<\/p>\n<ul>\n<li> <\/li>\n<li>Anno, powiedz mi prawd\u0119. O co chodzi? Czy ty wci\u0105\u017c… \n czy wci\u0105z nosisz to dziecko? ? wypali\u0142a nagle<\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Tak ? Anna rozp\u0142aka\u0142a si\u0119 i tamta s\u0142ysza\u0142a w \n s\u0142uchawce ju\u017c tylko jej szloch i poci\u0105ganie nosem. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Pos\u0142uchaj. Kochanie, uspok\u00f3j si\u0119. Jeste\u015b dzielna. No, \n oczywi\u015bcie sama si\u0119 na to zdecydowa\u0142a\u015b. S\u0142uchaj, \n prze\u015bl\u0119 przez Cathy troch\u0119 ciuszk\u00f3w, wiem \u017ce ci ich \n nie b\u0119dzie brakowa\u0142o, ale chc\u0119 by\u015b je mia\u0142a. \n Podarunek ode mnie. Tak bardzo chcia\u0142abym przyjecha\u0107 \n aby ci pom\u00f3c… Kiedy masz rozwi\u0105znie? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Za dwa miesi\u0105ce. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Mo\u017cesz liczy\u0107 na czyj\u0105\u015b pomoc? Matka? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Tak, rodzice moi wiedz\u0105 wszystko. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Farid nie wie… ? Angelika zawiesi\u0142a g\u0142os w tonacji \n bardziej konstatuj\u0105cej ni\u017c pytaj\u0105cej. <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Oczywi\u015bcie ze nie wie. Chcia\u0142 abym je usun\u0119\u0142a Angela! \n Wyobra\u017casz sobie? <\/li>\n<li> <\/li>\n<li>Nie uno\u015b si\u0119 kochanie, nie warto. Musz\u0119 ko\u0144czy\u0107. \n Christine si\u0119 obudzi\u0142a. Ca\u0142usy. Trzymaj si\u0119 ciep\u0142o. <\/li>\n<\/ul>\nAnna od\u0142o\u017cy\u0142a s\u0142uchawk\u0119 i wr\u00f3ci\u0142a do ma\u0142ego pokoju, \nobok sypialni. Wci\u0105gn\u0119\u0142a zn\u00f3w gumowe r\u0119kawiczki i wr\u00f3ci\u0142a \ndo malowania. Trzy \u015bciany by\u0142y ju\u017c b\u0142\u0119kitne. Jedna w \npo\u0142owie z\u0142ota. To b\u0119dzie ch\u0142opiec ? my\u015bla\u0142a z u\u015bmiechem \nna ustach ? to b\u0119dzie m\u00f3j ma\u0142y ksi\u0105\u017c\u0119. inteligentny i \ndelikatny. B\u0119dzie Polakiem. <\/p>\n <\/p>\n13<\/b><\/font><\/p>\nDear doctor Farid, <\/i><\/p>\nNie chcia\u0142bym marnotrawi\u0107 pa\u0144skiego cennego czasu, ale \nmy\u015bl\u0119, \u017ce chcia\u0142by pan wiedzie\u0107, \u017ce Anna urodzi\u0142a jaki\u015b \nczas temu \u0142adnego, zdrowego syna. Nie znam szczeg\u00f3\u0142\u00f3w. Nawet \ntego dowiedzia\u0142em si\u0119 przypadkiem pods\u0142uchuj\u0105c w\u0142asn\u0105 \n\u017con\u0119, kt\u00f3ra utrzymuje wszystko w tajemnicy na prosb\u0119 Anny. \nC\u00f3\u017c, pomy\u015bla\u0142em ? solidarno\u015b\u0107 m\u0119ska.. ? Nie znam ca\u0142ej \nsprawy, nie rozumiem pana post\u0119powania doktorze, w sumie nie \nmoim zadaniem jest udzielanie panu rad. Ale wydaje mi si\u0119, \u017ce \nwa\u017cne jest dobro tego dziecka. Ja jestem szcz\u0119\u015bliwym ojcem i \npanu \u017cycz\u0119 tego samego, cho\u0107 wiem, \u017ce to uczucie ju\u017c dawno \nnie jest panu obce. <\/i><\/p>\nPozdrawiam. Frank.<\/i><\/p>\nFarid wsta\u0142 po przeczytaniu listu. Od ostatniego emaila Anny \nup\u0142yn\u0105\u0142 rok. Wie\u015bci o niej przyp\u0142ywa\u0142y za po\u015brednictwem \njej matki. Fitrowana prawda ? pomy\u015bla\u0142 oszo\u0142omiony. Nie czu\u0142 \nani zdziwienia ani gniewu. Od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu jedynym \nuczuciem jakie towarzyszy\u0142o my\u015blom o Annie by\u0142a by\u0142a \nprzejmuj\u0105ca t\u0119sknota. Nie mia\u0142 jednak ochoty narzuca\u0107 jej \nsi\u0119 ze swoimi uczuciami, skoro ju\u017c dawno wybra\u0142a my\u015blenie. \nTak by\u0142o jej by\u0107 mo\u017ce \u0142atwiej. Przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 \nsiedzia\u0142 bez ruchu. Jakby odr\u0119twia\u0142y. W ciszy odzywa\u0142 si\u0119 \njedynie brz\u0119k okiennego klimatyzatora. Lato by\u0142o jak zwykle \nupalne w Pakistanie. Od d\u0142u\u017cszego ju\u017c czasu sp\u0119dza\u0142 \nwszystkie wolne chwile w Karachi. Rabia rzadko odwiedza\u0142a go w \nLondynie. <\/p>\nNagle wsta\u0142 i podszed\u0142 do okna. Ods\u0142oni\u0142 je i s\u0142o\u0144ce \nzala\u0142o natychmiast pok\u00f3j. Si\u0119gn\u0105\u0142 d\u0142oni\u0105 po kubek z dawno \nwystyg\u0142\u0105 herbat\u0105 z mlekiem. Upi\u0142 \u0142yka i skrzywi\u0142 si\u0119. \nPodszed\u0142 zn\u00f3w do biurka i spojrza\u0142 na email. W ko\u0144cu usiad\u0142 \nz powrotem i otworzy\u0142 now\u0105 wiadomo\u015b\u0107. Kilka d\u0142ugich minut \nmin\u0119\u0142o zanim wystuka\u0142 pierwsze s\u0142owa ? Najdro\u017csza Anno… <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n<\/body><\/p>\n<\/html><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Moje drogie dziecko Moje drogie dziecko… 1. Te fotele by\u0142y tak szalenie wygodne, wygi\u0119te odpowiednio do cia\u0142a […]<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_uag_custom_page_level_css":"","footnotes":""},"class_list":["post-4775","page","type-page","status-publish","hentry"],"spectra_custom_meta":{"_edit_lock":["1598284342:2"],"_edit_last":["2"],"_wp_page_template":["default"],"_uag_page_assets":["a:9:{s:3:\"css\";s:0:\"\";s:2:\"js\";s:0:\"\";s:18:\"current_block_list\";a:0:{}s:8:\"uag_flag\";b:0;s:11:\"uag_version\";s:10:\"1776190721\";s:6:\"gfonts\";a:0:{}s:10:\"gfonts_url\";s:0:\"\";s:12:\"gfonts_files\";a:0:{}s:14:\"uag_faq_layout\";b:0;}"]},"uagb_featured_image_src":{"full":false,"thumbnail":false,"medium":false,"medium_large":false,"large":false,"1536x1536":false,"2048x2048":false,"trp-custom-language-flag":false,"illdy-blog-list":false,"illdy-widget-recent-posts":false,"illdy-blog-post-related-articles":false,"illdy-front-page-latest-news":false,"illdy-front-page-testimonials":false,"illdy-front-page-projects":false,"illdy-front-page-person":false},"uagb_author_info":{"display_name":"Joanna Choluj","author_link":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/blog\/author\/joannacholuj\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"Moje drogie dziecko Moje drogie dziecko… 1. Te fotele by\u0142y tak szalenie wygodne, wygi\u0119te odpowiednio do cia\u0142a […]","_links":{"self":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4775"}],"collection":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4775"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4775\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4776,"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4775\/revisions\/4776"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/joannacholuj.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4775"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}